Η τριπλή παιδοκτονία στον Αλμυρό ποταμό έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο σοκαριστικά εγκλήματα στην Ελλάδα, ενώ 27 χρόνια μετά, ο δράστης βρίσκεται εκτός φυλακής
Υπάρχουν εγκλήματα που δεν χωρούν εύκολα στην ανθρώπινη λογική. Υποθέσεις που ξεπερνούν τα όρια της οικογενειακής τραγωδίας.
Δείτε το βίντεο:
Μία από αυτές είναι η τριπλή παιδοκτονία στον Αλμυρό ποταμό στην Κρήτη, τον Σεπτέμβριο του 1999. Ένα έγκλημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο, σφράγισε ζωές και εξακολουθεί να προκαλεί ερωτήματα μέχρι σήμερα, καθώς ο δράστης έχει αποφυλακιστεί και κυκλοφορεί ελεύθερος από το 2018.
Πίσω από την υπόθεση βρισκόταν μια οικογένεια που είχε ήδη διαλυθεί από τον χωρισμό των γονιών. Ο Γιώργος Μεταξάκης και η σύζυγός του, Αργυρώ, βρίσκονταν σε διάσταση. Οι σχέσεις τους ήταν τεταμένες, με συνεχείς εντάσεις και συγκρούσεις, κυρίως γύρω από την επιμέλεια και την οικογενειακή ζωή.
Μαζί είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά:
την 12χρονη Κωνσταντίνα
τον 10χρονο Γιάννη
τον 4χρονο Νίκο
και ένα βρέφος μόλις 2 ετών
Η μοιραία μέρα του Σεπτεμβρίου 1999
Ένα απόγευμα του Σεπτεμβρίου, ο πατέρας επισκέφθηκε το σπίτι όπου ζούσαν τα παιδιά με τη μητέρα τους. Με το πρόσχημα μιας απλής βόλτας και παιχνιδιού, πήρε και τα τέσσερα παιδιά μαζί του. Κανείς εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα τα έβλεπαν ζωντανά.
Ο Γιώργος Μεταξάκης οδήγησε προς τον Αλμυρό ποταμό, μια περιοχή απομονωμένη, μακριά από κατοικημένες ζώνες.
Δείτε το βίντεο:
Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, η επιλογή του σημείου δεν ήταν τυχαία: επρόκειτο για χώρο χωρίς άμεση πρόσβαση ή μάρτυρες. Καθ’ όλη τη διαδρομή, τα παιδιά πίστευαν ότι πηγαίνουν απλώς για παιχνίδι.
Όταν έφτασαν στο σημείο, ο πατέρας ακινητοποίησε τα παιδιά. Στη συνέχεια, σύμφωνα με το κατηγορητήριο και τα στοιχεία της δικογραφίας, έδεσε την 12χρονη κόρη του μέσα στο αυτοκίνητο, οδήγησε τα τρία αγόρια προς το ποτάμι και τα έσπρωξε στο νερό, όπου και πνίγηκαν.
Η 12χρονη έμεινε δεμένη, ανήμπορη να αντιδράσει, ενώ άκουγε και έβλεπε όσα συνέβαιναν.
Μετά την πράξη του, ο δράστης επέστρεψε στο αυτοκίνητο. Η κόρη του τον ρώτησε για τα αδέλφια της. Τότε, σύμφωνα με τις καταθέσεις, εκείνος της είπε ότι είχαν διλητιριαστεί.
Στη συνέχεια, την εγκατέλειψε προσωρινά δεμένη και προσπάθησε να διαφύγει.
Πώς η 12χρονη έβαλε τον πατέρα της φυλακή
Η 12χρονη κατάφερε να λυθεί και έφτασε στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα. Εκεί, σε κατάσταση σοκ, περιέγραψε τι είχε συμβεί και υπέδειξε το σημείο στον ποταμό. Οι αστυνομικές Αρχές έσπευσαν άμεσα και εντόπισαν τα άψυχα σώματα των τριών παιδιών μέσα στο νερό.
Ο Γιώργος Μεταξάκης συνελήφθη την επόμενη ημέρα. Από την πρώτη στιγμή αρνήθηκε τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για ατύχημα και ότι τα παιδιά έπεσαν μόνα τους στο νερό. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ από τα ευρήματα.
Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι τα παιδιά δεν έπεσαν τυχαία στο ποτάμι.
Συγκεκριμένα:
υπήρχαν ενδείξεις ότι τα σώματα σπρώχτηκαν με βία στο νερό
το ένα παιδί έφερε αμυχές, σημάδια αντίστασης
ο πνιγμός ήταν αποτέλεσμα εξωτερικής ενέργειας και όχι ατυχήματος
Παράλληλα, μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκε προσωπικό ημερολόγιο.
Το ημερολόγιο-ντοκουμέντο
Το ημερολόγιο του δράστη περιείχε ανησυχητικές καταγραφές:
έντονη ζήλια και οργή προς τη σύζυγό του
αναφορές στον χωρισμό
συναισθηματική αποσταθεροποίηση
και σκέψεις που έδειχναν κλιμακούμενη επιθετικότητα
Οι Αρχές το θεώρησαν κρίσιμο στοιχείο για το κίνητρο της πράξης: την εκδίκηση προς τη μητέρα των παιδιών.
Η δίκη, η καταδίκη και η απελευθέρωση
Το δικαστήριο έκρινε τον Γιώργο Μεταξάκη ένοχο για ανθρωποκτονία από πρόθεση.
Η ποινή ήταν, τρεις φορές ισόβια κάθειρξη, μία για κάθε παιδί. Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, ο ίδιος δεν παραδέχθηκε ποτέ την πράξη του.
Το 2018, έπειτα από 19 χρόνια εγκλεισμού, αποφυλακίστηκε με βάση τις ισχύουσες διατάξεις περί αποσυμφόρησης των φυλακών.
Η αποφυλάκισή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς επρόκειτο για μία από τις πιο βαριές υποθέσεις στην ελληνική εγκληματολογική ιστορία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, έκτοτε ζει απομονωμένος, μακριά από την Κρήτη.
Η ζωή της μητέρας μετά την τραγωδία
Η Αργυρώ Μεταξάκη βρέθηκε αντιμέτωπη με μια από τις πιο αδιανόητες απώλειες που μπορεί να βιώσει άνθρωπος. Μέσα σε λίγα λεπτά, έχασε τρία από τα τέσσερα παιδιά της. Παρά το τραύμα, παρέμεινε στην Κρήτη και αφιερώθηκε στην ανατροφή της μοναδικής κόρης που επέζησε. Μετά από χρόνια, η κόρη της δημιούργησε τη δική της οικογένεια και έφυγε στο εξωτερικό.
Η ίδια η μητέρα έχει περιγράψει σε συνεντεύξεις της ότι η επόμενη μέρα ήταν η πιο δύσκολη. Ότι η επιβίωση δεν ήταν επιλογή αλλά ανάγκη. Ότι έπρεπε να συνεχίσει για το ένα παιδί που της είχε απομείνει, κουβαλώντας πάντα μέσα της τα άλλα τρία.
Οι πολιτικές εξελίξεις στο στρατόπεδο της Κεντροαριστεράς τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς, καθώς η επίσημη παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα προκαλεί ήδη έντονες συζητήσεις. Ο λόγος για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ) που έχει καταφέρει να συζητιέται περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα.
Δείτε το βίντεο:
Αυτό που κεντρίζει ιδιαίτερα το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού στο προσκήνιο, αλλά και τα πρόσωπα της δημόσιας ζωής που επιλέγουν να σταθούν ανοιχτά στο πλευρό του. Ανάμεσα στις εκατοντάδες υπογραφές της διακήρυξης, ξεχωρίζει μια ισχυρή ομάδα 13 γνωστών δημοσιογράφων, καθώς και 28 σημαντικών προσωπικοτήτων από τον χώρο του πολιτισμού.
Οι 13 δημοσιογράφοι που υπογράφουν τη διακήρυξη της ΕΛ.Α.Σ.
Η παρουσία των εκπροσώπων των ΜΜΕ στο νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα έχει τη δική της ξεχωριστή πολιτική σημασία, καθώς πρόκειται για ανθρώπους της πρώτης γραμμής, αναλυτές αλλά και στελέχη με μακρά πορεία στον χώρο της ενημέρωσης.
