Δύο τραγικά δυστυχήματα σημειώθηκαν στην άσφαλτο μέσα σε λίγα 24ωρα στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα σε Πάρο και Μύκονο. Τα θύματα και στις δύο περιπτώσεις οδηγούσαν ηλεκτρικό πατίνι.
Ειδικότερα, στην Πάρο, στην περιοχή του Αμπελά, ένας 26χρονος παρασύρθηκε από όχημα το πρωί της Τρίτης. Σύμφωνα με το cyclades24.gr, οδηγός του οχήματος ήταν ένας 60χρονος από την Αλβανία, ο οποίος συνελήφθη. Ο νεαρός μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας του νησιού ωστόσο λίγο αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του.
Λίγες μέρες νωρίτερα και συγκεκριμένα το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα, σημειώθηκε το δεύτερο τροχαίο δυστύχημα στο νησί της Μυκόνου.
Σύμφωνα με το cyclades24.gr, ένας 22χρονος αλλοδαπός παρέσυρε έναν 42χρονο που οδηγούσε ηλεκτρικό πατίνι στην επαρχ. οδό Όρνου – Χώρας Μυκόνου, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσει θανάσιμα.
Ο οδηγός του αυτοκινήτου συνελήφθη. Τα ακριβή αίτια και οι συνθήκες των τροχαίων δυστυχημάτων ερευνώνται από την Υποδιεύθυνση Αστυνομίας Μυκόνου και το αστυνομικό τμήμα της Πάρου.
Μια ξεχωριστή ιστορία επανένωσης για τον Μέριλ Τζένκινς o οποίος μετά από αναζήτηση 10 ετών βρήκε την οικογένειά του και το χωριό στο οποίο γεννήθηκε το 1954 (Εικόνες & Βίντεο)
Το ημερολόγιο έδειχνε 12 Μαρτίου 2011. Ήταν μια βροχερή μέρα και ο Μέριλ Τζένκινς ήταν βυθισμένος στις σκέψεις του έχοντας χάσει τη σύζυγό του μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο. Λίγο ο μουντός καιρός εκείνο το ψυχρό ανοιξιάτικο πρωινό, λίγο η βαριά διάθεση από τη μεγάλη απώλεια που είχε βιώσει, και ο Μέριλ ένιωσε την ανάγκη ν’ αναζητήσει τις ρίζες του.
Γεννημένος πριν από 68 χρόνια, σ’ ένα μικρό ορεινό χωριό, ο Μέριλ βρέθηκε λίγες μέρες μετά τη γέννησή του παρατημένος στα σκαλιά μιας εκκλησίας, της Παναγίας της Παντάνασσας. Μοναδικό στοιχείο ταυτότητας, ένα χειρόγραφο σημείωμα που έγραφε: «…είναι βαφτισμένος, τον λένε Μήτσο».
Ήταν στις 25 Νοεμβρίου, στις 6 το απόγευμα όταν βρέθηκε και σχεδόν ένα 24ωρο αργότερα μεταφέρθηκε στο Ορφανοτροφείο της Πάτρας, απ’ όπου τον υιοθέτησε ένα ζευγάρι Αμερικανών όταν ήταν 11 μηνών, βάζοντάς τον σε μια νέα πορεία ζωής, πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που είδε το πρώτο φως της μέρας.
Ο Μήτσος, που στη συνέχεια πήρε το όνομα Μέριλ Τζένκινς (Merrill Jenkins), έλαβε πολλή αγάπη από τους θετούς του γονείς και μεγάλωσε αμέριμνος κάνοντας ποδήλατο και παίζοντας ατέλειωτες ώρες με τα παιδιά της γειτονιάς του στο Cedar Hill (Τσένταρ Χιλ), μια μικρή πόλη κοντά στο Saint Louis (Σαιντ Λούις), στο Μιζούρι των ΗΠΑ.
Έκανε τη δική του οικογένεια και παρόλο που πάντα ήξερε πως ήταν υιοθετημένος και είναι Έλληνας δεν είχε νιώσει ποτέ την ανάγκη να βρει τη βιολογική του οικογένεια μέχρι εκείνο το πρωινό, που άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας του.
Αυτό που τον έφερε μια δεκαετία και πλέον μετά να γιορτάζει τα εξηκοστά όγδοα γενέθλιά του, για πρώτη φορά με την ελληνική του οικογένεια, σ΄ ένα πάρτι έκπληξη για τον ίδιο!
Η αναζήτηση κράτησε μια δεκαετία
«Εκείνο το πρωινό καθόμουν μπροστά στον υπολογιστή και αποφάσισα να πληκτρολογήσω “ορφανοτροφείο Πάτρας”, αναζητώντας πληροφορίες. Το είχα ξανακάνει 2-3 φορές στο παρελθόν, χωρίς να προκύψει κάτι ενδιαφέρον. Αυτή τη φορά, στη λίστα των αποτελεσμάτων εμφανίστηκε ένα άρθρο των New York Times από το 1996, που μιλούσε για τα “κλεμμένα” παιδιά του ορφανοτροφείου της Πάτρας. Δεν είχα ακούσει ποτέ τίποτα γι’ αυτό. Διάβασα το άρθρο απνευστί, μένοντας με ανοιχτό το στόμα… Αισθάνθηκα την ανάγκη να αρχίσω να ερευνώ το παρελθόν μου και να δω τι μπορώ να βρω.
