Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω.

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Την Καθαρά Δευτέρα συνηθίζεται να τρώγεται λαγάνα (άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα), και άλλα νηστίσιμα φαγώσιμα, κυρίως λαχανικά, όπως και φασολάδα χωρίς λάδι. Επίσης συνηθίζεται το πέταγμα χαρταετού. Η Καθαρά Δευτέρα εορτάζεται 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα.

Η κυρά Σαρακοστή

Ένα έθιμο που έχει σχεδόν χαθεί είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα ιδιόμορφο ημερολόγιο με το οποίο μετρούσαν τις εβδομάδες της νηστείας (Σαρακοστής).

Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, λόγω προσευχής, σαν καλόγρια, χωρίς στόμα, λόγω νηστείας, και με εφτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι.

Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό. Η διαδικασία ήταν κι εδώ η ίδια όπως και με την χάρτινη. Μια παραλλαγή του εθίμου της Κυράς Σαρακοστής είναι φτιαγμένη από πανί και γεμισμένη με πούπουλα.

Για την Κυρά Σαρακοστή έχουν γραφτεί και οι εξής στίχοι:

Την Κυρά Σαρακοστή που ‘ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι έναν σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες της μετρούσαν με τα πόδια της τα επτά.
Έκοβαν ένα την βδομάδα μέχρι ‘νάρθει η Πασχαλιά.

Η Ιερά Σύνοδος αναμένεται πως θα καθαιρέσει τον ιερέα Στυλιανό Σάββα στις 19 Απριλίου. Πρόκειται για τον άνθρωπο που κακοποιούσε την Έλενα Φραντζή από τα τέσσερα της χρόνια.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Φιλελεύθερος», ο Στυλιανός Σάββας δίχασε την Εκκλησία και την κοινωνία της Κύπρου όσο κανείς άλλος προσφάτως, όχι όμως και την κυπριακή δικαιοσύνη. Καταδίκασε τον παπά σε διετή κάθειρξη, για την αδίστακτη σεξουαλική κακοποίηση της τότε μόλις 4 ετών Έλενας Φραντζή και πλέον αποβιώσασας, της οποίας την επιμέλεια είχε αναλάβει ως ανάδοχος.

Συγκεκριμένα, αυτή η καθαίρεση πλέον καθίσταται αναπόφευκτη μετά την αποκάλυψη των πρακτικών της Ιεράς Συνόδου, με ημερομηνία 25 Ιουνίου 2015, τα οποία ευθέως παραπέμπουν σε στημένη διαδικασία η οποία δρομολογούσε την οριστική απαλλαγή του από τις κατηγορίες που του επιδαψιλεύονταν, παρά το γεγονός και οφείλουμε να το αναδείξουμε αυτό, ότι τόσο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, όσο και ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, μειοψήφισαν, θεωρώντας ότι πρέπει να υπάρξει πιο ενδελεχής έρευνα, παραπέμποντας τον ιερέα προς καθαίρεση.

Στην περίπτωση του ιερέα που παρενόχλησε την Έλενα, την πρόταση για καθαίρεση αναμένεται να υποβάλει ο μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας. Είναι ο μητροπολίτης ο οποίος στην προηγούμενη σύγκληση της Ιεράς Συνόδου για εξέταση της υπόθεσης του Στυλιανού Σάββα, είχε αποσύρει τις κατηγορίες που βάρυναν τον ιερέα.

Επιπλέον, τα πρακτικά της Ιεράς Συνόδου, αναφέρουν πως ο μητροπολίτης Ησαΐας αναφερόμενος στον ιερέα είχε αναφέρει χαρακτηριστικά πως «έχει αρκετά ταλαιπωρηθεί, τόσον ο ίδιος όσον και η οικογένειά του»…

Συγχρόνως, η κυπριακή δικαιοσύνη καλεί ξανά τη σύζυγο του ιερέα για περαιτέρω εξέταση της υπόθεσης της Έλενας.

Συνοδικός μάλιστα μιλώντας στον «Φ» ανέφερε πως η καθαίρεση είναι το ελάχιστο που μπορεί να πράξει η Σύνοδος ώστε να κωπάσουν ως ένα βαθμό οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν και οι οποίες πλέον έχουν ξεπεράσει τα όρια της Κύπρου…

Εξάλλου, όπως πλέον σαφώς προέκυψε από τα ρεπορτάζ και την δημοσιογραφική έρευνα και παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα του Μητροπολίτη Ταμασού, οι ιεράρχες που συνέβαλαν στην απαλλαγή του Στυλιανού Σάββα μετά την αποφυλάκισή του, από την Ιερά Σύνοδο είναι ο ίδιος ο Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας, ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος, ο οποίος εμπλέκεται στις υποθέσεις προσηλυτισμού που οδηγήθηκαν ενώπιον δικαστηρίου, και ο Κύκκου Νικηφόρος, καθώς και ο επίσκοπος Λήδρας Επιφάνιος και ο επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος.

