Το ενδεχόμενο να αλλάξει η ώρα έναρξης των μαθημάτων στα σχολεία από την μεθεπόμενη σχολική χρονιά (2019-2020), γνωστοποίησε ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστας Γαβρόγλου, μιλώντας το πρωί της Δευτέρας στην ΕΡΤ.

«Είναι μια σκέψη που επεξεργαζόμαστε, γιατί διεθνείς έρευνες δείχνουν ότι αυτό ευνοεί πολύ τα παιδιά και τις οικογένειες», είπε, χαρακτηρίζοντας «δύσκολο, αλλά όχι ανέφικτο» το να ξεκινούν τα μαθήματα σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια στις 9.00 το πρωί, αντί στις 8:15. Όπως συμπλήρωσε, εάν εφαρμοστεί η αλλαγή αυτή, τότε και η ώρα λήξης του σχολικού ωραρίου θα μετακινηθεί κατά 45 λεπτά αργότερα.

Εξάλλου, ο κ. Γαβρόγλου ανακοίνωσε ότι οι ανακοινώσεις για το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα γίνουν μετά τον Δεκαπενταύγουστο τελικά. Η καθυστέρηση οφείλεται, όπως είπε, στο γεγονός ότι συνέπεσε με την προγραμματισμένη ανακοίνωση του σχετικού νομοσχεδίου η φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

Πενήντα ένα χρόνια μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος στην Ελλάδα, ο Κώστας Γαβράς μιλά στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για τα γεγονότα της εποχής εκείνης: «Ήταν μία στρατιωτική δικτατορία υπερβολικά βίαιη, υπερβολικά ορατή», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο γνωστός Έλληνας σκηνοθέτης μιλά και για το σήμερα και τη «δικτατορία των τραπεζών και του χρήματος. Τα τανκς είναι πλέον περιττά. Και πολύ πιο δύσκολο το να τα καταπολεμήσει κανείς», σημειώνει μιλώντας στο Πρακτορείο με τη χαρακτηριστική του «ματιά».

Ενώ για τις προσφυγικές ροές σημειώνει στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Δεν πρόκειται για εισβολείς, αλλά για θαρραλέους ανθρώπους που, με ρίσκο την ίδια τους τη ζωή, διασχίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα θάλασσας και στεριάς για να εξασφαλίσουν ένα στοιχειώδες μέλλον. Και αυτή η τάση θα συνεχίσει να κλιμακώνεται», εκτιμά.

Μιλά όμως και για την τύχη του κινηματογράφου στη χώρα μας και πώς οι προτάσεις που είχε καταθέσει παλαιότερα, στην τότε κυβέρνηση, θάφτηκαν, όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά λέει. Ενώ για το σήμερα, πιστώνει στην τωρινή κυβέρνηση και τον υπουργό Νίκο Παππά ότι «κάνουν σημαντικές προσπάθειες για να προσελκύσουν ξένες παραγωγές».

Ενώ στο άλλο τρέχον θέμα, αυτό της αξιοποίησης αρχαιολογικών χώρων από τον κινηματογράφο, ο Κ. Γαβράς, υποστηρίζει: «Η αρχαιολογική κληρονομιά ανήκει στην Ελλάδα, αλλά ανήκει επίσης στον κόσμο όλο. Νομίζω ότι επιβάλλεται μία ελεύθερη πρόσβαση όσον αφορά την προβολή τους με τον όρο ότι θα εγγυάται την ηθική τους υπόσταση και ότι θα έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προς αποφυγήν φθορών των μνημείων».

Αφορμή για όλα τα παραπάνω ήταν η εκδήλωση την περασμένη Τετάρτη το απόγευμα στο βιβλιοπωλείο Librairie Kléber στο Στρασβούργο. Εκεί όπου σε μία αίθουσα πλημμυρισμένη από κόσμο, ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης κινηματογράφου παρουσίασε το βιβλίο-αυτοβιογραφία του “Va où il est impossible d’aller” (Πήγαινε εκεί όπου είναι αδύνατον να πας) που θα κυκλοφορήσει στη Ελλάδα από τις εκδόσεις Gutenberg το φθινόπωρο του 2018.