Η λίστα των δημοσιογράφων που στηρίζουν την ΕΛΑΣ περιλαμβάνει τους:
Αγγελιδάκη Ανδριαννή
Αργυρόπουλος Κυριάκος
Γκαραντσίνη Τζιαν Αντρέα
Δήμτσας Κωστής (Δημοσιογράφος και Διευθυντής του Φιλανθρωπικού Οργανισμού «ΑΠΟΣΤΟΛΗ»)
Καρτερός Θανάσης
Κιάος Νίκος
Κουρουμιχάκης Βασίλης
Μπουλουσάκης Δημήτρης
Μπούσιος Ανδρέας
Παπαγιαννίδης Αντώνης
Πάτρας Αθανάσιος (Δημοσιογράφος και Παρουσιαστής)
Σακισλόγλου Άκης
Στέφου Όλγα
Από το σανίδι στην πολιτική: Οι 28 καλλιτέχνες στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα
Παράλληλα με τον δημοσιογραφικό κόσμο, η ΕΛΑΣ αποκτά ισχυρά ερείσματα και στον χώρο του πολιτισμού. Δημοφιλείς ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μουσικοί και εικαστικοί δηλώνουν παρόντες, δίνοντας μια έντονη καλλιτεχνική χροιά στο ξεκίνημα του κόμματος.
Ανάμεσα στα 28 ονόματα ξεχωρίζουν αγαπημένοι ηθοποιοί της τηλεόρασης και του θεάτρου, όπως ο Αιμίλιος Χειλάκης, η Μαριάννα Τουμασάτου, ο Μάριος Αθανασίου, η Ιωάννα Παππά, η Φαίη Κοκκινοπούλου και ο Νικόλαος Πουρσανίδης. Στη λίστα συναντάμε επίσης σπουδαίες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, όπως τη Γιώτα Νέγκα και τον Κώστα Θωμαΐδη, καθώς και τον διακεκριμένο μαέστρο Μίλτο Λογιάδη.
Ηχηρές παρουσίες με ιστορία: Ξεχωριστή σημασία έχει η υπογραφή του Θανάση Παπαγεωργίου (ιδρυτή του ιστορικού Θεάτρου «ΣΤΟΑ» και πρώην προέδρου του Εθνικού Θεάτρου), του κορυφαίου διευθυντή φωτογραφίας Γιώργου Αρβανίτη, καθώς και γνωστών σκηνοθετών όπως ο Θέμης Μουμουλίδης, ο Σπύρος Μιχαλόπουλος και ο Βασίλης Βαφέας.
Η πλήρης λίστα των ανθρώπων του πολιτισμού που στηρίζουν την ΕΛΑΣ συμπληρώνεται από τους: Αθηνά Αρσένη, Κώστα Βούλγαρη, Γεώργιο Γαϊτάνο, Γιάννη Δρακόπουλο, Βασίλη Δραμουντάνη, Ειρήνη Καζάκου, Ελένη Κανάκη, Μαρία Κατσουλίδη, Νίκο Κορνήλιο, Ευγενία Μανωλιουδάκη, Χάρη Μαυρουδή, Νίκη Μουτζούρογλου, Κωνσταντίνο Μωραΐτη και Ισιδώρα Σιδέρη – Ζουγανέλη.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών ο δημοσιογράφος Γιάννης Αμανατίδης
Έφυγε σήμερα από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, ο δημοσιογράφος Γιάννης Αμανατίδης, συνεπεία προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα.
Ο Γιάννης Αμανατίδης γεννήθηκε στο Πρωτοχώρι Κοζάνης το 1949. Έπειτα από την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών καθώς και της στρατιωτικής του θητείας, ξεκίνησε την πορεία του στη δημοσιογραφία από την εφημ. «ΒΡΑΔΥΝΗ» το 1974, εργαζόμενος στην επιμέλεια ύλης και τη σελιδοποίηση της αθλητικής σελίδας.
Παράλληλα εργαζόταν στην ΕΡΤ, όπου τη δεκαετία του ’80 διετέλεσε Δ/ντης Ειδήσεων επί σειρά ετών. Η διαδρομή του στον έντυπο Τύπο συνεχίστηκε στις εφημ. «ΚΕΡΔΟΣ», «24 ΩΡΕΣ», «ΕΠΙΚΑΙΡΌΤΗΤΑ», «ΕΘΝΟΣ», «ΒΗΜΑ» και «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ», ενώ διετέλεσε Δ/ντης Σύνταξης στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ», Δ/ντης της εφημ. «ΧΩΡΑ» αλλά και του Ρ/Σ “FLASH”.
Ο Γιάννης Αμανατίδης υπηρέτησε τη δημοσιογραφία από πολλές θέσεις ευθύνης και διακρίθηκε για την επαγγελματική του συνέπεια και την αφοσίωσή του στην ενημέρωση. Ευγενής, προσιτός, πάντοτε χαρούμενος και συναδελφικός, αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους τους συναδέλφους που εργάστηκαν μαζί του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του και τη μονάκριβη κόρη του Ξένια και αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον εξαίρετο συνάδελφο.
Επιθυμία της οικογένειας είναι να τελεστεί η κηδεία του Γιάννη Αμανατίδη σε κλειστό οικογενειακό κύκλο.
Καρυστιανού μετά την παρουσίαση του κόμματός της: «Στόχος η πρώτη θέση, για να αλλάξεις τα πράγματα χρειάζεσαι την εξουσία»
Αναφορικά με τις συνεργασίες με άλλα κόμματα είπε ότι «δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με άλλα κόμματα διότι όλα τα κόμματα ουσιαστικά έχουν συντελέσει στην κατάντια της χώρας»
Δείτε το βίντεο:
Την πρώτη θέση στις επόμενες εκλογές θα διεκδικήσει το κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού, όπως δήλωσε η ίδια, υποστηρίζοντας ότι για να αλλάξεις τα πράγματα πρέπει να έχεις την εξουσία και «αυτός είναι ο στόχος μας».
Η κυρία Καρυστιανού, μετά το τέλος της εκδήλωσης στο «Ολύμπιον» για την παρουσίαση του κόμματός της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», προχώρησε σε νέα δήλωση, λέγοντας ότι ήταν μια «δύσκολη αλλά όμορφη μέρα. Και το όνομα αυτού Ελπίδα για Δημοκρατία. Ελπίδα, γιατί χωρίς την ελπίδα οι κοινωνίες πεθαίνουν. Και δημοκρατία γιατί χωρίς τη δημοκρατία οι άνθρωποι ασφυκτιούν. Αυτό είναι που μας ώθησε στη δημιουργία αυτού του κινήματος και αυτός είναι ο βασικός πυλώνας γύρω από τον οποίο θα πορευτούμε. Ο άνθρωπος, τα δικαιώματά του, το καλό του και το δημόσιο συμφέρον».
Ερωτηθείσα για τη συμμετοχή του κόσμου, η Μαρία Καρυστιανού σημείωσε ότι δεν είναι απλά ικανοποιημένη «είμαι ευγνώμων για όλα αυτά», ενώ σε εκείνο το σημείο ανακοίνωσε ότι προγραμματίζεται εκδήλωση και στην Αθήνα.
Δείτε το βίντεο:
Σε ό,τι αφορά τις ημερομηνίες των επερχόμενων εκλογών, η Μαρία Καρυστιανού υπογράμμισε ότι «αν ήμασταν σε ευνομούμενο κράτος με όλα αυτά που έχουν συμβεί, θα είχαμε ήδη κάνει εκλογές και θα είχαμε μια καινούργια καθαρή κυβέρνηση. Εμείς έχουμε κινητοποιηθεί όλοι μας με σκοπό να μπορέσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Για να μπορέσεις να αλλάξεις τα πράγματα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα. Άρα μιλάμε για την εξουσία. Αυτός είναι ο στόχος μας».
Σε εκείνο το σημείο είπε ότι σκοπός είναι η πρώτη θέση:
«Βεβαίως πρώτο κόμμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί να υπάρχει, να είναι πρώτο κόμμα ένα κόμμα διαπλοκής και διαφθοράς. Τι έχει δηλαδή; Τι μας έχει δείξει; Τι μας έχουν δείξει τα κόμματα τα πρώτα μέχρι στιγμής;»
Αναφορικά με τις συνεργασίες με άλλα κόμματα είπε ότι «δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με άλλα κόμματα διότι όλα τα κόμματα ουσιαστικά έχουν συντελέσει στην κατάντια της χώρας», ενώ επανέλαβε ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασιών με ενεργούς πολιτικούς, καθώς «είναι στις κόκκινες γραμμές που έχει ορίσει το κίνημα».
