Θλίψη προκάλεσε στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση για τον θάνατο της Καίτης Κωνσταντίνου.
Όπως έγινε γνωστό απόψε, Δευτέρα 10 Μαρτίου, η ηθοποιός έφυγε σε ηλικία 61 ετών μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο. Η τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στην σειρά του Alpha, «Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα», ενώ ο ρόλος που την καθιέρωσε ήταν αυτός της «Σωσώς Παπαδήμα» στη σειρά «Εγκλήματα» η οποία προβλήθηκε από τον ANT1 για δύο σεζόν 1998-2000
Καλεσμένη στην εκπομπή «Στούντιο 4» στις 19/5/2022 η Καίτη Κωνσταντίνου είχε μιλήσει για την επιτυχία που της χάρισε ο ρόλος της μαύρης κωμωδίας, αφού στα πρώτα γυρίσματα η ίδια δεν είχε φανταστεί τα όσα θα ακολουθούσα, αφού ο χαρακτήρας της Σωσώς Παπαδήμα μέχρι και σήμερα είναι viral μέσα από τα social media.
«Με τα εγκλήματα ταλαιπωρηθήκαμε πολύ. Είχα τέτοια πίστη όμως σε αυτή τη δουλειά, που ήμουν σίγουρη ότι θα πετύχαινε», δήλωνε η Καίτη Κωνσταντίνου.
«Όσο έβλεπα την εξέλιξη του ρόλου μου άρεσε ακόμα πιο πολύ. Δεν είχα φανταστεί όμως, ότι αυτός ο χαρακτήρας θα παραμείνει μετά από 20 χρόνια και θα γίνει viral παντού. Νομίζω το πικ έγινε στη δεύτερη χρονιά προβολής, γιατί η Σωσώ πήρε μεγαλύτερη βαρύτητα. Εμένα μου αρέσουν οι κακοί χαρακτήρες, τους βρίσκω πολύ ενδιαφέροντες και όταν υπήρχε αυτό το χιούμορ σε έναν τόσο κακό χαρακτήρα, το είχα αγαπήσει πολύ», είχε εξομολογηθεί το 2022 η Καίτη Κωνσταντίνου στην εκπομπή «Στούντιο 4»
Σωσώ Παπαδήμα: Οι καλύτερες ατάκες που έγιναν viral
Μια νοικοκυρά σε απόγνωση, έχει έναν και μόνο στόχο, να πάρει εκδίκηση για την απιστία του άνδρα της. Ο Αλέκος Παπαδήμας (Κώστας Κόκλας), μετά από αρκετά χρόνια ξανασμίγει με τον νεανικό του έρωτα, την Φλώρα Μητροπούλου (Ηρώ Μανέ).
Από την πρώτη στιγμή, η Σωσώ, βάζει ως στόχο να χωρίσει το ζευγάρι μέχρι που φτάνει στον θάνατο. Μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες, στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς, η σύζυγος του Αλέκου συναντά το παράνομο ζευγάρι σε ένα απόμακρο σπίτι ανατινάζοντας τους πάντες στον αέρα με την ατάκα της «Μισό να ανάψω το πούρο μου».Δ
Δείτε όλες τις ατάκες της Σωσώς Παπαδήμα στα παρακάτω βίντεο:
Ανείπωτη θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό και όχι μόνο χώρο, ο θάνατος της Καίτης Κωνσταντίνου, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 61 ετών νικημένη από τον καρκίνο.
Η ηθοποιός έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στο ευρύ κοινό μέσα από την ερμηνεία της στη τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1, “Εγκλήματα”, όπου ενσάρκωσε τη “Σωσώ”.
Η Καίτη Κωνσταντίνου είχε παραχωρήσει την τελευταία της τηλεοπτική συνέντευξη πριν από περίπου έναν χρόνο στην εκπομπή “Δύο στις 10” και στην Έρη Βαρδάκη. Η ίδια και είχε μιλήσει αρχικά για τη συμμετοχή στα “Εγκλήματα”.
“Δεν ήταν πολύ εύκολο να περάσει το σενάριο των Εγκλημάτων στα κανάλια. Τα πρώτα επεισόδια δεν είχαν πάει καλά στην τηλεθέαση. Μετά όμως ξέφυγε… Είχε πολύ τολμηρούς χαρακτήρες για την εποχή, είχε την πόρνη, τη γυναίκα που σκοτώνει τον άντρα της…
Σήμερα δεν βλέπουμε κωμωδίες, έχει πέσει πολύ δράμα και δεν ξέρω γιατί. Δεν πιστεύω σε remake των Εγκλημάτων, γεράσαμε. Δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο και δεν μου αρέσει κιόλας. Ένα, δυο επεισόδια επετειακά, ναι, το καταλαβαίνω.
Δεν με ενοχλεί να μου μιλήσουν στον δρόμο, να μου πουν “τι κάνεις Σωσώ;”. Δεν μπορείς να τσαντίζεσαι με την αναγνωρισιμότητα. Μια κυρία στο δρόμο, την εποχή των Εγκλημάτων, με σταμάτησε στον δρόμο και μου είπε “μπορείτε να σκοτώσετε τον άντρα σας, γιατί δεν μπορώ να κάνω εγώ το ίδιο στον δικό μου;” Αυτό ήταν λίγο σοκαριστικό” είχε πει η Καίτη Κωνσταντίνου.
Για τον χρόνο που περνάει και τον θάνατο, η ηθοποιός είχε εξομολογηθεί: “Δεν είναι και το καλύτερό μου να περνάει ο χρόνος. Το φοβάμαι, τόσο όσο. Φοβάμαι τον θάνατο, δεν μου αρέσουν τα γηρατειά, η ανημπόρια. Δεν μου αρέσουν αυτά, αλλά θα έρθουν”.
Σε ηλικία 61 ετών έφυγε από τη ζωή η Καίτη Κωνσταντίνου, όπως έγινε γνωστό απόψε, Δευτέρα 10 Μαρτίου.
Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως το τελευταίο διάστημα η ηθοποιός αντιμετώπιζε θέμα με την υγεία της, αφού έδινε γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Η τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στην σειρά του Alpha, «Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα», όπου υποδύθηκε την Αλέξις Βροντάκη, σε μία παρωδία του Σασμού έχοντας βεντέτα με τη Χρύσα Ρώπα.
Λίγους μήνες πριν από την έναρξη της φετινής σεζόν, τον περασμένο Ιούνιο, η Καίτη Κωνσταντίνου είχε εμφανιστεί στο πάρτι της πρεμιέρας της κωμικής σειράς, όπου και πόζαρε χαμογελαστή δίπλα στους συμπρωταγωνιστές της.
Η ίδια, σε κάθε της συνέντευξη μιλούσε για τον ρόλο της «Σωσώς» από τα «Εγκλήματα» ο οποίος και την καθιέρωσε τηλεοπτικά, ενώ δεν είχε κάνει καμία αναφορά στο θέμα της υγείας της.
Φωτογραφίες από την τελευταία της δημόσια εμφάνιση στο πάρτι σειράς Alpha «Η Kατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα»:
Ο θάνατος της αγαπημένης ηθοποιού, Καίτης Κωνσταντίνου, έχει σκορπίσει θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο και όχι μόνο.
Η Φωτεινή Μπαξεβάνη αποχαιρετά την συνάδελφο της με τα πιο συγκινητικά λόγια.
Η Φωτεινή Μπαξεβάνη, με μια συγκινητική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, αποχαιρετά την Καίτη Κωνσταντίνου, με την οποία πέρασαν μαζί σπουδαίες στιγμές, ως οι τηλεοπτικές Πέπη και Σωσώ στα Εγκλήματα.