Παράλληλα, από τα πρακτικά της Συνόδου προκύπτει ότι ο μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος είχε εισηγηθεί επανεξέταση της υπόθεσης λόγω του ότι στο μεταξύ μεσολάβησαν οι δύο αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων. Τότε όμως, σύμφωνα με τον μητροπολίτη Πάφου, ο μητροπολίτης Κιτίου είχε εκφράσει τη θέση πως «το θέμα δεν δύναται να επανεξετασθεί» ενώπιον της Ιεράς Συνόδου.

Τέλος, στα πρακτικά καταγράφεται ότι: «Κατόπιν τούτων, ο μητροπολίτης Ταμασού λέγει ότι ως οικείος επίσκοπος αποσύρει την υπόθεσιν από την Ιεράν Σύνοδον και θα την εξετάσει ο ίδιος κατά την κρίσιν αυτού».

Πηγή: philnews.com

Μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο ow.gr και τη Μυρτώ Αντωνοπούλου παραχώρησε η ηθοποιός Δάφνη Λαμπρόγιαννη όπου μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην κατάθλιψη και την αγοραφοβία που έχει εδώ και αρκετά χρόνια.

Δάφνη Λαμπρόγιαννη: «Είχα κατάθλιψη αρκετά χρόνια – με γιατρό, με φάρμακα και τα σχετικά»

Είμαι και ένας άνθρωπος που είχα κατάθλιψη αρκετά χρόνια – με γιατρό, με φάρμακα και τα σχετικά. Στη δική μου περίπτωση, δεν βοηθούσε όλο αυτό που ζούσα με τη δημοσιότητα. Κατάλαβα με τα χρόνια ότι, ναι, τις περιόδους που δεν ήμουν πολύ στην επικαιρότητα, ήμουν καλύτερα. Όταν είμαι περισσότερο στην επικαιρότητα, γίνεται λίγο πιο έντονο. Κατάλαβα ότι υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που δεν είμαι ελεύθερη να τα κάνω, όπως θα τα έκανα αν δεν με ήξεραν. Και κάπως έχω μάθει να οριοθετώ τους άλλους όταν είναι επιθετικοί απέναντί μου.

Κατάθεση ψυχής από τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη

Αυτό που ζήσαμε ήταν ένα σοκ υπαρξιακό, γι’ αυτό και νομίζω ότι τίποτα δεν έχει επιστρέψει στη θέση του, ούτε και θα επιστρέψει. Ήταν πολύ σοκαριστικό το ότι ήρθαμε τόσο κοντά στον θάνατο. Έχουμε ξεχάσει τις στρατιές από φέρετρα. Έχει γράψει όμως όλο αυτό μέσα μας. Μετακινηθήκαμε. Αναλογίστηκαν πολλοί άνθρωποι την αλήθεια στην οποία ζούσαν και δεν ήθελαν να αντιμετωπίσουν. Σε πολλά σπίτια αναγκάστηκαν να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον, το οποίο ήταν σοκαριστικό. Και αυτό γίνεται ντόμινο, αλλάζει την κοινωνία. Μετά, πλάκωσαν δύο πόλεμοι. Οπότε, ναι, το λιγότερο που μπορείς να πεις είναι ότι θα υπάρξει μια συλλογική κατάθλιψη, ένα συλλογικό τραύμα.

Νομίζω ότι κανένας δεν μπορεί να ζήσει ανέμελα, είτε είναι ασθενής είτε όχι. Ούτε ο αέρας που αναπνέεις δεν σε αφήνει να ζήσεις πλέον ανέμελα. Και τα πράγματα σφίγγουν πολύ πολιτικά, σε παγκόσμιο επίπεδο, και δεν ξέρω πού θα βγει αυτό. Οπότε μόνο ανέμελα δεν θα μπορούσε να ζήσει κάποιος. Φυσικά, αν είσαι και ασθενής, υπάρχει ένα αγκίστρι που σε κρατάει, με το οποίο βέβαια μαθαίνεις να ζεις. Όπως μαθαίνεις να ζεις με όλα τα δύσκολα πράγματα που έχεις να συναναστραφείς, αν είναι φυσικά αντιμετωπίσιμα.

Δάφνη Λαμπρόγιαννη: «Την παντρεύεσαι την κατάθλιψη. Υπάρχει πάντα εκεί»

Την παντρεύεσαι την κατάθλιψη. Υπάρχει πάντα εκεί – κάποτε πυροδοτείται, άλλοτε είναι σε ύφεση. Όσο περνούν τα χρόνια κι έχεις περάσει από γιατρούς, αρχίζεις να την αναγνωρίζεις όταν έρχεται στην επιφάνεια, ξέρεις τι σου συμβαίνει και αυτό είναι βοηθητικό. Δεν σημαίνει ότι δεν θα το ζήσεις – θα το ζήσεις, θα το φας, θα περάσεις άθλια. Αλλά το να ξέρεις ότι αυτό πιθανότατα συμβαίνει γιατί υπάρχει αυτή η χημεία στον εγκέφαλό σου που έχει πυροδοτηθεί από διάφορα γεγονότα –τρέχα γύρευε από ποια– είναι παρηγορητικό, γιατί αισθάνεσαι ότι έχεις ξαναβγεί από το τούνελ. Καλά δεν είσαι σχεδόν ποτέ, τουλάχιστον στη δική μου την κατάθλιψη. Πρόκειται για κύματα που ανεβοκατεβαίνουν, όπως συμβαίνει και η ζωή.

Δάφνη Λαμπρόγιαννη: «Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν μου ήταν δύσκολο να μιλήσω για την κατάθλιψη»

Καλεσμένος της Ελένης Μενεγάκη ήταν σήμερα ο Γιώργος Καραμίχος. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε, μεταξύ άλλων, για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε, για τον γιο του, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία της Αμερικής.

Όσα αποκάλυψε

«Πήγα να κάνει κάτι εξετάσεις η κόρη μου και μου είπε η ασφαλίστριά μου να κάνω και εγώ μία ακτινογραφία θώρακος. Ο γιατρός είδε κάτι και μου είπε πως πρέπει να το κοιτάξουμε. Ακόμα βλέπω πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Μόλις βγήκε η τελική βιοψία και είδαμε πως δεν υπάρχει κάτι άλλο, εκεί πήρα μία ανάσα. Μετά υπήρξε μία διαπραγμάτευση με άλλους ανθρώπους, γιατί πέφτουν οι μάσκες. Είναι απαραίτητο να βάζουμε όρια, αυτό είναι κάτι που τα μαθαίνω τώρα», είπε αρχικά ο Γιώργος Καραμίχος.

Ο Γιώργος Καραμίχος είπε στη συνέχεια: «Είναι καλό να θυμόμαστε πως είμαστε θνητοί και πως είμαστε το ίδιο με όλα στη φύση. Ευτυχώς μου έμαθαν οι γονείς μου να δουλεύω. Δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που λένε δεν έχω δουλειά. Είναι άλλο να διεκδικείς τον μισθό, τις σπουδές σου και τα δικαιώματα σου. Αυτό πρέπει να συνεχιστεί και να φτάσουμε σε ευρωπαϊκά πρότυπα.

Ειδικά στον εργασιακό τομέα έχουμε χάσει την μπάλα τα τελευταία 20 χρόνια. Ειδικά για καλλιτέχνες δεν υπάρχει καμία μέριμνα. Φεύγοντας στην Αμερική κατάλαβα γιατί υπάρχει η ρετσινιά του ότι είμαστε περίεργοι. Είναι τρελή κακοποίηση να μην ξέρεις εάν θα πληρωθείς. Οι Έλληνες ηθοποιοί πληρώνονται κάποιους μήνες μετά. Γύρισα με την πανδημία και από τότε δουλεύω σε εταιρίες που λειτουργούν, όπως στη Μεγάλη Βρετανία».

Ο Γιώργος Καραμίχος μίλησε για την εμπειρία του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Αμερική: «Δεν ήταν ιδανικά στο εξωτερικό. Εγώ δεν είχα ποτέ ψώνιο να είμαι στο Χόλιγουντ. Ήταν το παιδί μου εκεί και όταν ήρθαμε στην Ελλάδα με την πανδημία, ο μικρός δεν ήθελε να γυρίσει. Τον γράψαμε σε αμερικάνικο σχολείο. Όταν τον είχα πάει στο σχολείο στην Αμερική, μου είπε “μπαμπά δεν θέλω να μείνω γιατί φοβάμαι πως θα έρθει κάποιος με όπλο να μας σκοτώσει”. Κάθε δύο μήνες τους κάνουν άσκηση για το πώς να αντιδράσουν εάν μπει κάποιος ένοπλος. Αυτό που με τρόμαζε επίσης, είναι πως όλοι οι μαθητές μου, οι Αμερικανοί, είχαν συνταγογραφημένα ναρκωτικά».

Δείτε το βίντεο

Ήταν αρχές Νοεμβρίου όταν η Cheri Guy, μια καθηγήτρια γυμνασίου σε φτωχική γειτονιά των ΗΠΑ, μοιράστηκε ένα βίντεο στο TikTok λέγοντας πως τα δώρα που ζητούν οι μαθητές της είναι κυριολεκτικά είδη πρώτης ανάγκης.

Στο συγκεκριμένο σχολείο, στο πλαίσιο ενός προγράμματος που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια ένας γυμνασιάρχης, οι μαθητές γράφουν μια έκθεση για το χριστουγεννιάτικο δώρο που θέλουν και τον λόγο για τον οποίο το θέλουν. Στη συνέχεια, οι δάσκαλοι και το προσωπικό του σχολείου προσπαθούν να εκπληρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες από τις επιθυμίες των μαθητών με δικά τους χρήματα.

Πολύ συχνά, μάλιστα, το δώρο του σχολείου μπορεί να είναι και το μοναδικό δώρο που λαμβάνουν οι μαθητές για τα Χριστούγεννα.

Φέτος, με τη βοήθεια της Cheri, τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν ήταν αρκετά για να αγοραστούν δώρα και για τους 900 μαθητές του σχολείου καθώς ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά της και έδωσε ό, τι μπορούσε.

@attagirlguy

Even if you can’t help, maybe you can share #teacher #wishlist #students #holiday #highschool

♬ original sound – JustSomeGuy

Κάποιοι μαθητές ζητούσαν παντόφλες για το κρύο, ένα σακουλάκι καραμέλες ή τρόφιμα για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Ένας μαθητής ζήτησε να είναι ευτυχισμένη η 5χρονη αδερφή του ενός κάποιος άλλος ζήτησε να πάρουν δώρα οι συμμαθητές του.

Ο κόσμος, που φαίνεται πως συγκινήθηκε από το βίντεο της Cheri, θέλησε να βοηθήσει τους νεαρούς μαθητές. Έτσι, πρόσφερε είτε χρήματα είτε κατευθείαν τα δώρα που υπήρχαν στη λίστα. Κάποιοι, δώρισαν ακόμα και χαρτί περιτυλίγματος και χριστουγεννιάτικες κάρτες.

Πηγή: goodmorningamerica.com

Άσκησε σκληρή κριτικά στα μέτρα της κυβέρνησης και τους ειδικούς του Υπ. Υγείας.

Ο καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Πρόληψης του ίδιου πανεπιστημίου , Γιάννης Ιωαννίδης, μίλησε σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης στον 98.4 .

Πώς σχολίασε τα λεγόμενα “προνόμια” της κυβέρνησης προς τους εμβολιασμένους αλλά και τα αλλεπάλληλα μέτρα που λαμβάνονται από το κράτος:

«Κάθε δύο μέρες, ανακοινώνεται και μία νέα απόφαση που αφορά ειδικές παρεμβάσεις. Είναι μία κατάσταση αδύνατη για τον πολίτη που θέλει να είναι νομοταγής, που πιστεύει στο κράτος και θέλει να κάνει αυτό που του λέει. Δεν μπορεί να το κάνει.

Φοβάμαι ότι αυτο που έχει συμβεί είναι ότι μέσα στην κρίση που αντιμετωπίσαμε, αρκετοί ειδικοί και κράτη έλαβαν δρακόντεια μέτρα, που στην αρχή αυτό ήταν σωστό γιατί δεν ξέραμε με τι είχαμε να κάνουμε. Όμως μετά ακολούθησαν το ίδιο τροπάριο τον εξεζητημένων μέτρων, όπου η Πολιτεία φαίνεται σαν πατερούλης όπου κάθε μέρα θα πρέπει να σου λέει τι να κάνεις.

Σε λίγο θα βγαίνουν και οδηγίες για το τι κάλτσες θα πρέπει να φορέσεις για να βγαίνεις από το σπίτι σου μέσα στην επόμενη ώρα κι αν βγεις με λάθος χρώμα θα πάρεις πρόστιμο. Έχουμε φτάσει στο άκρο της γελοιότητας».

Σε άλλο σημείο αναφέρθηκε στους “ειδικούς” που έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας τον τελευταίο χρόνο:

«Φέρτε πίσω το παιδί μου να το θρηνήσω». Τα λόγια της μάνας ραγίζουν πέτρες – Επτά μέρες άταφος και εδώ στην Ελλάδα άκρα του τάφου σιωπή – Κανένα κράτος και καμία κυβέρνηση δε λέει κουβέντα για αυτή την απάνθρωπη αθλιότητα

Ο Κώστας Τσιτούνας γράφει σχετικά με το ιερό δικαίωμα της μάνας να θάψει και να θρηνήσει το παιδί της, για το γεγονός ότι είναι μόνη της σε αυτό το μαρτύριο, σε αυτό το «Γολγοθά» που τραβάει…

Καημένη ΜΑΝΑ είσαι μόνη σου, μην περιμένεις τίποτα από ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ που κρύβονται πίσω από την ασφάλεια διπλωματικών δηλώσεων…

Σε είδα στο βίντεο να ζητάς πίσω το γιο σου κι ένιωσα ένα κόμπο στο στέρνο.

Ότι και να σου πω είναι λίγο.

Είσαι μόνη σου μάνα.

Μη ζητάς απο δειλούς να βγουν μπροστά.

Μην περιμένεις από κανένα να σε στηρίξει, να σου πει μια κουβέντα αγάπης τούτες της ώρες.

Έχουν κρυφτεί μάνα πίσω από τα γραφεία τους και τη βουλευτική τους αποζημίωση.

Όλοι τους. Κι ο Αλέξης κι ο Πάνος κι ο Κυριάκος και ο Προκόπης.

Είναι μόνο για γιορτές και πανηγύρια, ξέχασέ τους.

Κάνουν ασκήσεις θάρρους στον καθρέφτη τους, αλλά μπροστά, δεν θα βγουν ποτέ μπροστά. Δεν βγήκαν ποτέ άλλωστε.

Δοξάστηκαν κρυπτόμενοι παντού.

Δεν το λέει η καρδούλα τους, μάνα.

Έχουν μάθει να σκύβουν το κεφάλι, ο ραγιαδισμός είναι στο αίμα τους.

Σε είδα να μιλάς με τον βουλευτή του κόμματος LSI, τον Βαγγέλη Τάβο:

«Κάνω έκκληση για τον γιο μου. Θέλω να μου έρθει το γρηγορότερο στο σπίτι. Να το θρηνήσω, να το αγκαλιάσω το παιδί μου. Τι το κρατάνε το παιδί μου; Γιατί το κρατάνε Βαγγέλη, γιατί δεν φωνάζετε όλοι; Θέλω να δικαιώσω το παιδί μου» λέει η μητέρα του Κωνσταντίνου Κατσίφα. «Δεν έκανε τίποτα, έβαλε πέντε σημαίες στο χωριό. Ήθελε τον τόπο του, το χωριό του. Να ζούμε με το φόβο;».

Σε άκουσα καλά που του είπες «γιατί δεν φωνάζετε όλοι Βαγγέλη;».

Άχ καημένη μάνα, δεν ξέρεις…

Δεν είσαι μόνο εσύ μόνη σου… όλοι εκεί πάνω είστε μόνοι σας, λυπάμαι που στο λέω.

Βάστα. Ο θάνατος αγαπημένων προσώπων, πάντα γίνεται ζωή, αθάνατη.

Το επιβλητικό σου ξέσπασμα είναι απόσπασμα αρχαίας τραγωδίας, είναι κομμάτι από τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου…

Να, κι εγώ που σου γράφω τώρα είμαι πολύ λίγος μάνα… Δειλός είμαι κι εγώ…

Σου ζητώ μόνο να με συγχωρέσεις.

Σκύβω ευλαβικά το κεφάλι μου πάνω στα μαύρα ρούχα σου, μπροστά στα παγωμένα χέρια σου και ζητώ ταπεινά συγγνώμη που η Πατρίδα σου δεν θέλει να σε βοηθήσει…

«…Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’ αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι Θεοί κι αφέντη έχουνε φάτσα.

Αχ, γιε μου, πια δε μου ’μεινε καμιά χαρά και πίστη,
και το χλωμό και το στερνό καντήλι μας εσβήστη.

Και, τώρα, επά σε ποια φωτιά τα χέρια μου θ’ ανοίγω,
τα παγωμένα χέρια μου ναν τα ζεστάνω λίγο;».

Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος – Μάης 1936

[newsbomb]