Δείτε το βίντεο:
Στην ερώτηση αν η ίδια και η ομάδα που συγκροτείται έχουν την εμπειρία για να αναλάβουν την κυβέρνηση η κυρία Καρυστιανού απάντησε:
«Κάποια στιγμή θα την αναλύσουμε την εμπειρία για να δούμε τι σημαίνει εμπειρία. Σημαίνει εργασιακή εμπειρία; Σημαίνει αλήθεια, ειλικρίνεια, πρόθεση, πολιτική βούληση; Άρα η εμπειρία μόνη της δεν μας λέει τίποτα αν δεν υπάρχει η αλήθεια και η καθαρότητα. Για εμάς λοιπόν το πιο βασικό είναι να υπάρχει καλός, αγαθός σκοπός, αγάπη για τον πλησίον, αγάπη για τη χώρα. Η εμπειρία κερδίζεται και σίγουρα υπάρχουν πολλοί έμπειροι άνθρωποι για να συνεργαστούμε μαζί τους. […] Σιγά σιγά θα ανακοινωθούν τα πρόσωπα και οι θέσεις και όλα. Τίποτα δεν θα μείνει κρυφό. Αλλά όπως βλέπετε είναι τόσο ανελέητος ο πόλεμος και τόσο άδικος, οπότε και εμείς θα προχωρήσουμε με τη στρατηγική που πιστεύουμε ότι είναι καλύτερη».
Άνδρας πέθανε μετά από «σeξ με σκύλο» σε χώρο στάθμευσης, έπειτα από θανατηφόρα επιπλοκή – Αλλεργία στο σπέpμα του σκύλου υπέδειξε ο ιατροδικαστής
Η drag queen είχε εμφανιστεί νωρίτερα το ίδιο βράδυ, αλλά μόλις λίγες ώρες αργότερα το σώμα της βρέθηκε κρυμμένο κάτω από χαρτόνια.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ
Μια drag queen που είχε εμφανιστεί βρέθηκε νεκρή σε ένα απομονωμένο σοκάκι στο κέντρο τoυ Κάρντιφ της Ουαλίας, αφού φέρεται να είχε κανονίσει συνάντηση με έναν άνδρα για σeξ με εκείνον και τον σκύλο του. H βραδιά του πήρε σκοτεινή τροπή, καθώς λίγες ώρες αργότερα το σώμα του βρέθηκε κάτω από στοίβα χαρτονιών.
Ο 39χρονος παντρεμένος drag performer, που ήταν καταγεγραμμένος σε μητρώο σeξουαλικών παραβατών, είχε συναντήσει έναν άνδρα με σκύλο τις πρώτες πρωινές ώρες σε έναν απομονωμένο δρόμο, όπου άρχισαν να έχουν σeξουαλική επαφή. Πλάνα από κάμερες ασφαλείας έδειξαν επίσης ότι μετά την εμφάνισή του στο κλαμπ, είχε σeξουαλικές επαφές με δύο ακόμη άνδρες.
Η έρευνα για τον θάνατο έδειξε ότι ο άνδρας συναντήθηκε μαζί με την drag queen σε ένα απομονωμένο πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης για να κάνουν σeξ, έχοντας μαζί του και τον σκύλο.
Ο άνδρας, που θα παραμείνει ανώνυμος, είπε στο δικαστήριο:
«Επειδή ήταν συναινετικό και το ήθελε, τον άφησα να κάνει αυτό που μου ζητήσε. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο. Θα μπορούσα να το είχα σταματήσει και έπρεπε να το είχα σταματήσει, αλλά δεν το έκανα.»
Το επόμενο πρωί, η drag star δηλώθηκε αγνοούμενη από τον σύζυγό του, ενώ μια εργαζόμενη στο κλαμπ είπε ότι τον είδε να μπαίνει στο πάρκινγκ.
Ο διευθυντής του νυχτερινού κέντρου πήγε να ελέγξει τον χώρο στάθμευσης και είδε μέρος από το φόρεμα που φορούσε η drag queen το προηγούμενο βράδυ.
Όταν κοίταξε καλύτερα, είπε ότι βρήκε το σώμα της drag queen καλυμμένο με πεπλατυσμένα χαρτόκουτα που «σίγουρα είχαν τοποθετηθεί από πάνω του».
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ ως drag queen
Τα κουτιά «κάλυπταν μεγάλο μέρος του σώματός του» και όταν δεν μπόρεσε να τον ξυπνήσει, κάλεσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Έκανε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση μέχρι να φτάσουν οι διασώστες, αλλά διαπιστώθηκε νεκρός στο σημείο.
Οι παθολογοανατόμοι κατέληξαν ότι ο θάνατος δεν ήταν από τραύματα.
Ο ιατροδικαστής είπε ότι μια θεωρία ήταν πως η drag queen ήταν αλλεργικός στους σκύλους και ο αιφνίδιος θάνατός του ενδεχομένως να προκλήθηκε από το σπέpμα του σκύλου.
Πρόσθεσε:
«Ο παθολογοανατόμος έκανε την υπόθεση ότι μπορεί να υπήρχε κάποια παθολογική σχέση με αιφνίδιο θάνατο, που ενδεχομένως να προέκυψε από το σπέρμα του σκύλου;»
Ο ανώτερος αξιωματικός Paul Raikes απάντησε:
«Νομίζω ότι είναι αποδεκτό πως ο Darren είχε ευαισθησία στους σκύλους, αλλά δεν κατέστη δυνατό να δοθεί αιτία θανάτου και να αποδοθεί σε αυτό.»
Ο κ. Regan είπε ότι δεν πιστεύει πως ο σκύλος συμμετείχε αυθόρμητα σε σεξουαλική πράξη μεταξύ των δύο και πρόσθεσε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία για το αν ο Meah-Moore, που είχε αλλεργία στους σκύλους, ήθελε να συμμετάσχει ο σκύλος.
Είπε:
«Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του άνδρα ότι ο σκύλος διείσδυσε στον Darren αυθόρμητα χωρίς ανθρώπινη ενέργεια. Δεν μπορώ όμως να προσδιορίσω πώς συνέβη αυτό. Λόγω έλλειψης στοιχείων, δεν μπορώ να καθορίσω αν ο εκλιπών επιδίωξε σεξουαλική επαφή με σκύλο, αλλά ούτε και υπάρχουν στοιχεία ότι δεν το έκανε.»
Για την αιτία θανάτου, ο ιατροδικαστής είπε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία ότι προκλήθηκε από τραύμα ή φυσική ασθένεια. Πρόσθεσε:
«Δεν έχω επαρκή στοιχεία για να αποφανθώ ότι η αρρυθμία προκλήθηκε από διείσδυση σκύλου.»
Το δικαστήριο άκουσε ότι η αρχική ιατρική αιτία θανάτου δόθηκε ως: αιφνίδιος θάνατος σε άνδρα με βρογχικό άσθμα που είχε καταναλώσει αλκοόλ και σε χρονική συσχέτιση με σeξουαλική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης πρωκτικής επαφής.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ) από το Newport περιγράφηκε ως «στοργικός» σύζυγος
Κατά την έρευνα, η αστυνομία συνέλαβε τον ιδιοκτήτη του σκύλου με την υποψία ανθρωποκτονίας, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος.
Αποδόθηκαν επίσης φόροι τιμής από τον πατέρα και τον σύζυγό του, οι οποίοι τον περιέγραψαν ως «στοργικό» και «στο κέντρο της γκέι κοινότητας του Κάρντιφ».
Η έρευνα άκουσε ότι οι εξετάσεις βρήκαν «ανθρώπινο και μη ανθρώπινο» σπέρμα στο σώμα του, ενώ το DNA ταίριαζε με τον σκύλο του άνδρα.
Σε δήλωση της οικογένειας αναφερόταν:
«Ο Darren Moore ήταν ένας στοργικός σύζυγος, γιος, αδελφός, θείος και φίλος. Ήταν πάντα η ψυχή της παρέας όπου κι αν πήγαινε. Ήταν η κοινωνική μας πεταλούδα. Φρόντιζε να έχει χρόνο για τους ανθρώπους και ποτέ δεν έκρινε τους άλλους.