Πήγα στο υπόγειο και αναζήτησα τον φάκελο της υιοθεσίας μου, που είχαν κρατήσει οι γονείς μου, και πέρασα την υπόλοιπη μέρα μου μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή», εξιστορεί ο Μέριλ, ο οποίος ήρθε αμέσως σε επαφή με μια οργάνωση στην Ελλάδα για να τον βοηθήσει στην έρευνά του, ενώ παράλληλα αναζήτησε τον φάκελο με τα στοιχεία του στα αρχεία της αρμόδιας κοινωνικής υπηρεσίας των ΗΠΑ.
«Ήλπιζα ότι θα βρω στοιχεία σε αυτό τον φάκελο αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν άλλες πληροφορίες ή ονόματα», λέει και ανατρέχοντας στο παρελθόν θυμάται πως πάντα γνώριζε ότι ήταν υιοθετημένος. «Στη δευτέρα δημοτικού είπα στη δασκάλα μου ότι είμαι υιοθετημένος. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς μου το είπαν οι γονείς μου, αλλά ήξερα πάντα πως είμαι υιοθετημένος και ότι είμαι Έλληνας. Ήμουν, μάλιστα, πολύ υπερήφανος που είμαι Έλληνας, αν και τότε δεν ήξερα τι ακριβώς σημαίνει αυτό».
Δυο χρόνια αργότερα, το 2013, αποφάσισε να κάνει ένα DNA τεστ στο Ancestry, αλλά το μόνο που κατάφερε να εντοπίσει ήταν κάποια πολύ μακρινά του ξαδέλφια. Και παρότι πέρασαν αρκετά χρόνια, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια και το 2018 αποφάσισε ν’ ανεβάσει τα στοιχεία του και σε άλλους σχετικούς ιστότοπους, όπως το «My Heritage», για να δει αν μπορεί να βρει κάτι περισσότερο.
Ήταν τότε που η Ευτυχία Νούλα (Λίντα Κάρολ Φόρρεστ), η δραστήρια πρόεδρος του «The Eftychia Project» (σ.σ. ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που από το 2019 βοηθάει ελληνικής καταγωγής παιδιά υιοθετημένα στις ΗΠΑ να βρουν τις ρίζες τους) και στενή φίλη του Μέριλ, τον συμβούλεψε να κάνει ένα ακόμη τεστ DNA, αυτή τη φορά στο 23andme, το οποίο και τον οδήγησε στο να βρει έναν πρώτο του ξάδελφο.
Ήταν τότε που για πρώτη φορά ένιωσε πως το τόσο μπλεγμένο κουβάρι της σύντομης ζωής του στην Ελλάδα άρχισε να ξετυλίγεται… «Τα αποτελέσματα βγήκαν έναν μήνα μετά και κατά τύχη η Ευτυχία ήταν στο σπίτι μου εκείνο το Σάββατο, όταν γύρω στο μεσημέρι άνοιξα τον υπολογιστή μου και βρέθηκα μπροστά στην οθόνη να κοιτώ ένα email από το 23andme, χωρίς να μπορώ να πιστέψω αυτό που έβλεπα», θυμάται. Ο ξάδελφός του έμενε στο Μόντρεαλ του Καναδά αλλά για κακή τύχη του Μέριλ, ο πατέρας του, με τον οποίο φαίνεται πως είχαν δεσμούς αίματος, είχε φύγει από τη ζωή…
Η επικοινωνία μαζί του «ξεθώριασε» σιγά σιγά, αλλά όχι και η ελπίδα πως θα βρει τελικά τη βιολογική του οικογένεια. Και είχε δίκιο! Μια από τις αναζητήσεις τον έφερε σε επαφή με μια γυναίκα που ζούσε σε κοντινή απόσταση από τον ίδιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο σύζυγος της οποίας φαίνεται πως ήταν ξάδελφος του Μέριλ. Ο Στιβ είχε καταγωγή από τη Δροσιά, μια μικρή τοπική κοινότητα στον ευρύτερο δήμο Ερυμάνθου, στην Αχαΐα, κι ήταν αυτό το στοιχείο τελικά που «ξεκλείδωσε» τον γρίφο της ιστορίας του Μέριλ.
Θέλοντας να βοηθήσει τον φίλο της, η Ευτυχία, μαζί με τη Μαρία, εθελόντρια στο «The Eftychia Project», βρέθηκαν στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη στο καφενείο της Δροσιάς να πίνουν καφέ και ν’ απαντούν στις επίμονες ερωτήσεις ενός ηλικιωμένου για το τι τις φέρνει στο χωριό. «Η Δροσιά είναι ένα μικρό ορεινό χωριό στην Τριταία. Δεν είναι πέρασμα, όταν κάποιος πάει εκεί, πάει για κάποιον λόγο.
