Blog Σελίδα 6904

«Τους έλεγα ότι δεν πρόκειται για το παιδί μου»: Η διαβολική σύμπτωση που ένωσε δύο οικογένειες με την τραγωδία στα Τέμπη

0

Μόνο σαν διαβολική σύμπτωση μπορεί να εκλάβει κανείς τη «σχέση» της Ιφιγένειας Μήτσκα που σκοτώθηκε στο μοιραίο τρένο της 28ης Φεβρουαρίου 2023, με την οικογένεια του 16χρονου Γιώργου Μήτσκα που είχε σκοτωθεί σε σχολική εκδρομή το 2003 στα Τέμπη.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα ξύπνησε άσχημες μνήμες στην οικογένεια της Θεοδώρας Μήτσκα, μητέρα του 16χρονου Γιώργου η οποία μιλώντας στο protothema.gr εξήγησε ότι η σχέση της οικογένειάς της με την 23χρονη Ιφιγένεια είναι απλά συνωνυμία χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι δεν στεναχωρήθηκε με την απώλειά της.

«Η κόρη μου λέγεται Ιφιγένεια Μήτσκα κι όταν οι συγγενείς άκουσαν το όνομά της στις ειδήσεις, ταράχτηκαν κι άρχισαν να μας παίρνουν τηλέφωνα και να ρωτούν αν είναι καλά το παιδί μου. Έπαιρναν τηλέφωνο την κόρη μου οι φίλες της, αγωνιούσαν να δουν τι έχει συμβεί. Τους εξηγούσα ότι πρόκειται για συνωνυμία κι ότι η άτυχη κοπέλα, η Ιφιγένεια που έχασε τη ζωή της στο μοιραίο τρένο ήταν από τα Γιαννιτσά κι όχι από το Μακροχώρι Ημαθίας. Τους έλεγα ότι δεν πρόκειται για το παιδί μου».

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα ξύπνησε άσχημες μνήμες στην οικογένεια της Θεοδώρας Μήτσκα, η οποία ακόμη δεν έχει ξεπεράσει τον άδικο θάνατο του δικού της παιδιού μόλις στα 16 του χρόνια. «Όλες αυτές τις μέρες ξαναζούμε τα δικά μας. Αυτό το συμβάν όμως είναι ακόμα χειρότερο. Εμείς τουλάχιστον βρήκαμε τα σώματα των παιδιών μας και τα θάψαμε. Αυτοί οι γονείς ψάχνουν μέσα στις στάχτες για τα παιδιά τους», ανέφερε και πρόσθεσε γεμάτη παράπονο: «Αλίμονο στα παιδιά που χάθηκαν. Εμείς δεν δικαιωθήκαμε ποτέ. Ο οδηγός του φορτηγού έμεινε λίγα χρόνια στη φυλακή και βγήκε έξω. Ποια η τιμωρία τους; Έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε αλλά για εμάς είναι σαν να έγινε χθες. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη και οι οικογένειές τους θα ζουν με αυτό τον καημό όπως κι εμείς».

Η κόρη της Θεοδώρας Μήτσκα η οποία τυγχάνει να έχει το ίδιο όνομα με την 23χρονη κοπέλα που χάθηκε ενώ ταξίδευε με το σύντροφό της στο μοιραίο τρένο, ήταν 14 ετών όταν ο αδερφός της Γιώργος σκοτώθηκε στα Τέμπη το 2003 σε ηλικία μόλις 16 ετών. «Η κόρη μου είναι δασκάλα έχει δυο παιδάκια. Και εκείνη στεναχωρήθηκε πάρα πολύ ακούγοντας όχι μόνο για την Ιφιγένεια, αλλά και για όλα τα παιδιά και τους ανθρώπους που ήταν στο τρένο αυτό». Όπως είπε στο protothema.gr η κα Θεοδώρα Μήτσκα σκοπός της είναι μαζί με το σύζυγό της κάποια στιγμή να επισκεφτούν τους γονείς της άτυχης Ιφιγένειας για να τους παρηγορήσουν αν και όπως λέει καμία κουβέντα και καμία αγκαλιά δεν πρόκειται να απαλύνει τον πόνο που νιώθουν.