Ο σύζυγος και η οικογένεια του Darren θέλουν να ευχαριστήσουν όλους για τη στήριξη, αλλά τώρα χρειάζονται χρόνο για να πενθήσουν και ζητούν με σεβασμό ιδιωτικότητα.»
Ο Meah-Moore φυλακίστηκε τον Μάρτιο του 1999 αφού καταδικάστηκε για τέσσερις κατηγορίες βιασμού αγοριού κάτω των 16 ετών. Το 2011 καταδικάστηκε επίσης σε τριετή επιτήρηση στην κοινότητα και 300 ώρες απλήρωτης εργασίας για παραβίαση όρων για σeξουαλικούς παραβάτες.
Αποτελεί ένα από τα πιο θρεπτικά και πολυσυζητημένα φρούτα που «κάνουν τον γιατρό πέρα», ενώ όπως αποκαλύπτει ένας ερευνητής, απομακρύνουν και τον κίνδυνο άνοιας
Προστατεύουν την καρδιά, ρυθμίζουν το σάκχαρο και συμβάλλουν στην απώλεια βάρους.
Τα μήλα δεν θεωρούνται τυχαία ως ένα φυσικό «φάρμακο», καθώς η συχνή κατανάλωσή τους ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προστατεύει από χρόνιες ασθένειες. Φαίνεται, όμως, πως είναι εξίσου πολύτιμα και για την υγεία του εγκεφάλου.
Όπως επισημαίνει ο Δρ Vincent Candrawinata, επιστήμονας τροφίμων, ερευνητής και κλινικός διατροφολόγος, υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ότι η τακτική κατανάλωση μήλων μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη και να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.
Πού όμως αποδίδονται αυτά τα πολύτιμα οφέλη; Τα μήλα περιέχουν σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα που σχετίζονται με τη διατήρηση της μνήμης, όπως τα φλαβονοειδή. Τα συγκεκριμένα συστατικά έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και, εκτός από τα μήλα, περιέχονται και στη μαύρη σοκολάτα, στα μούρα, στο τσάι και στο κρασί.
Ο Δρ Vincent Candrawinata επικαλέστηκε αμερικανική μελέτη σε 2.800 συμμετέχοντες με μέση ηλικία τα 50 έτη, η οποία διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν τροφές λιγότερο πλούσιες σε φλαβονοειδή είχαν δύο έως τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς παθήσεις σε μια περίοδο 20 ετών.
Η Σάσα Ντάριο, με πραγματικό όνομα Αναστασία Πρωτονοτάριου, γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες χορεύτριες της μεταπολεμικής εποχής. 
Από μικρή έδειξε έφεση στον χορό, αν και μεγάλωσε σε φτωχική γειτονιά και δεν είχε επαφή με σχολές χορού. 
Πρώτα βήματα — Σπουδές και εδραίωση
Η πορεία της στην τέχνη ξεκίνησε τυχαία, όταν σε ηλικία 16-17 ετών έγινε δεκτή σε σχολή χορού ως ταλέντο.  Μετά τις βασικές της σπουδές στην Σχολή Μοριάνωβ, άνοιξε δρόμο για περαιτέρω εκπαίδευση στο εξωτερικό — Παρίσι, Ισπανία, Λονδίνο — σε σχολές και με δασκάλους υψηλού επιπέδου.  Η σκληρή δουλειά και το ταλέντο της την ανέδειξαν «πρώτη χορεύτρια» στην Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ), με συμμετοχή σε όπερες, οπερέτες και μπαλέτα.
Δείτε το βίντεο:
Θέατρο, κινηματογράφος και τηλεόραση
Η Δάριο δεν περιορίστηκε στο μπαλέτο. Συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, ενώ στα μεταγενέστερα χρόνια εμφανίστηκε στην τηλεόραση ως κριτικός χορού και μέλος επιτροπής νέων ταλέντων στην εκπομπή Να η Ευκαιρία.  Η τηλεόραση την έκανε ευρέως γνωστή στο ευρύ κοινό, όχι μόνο στους γνώστες του χορού. 
Δείτε το βίντεο:
Αναγνώριση και κληρονομιά
Η πορεία της χαρακτηρίζεται από εξαιρετική τέχνη, πειθαρχία, αλλά και θέληση να ξεπεράσει τις δυσκολίες.  Σε μεταγενέστερα χρόνια, η Σάσα Ντάριο παραχώρησε το αρχείο της στην ΕΛΣ και τιμήθηκε για την προσφορά της στον κλασικό χορό και την ελληνική σκηνή. 
Δείτε το βίντεο:
Η φωνή της σήμερα — Θυμάται και εμπνέει
Συνεντεύξεις της τα τελευταία χρόνια δείχνουν έναν άνθρωπο γεμάτο ευγνωμοσύνη και αγάπη για τη ζωή και την τέχνη.  Η ίδια δηλώνει πως δεν θα άλλαζε τίποτα από όσα έζησε — ακόμα και τις δυσκολίες — γιατί αυτά διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την καριέρα της. 
Δείτε το βίντεο:
«Ο χορός είναι η ζωή μου όλη, τα πάντα, το άπαν, το σύμπαν»
Η συνέντεξη της στην τοπική εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ
Ποιός λάτρης της τέχνης του χορού δεν γνωρίζει την Σάσα Ντάριο, την Ελληνίδα κορυφαία χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ηθοποιό του κινηματογράφου και κριτικό χορού. Για όσους νεότερους δεν την γνωρίζουν, το βιβλίο «36 Μαθήματα Χορού» (εκδόσεις Άγρα, 2022) περιλαμβάνει τις αναμνήσεις της όπως τις διηγήθηκε στον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Η Σάσα Ντάριο έγινε αρχικώς πανελλήνια γνωστή χάρις στη συμμετοχή της στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής «Να η Ευκαιρία» της κρατικής τηλεόρασης, μαζί με τους Γιώργο Κατσαρό, Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου και Λευτέρη Παπαδόπουλο. Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε την τέχνη του χορού στις σχολές των Μοριάνοβ, Ζουρούδη, Κνιάζεφ, Πρεομπραζένσκα, Λένσκι, Νόρα, Αντόνιο Αλκαράζ, Νinio de Cadiz και Ντε Πιαν, ενώ συνεργάσθηκε με πολλούς θεατρικούς θιάσους.
Η Εθνική Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε στα τέλη του 1939 χάρη στις ενέργειες του Κωστή Μπαστιά, που υπήρξε και ο πρώτος διευθυντής της, και μέχρι σήμερα έχει διανύσει αισίως μια πορεία 82 χρόνων. Σε αυτό το διάστημα, από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1940 μέχρι και σχεδόν τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Σάσα Ντάριο έζησε μαζί της μια… όμορφη τελικά ζωή και, ευτυχώς, τα θυμάται όλα σαν να έγιναν μόλις χθες. Άνθρωποι και χώροι, χρώματακαι υφές, γεγονότα και στιγμές, κάποιες γεμάτεςαγωνία ήστεναχώρια και άλλες αληθινοί θρίαμβοι, με κάθε της λέξη ζωντανεύουν ολόκληρο τοοπερατικό μας συγκρότημα —από τα πρώτα του σχεδόν βήματα— ενώ μέσα από τημαγική περιγραφή της ξεδιπλώνεται μια ζωή χορτάτη, χωρίς χρεωστούμενα, χωρίς πικρίες, μεμψιμοιρίες, και πάντα με ευγένεια και γενναιοδωρία προς τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Τίποτε δεν την προετοίμαζε για τη λαμπερή συνέχεια: Ξεκίνησε δύσκολα σε μια φτωχογειτονιά του Πειραιά, απροσδόκητα της ανοίχτηκε, στα δεκαεπτά της, ο δρόμος για το χορό, και πάλεψε σκληρά για να πετύχει, χάρη στην μεγάλη τόλμη της και το σπουδαίο όραμα. Η μοναδική αφήγησή της έχει μια εξαιρετική στάση προς τη ζωή.
Αν είχαμε να κάνουμε με δύο γυναίκες, σαν κόρη η Σάσα Ντάριο μάς αφηγείται πώς η Ε.Λ.Σ. σαν μάνα της άνοιξε την αγκαλιά της όταν εκείνη ήταν νεαρή, καινούργια χορεύτρια, πώς την ώθησε μέσα από σκληρή δουλειά να γίνει σύντομα «Πρώτη» και πώς αργότερα την τίμησε ως «Danseuse Étoile», «Άστρον Χορευτικόν και Απόλυτον», τίτλος που μέχρι τότε δεν είχε δοθεί ποτέ σε κάποια άλλη χορεύτρια ούτε και δόθηκε μετά, και αποτελεί στο χορό το αντίστοιχο της Primadonna assoluta.
