Το μοντέλο από τη Σενεγάλη της Δυτικής Αφρικής που κάποτε το χλεύαζαν με τα ψευδώνυμα της Σκοτεινής και της Κόρης της Νύχτας, σήμερα κατακλύζεται από θετικά σχόλια για τα καθηλωτικά χαρακτηριστικά της, ειδικότερα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram όπου συχνά ανεβάζει φωτογραφίες της.
Ωστόσο, η Khoudia παραδέχεται πως δεν ήταν πάντοτε γεμάτη με τόση αυτοπεποίθηση και πως είναι αλήθεια ότι συχνά έπεφτε θύμα εκφοβισμού όταν ήταν πιο μικρή εξαιτίας της απόχρωσης του δέρματός της.
Η σημερινή αυτοπεποίθηση της Khoudia και η αγάπη για τον εαυτό της γίνεται παράδειγμα για πολλά νεαρά κορίτσια σε όλον τον κόσμο που πρέπει να νιώθουν όμορφα με τον εαυτό τους και με το χρώμα του δέρματος τους.
Στην Αφρική και στην Ασία παρατηρείται η τάση αλλαγής του χρωματικού τόνου της επιδερμίδας με τη χρήση διαφόρων προϊόντων από πολλές γυναίκες που νιώθουν άσχημα για την διαφορετικότητα τους και την αντίθεση που έχουν με τα δυτικά πρότυπα ομορφιάς.
Εκείνο το πρωινό εργάτες και υπάλληλοι του δήμου αποσυναρμολογούσαν μια εξέδρα με τρεις κρεμάλες, που είχε στηθεί στο χώρο εκτελέσεων στο Γουδί (Γουδή σήμερα…) Ένα 24ωρο πριν, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν εκεί. Ήταν 27 Νοεμβρίου του 1925, οι πρόσφυγες από τη Μικρασία ακόμα δεν είχαν τόπο να σταθούν και η Ελλάδα «απολάμβανε» δικτατορία Παγκάλου με φούστες συγκεκριμένου ύψους και άλλες φαιδρότητες, αλλά και σοβαρά γεγονότα.
Ένα τέτοιο σοβαρό γεγονός και πιο συγκεκριμένα μια δημόσια εκτέλεση έσπευσαν να παρακολουθήσουν οι Αθηναίοι. Το ικρίωμα είχε στηθεί, ο δήμιος, ονόματι Κοτρωνάρος είχε προσληφθεί από αγγελία, τρεις κρεμάλες είχαν δεθεί και περίμεναν τους θανατοποινίτες.
Θανατοποινίτες, που δεν ήταν ούτε φονιάδες, ούτε ληστές· ήταν «καταχραστές δημοσίου χρήματος»: Ο Αντισυνταγματάρχης Διαχειρίσεως Υλικού, Διονύσιος Δρακάτος και ο Διευθυντή της Αστυνομίας Θεσσαλονίκης, Γεώργιος Ζαριφόπουλος είχαν καταδικαστεί «εις θάνατον δι’ απαγχονισμού» από το Α’ Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών. Κατηγορία; Το ότι «…δια πλαστογραφιών και απατών και άλλων αθεμίτων μέσων αφήρεσαν κατά διαφόρους εποχάς χρήματα του δημοσίου».
Στο εδώλιο είχαν καθίσει τρεις στρατιωτικοί, ένας αστυνομικός, ένας πρώην στρατιωτικός και 16 πολίτες. Το αφαιρεθέν ποσό – σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα – ανερχόταν σε 25 εκατομμύρια δραχμές. Πώς είχε διαπραχτεί η απάτη; Μέλη της ομάδας των επιτηδείων παρουσιάζονταν στις Αρχές και διεκδικούσαν χρηματικά ποσά για δήθεν επιτάξεις περιουσιακών τους στοιχείων κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Με βάση τις δηλώσεις τους και με τη βοήθεια των αξιωματικών που ήταν μυημένοι στην απάτη εκδίδονταν υπέρ τους εντάλματα πληρωμών.
Τρεις εις θάνατον, ο ένας έλαβε χάρη
Τρεις από τους κατηγορουμένους καταδικάσθηκαν στην εσχάτη των ποινών, ο αντισυνταγματάρχης Υλικού Πολέμου Διονύσιος Δρακάτος, ο αντισυνταγματάρχης της Χωροφυλακής Ιωάννης Ζαριφόπουλος και ο έμπορος Αριστείδης Αϊδινλής, δύο σε ισόβια δεσμά, επτά σε διάφορες ποινές φυλάκισης, ενώ οι υπόλοιποι εννέα κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.
Άμεσα ο πρόεδρος και τα μέλη του Στρατοδικείου όπως και ο κυβερνητικός επίτροπος παρουσιάστηκαν στον πρωθυπουργό Θεόδωρο Πάγκαλο και διετύπωσαν την ευχή του Δικαστηρίου όπως μη εκτελεστεί η απόφαση των εις θάνατον καταδικασθέντων δεδομένου ότι: «…είς άπαντα τα πεπολιτισμένα κράτη δεν εφαρμόζεται η εσχάτη των ποινών δια παρόμοια αδικήματα». Οι ίδιοι επισκέφτηκαν και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Παύλο Κουντουριώτη και διετύπωσαν το ίδιο αίτημα. Ο Κουντουριώτης κάλεσε τον Πάγκαλο στο σπίτι του, του είπε για το αίτημα με το οποίο συμφωνούσε και ο ίδιος. Ο Πάγκαλος κάλεσε με τη σειρά του τα μέλη του δικαστηρίου και τους ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να μην εκτελεστεί η ποινή για τον (πολίτη) Αϊδινλή. Στην Ελλάδα ο δι΄ αγχόνης θάνατος είχε εισαχθεί από τις 20 Ιούλιου του 1925 με διάταγμα της Κυβέρνησης Παγκάλου προς παραδειγματισμό επί καταχρήσεων του δημοσίου. Το σχετικό εκείνο διάταγμα καταργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1926.