Γι αυτό και μας ρώτησε ο άνθρωπος: τι είστε εσείς ρε κopίτσια;», περιγράφει με γλαφυρό τρόπο η Μαρία. Του απάντησαν, λοιπόν, πως έχουν έρθει από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να δουν το χωριό ενός φίλου τους. «Μας ρώτησε το όνομά του, του απαντήσαμε και από εκεί και πέρα μας είπε τα πάντα!», λέει με ενθουσιασμό, εξηγώντας πως για καλή τους τύχη όλη η οικογένεια (από την πλευρά του πατέρα) ζει στην Πάτρα, ενώ μια από τις ξαδέλφες του έχει ταβέρνα στα Βραχναίικα.
«Πήγαμε στην ταβέρνα και εκεί έπρεπε να πούμε την αλήθεια. Της εξηγούμε ποιοι είμαστε, τι κάνουμε και αν μπορεί να συζητήσει με τις θείες και τους θείους της να δεχτούν να κάνουν τεστ DNA.
Η κοπέλα σoκαρίστηκε καθώς δεν είχε ακούσει ποτέ κάτι σχετικό. Κάποια στιγμή, μάλιστα, δάκρυσε», εξηγεί η Ευτυχία που θυμάται σαν σήμερα τη μέρα που τα ξαδέλφια του Μέριλ έκαναν το τεστ και βγήκαν τα αποτελέσματα. «Άρχισαν να λένε “είναι δικός μας, είναι αδελφός μας” και να ρωτούν με αγωνία πότε θα έρθει στην Ελλάδα!», τονίζει η Ευτυχία -επίσης υιοθετημένη στις ΗΠΑ- που εδώ και χρόνια απολαμβάνει την αγάπη και τη θαλπωρή της δικής της βιολογικής οικογένειας.
Ο Μέριλ ήρθε στην Ελλάδα για να συναντηθεί με τα ξαδέλφια του στις 31 Οκτωβρίου, με την Ευτυχία να τον υποδέχεται στο αεροδρόμιο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόταν τη χώρα σε αναζήτηση της βιολογικής του οικογένειας, ενώ δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, αλλά και μια εμφάνιση στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη «Φως στο Τούνελ» μπορεί να έκαναν το τηλέφωνό του να χτυπά συνέχεια από ανθρώπους που πίστευαν πως είχαν κάποια συγγένεια μαζί του, αλλά δυστυχώς δεν είχαν αποτέλεσμα. Το 2018, μάλιστα, ο Μέριλ και η Ευτυχία είχαν επισκεφθεί τον ιερέα της Παναγίας Παντάνασσας στην Πάτρα καθώς πίστευαν τότε ότι στα σκαλιά εκείνης της εκκλησίας είχε βρεθεί ως εγκαταλελειμμένο βρέφος.
Η Ευτυχία δεν ξεχνά τη συγκίνηση που βίωσαν, όταν ο ιερέας καλούσε τους πιστούς στη λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής να βοηθήσουν τον Μέριλ να βρει την οικογένειά του, ωστόσο στο κάλεσμα του ιερέα η απάντηση ήταν η σιωπή. Μια σιωπή που η Ευτυχία κατάλαβε αργότερα πού οφειλόταν, αφού κατά την επίσκεψή της στη Δροσιά ανακάλυψε ότι η Παναγιά Παντάνασσα που αναφερόταν στην καταγραφή της αστυνομίας για τη μέρα που βρέθηκε ο μικρός Μήτσος ήταν αυτή του μικρού ορεινού χωριού και όχι της Πάτρας.
Η υποδοχή που γέμισε την ψυχή του
Μια μέρα μετά την άφιξή του στην Ελλάδα, ο Μέριλ περιστοιχιζόταν από δεκάδες μέλη της ευρύτερης βιολογικής του οικογένειας (ξαδέλφια και τα παιδιά τους κυρίως), που οργάνωσαν ένα μεγάλο πάρτι υποδοχής σε εστιατόριο της Πάτρας για να υποδεχθούν τον δικό τους άνθρωπο και να τον «πνίξουν» στα λουλούδια, τις αγκαλιές και τα φιλιά.
«Την πρώτη φορά που τους συνάντησα στην ταβέρνα στην Πάτρα, ήταν κάτι ξεχωριστό. Η αγάπη που μου έδειξαν ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Οι Έλληνες είναι πολύ θερμοί, ιδίως με την οικογένειά τους. Ένιωσα αμέσως ότι είχα επιστρέψει στο σπίτι μου. Είναι όλοι υπέροχοι», λέει ο Μέριλ, με έκδηλη τη συγκίνηση στη φωνή.