Τα «36 Μαθήματα Χορού» δεν είναι μόνο η απλή εξιστόρηση του αγώνα ενός κοριτσιού που, αψηφώντας το δύσκολο και συχνά εχθρικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε, πάλεψε μόνη, δούλεψε σκληρά κάνοντας σωστές επιλογές και τελικά δικαιώθηκε σαν γυναίκα και σαν καλλιτέχνιδα. Ούτε είναι μόνο άλλη μία απόδειξη πώς το να ξεκινήσει κανείς με λίγα εφόδια, αν πραγματικά το θέλει, δεν μπορεί να τον εμποδίσει να πετύχει σε αυτό με το οποίο θέλει να καταπιαστεί. Αποτελούν τρανό παράδειγμα για το πώς μια γυναίκα είναι ικανή, ατσαλώνοντας τη θέλησή της, να αλλάξει τροχιά ζωής ώστε να αποφύγει τις ταπεινές υποχωρήσεις. Παράλληλα όμως εμπεριέχουν και την ολοζώντανη ιστορία της λειτουργίας των πρώτων χρόνων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η οποία μέσα από την αυτοβιογραφική αφήγηση της Σάσας Ντάριο και τα ακριβή στοιχεία του βιβλίου φωτίζει τόσο τις άγνωστες σε πολλούς συνθήκες που αντιμετώπισαν αρχικά όσοι υπηρέτησαν την τέχνη του χορού στην Ελλάδα, όπως την έλλειψη υλικών και τεχνογνωσίας, όσο και τους ίδιους τους ανθρώπους της και τον τρόπο δουλειάς τους, όπως ο Άγγελος Γριμάνης, ο Βασίλης Φωτοπουλος, η Ανθή Ζαχαράτου, ο Νίκος Ζαχαρίου, ο Γιάννης Μέτσης κ.α. Η Σάσα Ντάριο μας μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και παρουσιάζει τη ζωή της, την Ε.Λ.Σ. και την ιστορία της. Και η Ε.Λ.Σ., άλλωστε, τόσα χρόνια παρουσίασε, ανέδειξε και αποθέωσε τη Σάσα Ντάριο…
«ΠΑΛΜΟΣ»: Σε ποιο περιβάλλον μεγαλώσατε και πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στο Πειραιά;
ΣΑΣΑ ΝΤΑΡΙΟ: Το πατρικό μου σπίτι ήταν μεταξύ Πειραιά και Κοκκινιάς μέναμε στη Λεύκα όπου έζησα έως το 1944. Με τον πόλεμο, έγινε ένας ισχυρός βομβαρδισμός και έτσι αναγκαστήκαμε να φύγουμε νύχτα… Στην αρχή φιλοξενηθήκαμε από έναν φίλο – καταλαβαίνετε, δύσκολες εποχές, πέτρινα χρόνια όπως λέμε. Ήμουν πολύ μικρή και το ότι κατάφερα να ζήσω ήταν αρκετό!
«Π»: Τί σας ώθησε στον μαγικό κόσμο του χορού;
Σ.ΝΤ.: Ξέρετε, εγώ γεννήθηκα με το χορό και για τον χορό. Όταν ήμουν ακόμα πολύ μικρή, μου χτυπούσαν παλαμάκια κι εγώ ανέβαινα και χόρευα στα τραπέζια. Η πρώτη χορεύτρια που είδα και μαγεύτηκα ήταν η Σίρλεϊ Τέμπλ στην Αγία Σοφία στον Πειραιά. Τότε κατάλαβα ότι εκείνη ακριβώς τη μαγική στιγμή βρήκα τί ήθελα να κάνω στη ζωή μου!
«Π»: Σπουδάσατε την Τέχνη το χορού στις μεγαλύτερες σχολές του κόσμου. Τί κρατήσατε από τη διδασκαλία σας, ως το πιο σημαντικό «εφόδιο» του χορευτή;
Σ.ΝΤ.: Αχ, όταν σπούδαζα ήταν οι εποχές πολύ δύσκολες, φτώχεια παντού, ελάχιστες επιλογές για σπουδές. Αρχικώς γράφτηκα στη Σχολή Μπαλέτου Μοριάνοβ και έμαθα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο καλλιτέχνης για να σπουδάσει και να βιοποριστεί. Τότε άκουσα ότι προκηρύχθηκε διαγωνισμός στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Και με την άγνοια κινδύνου που είχα τότε, ζήτησα από τον Μοριάνοβ να μου δείξει βήματα σε μια εύκολη, μικρή χορογραφία – φυσικά μου αρνήθηκε και μου απάντησε ότι είναι πολύ νωρίς αυτό που ζητάω. Ξέσπασα σε κλάματα και με είδε η ανιψιά του, Σόνια Μοριάνοβα, η οποία με λυπήθηκε, με συμπόνεσε και μου έδειξε εκείνη ένα πιτσικάτο. Στην Επιτροπή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ήταν ο μεγάλος χορευτής Γριμάνης, η Κωτσοπούλου και ο Μόρντο, σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου. Οι διαγωνιζόμενες είχαν πολλά έτη σπουδών, τη στιγμή που εγώ είχα ελάχιστα… Όμως είδα σε εμένα κάτι που ξεχώριζε και με επέλεξαν να μπω στην Εθνική Λυρική Σκηνή! Αυτό άλλαξε για πάντα τη ζωή μου και ήμουν τόσο ευτυχισμένη! Φανταστείτε ότι ο πρώτος μου μισθός ήταν 190 δραχμές – θρίαμβος για μένα που μπορούσα να μαζέψω χρήματα για τις σπουδές μου.
«Π»: Μιλήστε μας για την αίσθηση πάνω στη σκηνή
Σ.ΝΤ.: Ω, το ωραιότερο συναίσθημα της ζωής μου και το μεγαλύτερο! Δόθηκα ολόκληρη στο χορό, ήταν το πάθος μου!
Σε μια παράσταση της «Αϊντα» χορεύαμε και εγώ βρισκόμουν στα χέρια τεσσάρων χορευτών και στα πρώτα κιόλας βήματα πέφτει το σκηνικό. Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς μας αλλά το θυμάμαι σαν τώρα. Εδώ θέλω να πω ότι θεωρώ προφητικό το ότι είδα στο όνειρό μου την προστάτιδα μητέρα μου.
Ο χορός είναι η μεγαλύτερη αγάπη μου, έζησα ονειρεμένες στιγμές στη σκηνή όπου ένοιωθα να πετάω, όχι απλώς να χορεύω.
«Π»: Πώς βλέπετε την εξέλιξη του χορού σήμερα;
Σ.ΝΤ.: Ως εξέλιξη την θεωρώ καταπληκτική. Υπάρχουν πλέον όλα τα μέσα, πολλές σχολές για σπουδές, πολλοί διδάσκαλοι, κάτι που εμείς την εποχή εκείνη δεν είχαμε. Αυτή την ευκολία, θα έλεγα, του σήμερα, εμείς δεν την απολαμβάναμε. Σήμερα η Εθνική Λυρική Σκηνή έχει καταπληκτικό μπαλέτο με υπέροχους, καταρτισμένους χορευτές και χορεύτριες. Και είναι αληθινή μαγεία να παρακολουθείς παραστάσεις με μπαλέτο.
«Π»: Τί θα συμβουλεύατε έναν υποψήφιο χορευτή;
Σ.ΝΤ.: Ο χορός είναι έρωτας! Ο χορός είναι κάτι από το οποίο δεν μπορείς να βιοποριστείς. Σήμερα ο χορευτής είναι κάτι σαν … υπάλληλος και βλέπει τα πράγματα ανάλογα με το μισθό του ενώ δεν είναι έτσι ο χορός. Θα πρότεινα λοιπόν στον σημερινό χορευτή ό,τι αποφασίσει να το κάνει με την καρδιά του! Και να δωθεί σε αυτό!