Τελευταίο γεύμα με κοκορέτσι!
Οι μελλοθάνατοι πήραν το δρόμο για τον τόπο της εκτέλεσης. Σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής, το τελευταίο γεύμα τους ήταν κοκορέτσι, μαρίδες σταφύλια και ρετσίνα!
«Πλήθος κόσμου πάσης ηλικίας, πάσης τάξεως και φύλου κατέκλυσε τον ευρύ χώρον, όπου θα εγένετο η εκτέλεσις πολύ προ της καθορισθείσης ώρας. Υπήρχον πολλοί οίτινες και διενυκτέρευσαν εκεί. Από της 7ης δε ώρας μια ατελεύτητος σειρά αυτοκινήτων εκόμιζε διαρκώς νέα κύματα κόσμου», έγραφαν οι εφημερίδες
Φωτογραφία του φωτορεπόρτερ της εποχής Π. Πουλίδη από την εκτέλεση των «καταχραστών»
Και οι κρεμάλες υποδέχτηκαν τα θύματά τους. Στη μέση ενός αποψιλωμένου χώρου τριγυρισμένου από ψηλούς ευκάλυπτους είχε στηθεί το ικρίωμα. Από τον οριζόντιο στύλο κρέμονταν τρία σχοινιά που κατέληγαν σε βρόχο. Γύρω από το ικρίωμα ήταν παρατεταγμένα τάγματα πεζικού και μία ίλη ιππικού. Το γενικό πρόσταγμα το είχε ο αντισυνταγματάρχης Βασίλειος Ντερτιλής (από τους στενούς συνεργάτες του Πάγκαλου κι εμπνευστής αργότερα, επί Κατοχής των Ταγμάτων Ασφαλείας και πρώτος διοικητής της Ανώτατης Διοίκησης Ευζωνικών Ταγμάτων. Γιός του ήταν ο Νικόλαος Ντερτιλής που καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία που διέπραξε στην διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου το 1973).
Στις 09:15 π.μ. αφού καθαιρέθηκαν των βαθμών τους, οι δύο μελλοθάνατοι αφέθηκαν στα χέρια του δημίου Κοτρωνάρου, ο οποίος αφού πρώτα τους έδεσε τα χέρια, στη συνέχεια τους κάλυψε το πρόσωπο με λευκές κουκούλες και τους πέρασε τον βρόχο στο λαιμό.
Στις 09:21 ο επικεφαλής αξιωματικός του εκτελεστικού αποσπάσματος ανθυπασπιστής Κυριακού πρόσταξε: «Σύρατε!». Τα ανάβαθρα σύρθηκαν και τα δύο σώματα αιωρήθηκαν στο κενό. Στη συνέχεια, τα στρατιωτικά τμήματα παρέλασαν μπροστά από το ικρίωμα και η μακάβρια τελετή έλαβε τέλος.
Ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι: ο μεν θάνατος του Δρακάτου «επήλθε ακαριαίως», ο δε του Ζαριφόπουλου λόγω κακής εφαρμογής του βρόγχου «μετά τινά λεπτά εξ εγκεφαλικής υπεραιμίας».
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος κατηγορήθηκε για κατάχρηση δημοσίου χρήματος, αλλά το τέλος του δεν τον περίμενε στην αγχόνη…
Να κλείσουμε την ιστορία με το μέλλον που κρυφοκοίταζε τότε τον σκληρό δικτάτορα Πάγκαλο: Μετά την ανατροπή του, η κυβέρνηση Κονδύλη τον κατηγόρησε για σκάνδαλα που συνέβησαν επί εξουσίας του, όπως εκείνο με το καζίνο Ελευσίνας, για την προμήθεια 512 γερμανικών αυτοκινήτων κ.ά., κατηγορίες τις οποίες ο ίδιος ο Πάγκαλος αρνήθηκε ενώπιον του Ανώτατου Ανακριτικού Συμβουλίου. Ο Πάγκαλος δεν προσήχθη σε δίκη και τελικά αποφυλακίστηκε. Ο άνθρωπος που είχε στείλει δυο αξιωματικούς στο θάνατο για οικονομικά σκάνδαλα κατηγορήθηκε για ανάλογα αδικήματα! Ειρωνία…
Τον κατηγορούσαν για «νούμερα στον αέρα». Για χρόνια, ο Γιώργος Αυτιάς μπήκε στο στόχαστρο. Κάποιοι τον έβγαζαν εκτός πραγματικότητας. Άλλοι μιλούσαν για «παραμύθι» στα οικονομικά του ρεπορτάζ.
Κι όμως… ο χρόνος κάνει περίεργα παιχνίδια. Γιατί σήμερα, από τη θέση του στην Ευρωβουλή, ο ίδιος άνθρωπος επιστρέφει — όχι με τηλεοπτικά πάνελ, αλλά με προτάσεις που «κουμπώνουν» ακριβώς πάνω στα προβλήματα που κάποτε περιέγραφε.
Στο πλαίσιο του νέου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού 2028-2034, καταθέτει πέντε συγκεκριμένες παρεμβάσεις: περισσότερα και άμεσα κονδύλια για τις 13 περιφέρειες, στήριξη στη στέγαση και το δημογραφικό, χρηματοδότηση υποδομών, ενίσχυση νησιών και απομακρυσμένων περιοχών, αλλά και μια κρίσιμη πρόταση — να μη «στραγγίξει» ο προϋπολογισμός από την αποπληρωμή του Ταμείου Ανάκαμψης.
Με απλά λόγια;
Αυτά που έλεγε τότε… τα λέει τώρα με όρους πολιτικής. Και ίσως εκεί βρίσκεται η ανατροπή. Γιατί η κριτική που δέχθηκε επί χρόνια μοιάζει σήμερα υπερβολική. Ίσως και άδικη. Ίσως μια εύκολη ταμπέλα σε έναν δημοσιογράφο που έλεγε πράγματα που δεν άρεσαν. Τώρα όμως δεν υπάρχει στούντιο. Υπάρχουν θεσμοί.
Και εκεί, δεν μετράει η εικόνα. Μετράει η πρόταση. Και ο Αυτιάς —αθόρυβα, χωρίς φωνές— δείχνει ότι τελικά δεν ήταν αυτό που του καταλόγιζαν. Ή τουλάχιστον… όχι μόνο αυτό.
Η γήρανση είναι μια αναπόφευκτη διαδικασία. Και η ηθοποιός δεν γλίτωσε από τις αλλαγές που φέρνει η ηλικία.
Δυστυχώς, έχει αλλάξει πολύ, παρά το γεγονός ότι πάντα φρόντιζε τον εαυτό της και προσπαθούσε να διατηρήσει τη νεότητά της.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, ακόμη και οι πιστοί θαυμαστές της δεν την αναγνώριζαν ως την αγαπημένη τους είδωλο. Η θρυλική ΤζίναΛολομπρίτζιτα μετατράπηκε σε μια καμπουριασμένη γριά.
Ωστόσο, για πολλούς αυτή η ηθοποιός θα παραμείνει θρύλος του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η Εσμεράλντα στην ερμηνεία της έχει μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των θεατών. Η εντυπωσιακή Ιταλίδα πάντα σε έκανε να την ερωτευτείς με την πρώτη ματιά. Δεν ήταν τυχαίο που θεωρούνταν πρότυπο γυναικείας ομορφιάς. Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι όλοι οι άντρες ονειρεύονταν τη Τζίνα.
Δεν ήταν μόνο εξαιρετικά όμορφη, αλλά και ταλαντούχα. Η χαρισματικότητα και η γοητεία της προκαλούσαν ζήλια. Το 2023, η θρυλική ηθοποιός πέθανε σε ηλικία 96 ετών. Ωστόσο, η μνήμη της θα ζει για πάντα.
Για τη ζωή της μπροστά και πίσω από τις κάμερες μίλησε η Μπέττυ Αρβανίτη.
Τη γνωστή ηθοποιό φιλοξένησε η Λένα Αρώνη στην εκπομπή #Start της ΕΡΤ3 με τις δύο γυναίκες να κάνουν μία εκ βαθέων συζήτηση περί ζωής, έρωτα και θεάτρου.
«Η επιθυμία για το θέατρο δεν φεύγει ποτέ, είναι συνδυασμένη με εμένα και δικό μου κομμάτι. Δεν κάνω κάτι για αυτό, προκύπτει και έχω πολλές περιέργειες. Από τη στιγμή που δεν τα έχω λύσει όλα τα θέματα, έχω πάντα μία επιθυμία να προχωράω. Αυτό δεν τελειώνει ποτέ», δηλώνει η Μπέττυ Αρβανίτη.
«Μεγάλωσα μέσα σε έναν γάμο μαζί με το παιδί μου, ήμουν πολύ ερωτευμένη με τον σύζυγό μου. Τις ταινίες τις έβλεπα αρκετά light, πάντα με ενδιέφερε το θέατρο βασικά. Για το θέατρο έγινα ηθοποιός, όχι για τις ταινίες»
«Οι ταινίες εκείνον τον καιρό ήταν και λίγο παιχνίδι. Εγώ δεν έκανα ποτέ ταινία τον χειμώνα, έκανα πάντα το καλοκαίρι, γιατί ήταν κάτι μεταξύ διακοπών και δουλειάς. Δεν τις έπαιρνα και πάρα πολύ σοβαρά», παραδέχεται η σπουδαία ηθοποιός για τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.
«Το “κλειδί” της ομορφιάς εγώ το κρέμασα κάπου. Δεν ήταν δύσκολο. Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή και τυχερό – άσχετα αν το ‘χω πληρώσει αρκετά – που δεν έκανα ποτέ κάτι που δεν ήθελα», εξομολογείται η Μπέττυ Αρβανίτη στην κάμερα της ΕΡΤ3.
Δείτε το βίντεο:
Μπέτυ Αρβανίτη: Η πραγματική ηλικία της σπουδαίας ηθοποιού και η γοητευτική εικόνα της σήμερα
Η Μπέτυ Αρβανίτη υπήρξε μια από τις πιο σπουδαίες και εμβληματικές πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου, ο οποίος στο παρελθόν βρισκόταν στην ακμή του.
Από εκεί και πέρα η ίδια λατρεύτηκε πάρα πολύ από τον κόσμο, απέκτησε πολλούς θαυμαστές και η προσωπική της ζωή, όπως ήταν απόλυτα λογικά, απασχόλησε και απασχολεί ακόμα.
Ποια ήταν η σπουδαία Μπέτυ Αρβανίτη – Όλες οι λεπτομέρειες για τη ζωή της
Αναγνωρίστηκε ως μία από τις πιο εμβληματικές πρωταγωνίστριες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου.
Η Μπέτυ Αρβανίτη γιορτάζει τα 85α γενέθλιά της. Γεννημένη στις 4 Αυγούστου 1939, έχει ζήσει μια πλήρη και ευτυχισμένη ζωή, γεμάτη επιτυχίες.