«Ορισμένα από τα υιοθετημένα παιδιά στην Αμερική που ψάχνουν την οικογένειά τους στην Ελλάδα αναζητούν αυτή ακριβώς τη ζεστασιά που ίσως να τους έλειψε. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς. Δεν μου έλειπε κάτι πριν, αλλά το να βρω την ελληνική οικογένειά μου είναι κάτι εκπληκτικό. Ήταν σαν ένα bonus από τη ζωή!», τονίζει.
Η επιστροφή στη Δροσιά και ο πατέρας που πέθανε …άκληρος
Μια από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά στιγμές αυτού του ταξιδιού του Μέριλ ήταν η επιστροφή στο χωριό του. «Είχα δει πώς είναι η Δροσιά στο street view της google αλλά ήταν άλλο πράγμα να βλέπεις το χωριό από κοντά, γνωρίζοντας τους δεσμούς που έχεις μαζί του. Λατρεύω το ορεινό τοπίο και κοιτώντας τα σπίτια και τον περιβάλλοντα χώρο σκεφτόμουν πώς θα ήταν αν είχα μείνει εκεί. Μου άρεσε πολύ η αίσθηση του “ανήκειν” που ένιωσα φτάνοντας σ’ αυτόν τον τόπο», αφηγείται.
Μπορεί η επιστροφή στο χωριό να ήταν φορτισμένη συναισθηματικά, αλλά ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι μέσα του είναι το να γνωρίζει πως ο πατέρας του πέθανε χωρίς να έχει κάνει άλλα παιδιά και χωρίς να γνωρίζει τη δική του ύπαρξη. «Προφανώς ο πατέρας του ήταν εργένης, δεν έμαθε ποτέ ότι άφησε κάποια κοπέλα έγκυο, παντρεύτηκε, δεν έκανε παιδιά και πέθανε χωρίς να ξέρει ότι κάπου στις Ηνωμένες Πολιτείες ζει ο βιολογικός του γιος. Είχε, μάλιστα, πολλά ανίψια, τα οποία και λάτρευε», εξηγεί η Μαρία.
Η «Eftychia» που έφερε την ευτυχία (και) στη δική του ζωή
Παρά το γεγονός ότι έχει βοηθήσει σε διάφορες επανενώσεις, η Ευτυχία Νούλα κάθε φορά νιώθει την ίδια συγκίνηση. Μάλιστα, αυτή τη φορά, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, βίωσε στον υπέρτατο βαθμό την αγάπη με την οποία περιέβαλε τον Μέριλ η οικογένειά του. «Μια από τις στιγμές που μου έμεινε πολύ έντονα χαραγμένη στο μυαλό μου ήταν όταν ένα από τα ξαδέλφια του, που έμαθε κάποια αγγλικά για να μπορέσει να επικοινωνήσει μαζί του, τον αγκάλιασε και του είπε: I love you, cousin! (σ’ αγαπώ, ξάδελφε!). Ήταν πολύ όμορφο και κάθε φορά που το φέρνω στο μυαλό μου, δακρύζω».
Αδύναμη να περιγράψει τα συναισθήματα που βίωσε και η ίδια ώσπου να ευοδωθεί η όλη προσπάθεια, δηλώνει και η Μαρία. «Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις ότι ένας άνθρωπος που ψάχνει τόσα χρόνια, με ελάχιστα στοιχεία, τελικά βρίσκει την οικογένειά του και τον αγκαλιάζουν με τόση αγάπη. Δεν περιγράφεται το συναίσθημα», τονίζει, εξηγώντας πως και στην οικογένεια του συντρόφου της έχουν χαθεί κατά τον ίδιο τρόπο δυο αδέλφια. «Νιώθω πως υπάρχει ελπίδα να βρούμε κι εμείς τα αγαπημένα μας πρόσωπα», λέει.
σο για τον Μέριλ, στο μεγάλο πάρτι που έκανε για να αποχαιρετήσει την οικογένειά του στην Ελλάδα, τους είπε ότι ανυπομονεί να επιστρέψει το Πάσχα για να γιορτάσουν όλοι μαζί στο σπίτι του πατέρα του, στο χωριό!
Πηγή: ΑΠΕ
* Οι φωτογραφίες και το βίντεο είναι από το «The Eftychia Project»
Ο κορωνοϊός δεν έχει εξαφανιστεί, αλλά κυκλοφορεί ακόμη ανάμεσά μας, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη τη ζωή μας, αφού σε ανάρτησή του, ο καθηγητής Επιδημιολογίας Γκίκας Μαγιορκίνης, κάνει λόγο για «βαρύ αποτύπωμα της ενδημικότητας της COVID-19».
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εισαγωγές ασθενών με κορωνοϊό είναι σταθερά γύρω στους 100 σε καθημερινή βάση, ενώ «οι ασθενείς που νοσηλεύονται με SARS-CoV-2 (όχι αναγκαστικά εξαιτίας του ιού) είναι σταθερά πάνω από 500», αν και βρισκόμαστε σε παρατεταμένη περίοδο σχετικά χαμηλής διασποράς «περισσότεροι από 60 ασθενείς νοσηλεύονται διασωληνωμένοι με COVID-19».
Ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι ο κορωνοϊός «είναι πλέον σταθερός κάτοικος των νοσηλευτικών μονάδων. Αυτό το φαινόμενο είναι μοναδικό στα χρονικά των ιογενών επιδημιών που έχουμε ζήσει» και εξηγεί «ο ιός της γρίπης με τον οποίο συγκρίνουμε διαρκώς τον SARS-CoV-2 δεν είναι μόνιμος κάτοικος των νοσηλευτικών μονάδων».
Συνεπώς, κάνει λόγο για «σημαντική πρόκληση» που «δεν πρέπει να υποτιμηθεί σε καμία περίπτωση.
Η ανάρτηση του Γκίκα Μαγιορκίνη για τον κορωνοϊό
Ποιους απειλεί ο κορωνοϊός
Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας, Ντόρα Ψαλτοπούλου, μίλησε στον ΣΚΑΪ και αφού σημείωσε ότι «έχουμε μάθει να ζούμε με τον κορωνοϊό και έχουμε υβριδική ανοσία», προειδοποίησε ότι «κινδυνεύουν οι ηλικιωμένοι, ο μέσος όρος ηλικίας των θανόντων είναι τα 85 έτη» και διευκρίνισε ότι «μας απασχολούν άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας και ανοσοκατεσταλμένοι, αυτοί νοσούν βαριά. Γι’ αυτό ο FDA έβαλε την σύσταση για δεύτερη ενισχυτική δόση σε αυτές τις κατηγορίες».
Σχετικά με τη μετάλλαξη Αρκτούρος, τόνισε ότι «εξαπλώνεται με γρήγορο ρυθμό, υπάρχει ένα σύστημα επιτήρησης, ώστε να δούμε κατά πόσο έχει μεγαλύτερη μεταδοτικότητα. Ωστόσο, δεν υπάρχει ανησυχία αυτή τη στιγμή, καθώς δεν φαίνεται να σχετίζεται με περισσότερες νοσηλείες ή θανάτους».
Ο Παναγιώτης Τελώνης από τον Βόλο “έφυγε” από τη ζωή, ανήμερα των γενεθλίων του, βυθίζοντας στο πένθος την τοπική κοινωνία.
Ο 59χρονος επαγγελματίας, πατέρας ενός παιδιού, ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με το έπιπλο, διατηρώντας το εργαστήριό του στην οδό Κουντουριώτου.
Ο Παναγιώτης Τελώνης έδωσε σκληρή μάχη για τη ζωή του
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο άτυχος άνδρας, εδώ και ένα μήνα, έδινε σκληρή μάχη για την ζωή του, έχοντας δίπλα του την οικογένειά του και χθες, ημέρα των γενεθλίων του, “έφυγε” από τη ζωή σε κλινική της Λάρισας.
Το τελευταίο αντίο θα πουν οικογένεια, συγγενείς και φίλοι σήμερα, Πέμπτη, στις 4.30 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό Αγίου Γερασίμου, στο Βόλο.
Αντίο στο αγαπημένο του νησί είπε ο γενικός οικογενειακός γιατρός Eπιμελητής Α’ του Περιφερειακού Ιατρείου Σερίφου, Θανάσης Κοντάρης.
Ο ίδιος μέσω ανάρτησής του στο Facebook έκανε γνωστή την απόφασή του, αλλά και την επιστολήπρος τον υπουργό Υγείας, Θάνο Πλεύρη, στην οποία απαριθμεί τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη θέση του στο κυκλαδίτικο νησί.
Μέσα σε αυτή αναφέρει μεταξύ άλλων πως «οι κάτοικοι της Σερίφου αλλά και άλλων μικρών νησιών αντιμετωπίζονται ως πολίτες τρίτης κατηγορίας», επισημαίνει την υποστελέχωση του ιατρείου ιδίως τους θερινούς μήνες, ενώ αναφέρει πως ορίστηκε προσωπικός γιατρός δίχως να ερωτηθεί, κάτι που αδυνατεί να υπηρετήσει ιδίως την περίοδο του καλοκαιριού.
Ολόκληρη η ανάρτηση:
«TΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ
Με βαριά την καρδιά ,σχεδόν αναγκασμένος (αγανακτισμένος), αλλά παράλληλα και με ένα αίσθημα ανακούφισης, κλείνει ένας κύκλος.
Παραθέτω το υπόμνημα – συνοδευτικό της παραίτησης μου από το ΕΣΥ – που παράλαβε ο Υπουργός Υγείας.
Ευχαριστώ όλους όσους βρέθηκαν δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι!
Εις το επανιδείν.
«Αξιότιμε κύριε υπουργέ, θα ήθελα να σας ενημερώσω για τα εξής:
– Επέστρεψα από την Σουηδία το 2018 με σκοπό να υπηρετήσω το Ε.Σ.Υ, κάτι που έκανα με αγάπη, αφοσίωση και θυσίες μέχρι και σήμερα.