Μαζί του ήταν η γυναίκα του και παραγωγός του, Michelle Ray-Gavras, καθώς στα απομνημονεύματά του αναφέρεται τόσο στην καλλιτεχνική του πορεία από τον ερχομό του στη Γαλλία και μετά, αλλά και στη προσωπική του ζωή και την σχέση του με την σύντροφό του εδώ και 50 χρόνια.

Η συνέντευξή του μαζί του είναι, συνεπώς, και ένας σύντομος απολογισμός της παρουσίας του στην ‘Εβδομη Τέχνη, ενώ μοιράζεται με το ΑΠΕ-ΜΠΕ την άποψή του για τη εξέλιξη της κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη:

Ερ.: Τι σάς ώθησε να εκδώσετε το παρόν βιβλίο, τώρα και τόσο νωρίς ;

Απ.: Είμαι πλέον 85 ετών, άρα όχι και τόσο νωρίς…

Ερ.: Το βιβλίο που παρουσιάζετε σήμερα, με τα απομνημονεύματά σας, θα περίμενε κανείς να το δει σε ταινία. Πώς και επιλέξατε το μέσο του βιβλίου για να εκφραστείτε για τη ζωή σας;

Απ.: Σε καθεμία από τις ταινίες μου υπάρχουν στοιχεία του εαυτού μου. Η εξιστόρηση της ζωής μου, τα απομνημονεύματά μου… Είναι κατά κάποιο τρόπο αυτό που έχει πει και ο Garcia Marques : « Η ζωή δεν είναι αυτή που έχουμε ζήσει, αλλά αυτή την οποία θυμόμαστε να έχουμε ζήσει, ώστε να μπορούμε να την διηγηθούμε».

Ερ.: Θα σάς άρεσε κάποιος συνάδελφός σας να γύριζε τη ζωή σας σε ταινία ;

Απ.: Ένα biopic δηλαδή; (αγγλικός όρος για κινηματογραφική αυτοβιογραφία). Δεν είμαι δα και η Edith Piaf.

Ερ.: Πώς εκτιμάτε την επαγγελματική και καλλιτεχνική σας πορεία;

Απ.: Συνεχίζω να εκπλήσσομαι από αυτό που μου συνέβη, αλλά κατά βάση δεν είμαι ο κατάλληλος για να το κρίνω. Εναπόκειται στο κοινό των ταινιών μου και τους αναγνώστες του βιβλίου μου.

Ερ.: Υπάρχουν πράγματα που ονειρευόσασταν να κάνετε τα οποία όμως δεν μπορέσατε ακόμη να πραγματοποιήσετε;

Απ.: Με το πέρας του χρόνου, οι ταινίες που ονειρευόμουν να κάνω, δεν έγιναν, όπως η “Le Cormoran”, ένα πρωτότυπο σενάριο που είχα γράψει σε συνεργασία με τον Franco Solinas με τον οποίο είχα γράψει και την ταινία «Κατάσταση πολιορκίας» (“Etat de Siège”) ή την «Η ανθρώπινη μοίρα» (“La Condition humaine”) του A. Malraux. Κυρίως όμως η μη πραγματοποίηση της ταινίας ” Mr. Klein”, που είχα γράψει επίσης σε συνεργασία με τον Solinas, την οποία σκηνοθέτησε τελικά ο Losey. Παραμένει μια ανοιχτή πληγή.

Ερ.: Ποια από τις ταινίες σας, σάς έχει κάνει ιδιαίτερα περήφανο και για πιο λόγο;

Απ.: Όλες, ανεξαιρέτως. Όπως είμαι εξίσου περήφανος για όλα τα παιδιά μου… Η ταινία “Hanna K” καθώς, όπως όλοι μας, έχω μια αδυναμία στα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα…

Ερ.: Η επόμενη ταινία σας πραγματεύεται τα δραματικά οικονομικό-πολιτικά γεγονότα του καλοκαιριού του 2015, βασισμένη στο βιβλίο του Γ. Βαρουφάκη. Πρόκειται για μία ταινία για την Ελλάδα ή για την Ευρώπη; Αυτή η ταινία είναι κατά κάποιο τρόπο «φόρος τιμής» ;

