Ο χρόνος για την οικογένεια του 15χρονου Πάνου Τζαβάρα από την Πάτρα σταμάτησε στις 2 Μαίου 2012 όταν το άτυχο παιδί επιστρέφοντας από το σχολείο με τον μικρότερο αδελφό του με τα ποδήλατα, παρασύρθηκε από το τζιπ που οδηγούσε η Αικατερίνη Αρβανίτη-Μαυραγάνη, σύζυγος του πρώην υφυπουργού Οικονομικών.

Η ΑΝΙΣΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ 15ΧΡΟΝΟΥ ΠΑΝΟΥ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ

Ο άτυχος 15χρονος εκτοξεύθηκε πολλά μέτρα και να καταλήξει κάτω από τις ρόδες δύο αυτοκινήτων.  Άμεσα έφθασε στο σημείο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που μετέφερε τον 15χρονο με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Π.Γ.Ν.Π. Οι γιατροί  προσπάθησαν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή του, όμως τελικά όπως διεφάνη, ήταν πάρα πολύ κρίσιμη και δεν τα κατάφερε. Το χαμόγελο του 15χρονου Πάνου “‘εσβησε”  για πάντα 14 μέρες μετά τον βαρύτατο τραυματισμό του.

ΠΩΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΠΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ 15ΧΡΟΝΟΥ

Στο Τριμελές Εφετείο της Πάτρας, στις 4 Δεκεμβρίου του 2018, ο 20χρονος τότε αδελφός του αδικοχαμένου Ανδρέα είχε περιγράψει καρε καρέ πώς συνέβη το τροχαίο.

Εξίμισι χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα που του κόστισε τη ζωή, έπεσε η αυλαία για τον θάνατο του έφηβου. Το δικαστήριο δεν άλλαξε την ποινή που πρωτόδικα είχε δοθεί στην οδηγό, επιβάλλοντας 2,5 χρόνια με αναστολή, αναγνωρίζοντας όμως το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου και της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς.

«Πρόκειται για μία ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης απόφασης αφού η ποινή είναι ίδια με αυτή της πρωτόδικης απόφασης και παρά την αναγνώριση των ελαφρυντικών, δεν μειώθηκε καθόλου» δήλωσε στο thebest.gr  ο συνήγορος πολιτικής αγωγής, Περικλής Πασχάκης.

Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΔΗΓΟΥ

Ιδιαίτερα ταραγμένη και συναισθηματικά φορτισμένη η οδηγός του μοιραίου τζιπ αφηγήθηκε, από την πλευρά της, ενώπιον του δικαστηρίου, όσα έγιναν την ημέρα του τροχαίου δυστυχήματος που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία της Πάτρας.

Ανέφερε ότι παίρνοντας την κλειστή στροφή και χωρίς να έχει ορατότητα ήρθε αντιμέτωπη με το ποδήλατο και το 15χρονο παιδί που, σύμφωνα με όσα υποστήριξε στην απολογία της, έπεσε πάνω της. Εξήγησε ότι έκανε έναν ελιγμό στα αριστερά, στην προσπάθειά της να αποφύγει τον 15χρονο, ενώ τόνισε ότι το αυτοκίνητό της μετακινήθηκε στη δεξιά πλευρά του δρόμου, μετά από υπόδειξη της τροχαίας ενώ ισχυρίστηκε ότι πήρε τη στροφή με 30-35 χλμ.

«Η στιγμιαία και παντοτινή ανακούφιση μου είναι ότι δεν ακούμπησα το παιδί»

«Η στιγμιαία και παντοτινή ανακούφισή μου είναι ότι δεν ακούμπησα το παιδί» ανέφερε χαρακτηριστικά ενώ ήταν κατηγορηματική ως προς τον ισχυρισμό της ότι η σύγκρουση έγινε στο δικό της ρεύμα, τονίζοντας ότι δεν θα μπορούσε να ζήσει, εάν τα πράγματα είχαν γίνει διαφορετικά.