«Π»: Το πάθος για την τέχνη του χορού, σας οδήγησε και στην Ακαδημία Κινηματογράφου;
Σ.ΝΤ.: Ναι, το πάθος μου για τον χορό ήταν το πρώτο βήμα. Ένα ακόμα κίνητρο για την Ακαδημία Κινηματογράφου ήταν το ποιοί δίδασκαν εκεί τότε: ο Δελμύρας, ο Καραβίας ενώ συμμαθητής μου ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης. Έκανα σπουδές υποκριτικής για έναν χρόνο και μου έλεγαν, θυμάμαι, ότι θα γίνω η Κλάρα Μπόου (σ.σ.: κινηματογραφική μούσα των ‘20s) της Ελλάδας! Αυτό ήταν το ξεκίνημά μου. Από τη σχολή Μπαλέτου Μοριάνοβα και μετά, τα όνειρά μου πήραν φτερά!
«Π»: Περιττό να σας ρωτήσω τί είναι ο χορός για εσάς.
Σ.ΝΤ.: Ο χορός είναι η ζωή μου όλη, τα πάντα, το άπαν, το σύμπαν! Δεν με ενδιέφερε ποτέ κάτι άλλο. Ήταν καθαρά η πρώτη και αυστηρά προσωπική επιλογή μου. Μεγάλος έρωτας! Πάντα πίστευα ότι ο καλλιτέχνης δίνει το είναι του ολόκληρο στην τέχνη του. Μάλιστα μια φορά είδα στο σινεμά την Imperio Argentina να χορεύει ισπανικούς χορούς – εκεί κατάλαβα ότι ήξερα τί θέλω!
«Π»: Μιλήστε μας για την Εθνική Λυρική Σκηνή.
Σ.ΝΤ.: Με τον κίνδυνο να επαναληφθώ θα σας πω: η ζωή μου όλη! Βρέθηκα εκεί όταν διάβασα ότι προκηρύσσει ένα διαγωνισμό και με τη βοήθεια, όπως σας είπα, της Σόνιας Μοριάνοβα, έμαθα κάτι βήματα τύπου χορογραφίας και εμφανίστηκα μπροστά στην κριτική επιτροπή ενθουσιασμένη! Έγινα δεκτή και η ζωή μου άλλαξε ριζικά και για πάντα. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα, ο νέος κόσμος που ονειρευόμουν ανοιγόταν μπροστά μου για πάντα. Λατρεία και ευτυχία συνάμα!
«Π»: Η τουρνέ στην Αλεξάνδρεια;
Σ.ΝΤ.: Εκεί άλλαξε η ζωή μου, σ’εκείνη την τουρνέ. Είμασταν ένας μεγάλος θίασος σ’ένα μέρος όπου η ελληνική παροικία ήταν πλούσια και ισχυρή. Στο θίασο ήταν οι Άννα Μαρία Καλουτά, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Ρένα Ντορ, Λειβαδίτης, ο μαέστρος ο Ριτσιάδης, ο σκηνοθέτης ο Μουζενίδης. Υψηλότατο το επίπεδο. Ήρθε και ο επιχειρηματίας τότε με τον Θόδωρο Κρίτα με είδαν, με ενέκριναν κι έφυγα με τον Γριμάνη. Τρεις μήνες στην Αίγυπτο, δύο μήνες στην Κύπρο κι ένα μήνα στην Κωνσταντινούπολη. Μια πρωτόγνωρη εμπειρία…!
«Π»: Και μετά στο Παρίσι;
Σ.ΝΤ.: Αχ, το Παρίσι, η πόλη του φωτός! Στο μαγικό, λοιπόν, Παρίσι, στην πόλη των τεχνών έμεινα τρεις μήνες, στη μεγαλύτερη σχολή του Στούνιο ΒΑΚΕΡ. Εκεί συνάντησα τους μεγαλύτερους χορευτές του κόσμου. Σπούδασα μπαλέτο φλαμένκο και σ’αυτό τον χορό βρήκα εμένα, βρήκα τον εαυτό μου! Ο μοντέρνος χορός δεν μου πολυάρεσε. Όμως όταν γνώρισα και έμαθα τις καστανιέτες, κάτι «ταράχτηκε» μέσα μου!
«Π»: Τί είναι η πειθαρχία στο χορό;
Σ.ΝΤ.: Είναι το άλφα και το ωμέγα για έναν χορευτή το να έχει πειθαρχία. Περιλαμβάνει τα πάντα, καθώς ο χορός είναι μέτρημα, βήματα, τεχνική και όχι μόνο. Ήμουν εξαιρετικά πειθαρχημένο άτομο γι’αυτό και κατάφερα τέτοια επιτυχημένη καριέρα στο χορό. Ο χορός είναι όπως ο στρατός. Αυτό διδάσκονται οι χορευτές και το εφαρμόζουν και στη ζωή τους έξω από τον χορό.
«Π»: Ποιά είναι η καλύτερη παράσταση που έχετε δει ποτέ;
Σ.ΝΤ.: Δύσκολη ερώτηση… Η «Μπατερφλάι», με συνεπήρα η Μποέμ, η Τραβιάτα, η Αΐντα, ο Ναμπούκο, αχ και η Μαρία Κάλλας αναμφισβήτητα.
Θυμάμαι επίσης τον Νουρέγιεφ στο Ηρώδειο, τον οποίο γνώρισα μέσα από τις παραστάσεις του στο Παρίσι με την Ντάι Ντε στην «Ωραία Κοιμωμένη» με κοστούμια Ιβ Σεν Λοράν. Θα μου μείνει αξέχαστη παράσταση!
«Π»: Μιλήστε μας για την εκπομπή «Να, η ευκαιρία».
Σ.ΝΤ.: Τί να πρωτοπώ! Πέρασα δέκα εξαιρετικά χρόνια και μάλιστα ήμουν η μόνη που έμεινα τόσο μαζί τους. Με αγκάλιασαν όλοι στην Επιτροπή, ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο συνθέτης Γιώργος Κατσαρός, η δημοσιογράφος και κριτικός Ρωζίτα Σώκου, ο χορογράφος Γιάννης Φλερύ, ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Δεν ήμουν αυστηρή νομίζω, βοηθούσα τα παιδιά και πάντα έβαζα καλούς βαθμούς.
«Π»: Είστε ευτυχισμένος άνθρωπος;
Σ.ΝΤ.: Ναι, απολύτως! Νοιώθω ευτυχισμένη, «γεμάτη», έκανα ακριβώς ό,τι ήθελα και ήμουν και είμαι πλαισιωμένη από πολλή αγάπη με φίλους ζωής. Νοιώθω πως η ζωή μου είναι ένα όνειρο!
«Π»: Τί σας στενοχωρεί;
Σ.ΝΤ.: Με απόλυτη ειλικρίνεια θα σας πω ότι διώχνω τα θλιβερά. Πέρασα δύσκολα παιδικά χρόνια και δεν ήθελα η ζωή μου να μαυρίζει άλλο. Οι όμορφες αναμνήσεις της καλλιτεχνικής μου ζωής με βοήθησαν και τα ξεπέρασα όλα.
«Π»: Μαθαίνουμε τη ζωή σας μέσα από τα «36 Μαθήματα Χορού» του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη.
Σ.ΝΤ.: Ο θάνατος του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη ήταν ένα εξαιρετικά τραγικό γεγονός για μένα. Για ένα χρόνο σχεδόν ήταν καθημερινά μαζί μου, δεθήκαμε πολύ, τον αγάπησα βαθιά όπως κι εκείνος ανέπτυξε μια σχέση στοργής μαζί μου. Μου λείπει πολύ… Ήταν ένας καταπληκτικός επαγγελματίας, άψογος στη δουλειά του, αξιαγάπητος ως άνθρωπος και είχε εξαιρετικές γνώσεις.
Αν και μεσουράνησε κατά την διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, η Φωτεινή Μαυράκη είχε την μοίρα και άλλων μεγάλων λαϊκών φωνών. Έμεινε στο περιθώριο κι όταν τελικά νόσησε δεν διέθετε χρήματα για την θεραπεία της, ενώ μετά τον χαμό της δεν βρέθηκε ούτε ένας άνθρωπος για να καλύψει τα έξοδα για την κηδεία της…
Αναμφίβολα πικρό τέλος για μια τραγουδίστρια που έκανε τα πρώτα βήματά της στο καλλιτεχνικό στερέωμα σε ηλικία μόλις 13 ετών και είχε την τύχη και την ευλογία να τραγουδήσει δίπλα σε «ιερά τέρατα» της εποχής, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, ο Σπύρος Ζαγοραίος και πολλοί άλλοι.