Απ.: Πρόκειται για μια ταινία για την Ευρώπη και την τραγωδία που επέβαλε στην Ελλάδα. Στις ταινίες μου ποτέ δεν «αποτίω φόρο τιμής». Το ίδιο συναίσθημα που με κατέβαλε τότε ενάντια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών, με καταβάλει και τώρα ενάντια στη δικτατορία της τρόικας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ερ.: Στη συγκεκριμένη ταινία θα εμπλακεί η Ελλάδα με τον έναν η τον άλλον τρόπο;

Απ.: Πιθανότατα θα είναι μία συμπαραγωγή μεταξύ Γαλλίας, Βελγίου και Ελλάδας. Η παραγωγός μου -και γυναίκα μου- Michelle, είναι εκείνη που διαχειρίζεται το θέμα αυτό.

Ερ.: Λόγω αυτής της ταινίας, έχετε αφήσει στο συρτάρι σας σενάρια που εκκρεμούν ;

Απ.: Όχι. Από τότε που ξέσπασε η κρίση και ιδιαίτερα από το 2015 και έπειτα, το να γυρίσω μία ταινία για την Ευρώπη και την Ελλάδα ήταν το κύριο μέλημά μου… συνάμα με τη συγγραφή των απομνημονευμάτων μου.

Ερ.: Σε ένα μήνα είναι η επέτειος της δολοφονίας του Γρ. Λαμπράκη και σε ένα χρόνο συμπληρώνει τo « Z » 50 χρόνια. Η συγκεκριμένη ταινία σας αντιπροσωπεύει τον πολιτικό κινηματογράφο και διαδραματίζει επί της ουσίας την καταπάτηση της πολιτικής ελευθερίας του ανθρώπου από το καθεστώς. Πόσο απέχει η πραγματικότητα σήμερα ανά την υφήλιο σε σχέση με τότε;

Απ.: Ήταν μία στρατιωτική δικτατορία υπερβολικά βίαιη, υπερβολικά ορατή. Σήμερα, πρόκειται για μία δικτατορία των τραπεζών και του χρήματος. Τα τανκς είναι πλέον περιττά. Και πολύ πιο δύσκολο στο να τα καταπολεμήσει κανείς.

Ερ.: Η μόνη ταινία σας ελληνικής ιθαγένειας είναι η «Παράδεισος στη Δύση». Θα μπορούσε κανείς να την χαρακτηρίσει προφητική ως προς το προσφυγικό ζήτημα;

Απ.: Δεν πρόκειται για προφητεία, απλά αρκούσε να ανοίξει κανείς τα μάτια του για να αντιληφθεί ότι υπάρχει αυξανόμενη φτώχεια ανά τον κόσμο και ολοένα και περισσότεροι πλούσιοι. Είναι φυσικό οι φτωχοί να αναζητούν και θα συνεχίσουν να αναζητούν μια καινούρια ζωή σε μια πλούσια χώρα. Δεν πρόκειται για εισβολείς, αλλά για θαρραλέους ανθρώπους που, με ρίσκο την ίδια τους τη ζωή, διασχίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα θάλασσας και στεριάς για να εξασφαλίσουν ένα στοιχειώδες μέλλον. Και αυτή η τάση θα συνεχίσει να κλιμακώνεται.

Ερ.: Πώς ήταν η εμπειρία σας; Θα θέλατε να είχατε γυρίσει και άλλες ταινίες με τη συνδρομή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου;

Απ.: Έχουμε κάνει γυρίσματα στη Κρήτη και στο λιμάνι του Λαυρίου. Η ομάδα μας αποτελείται από Γάλλους και Έλληνες και ο συμπαραγωγός μας, κ. Μάνος Κρεζίας, υπήρξε ένας εξαιρετικός εταίρος με πολύ καλή ανταπόκριση στις σκηνοθετικές ανάγκες της ταινίας. Και βεβαίως σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Ερ.: Για ποιον λόγο δεν ήταν εφικτό;

Απ.: Εννοείτε να γυρίσω και άλλες ταινίες στην Ελλάδα; Μα είχα ήδη δρομολογήσει και άλλα σχέδια.