Κατά την απολογία της, ανέφερε επίσης ότι βγήκε από το αυτοκίνητό της σε κατάσταση σοκ και ότι έλεγε σε όσους βρίσκονταν εκεί να μην αγγίζουν το παιδί και γίνει μεγαλύτερο κακό. «Το ασθενοφόρο έφτασε πολύ γρήγορα. Η πρώτη μου μέριμνα ήταν να μάθω ποια ήταν η κατάσταση της υγείας του παιδιού» ανέφερε τονίζοντας ότι προσπάθησε να έρθει σε επαφή με την οικογένεια του 15χρονου.

ΡΑΓΙΖΕΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 15ΧΡΟΝΟ ΕΓΓΟΝΙ ΤΟΥ

Χθες, ο παππούς του 15χρονου, Ανδρέας Δούρος, έκανε μια τρυφερή εξομολόγηση για το εγγόνι του που χάθηκε πριν 10 χρόνια. Τα λόγια του παππού δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο.

“02/05/2012 αποφραδα μέρα !!!!! Αγορι μας, πριν δέκα χρόνια σαν σήμερα, μολις λίγα λεπτά μετά το σχόλασμα του σχολείου κ πολύ κοντα σ’αυτο , ώρα δυο κ πέντε, σου είχε στήσει καρτερι εκεινη η δεξιοτεχνης οδηγός κ καλη γυναίκα, που δεν ξέρει τη λέξη συγγνώμη !

Και με κεινο το λυσσαλέο χτύπημα που σου καταφερε, νόμισε έτσι πως θα μας επέβαλε την διακοπή της επικοινωνίας μας μαζί σου. Νόμισε κ νομίζει η ηλίθια !

Πανο μας, γλυκε μας, γελαστε μας, ομορφε μας, διαλεχτέ μας, εκλεκτέ μας, ακριβε μας, Άγγελε μας, αυτό ποτε μα ποτε δεν θα συμβει! Είσαι δω κ είμαστε κει, είμαστε παντου μαζι λατρεμένε μας !”

Πηγή: infokids.gr

Το νήμα της ζωής της 7χρονης Παναγιώτας- Παρασκευής “κόπηκε” μια για πάντα στις 8 Ιουλίου όταν η μικρή παρασύρθηκε από χωματουργικό φορτηγό σε κεντρική λεωφόρο της Νίκαιας επιστρέφοντας από την θάλασσα με την θεία και τη 12χρονη ξαδέρφη της. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο καστανόξανθος άγγελος με το φωτεινό χαμόγελο δεν είναι στη ζωή.

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΗΣ

Την Κυριακή 3 Απριλίου στις 11 το πρωί, οι γονείς, οι συγγενείς, οι φίλοι και οι συμμαθητές της από το 18ο Δημοτικό Σχολείο Νικαίας θα δώσουν το παρών στο 9μηνο μνημόσυνο της Παναγιώτας-Παρασκευής στο 3ο Νεκροταφείο. Όπως γράφουν και στη σχετική ανάρτηση οι γονείς του σχολείου “Μας λείπεις!!!”

Στη θλίψη βυθίστηκε η τοπική κοινωνία της Αλμωπίας, αλλά και η εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς έφυγε σε ηλικία μόλις 44 ετών η εκπαιδευτικός Ελένη Νάτσκου.

Η άτυχη εκπαιδευτικός, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, έφυγε από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο της.

Συλλυπητήριο μήνυμα του ΓΕΛ Αριδαίας: 1ο Ημερήσιο ΕΠΑΛ Αριδαίας «Νίκανδρος Παπαϊωάννου»

Αναστολή λειτουργίας σχολικής μονάδας λόγω πένθους

Σας ενημερώνουμε ότι σήμερα, Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου, το σχολείο μας δεν θα λειτουργήσει λόγω του αδόκητου χαμού της αγαπητής συναδέλφου μας Γεωπόνου Νάτσκου Ελένης που υπηρετούσε στη σχολική μας μονάδα.

Για τον αδόκητο χαμό της Ελένης

Η εκπαιδευτική κοινότητα του 1ου Ημερησίου ΕΠΑΛ Αριδαίας Νίκανδρος Παπαϊωάννου θρηνεί σήμερα τον αδόκητο χαμό της αγαπημένης φίλης και συναδέλφου εκπαιδευτικού Ελένης Νάτσκου και εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια της και τους οικείους της.

«Έφυγε» μόλις στα 44 της χρόνια.

Τα λόγια φτωχά, η προσφορά της μεγάλη, η θλίψη μας βαθιά.

Αντίο, Ελένη μας, θα θυμόμαστε πάντα το χαμόγελό σου, την αγάπη σου για τα παιδιά και την αστείρευτη προσφορά σου, με αγάπη και νοσταλγία.

Καλό σου ταξίδι.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στον συνάδελφό μας Κοσόγλου Ιορδάνη, για τον αδόκητο χαμό της συζύγου του και εξαιρετικής εκπαιδευτικού Νάτσκου Ελένης.

Ο Διευθυντής και ο Σύλλογος Διδασκόντων του ΓΕΛ Αριδαίας

Αναστολή λειτουργίας σχολικής μονάδας λόγω πένθους 23/02/2023 και 24/02/2023

Σας ενημερώνουμε ότι η σχολική μας μονάδα δεν θα λειτουργήσει στις 23/02/2023 και 24/02/2023 λόγω πένθους σύμφωνα με την απόφαση του Δημάρχου Αλμωπίας (αρ.απόφασης:444 με αρ.πρωτ: 3072/23-02-2023) λόγω πένθους.

Η κηδεία της αγαπημένης μας συναδέλφου θα λάβει χώρα αύριο, Παρασκευή, στη 13:00 στον Ιερό Ναό Αγίου Νίκανδρου και Ιωαννικίου.

Γιάννης Παναγούλιας: Ο γιος του αείμνηστου προπονητή, Αλκέτα Παναγούλια, δυστυχώς δεν βρίσκεται πλέον στην ζωή. Έφυγε σχετικά νέος σε ηλικία μόλις 55 ετών. Ο Γιάννης Παναγούλιας βρισκόταν στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και σύμφωνα με πληροφορίες, πέθανε απροσδόκητα κατά τη διάρκεια του ύπνου του, χωρίς να έχει θέματα με την υγεία του. Η οικογένειά του βυθίστηκε στη θλίψη μετά τον απρόσμενο χαμό του.

Αλκέτας Παναγούλιας: Ποιος ήταν, ποιες οι διακρίσεις του ;

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, ο Γιάννης Παναγούλιας ήταν γιος του αείμνηστου προπονητή, Αλκέτα Παναγούλια, ο οποίος έγραψε το όνομά του στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.Ο Αλκέτας Παναγούλιας έφτασε με την Εθνική μας ομάδα σε τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1980 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994 στις ΗΠΑ, δίνοντας στην χώρα μας την πρώτη ευκαιρία για τέτοιου επιπέδου διάκριση στο χώρο του ποδοσφαίρου.

Επίσης, ο Αλκέτας Παναγούλιας είχε αγωνιστεί ως ποδοσφαιριστής στον Άρη, όπου επίσης υπηρέτησε και ως αρχηγός της ομάδας. Αργότερα, ασκούσε τον ρόλο του προπονητή και εργάστηκε σε Ολυμπιακό, Ηρακλή και Λεβαδειακό. Η συνεισφορά του στον ελληνικό ποδόσφαιρο και οι επιτυχίες του καθιέρωσαν το όνομά του ως μία από τις μεγαλύτερες φιγούρες στον χώρο.

Θρήνος στην τοπική κοινωνία της Χαλκίδας στο άκουσμα της δυσάρεστης είδησης ότι ο 39χρονος αθλητής Ορέστης Καραγεώργης έχασε ξαφνικά την ζωή του.

«Έφυγε» νωρίς ο 39χρονος αθλητής Ορέστης Καραγεώργης

Ένας από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες skater, ο Χαλκιδέος Ορέστης Καραγεώργης, έφυγε πρόωρα από την ζωή σε ηλικία μόλις 39 ετών, βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένεια και τους φίλους του.