Γεννημένη ως Μαρία Κιορ Αλή Ογλού, όπως ήταν το κανονικό όνομά της, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό Φωτεινή Μαυράκη και ξεκίνησε την καριέρα της στον χώρο του θεάματος, προκαλώντας αμέσως εντύπωση με τις δυνατότητες της φωνής της. Ακόμη και ο τεράστιος ερμηνευτής Στέλιος Καζαντζίδης την παραδεχόταν ανοιχτά για το μοναδικό μέταλλό της, ενώ και ο Νίκος Ξανθόπουλος στην αυτοβιογραφία του αποκαλύπτει πως ακόμη και ο Γιώργος Νταλάρας ή η Χάρις Αλεξίου είχαν βρεθεί ως θαμώνες στα μαγαζιά που τραγουδούσε εκείνη, σε ένα είδος… ζωντανού φροντιστηρίου για τα λαϊκά πατήματα της φωνής της.
Εκείνη την εποχή είχε πλούσια παρουσία, με πολλές μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν τα «Έφυγες αγάπη μου», «Απόψε κλαίει ο ουρανός», «Χίλιες φωτιές» και «Μουσαφιραίοι είμαστε σε αυτή την κοινωνία», που την είχαν μετατρέψει σε όνομα περιζήτητο στα διάφορα σχήματα των λαϊκών μαγαζιών ή κοσμικών κέντρων, ενώ ήταν και η πρώτη φίρμα στη δισκογραφική εταιρεία του Δημήτρη Πολίτη.
Έμεινε ενεργή επαγγελματικά μέχρι το 1996, αλλά στη συνέχεια η μοίρα της φέρθηκε με τον πλέον σκληρό τρόπο θέτοντάς της αντιμέτωπη με τον καρκίνο. Αντί για τα μαγαζιά, έφτασε στο σημείο να γίνει θαμώνας νοσοκομείων και να μπαινοβγαίνει στον Άγιο Σάββα, στο Μεταξά και το Θριάσειο… Το 2012 η κατάσταση πλέον είχε γίνει απελπιστική και μάλιστα οι εφημερίδες της εποχής κάλυψαν το θέμα με τίτλους όπως «Το δράμα μιας μεγάλης λαϊκής φωνής» για να περιγράψουν τη μάχη που έδινε ολομόναχη, δίχως την παραμικρή βοήθεια και με μια πενιχρή σύνταξη της τάξεως των 300 ευρώ που λάμβανε από την πρόνοια.
Η ίδια έλεγε τότε: «Έχω οικονομικό πρόβλημα για τον λόγο ότι χρειάζομαι σε 24ωρη βάση οξυγόνο, γιατί δεν έχω πνεύμονα. Κάθε εβδομάδα έρχεται σπίτι μία κοπέλα από την Πρόνοια. Έχω και τρία παιδιά που μου στέκονται, αλλά έχουν μεγάλες οικογένειες και είναι πνιγμένα στα δάνεια. Τότε που δούλευα ήμουν συνεπής και πλήρωνα, αλλά τώρα δεν είμαι σε θέση… Μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία, πότε στο αντικαρκινικό στον Αγιο Σάββα, πότε στου Μεταξά ή στο Θριάσειο. Κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει το οξυγόνο και παθαίνω λοιμώξεις του αναπνευστικού»…
Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μηνιαία θεραπεία της, το κόστος της οποίας άγγιζε τα 500 ευρώ, η υγεία της συνεχώς χειροτέρευε. Παράλληλα εξαφανίζονταν από κοντά της και οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν ή έστω να της συμπαρασταθούν για να απαλύνουν τον πόνο της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η κατάστασή της ήταν τέτοια που δύσκολα αναγνώριζε κανείς την γεμάτη πάθος και δύναμη γυναίκα που κάποτε είχε όλον τον κόσμο στα πόδια της να τρελαίνεται την ώρα που ανέβαινε στο πάλκο. Μόνο λίγες κασέτες είχε να δείχνει στους ελάχιστους που διάβαιναν το κατώφλι της για να τους πείσει ότι ήταν αυτή, η μία και μοναδική Φωτεινή Μαυράκη.
Λίγο πριν το τέλος, έγινε ακόμη μία απόπειρα για να της εξασφαλιστεί μια τιμητική σύνταξη για την προσφορά της από το υπουργείο Πολιτισμου. Κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ αφού το 2015 ο θάνατος πρόλαβε νε της χτυπήσει την πόρτα. Η κηδεία της μάλιστα τελέστηκε στον Ίασμο του νομού Ροδόπης όπου διέμενε με έξοδα του γραφείου τελετών «Το Πρώτο» από την Κομοτηνή, αφού δε βρέθηκε κανένας για να καλύψει αυτή την δαπάνη…
Για την παιδική ηλικία της, την καριέρα της, την οικογένειά της και τη φιλία της με τον Καζαντζίδη μίλησαν στη Μηχανή του Χρόνου, οι κόρες της Φωτεινής Μαυράκη, Αναστασία και Μαρία.
Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία στις 15 Ιανουαρίου 1947. Την αγάπη της για το τραγούδι έδειξε από πολύ μικρή, σε ηλικία 13 ετών. Οι γονείς της προέρχονταν από τη Μικρά Ασία και είχαν τσιγγάνικη καταγωγή. Αρχικά κατοίκησαν στα Πετράλωνα. Η οικογένεια ήταν ευκατάστατη, καθώς ο πατέρας της ήταν έμπορος. Η Φωτεινή Μαυράκη είχε 8 αδέρφια.
Όμως, όταν ο πατέρας της αρρώστησε, η οικογένεια έπρεπε να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Έτσι, τα παιδιά προσπάθησαν από μικρή ηλικία να βρουν δουλειά. Μάλιστα, κάποια από τα κορίτσια εργάστηκαν ως υπηρέτριες στα σπίτια, το οποίο συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο.
Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μέρος ως κομπάρσος μαζί με άλλα παιδιά στην ταινία του Ηλία Καζάν, «Αμέρικα, Αμέρικα!», τη μουσική της οποίας είχε υπογράψει ο Μάνος Χατζιδάκις. Το έργο κέρδισε Όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης και δύο Χρυσές Σφαίρες καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού.
Όταν έμεναν στην Αγία Βαρβάρα, κοντά στο σπίτι υπήρχε ένα ύψωμα, στο οποίο η Μαυράκη πήγαινε και τραγουδούσε. Ο συνθέτης Μιχάλης Αλεξάκης κάποια στιγμή άκουσε τυχαία τη φωνή της. Εκείνος τη ρώτησε αν θα ήθελε να κάνει δίσκο κι εκείνη δέχτηκε.
Έτσι, το 1964, σε ηλικία 17 ετών, ηχογράφησε το πρώτο της 45αρι, ένα μόνο τραγούδι, «Έμαθα πως φεύγεις για την ξενιτιά». Η κόρη της, Μαρία, ανέφερε στη ΜτΧ ότι «τη φωνή την ακούς ότι είναι παιδική. Η μητέρα μου δεν ήθελε να ακούει το τραγούδι, έλεγε “κλείσ’ το, κλείσ’ το δεν ακούγομαι” και γελάγαμε».
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Σταύρος Παράβας
Η Μαυράκη εντάχθηκε στο δυναμικό της εταιρείας «Πολυφών» του Δημήτρη Πολίτη. Η κόρη της Μαρία επισημαίνει ότι «η μητέρα μου ξεκίνησε στην Πολυφών και τελείωσε στην Πολυφών. Δεν πήγε, παρά τις συζητήσεις, ποτέ πουθενά αλλού».
Σε εκείνη τη δισκογραφική ερμήνευσε τη μεγάλη επιτυχία της «Μουσαφιραίοι είμαστε». Το τραγούδι αρχικά προοριζόταν για τον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος αρνήθηκε να το τραγουδήσει. Έτσι, έγινε πρόταση στη Μαυράκη, η οποία δέχτηκε.
Το τραγούδι έγινε τέτοια επιτυχία που ο Καζαντζίδης μετάνιωσε που απέρριψε την πρόταση. Μάλιστα, το συγκεκριμένο συμβάν ήταν αιτία «πειράγματος», καθώς οι δύο καλλιτέχνες ήταν φίλοι. Ο λαϊκός τραγουδιστής την αποκαλούσε «μπέμπα» και έκαναν συχνά παρέα.