Ερ.: Το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού σάς είχε ορίσει Επικεφαλής της Επιτροπής για την βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου για τον κινηματογράφο. Ποια ήταν η εμπειρία σας με το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου; Τι απέμεινε από αυτή την Επιτροπή; Θεωρείτε ότι εισακουστήκατε; Υλοποιήθηκαν κάποιες από τις προτάσεις σας;

Απ.: Ήταν μία λίγο στενόχωρη εμπειρία. Ήμουν περιτριγυρισμένος από ανθρώπους ύψιστης ποιότητας και με μεγάλη θέληση να αλλάξουν ριζικά το σύστημα. Είχαμε καλέσει στην Αθήνα τη Διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου της Γαλλίας και την ομόλογό της από τη Σουηδία. Είχαμε καταθέσει πρωτοφανείς προτάσεις στον τότε υπουργό. Ο υπουργός άλλαξε. Ο επόμενος λοιπόν υπουργός, Αντώνης Σαμαράς, στον οποίο παρουσίασα το εγχείρημα εγώ, προσωπικά, με τον Απόστολο Δοξιάδη, το βρήκε ενδιαφέρον. Λίγο καιρό μετά, το έθαψε.

Ερ.: Για πιο λόγο πιστεύετε, η Ελλάδα δυσκολεύεται να οργανώσει αποτελεσματικά Γραφείο Συντονισμού Παραγωγών Ταινιών (Film Commission/Bureau d’accueil de Tournages) ώστε να προσελκύσει ξένες παραγωγές στην Ελλάδα ;

Απ.: Από όσο γνωρίζω, η τωρινή κυβέρνηση και ο κ. Νίκος Παππάς κάνουν σημαντικές προσπάθειες για να προσελκύσουν ξένες παραγωγές.

Ερ.: Τελευταία, στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης συζητήθηκε έντονα η χορήγηση/μη χορήγηση αδειών σε εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους. Ποια είναι η τοποθέτησή σας επί του θέματος;

Απ.: Η αρχαιολογική κληρονομιά ανήκει στην Ελλάδα, αλλά ανήκει επίσης στον κόσμο όλο. Νομίζω ότι επιβάλλεται μία ελεύθερη πρόσβαση όσον αφορά την προβολή τους με τον όρο ότι θα εγγυάται την ηθική τους υπόσταση και ότι θα έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προς αποφυγήν φθορών των μνημείων.

Ερ.: Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγκρουση μεταξύ του Φεστιβάλ Καννών και την ενδεχόμενη μη αποδοχή ταινιών συμπαραγωγής Netflix ως διαγωνιζόμενων;

Απ.: Δικαίως το φεστιβάλ και ο κλάδος αποφάσισαν τη ρήτρα, οι διαγωνιζόμενες ταινίες στις Κάννες να πρέπει να έχουν αποκλειστική προβολή στις αίθουσες κινηματογράφου. Πράγμα αδύνατον για το Netflix στη Γαλλία, δεδομένου του υπάρχοντος συστήματος για τους χρονικούς περιορισμούς της διανομής και προβολής των ταινιών, μία ρύθμιση με σκοπό να προστατεύσει την παραγωγή του εθνικού κινηματογράφου.

Πηγή: protothema

Ο Κώστας Γαβράς εξέφρασε τη δική του άποψη για την εικόνα στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι

Συγκεκριμένα, σήμερα (30/07) ο βραβευμένος Έλληνας σκηνοθέτης φιλοξενήθηκε στην εκπομπή Update του ERT News και τόνισε πως το θέαμα που προσέφεραν οι Γάλλοι διοργανωτές τον ικανοποίησε απόλυτα παρά τις αντιδράσεις και τα αρνητικά σχόλια που ακούστηκαν από διάφορους κύκλους.

Όπως ανέφερε αρχικά:

«Όταν γίνεται κάτι μεγάλο στη Γαλλία, το σύνηθες είναι να προσπαθούν να κάνουν κάτι διαφορετικό σε σχέση με τις άλλες χώρες. Αυτή ήταν η βάση αυτής της απόφασης.

Έγινε ένα τεράστιο, πολύ ωραίο θέαμα με καταπληκτικές στιγμές. Εξαιρετικό παρά τη δυσκολία της βροχής».