Βαρύτατο είναι το πένθος για τους γονείς του, το γνωστό ζευγάρι πολιτικών μηχανικών Κώστα και Χάιντι, τα αδέλφια του Πάρι και Χριστίνα, καθώς και για τους υπόλοιπους συγγενείς.

Οι φίλοι του, από τον χώρο του skate τον αποχαιρετούν στα social media, με ένα βίντεο

Ήταν ένα ταλαντούχο παιδί με πολλούς φίλους που αγαπούσε το σκέιτ μπορντ και είχε διακριθεί σε αυτό.

Σε πολύ νεαρή ηλικία ο Ορέστης Καραγεώργης άνοιξε ένα κατάστημα που εμπορεύονταν είδη ρουχισμού του σκέιτ στον πρώτο όροφο του εμπορικού κέντρου της Νεάπολης στην Χαλκίδα με την ονομασία Taiger skate shop το οποίο είχε γίνει το κέντρο των νεαρών που αγαπούσαν το άθλημα.

Ο πατέρας του, Κώστας, είναι ένας από τους πιο γνωστούς πολιτικούς μηχανικούς της Χαλκίδας, ενώ η γυναίκα του Χάιντι, Γερμανίδα στην καταγωγή, έμενε πολλές δεκαετίες στην Χαλκίδα και είναι ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα που διακρίνεται για την κουλτούρα της και την ευγένεια της.

Η κηδεία του θα τελεστεί την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, στις 3 το μεσημέρι, από τον ιερό ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Χαλκίδας, όπου θα συγκεντρωθούν συγγενείς και φίλοι της οικογένειας για τον τελευταίο αποχαιρετισμό.

Κανείς δεν μπορεί να το εξηγήσει: To μυστήριο με τους κατοίκους της Ικαρίας και άλλα 8 μέρη που όλοι ενώνονται με ένα μεγάλο μυστικό

Υπάρχουν πολλές απίστευτες τοποθεσίες στον κόσμο όπου όλα φαίνονται να είναι ξένα προς εμάς: οι άνθρωποι , τα έθιμά τους και τα γενικά ιδιόμορφα χαρακτηριστικά. Φαίνεται σχεδόν ότι οι ντόπιοι είναι ενωμένοι με ένα κοινό μυστικό. Και είναι τόσο ενδιαφέρον να σηκώσετε το πέπλο της μυστικότητας και να μάθετε περισσότερα.

Σας προσκαλούμε σε ένα ταξίδι στα πιο εκπληκτικά μέρη του κόσμου.

1. Το Βασίλειο των Νάνων, Κίνα

Η κοινωνική ζωή μπορεί να είναι δύσκολη για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ωστόσο, υπάρχει ένα μαγικό βασίλειο κοντά στο Κουνμίνγκ. Αυτός είναι ένας μοναδικός κόσμος που δημιουργήθηκε από τον Chen Mingjing. Προσέφερε σε ανθρώπους με νανισμό να μετακομίσουν σε αυτό το μέρος από όλη τη χώρα. Σήμερα, ο πληθυσμός αυτού του τόπου είναι περίπου 125 άτομα από 19 έως 48 ετών.

Φορούν γιορτινά ρούχα νάνων, άγγελοι, ξωτικά, πριγκίπισσες και φρουροί. Έχουν σπίτια σε σχήμα δέντρων και μανιταριών. Οι περισσότεροι από αυτούς ζουν στους κοιτώνες που διαθέτουν ειδικά διαμορφωμένες εγκαταστάσεις μπάνιου και έπιπλα. Η ζωή είναι άνετη εδώ και κανείς δεν γελάει μαζί τους πίσω από την πλάτη τους.

Όλοι έχουν δουλειά εδώ. Δίνουν παραστάσεις και ξεναγήσεις για τους τουρίστες. Κάνουν τις καθημερινές δουλειές τις Κυριακές, παίζουν πόκερ και βόλεϊ και παρακολουθούν δωρεάν μαθήματα Αγγλικών.