Αναλυτικά όσα έγραψε:
”Αντίο Καίτη μου. Αντίο Σωσώ μου.
Είμαι ακόμα σε σοκ!
11.30 τη νύχτα χτύπησε το τηλέφωνο μου από νούμερο που δεν γνώριζα, ήταν δημοσιογράφος και ήθελε δηλώσεις για το δυσάρεστο γεγονός…
Τι έγινε; Ρώτησα
Μου είπε πέθανε η Καίτη Κωνσταντίνου
Πώς έφυγε; Πότε; Γιατί;
Πριν λίγο στο νοσοκομείο…δεν ήξερε τι και πως…ήθελε μόνο να κάνω δηλώσεις.. ήμουν συνέχεια σε παύση, του είπα δεν μπορώ, τι να πω, … επέμενε… του είπα όχι, ήμουν σε σοκ
Το τηλέφωνο μου στη συνέχεια δεν σταμάτησε να χτυπάει από άγνωστα νούμερα ως τα μεσάνυχτα, δεν απάντησα σε κανένα και είμαι σίγουρη πως θα χτυπάει και αύριο όλη μέρα από πολύ πρωί…
Δεν θέλω να κάνω δηλώσεις
Και ούτε θα κάνω
Δεν ήξερα ότι ήσουν άρρωστη …
Πάντα έτσι ήσουν, ήσυχη, διακριτική, μοναχική….
Θα ήθελα να ήμουν πιο κοντά σου στην ασθένεια σου, αλλά δεν το ήξερα… αν με χρειαζόσουν όμως είμαι σίγουρη ότι θα μου το έλεγες, θα επικοινωνούσες… σίγουρα θα είχες κοντά σου τους αγαπημένους που εσύ θα είχες επιλέξει….
Αχ, έτσι είναι αυτή η δουλειά, περνάμε περιόδους που είμαστε 24 ώρα μαζί με κάποιους συναδέλφους και φίλους και μετά χανόμαστε …στην ουσία όμως δεν χανόμαστε ποτέ γιατί οι στιγμές που ζήσαμε αυτά που ανταλλάξαμε είναι μία παρακαταθήκη που δεν ξεχνιέται ποτέ… και είναι πάντα εκεί, και όταν ξαναβρισκόμαστε είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα…
Κι εμείς Καίτη μου πέρα από τα «εγκλήματα» που είναι 27 χρόνια πριν… πολύ μακρινά πια…όταν κάναμε το σήριαλ «η μαμά λείπει ταξίδι για δουλειές» πριν 8 χρόνια για 6 μήνες στην Κύπρο ζήσαμε πολλά, μοιραστήκαμε πολλά και θα τα θυμάμαι όλα πάντα με αγάπη και νοσταλγία. το γέλιο σου, το μοναδικό χιούμορ σου, τον ρυθμό σου, παίζαμε ωραία «μπάλα» μαζί …το χαιρόμουν πάντα…
Καλό ταξίδι Καίτη μου,
λυπάμαι πολύ… τόσο νέα… συλλυπητήρια στους αγαπημένους σου και σε όλους μας που θα μας λείψεις….”
Η ηθοποιός έδινε μάχη με τον επιθετικό καρκίνο του μασθού τον τελευταία δυο χρόνια
Τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής της πάλευε με επιθετικής μορφής καρκίνο. Απεβίωσε συνεπεία αυτού σε ιδιωτικό θεραπευτήριο των Αθηνών μετά από βραχύχρονη νοσηλεία, στις 10 Μαρτίου 2025, σε ηλικία 62 ετών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Καίτη Κωνσταντίνου νοσηλευόταν το τελευταίο χρονικό διάστημα. Οι γιατροί είχαν χαρακτηρίσει εξαρχής δύσκολη την περίπτωσή της, ωστόσο η ηθοποιός πάλεψε κάνοντας θεραπείες, οι οποίες δυστυχώς δεν απέδωσαν.
Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του στήθους. Όταν η νόσος εξελιχθεί σε μεταστατική, τότε η διάμεση επιβίωση υπολογίζεται σε 12 με 15 μήνες
Η Καίτη Κωνσταντίνου μοιάζει αυστηρή και μπορεί και να είναι. Αγαπάει την κωμωδία. Σπούδασε στην Φιλοσοφική και στο Θέατρο Τέχνης -πρόλαβε τον Κάρολο Κουν. Γεννήθηκε στην Ροδοδάφνη, έξω από το Αίγιο. Ζει στο Παλαιό Φάληρο. Οδηγεί μηχανή.
«Η καταγωγή μου είναι από το Αίγιο, από την Ροδοδάφνη. Εκεί μεγάλωσα και τελείωσα το σχολείο και έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν. Στην Αθήνα ήρθα για σπουδές.
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν και καλά και όχι. Πολύ παιχνίδι. Χωρίς να θέλω να γίνω μελό, ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν οκτώ χρόνων, ήταν δάσκαλος. Δυσκόλεψαν τα πράγματα. Ήταν χρόνια με μελαγχολίες, όχι τόσο από μένα ή την αδελφή μου, όσο από την μάνα μου. Έμεινε μόνη της, πολλή νέα.
Αν κουβαλάω ένα τραύμα; Ναι. Μετά εξαρτάται πόσο μπορείς να το ξεπεράσεις, να το λειάνεις, να το αποδεχθείς. Νομίζω ότι πια μπορώ να πω ότι δεν έχω κάποιο θέμα. Αν γυρίσω όμως πίσω, νομίζω ότι πόνεσα, κι αυτός ο πόνος δεν φεύγει. Καταχωρείται μέσα σου, μπαίνει σε μια τάξη. Να μπουν τα πράγματα σε μια τάξη, είναι μια έκφραση που χρησιμοποιώ πολύ. Ακούγεται παράλογο και οξύμωρο -ούτε ξέρω αν το συναίσθημα μπαίνει σε τάξη, αλλά σε ό,τι παίζει ρόλο η λογική, προσπαθώ να βάλω μια τάξη. Δεν μπορώ την αταξία.
Στην ηλικία που ήμουν, δεν συνειδητοποιείς ακριβώς τι συμβαίνει με τον θάνατο… Πριν τον θάνατο του μπαμπά μου –να το εξομολογηθώ αυτό, δεν θυμάμαι τίποτα, κι ας ήμουν οκτώ. Λες και άρχισε η ζωή μου από τα οκτώ και μετά. Μεγάλωσα όμως με μια μάνα που πήρα πολλή αγάπη».
Φωτογραφία: Πάνος Μάλλιαρης
«Οι σπουδές ήταν για μένα κι ένα καλό έναυσμα να φύγω από την επαρχία. Να πω την αλήθεια, την Φιλοσοφική δεν την αγαπούσα ιδιαίτερα. Για Ιατρική πήγαινα. Αλλά κάπου άλλαξε το σύστημα των εξετάσεων, κι ενώ προετοιμαζόμουν μόνον για φυσικοχημεία, μπήκαν και τα μαθηματικά, στα οποία ήμουν άσχετη. Κι έτσι αποφάσισα να δώσω κάπου όπου θα μπορούσα να διαβάσω τα μαθήματα. Δεν ήμουν καλή στα θεωρητικά αλλά τα κατάφερα. Διάλεξα την Φιλοσοφική γιατί τότε απαιτούσε τις περισσότερες μονάδες, ήταν η πρώτη σχολή, και στόχευα ψηλά.