Αναγνωρίστηκε ως μία από τις πιο εμβληματικές πρωταγωνίστριες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Ειδικότερα, έγινε διάσημη μέσα από τη συμμετοχή της σε ταινίες της Φίνος Φιλμς κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Το πλούσιο βιογραφικό της
Από το 1987, ηγείται της θεατρικής Εταιρείας “Πράξη”, η οποία εδρεύει στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και θεωρείται μία από τις πιο αξιόλογες θεατρικές ομάδες στην Ελλάδα.
Η Μπέτυ Αρβανίτη έχει ανεβάσει πολλά έργα σπουδαίων συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ και Ζενέ. Έχει συνεργαστεί με μερικούς από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες της ελληνικής σκηνής, όπως οι Μίνωας Βολανάκης, Λευτέρης Βογιατζής, Στάθης Λιβαθηνός, Νίκος Μαστοράκης, Τάσος Μπαντής, Νικαίτη Κοντούρη και Βίκτωρας Αρδίττης.
Η Β΄ Σκηνή της θεατρικής Εταιρείας “Πράξη” έχει λειτουργήσει και ως φυτώριο για νέους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, προάγοντας τη νέα γενιά του θεάτρου.
Όπως αναφέρεται και στη Wikipedia, η Μπέτυ Αρβανίτη έχει εμφανιστεί στον “Ιππόλυτο”, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, στην Επίδαυρο. Στη δεκαετία του ’70, πρωταγωνίστησε σε επιτυχημένες σειρές του BBC, με πιο γνωστή τη «Who Pays the Ferryman».
Το 2000, τιμήθηκε με το «Θεατρικό Έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη» από το «Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο».
Η προσωπική ζωή
Η Μπέτυ Αρβανίτη βρήκε ευτυχία και στην προσωπική της ζωή, ζώντας πολλά ευτυχισμένα και χαρούμενα χρόνια. Είναι παντρεμένη με τον μεταφραστή και πολιτικό μηχανικό Βασίλη Πουλαντζά. Μαζί, ίδρυσαν τη Θεατρική Εταιρεία “Πράξη”.
Ο Αλέξης Σταμάτης, συγγραφέας, είναι γιος της από τον πρώτο της γάμο με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη. Η γνωστή ηθοποιός Εύα Σιμάτου είναι η νύφη της.
«Η σχέση που έχουμε με την Μπέττυ είναι πολύ οικογενειακή. Νομίζω ότι και η ίδια νιώθει περισσότερο γιαγιά του Ερμή και λιγότερο πεθερά μου. Σχετιζόμαστε περισσότερο ανθρώπινα, πέρα από τους κοινωνικούς μας ρόλους, της πεθεράς και της νύφης», είχε δηλώσει η Εύα Σιμάτου.
Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Φαίδωνα Γεωργίτση, με τον οποίο συνεργάστηκαν και καλλιτεχνικά στην ταινία “Νύχτα γάμου” (1967).
«Ο Φαίδων Γεωργίτσης χώρισε την Μπέτυ Αρβανίτη όταν έκανε έκτρωση στο παιδί του, χωρίς να του το πει»
Ο Φαίδων Γεωργίτσης και η Μπέτυ Αρβανίτη υπήρξαν ένα από τα πιο δημοφιλή ζευγάρια της λεγόμενης «χρυσής» εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και συμπρωταγωνιστές στην επιτυχημένη κωμική ταινία «Νύχτα γάμου» (1967).
Οι δυο τους γνωρίστηκαν στην αίθουσα αναμονής για τις εξετάσεις εισαγωγής στη σχολή του Κάρολου Κουν. Η Μπέτυ ήταν ήδη παντρεμένη, με τον Κώστα Σταμάτη και μάλιστα είχε αποκτήσει και έναν γιο, σε πολύ μικρή ηλικία. Ο έρωτάς της ωστόσο για τον Γεωργίτση ήταν θυελλώδης και μόλις αποφοίτησαν αποφάσισαν να παντρευτούν.
Μάλιστα εκείνη την περίοδο, πρωταγωνίστησαν και στην κλασική κωμωδία «Νύχτα Γάμου» μαζί με τους Κώστα Βουτσά και Μάρθα Καραγιάννη.
Φαίδων Γεωργίτσης – Μπέτυ Αρβανίτη: Ο γάμος, το μωρό που έριξε κρυφά και η ζήλια της Αλίκης
Οι περιπέτειες δύο νιόπαντρων ζευγαριών που φτάνουν στον χωρισμό από την πρώτη νύχτα έχουν αφήσει εποχή, ενώ οι κοινές σκηνές, Γεωργίτση – Βουτσά είναι από τις πιο αστείες του ελληνικού κινηματογράφου.
Ο γάμος των δύο ηθοποιών κράτησε μόλις τρία χρόνια, μιας και οι καυγάδες τους ήταν ομηρικοί. Το τελειωτικό ωστόσο χτύπημα, σύμφωνα με τον Γεωργίτση, δόθηκε όταν η Αρβανίτη έκανε έκτρωση στο παιδί τους, χωρίς να τον ενημερώσει.
«Με την Μπέτυ γίναμε ζευγάρι στη σχολή κι αργότερα παντρευτήκαμε. Δεν ταιριάζαμε όμως ως χαρακτήρες. Οι καβγάδες μας θα μπορούσαν να γίνουν θέμα σε έργο του Στρίνμπεργκ. Το βαθύτερο ρήγμα στη σχέση μας όμως ήταν όταν αποφάσισε, χωρίς να με ρωτήσει, να ρίξει το παιδί μας. Εκείνη είχε ήδη ένα γιο και δεν ήθελε άλλο παιδί. Εγώ όμως ήθελα οικογένεια, παιδιά. Μετά από αυτό η σχέση είχε ξεφτίσει. Χωρίσαμε τρία χρόνια αργότερα», είχε δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του.
Η οργή της Αλίκης Βουγιουκλάκη για την Αρβανίτη
Η Αρβανίτη εκτός από ταλαντούχα ήταν και μία πολύ γοητευτική γυναίκα ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στάθηκε η αφορμή για έναν ομηρικό καυγά ανάμεσα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Ο Παπαμιχαήλ συμπρωταγωνιστούσε με την Αρβανίτη στην παράσταση «Ο θείος Βάνια» κάτι που δεν άρεσε στην Αλίκη, η οποία ένα απόγευμα είχε ένα απίστευτο ξέσπασμα ζήλειας.
Μάλιστα, το διάσημο ζευγάρι, αναγκάστηκε να χωρίσει η οικογενειακή τους φίλη, Κική Σεγδίτσα. Τελικά, η Αλίκη σύντομα κατάλαβε το λάθος της και ηρέμησε.
Παρελθόν ωστόσο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε και ο Φαίδων Γεωργίτσης, ο οποίος συνδέθηκε ερωτικά με τη μεγάλη σταρ.
Όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, η Αλίκη ήθελε να τον παντρευτεί, αλλά εκείνος δεν ήθελε να γίνει «κύριος Βουγιουκλάκης».
«Υπήρξε ένα φλερτ αλλά κινδύνευα να γίνω κύριος Βουγιουκλάκης και δεν ήθελα»
«Με την Αλίκη πηγαίναμε για γάμο. Ζήσαμε μοναδικό καλοκαίρι το ’63, γεμάτο πάθος. Εγώ γύριζα τότε «Τα κόκκινα φανάρια». Εκείνη λοιπόν γύριζε στα ίδια στούντιο με τον Παπαμιχαήλ και με έναν Τούρκο το «Χτυποκάρδια στο θρανίο» σε τουρκική βερσιόν. Μου έλεγε ότι είμαι ο τύπος που της άρεσε πάρα πολύ.
Γαλανά μάτια, ζυγωματικά, θεληματικό πηγούνι και τέτοια. Μου έλεγε επίσης ότι πολλοί πρωταγωνιστές τής την έπεφταν τότε, αλλά εκείνη γούσταρε εμένα. Όμως εγώ εκείνη την εποχή ήμουν πολύ ερωτευμένος με την Μπέτυ Αρβανίτη, η οποία χώρισε τον άντρα της για μένα. Εγώ ήμουν πιτσιρικάς τότε. Μου την έπεσε λοιπόν η Βουγιουκλάκη, δεν θα ενδώσω; Άλλωστε την εποχή εκείνη ήταν προσόν να πηγαίνεις με πολλές γυναίκες. Δεν θεωρούνταν μειονέκτημα ο άνδρας να απατά τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα τον άνδρα.
Έτσι δεν θεώρησα ότι είχα απιστήσει απέναντι στην Μπέτυ για χάρη της Βουγιουκλάκη… Ήταν πολύ καλή και τσαχπίνα. Πήγαμε μαζί και διακοπές εκείνο το καλοκαίρι στη Χαλκίδα. Η Αλίκη από τη δεύτερη μέρα που τα φτιάξαμε, μου ζήτησε να παντρευτούμε. Με πήγε στη μάνα της την κυρία Έμυ και μπροστά της μου ζήτησε να παντρευτούμε. Από την άλλη, η Αλίκη καθημερινά ερχόταν στο φτωχικό μας σπίτι στη Νέα Σμύρνη και έβλεπε τη μάνα μου. Ο έρωτας της Αλίκης για μένα ήταν και η αρχή για να χαλάσει η σχέση μου με την Μπέτυ. Αν και μείναμε μαζί με την Μπέτυ για πολλά χρόνια, ωστόσο ήταν ένα γεγονός που μας στιγμάτισε», είχε πει σε άλλη συνέντευξή του μιλώντας για την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Όσο για το ερώτημα «Τζένη ή Αλίκη;», ο Φαίδων είχε αποκαλύψει: «Η Τζένη ήταν κοσμική κυρία, η Αλίκη ήταν το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Τη ζωή μου θα μπορούσα να τη ζήσω με την Αλίκη. Υπήρξε ένα φλερτ αλλά κινδύνευα να γίνω κύριος Βουγιουκλάκης και δεν ήθελα. Ήθελα να παραμείνω ο κύριος Γεωργίτσης».
Αξίζει να αναφερθεί ότι το περιβάλλον της Αλίκης έχει διαψεύσει τους εν λόγω ισχυρισμούς.
Η Μπέττυ Αρβανίτη έζησε τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου και θεωρείται μια από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από την εγχώρια υποκριτική σκηνή.
«Το σινεμά ήρθε πάρα πολύ εύκολα σε μένα, καταρχήν γιατί τους αφορούσε πάρα πολύ η εμφάνιση. Ηταν καθοριστικό. Οσο καλή ηθοποιός να ήταν κάποια, αν δεν είχε την εξωτερική εμφάνιση, δεν γινόταν πρωταγωνίστρια. Ηταν μια ιστορία που μου προέκυψε πολύ εύκολα. Δεν είχα και πολύ σοβαρούς λόγους να μην την κάνω και κάτω από αυτές τις καλές συνθήκες, στον Φίνο. […] Ωραίο είναι να σ΄αρέσει ο εαυτός σου η εμφάνισή σου, αλλά είναι κακό να σε καθορίζει. Εμένα ποτέ δεν με καθόρισε, ίσως και να με έπληττε καμιά φορά. Είναι βαρετό πράγμα να θέλεις να συντηρείς την εικόνα σου, πολύ» έχει τονίσει σε συνέντευξή της στο Bovary.gr η Μπέττυ Αρβανίτη.
Η Μπέττυ Αρβανίτη, η οποία είναι 85 ετών, έδωσε το «παρών» στην παρουσίαση το νέου προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου και επέλεξε για την περίσταση ένα casual και στιλάτο look.
Συγκεκριμένα, η Μπέττυ Αρβανίτη φορούσε ένα στιλάτο ριγέ πουκάμισο σε black & white αποχρώσεις, το οποίο έδενε στη μέση.
Ένα από τα διαχρονικά κομψά κομμάτια που αποτελεί βασικός πρωταγωνιστής σε κάθε ντουλάπα είναι το ριγέ πουκάμισο, αφού φοριούνται μέσα από σακάκι ή ένα πιο sporty μπουφάν, ενώ συνδυάζονται άψογα με τζιν, υφασμάτινα παντελόνια ή φούστες -αλλά και δεμένα πάνω από φορέματα, όταν ο καιρός σας επιτρέπει να βγαίνετε χωρίς πανωφόρι.
Η Μπέττυ Αρβανίτη το συνδύασε με μαύρο υφασμάτινο παντελόνι και λευκά sneakers, κάνοντας έτσι ένα ιδιαίτερο ασπρόμαυρο σύνολο.
Η Άλι ΜακΓκρόου έγινε αμέσως σούπερ σταρ του Χόλιγουντ. Αλλά τόσο γρήγορα όσο απέκτησε φήμη, εξαφανίστηκε τελείως από τον κόσμο του θεάματος.
Σήμερα, η 84χρονη ηθοποιός ζει σε ένα μικρό και απομακρυσμένο χωριό και απολαμβάνει την τρίτη ηλικία.
Στην νεότητά της, η Άλι ήταν μια εξαιρετική στυλίστρια. Αλλά σύντομα της προσφέρθηκε να δουλέψει μπροστά από τις κάμερες ως μοντέλο.
Δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να βρεθεί στα εξώφυλλα περιοδικών σε όλο τον κόσμο, εμφανιζόμενη ακόμη και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Τελικά, η Άλι βυθίστηκε πλήρως στη δουλειά της ως ηθοποιός.
Μετά από έναν μικρό ρόλο στην ταινία “Μια όμορφη τρόπος να πεθάνεις” (1968), της προσφέρθηκε ο κύριος ρόλος στην ταινία “Αντίο, Κολόμπους” το 1969.
Αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή και η ΜακΓκρόου κέρδισε το βραβείο Golden Globe ως καλύτερη ηθοποιός νεοφώτιστη.
Το επόμενο έτος είχε την μεγάλη διεθνή επιτυχία με έναν ρόλο που καθόρισε μεγάλο μέρος της καριέρας της.
Ο παραγωγός Ρόμπερτ Έβανς την αγαπούσε όχι μόνο στη μεγάλη οθόνη, αλλά ερωτεύτηκε και στην πραγματική ζωή. Το 1969, το ζευγάρι παντρεύτηκε.
Η Άλι ΜακΓκρόου ήταν το νέο καυτό αστέρι της δεκαετίας του ’70, αλλά η προσωπική της ζωή και ο γάμος της με τον Έβανς σύντομα τελείωσαν.
Ο Στιβ ΜακΚουίν επισκέφθηκε το σπίτι τους για να της ζητήσει να παίξει μαζί του στην ταινία “Διαφυγή”, και οι δύο αστέρες του Χόλιγουντ συνδέθηκαν αμέσως.
Η ΜακΓκρόου και ο ΜακΚουίν άρχισαν μια σχέση, και σύντομα εκείνη άφησε τον Έβανς για να ζήσει με τον ηθοποιό.
Δεν του άρεσε που εργαζόταν και είχε τη δική της καριέρα. Για ένα διάστημα, η Άλι έμεινε στο σπίτι για να μεγαλώσει τα παιδιά τους. Αλλά οι απαιτήσεις του συζύγου της ήταν κάτι που η Άλι απλά δεν μπορούσε να αποδεχτεί μακροπρόθεσμα.
Επιπλέον, εκρήγνυτο αν κοιτούσε ακόμη και έναν άλλο άντρα. Ήθελε επίσης να υπογράψει μια προγαμιαία συμφωνία υποσχόμενη να μην ζητήσει τίποτα σε περίπτωση διαζυγίου. Η Άλι τήρησε τη συμφωνία όταν χώρισαν το 1978.
Τελικά, η Άλι έχασε το ενδιαφέρον της για την καριέρα της και εγκατέλειψε την υποκριτική, ενώ ο ΜακΚουίν συνέχιζε τα σχέδιά του.
Η Άλι παντρεύτηκε κάποιον άλλο και απέκτησε έναν γιο.
Από τότε που αποχώρησε από το Χόλιγουντ, η ηθοποιός ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας σε ένα μικρό χωριό στο Μεξικό και απολαμβάνει τη ζωή. Πάντα διάλεγε την προσωπική ευτυχία αντί για την καριέρα.
Ο Γιώργος Χειμωνέτος, Ολυμπιονίκης της ποδηλασίας, έχει δημιουργήσει μία πανέμορφη οικογένεια, με τη σύζυγο, Εύα Μουρτζάκη και τα δύο παιδιά τους και μένουν σ’ ένα υπέροχο σπίτι.
Το ζευγάρι κρατάει χαμηλούς τόνους και προσπαθεί να μην απασχολεί συχνά τα φώτα της δημοσιότητας με την προσωπική του ζωή.