«Δεν ήταν ο Μυστικός Δείπνος κατά τη γνώμη μου. Κατ’ αρχάς είχε γυναίκες, δεν έμοιαζε καθόλου. Απλώς ήταν άνθρωποι γύρω από ένα τραπέζι. Ακόμη κι αν είχε κάποιον υπαινιγμό επάνω στον Μυστικό Δείπνο, δεν θεωρώ ότι είναι κάτι άσχημο.

Ο Μυστικός Δείπνος δεν παρουσιάζει τον Χριστιανισμό αλλά μία εικόνα του. Woke ή anti-woke, δεν έχει καμία σημασία για μένα», υπογράμμισε ο καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης.

«Το καταπληκτικό ήταν η πορεία της φλόγας, το ότι πέρασε από παντού, από σπίτια μέχρι και μουσεία, κάτι τελείως διαφορετικό απ’ ό,τι έχουμε συνηθίσει μέχρι στιγμής.

Το θέαμα ήταν πολύ δεμένο παρά τις δυσκολίες της βροχής. Δεν θα άλλαζα τίποτα», πρόσθεσε εν συνεχεία ο Κώστας Γαβράς.

«Η ακροδεξιά αποζητά το παραδοσιακό, αρνούμενη την οποιαδήποτε αλλαγή. Παγκοσμίως η ακροδεξιά στάθηκε κριτικά απέναντι στην τελετή έναρξης. Ειδικά η Γαλλική ακροδεξιά είχε άγρια στάση απέναντι στην τελετή έναρξης, στάση την οποία γενικά συνηθίζει να έχει».

Σε ιδιαίτερα εύθυμη διάθεση ο Κώστας Γαβράς παρουσίασε την «Αυτοβιογραφία» του (εκδ. Gutenebrg), στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

«Έχουμε μια καταπληκτική χώρα, ο ελληνισμός της δε σ ‘εγκαταλείπει ποτέ» είπε βαθιά συγκινημένος ο πολιτογραφημένος Γάλλος διάσημος σκηνοθέτης, καταχειροκροτούμενους από το κοινό που τον αποθέωσε.

Υπότιτλος του βιβλίου του «Πήγαινε εκεί που είναι αδύνατο να πας». Πώς τα κατάφερε αλήθεια από νεαρός γιός κυνηγημένου Αριστερού με πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων να φτάσει στην Γαλλία 22 ετών και να διατρέξει τέτοια συναρπαστική διαδρομή χωρίς να ξεχάσει ποτέ από πού ήρθε και χωρίς να χάσει ποτέ τη σεμνότητα του;

«Δεν πιστεύω ότι ο σκηνοθέτης είναι θεός. Εξάλλου δεν πολυπιστεύω στον Θεό. Απλά είχα την τύχη να έχω δίπλα μου σπουδαίους ηθοποιούς, να αναπτύξω στη Γαλλία εξαρχής σχέσεις με πασίγνωστους καλλιτέχνες, με πολιτικούς που μοιραζόμασταν απόψεις, να βρεθώ σε μια κοινωνία που μου επέτρεψε να κάνω όσα ήθελα σε αντίθεση με την Ελλάδα. Και φυσικά, η τέχνη δεν είναι θεόσταλτη απαιτεί πολύ δουλειά».

Στο πλευρό του στην παρουσίαση του βιβλίου ο Βασίλης Βασιλικός «φίλος κι αδελφός» όπως χαρακτήρισε την μακρόχρονη φιλία τους ο συγγραφέας του «Ζ» που στη συνέχεια έγινε η περίφημη ταινία του Κώστα Γαβρά. Μια πολιτική ταινία που λόγω θέματος – δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη-, κανείς δεν την ήθελε στην εποχή της όμως κέρδισε στα όσκαρ το 1970. Αντίθετα με την επίσης εξαιρετική ταινία τού Κώστα Γαβρά «Hanna K.» (1983) που υποτιμήθηκε λόγω της φιλοπαλαιστινιακής της στάσης. Ήταν αξιέπαινη η ανάγνωση του Βασίλη Βασιλικού ενός αποσπάσματος του βιβλίου όπου ο Κ. Γαβράς αναφέρεται σ΄ αυτή την παραγνωρισμένη ταινία.