Η Αθήνα δεν με δυσκόλεψε. Μου άρεσε. Με είχε εντυπωσιάσει πως οδηγούν και πως ξέρουν τους δρόμους. Πέρασα καλά τα φοιτητικά μου χρόνια, με πολλές παρέες και λιγότερο διάβασμα. Από το πρώτο έτος στο Πανεπιστήμιο μπήκα στην θεατρική ομάδα –η παράσταση δεν ανέβηκε ποτέ. Πήρα το πτυχίο, δίδαξα και δύο χρόνια σε γυμνάσιο –την δεύτερη χρονιά αποφάσισα ότι δεν θα συνεχίσω. Είχα ήδη τελειώσει και την σχολή του Τέχνης. Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο να είσαι δάσκαλος».
«Στο χωριό, όπως μου έχει πει η μάνα μου γιατί εγώ δεν το θυμάμαι, όταν ερχόταν ένας θίασος, την παρακάλαγα να με πάει. Αλλά θυμάμαι ότι έβλεπα το Θέατρο της Δευτέρας.
Ακόμα και σήμερα νιώθω μια συστολή και μια ντροπή, την έκθεση του θεάτρου δεν την αντέχω –με τα χρόνια ξεπερνιέται. Πάντα όμως το κουβαλάω. Το τρακ και η αγωνία δεν μειώνονται.
Εμαθα ότι στο Θέατρο Τέχνης ήταν η καλύτερη σχολή και αποφάσισα να δώσω εξετάσεις. Θεωρούσα αδύνατον να μπω αλλά πέρασα. Τρελάθηκα από την χαρά μου –όπως είχα τρελαθεί από την χαρά μου όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο.
Από την αρχή κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει εκεί. Αυτό το αόρατο νήμα με το οποίο είσαι δεμένη και δεν το ξέρεις –όπως συμβαίνει και με ανθρώπους. Ίσως το κουβαλάμε μέσα μας».
Το χιούμορ εξομαλύνει και λειαίνει τα πράγματα
Στις εξετάσεις ήταν και ο Κάρολος Κουν, είχα αυτή την τύχη, όπως είχα και την τύχη να είναι σε κάποιες πρόβες ο Δάσκαλος.
Τι να πω για τον Κουν; Αυτό που λένε όλοι για το δέος που ένιωθες μπροστά του, δεν είναι ούτε υπερβολικό ούτε κολακευτικό. Υπήρχε μια κατάνυξη μέσα σ΄αυτό το θέατρο κι όταν ήταν και ο ίδιος μπροστά, γινόταν σαν ναός. Μεγάλη μορφή. Στην σχολή ήμασταν μια ωραία χρονιά: Μαρία Καβογιάννη, Πέτρος Φιλιππίδης, Μαρία Γεωργιάδου, Ντίνα Αβαγιανού, Υρώ Μανέ, Θοδωρής Γράμψας. Με κάποιους δουλέψαμε μαζί και κυρίως κάναμε σχέσεις βαθειές, φιλίες. Ηταν τα καλύτερά μας χρόνια.
Ετυχε όμως, κι αυτό νομίζω ότι ήταν κομβικό, και φτιάξαμε μια ομάδα από την σχολή αλλά και με κάποιους άλλους, όπως ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης. Κάναμε παραστάσεις στο Αποθήκη. Ξεκινήσαμε με το “Ο Αη Βασίλης ήταν σκέτη λέρα”, που πήγε δύο χρόνια με την Υρω Μανέ, τον Κώστα Κόκλα, τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, την Ελένη Καστάνη. Την επομένη της πρεμιέρας το κοινό ήταν τέσσερα άτομα.. Μετά άλλαξε. Συνεχίσαμε με το “Αναμείνατε στο ακουστικό σας” και από εκεί μας μάζεψε ο Θοδωρής Πετρόπουλος για να κάνουμε τα “Εγκλήματα”…»
Φωτογραφία: Πάνος Μάλλιαρης
«Οταν μας πρωτομίλησε ο Θοδωρής για τη σειρά, μας άρεσε, θα ήμασταν και όλοι μαζί… Στα πρώτα κείμενα όμως, κατάλαβα ότι κάτι τρέχει, κάτι γίνεται. Το προτείναμε στο Mega, το απέρριψε –νομίζω τότε απέρριψε και τα “Βαμμένα κόκκινα μαλλιά”. Έπεσε μια απογοήτευση από την χυλόπιτα που φάγαμε.
Δεν ξέρω αν είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά αν πιστεύω κάτι το κυνηγάω πολύ. Το πίστεψα και επέμεινα. Ήμουν μπροστάρης στο να συνεχίσουμε. Το πήρε ο Antenna και είχε την τύχη που ξέρουμε… Πέρα από την εξαιρετική συνεργασία με όλους, νομίζω ότι ήταν μια πρωτοποριακή δουλειά. Είμαι τυχερή και ευτυχής που συμμετείχα. Γιατί μια δουλειά σαν τα “Εγκλήματα” αποδεικνύει ότι μπορεί να γίνουν πολύ ωραία πράγματα στην τηλεόραση. Όσοι την υποτιμούν κάνουν λάθος –είναι δύσκολο είδος.
Δεν με πείραζε το γεγονός ότι η Σωσώ ήταν ένας κακός χαρακτήρας. Τους βρίσκω πιο ενδιαφέροντες. Η δική μου λειτουργία απέναντι σε τέτοιους χαρακτήρες είναι πρώτα να αθωώσω την κακία που έχει και να τον αγαπήσω. Στέκομαι στις αδυναμίες του, στα κενά του. Η σειρά είχε χιούμορ. Και η Σωσώ; Δεν γινόταν να μην την αγαπήσω. Το χιούμορ εξομαλύνει και λειαίνει τα πράγματα, δίνει τεράστιο άλλοθι.
Ένιωσα τότε την επιτυχία της σειράς, αλλά δεν φοβήθηκα ότι θα εγκλωβιστώ σε τέτοιους ρόλους. Ακόμα και τώρα όταν με λένε Σωσώ, δεν εκνευρίζομαι. Ήταν κάτι που το ευχαριστήθηκα κι εγώ κι ο κόσμος. Αγάπησα αυτόν τον χαρακτήρα. Ούτε ο κόσμος με είδε σαν κάτι μισητό, αλλά σαν κάτι δικό του. Ίσως το χιούμορ τους γαλήνεψε. Ναι, τα “Εγκλήματα” ήταν η απαρχή στην δουλειά μου.
«Χωρίς, φυσικά, να θέλω να κάνω συγκρίσεις και παραλληλισμούς, κι όταν έπαιξα τον Ριχάρδο στο θέατρο, την ίδια διαδικασία ακολούθησα.
Ένιωσα πολύ τυχερή που ο Τάκης Τζαμαργιάς μου έδωσε την ευκαιρία κι έπαιξα τον Ριχάρδο Β΄. Ούτε τον άντρα πήγα να κάνω ούτε τίποτα. Απλώς αυτό το άφυλο που φέρει ο Ριχάρδος θέλαμε να δούμε πόσο θα μπορούσε να παιχτεί από μια γυναίκα. Πάντως σαν άνθρωπος δεν έχω καμία σχέση ούτε με τον Ριχάρδο ούτε με την Σωσώ».
«Για να πω ότι πέτυχα πρέπει πρώτα να νιώσω εγώ καλά –τρώγομαι με τα ρούχα μου. Αλλά μ΄αρέσει να δουλεύω πολύ με ό,τι καταπιάνομαι.