Πηγή: protothema.gr

«Εδώ τα είπαμε με το φίλο μου μετά την Εξέταση»: Οι νέες φωτογραφίες του Γιώργου Δασκαλάκη μέσα από το νοσοκομείο

0

Δύσκολα περνά ο Γιώργος Δασκαλάκης, καθώς συνεχίζει να παλεύει με τον καρκίνο. Ο αγαπημένος τραγουδιστής ταλαιπωρείται με νοσηλείες και χημειοθεραπείες, ωστόσο δεν χάνει τη δύναμή του και δίνει τη μάχη του καθημερινά.

Επίσης, είναι ιδιαίτερα ενεργός στα social media και συχνά στέλνει μηνύματα στους διαδικτυακούς του φίλους.

Αυτή τη φορά μοιράστηκε μια φωτογραφία στο Facebook, μέσα από το νοσοκομείο και έστειλε το δικό του μήνυμα.

«Καλημέρα Αγάπες μου και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε!!!
Εδώ τα είπαμε με το φίλο μου μετά την Εξέταση…
Τώρα είναι η αναμονή μερικές μέρες να δούμε τι κάναμε τόσο καιρό με το Θηρίο…
Εύχομαι Υγεία σε όλο το Κόσμο και η Παναγία μαζί μας…
ΑΜΗΝ», έγραψε.

Δείτε τις φωτογραφίες που μοιράστηκε:

«Ο μπαμπάς μου έκανε ότι δεν κοιτάει για να χαιρετηθώ με τον Δημήτρη»: Κατέρρευσε η Καλλιόπη για τον σύντροφό της

0

Γροθιά στο στομάχι είναι όσα είπε στο «Χαμογέλα και πάλι» η σύντροφος ενός από τα θύματα της μοιραίας αμαξοστοιχίας στα Τέμπη.

«Ήξερα σε ποιο βαγόνι ήταν. Ήμουν η μόνη που ήξερε. Όλοι ρωτούσαν εμένα, μου έστελναν οι φίλοι του. Είχα πολλές ελπίδες, η αλήθεια είναι ότι το βαγόνι του ήταν διαλυμένο γιατί δεν το έβλεπα. Αλλά είχα πολλές ελπίδες γιατί ήταν πολύ δραστήριος. Έπαιζε ποδόσφαιρο, του άρεσε το κολύμπι, είχε αντοχές σαν άνθρωπος. Είχα ελπίδες, μου τις έσβησαν. Μου πήραν τα όνειρα. Έκανα πολλά όνειρα μαζί του.

Θέλεις να σου πω πως ήμουν πριν ακούσω για το δυστύχημα; Του έστειλα μήνυμα και του είπα ότι δε θέλω να κοιμηθώ μόνη μου και ότι δεν αισθάνομαι καλά. Ήμουν με τους γονείς μου, δε μπορούσα να κοιμηθώ, στριφογύρναγα. Ένιωθα φόβο, ανασφάλεια. Έλεγα ότι έφυγε και μέχρι να τον ξαναδώ θα περάσουν σίγουρα 10-15 μέρες. Κατά τις 2, πήγα στο δωμάτιό μου με αυτή την ανασφάλεια και ξαφνικά, αυτή η ανασφάλεια μου πέρασε», είπε αρχικά η Καλλιόπη.

Η Καλλιόπη είπε στη συνέχεια: «Λες και ήταν η στιγμή που πέθανε αυτή. Και απλά με πήρε ο ύπνος. Κατά τις 6 το πρωί, ακούω τον μπαμπά μου να κοπανάει τις πόρτες και να μου λέει ότι θέλει να είμαι ψύχραιμη αλλά έγινε ένα μοιραίο με το τρένο του Δημήτρη. Απλά έβαλα τα κλάματα και προσευχόμουν. Κι έλεγα ότι δε θα με αφήσει γιατί έλεγε ότι ήθελε να είναι πάντα μαζί μου και δε θα με αφήσει ποτέ.




«Δεν ήξερα ότι θα ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα», λέει η σύντροφος του 26χρονου

Τον είχα πάει μαζί με τον μπαμπά μου στον σταθμό, ήταν και ο φίλος του μαζί. Ο μπαμπάς μου έκανε ότι δεν κοιτάει για να χαιρετηθώ με τον Δημήτρη. Είπα ότι τον αγαπάω κι αυτός εμένα. Μου είπε ότι θα μιλάμε πιο συχνά στο τηλέφωνο μέχρι να ξαναβρεθούμε. Πέρασε απέναντι και απλά τον κοίταζα μέχρι να έρθει το τρένο και να φύγει. Δεν ήξερα ότι θα ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα».