Το ζευγάρι έχει αποκτήσει την 7,5 ετών κόρη τους, Αρμονία και τον 5,5 ετών γιος τους, Κωνσταντίνο, τα οποία αποτελούν την πρώτη του προτεραιότητα.
Ο Γιώργος Χειμωνέτος είχε αναφερθεί στη γυναίκα του στην εκπομπή «Μαμά-δες» και την Ζωή Κρονάκη, κάνοντας αναφορά στις δυσκολίες που έχουν ξεπεράσει μαζί τα τελευταία χρόνια, ενώ τα παιδιά του, όπως υπογράμμισε, ήταν η αφορμή για να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πράγματα.
«Τα παιδιά μου έχουν δύο χρόνια διαφορά και δεν μπορεί το ένα χώρος το άλλο. Κι όταν πάω να μαλώσω το ένα, το άλλο το υπερασπίζεται», επεσήμανε.
Ο Ολυμπιονίκης και επιχειρηματίας και η σύζυγός του είναι ιδιαίτερα ενεργοί στο Instagram και μέσα από τον προσωπικό τους λογαριασμό, δημοσιεύουν φωτογραφίες από τις υπέροχες γωνιές του σπιτιού τους.
Τα παιχνίδια των παιδιών πρωταγωνιστούν σε όλα τα δωμάτια, τα οποία έχει επιμεληθεί η Εύα Μουρτζάκη με πολύ προσοχή και αγάπη, ενώ το λευκό και το μπεζ κυριαρχούν στο σαλόνι και στο hall, αλλά ο γκρι καναπές καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του χώρου, προσφέροντας άνεση.
To τζάκι προσθέτει ζεστασιά και αποτελεί ένα από τα πιο άνετα σημεία του σπιτιού για μικρούς και μεγάλους, ειδικά τον χειμώνα.
Το 2013, ο Γιώργος Χειμωνέτος είχε έρθει αντιμέτωπος με σοβαρά οικονομικά προβλήματα και έχασε το σπίτι του στη Ρόδο, σε πλειστηριασμό.
«Είχα πάρει ένα δάνειο από μια ισπανική τράπεζα, η οποία εξειδικευόταν στη χρηματοδότηση κατοικιών. Όμως, με τη γενικευμένη οικονομική κρίση που άρχισε το 2008, όπως πάρα πολύς κόσμος, έτσι κι εγώ, παρουσίασα αδυναμία ως προς την αποπληρωμή του, αφού κάποιες επιχειρηματικές δραστηριότητές μου δεν πήγαν καλά», είχε σημειώσει ο Ολυμπιονίκης.
Το 2022, το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου έκανε δεκτή την ανακοπή που άσκησε ο Γιώργος Χειμωνέτος και ακυρώθηκαν η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ρόδου, αλλά και η περίληψη κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας της ιδίας δικαστικής επιμελήτριας, με τις οποίες είχε βγει σε πλειστηριασμό από ισπανικό fund το σπίτι του στη Ρόσο.
Για το θέμα αυτό, ο Γιώργος Χειμωνέτος είχε αναφέρει στην εκπομπή «Mega Καλημέρα» «κέρδισα τον πλειστηριασμό του σπιτιού μου, που έχασα το 2013. Τελικά, ο πλειστηριασμός έγινε, το σπίτι μου το δώσανε αλλού και μένουνε άλλοι μέσα. Όταν άκουσα ότι κερδίσαμε το δικαστήριο μετά από 9 χρόνια, έκλαψα. Μπορεί να υπάρχει και μια σκοπιμότητα, στο ότι έχασα το σπίτι μου, γιατί είμαι σε ένα ωραίο συννεφάκι. Πολύς κόσμος περνάει το γολγοθά αυτό, να χάνουν τα σπίτια τους».
Το εντυπωσιακό σπίτι που ζει ο Γιώργος Χειμωνέτος με την οικογένειά του
Μία φορά κι’ έναν καιρό, σε τούτο τον τόπο είχε πέντε ολόκληρα εργοστάσια που φτιάχνανε κάθε χρόνο πάνω από 350.000 τόννους ζάχαρης. Με δεδομένο ότι η χώρα χρειάζεται κάπου 320.000 τόννους, ήμασταν απολύτως αυτάρκεις και κάναμε κι εξαγωγές. Παράλληλα, μιας και η ελληνική ζάχαρη φτιάχνεται από τεύτλα (κοινώς παντζάρια ή κοκκινογούλια), πάνω από 100.000 αγρότες καλλιεργούσαν κάπου 460.000 στρέμματα, βγάζοντας σχεδόν 3 εκατ. τόννους τεύτλων ετησίως.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι από την επεξεργασία των τεύτλων η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (η 100% κρατική μονάδα στην οποία ανήκαν αυτά τα πέντε εργοστάσια) έβγαζε, πλην της ζάχαρης, πολύτιμα υποπροϊόντα όπως 100–120.000 τόννους μελάσσας (υψηλής περιεκτικότητας σε ζαχαρόζη) κι άλλους τόσους τόννους ζαχαρόπιτας (θεωρείται ζωοτροφή υψηλής ποιότητας) και πούλπας (επίσης για ζωοτροφή).
Κι ενώ όλα πήγαιναν καλά, ξαφνικά τον Φεβρουάριο του 2006, οι υπουργοί γεωργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκριναν τη ριζική μεταρρύθμιση του τομέα ζάχαρης στην Ε.Ε. Η μεταρρύθμιση αυτή εστιάστηκε στην κατά 36% περικοπή της εγγυημένης ελάχιστης τιμής της ζάχαρης (από 631,9 ευρώ/τόννο το 2006/2007 σε 404,4 ευρώ/τόννο από το 2009/2010).
