Στο πένθος βυθίστηκε η ομάδα του Στύλου που εξέφρασε συλλυπητήρια ανακοίνωση στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του παιδιού του ποδοσφαιριστή του Ν. Σαμψών.

Πρόκειται για το 8χρονο γιο, του ποδοσφαιριστή της ομάδας Νέος Σαμψών, Χάρη Βαρίκου, το οποίο έφυγε από την ζωή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια του ποδοσφαιριστή αλλά ολόκληρη την αθλητική κοινότητα της Κρήτης, η οποία είναι συγκλονισμένη.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το athlitiko.gr ο 8χρονος γιος του Βαρίκου αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Οπως και να ‘χει, η απώλειά του αποτελεί ένα ασύλληπτα δυσάρεστο γεγονός που μόνο θλίψη προκαλεί.

Σε ανακοίνωσή του ο Νέος Σαμψών αναφέρει:

Ο Νέος Σαμψών εκφράσει την απέραντη του θλίψη στον ποδοσφαιριστή της ομάδας μας Βαρικου Χαρη για την ξαφνική απώλεια του παιδιού του. Στηρίζουμε και στεκόμαστε στο πλευρό του σε οτιδήποτε μας χρειάζεται. Καλό ταξίδι στην γειτονιά των αγγέλων θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια.

Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Χρήστος Στυλιανίδης, ανέβασε στο twitter μία φωτογραφία με τους 21 πυροσβέστες, μέλη της ΕΜΑΚ, που μεταβαίνουν στην Τουρκία για να βοηθήσουν στην έρευνα και διάσωση μετά τον καταστροφικό σεισμό.

Η φωτογραφία:

Ερντογάν: Όταν λέμε “θα έρθουμε μία νύχτα ξαφνικά”, εννοούμε πως θα επιτεθούμε σε όποιον μας ενοχλήσει

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πριν ένα μήνα, στο περιθώριο της πρώτης Συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, ότι δεν έχει τίποτα να συζητήσει με την ελληνική κυβέρνηση.

“Ολόκληρη η πολιτική τους βασίζεται σε ψέματα, δεν είναι ειλικρινείς. Δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε με την Ελλάδα”, είπε ο τούρκος πρόεδρος σε Συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Πράγα.

Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι η Αθήνα κατανοεί το μήνυμα της Άγκυρας ότι “Μπορεί να έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα” – ένα σχόλιο που έχουν καταδικάσει αξιωματούχοι στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Δύσης ως “απειλή” κατά γειτονικής χώρας, υπογραμμίζει το πρακτορείο Reuters.

Το τουρκικό πρακτορείο Anadolu μεταδίδει ότι ο Ερντογάν δήλωσε, απαντώντας σε ερώτηση για την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ότι η απάντηση της Άγκυρας “Μπορεί να έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα” αφορά σε ενδεχόμενη επίθεση οποιασδήποτε χώρας στην Τουρκία.

Όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, σε ερώτηση στον Ερντογάν αν “όταν είπατε μία νύχτα θα έρθουμε ξαφνικά”, εννοούσατε επίθεση στην Ελλάδα, εκείνος απάντησε:

“Το καταλάβατε καλά. Όποια χώρα μας ενοχλεί και μας επιτίθεται, η απάντηση μας είναι “μπορούμε να έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ”. Αυτό έτσι πρέπει να το ξέρουν. Να το καταλάβουν. Αφού εσείς έτσι το καταλάβατε, άρα κι εκείνοι το κατάλαβαν”.

Οι αντιδράσεις στο Twitter:

Είκοσι ώρες μετά τον ισχυρό σεισμό των 7,8 βαθμών που συγκλόνισε τη νοτιοανατολική Τουρκία και τη βορειοδυτική Συρία, ο αριθμός των θυμάτων ανήλθε πλέον σε 3.823 ενώ δεκάδες χιλιάδες είναι οι τραυματίες και οι άστεγοι στις δύο χώρες.

Ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Φουάτ Οκτάι ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Δευτέρας ότι εξαιτίας των σεισμών τουλάχιστον 2.379 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 14.483 τραυματίστηκαν. Μέχρι στιγμής, 7.840 άνθρωποι ανασύρθηκαν ζωντανοί από τα ερείπια των κτηρίων που κατέρρευσαν, τα οποία υπολογίζονται σε 4.748.

1.444 οι νεκροί στη Συρία

Στη Συρία οι νεκροί ανέρχονται σε 1.444, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό που βασίζεται σε στοιχεία που δόθηκαν από το υπουργείο Υγείας και διασώστες.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας της χώρας, 711 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 1.431 τραυματίστηκαν στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των κυβερνητικών δυνάμεων στις επαρχίες του Χαλεπίου, της Λαττάκειας, της Χάμας και της Ταρτούς. Στις περιοχές που τελούν υπό τον έλεγχο αντικαθεστωτικών στη βορειοδυτική Συρία, 733 άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι 2.100 τραυματίστηκαν, σύμφωνα με τους διασώστες.

Δείτε live εικόνα από τα σημεία της καταστροφής

Μια ζωή πίσω από τη μπάρα

Ο Κρικζώνης είχε γεννηθεί στη Ρεντίνα Καρδίτσας και κατέβηκε στην Αθήνα αντιμετωπίζοντας συνθήκες απίστευτης φτώχειας εκείνη την εποχή.

Σκληρά εργαζόμενος όλη του τη ζωή, έμαθε την τέχνη του μπάρμαν και των κοκτέηλ και το 1957 άνοιξε το μπάρ στο νούμερο 17 της οδού Βουκουρεστίου το οποίο λειτουργούσε ως υπόγεια λέσχη μόνο για μέλη με το όνομα Αμφικτύων προκειμένου να υπάρχει έλγχος στους θαμώνες.

Μέσα σε χρόνο-ρεκόρ, η φήμη του «17» εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη και το μαγαζί έγινε τόσο γνωστό που πλέον οι πελάτες δεν χωρούσαν να μπουν μέσα. Τότε, οι θαμώνες αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη Λέσχη Αμφικτύων.

«Ουσιαστικά, μετατρέψαμε το μπαρ σε πριβέ κλαμπ. Όταν βλέπαμε κάποιον καινούργιο που το στιλ και ο χαρακτήρας του δεν ταίριαζαν στο προφίλ του χώρου, τον πλησιάζαμε και του λέγαμε χαμηλόφωνα και ευγενικά πως έπρεπε να αποχωρήσει γιατί το μαγαζί λειτουργούσε σαν ιδιωτική λέσχη. Έτσι απαλλαχτήκαμε απ’ τους ανεπιθύμητους» θα πει ο ίδιος ο Φώτης Κρικζώνης σε παλιότερη συνέντευξή του στο vice.com

Τελικά το Αμφικτύων ξεχάστηκε και έμεινε το «17», ένα μπάρ από το οποίο παρέλασαν όλες οι μεγάλες προσωπικότητες επί πολλές δεκαετίες, ενώ το θρυλικό dry martini δια χειρός Φώτη εκτίναξε τη φήμη του.

Όταν τον έγραψαν οι New York Times

«Στο παλιό 17 είχα έναν Αμερικανό πελάτη που ερχόταν κάθε μέρα, φορτωμένος με διάφορα σακίδια και μια φωτογραφική μηχανή. Έπινε ένα ποτό, έτρωγε κάτι μεζεδάκια και έφευγε. Μια μέρα, μπερδεύτηκε και αντί να αφήσει 3.000 δρχ. για τον λογαριασμό του, άφησε 30.000 δρχ. Έμαθα πως μένει στη Μεγάλη Βρετάνια, πήρα τηλέφωνο και του είπα τι είχε συμβεί. Την επομένη, ήρθε ξανά από το μαγαζί και πήρε τα ρέστα του. Δεν ήξερα ποιος ήταν. Ύστερα από καιρό, ένας φίλος ανταποκριτής δημοσιογράφος μπήκε στο 17 κρατώντας στο χέρι τους New York Times. «Πόσα έδωσες γι’ αυτήν τη διαφήμιση;» με ρώτησε και μου έδωσε την εφημερίδα. Στη σελίδα 2 έγραφε: «Ο πιο τίμιος λαός είναι οι Έλληνες και το πιο ωραίο Dry Martini είναι αυτό του Φώτη στο Bar 17″. Ο τύπος ήταν πρόεδρος της εκδοτικής εταιρείας στην οποία ανήκαν οι NYT. Ταξίδευε ανά τον κόσμο και έγραφε τις εντυπώσεις του. Ακολούθησε ένα δημοσίευμα στη Frankfurter Allgemeine. Ξαφνικά, το Dry Martini μου ήταν παγκόσμιο» είπε στο vice.com