Στην πρώτη σειρά της Ταινιοθήκης στην παρουσίαση της «Αυτοβιογραφίας» βρισκόταν η Μισέλ Ρέι- Γαβράς, σύντροφος του εδώ και πενήντα χρόνια, μητέρα των τριών παιδιών τους και παραγωγός των ταινιών του. Στην «Αυτοβιογραφία» του ο Κ. Γαβράς αναφέρεται και στις προσωπικές τους σχέσεις. Δίπλα της η Δανάη Στράτου, σύζυγος του Γιάνη Βαρουφάκη αφού η επόμενη ταινία του Κ. Γαβρά πραγματεύεται τα οικονομικό-πολιτικά γεγονότα του καλοκαιριού του 2015, βασισμένη στο βιβλίο του Γ. Βαρουφάκη. Αφορά την Ευρώπη και την τραγωδία που επέβαλε στην Ελλάδα όπως έχει πει ο Κ. Γαβράς.

Στην παρουσίαση του πολυσέλιδου τόμου το «παρών» έδωσαν οι Θεανώ Φωτίου, Γιώργος Ρωμαίος, Παντελής Βούλγαρης, Φώτος Λαμπρινός, Γιώργος Βότσης, Γιώργος Νταλάρας και η σύζυγός του, Τάσος Μπουλμέτης κ. α.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο μεγάλος Έλληνας μουσικόσυνθέτης, Βαγγέλης Παπαθανασίου, το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου. Την είδηση επιβεβαίωσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.

«Με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο μεγάλος Έλληνας Βαγγέλης Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή αργά το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου», αναφέρει η ανακοίνωση.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν βραβευμένος με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας «Οι δρόμοι της φωτιάς το 1982». Επίσης έχει επενδύσει μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά.

Για την απώλεια του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου ο Κώστας Γαβράς. «Μόλις το έμαθα. Eίμαι κατάπληκτος και πολύ συγκινημένος. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν κάποιος που αγαπούσα πολύ και θαύμαζα για τη μουσική του και παράλληλα για την καριέρα που είχε κάνει σε ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε αρχικά ο κορυφαίος σκηνοθέτης.

«Ήταν μία διαρκής διαφήμιση του πολιτισμού της Ελλάδας σε όλον τον πλανήτη. Μέσω των φιλμ που είναι το πιο καταπληκτικό μέσο για να γνωρίσει κανείς μία άλλη χώρα. Είχε κάνει το όνομά του, “Vangelis”, πασίγνωστο. Όταν έλεγα ότι κάνει τη μουσική ο Βαγγέλης, υπήρχε ενθουσιασμός», συμπλήρωσε.

«Είχαμε συνεργαστεί το 1982 στην ταινία “Missing” (Ο Αγνοούμενος), με τον Τζακ Λέμον και τη Σίσι Σπέισεκ. Ο Βαγγέλης είχε γράψει τη μουσική για την ταινία. Εκπληκτική μουσική. Είχε απίθανο ταλέντο. Είχαμε διαβάσει μαζί το σενάριο. Του έλεγα σε κάθε σκηνή πάνω κάτω πως ήταν τα πράγματα και καθόταν στο πιάνο και έγραφε τη μουσική. Ήταν κάτι απίθανο. Κάτι καταπληκτικό. Ήταν από τους ανθρώπους που έβγαινε από την καρδιά η μουσική», ανέφερε ο Κώστας Γαβράς.

Τέλος, ο Κώστας Γαβράς τόνισε ότι ο Βαγγέλης Παπαθανασίου είχε για παράδειγμα στη ζωή του μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Μάνος Χατζηδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, οι οποίοι τον βοήθησαν πολύ.

ΗΦίνος Φιλμ με μια ανάρτηση στα social media της τιμά τον Κώστα Βουτσά, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 26 Φεβρουαρίου του 2020.