Παρά τη διαφορά απόψεων μεταξύ των ανθρώπων σχετικά με αυτό το χωριό, οι κάτοικοι είναι ευχαριστημένοι με αυτό. Ζουν στο δικό τους άνετο κόσμο όπου έχουν σπίτια και δουλειές. Επίσης, η υποδομή περιλαμβάνει σχολείο, νοσοκομείο, σούπερ μάρκετ, καφετέριες και ανθοπωλείο.

2. Οι άνθρωποι Pirahã – η ευτυχέστερη φυλή

Μια φυλή του τροπικού δάσους του Αμαζονίου στη Βραζιλία θεωρείται η πιο ευτυχισμένη φυλή. Δεν μπορούν να μετρήσουν και γνωρίζουν μόνο 2 αριθμούς – «λίγα» και «πολλά» και 2 χρώματα – «σκούρο» και «φωτεινό». Δεν γνωρίζουν ούτε ημερομηνίες ούτε ημερολόγια. Τρώνε 1-2 φορές την ημέρα. Κοιμούνται κατά διαστήματα για 20 λεπτά, καθώς πιστεύουν ότι ο ύπνος για μεγάλο χρονικό διάστημα τους στερεί τις δυνάμεις τους.

Οι Pirahã γνωρίζουν μόνο 3 βαθμούς μιας συγγένειας: ένα μωρό, ένας γονιός και ένας αδελφός. Δεν υπάρχει ιεραρχία και δεν υπάρχει κλοπή ή έγκλημα.

Δεν έχουν καμία περιουσία ή προκαταλήψεις. Δεν πείστηκαν από τα κηρύγματα του Daniel Everett. Αντιθέτως, αποδέχτηκε την κοσμοθεωρία τους και η γλώσσα τους που έχει μόνο 3 φωνήεντα και 7 συμφώνα άλλαξε τις γλωσσικές του πεποιθήσεις.

Οι άνθρωποι Pirahã είναι ευτυχισμένοι, τραγουδούν κατά τη διάρκεια της νύχτας και πιστεύουν ότι τόσο τα όνειρα όσο και η πραγματικότητα είναι εξίσου σημαντικά. Κάθε 7 χρόνια, αλλάζουν τα ονόματά τους. Μπορούν να θυμούνται τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά χιλιάδων φυτών και ζώων. Τα παιδιά τους παίζουν με δέντρα, λουλούδια, σκυλιά και τα πνεύματα του δάσους, αντί για κανονικά παιχνίδια.

3. Ικαρία – το νησί των αιωνόβιων

Κάθε τρίτος κάτοικος της Ικαρίας ζει μέχρι 90 ετών. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει μέχρι τα 100. Το μυστικό βρίσκεται στον παράδεισο της φύσης του νησιού στο Αιγαίο, στις 8 ιαματικές πηγές και στον μικρό αριθμό τουριστών. Ωστόσο, κανείς δεν είναι μόνος εδώ, μιας και ζουν εδώ 10.000 φιλικοί αισιόδοξοι.

Μόνο λίγοι άνθρωποι εδώ γνωρίζουν τη νόσο του Αλτσχάιμερ και τις δυσκολίες που σχετίζονται με την γήρανστη. Ο Σταμάτης Μωραΐτης (βλ. φωτογραφία παραπάνω) ήρθε εδώ από τις ΗΠΑ για να ζήσει τις τελευταίες του μέρες – οι γιατροί του είπαν ότι είχαν απομείνει μόνο 9 μήνες. Ελληνικής καταγωγής, ο Μωραΐτης μετακόμισε στην πατρίδα με την οικογένειά του το 1976 και έζησε μια ευτυχισμένη ζωή για σχεδόν 37 χρόνια.

Δεν υπάρχει βιασύνη στην Ικαρία, οι άνθρωποι δουλεύουν όσο καλύτερα μπορούν, πεζοπορούν στα μονοπάτια του βουνού και τρώνε φρούτα από τους δικούς τους οπωρώνες. Οι άνθρωποι εδώ αγαπούν το ελαιόλαδο, το ζυμωμένο ψωμί, το γάλα κατσίκας και το τσάι με βότανα. Τα βράδια, περνάνε χρόνο με τους γείτονές τους πάνω από μια κανάτα κρασιού. Όταν μία 101χρονη που είχε γενέθλια ρωτήθηκε για το μυστικό τους, απάντησε αστειευόμενη: “Απλά ξεχνάμε να πεθάνουμε εδώ!”

4. Cândido Godói – η χώρα των δίδυμων

Το μέρος Cândido Godói στη Βραζιλία είναι γνωστό για τον μεγάλο αριθμό των δίδυμων που γεννήθηκαν εκεί. Εδώ, 80 οικογένειες μεγαλώνουν 44 ζεύγη διδύμων. Οι περισσότερες οικογένειες μετακόμισαν εδώ από τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το ασυνήθιστο φαινόμενο προσέλκυσε την προσοχή των δημοσιογράφων. Οι τοπικές αρχές αγάπησαν το ενδιαφέρον του κόσμου και ονόμασαν τον τόπο Χώρα των Δίδυμων, άνοιξαν μια έκθεση μουσείων και εγκατέστησαν ένα άγαλμα γονιμότητας.

Οι επιστήμονες είχαν διαφορετικές θεωρίες για να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο, συμπεριλαμβανομένης της επίδρασης ειδικού νερού, της απομόνωσης της περιοχής, καθώς και των γενετικών πειραμάτων του Ναζιστή γιατρού Josef Mengele. Οι ντόπιοι λένε ότι ταξίδεψε στην περιοχή με κρυφή ιδιότητα ως κτηνίατρος. Την ίδια χρονική στιγμή, καταγράφηκε η πρώτη έκρηξη διδύμων. Για την ιστορία, οι τοπικοί δάσκαλοι δυσκολεύονται να διαχωρίσουν τους δίδυμους μαθητές κατά τη διάρκεια των μαθημάτων τους.

5. Η φυλή vaDoma – οι στρουθοκάμηλοι άνθρωποι

Οι άνθρωποι αυτής της φυλής έχουν μια γενετική ανωμαλία των ποδιών τους που ονομάζεται εκτροδακτυλία. Λόγω της απουσίας 3 μέσων δακτύλων των ποδιών, η φυλή πήρε το παρατσούκλι “πόδια στρουθοκαμήλου”. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο λόγος πίσω από αυτή την ανωμαλία θα μπορούσε να κρύβεται στους παλαιούς νόμους που απαγορεύουν τους γάμους εκτός φυλής.

Ένας πατέρας, ο οποίος έχει 2 παιδιά με 5 δάχτυλα των ποδιών και 3 παιδιά με 2 δάχτυλα ποδιών, θυμάται: “Ως παιδί, δεν σκέφτηκα τον εαυτό μου ως κάτι ασυνήθιστο. Η μητέρα και οι άλλοι είχαν επίσης 2 δάχτυλα. Δεν αισθάνθηκα καμία ενόχληση: ήμουν δραστήριος και πήγαινα μακρινούς περιπάτους στο Francistown. ”

6. Οι Άμις

Οι άνθρωποι Άμις είναι ειρηνιστές προτεσταντές. Ο ιδρυτής της ομάδας, Jakob Ammann, μίλησε υπέρ των περιορισμών στην επαφή με τον έξω κόσμο. Ωστόσο, ο Λουδοβίκος XIV ξεκίνησε τη δίωξη των μη Καθολικών και οι Άμις έπρεπε να φύγουν για τον Νέο Κόσμο.

Σήμερα, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι οικισμοί στις ΗΠΑ (Πενσυλβάνια, Οχάιο και άλλες πολιτείες) και στον Καναδά (Οντάριο). Δεν χρησιμοποιούν όπλα, δεν πληρώνουν φόρους και δεν δέχονται καμία βοήθεια από την κυβέρνηση. Οι κύριες δραστηριότητές τους περιλαμβάνουν τη γεωργία και τα χειροποίητα προϊόντα.

Οι Παλιοί Άμις ακολουθούν όλους τους παραδοσιακούς κανόνες: δεν οδηγούν αυτοκίνητα, χρησιμοποιούν άροτρο στη γη, δεν έχουν ηλεκτρισμό, τηλέφωνα ή υπολογιστές. Χρησιμοποιούν ένα κουτί γεμάτο πάγο αντί για ψυγείο. Οι Νέοι Άμις προτιμούν να χρησιμοποιούν τηλέφωνα και συνδυάζουν θεριζοαλωνιστικές μηχανές.

Οι οικογένειές τους έχουν τουλάχιστον 5 παιδιά. Όλες οι γυναίκες φορούν καπελάκι, τους απαγορεύεται να βαφτούν ή να κουρευτούν και δεν μπορούν να φορούν κοσμήματα. Οι άνδρες δεν μπορούν να ξυρίσουν τα γένια μετά το γάμο τους.

Τα παιδιά δεν λαμβάνουν εκπαίδευση μετά την 8η τάξη και μέχρι την ηλικία των 15 ετών, η περίοδος του rumspringa αρχίζει όταν οι έφηβοι μπορούν να σπάσουν τους κανόνες και να εγκαταλείψουν τις κοινότητές τους. Δοκιμάζουν λκοόλ, καπνό και μπορούν να αγοράσουν μοντέρνα ρούχα. Μετά από αυτή την περίοδο, το 90% των νέων αποφασίζει να συνεχίσει τη ζωή τους στην κοινότητα και να επιλέξει το βάπτισμα.

Σήμερα πολλοί άνθρωποι έχουν έντονο ενδιαφέρον για την κοινότητα Άμις. Υπάρχουν ακόμα reality σόου για έφηβους Άμις που πηγαίνουν στη Νέα Υόρκη για να ζήσουν την ζωή στην πόλη. Οι Αμερικανοί που έχουν κουραστεί από το γρήγορο φαγητό άρχισαν να πηγαίνουν στις αγορές Άμις, όπου μπορούν να αγοράζουν φρέσκα λαχανικά και φρούτα, μαρμελάδες, αρτοσκευάσματα και άλλα αγαθά.

7. Η Αποικία της Τέχνης, Άρντεν, Ντελάγουερ

Το 1900, 2 φίλοι – ο γλύπτης Frank Stephens και ο αρχιτέκτονας Will Price – μίσθωσαν γη στο Ντελάγουερ και ίδρυσαν ένα χωριό τέχνης. Σε αυτό το μέρος οι άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν μια ανέμελη ζωή στην ύπαιθρο, ανεξάρτητο εργατικό δυναμικό και μόνο ένα φόρο ακίνητης περιουσίας.

Οι καλλιτέχνες που αγαπούν την ελευθερία, οι μουσικοί και οι συγγραφείς λάτρεψαν την ιδέα. Οι άνθρωποι ανέπτυξαν την αποικία της τέχνης πωλώντας τα χειροποίητα προϊόντα τους. Οι πολίτες της Arden θεωρούν τους εαυτούς τους οπαδούς του Γεωργισμού: κάθε άτομο κατέχει μόνο τις δημιουργίες του, αλλά τα δώρα της φύσης ανήκουν σε όλους τους ανθρώπους.

Το χωριό έχει γίνει ένας τόπος ευτυχίας. Οι τουρίστες φθάνουν εδώ για να παρακολουθήσουν εκθέσεις και φεστιβάλ, να αγοράσουν πρωτότυπα ντόπια προϊόντα και να θαυμάσουν τα σπίτια που σχεδιάστηκαν στο στυλ της μεσαιωνικής Αγγλίας.

8. Hogewey – Το Truman Show για τους ηλικιωμένους

Υπάρχουν σπίτια, σούπερ μάρκετ, καφέ και σιντριβάνι σε αυτό το υπέροχο χωριό. Ωστόσο, οι μόνοι κάτοικοι είναι ασθενείς με άνοια από το νοσοκομείο. Οι μελετητές εκτιμούν ότι μέχρι το 2030 θα διαγνωσθούν σχεδόν 65 εκατομμύρια άνθρωποι.