Στέκι ηθοποιών και ανθρώπων του πνεύματος, «δεύτερο γραφείο» πολλών δημοσιογράφων, τόπος συγκέντρωσης πολιτικών, επιχειρηματιών, εφοπλιστών…

Μεταξύ των θαμώνων που σύχναζαν στο 17 ήταν σχεδόν όλοι οι πολιτικοί, εκδότες και δημοσιογράφοι αλλά πέρασαν από εκεί και πολλές διασημότητες όπως ο Ωνάσης, ο Νιάρχος, η Τζάκι Κέννεντι, ο Σινάτρα, η Σοφία Λόρεν, ο Μάρλον Μπράντο και άλλοι.

Το 1990 το «17» μεταφέρθηκε στην οδό Λυκαβηττού όπου λειτουργεί και σήμερα ως εστιατόριο-μπαρ.

*Με στοιχεία από aftodioikisi.gr και vice.com

Οι πατεράδες τους υπήρξαν δύο από τους μύθους της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και πολύ καλοί φίλοι μεταξύ τους.

Η γιος του Ανέστη Βλάχου  για τον πατέρα του

Ο γιος του Ανέστη Βλάχου Ηρακλής μιλά για τη σχέση του πατέρα του με τον τεράστιο Νίκο Ξανθόπουλο – Το μοναχοπαίδι του Γιώργου Βελέντζα αναπολεί τον δικό του αετό του Πόντου και τις ταινίες του πατέρα του

Μιλάμε, φυσικά, για τον «σκληρό» του ελληνικού κινηματογράφου Ανέστη Βλάχο και τον πολύπλευρο Γιώργο Βελέντζα, που είναι ο τρίτος πιο πολυσυμμετοχικός κινηματογραφικός Ελληνας ηθοποιός, με 209 ταινίες στο ενεργητικό του.

Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του λαϊκού ινδάλματος Νίκου Ξανθόπουλου, τα δύο παιδιά των αείμνηστων ηθοποιών παρευρέθηκαν στην εξόδιο ακολουθία, θέλοντας να αποτίσουν φόρο τιμής εκ μέρους των γονιών τους. Και πώς συνδέεται ο Νίκος Ξανθόπουλος με τον Γιώργο Βελέντζα και τον Ανέστη Βλάχο; Ο Νίκος Ξανθόπουλος βάφτισε τα παιδιά και των δύο συμπρωταγωνιστών του. Σήμερα τα βαφτιστήρια του Νίκου Ξανθόπουλου, Ηρακλής Βλάχος και Θάνος Βελέντζας, μιλούν για τους σπουδαίους γονείς τους, τη μεγαλειώδη πορεία των γονιών τους, καθώς και τη δική τους συνάντηση έπειτα από 30 ολόκληρα χρόνια!

Τι είπε ο Ηρακλής Βλάχος

«Με τον πατέρα μου υπήρχαν και καλές οικογενειακές στιγμές και πολύ δυσάρεστες. Η πιο δυσάρεστη ήταν η απώλεια της αδερφής μου Σοφίας, που μας στιγμάτισε όλους. Ως παιδί είχαμε πολλές ευχάριστες στιγμές, κυρίως στις διακοπές που κάναμε όλοι μαζί. Ηταν πολύ συμπονετικός σε επιτυχίες που είχα στο σχολείο και με παρότρυνε να προχωρήσω ακόμα περισσότερο. Ηταν σωστός ως πατέρας, όμως πολύ αυστηρός» είναι τα πρώτα λόγια του Ηρακλή Βλάχου, αναπολώντας όσα βίωσε με τον πατέρα του ως παιδί.