Η σύντροφος του αδικοχαμένου Δημήτρη ανέφερε επίσης: «Το τελευταίο του μήνυμα ήταν 23.10 ακριβώς. Μου είπε ότι είμαι ένας υπέροχος άνθρωπος. Λίγο πριν μου είπε ότι είχαν καθυστέρηση μισής ώρας και λίγο μετά την καθυστέρηση μου είπε ότι έφτασαν Λάρισα. Του έστειλα μετά τις 12 αν έφτασε. Στη 01.00, “Δημήτρη ανησυχώ, που είσαι;”, τίποτα δεν έχει διαβάσει. Τίποτα δεν έχει δει και ούτε θα το κάνει. Δε θα το κάνει.

Τώρα είναι φρέσκο ακόμη, το ξέρω. Λένε θα το ξεχάσεις, θα το ξεπεράσεις. Δε πιστεύω ότι μπορείς να ξεπεράσεις κάτι τέτοιο. Νομίζω ότι μαθαίνεις να ζεις με πόνο. Ένιωθα ότι είναι ο άνθρωπός μου, απλά. Μπορεί να είμαι μικρή, μπορεί να ακούγεται χαζό αλλά αυτό ένιωθα. Αυτό ήθελε κι αυτός, αυτό μου είχε δείξει, ότι είμαι η γυναίκα του. Με έλεγε γυναίκα του. Ήταν πάρα πολύ καλός άνθρωπος. Πάρα πολύ καλό παιδί. Πολύ λογικό, πολύ συνειδητοποιημένο. Ήταν μόνο 26 χρονών και πατούσε στα πόδια του, έκανε τα πάντα μόνος του. Βοηθούσε τους πάντες, όποιος ζήταγε βοήθεια, ο Δημήτρης ήταν εκεί γι’ αυτόν.

Τον πήραν μακριά μου χωρίς να θέλει… Με αγαπούσε πάρα πολύ, τον αγαπούσα πάρα πολύ. Ήταν ένας πολύ αγαπητός άνθρωπος σε όλους. Το να μου πουν συλλυπητήρια, ούτε θα απαλύνει τον πόνο μου ούτε τίποτα. Νιώθω απλά ένα χέρι στην καρδιά να με σφίγγει. Κάναμε πολλά όνειρα μαζί. Δε ξέρω πως θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα».

Έλληνας καθηγητής ιατρικής: «Πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και βιώνουμε την παρουσία του»

0

Παναγιώτης Δημακάκος: Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών περιγράφει περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο…

Στον Γιώργο Ρήγα

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»:

«Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες. Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω. Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα». Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ! Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;
Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία. «Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι. Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα. Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση. Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο.

Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα. Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο. Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς. Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμησή του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;
Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία.
Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του…

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε. Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.
Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη. Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα. Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό. Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις…

Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις. Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί! Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα: Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.

Πηγή: imerisia-ver.gr

Τραγωδία στα Τέμπη: Ενός λεπτού σιγή για τα θύματα στο Νότιγχαμ – Έβερτον της Premier League

0

Τραγωδία στα Τέμπη: Ενός λεπτού σιγή τηρήθηκε πριν από έναρξη της αναμέτρησης της Νότιγχαμ Φόρεστ με την Έβερτον, για την 26η αγωνιστική της Premier League

Φόρο τιμής στα θύματα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη απέτισαν τα μέλη των δύο αγγλικών ομάδων.

Οι παίκτες των δύο ομάδων μαζεύτηκαν στο κέντρο του γηπέδου και αγκαλιασμένοι τήρησαν ενός λεπτού σιγή, μαζί με τον κόσμο που βρέθηκε στο «Σίτι Γκράουντ».

Στο γήπεδο βρέθηκε κι ο ιδιοκτήτης των γηπεδούχων, Βαγγέλης Μαρινάκης.

0https://twitter.com/NFFC/status/1632382447068274690

Τέμπη: Θλίψη στη Λάρισα για την αδικοχαμένη Βασιλική – Ήταν μητέρα τεσσάρων παιδιών

0

Τέμπη: Η Λάρισα θρηνεί για την απώλεια της 55χρονης Βασιλικής Χλωρού η οποία επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία Intercity – Ήταν μητέρα τεσσάρων παιδιών

Τελευταίο «αντίο» αύριο Δευτέρα 6 Μαρτίου 2023 και ώρα 13.30 μ.μ. από τον Ιερό Ναό Αγία Παρασκευής Μενεμένης στη Θεσσαλονίκη, για τη Λαρισαία Βασιλική Χλωρού που έφυγε από τη ζωή στα 55 της χρόνια.

«Εφονεύθη» γράφει χαρακτηριστικά το κηδειόχαρτο. Η Βασιλική ήταν ένα από τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών με την σύγκρουση των δύο τρένων.

Η Βασιλική, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα, όπου το πατρικό της σπίτι βρίσκεται στην περιοχή του Σιδηροδρομικού Σταθμού, δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές.

«Ο παππούς της ήταν σιδηροδρομικός, αγαπούσε τα τρένα και γι’ αυτό αγόρασε οικόπεδο και έχτισε το σπίτι του δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές για να τα ακούει… Σε αυτό ζήσαμε και μεγαλώσαμε… ακούγοντας τα τρένα… …» λέει συγκινημένη η αδερφή της Χρυσούλας, την οποία είχε επισκεφθεί η Βασιλική με την οικογένειά της, το περασμένο τριήμερο για διακοπές.

fkgno skmrlg

Η Βασιλική Χλωρού, από τα 23 της χρόνια, ζούσε στη Θεσσαλονίκη, μαζί με την οικογένειά της, όπου και πήγαινε εκείνο το μοιραίο βράδυ, αναχωρώντας από τη Λάρισα. Ο άνδρας της με τα παιδιά της είχαν φύγει από τη Λάρισα μία μέρα νωρίτερα, με το αυτοκίνητό τους, ενώ η ίδια έμεινε μία μέρα ακόμη, καθώς είχε προγραμματισμένη επίσκεψη σε γιατρό στην πόλη. Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Ελευθερία».

Ήταν από τους επιβάτες που αγνοούνταν μετά το δυστύχημα στα Τέμπη και η οικογένειά της ήταν μια από αυτές που προχώρησε στη διαδικασία της ταυτοποίησης με τεστ DNA, για την αναγνώριση των σορών που βρίσκονταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Μόλις προχθές, αργά το βράδυ, η οικογένειά της ειδοποιήθηκε για την ολοκλήρωση των εξετάσεων της ταυτοποίησης και περιμένει νεότερη ενημέρωση για την παραλαβή του αγαπημένου της ανθρώπου.

Η Βασιλική Χλωρού ήταν μητέρα τεσσάρων παιδιών. Ήταν άνθρωπος με ισχυρό αίσθημα αλληλεγγύης, καθώς επί χρόνια ήταν ενεργό μέλος του Ερυθρού Σταυρού.

«Άνανδροι, κατεβήκαμε με τα παιδιά μας»: Έξω φρενών η Κλέλια Ρένεση, ξεσπά με την κόρη της στην αγκαλιά της

0

Στη διαδήλωση για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη βρέθηκε η ηθοποιός Κλέλια Ρένεση μαζί με την κόρη της.

Αυτές τις ημέρες και με αφορμή το θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, η ηθοποιός δεν έχει σταματήσει να κάνει αναρτήσεις στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Σήμερα, πήρε το παιδί της και βρέθηκε στο Σύνταγμα για να διαδηλώσει και να αφήσει ένα μαύρο μπαλόνι να πετάξει προς τον ουρανό.

Η Κλέλια Ρένεση έγινε έξω φρενών όταν οι αστυνομικοί έριξαν δακρυγόνα στον κόσμο

Έτσι λοιπόν, ανέβασε ένα βίντεο στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, στο οποίο την είδαμε με το παιδί της αγκαλιά και ξέσπασε ενώ παράλληλα έγραψε στη λεζάντα της:

«Ξεφτιλισμένοι/ μας πήξατε στα χημικά! Κατεβήκαμε με τα παιδιά μας δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι και μας ρίξατε όλη τη λυγμένη χημεία της αποθήκης σας! ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΡΑ. ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ! ΑΝΑΝΔΡΟΙ!».

Δείτε το σχετικό βίντεο με το ξέσπασμα της Κλέλιας Ρένεση:

Κατάθεση ψυχής από την Ελένη Μενεγάκη: «Όταν χώρισα, προτεραιότητα ήταν τα παιδιά μου και όχι…»

0

Για την δική της, προσωπική εμπειρία μετά το χωρισμό και το διαζύγιό της με τον Γιάννη Λάτσιο, μίλησε η Ελένη Μενεγάκη, παίρνοντας αφορμή από τις σχετικές δηλώσεις της τραγουδίστριας Σαμπρίνας στην συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή της. Σε μια κατάθεση ψυχή, η παρουσιάστρια τόνισε πως προτεραιότητα ήταν τα παιδιά της και όχι η κοινωνία.Το θέμα ήταν σχετικό με το κατά πόσο θα πρέπει μια γυναίκα να λαμβάνει υπόψη της το τι θα πει η κοινωνία όταν είναι χωρισμένη με παιδιά και έχει κάποια ερωτική σχέση. Με την ευκαιρία, δείτε τη συμφωνία που έκανε με τον Γιάννη Λάτσιο 13 χρόνια μετά το διαζύγιο.

Η Σαμπρίνα υποστήριξε ότι δεν θέλει να φέρει με κανέναν τρόπο το παιδί της σε δύσκολη θέση σχετικά με τις επιλογές της σε προσωπικό, ερωτικό επίπεδο, πράγμα που έδωσε αφορμή στην παρουσιάστρια να μιλήσει για την δική της εμπειρία.

“Θυμάμαι τα δικά μου βήματα, θυμάμαι τις αγωνίες που είχα στο πως να το χειριστώ, θυμάμαι την ηλικία των παιδιών μου”, είπε η ίδια.

Ο χωρισμός και το διαζύγιο της Ελένης Μενεγάκη, όπως και η προσωπική της ζωή από τότε ως σήμερα, ήταν πάντα ένα θέμα που ενδιέφερε πολύ το κοινό και τα ΜΜΕ υπήρξαν ανελέητα μαζί της.

Ως μια από τις πιο προβεβλημένες γυναίκες της ελληνικής σούου μπιζ, βρίσκεται συχνά στα πρωτοσέλιδα, τόσο για τα επαγγελματικά της, όσο και για τα προσωπικά της θέματα. Μπορεί λοιπόν εύκολα να καταλάβει κανείς την ιδιαίτερη σημασία που έχουν τα όσα λέει, που είναι και τα προφανή.

“Εγώ παρατηρώ γύρω μου και βλέπω ότι στη σημερινή εποχή, η κάθε μία μας, μετά από έναν χωρισμό -από τη στιγμή που υπάρχει παιδί- παίρνει και μια ευθύνη στο πώς θα χειριστεί τα πράγματα που αφορούν τα παιδιά της και τη ζωή της και το χειρίζεται διαφορετικά” τόνισε με έμφαση και συνέχισε:

“Γυρνάω τον χρόνο πίσω, γιατί δεν θέλω σήμερα να λέω “εγώ εντάξει, είχα χωρίσει, πάνε 13 χρόνια τώρα, για όλους είμαι παντρεμένη ξανά”. Όχι. Θυμάμαι τα δικά μου βήματα, θυμάμαι τις αγωνίες που είχα στο πως να το χειριστώ, θυμάμαι την ηλικία των παιδιών μου. Και αυτό είναι ένας παράγοντας, γιατί αλλιώς είναι να έχεις να κάνεις με παιδιά ενήλικα ή στην εφηβεία ή παιδάκια που μόλις γεννήθηκαν ή παιδιά που είναι 5 ετών”.

“Ο καθένας κρίνει για τη δική του περίπτωση και το πρώτο που πρέπει να σκέφτεται δεν είναι την κοινωνία, είναι τα παιδιά του”, είπε τέλος, δίνοντας μια ξεκάθαρη εικόνα των προτεραιοτήτων της.

«Πήγε στο πρώτο βαγόνι γιατί είχε σήμα, το αδελφάκι μου τι πέρασε», λέει ο αδερφός του αγνοούμενου Ντένις Ρούτσι στα Τέμπη

0

Ο αδερφός του αγνοούμενου, Ντένις Ρούτσι, που επέβαινε στο μοιραίο τρένο στα Τέμπη μίλησε στο «MEGA Καλημέρα» και στην Ελεονώρα Μελέτη και τα λόγια του συγκλονίζουν.

Τραγωδία Τέμπη: Ο Κριστιάν Ρούτσι είπε στο MEGA για τον αδερφό του:

133356194 1778931278940476 8886267762670864434 n 1080x1080 1

«Ο Ντένις ήταν πολύ χαρούμενος. Είχε πάει το τριήμερο κάτω να δει τους συγγενείς μας και την κοπέλα του. Έχουμε δώσει DNA δείγματα, θα μας ενημερώσουν μέσω τηλεφώνου. Ήταν στο 5ο βαγόνι, μίλαγε με τον πατέρα μου στο τηλέφωνο και κατά τις 23.00 το βράδυ κόπηκε η σύνδεση. Είχε πάει στο κυλικείο και βρισκόταν στο 1ο βαγόνι, ήταν η τελευταία μας σύνδεση».

Και πρόσθεσε: «Έχει καλύτερο σήμα μπροστά και για αυτό πήγε εκεί, για να μην βρίσκεται ακόμα, είναι εκεί. Ο πατέρας μου ήταν ανήσυχος αφού κόπηκε το σήμα. Τον έπαιρνε πίσω και ήταν απενεργοποιημένο. Είχε ένα αίσθημα ότι κάτι έγινε, είδε και τις ειδήσεις και πήγε από κοντά. Είδε πολύ κόσμο στον σταθμό Θεσσαλονίκης. Δε χάνουμε ελπίδες, περιμένουμε να δούμε».




Τέμπη – Κριστιάν Ρούτσι: «Προσπαθούμε να αντέξουμε, είμαστε όλοι μας χάλια»

Και συνέχισε λέγοντας ο Κριστιάν Ρούτσι: «Εγώ με τον αδελφό μου είχα μιλήσει στο τηλέφωνο το απόγευμα και του είχα πει πως θέλω κάποια στιγμή να βγούμε μαζί και περιμένω ακόμα την κλήση του. Έχω εικόνες στο μυαλό μου από μικρά που ήμασταν μαζί. Κάθε στιγμή που επικοινωνούσα μαζί του ήμουν χαρούμενος. Προσπαθούμε να αντέξουμε, είμαστε όλοι μας χάλια. Είδα τις εικόνες από τη σύγκρουση και λέω “το αδελφάκι μου τι πέρασε, πόσο τραγικές ήταν οι στιγμές που έζησε εκεί μέσα”. Μου λείπει πάρα πολύ, τον αγαπάω πολύ και είναι δύσκολα να είμαι μακριά του».

Τραγωδία στα Τέμπη: Θρήνος για τον Ιορδάνη Αδαμάκη στο Καβάλα – Νέστος, σε ίδρυμα τα έσοδα

0

Τραγωδία στα Τέμπη: Αφιερωμένη στη μνήμη του Ιορδάνη Αδαμάκη είναι η αναμέτρηση της Καβάλας με τον Νέστο Χρυσούπολης, για τη Γ’ Εθνική.

Ο 22χρονος ποδοσφαιριστής του ΑΟ Υπάτου είναι ένα από τα δεκάδες θύματα της τραγωδίας των Τεμπών.

Οι δύο πρώην ομάδες του, με τη σύμφωνη γνώμη της οικογένειας του, αποφάσισαν να αφιερώσουν στη μνήμη του το μεταξύ τους ματς. Επίσης, όπως έγινε γνωστό τα «καθαρά» έσοδα του αγώνα θα δοθούν σε ίδρυμα που θα υποδείξει η οικογένεια του Ιορδάνη.

Στο γήπεδο υπάρχει η φανέλα με το Νο30 που φορούσε ο νεαρός παίκτης και μια φωτογραφία του. Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων πήγαν στο σημείο κι άφησαν από ένα λευκό τριαντάφυλλο.

adamakis 3 adamakis 1 adamakis 2

Η ανακοίνωση της Καβάλας για την αναμέτρηση:

Η πατρίδα μας πενθεί την απώλεια τόσων ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Μακάρι να είναι οι τελευταίοι, μακάρι ο πανδαμάτωρ χρόνος να αμβλύνει σιγά σιγά τις πληγές σε τόσες οικογένειες που πενθούν και πονούν γιατί έχασαν τόσο άδοξα δικούς τους ανθρώπους.

Ένας από αυτούς που χάθηκαν είναι και ο πρώην ποδοσφαιριστής μας Ιορδάνης Αδαμάκης, και με τη σύμφωνη γνώμη της οικογένειας του θα διεξαχθεί στην μνήμη του ο αυριανός μας αγώνας με αντίπαλο την ομάδα του Νέστου Χρυσούπολης στην οποία επίσης αγωνίστηκε. Τα καθαρά έσοδα του αγώνα θα διατεθούν σε ίδρυμα που θα μας υποδείξει η οικογένεια του. Καλό ταξίδι Ιορδάνη στην γειτονιά των Αγγέλων, αιωνία σου η μνήμη, θα σε θυμόμαστε για πάντα.