Κάνω αυστηρές επιλογές. Είμαι πρώτα αυστηρή με τον εαυτό μου. Πρώτα βλέπω την δουλειά μου σαν κάτι που αγαπάω, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι είναι και βιοποριστικό. Δεν ξέρω αν είναι καλό, αλλά δεν μπορώ να είμαι κάπου που δεν μου αρέσει. Το θέλω μου με παροτρύνει, με συγκινεί. Δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι ιδιαίτερο στην ζωή μου, αλλά είμαι τυχερή γιατί κάνω κάτι που μου αρέσει και προσπαθώ να το κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα. Χαίρομαι να υπάρχω σ΄αυτή την δουλειά –κι αυτή την χαρά την εισπράττει και κάποιος που θα με δει. Δεν μπήκα ούτε για την αναγνωρισιμότητα ούτε για να κάνω όνομα. Μπήκα γιατί μια εσωτερική ανάγκη με οδήγησε εκεί. Δεν ήταν τυχαίο, ήταν μια εσωτερική, ασυνείδητη ή συνειδητή μου, επιλογή».
Φωτογραφία: Πάνος Μάλλιαρης
«Μου αρέσει η κωμωδία. Μάλλον, αντικατοπτρίζει μια στάση που έχω απέναντι στα πράγματα, χωρίς να σημαίνει ότι είμαι ένας άνθρωπος που από το πρωί ως το βράδυ γελάει και λέει αστεία. Το αντίθετο μπορώ να πω. Κι όσο πιο σουρεάλ, τόσο πιο πολύ με ιντριγκάρει. Δεν την διάλεξα την κωμωδία. Νομίζω πως είναι μια άλλη, παραμορφωμένη εικόνα της πραγματικότητας, μια άλλη οπτική. Όταν ο κόσμος γελάει, χαίρεται ο ηθοποιός νιώθει την άμεση αντίδραση. Αλλά όλος αυτός ο παραμορφωμένος καθρέφτης με ενδιαφέρει πάρα πολύ.
Για κάθε ηθοποιό, για κάθε καλλιτέχνη, η δεξαμενή από όπου μπορεί να αντλήσει δεν είναι άπειρη. Έχει όρια. Δεν ξέρω τα δικά μου τα όρια. Θα ήθελα όμως να τα ξεπεράσω. Το πιο μεγάλο κομπλιμέντο που έχω δεχτεί στην ζωή μου είναι όταν ένας θεατής μου είπε ότι δεν με γνώρισε πάνω στην σκηνή. Για μένα το πιο σημαντικό είναι να στραπατσάρεσαι πάνω στην σκηνή, να μην είσαι αυτό που είσαι στην ζωή σου. Είναι λίγο σαν ψυχοθεραπεία η δουλειάς μας… Δεν λέω ότι είμαι απόλυτα αφοσιωμένη ούτε ότι όλη μου η ζωή είναι αυτή η δουλειά. Ούτε θα πω ότι δυσκολεύομαι να βγω από τον ρόλο… Το μόνο που μου συμβαίνει μετά το θέατρο είναι ότι δεν μπορώ να κοιμηθώ –αλλά έτσι κι αλλιώς δεν μ΄αρέσει να κοιμάμαι τα βράδια, προτιμώ να κοιμάμαι την μέρα».
«Ποτέ η ζωή μου δεν ήρθε κόντρα στο θέατρο. Με την δουλειά έχω πέσει και στα τάρταρα, αλλά και το να πέφτει ένας άνθρωπος πολύ χαμηλά είναι αισιόδοξο. Μετά την κατηφόρα, θα ξανασηκωθεί.
Ναι, είμαι μοναχικός άνθρωπος. Δεν με φοβίζει ιδιαίτερα η μοναξιά. Θέλω πάντα κάποιες ώρες μόνη μου. Είναι επιλογή.
Ο χρόνος με απασχολεί, με φοβίζει ο θάνατος, δεν είμαι σαν κάποιους που λένε εντάξει… Το μέλλον μου το σκέφτομαι σε σχέση με το να κάνω πράγματα που να γουστάρω στην δουλειά. Να είμαι υγιής, υγιείς οι άνθρωποι που αγαπώ, να με αγαπάνε και να τους αγαπώ.
Αν πιστεύω στον Θεό; Πιστεύω σε μια δύναμη, δεν ξέρω τι είναι. Η θέλησή μας, ο εγκέφαλός μας, η ψυχή μας, δεν ξέρω, οι εξωγήινοι, ένας άλλος πολιτισμός. Κάτι υπάρχει όμως. Δεν πιστεύω στην στενή έννοια του θεού, αλλά προσεύχομαι αρκετές φορές –στα δύσκολα προσεύχονται κι αυτοί που δεν πιστεύουν. Ναι, πιστεύω πολύ στην δύναμη του ίδιου του ανθρώπου. Νομίζω ότι ο καθένας μας μπορεί να κάνει και εξαιρετικά πράγματα και τα χειρότερα… Είμαστε πενήντα-πενήντα, όπως λέει ένας φίλος μου.
Πιστεύω ότι είναι δύσκολο να διαχειριστείς και την κακή σου πλευρά αλλά και την καλή σου. Το πιο δύσκολο για μένα είναι να βιώσεις την ευτυχία. Φυσικά και το έχω βιώσει –στιγμές. Λένε “o φίλος στην ανάγκη φαίνεται”. Για μένα ισχύει το “ο φίλος στην χαρά φαίνεται”».
Φωτογραφία: Πάνος Μάλλιαρης
«Το να είσαι ερωτευμένος είναι σαν χαρά θεού, σαν να παίρνεις το Όσκαρ. Στους έρωτες έχω περάσει και σκοτάδι και χαρά, ή και τα δύο. Αυτό το τραγούδι που λέει “καλημέρα τι κάνεις, νάσαι πάντα καλά” είναι πολύ βαρετό στον έρωτα. Δημιουργώ τις εντάσεις, ανεξέλεγκτα, χωρίς λόγο. Είμαι όμως σε καλό δρόμο –προσπαθώ να μαζευτώ, να διαχειριστώ παιδικά βιώματα, λάθη και να τα λειάνω. Για μένα ο έρωτας είναι κάτι πολύ δημιουργικό, σε κάνει να θες κι εσύ να αλλάξεις, να προσφέρεις…. Α, και όχι πολλή οικειότητα. Η πολλή άνεση με τον ερωτικό σύντροφο δεν βγαίνει πάντα σε καλό –χωρίς φυσικά να είμαι υπέρ της αποξένωσης. Ο φίλος ναι, είναι συνέταιρος και σύμμαχος, ο ερωτικός σύντροφος δεν πιστεύω ότι πρέπει να είναι συνεταιράκι….
Οπως πρέπει να προσέχεις το φαγητό, το σώμα, το μυαλό, την δουλειά σου, έτσι πρέπει να προσέχεις και τον έρωτά σου».
Η Ευανθία, ο Τάσος και «Η Τούρτα της μαμάς»
«Είναι μια εβδομαδιαία κωμική σειρά, ένα οικογενειακό στόρι, του Αλέξανδρου Ρήγα και του Δημήτρη Αποστόλου. Κάθε φορά μαζεύονται σε ένα τραπέζι φίλοι και συγγενείς με διαφωνίες, συμφιλιώσεις, τσακωμούς. Θα έχει και γκεστ. Στο τέλος έρχεται η μεγάλη συμφιλίωση όπου όλα λύνονται με την τούρτα που φτιάχνει η Ευανθία, την οποία και υποδύομαι. Είναι μια γυναίκα που έχει ένα σάιτ και παρουσιάζει συνταγές.
»Είμαι ευτυχής που βρίσκομαι και πάλι στην τηλεόραση –οι καιροί είναι δύσκολοι. Απείχα τόσα χρόνια γιατί δεν με ενδιέφερε κάτι τόσο ώστε να το κάνω. Γι΄αυτό προτιμώ να κάνω μόνο θέατρο. Είμαι ευτυχής γιατί κάνω κάτι διαφορετικό, και είμαι πάλι με ανθρώπους που αγαπώ. Είναι γραμμένο με πολύ χιούμορ.