Η Φίνος Φιλμ στην ανάρτησή της, που συνοδεύει με ένα βίντεο από αξέχαστες στιγμές του εκλιπόντα ηθοποιού, αναφέρει: «Ο Κώστας Βουτσάς έβαλε τη σφραγίδα του σε κωμωδίες, οι οποίες απέκτησαν διαχρονική αξία και προβάλλονται αδιάλειπτα από την μικρή οθόνη. Η Φίνος Φιλμ αποτέλεσε για αυτόν το πολυτιμότερο κεφάλαιο της καριέρας του, αφού γύρισε μαζί της 30 ταινίες – τις περισσότερες που γύρισε ηθοποιός σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Η ανάρτηση της Φίνος Φιλμ για τον Κώστα Βουτσά:

Από την πρώτη του ταινία με τον Φίνο, «Η Κυρά μας η Μαμμή» (1958), ο Κώστας είχε το χάρισμα να ερμηνεύει αβίαστα, πληθωρικά και αληθινά. Η περίοδος της καθιέρωσης και της αναγνώρισης ήρθε την δεκαετία του ΄60 όταν θα πρωταγωνιστήσει σε θρυλικές κωμωδίες, με τις ατάκες του να αφήνουν εποχή: “Έχω και κότερο πάμε μια βόλτα;”, “Κααατίνα σαλααμάκι” και τόσες άλλες. Οι καρπαζιές που έριχνε στον Τζανετάκο και στον Τζεβελέκο δημιουργούν… “σχολή καρπαζιάς”, ενώ η σκηνή που τραγουδάει το περίφημο “Φσστ μποινγκ” στο μιούζικαλ “Κάτι να Καίει” προκαλεί πανζουρλισμό στις αίθουσες.

Υποδύεται διάφορους τύπους ρόλων με την ίδια ερμηνευτική ικανότητα και γίνεται ένας από τους μεγάλους σταρ του Δαλιανίδη και της Φίνος Φιλμ. Μερικοί από τους ρόλους που μένουν αξέχαστοι είναι ο μικροαστός φουκαράς στο “Ανθρωπάκι”, ο Κωνσταντινοπολίτης μαμάκιας στη “Νύχτα Γάμου”, ο τεμπέλης γιος στη “Χαρτοπαίχτρα”, ο λαϊκός ποδοσφαιριστής στο “Μια Κυρία στα Μπουζούκια”, ο μικροαπατεώνας στον “Γόη”, ο Άραβας γιαλαντζί στον “Ξυπόλητο Πρίγκηψ”, και φυσικά ο γιός Ράμογλου με το κότερο στο “Κορίτσια για Φίλημα”.

Σήμερα συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη μέρα που έφυγε μακριά μας και τον θυμόμαστε με ένα ξεχωριστό αφιέρωμα από την διαδρομή του στην FF».

Ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες κωμικούς και κατάφερε να κάνει μεγάλες επιτυχίες κινηματογραφικά, θεατρικά αλλά και τηλεοπτικά.

Ο λόγος για τον αείμνηστο Κώστα Βουτσά ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2020 «βυθίζοντας» στη θλίψη το πανελλήνιο.

Ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός δε λεγόταν Βουτσάς στο επίθετο και η αποκάλυψη έγινε πρόσφατα.

Ποιο ήταν το πραγματικό όνομα του Κώστα Βουτσά

Το πραγματικό όνομα του Κώστα Βουτσά ήταν Κώστας Σαββόπουλος.

Όπως έχουμε δεν και σε άλλες περιπτώσεις, ο ηθοποιός άλλαξε όνομα όταν τον προέτρεψε παραγωγός να το αλλάξει.

Ο ίδιος πρότεινε αρχικά το επίθετό Βέσελης. Εκείνος δε φάνηκε να ικανοποιείται και επέλεξε το παρατσούκλι του παππού του που τον φώναζαν «Βουτσά» επειδή έφτιαχνε βαρέλια και τα βαρέλια παλαιότερα τα έλεγαν «βουτσιά». Με αυτό το επώνυμο έμελλε να γράψει μία λαμπρή ιστορία στον κινηματογράφο και στο θέατρο.

Ποιος ήταν ο Κώστας Βουτσάς

Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια).

Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και χορεύτριας Έρρικας Μπρόγερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Σάντρα (1972). Έχει άλλες δύο κόρες από τον δεύτερο γάμο του, με τη Θεανώ Παπασπύρου, τη Θεοδώρα (1977) και τη Νικολέτα (1979), με την πρώτη να ακολουθεί τα δικά του βήματα στο χώρο της ηθοποιίας. Ο θετός γιος του (από προηγούμενο γάμο της τρίτης γυναίκας του Εύης Καραγιάννη, πρώην μοντέλου και ηθοποιού), Άνθιμος Ανανιάδης, είναι επίσης ηθοποιός.