– Οι κάτοικοι της Σερίφου αλλά και άλλων μικρών νησιών αντιμετωπίζονται ως πολίτες τρίτης κατηγορίας.
– Οι υπηρεσίες υγείας που παρέχονται από το ΠΠΙ ΣΕΡΙΦΟΥ είναι επισφαλείς για τους κατοίκους αλλά και τους επισκέπτες του νησίου, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Οι λόγοι είναι ο φόρτος εργασίας, η αυξημένη επισκεψιμότητα στο νησί καθώς και η υποστελέχωση.
– Είμαι διορισμένος ως ΓΕΝΙΚΟΣ/ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ, 4.5 χρόνια επιμελητής Β΄και 3 μήνες επιμελητής Α’ και δεν κατάφερα πότε να οργανώσω την ΠΦΥ. Αιτία οι προαναφερόμενοι λόγοι καθώς και το γεγονός πως εκτελώ χρέη επειγοντολόγου και όχι ΓΕΝΙΚΟΥ/ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ.
– Ορίστηκα ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ δίχως να ερωτηθώ για αυτό. Κάτι που αδυνατώ να υπηρετήσω, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Το γεγονός αυτό όχι μόνο προκάλεσε σύγχυση στους κατοίκους του νησιού αλλά και προσέθεσε επιπλέον δυσκολία στο ήδη δύσκολο έργο μου.
– Ύστερα από εμπειρία 10 ετών στο εθνικό σύστημα υγείας της Σουηδίας οφείλω να σας ενημερώσω πως οι προσπάθειες – από όλες τις κυβερνήσεις – για την οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι αποτυχημένες από την γέννηση τους.
– Το Υπουργείο Υγείας δεν έλαβε ποτέ σοβαρά υπόψη του, τη νησιωτικότητα και την σημαντικότητα των Κυκλάδων σε καμία νομοθεσία και σε καμία προκήρυξη. Στην τελευταία προκήρυξη, τον Αύγουστο του 2022, οι περισσότερες θέσεις ιατρών που αφορούσαν τις Κυκλάδες έμειναν αζήτητες.
– Η υποστελέχωση σε συνδυασμό με την πανδημία καθώς και την όλο αυξανόμενη ζήτηση υπηρεσιών υγείας έχει εξουθενώσει ψυχικά και σωματικά ιατρούς, νοσηλευτές και όσους εργάζονται στον χώρο της υγείας.
– Ενώ υπάρχει σαφής και αποδεδειγμένη αύξηση της επισκεψιμότητας στο νησί της Σερίφου τα τελευταία 4 χρόνια (τα στοιχεία είναι στη διάθεσή σας), και κατά συνέπεια αυξημένη ζήτηση υπηρεσιών υγείας, δεν υπήρξε αντίστοιχη ανταπόκριση στην αύξηση του προσωπικού του ΠΠΙ ΣΕΡΙΦΟΥ, παρά τις εκκλήσεις μου.
– Η διαμονή σε ένα τόσο μικρό νησί των Κυκλάδων αποτελεί τεράστια πρόκληση για έναν ιατρό. Εκτός από τις αντικειμενικές δυσκολίες και τις δυσκολίες στην λήψη ιατρικών αποφάσεων (καιρός, δρομολόγια), περιλαμβάνει κοινωνική απομόνωση, ερημοποίηση, ακρίβεια, δυσκολία μετακίνησης και επιστημονικό αποκλεισμό.
– Ζω με την οικογένειά μου και εργάζομαι σε ένα μικρό νησί που δεν διαθέτει: πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», κοινοτική νοσηλεύτρια, ιδιώτη ιατρό, παιδίατρο, (στοιχεία που θα μπορούσαν να αποσυμφορήσουν τη λειτουργεία του ΠΠΙ ΣΕΡΙΦΟΥ) και παιδικό σταθμό.
– Ο Δήμος Σερίφου αδυνατεί, λόγω νομοθεσίας, να παρέχει κάποιο κίνητρο στο μοναδικό ειδικευμένο ιατρό. Το ίδιο και η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου η οποία χορηγεί επίδομα μονάχα σε αγροτικούς και επικουρικούς ιατρούς.
– Τους θερινούς μήνες εργαζόμαστε υπερωριακά, παράνομα και με εξουθενωτικά ωράρια, σε τετοίο σημείο που είμαστε επικίνδυνοι για την ασφάλεια των ασθενών, ενώ η πληρωμή μας, αφορά κυρίως (μας αποζημιώνονται) 7 εφημερίες.
– Δεν υπάρχει κανένα κοινωνικό, οικονομικό και επιστημονικό κίνητρο για ιατρούς-επιστήμονες που θέλουν να εργαστούν σε δυσπρόσιτες και προβληματικές περιοχές όπως οι Κυκλάδες.
– Μιλώντας για brain drain, το Ε.Σ.Υ. επ’ ουδενί δεν αποτελέι πόλο έλξης των Ελλήνων ιατρών που έφυγαν για το εξωτερικό.
– Όσο και να προσπαθήσαμε να βρούμε λύση με την προϊσταμένη αρχή μου, 2η ΔΥΠΕ, η υπάρχουσα νομοθεσία μας οδηγεί σε αδιέξοδο.
Για όλα τα παραπάνω, αλλά και για άλλα τόσα, σας ενημερώνω πως κατέθεσα αίτηση παραίτησής μου, από τη θέση του ΓΕΝΙΚΟΥ/ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ επιμ. Α΄ του ΠΠΙ ΣΕΡΙΦΟΥ.
Η Ελένη Μενεγάκη και η ομάδα της εκπομπής “Ελένη” επέστρεψαν στον αέρα του Mega μετά από τις διακοπές του Πάσχα.
Η διάσημη παρουσιάστρια καλωσόρισε τους τηλεθεατές σε διαφορετική θέση, μπροστά από το coffee table της εκπομπής.
“Αχ συγγνώμη, συγγνώμη! Δεν το λέω σε εσάς, το λέω εδώ στον Θοδωρή που μου λέει “Μπήκες μπροστά και μας κρύβεις”. Τι να σας κρύψω; Κρύβεστε;” είπε η Ελένη Μενεγάκη στους συνεργάτες της.
Η ίδια, έστειλε τις ευχές της λέγοντας: “Χριστός Ανέστη! Εύχομαι ό,τι έχει βάλει ο καθένας στον νου του αυτές τις ημέρες, να το πράξει. Σε περίοδο διακοπών ηρεμούν τα νεύρα μας. Νομίζω ότι τα πράγματα τα βλέπουμε πιο σωστά, πιο καθαρά. Δεν ξέρω για εσάς, εγώ είμαι πολύ ζεν σε αυτήν τη φάση!”.
Το διαστημικό σκάφος της εταιρείας SpaceX του Έλον Μασκ, Starship, εξερράγη λίγο μετά την δοκιμαστική του εκτόξευση
Λίγο μετά την εκτόξευσή του από το Τέξας, ο τεράστιος πύραυλος Starship τον οποίο ανέπτυξε η εταιρία SpaceX για ταξίδια προς την Σελήνη και τον Άρη, εξερράγη εν πτήσει κατά τη διάρκεια της πρώτης δοκιμαστικής του πτήσης, σύμφωνα με την τηλεοπτική μετάδοση της εταιρίας.
Από την πλευρά του το Γαλλικό πρακτορείο μεταδίδει ότι το Starship της SpaceX, ο ισχυρότερος πύραυλος που έχει κατασκευαστεί ποτέ, εξερράγη σήμερα (20/4) Πέμπτη κατά τη διάρκεια της πρώτης δοκιμαστικής πτήσης του.
Congrats @SpaceX team on an exciting test launch of Starship!
Πρόκειται για το πρώτο διαστημικό σκάφος που έχει σχεδιαστεί για να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτόν.
Η έκρηξη αυτή δεν συνιστά μια αποτυχία για την εταιρία του δισεκατομμυριούχου Έλον Μασκ, καθώς το γεγονός ότι ο πύραυλος αυτός, ο μεγαλύτερος που έχει κατασκευαστεί ποτέ, κατάφερε να εκτοξευθεί συνιστά ήδη μια πολύ μεγάλη επιτυχία.
Η αιτία της έκρηξης δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή.
Λίγα λόγια για το Starship
Το σύστημα αποτελείται από δύο μέρη: Τον πανίσχυρο πύραυλο Super Heavy, και το κυρίως σκάφος Starship στην κορυφή. Το Starship από ανοξείδωτο χάλυβα έχει ύψος 120 μέτρα και διαθέτει 33 κινητήρες.
Η SpaceX λέει ότι το Starship θα μπορεί να μεταφέρει έως και 100 άτομα σε διαπλανητικές πτήσεις μεγάλης διάρκειας.
Το Super Heavy είναι το πρώτο στάδιο του συστήματος εκτόξευσης και είναι πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμο και έχει σχεδιαστεί για να εισέρχεται ξανά στην ατμόσφαιρα της Γης για να προσγειωθεί ξανά στον τόπο εκτόξευσης.
Ωστόσο, η δοκιμαστική πτήση τη Δευτέρα θα το έβλεπε να προσγειώνεται στο νερό.
Η εκτόξευση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί από το Starbase του SpaceX στην πολιτεία του Τέξας των ΗΠΑ.
Σχολιάζοντας πριν από την εκτόξευση, ο Βρετανός αστροναύτης Tim Peake είπε:
«Η SpaceX πραγματικά σκέφτεται πολλά με το Starship.
»Αυτός είναι ο μεγαλύτερος και πιο ισχυρός πύραυλος που κατασκευάστηκε ποτέ.
»Αλλά η φιλοδοξία του ξεπερνά το τεράστιο μέγεθός του: ελπίζουμε ότι ο πύραυλος θα προαναγγέλλει μια νέα εποχή εξερεύνησης του βαθέως διαστήματος, ξεκλειδώνοντας τη δυνατότητα για τους ανθρώπους να επισκεφτούν άλλους πλανήτες.
»Αυτό το πρόγραμμα θα μπορούσε να είναι το σημείο εκκίνησης για μια εξαιρετικά συναρπαστική επιστημονική έρευνα.
Μια σπουδαία ανακάλυψη έκαναν Κινέζοι επιστήμονες καθώς εντόπισαν ένα είδος μέδουσας το οποίο έχει 24 μάτια και είναι δηλητηριώδης, σε σημείο που ένα τσίμπημά της μπορεί να επιφέρει το θάνατο!
Το μυστηριώδες πλάσμα, το οποίο έχει μέγεθος δέκα εκατοστών, ανακαλύφθηκε στην λίμνη Mai Po του Χονγκ Κονγκ, και διαθέτει τρία πλοκάμια. Τα 24 μάτια του κατανέμονται σε τρεις οκτάδες και η τοξίνη που εκκρίνει μπορεί προκαλεί στον άνθρωπο ανακοπή μέσα σε μόλις λίγα λεπτά.
Το νέο είδος μέδουσας σχετίζεται άμεσα με την Αυστραλιανή μέδουσα, το οποίο είναι γνωστό για την θανατηφόρο δράση του.
Ομάδα από το πανεπιστήμιο Hong Kong Baptist University μελέτησε τη μέδουσα για τρία χρόνια μέχρι να καταφέρει να «αποκρυπτογραφήσει» τις ιδιότητές της.
«Είναι γνωστό το είδος στο οικοσύστημα της λίμνης Mai Po», όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Qiu Jianwen, ο οποίος δεν απέκλεισε ωστόσο να υπάρχει και αλλού.
Ο Μανόλης κι ο Νικηφόρος απαλλάσσονται και τυπικά από τα θερμοκήπια. Αποφασίζουν να βγουν για να το γιορτάσουν.
Ο Βαγγέλης χώνεται όλο και περισσότερο στις βρομοδουλειές του Φαρμάκη, την ώρα που Αργυρώ και Σταύρος υπογράφουν και τυπικά το μεταξύ τους διαζύγιο.
Ο Αντώνης εξακολουθεί να μην θυμάται τίποτα, ωστόσο θα λάβει μια απρόσμενη βοήθεια.
Η Στέλλα και η Αργυρώ κανονίζουν να βγουν για ποτό. Οι δυο τους έρχονται κοντά και η Αργυρώ θα της αποκαλύψει το μεγάλο της μυστικό, κάνοντάς τη να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της.
Ο Μαθιός εισβάλλει στην αποθήκη των Αγγελάκηδων, για να ανακτήσει το όπλο του φόνου του Στεφανή.
Η Αρετή στο αποψινό επεισόδιο της σειράς «Η γη της ελιάς» προσπαθεί να πείσει τη Βασιλική και τον Φίλιππο ότι έχει μετανιώσει και θέλει να γυρίσει σελίδα, και τους επισκέπτεται στο σπίτι με δώρα.
Παρόλα αυτά, η Χάιδω και ο Στάθης είναι καχύποπτοι με τη συμπεριφορά της και χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να την πιστέψουν. Η Αντιγόνη δείχνει αποφασισμένη να μετακομίσει στην Αγγλία και το μόνο που μένει είναι να μιλήσει γι’ αυτό στην κόρη της. Η Ευτυχία δίνει προσκλητήρια γάμου στην Αθηνά, τη Μαργαρίτα και την Αναστασία, αφού πλέον η σχέση της με τον Γιώργη έχει γίνει γνωστή.
Έτσι, ο Στάθης και η Ιουλία νιώθουν πιο ελεύθεροι, κι ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν επίσημα πλέον μαζί στην Αρεόπολη. Ο Δημοσθένης «στριμώχνει» την Εύα και της ζητά πίσω όλο το ποσό που δάνεισε στον Άρη. Σε μια στιγμή αδυναμίας, η Μυρτάλη ανοίγεται στη Μαρίνα και της δείχνει πώς πραγματικά αισθάνεται τον τελευταίο καιρό.
Στη συνέχεια, ο Αλέξης πιέζει τη Μυρτάλη να προχωρήσουν με την επένδυση που σχεδιάζουν, αλλά εκείνη φοβάται να κάνει οποιοδήποτε βήμα μαζί του. Οι ισορροπίες αλλάζουν και η Ασπασία κάνει στροφή 180 μοιρών, καθώς ανακαλύπτει ότι ο Δημοσθένης πούλησε τον ελαιώνα στην Ιουλία και ζητά εξηγήσεις. Ο Ορέστης πηγαίνει στο νεκροταφείο κι επισκέπτεται τον τάφο του Κίμωνα Καπερνάρου.