Οι κάτοικοι του Hogewey δεν υποφέρουν ούτε από τη νόσο ούτε από τη μοναξιά τους. Κάθε διαμέρισμα φιλοξενεί 5-6 άτομα που φροντίζονται από το προσωπικό που είναι μεταμφιεσμένοι ως πωλητές, κομμωτές και άλλοι εργαζόμενοι.

Τα πάντα οργανώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται να φύγουν οι άνθρωποι από το χωριό. Δεν υπάρχουν γιατροί με λευκές στολές. «Ο κύριος στόχος μας είναι να αφήσουμε τους ηλικιωμένους να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή».

Εκτός από το περπάτημα και τα ψώνια, οι κάτοικοι μπορούν να κάνουν ποδήλατο και να συμμετέχουν σε χόμπι όπως μουσική, ζωγραφική, κηπουρική και μαγείρεμα. Μπορούν επίσης να ασχοληθούν με την μπουγάδα, το μαγείρεμα ή τη φροντίδα κάποιου.

Οι θάλαμοι σχεδιάζονται σύμφωνα με το στυλ της περιόδου κατά την οποία η βραχυπρόθεσμη μνήμη των ασθενών σταμάτησε να λειτουργεί – στη μόδα της δεκαετίας του ’70 ή της δεκαετίας του ’90. Χάρη στις κινητές κουζίνες που χρησιμοποιούνται για να ζεσταίνουν το φαγητό τους, μοιάζει σα να ήταν μαγειρεμένο ακριβώς όπως στα σπίτια τους.

Αλλά ακόμη και αυτό το σπουδαίο έργο επικρίθηκε. Ωστόσο, εκείνοι που μεριμνούν για τους ανθρώπους συνειδητοποιούν ότι όλοι οι κάτοικοι αγαπούν το “χωριό τους”. Η όρεξή τους γίνεται καλύτερη, γίνονται πιο ομιλητικοί και παίρνουν λιγότερα φάρμακα.

9. Finca Bellavista – ο παράδεισος του Δεντρόσπιτου

Η ιστορία της κοινότητας των δεντρόσπιτων στην Κόστα Ρίκα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Μια μέρα, οι νεόνυμφοι Matthew και Erica Hogan αγόρασαν 600 στρέμματα γης σε μια ζούγκλα που κινδυνεύει να κοπεί. Ξεκίνησαν την οικοδόμηση ενός δεντρόσπιτου και αργότερα ενώθηκαν με ομοϊδεάτες.

10 χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε ένα οικολογικό χωριό στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Οι άνθρωποι εδώ χρησιμοποιούν ηλιακές μπαταρίες, ηλεκτρική ενέργεια χωρίς άνθρακα, συλλέγουν όμβρια ύδατα, καλλιεργούν φρούτα και λαχανικά και επεξεργάζονται βιολογικά τα απόβλητα. Σε όλους τους νέους κατοίκους παρέχεται καθοδήγηση σχετικά με τους πόρους και τη δομή των διαδρομών.

Σύμφωνα με την Erica, κάθε σπίτι είναι μοναδικό, σαν νιφάδα χιονιού, με μαγευτική θέα από τα παράθυρά του. Αντί για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, χρησιμοποιούν ξύλινους διαδρόμους με σχοινιά. Πολλοί ιδιοκτήτες σπιτιών παρέχουν διαμερίσματα προς ενοικίαση. Οι τουρίστες μπορούν να νοικιάσουν ένα άνετο δωμάτιο ή ένα άνετο διαμέρισμα. Υπάρχει επίσης τραπεζαρία και πρόσβαση σε Wi-Fi.

Επίσης, οι άνθρωποι στα δέντρα προσελκύουν μεγάλη προσοχή της τοπικής πανίδας. «Όσο περισσότερο θόρυβο κάνουν οι άνθρωποι, τόσο περισσότερα πουλιά και ζώα συγκεντρώνονται εδώ».

Ο Matthew και η Erica λένε: “Ακολουθήσαμε τις καρδιές μας, όχι τους επενδυτές, όταν δημιουργήσαμε αυτό το μέρος. Η «πρωτόγονη» ιδέα μας ενέπνευσε άλλους ανθρώπους».