Ο Ηρακλής Βλάχος χαρακτηρίζει τον μπαμπά του δίκαιο άνθρωπο. «Και αυτό φάνηκε και από τότε που ήταν αντιδήμαρχος Αθηναίων με δήμαρχο τον Δημήτρη Μπέη. Ηταν ένας έντιμος άνθρωπος. Και οι δύο λέξεις που θα τον χαρακτήριζαν θα ήταν “έντιμος και δίκαιος”» αναφέρει στην «Espresso». «Γι’ αυτό και ο πατέρας μου πέθανε φτωχός. Αν και ήταν παντοδύναμος στον Δήμο Αθηναίων, δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ τη θέση του. Ούτε άμεσα ούτε έμμεσα. Και να σκεφτείτε ότι κι εκείνος έκανε πολλά ταξίδια στη Σαουδική Αραβία και σε όλα αυτά τα πλούσια κράτη. Ομως δεν το εκμεταλλεύτηκε ποτέ» λέει και χαμογελάει με νόημα για όσα ακούγονται τελευταία με το Κατάρ-gate.

Ρωτάμε τον Ηρακλή Βλάχο πότε το άστρο του άρχισε να δύει. Συγκινείται. «Η τελευταία μεγάλη συμμετοχή του ήταν με τον νονό μου Νίκο Ξανθόπουλο στην ταινία “Με τον Ορφέα τον Αύγουστο” στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Μετά είχε έναν πολύ μικρό ρόλο στην ταινία “Κόκκινη κλωστή δεμένη” που αναφέρεται στο αντάρτικο. Ουσιαστικά όμως η καριέρα του είχε τελειώσει από τη δεκαετία του ’90. Βλέπεις, στην Ελλάδα τα άλογα τα σκοτώνουν πριν γεράσουν. Αυτό ήταν και το μεγάλο του παράπονο. Το έλεγε και ο ίδιος σε όλες τις συνεντεύξεις του: “Θέλω να μου δώσουν ακόμα έναν ρόλο πριν πεθάνω”. Δυστυχώς τους παλαίμαχους ηθοποιούς δεν τους έπαιρναν σε δουλειές». Η κουβέντα μας φτάνει και στον νονό του, τον Νίκο Ξανθόπουλο, και στην τελευταία φορά που οι δύο μεγάλοι ηθοποιοί συναντήθηκαν.

«Ο νονός μου τα τελευταία χρόνια ήταν κατ’ επιλογή απομονωμένος στο κτήμα του στην Παιανία. Μιλούσαν πολύ συχνά στο τηλέφωνο, όμως η συνάντησή τους ήταν πριν από περίπου έξι χρόνια. Είναι γνωστή άλλωστε η δημόσια δήλωση του νονού μου, όταν πέθανε ο πατέρας μου: “Αδερφέ μου…” Αυτή η λέξη τα λέει όλα. Θυμάμαι πάντως ότι ο μπαμπάς μου λάτρευε τον Νίκο, όπως και ο Νίκος λάτρευε τον Ανέστη. Ηταν σαν μια οικογένεια. Ο μπαμπάς μου έλεγε για τον Νίκο: “Κλειστός άνθρωπος ο Νίκος, αλλά υπέροχος άνθρωπος”». Οπως λέει ο Ηρακλής Βλάχος, τελευταία φορά που του μίλησεήταν προσφάτως, όταν του τηλεφώνησε στο κτήμα προκειμένου, αν επιθυμεί, να συμμετάσχει σε μια διαδικτυακή εκπομπή. «“Οχι, αγόρι μου. Δεν μπορώ πλέον. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την τιμή, αλλά δεν μπορώ” μου απάντησε ευγενικά κι εκεί κατάλαβα πως ο Νίκος Ξανθόπουλος κατέβασε οριστικά ρολά στη ζωή του». 

Για τον Γιώργο Βελέντζα

«Ο πατέρας μου ήταν πολύ σοβαρός άνθρωπος. Εκτός οικογένειας, κρατούσε τον κόσμο, τους θαυμαστές του σε απόσταση. Δεν ήθελε πολλές κουβέντες. Ομως μέσα στο σπίτι ήμασταν σαν μωρά παιδιά. Παίζαμε συνεχώς» λέει συγκινημένος στην «Espresso» ο Θάνος Βελέντζας για τον πατέρα του Γιώργο Βελέντζα.

«Ως μοναχογιός και μοναχοπαίδι που ήμουν, μου έδινε τα πάντα. Θυμάμαι πάρα πολύ έντονα ότι καθόμασταν μαζί στο σαλόνι του σπιτιού και βλέπαμε τις ταινίες στις οποίες έπαιζε. Μάλιστα, σε κάθε ταινία που βλέπαμε εκείνος θυμόταν κάθε λεπτομέρεια από τη ζωή και τα βιογραφικά στοιχεία των συμπρωταγωνιστών του. » λέει και χαμογελάει. «Καταρχάς ο Βέγγος και οΧατζηχρήστος ήταν οι κολλητοί του μπαμπά μου. Γι’ αυτό και γύρισαν τις περισσότερες ταινίες μαζί του. Ο πατέρας μου ήταν της τάξης του ’48 και αποφοίτησε μαζί με τον Θανάση Βέγγο. Επίσης, ο μπαμπάς μου ήταν ο τρίτος σε συμμετοχές ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου, με 209 στο σύνολο. Αν και γύρισε τόσες ταινίες, την περισσότερη δουλειά την είχε στο θέατρο. Είχε ανεβάσει πάνω από 500 θεατρικά έργα σε όλη του την καριέρα» θυμάται ο 65χρονος σήμερα γιος του Θάνος.

Τον ρωτάμε ποια ήταν η καλύτερη ταινία για τον ίδιο. Σκέφτεται. «Νομίζω πως η αγαπημένη του ταινία ήταν το “Ασύλληπτο κορόιδο” με τον Θανάση Βέγγο. Σε πολλές από τις ταινίες με έπαιρνε κοντά του στα γυρίσματα και θυμάμαι που μου έλεγε: “Σε έφερα εδώ όχι για να περάσεις την ώρα σου. Οχι για να φύγεις από το σπίτι, ώστε να μην τσακώνεσαι με τη μάνα σου, αλλά για να δεις τι περνάει ένας ηθοποιός για να γυρίσει μια ταινία, τι αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός. Και στο τέλος να εκτιμήσεις εσύ ο ίδιος το ψωμί που τρως”» λέει και τα δάκρυά του τρέχουν ποτάμι. Με 209 ταινίες στο ενεργητικό του, πολλοί θα πίστευαν ότι ο Γιώργος Βελέντζας θα είχε αποκτήσει χρήματα. Ο γιος του είναι απόλυτος σε αυτό: «Ο πατέρας μου δεν απέκτησε καθόλου χρήματα. Δεν άφησε καμιά περιουσία, όπως άφησε ο Θανάσης Βέγγος, όπως άφησε ο Νίκος Ρίζος και πολλοί ακόμα. Εμένα ο μπαμπάς μου ήταν της φιλοσοφίας να μην κυνηγάει τα χρήματα, αλλά να γίνει σωστός ηθοποιός. Του άρεσε όμως πολύ να δουλεύει με τον Βέγγο, τον Χατζηχρήστο και τον νονό μου τον Νίκο Ξανθόπουλο».

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη τον ρωτάμε πώς γνωρίστηκε ο μπαμπάς του με τον νονό του Νίκο Ξανθόπουλο και πώς προέκυψε η κουμπαριά. «Με τον νονό μου γνωρίστηκαν μέσω του παραγωγού και σκηνοθέτη Απόστολου Τεγόπουλου και αμέσως η φιλία τους έγινε και κουμπαριά». Οσο για τις τελευταίες κουβέντες που θυμάται από τον πατέρα του, πριν εκείνος κλείσει τα μάτια; «Το 2015, όταν νοσηλευόταν στο “Σωτηρία” με καρκίνο στους πνεύμονες, είχε καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασής του. Δεν μπορούσε να μιλήσει, σηκώνει το χέρι και μου κάνει με το χέρι “τέλος”. Σαν να μου έλεγε: “Εγώ φεύγω. Πάρε τη ζωή στα χέρια σου”».