»Είμαστε πάλι ζευγάρι με τον Κώστα Κόκλα: Τώρα δεν είναι ο Αλέκος και η Σωσώ, είναι ο Τάσος και η Ευανθία. Παίζουν εξαιρετικοί ηθοποιοί -η Λυδία Φωτοπούλου. Στην σειρά έχω τρεις γιους, τον Πάρη Θωμόπουλο, τον Θάνο Λέκκα και τον Μιχάλη Παπαδημητρίου.
»Φέτος η ΕΡΤ έχει πάρει πολύ τ΄απάνω της κι αυτό με χαροποιεί».
Η Καίτη Κωνσταντίνου έφυγε από τη ζωή στις 10 Μαρτίου 2025
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατο της Καίτης Κωνσταντίνου, διοργανώθηκε στον τόπο καταγωγής της μια εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη της, στην οποία έδωσε το «παρών» πλήθος κόσμου, μεταξύ των οποίων και πολλοί ηθοποιοί.
Δείτε το βίντεο:
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήταν και η αδερφή της Καίτης Κωνσταντίνου, Μαρία, η οποία συγκινήθηκε βαθιά κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, ενώ παράλληλα έκανε και τις πρώτες της δηλώσεις μπροστά στην κάμερα.
Ο Μιχάλης Ρέππας ήταν από του πρώτους που μίλησαν στην εκδήλωση και φορτισμένος δήλωσε: «Η Μαίρη δεν μιλούσε, εκφραζόταν χωρίς λέξεις και κυρίως άκουγε. Μας έδενε μια σιωπηλή φιλία και δεν της είπα ποτέ πόσο την εκτιμούσα και πόσο ψηλά την είχα για την εχεμύθεια και την ακεραιότητά της. Η Καίτη ήταν πολύ σεμνή και δεν έκανε φτήνιες για να την λυπηθούν ή να τραβήξει το ενδιαφέρον. Ήταν αξιοθαύμαστο το πώς αντιμετώπισε το τέλος της, ήταν αξιοπρεπής μέχρι και την τελευταία στιγμή».
Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε η Μαρία Κωνσταντίνου, η οποία με δάκρυα στα μάτια της εξομολογήθηκε: «Μέχρι σήμερα δεν άντεχα να βλέπω την αδερφή μου στην οθόνη, αλλά σήμερα χάρηκα. Για εσάς ήταν η Καίτη Κωνσταντίνου, για εμένα ήταν μάνα, αδελφή, πατέρας, η μάνα των παιδιών μου και η γιαγιά των εγγονιών μου».
Η Καίτη Κωνσταντίνου έδωσε μάχη για δύο χρόνια με μια επιθετική μορφή καρκίνου. Έφυγε από τη ζωή στις 10 Μαρτίου 2025, σε ηλικία 62 ετών, ύστερα από σύντομη νοσηλεία σε ιδιωτική κλινική της Αθήνας. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε δύο ημέρες αργότερα στον τόπο καταγωγής της, τη Ροδοδάφνη Αχαΐας.
Η πολυαγαπημένη “Σωσώ” από τα “Εγκλήματα”, Καίτη Κωνσταντίνου αυτοσαρκάστηκε όταν ρωτήθηκε για την ομοιότητά της με τον γνωστό τραγουδιστή, ενώ αναφέρθηκε και σε ένα περιστατικό από τότε που τους… μπέρδεψαν.
Τον “χορό” των καλεσμένων στο “2Night Show” της Πέμπτης άνοιξε η Καίτη Κωνσταντίνου, η οποία χάρισε αρκετές στιγμές γέλιου αλλά και αναμνήσεων από τότε που υποδυόταν την πολυαγαπημένη “Σωσώ” στη σειρά “Εγκλήματα”.
Μία από αυτές τις στιγμές ήταν όταν ο Γρηγόρης Αρναούτογλου σχολίασε την ομοιότητά της με τον Νίκο Οικονομόπουλο, αναφέροντας ένα περιστατικό από τότε που τους είχαν μπερδέψει. Η ίδια μάλιστα, δεν δίστασε να αυτοσαρκαστεί, ενώ έδωσε και περισσότερες λεπτομέρειες:
«Είδαν την αφίσα και είπαν “Α, τραγουδά η Καίτη”», θυμήθηκε, για να σχολιάσει και τα μαλλιά του Νίκου Οικονομόπουλου λέγοντας «Ευτυχώς βάφτηκε», εκθειάζοντας πάντως τη φωνή του γνωστού τραγουδιστή.
Mπορεί να μην την είδαμε ποτέ στους δέκτες μας στο Next Top Model Greece, αλλά η Καίτη Γραμμά παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε αγόρι κατάφερε να κερδίσει με τη σικάτη εμφάνισή της και την ομορφιά της τους δύσκολους κριτές του Νext Top Model. Η Καίτη Γραμμά, ξάφνιασε λοιπόν αλλά και ενθουσίασε τους αυστηρούς κριτές του show και κατάφερε να αποσπάσει το πολυπόθητο ναι και από τους 4! Η Βίκυ Καγιά μάλιστα μίλησε στη συνέντευξή της στο περιοδικό People, για την περίπτωση της Καίτης λέγοντας : «Βεβαίως. Μάλιστα ήταν μια πολύ γλυκιά και σεμνή κοπέλα, κούκλα, με προδιαγραφές μοντέλου, αλλά δεν μπορέσαμε να την περάσουμε γιατί δεν είχε ακόμα αλλάξει την ταυτότητά της»
Πριν λίγες μέρες, η Καίτη σε συνέντευξή της στο Πρωινό και τον Άρη Καβατζίκη αποκάλυψε πως ήδη έχει κανονίσει το ραντεβού με ένα πολύ καλό πλαστικό χειρουργό για να κάνει την πολυπόθητη επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου που θα της δώσει τη δυνατότητα να αλλάξει την ταυτότητά της αλλά κυρίως να γίνει αυτό που νιώθει από παιδί! Γυναίκα! Η 22χρονη Καίτη δημοσίευσε βίντεο σήμερα από το νοσοκομείο που όπως όλα δείχνουν θα κάνει την πολυπόθητη επέμβαση.
«Να μην είσαι ο εαυτός σου για 22 χρόνια…Σήμερα, διαλέγω εμένα» ‘εγραψε στο βίντεο από το νοσοκομείο που θα γίνει η επέμβαση
Η Καίτη Γκρέυ υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες λαϊκές τραγουδίστριες της Ελλάδας, και η απώλεια της συνεχίζει να συγκινεί και να επηρεάζει τις καρδιές όλων μας.
Τα τραγούδια της, γεμάτα συναίσθημα και πάθος, θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη των φίλων της μουσικής.
Καίτη Γκρέυ: Τα πρώτα χρόνια της ζωής της και η μουσική καριέρα
Γεννημένη στο χωριό Μυτιληνιοί της Σάμου, η Καίτη Γκρέυ προερχόταν από μια οικογένεια με τρία αδέλφια. Το πραγματικό της όνομα ήταν Αθανασία Γκιζίλη, και είχε υιοθετηθεί από την οικογένεια Καλαϊτζή, γεγονός που διαμόρφωσε την πορεία της ζωής της.
Advertisement
Η Καίτη Γκρέυ κατάφερε να αναδειχθεί ως το πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα της εποχής της, ενώ η φωνή της και η ερμηνεία της συνέβαλαν στο να γραμμοφωνήσει τα έργα όλων των σπουδαίων συνθετών της εποχής. Η καλλιτεχνική της κληρονομιά είναι πλούσια, και τα τραγούδια της θα συνεχίσουν να αγγίζουν τις καρδιές των ανθρώπων για πολλές γενιές ακόμα.
Advertisement
Ερμήνευσε τις πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών συνθετών όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιώργος Μητσάκης, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Ζαμπέτας και Πάνος Τζαβέλλας.
Για ένα μεγάλο διάστημα βρέθηκε στα μεγαλύτερα κέντρα της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά και της Γερμανίας γνωρίζοντας τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζίμι Χέντριξ, τη Ρίτα Χέιγουορθ, τη Μαρία Κάλλας, τον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Στη δεκαετία του ΄60 ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια έχοντας ημερομίσθιο που ξεπερνούσε ακόμα και τις 8.000 δραχμές.
Μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια που ερμήνευσε είναι:
“Το μαράζι”
“Το βουνό”
“Πήρα την στράτα και έρχομαι”
“Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια”
“Άνοιξε άνοιξε”
“Καλέ μάνα δεν μπορώ”
“Θα κλάψω σήμερα”
“Μάγκικο τα δυο σου μάτια”
“Αγγελοκαμωμένη”
“Ποτέ τη μάνα μην πικραίνεις”
“Θέλω να είναι Κυριακή”
“Τα ξένα χέρια”
“Το πες και τό ‘κανες”
“Άναψε το τσιγάρο”
” Μια γυναίκα μόνο ξέρει”
“Βαθειά στη θάλασσα θα πέσω”
Μια ζωή γεμάτη έρωτα
Η Καίτη Γκρέυ είχε μια πλούσια προσωπική ζωή, γεμάτη έρωτες και οικογενειακές σχέσεις. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με τον Νίκο Ηλιάδη, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά: τον Φίλιππο, που γεννήθηκε το 1947, και τον Βασίλη, ο οποίος έζησε από το 1950 έως το 2021. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον χρυσοχόο Μιχάλη Παπαναστασόπουλο.
Πριν από τους γάμους της, η Καίτη Γκρέυ είχε ζήσει μεγάλους έρωτες που σημάδεψαν τη ζωή της. Ξεχωριστή θέση στην καρδιά της είχε ο Στέλιος Καζαντζίδης, με τον οποίο είχε μάλιστα αρραβωνιαστεί. Επίσης, είχε έντονη σχέση με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, ο οποίος υπήρξε και αυτός μια σημαντική προσωπικότητα στη ζωή της.
Η γνωριμία, η σχέση και το αρραβώνας με τον Στέλιο Καζαντζίδη
«Πήγα με τον Μπιθικώτση και τον Ζαμπέτα στο Αιγάλεω, στον ”Κήπο του Αλλάχ”. Δούλεψα μαζί τους και θυμάμαι ότι ερχότανε ουρά ο κόσμος για να ακούσει αυτή που τραγουδάει το ”Βουνό”. Κι όταν με δείχνανε και λέγανε ”ότι αυτό το κοριτσάκι το τραγουδάει”; -δεν πιστεύανε ότι αυτό το κοριτσάκι που τότε δεν ήτανε ούτε σαράντα οκάδες, μπορούσε να’ χει αυτή τη φωνή με αυτή την έκταση τη μεγάλη. Τους φαινόταν πάρα πολύ περίεργο. Μετά, με άφησε ο Κλουβάτος, τον οποίο λάτρευα, να πάω μαζί του στο ”Ζέφυρο”, ένα πολύ καλό μαγαζί στο Νέο Ηράκλειο. Πήγα πράγματι μαζί του γιατί ο Γεράσιμος ήτανε ο καλύτερος μου φίλος και ο ωραιότερος συνθέτης κι ο ωραιότερος συνάδελφος πού γνώρισα.
Advertisement
Εδώ, στο ”Ζέφυρο” ,ήταν η μοίρα μου, η μοίρα του Καζαντζίδη, η ιστορία μου με τον Καζαντζίδη. Στο ”Ζέφυρο”, κάθε Σάββατο έβλεπα μια γριούλα να έρχεται και τον Κλουβάτο να κατεβαίνει να της δίνει λεφτά και να της μιλάει. Μια μέρα του λέω, ”Γεράσιμε, ποια είναι αυτή η γυναίκα που έρχεται και της δίνεις λεφτά και της μιλάς”; Μου λέει αυτή είναι η μάνα ενός καινούργιου τραγουδιστή που είναι φυλακή και είναι πάρα πολύ φτωχιά. Λέω,γιατί είναι φυλακή; Μου λέει,να τον ενοχοποίησε ένας λοχίας συνάδελφός του. Είχε μια γκόμενα ο Καζαντζίδης και του την πήρε ο λοχίας και για να τον ενοχοποιήσει του έβαλε στο τσεπάκι του χιτώνιου χασίσι και το βρήκαν και τώρα είναι υπόδικος, θα περάσει στρατοδικείο σε λίγες μέρες. Λέω σε ποια φυλακή είναι αυτός ο στρατιώτης; Μου λέει, στη Μακρόνησο.
Ζήτησα τότε από τον Κλουβάτο, αν μπορώ, να της δίνω κι εγώ κανένα κατοστάρικο να του πάρει κανένα πακέτο τσιγάρα. Μου λέει,γιατί δε μπορείς; Μπορείς. Πραγματικά,λοιπόν,γνωριστήκαμε με την κυρία Γεσθημανή, την έπειτα πεθερά μου, κι όποτε ερχόταν, κάθε Σάββατο που περνούσε από το το μαγαζί, κατέβαινα εγώ, της παράγγελνα και μια μπυρίτσα κι ένα μεζεδάκι και της έδινα και κανένα κατοστάρικο να…λέω,να πάρετε στο γιο σας δυο πακέτα τσιγάρα από μένα. Αυτή, λοιπόν, όταν πήγαινε στο Στέλιο, στη Μακρόνησο, του έλεγε , Στέλιο μου, άμα θα βγεις από τη φυλακή,θα σε πάω να γνωρίσεις αυτή την κοπέλα, που λέει το ”Βουνό”. Τι καλό κορίτσι και τι όμορφο και τι καλή ψυχή. Τι πονετικό κορίτσι που μόλις με δει ,με παίρνει να με κεράσει , να μου δώσει λεφτά να σου πάρω τσιγάρα.
Τον Στέλιο δεν τον ήξερα φατσικώς καθόλου. Ούτε και ακουστικώς. Τίποτα. Μια μέρα, λοιπόν, μου λέει ο Γεράσιμος: ”Καίτη, αύριο περνάει στρατοδικείο αυτό το παιδί που του στέλνουμε τσιγάρα. Πάμε”; Λέω, Γεράσιμε, εμένα μη μου λες να πάω σε τέτοια πράγματα, σε δικαστήρια και σε τέτοια,δεν πάω. ‘Οχι αγόρι μου,του λέω, άμα θες πήγαινε εσύ, εγώ δεν πάω. Πραγματικά,δεν πήγα. Ο Στέλιος ήτανε υπόδικος 4,5 μήνες. Δικάστηκε μου φαίνεται τέσσερις μήνες φυλακή. Οπότε βγήκε.
Ένα βράδυ, λοιπόν, που πήγα στο μαγαζί, με παίρνει απ΄το χέρι ο Γεράσιμος και μου λέει, έλα να σε γνωρίσω με το φανταράκι, που του στέλναμε τα τσιγάρα. Πραγματικά, με πήγε εκεί, σε ένα τραπεζάκι ήταν ο Στέλιος, με μία κοπέλα. Θυμάμαι και τ΄όνομά της, ”Ελένη”. Μου είπε, ευχαριστώ πολύ για τα τσιγάρα που μου στέλνατε κι αυτά. Συνεσταλμένο παιδί. Μάλιστα, κρύωνε κι η κοπέλα του και της έδωσα μία ζακέτα να ρίξει στην πλάτη της, γιατί ήτανε καλοκαίρι. Έξω δουλεύαμε. Ήταν Παρασκευή Βράδυ. Του ΄53.
Έφυγε, λοιπόν, ο Στέλιος, τον εβάλαμε και είπε δυο τραγούδια και το Σάββατο το βράδυ,την άλλη μέρα, ήρθε οικογενειακώς ο Στέλιος. Η μητέρα του, οι θείες του, όλοι μαζί. Πόντιοι αυτοί. Μιλάγανε και ποντιακά. Κάποια στιγμή, μου λέει ο Στέλιος, χορεύουμε ένα ταγκό; Γιατί βάζαμε τότε και ευρωπαϊκά, στα διαλείμματα, για να χορεύει ο κόσμος. Χορέψαμε,λοιπόν. Μου λέει, ”έχεις στο σπίτι τους δίσκους σου”; Λέω, πώς δεν τους έχω; Μου λέει,έχεις πικάπ. Λέω,πώς δεν έχω; Μου λέει, έρχεσαι αύριο το μεσημέρι σπίτι να φάμε μαζί και να φέρεις και το πικάπ με τους δίσκους σου να τους ακούσω; Λέω,Στέλιο,δε σου δίνω το λόγο μου, γιατί δεν ξυπνάω,είμαι υπναρού. Δεν ξυπνάω τα μεσημέρια πολλές φορές. Μου λέει,σε παρακαλώ. Αφού καθόμαστε στο τραπέζι και με παρακαλάει κι η μητέρα του και μου λέει έλα, κορίτσι μου, έχω υποχρέωση ”έλα να φάμε ένα μεσημέρι μαζί,” λέω. Αν το θεωρείτε υποχρέωση αυτό που έκανα, δεν έρχομαι. Μου λέει, όχι, θέλω πολύ να έρθεις στο σπίτι. Θέλω, σε παρακαλώ, έλα.
”Πραγματικά, την άλλη μέρα το μεσημέρι, εγώ ξύπνησα, έβαλα το πικάπ και τους δίσκους μέσα σε ένα ταξί, εγώ έμενα στο Νέο Ηράκλειο, ο Στέλιος έμενε στη Νέα Ιωνία, Αλαίας 33. Και πήγα στο σπίτι. Πραγματικά, ήταν οι θείοι του, οι θείες του, η μάνα του είχε ετοιμάσει ένα εκπληκτικό τραπέζι. Και την ώρα που τρώγαμε ,ερχόταν η μητέρα του και με αγκάλιαζε και μου έλεγε,εγώ εσένα θέλω να κάνω νυφούλα μου. Είσαι πολύ καλό παιδί. Και φυσικά,δε λέω ότι δεν ήταν κι ένα ωραίο παιδί ο Στέλιος, αλλά την πρώτη ιδέα για το δεσμό που δημιούργησα με το Στέλιο, μου την έδωσε η μητέρα του. Μ΄άρεσε και σαν άντρας ο Στέλιος, γιατί,λέω, ότι τότε δεν ήτανε ο Καζαντζίδης, αυτό το λέω γιατί εγώ τον αγάπησα σαν Στέλιο, τον Καζαντζίδη, γιατί ήτανε ωραίο παιδί κι είχε και ωραία ψυχή. Είχε μόνο ένα ελάττωμα. Το έχουν όλα τα παιδιά, αλλά αυτός το είχε παραπάνω, απ΄ότι έπρεπε. Αγαπούσε πολύ τη μητέρα του. Κι εγώ είμαι μάνα κι εγώ αγαπώ τα παιδιά μου κι αυτά με αγαπάνε. Δεν τα εμπόδισα όμως ποτές στην ευτυχία τους. Πήρανε αυτές που θέλανε. Δεν τους είπα να μην τις πάρουνε, ας ήτανε φτωχές, ας ήτανε οτιδήποτε. Τ΄άφησα και φτιάξανε τη ζωή τους, όπως τη θέλανε αυτά. Εκείνη όμως επηρέαζε πάρα πολύ το Στέλιο κι αυτό ίσως κατέστρεψε και μένα κι εκείνον”
Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της
Η γνωριμία και ο έρωτας με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, όπως η ίδια έχει περιγράψει
«Την πρώτη φορά που συναντηθήκαμε με τον Μπάρκουλη, με έκλεψε… Ήταν το 1959. Δουλεύαμε και οι δύο στη Θεσσαλονίκη. Μια μέρα ήρθε ο ηθοποιός Κώστας Κακαβάς στο ξενοδοχείο όπου μέναμε και με ρώτησε αν είχα δεσμό με τον Μπάρκουλη. Εγώ αρνήθηκα και θυμωμένη τον ρώτησα ποιος του το είπε αυτό. Κι εκείνος μού απάντησε: ”Ο Μπάρκουλης”. ”Να πας να του πεις ότι δεν είναι άντρας” φώναξα έξαλλη», λέει η Καίτη Γκρέυ.
«Το επόμενο βράδυ ήμουν στο μαγαζί όπου τραγουδούσα, με πλησίασε ένας σερβιτόρος και μου είπε πως απέξω με περιμένει ο Μπάρκουλης. Πήγα. Στάθηκα έξω απ’ το παράθυρο του ακριβού σπορ αυτοκινήτου του και τον ρώτησα γιατί λέει αυτά τα ψέματα για μας τους δυο. Εκείνος ευγενικά και πάντα μιλώντας μου στον πληθυντικό, μου ζήτησε να μπω μέσα στο αυτοκίνητο για να μιλήσουμε ήρεμα αφού γύρω γύρω υπήρχε κόσμος και μας άκουγε.
Όταν μπήκα, έβαλε μπρος τη μηχανή κι έφυγε. Τρόμαξα. Πάνω στο παρμπρίζ είχε μια σοκολάτα. Με το ένα χέρι οδηγούσε και με το άλλο με τάιζε σοκολάτα. Με πήγε σε μια ερημιά και εκεί μου εξομολογήθηκε, για πρώτη φορά, πως ήταν πολύ ερωτευμένος μαζί μου. Έτσι ξεκίνησαν όλα. Όταν λίγες μέρες μετά έφυγα για την Αθήνα, με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο και μου έλεγε πως με ήθελε συνέχεια κοντά του. Λίγο καιρό αργότερα μου είπε πως θα έρθει να με ζητήσει από τη μάνα μου. Και το έκανε. ”Αμα σε θέλει η κόρη μου, κι εγώ σε θέλω” του απάντησε εκείνη και έτσι αρραβωνιαστήκαμε».
Δύο χρόνια έμειναν μαζί. Ο Μπάρκουλης είχε αναπτύξει μια εξαιρετική σχέση με τα παιδιά της Καίτης Γκρέυ κι εκείνα του έδειχναν μεγάλη αδυναμία: «Μέχρι σινεμά τούς είχε φέρει στο σπίτι για να βλέπουν ταινίες, επειδή τότε δεν είχαμε τηλεόραση. Τα έπαιρνε με το αυτοκίνητο, τα πήγαινε για παιχνίδι και για σουβλάκια» θυμάται η ίδια. Παρ’ όλα αυτά, με τον καιρό οι καβγάδες τους για θέματα της καθημερινότητας άρχισαν να γίνονται όλο και πιο έντονοι. Μέχρι που ένα βράδυ η Καίτη Γκρέυ του ζήτησε να φύγει οριστικά.
Καίτη Γκρέυ: Η διαμάχη με την εγγονή της, Αγγελική Ηλιάδη και το παράπονο από τους γιους της
Δεν ήταν όλα ρόδινα στη ζωή της Καίτης Γκρέυ. Γνώρισε τεράστια επιτυχία, ερμήνευσε τραγούδια, τα οποία έχουν χαράξει στη μνήμη όλων στιγμές χαράς, λύπη και έρωτα, ωστόσο η ίδια έχει τραγουδήσει όντας βασανισμένη και πικραμένη!
Δεν ήταν λίγες οι φορές που η Καίτη Γκρέυ είχε μιλήσει δημόσια για τα παράπονα που είχε από τους δυο γιους της.
«Αγαπήθηκα πολύ από τους ξένους, αυτούς που με λάτρεψαν για τη φωνή μου, για τον χαρακτήρα μου, γι’ αυτό που είμαι. Όμως στο θέμα “οικογένεια”‘ δυστυχώς στάθηκα πολύ άτυχη. Ήμουν άτυχη με τα παιδιά μου. Δεν πειράζει, να ‘ναι καλά. Αυτό είναι το μόνο που θέλω», είχε πει πριν χρόνια
«Εγώ όσο δούλευα τα λεφτά μου τα έπαιρνε αυτός: ο γιος μου. Εγώ έπρεπε να έχω τη μισή Αθήνα και τα πήγαινε στον ιππόδρομο. Και είχα την κοπέλα που ήτανε δεκαπέντε χρόνια δίπλα μου, την Τασία, και μου ‘λεγε “μην του τα δίνεις, θα μείνεις στο δρόμο, θα καταστραφείς”. Όταν σταμάτησα από τη δουλειά, κόπηκε και ο μισθός που έδινα στον γιο μου. Τέσσερα χρόνια δεν με πήραν ένα τηλέφωνο να δουν αν είμαι καλά. Το παιδί τους δεν θα ήταν μακριά αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Όταν έδινα λεφτά στον γιο μου, της έδινα κι αυτής, της νύφης μου, εκατό χιλιάρικα μπροστά της. Είμαι πολύ απογοητευμένη με τον γιο μου. Η αστυνομία θα πρέπει να καλέσει και τους γονείς της Ηλιάδη να καταθέσουν. Κάτι έχουν να πουν», είχε πει αποκαλύπτοντας τις δύσκολες σχέσεις. Μετά από μερικά χρόνια, οι σχέσεις τους αποκαταστάθηκαν και η κατάρρευση της ήταν ολική όταν έμαθε πως ο γιος της έφυγε από τη ζωή.
Η διαμάχη με την εγγονή της, Αγγελική Ηλιάδη
Από «σαράντα κύματα» είχε περάσει η σχέση τους με την Καίτη Γκρέυ να ήταν πικραμένη από την συμπεριφορά της εγγονής της.
«Βρισκόμουν για έντεκα ημέρες σε μία κλινική στην Κυψέλη επειδή χειρουργήθηκα στο αριστερό μου πόδι. Η εγγονή μου η Αγγελική δεν πήρε ούτε καν ένα τηλέφωνο, μετά από τόσο που της στάθηκα. Πριν από ένα χρόνο είχε έρθει στο σπίτι μου με το παιδί και μετά δεν ξαναπάτησε καθόλου». Όταν μαθεύτηκε ήρθε πολύς κόσμος, αλλά όχι η εγγονή μου. Το κορίτσι δεν ξέρει τη θέλει από τη ζωή του, κρίμα… Μόνο εγώ της στάθηκα όταν ήταν στο δρόμο. Να λεφτά, να αυτά, πάντα ήμουν δίπλα της. Και τότε εγώ τα ‘’χάλασα’’ με το γιο μου. Αυτή είναι πιο γουρούνα και από το γουρούνι. Δεν έχει ευαισθησίες, τίποτα δεν έχει αυτή η γυναίκα», είχε αποκαλύψει η τραγουδίστρια ενώ τρία χρόνια μετά, τον Ιούλιο του 2015, η Καίτη Γκρέυ με δηλώσεις της στην Espresso είχε κατακεραυνώσει την εγγονή της, με αφορμή το γεγονός ότι δεν την κάλεσε στα βαφτίσια του Βασίλη, του γιου που απέκτησε με τον ποδοσφαιριστή Σάββα Γκέντσογλου.
«Η Αγγελική λέει ψέματα. Δεν με κάλεσε ποτέ στα βαφτίσια του γιου της. Λυπάμαι για λογαριασμό της για όσα διαδίδει για μένα. Ο Θεός είναι μεγάλος γιατί εγώ τη βοήθησα με πολλά δανεικά κι αγύριστα χρήματα, την έβαλα στη δισκογραφία, της αγόρασα σχεδόν τα πάντα για το σπίτι της. Μέχρι τώρα προσπαθούσα να μη μιλήσω, όμως δεν αντέχω τόση κακία και μίσος που έχει απέναντί μου. Είναι αχάριστη… Εγώ πηγαίνω παντού, δεν θα πήγαινα στα βαφτίσια του δισέγγονού μου; Είναι δυνατόν να λέει ότι είμαι 91 ετών; Την έχω ξεγράψει από εγγονή μου. Να μην αναφέρει ποτέ ξανά το όνομά μου», είχε πει εξοργισμένη.
Σε τελευταίες της δηλώσεις πάντως η Αγγελική Ηλιάδη είχε πει για τη σχέση με τη γιαγιά της.
«Έχω θωρακίσει την προσωπική μου ζωή, θέλω να υπάρχει ηρεμία στο σπιτικό μου. Η γιαγιά μου, Καίτη Γκρέυ, είναι θρύλος. Μου έβαλε το μικρόβιο για το τραγούδι. Έζησα πάρα πολύ μαζί της στα παιδικά μου χρόνια και έχω πολύ γλυκές αναμνήσεις από την φροντίδα που μου προσέφερε. Η ζωή τα έχει φέρει έτσι και η επικοινωνία χάνεται μερικές φορές. Δε νιώθω πολύ καλά με αυτό», ήταν τα λόγια της.
Η Καίτη Γκρέυ, μια από τις σημαντικότερες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 19 Ιανουαρίου σε ηλικία 100 ετών. Η εμβληματική καλλιτέχνιδα, που είχε αφήσει το στίγμα της στην ελληνική μουσική σκηνή, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της.
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση
Η τελευταία φορά που η Καίτη Γκρέυ εμφανίστηκε δημόσια ήταν τον Αύγουστο του 2020. Παρά την επιβαρυμένη υγεία της, παρευρέθηκε στην κηδεία του αγαπημένου της συναδέλφου, Γιάννη Πουλόπουλου, στο Νεκροταφείο Κηφισιάς. Αν και εμφανώς καταβεβλημένη, έδειξε για ακόμη μια φορά τη βαθιά εκτίμηση και τον σεβασμό της, τιμώντας τη μνήμη ενός σπουδαίου καλλιτέχνη.
Η Καίτη Γκρέυ άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ελληνική μουσική, με τη μοναδική της φωνή και τις συγκλονιστικές της ερμηνείες. Με μια καριέρα γεμάτη επιτυχίες, έγινε σύμβολο της λαϊκής μουσικής, αγαπητή από γενιές Ελλήνων.
Ο χαμός της σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Η καλλιτεχνική της παρακαταθήκη παραμένει ζωντανή, υπενθυμίζοντας το μεγαλείο της φωνής και της ψυχής της. Η Καίτη Γκρέυ θα ζει για πάντα μέσα από τα τραγούδια της, αγγίζοντας τις καρδιές των ανθρώπων.