Επειδή οι υπουργοί καταλάβαιναν ότι αυτή η διαδικασία θα ανάγκαζε πολλούς τευτλοπαραγωγούς να διακόψουν την δραστηριότητά τους, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα Ταμείο Αναδιάρθρωσης το οποίο θα αποζημίωνε όσους έφευγαν από την παραγωγή.
Η αναδιάρθρωση είχε διάρκεια τρία χρόνια (2006–2009) και είχε ως στόχο να μειωθεί η παραγωγή ζάχαρης στην Ευρώπη κατά 14 εκατ. τόννους. Άμεση συνέπεια αυτών των αποφάσεων ήταν να κλείσουν εκείνη την χρονιά (2006) τα ζαχαρουργεία σε Λάρισα και Ξάνθη.
Τα τελευταία χρόνια αυτά τα δυο εργοστάσια χρησιμεύουν ως αποθήκες και συσκευαστήρια της ζάχαρης που πλέον εισάγουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες μας ενώ ο υψηλής ποιότητας εξοπλισμός τους παραμένει αδρανής (περιμένοντας, προφανώς, την κατάλληλη στιγμή τής αξιοποίησής του από κάποιον ιδιώτη).
Η κάθετη πτώση τής τιμής των τεύτλων έδιωξε από την παραγωγή τούς περισσότερους τευτλοπαραγωγούς και μείωσε την παραγόμενη ποσότητα τεύτλων σε μόλις 350.000 τόννους ενώ χρειαζόμαστε τετραπλάσια.
Έτσι, η ΕΒΖ αναγκάζεται είτε να εισάγει τεύτλα είτε να εισάγει έτοιμη ζάχαρη (κυρίως από την Σερβία). Με αυστηρά οικονομικούς όρους μιλώντας, όλα αυτά καθιστούν ασύμφορη την συνέχιση της λειτουργίας τής εταιρείας με την παρούσα μορφή.
Γι’ αυτό, η διοίκηση της ΕΒΖ αποφάσισε το κλείσιμο των ζαχαρουργείων σε Ορεστιάδα και Σέρρες, συνεχίζοντας πλέον την παραγωγή μόνο στο ‑μικρότερο απ’ όλα- εργοστάσιο που βρίσκεται στο Πλατύ Ημαθίας.
Ήμασταν αυτάρκεις και αποφασίσαμε να βγάλουμε τα μάτια μας, διαθέταμε πολλή και φτηνή πρώτη ύλη (γι’ αυτό κάναμε κι εξαγωγές) και καταφέραμε να καταστρέψουμε τους παραγωγούς ανεβάζοντας τα κόστη, αναγνωρίζουμε την ανάγκη στήριξης των παραμεθορίων περιοχών και κλείνουμε τρία εργοστάσια-πρότυπα που λειτουργούσαν σ’ αυτές τις περιοχές, δίνουμε γη και ύδωρ στο ιδιωτικό κεφάλαιο και οδηγούμε στην απαξίωση την κρατική περιουσία, είχαμε μια εντυπωσιακών διαστάσεων ζαχαρουργία όπου δούλευαν 1.300 άτομα και την καταντήσαμε σκιά τού εαυτού της που δεν μπορεί να απασχολήσει πάνω από 265 ‑σύντομα δε, πολύ λιγώτερους-εργαζόμενους κλπ. Και το χειρότερο: κλείνουμε εργοστάσια όχι επειδή δεν πάνε καλά ή επειδή είναι ζημιογόνα αλλά επειδή έτσι αποφασιστηκε.
Κάποτε ζούσε ένας άνθρωπος πολύ ηλικιωμένος. Τα μάτια του ήταν θολά, δεν άκουγε καλά και τα πόδια του τον κρατούσαν με δυσκολία.
Όταν καθόταν στο τραπέζι, το χέρι του έτρεμε τόσο πολύ που η σούπα χυνόταν στο τραπεζομάντιλο και στο παντελόνι του, ενώ έσταζε ακόμα και από το στόμα του.
Ο γιος του και η γυναίκα του είχαν αηδιάσει τόσο πολύ από αυτή την κατάσταση, που τελικά του έβαλαν ένα κάθισμα στη γωνία δίπλα από τη φωτιά και σέρβιραν το φαγητό του σε ένα μικρό πήλινο σκεύος.
Κάποια μέρα, τα χέρια του έτρεμαν τόσο πολύ που δεν μπορούσε πλέον να κρατήσει το πήλινο σκεύος. Το πιάτο του έπεσε στο πάτωμα και έσπασε και η γυναίκα του θύμωσε. Ο γέρος δάκρυσε και αναστέναξε βαθιά. Έτσι, του αγόρασαν ένα φτηνό ξύλινο δίσκο και στο εξής έτρωγε από εκεί.
Μια μέρα, μετά το δείπνο, το εγγόνι του μπήκε στο δωμάτιο κρατώντας μια σμίλη. Πήρε ένα κούτσουρο από το σωρό δίπλα στη φωτιά και κάθισε στο πάτωμα.
«Τι κάνεις εκεί;», τον ρώτησε ο πατέρας του.
Το παιδί τους απάντησε: «Θα φτιάξω δύο πιατάκια για εσάς, όταν αργότερα εγώ μεγαλώσω κι εσείς θα πρέπει να τρώτε στη γωνία δίπλα στη φωτιά».
Ο άνδρας και η γυναίκα κοίταξαν ο ένας τον άλλο σιωπηλοί.
Από εκείνη την ημέρα, επέτρεψαν στον γερο να τρώει ξανά στο τραπέζι και δεν τους ενοχλούσε πια που έχυνε το φαγητό του.