Εκτός από τον Στέλιο Καζαντζίδη, η Μαυράκη είχε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Μίμης Πλέσσας και ο Πάνος Γαβαλάς.
Σε μια ταινία με πρωταγωνιστή τον Σταύρο Παράβα , είχε τραγουδήσει το «Πες μας ζωή τι φταίξαμε». Όταν συναντήθηκε με την Μαυράκη της είπε «Φωτεινή, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη, γιατί το “εκτέλεσα” κανονικά το τραγούδι».
Η ίδια είχε συμμετάσχει στην ταινία «Το πιο γρήγορο μπουζούκι», με Τάσο Γιαννόπουλο, λέγοντας δύο τραγούδια.
Η απαγόρευση στα «βαριά» λαϊκά
Η περίοδος ακμής της ήταν τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, στη διάρκεια των οποίων υπήρχε δικτατορία. Τότε, οι αρχές είχαν βάλει όρια στους καλλιτέχνες για το πρόγραμμά τους. Τους είχαν απαγορεύσει να ερμηνεύουν «βαριά» λαϊκά, και κατ’ επέκτασιν «βαριά» ζεϊμπέκικα, που μιλούσαν για τη φτώχεια, τον πόνο και την ξενιτιά.
Αυτή η παράμετρος «είχε πει ότι τους δυσκόλεψε, γιατί δεν τραγουδούσαν αυτά που ήθελαν», ανέφερε η κόρη της, Μαρία.
Η προσωπική ζωή
Η Φωτεινή Μαυράκη παντρεύτηκε το 1971 και απέκτησε 3 παιδιά, δύο κόρες και έναν γιο. Χώρισε το 1978. Στο διαζύγιο δεν είχε εκείνη την επιμέλεια. «Δεν έδιναν την επιμέλεια στον καλλιτέχνη που ξενυχτούσε, που έλειπε από το σπίτι και που ταξίδευε», υποστήριξε η Μαρία.
Αν και φοβόταν τα αεροπλάνα, έκανε συχνά επαγγελματικά ταξίδια τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Είχε ταξιδεύσει στη Γερμανία, Σουηδία, Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία.
Η μεγάλη της αγάπη ήταν η Θεσσαλονίκη. Εκεί, είχε συναντήσει και τον άσημο τότε Βασίλη Καρρά. Σύμφωνα με την κόρη της, Αναστασία, η Μαυράκη είχε πει: «θα γίνει πολύ μεγάλος τραγουδιστής και είναι και πάρα πολύ καλός άνθρωπος».
Στο επαγγελματικό ταξίδι στην Αμερική, χρειάστηκε να μείνει μακριά από το σπίτι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν γύρισε στην οικογένειά της, πήρε αγκαλιά το μικρότερο παιδί της και εκείνο την αποκάλεσε «θεία».
Ήταν μια προσωπικότητα που αγαπούσε πολύ την οικογένειά της και έδινε τη βοήθειά της σε όποιον τη χρειαζόταν. «Είχε για όλους δώρα η βαλίτσα της, συντηρούσε τους γονείς της, όπου μπορούσε βοηθούσε», είπε στη ΜτΧ η κόρη της, Μαρία.
Όταν σταμάτησε το τραγούδι άρχισαν οι ψευδείς ειδήσεις
Έκανε 13 μεγάλους δίσκους. Ο τελευταίος ηχογραφήθηκε το 1986. Τη δεκαετία του 1990 σταμάτησε να κάνει εμφανίσεις, ενώ ηχογράφησε κάποια παλιά τραγούδια της με καινούρια εκτέλεση.
«Επέλεξε η ίδια να σταματήσει το τραγούδι. Νομίζω είχε κουραστεί. Είχε μια οικογένεια που την υπεραγαπούσε. Λάτρευε ο ένας τον άλλον. Και προφανώς ήθελε να τους ζήσει», ανέφερε στη ΜτΧ, η κόρη της Μαρία.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούσε η ψευδής είδηση ότι το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Κιορ Αλή Ογλού. Ωστόσο, το πραγματικό όνομά της ήταν Φωτεινή Μαυράκη, με το οποίο και πορεύτηκε καλλιτεχνικά. Δεν το άλλαξε, όπως συνήθιζαν τότε να κάνουν οι τραγουδιστές και οι ηθοποιοί.
Η κόρη της, Μαρία, είπε ότι η Κιορ Αλή Ογλού «ήταν μια ζητιάνα, όπως την είπαν σε ένα δημοσίευμα, η οποία οικειοποιήθηκε το όνομα της μητέρας μου και ζούσε στην Κομοτηνή».
Επιπλέον, ενώ η Φωτεινή Μαυράκη ήταν ακόμα εν ζωή είχε κυκλοφορήσει η είδηση ότι είχε πεθάνει. Τα ψευδή νέα δεν σταμάτησαν ακόμα και όταν έφυγε από τη ζωή, διαδίδοντας ότι πέθανε μόνη της και ότι τάφηκε στην Κομοτηνή.
Η λαϊκή τραγουδίστρια εξέπνευσε στις 4 Νοεμβρίου 2015, στις 11.30 το βράδυ, έχοντας δίπλα της την οικογένειά της μέχρι την τελευταία στιγμή. Τάφηκε στην Αθήνα, στο Γ’ Νεκροταφείο.
Μερικές από τις επιτυχίες της ήταν «Ή εμένα ή την άλλη», «Χίλιες φωτιές» και «Απόψε κλαίει ο ουρανός».
Μαρία Αντωνά: Η στιγμή που κολυμπά δίπλα σε καρχαρία στις Μαλδίβες – Η ατάκα του Γιώργου Λιάγκα
Η Μαρία Αντωνά δημοσίευσε ένα βίντεο από τις διακοπές που είχε πραγματοποιήσει μαζί με τον Γιώργος Λιάγκας στις Μαλδίβες, εντυπωσιάζοντας τους ακολούθους της με τις εικόνες από τα καταγάλανα νερά του Ινδικού Ωκεανού.
Στο βίντεο, φαίνεται να απολαμβάνει το μπάνιο της στη θάλασσα, όταν ξαφνικά δίπλα της εμφανίζεται ένας καρχαρίας, δημιουργώντας μια στιγμή που συνδύασε αγωνία και ενθουσιασμό. Την ιδιαίτερη αυτή σκηνή κατέγραψε ο Γιώργος Λιάγκας, ο οποίος ακούγεται να σχολιάζει με χιούμορ:
«Η Μαρία και ο καρχαρίας. Η Μαρία φοβήθηκε».
Παρά την αρχική της έκπληξη από την παρουσία του θαλάσσιου επισκέπτη, η παρουσιάστρια διατήρησε την ψυχραιμία της και συνέχισε να απολαμβάνει την εμπειρία, χαρίζοντας στους followers της ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο από τις διακοπές τους.
Θρίλερ έζησε μία 65χρονη στην Πάτρα που βρέθηκε στο νεκροταφείο και ήπιε νέφτι αντί για νερό.
Η γυναίκα βρισκόταν στο νεκροταφείο του χωριού με σκοπό να προβεί σε εργασίες καθαρισμού του οικογενειακού μνήματος.
Εκεί που καθάριζε, άγνωστο πως, μπερδεύτηκε και ενώ ήθελε να πιεί νερό, πήρε το μπουκάλι με το νέφτι και άρχισε να πίνει! Φυσικά σταμάτησε σχεδόν αμέσως, όμως η ζημιά ήδη είχε γίνει.
Μόλις κατάλαβε τι είχε κάνει και ενώ στην κυριολεξία «καιγόταν», η 65χρονη άρχισε να καλεί σε βοήθεια! Ούρλιαζε μέσα στο Νεκροταφείο! Συγχωριανοί της έσπευσαν σε βοήθεια και μετέφεραν τη γυναίκα, αρχικά στο Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας.
Όμως απαιτήθηκε η μεταφορά της στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών. Η 65χρονη ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και αφού υπεβλήθη σε πλύση στομάχου… διασωληνώθηκε! Παρέμεινε διασωληνωμένη για πάνω από μία ημέρα και τελικά μεταφέρθηκε σε δωμάτιο κλινικής όπου και νοσηλεύτηκε.
Ευτυχώς χάρη στην άμεση παρέμβαση των γιατρών τόσο στο Κέντρο Υγείας όσο και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, η γυναίκα γλύτωσε τα χειρότερα και πλέον νοσηλεύεται εκτός κινδύνου.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ
