Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 6849

«Να ψάξετε στους πεθαμένους»: Δάκρυσαν και οι δικαστές με τη συγκλονιστική κατάθεση της μητέρας των διδύμων

0

Η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι σημάδεψε την οικογένεια Φιλιπποπούλου με τα 9χρονα διδυμάκια της, τη Σοφία και τη Βασιλική, που βρήκαν τραγικό θάνατο μαζί με τον παππού και τη γιαγια.

Η ιστορία τους είναι από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες που έχουν προκύψει από την πολύνεκρη τραγωδία στην ανατολική Αττική. Τα δίδυμα αγγελούδια, που αγνοούνταν μαζί με τους παππούδες τους από το απόγευμα της «μαύρης» Δευτέρας, πέθαναν αγκαλιά μέσα στις φλόγες μαζί με τον παππού και τη γιαγιά τους, στην προσπάθειά τους να σωθούν προς τη θάλασσα. Έτσι το θέλησε η μοίρα… να γεννηθούν και να πεθάνουν μαζί.

«…Ξεκίνησα να παίρνω τηλέφωνο την πεθερά και τον πεθερό μου αλλά δεν μπορούσα να τους πιάσω. Εκεί άρχισα να ανησυχώ. Ήθελα να δω τι συνέβαινε. … Παίρναμε την αστυνομία. Τους λέγαμε ότι τα παιδιά και τα πεθερικά μου πήγαιναν προς Νέα Μάκρη, μας είπαν πως ακόμα δεν είχαν εικόνα», είπε στην αρχή της κατάθεσής της στη δίκη για το Μάτι η κ. Γεωργία Ξυραφάκη μητέρα των αδικοχαμένων κοριτσιών για να συνεχίσει: «….Μετά από πάρα πολλά τηλεφωνήματα, μας είπαν δεν έχουμε να σας πούμε κάτι και ότι εφόσον “δεν έχουμε βρει κάτι θα πρέπει να ψάξετε στους πεθαμένους” και ότι “θα πρέπει να πάτε στο Γουδί να δώσετε γενετικό υλικό και ίσως βρεθεί κάτι”. Πήγαμε, δώσαμε γενετικό υλικό και περιγραφή το τι φορούσαν τα κορίτσια».

Στη συνέχεια και αφού οι σοροί των παιδιών της ταυτοποιήθηκαν η συγκεκριμένη οικογένεια όπως και πολλές άλλες που έχασαν ανθρώπους στο Μάτι συνέχισε να ταλαιπωρείται. Η κ. Ξυραφάκη περιέγραψε: «Στις 27/7 ταυτοποιήθηκαν οι σοροί πεθερικών μου. Μας είπαν ότι υπήρχαν και σοροί μικρότερης ηλικίας. Δυστυχώς μάθαμε ότι ήταν δικά μας παιδιά την επόμενη ημέρα…. Τους ήταν δύσκολο να ταυτοποιήσουν ποια είναι ποια. Επειδή ήταν δίδυμα και ίδια ηλικία δεν μπορούσαν να ταυτοποιηθούν με αποτέλεσμα να τους κηδεύσουμε 3 Αυγούστου 2018. Σκεφτήκαμε ότι τους είχαμε φτιάξει κάτι μασελάκια και μόνο έτσι μπορέσαμε να καταλάβουμε ποια είναι ποια, δεν μας τις δίνανε ούτε για να τις θάψουμε».

Στο δικαστήριο κατέθεσε και ο πατέρας των κοριτσιών, Ιωάννης Φιλιππόπουλος, ο οποίος συγκλόνισε: «Στο οικόπεδο με τα 26 πτώματα ήταν το πρώτο αμάξι του πατέρα μου. Αφού έκαναν έρευνες βρήκαν αυτή την υπέροχη άμορφη μάζα. Η μανούλα μου από κάτω, τα κορίτσια στη μέση και ο πατέρας μου από πάνω» είπε ο μάρτυρας για να προσθέσει: «Υποψιάστηκαν πως πρόκειται για την οικογένεια μου αλλά έπρεπε να το αποδείξουν με DNA. Εάν εκείνη η ημέρα δεν ήταν Δευτέρα και ήταν Κυριακή θα είχαμε χιλιάδες θύματα…».

«Ήταν καμένη, ήταν συγκλονιστικό θέαμα»

Η μάρτυρας η κ. Ειρήνη Ορφανού κατέθεσε για την απώλεια της αδελφής της. Η μάρτυρας ανέφερε: «Ήρθα να καταθέσω για την απώλεια της αδερφής μου. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν πολλές φωτιές, αλλά επί της Μαραθώνος πάντα υπήρχαν πυροσβεστικά. Υπήρχε μια τάξη. Εκείνη την ημέρα η αδερφή μου ήταν μόνη της. Εγώ έκανα την τελευταία μου χημειοθεραπεία και ήμουν στην Αγία Παρασκευή. Δεν υπήρχε άνθρωπος να πάει να τη βοηθήσει. Κατέβηκε τα σκαλιά και εκεί έμεινε. Ήταν καμένη, ήταν συγκλονιστικό θέαμα. Έφτασε ο ανιψιός μου με τη γυναίκα του και τα είδαν όλα. Αυτό που έγινε με το Μάτι δεν είχε γίνει ξανά ποτέ».

Τέλος, η κ. Βαρβάρα Γεωργακοπούλου η οποία έχασε τον σύζυγο της στο Μάτι κατέθεσε στο δικαστήριο: « Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα να φεύγεις και να αφήνεις πίσω τον άνθρωπό σου νεκρό. Ήταν γυμνός όπως σηκώθηκε από το κρεβάτι με ένα σορτσάκι. Τους πήγα προσωπικά του αντικείμενα και αναγνωρίστηκε μετά από 13 ημέρες. Άλλος θάνατος για μένα. Δεν ξέρω τι παρέλαβα, από ό, τι μου είπαν ήταν ένα φέρετρο πούπουλο…».

koritsakia arthrooo 1 748x421 1 748x421 1

ΟΙ ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Ο Γιάννης Φιλιππόπουλος, o πατέρας των κοριτσιών είχε εμφανιστεί τότε στην τηλεόραση και έλεγε ότι αγνοούνται τα δίδυμα κορίτσια του, 9 ετών, μαζί με τον παππού και τη γιαγιά.

Οι γονείς απευθύνθηκαν σε νοσοκομεία, στην Αστυνομία και στην Πυροσβεστική, χωρίς αποτέλεσμα, ενώ στο τέλος έφτασαν ακόμα και στο νεκροτομείο στου Γουδή, όπου έδωσαν δείγμα γενετικού υλικού, και πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Ωστόσο, τυχαία, λίγο αργότερα, οι γονείς “αναγνώρισαν” τα παιδιά ζωντανά, σε πλάνα τηλεοπτικού σταθμού από το λιμάνι της Ραφήνας, όπου μεταφέρονταν με ιδιωτικά πλοία και πλωτά του Λιμενικού διασωθέντες που είχαν καταφύγει σε παραλίες στο Μάτι. Σύντομα διευκρινίστηκε, όμως, ότι τα κορίτσια στο σκάφος δεν ήταν τα δίδυμα και έκτοτε άρχισε η προσπάθεια εντοπισμού τους.

Οι γονείς ήλπιζαν ότι διέκριναν τα παιδιά τους όμως η μοίρα ήταν αμείλικτη. Ο δραματικός επίλογος είχε γραφτεί καθώς οι διδυμούλες μαζί με τους παππούδες βρήκαν φρικτό θάνατο στο μοιραίο οικόπεδο που βρέθηκαν 26 άνθρωποι, οι οποίοι είχαν συναντήσει εκεί αδιέξοδο στην προσπάθειά τους να φτάσουν στη θάλασσα για να γλιτώσουν από την πύρινη λαίλαπα.

Δίκη για Μάτι: Καταθέτουν οι γονείς των 9χρονων διδύμων που “‘εφυγαν” αγκαλιά με τον παππού και τη γιαγιά

Εννέα άτομα θα καταθέσουν σήμερα στο πλαίσιο της δίκης για την πυρκαγιά στο Μάτι και ανάμεσά τους είναι και οι Γιάννης και Ελένη Φιλιπποπούλου, που εκείνο το μοιραίο απόγευμα έχασαν γονείς και τα δύο κοριτσάκια τους.

123456 1920x1440 1 1200x900 1 1200x900 1

ΤΟ ΠΑΝΟ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Ένα πανό με τη φωτογραφία της Σοφίας και της Βασιλικής η ιστορία των οποίων δεν έχει σταματήσει στιγμή να μας στοιχειώνει έχει ήδη κρεμαστεί έξω από τα δικαστήρια.

filippopoulou 1 1 624x318 1 624x318 1

ΟΙ 9ΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΥΜΟΥΛΕΣ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΑΘΗΚΑΝ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚ. ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ

Η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι σημάδεψε την οικογένεια Φιλιπποπούλου με τα 9χρονα διδυμάκια της, τη Σοφία και τη Βασιλική, που βρήκαν τραγικό θάνατο μαζί με τον παππού και τη γιαγια.

Η ιστορία τους είναι από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες που έχουν προκύψει από την πολύνεκρη τραγωδία στην ανατολική Αττική. Τα δίδυμα αγγελούδια, που αγνοούνταν μαζί με τους παππούδες τους από το απόγευμα της «μαύρης» Δευτέρας, πέθαναν αγκαλιά μέσα στις φλόγες μαζί με τον παππού και τη γιαγιά τους, στην προσπάθειά τους να σωθούν προς τη θάλασσα. Έτσι το θέλησε η μοίρα… να γεννηθούν και να πεθάνουν μαζί.

amber alert didimes 1 490x688 1

ΟΙ ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

Ο Γιάννης Φιλιππόπουλος, o πατέρας των κοριτσιών είχε εμφανιστεί τότε στην τηλεόραση και έλεγε ότι αγνοούνται τα δίδυμα κορίτσια του, 9 ετών, μαζί με τον παππού και τη γιαγιά.

Οι γονείς απευθύνθηκαν σε νοσοκομεία, στην Αστυνομία και στην Πυροσβεστική, χωρίς αποτέλεσμα, ενώ στο τέλος έφτασαν ακόμα και στο νεκροτομείο στου Γουδή, όπου έδωσαν δείγμα γενετικού υλικού, και πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Ωστόσο, τυχαία, λίγο αργότερα, οι γονείς “αναγνώρισαν” τα παιδιά ζωντανά, σε πλάνα τηλεοπτικού σταθμού από το λιμάνι της Ραφήνας, όπου μεταφέρονταν με ιδιωτικά πλοία και πλωτά του Λιμενικού διασωθέντες που είχαν καταφύγει σε παραλίες στο Μάτι. Σύντομα διευκρινίστηκε, όμως, ότι τα κορίτσια στο σκάφος δεν ήταν τα δίδυμα και έκτοτε άρχισε η προσπάθεια εντοπισμού τους.

Οι γονείς ήλπιζαν ότι διέκριναν τα παιδιά τους όμως η μοίρα ήταν αμείλικτη. Ο δραματικός επίλογος είχε γραφτεί καθώς οι διδυμούλες μαζί με τους παππούδες βρήκαν φρικτό θάνατο στο μοιραίο οικόπεδο που βρέθηκαν 26 άνθρωποι, οι οποίοι είχαν συναντήσει εκεί αδιέξοδο στην προσπάθειά τους να φτάσουν στη θάλασσα για να γλιτώσουν από την πύρινη λαίλαπα. Για την εξεύρεση τους είχε εκδοθεί και Amber Alert από το Χαμόγελο του Παιδιού.

«ΦΙΛΗΣΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΜΕΝΑ»: ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΩΝ ΔΙΔΥΜΩΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΑΡΓΩΔΙΑ

Αίσθηση είχε προκαλέσει το συγκλονιστικό μήνυμα που είχε δημοσιεύσει μέσω Facebook ο τραγικός μπαμπάς στο οποίο δεν κρύβει τη θλίψη και την οργή του για τους χειρισμούς που έγιναν από τους υπεύθυνους τις κρίσιμες ώρες.

«Η χώρα μου είναι μια υπέροχη χώρα, αλλά άχρηστη σαν κράτος», ξεκινάει ο πατέρας στο βίντεο που είναι τραβηγμένο στο νεκροταφείο όπου είναι θαμμένα τα άτυχα παιδάκια και το οποίο ανήρτησε στη σελίδα του στο facebook και συνεχίζει: «Ήταν ωραία κ. Τσίπρα που φιλάγατε τα Χριστούγεννα στο Μέγαρο Μαξίμου τα παιδάκια, αλλά εγώ αναγκάστηκα να φιλήσω τα κορίτσια μου παραμορφωμένα και καμένα».




«Την είχαν στην απομόνωση χωρίς μπουφάν, τουρτούριζε»: Σάλος με όσα καταγγέλουν οι δικηγόροι της Εύας Καϊλή

0

Πριν από λίγο ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία για την Εύα Καϊλή. Από λεπτό σε λεπτό αναμένουμε και την απόφαση για την αποφυλάκισή της ή μη.

Για «βασανιστήρια που παραπέμπουν στον μεσαίωνα» έκαναν λόγο οι δικηγόροι της Εύας Καϊλή

Οι συνήγοροι υπεράσπισης της Εύας Καϊλή αναφέρθηκαν ότι υπέστη βασανιστήρια και οι συνθήκες κράτησής της παραπέμπουν στον μεσαίωνα.

Οι δικηγόροι της, Δημητρακόπουλος και Ριζόπουλος, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, έκαναν δηλώσεις και προέβησαν σε καταγγελίες, όπως ότι η κατηγορούμενη κρατήθηκε στην απομόνωση για έξι ώρες χωρίς τη δυνατότητα να ζεσταθεί ή να περιποιηθεί τον εαυτό της, ενώ πρόσθεσαν ότι όλα αυτά παραπέμπουν σε βασανιστήρια εποχής μεσαίωνα και τόνισαν ότι πρόκειται περί παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτά συνέβησαν, ενώ αναμένεται η απόφαση του δικαστικού συμβουλίου, για το αν θα παραμείνει προφυλακισμένη ή αν θα αποφυλακιστεί με περιοριστικούς όρους.

«Όπως συμβαίνει στις γυναίκες, μία φορά το μήνα είχε πολύ αίμα και δεν της επέτρεψαν ούτε να πλυθεί. Όλα αυτά σημαίνουν βασανιστήρια, όλα αυτά παραβιάζουν την ευρωπαϊκή σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όλα αυτά θυμίζουν Μεσαίωνα» όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο συνήγορός της κος Δημητρακόπουλος μπροστά στις κάμερες.

Η απολογία της Εύας Καϊλή και η αναφορά της στο 22 μηνών παιδί της

Επίσης, στην απολογία της Εύας Καϊλή, οι συνήγοροι αναφέρθηκαν στο γεγονός ότι το παιδί της έχει δικαίωμα να το βλέπει μόλις μια φορά τον μήνα και είναι σε ηλικία που δεν μπορεί να μένει μόνο του, καθώς είναι μόλις 22 μηνών και έχει ανάγκη και από τη μητέρα του.

Με εξανάγκαζε να τρώω παχυντικά φαγητά για να μην με κοιτάνε και έφτασα 140 κιλά. Σήμερα τρώει από τους κάδους

0

Τον είδα και τρελλάθηκα. Εγώ 20 αυτος 39. Κεραυνοβόλος έρωτας, τρέλλα, αρρώστια.

Μετά από 3 μήνες σχέσης, μας ανακαλύψαν οι δικοί μου και έγινε χαμός, κλειστή κοινωνία βλέπετε. Πυρ και μανία ειδικά με τη διαφορά ηλικίας. Η λύση ήταν μονόδρομος.

Πέταξα στα συννεφα όταν μου έκανε πρόταση γάμου. Οι δικοί μου, ούτε που να ακούσουν αλλά ήμουν ενήλικη και δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.

Ο γάμος μας ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου μεχρι τότε, πραγματικά πετούσα από ευτυχία. Ένα μήνα μετά έμεινα έγκυος, επέμενε πολύ για παιδί παρ’ όλο που εγώ ήθελα να περιμένουμε λίγο να τελειώσω τις σπουδές μου. Μόλις έμεινα έγκυος, πήρε μετάθεση για Αθήνα. Παράτησα τις σπουδές μου για να κάνουμε μια σωστή οικογένεια και τον ακολούθησα. Ακόμα και τότε οι γονείς μου δεν έβλεπαν με καλό μάτι αυτό τον γάμο ειδικά όταν άφησα τις σπουδές μου, πήγαν να πεθάνουν αλλά δεν άκουγα τίποτα.

Πήγαμε στην Αθήνα, όλα δύσκολα στην αρχή, ήμουν έγκυος, δεν είχα και παρέες, αυτός έλειπε στη δουλειά πολλές ώρες οπότε το περνούσα μόνη μου. Μόλις γέννησα τον μικρό και το παιδί άρχισε να μεγαλώνει, άρχισα και εγώ να βγαίνω και να κάνω παρέες στις παιδικές χαρές, στους παιδότοπους και μετά στο νήπιο που ξεκίνησε να πηγαίνει.

Ο πρώτος σοβαρός καυγάς ήταν επειδή άργησα να γυρίσω από την παιδική χαρά που ειχα πάει τον μικρό και είχε νυχτώσει. Έφαγα δύο τρανταχτά χαστούκια κι έμεινα εκεί να τον κοιτάζω παγωμένη. Δεν πίστευα τί μου συνέβαινε. “Ορίστε μας, ήρθαμε στην Αθήνα και αντί να κοιτάς το σπίτι σου κοιτάς τις φιλενάδες. Και πως έχεις γίνει έτσι,πώς έχεις σκευρώσει; 45 κιλά έγινες, από αύριο θα τρως αυτά που σου φέρνω εγώ. Βρώμη, ολικής άλεσης και μλκιες κομμένες! φώναξε. Μου φάνηκε αστείο, τραγελαφικό και μου ξέφυγε ένα γέλιο που το διέκοψε μια κλωτσιά στην τομή της καισαρικής. Πού να φανταστώ τί μαρτύριο με περίμενε…

Την άλλη μέρα ήρθε σπίτι το μεσημέρι με 3 τσάντες γεμάτες πιτόγυρα και πίτσες. “Θα κάτσεις να φας” μου ειπε αυστηρά. “Νίκο είσαι άρρωστος” του είπα και έγινε έξαλλος. Με γράπωσε από τον λαιμό και μου είπε “θα τα φας ολα, αν νομίζεις ότι εδώ που ήρθαμε εγώ θα δουλεύω κι εσύ θα γυρνάς και θα σε κοιτάνε γελιέσαι. Θα τα φας όλα και κάθε μέρα θα τρως αυτά και άλλα τόσα αλλιώς θα σε μπουκώνω με το ζόρι”. Τρόμαξα το μάτι του είχε κάτι το δολοφονικό. Ξεκίνησα να τρώω, στο τρίτο σουβλάκι έκανα εμετό και με έβαλε να φάω τον εμετό μου. Έκλαιγα, τα δάκρυά μου κυλούσαν καυτά στα μαγουλά μου, ήθελα να πάρω τους δικούς μου να με σώσουν αλλά φοβόμουν ότι θα με έδιωχναν.

Κάθε μέρα έφερνε φαγητά και γλυκά απ έξω, ό,τι πιο παχυντικό και με ανάγκαζε να τα φάω μέχρι την τελευταία μπουκιά. Στην αρχή το ξερνούσα αλλά μετά το στομάχι μου, συνήθισε και ζητούσε κι άλλο. Σαν ένα μαρτύριο σιωπηρό,  ήξερα ότι θα έρθει στις 2 ή στις 6 απο τη δουλειά θα φέρει δύο τσάντες φαγητό και θα κάτσω μπροστα του να τα φάω. Σαν καλό σκυλί που κάνει ό,τι του λέει το αφεντικό του. Μόλις τελείωνα το φαγητο, έπεφτα για ύπνο. Σταμάτησα να πηγαίνω παιδική χαρά, άρχισα να μην μπορώ να αναπνεύσω και να ανέβω δυο σκαλιά. Από 45 κιλά έφτασα να ζυγίζω 140. Δεν ήμουν εγώ. Το φρέσκο κορίτσι με τα μακρια μαλλιά κοιμόταν σε λήθαργο, στο σώμα μιας κοπέλας με κοντοκουρεμένο αγορίστικο μαλλί που ήταν 23 και έμοιαζε 53. Όμως το παιδί μου δεν έβλεπε καυγάδες και ξύλο.

Μια μέρα άνοιξα την πόρτα και έπεσα πάνω στη μητέρα μου. “Συγγνώμη κυρία μήπως ξερετε πού μέν….κορίτσι μου! ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΤΙ ΣΟΥ ΣΥΝΕΒΗ; ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ; ΓΙΑΤΙ;” σάστισε η μητέρα μου που έτσι που με είδε, με πέρασε για άλλη. Κλαίγοντας της είπα “Μαμά σώσε με θα πεθάνω εκεί μέσα” και πράγματι με πήρε και φύγαμε για το νησί, ούτε ρούχα πρόλαβα να πάρω ούτε του παιδιού. Έφυγα με τις παντόφλες και το μωρό στην αγκαλιά, μπήκαμε στο πρώτο καράβι που είχε δρομολόγιο για το νησί και φύγαμε. Η μάνα μου, με έβλεπε μια βδομάδα στον ύπνο της να τρώω λέει του σκασμού και να πιάνω την καρδιά μου σαν να πάθαινα έμφραγμα. Το προφητικό της όνειρο, μου έσωσε τη ζωή.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω τί πέρασα, τί απειλές και τί δικαστήρια, θέλω 50 σελιδες να εξηγώ. Σήμερα θα σας πω ότι εκτός που έχασα όλα τα κιλά και ειμαι υγιής, καμαρώνω το παιδί μου που πλέον πάει Γυμνάσιο, έχω ξαναπαντρευτεί και σπουδάζω στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Όσο για τον άλλον, δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για το παιδι ούτε που μένει έμαθα ποτέ, έχασα τα ίχνη του ξαφνικά.

Το μόνο που έμαθα τυχαία κάποια στιγμή, είναι ότι τον είδαν στην Ομόνοια να τρώει από τους κάδους.

Θεία δίκη; Δεν θέλω να πω κάτι τόσο βαρύ. Αλλά ναι η ζωή επιστρέφει ό,τι κάνεις με τον ιδιο ακριβώς τρόπο.

Ισιδώρα

Καϊλή: Εν αναμονή της απόφασης μετά την ακρόαση – «Βασανιστήρια» καταγγέλλουν οι συνήγοροί της

0

«Ήταν για αρκετές ώρες στην απομόνωση, της είχαν πάρει το μπουφάν ενώ κρύωνε και δεν την άφηναν να περιποιηθεί τον εαυτό της», είπε ο δικηγόρος της, Μιχάλης Δημητρακόπουλος

Εν αναμονή της απόφασης του δικαστηρίου για την αποφυλάκιση με «βραχιολάκι» ή μη της Εύας Καϊλή για την υπόθεση του Qatargate, που συντάραξε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο δικηγόρος της Μιχάλης Δημητρακόπουλος έκανε λόγο για βασανιστήρια.

«Ήταν για αρκετές ώρες στην απομόνωση, της είχαν πάρει το μπουφάν ενώ κρύωνε και δεν την άφηναν να περιποιηθεί τον εαυτό της», είπε αρχικά.

«Όπως συμβαίνει στις γυναίκες μία φορά τον μήνα, είχε πολύ αίμα και δεν της επέτρεψαν ούτε να πλυθεί. Όλα αυτά σημαίνουν βασανιστήρια, όλα αυτά θυμίζουν Μεσαίωνα», κατήγγειλε ο κ. Δημητρακόπουλος στις κάμερες.

Παράλληλα στην απολογία της Εύας Καϊλή αναφέρθηκε στο γεγονός ότι έχει ένα παιδί 22 μηνών που δεν μπορεί να μένει μόνο του, καθώς το βλέπει μόνο μία φορά τον μήνα.

Ως προς την υπερασπιστική της γραμμή, ανέφερε ότι δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, τονίζοντας ότι άλλοι ευρωβουλευτές είναι ελεύθεροι και ετοιμάζουν την υπερασπιστική τους γραμμή, ενώ η ίδια είναι στη φυλακή.

Εν αναμονή της απόφασης

Ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 14:30 ώρα Ελλάδας η ακρόαση της Εύας Καϊλή ενώπιον του προδικαστικού συμβουλίου των Βρυξελλών. Η απόφαση για το αν θα παραμείνει προφυλακισμένη ή αν θα αφεθεί προσωρινά ελεύθερη αναμένεται από λεπτό σε λεπτό.

Η πρώην αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κρατείται περισσότερο από έναν μήνα στις βελγικές φυλακές του Χάρεν, ενώ είχε αιτηθεί προσωρινή αποφυλάκιση με «βραχιολάκι», ωστόσο η εκδίκαση είχε πάρει αναβολή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παρέμεινε στην ίδια υπερασπιστική γραμμή που είχε απο την αρχή που βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα.

Υποστήριξε, δηλαδή, ότι δεν γνώριζε τίποτα για τη βαλίτσα και τα χρήματα από το δίκτυο του Qatargate και ότι η ίδια δεν έχει καμία σχέση με το κύκλωμα διαφθοράς που πλήττει την αξιοπιστία του Ευρωκοινοβουλίου.

Η Εύα Καϊλή αντιμετωπίζει βαρύτατες κατηγορίες για διαφθορά, ξέπλυμα χρήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Μαζί της στη δικαστική αίθουσα βρέθηκαν και οι δύο δικηγόροι της, Μιχάλης Δημητρακόπουλος και Αντρέ Ριζόπουλος.

Η συνεργασία του Παντσέρι με τις Αρχές

Η απόφαση του φερομένου ως εγκεφάλου του Qatargate, Αντόνιο Παντσέρι, να συνεργαστεί με τις βελγικές Αρχές δίνοντας αναλυτικά ονόματα και διευθύνσεις όλων των εμπλεκόμενων, με αντάλλαγμα ευνοϊκότερη ποινική μεταχείριση, φαίνεται πως επηρέαζει την πορεία των ερευνών.

Κι ενώ ο πρώην ευρωβουλευτής φέρεται ήδη να έχει ομολογήσει τον χρηματισμό του Βέλγου ευρωβουλευτή Μαρκ Ταραμπέλα με 140.000 ευρώ, ο κύκλος των εμπλεκόμενων διευρύνεται, αφού στο Μιλάνο συνελήφθη την Τρίτη (17/1) και η λογίστρια του Παντσέρι, η οποία φέρεται να συμμετείχε στο ξέπλυμα υψηλών χρηματικών ποσών.

Η Mόνικα Ροζάνα Μπελίνι, που οδηγήθηκε στις φυλακές Salvatore του Μιλάνο, θεωρείται ότι ήταν μέλος του δικτύου που ξέπλενε χρήματα που έρχονταν από το Μαρόκο και το Κατάρ εδώ και μέρες. Κατηγορείται για εγκληματική δράση, διαφθορά και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Σε κατ’ οίκον περιορισμό η φοροτεχνικός του

Την ίδια στιγμή, σε κατ’ οίκον περιορισμό ετέθη από την ιταλική Δικαιοσύνη η φοροτεχνικός του Αντόνιο Παντσέρι, η Μόνικα Ροσάνα Μπελίνι. Τις επόμενες ημέρες το δικαστήριο του Μιλάνου θα πρέπει να αποφασίσει αν θα εκδοθεί στο Βέλγιο, όπως έχουν ζητήσει οι εισαγγελείς των Βρυξελλών.

Η Μπελίνι συνελήφθη στο Μιλάνο την Τρίτη το βράδυ, σε εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος, που εκδόθηκε από τις βελγικές Αρχές, για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, εγκληματική δράση και διαφθορά.

Σύμφωνα με το ένταλμα σύλληψης, «η Μπελίνι φέρεται να διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη ροή των μετρητών που προέρχονταν από το Κατάρ, δημιουργώντας, μαζί με την κόρη του Αντόνιο Παντσέρι, τη Σίλβια Παντσέρι, μια σειρά από εταιρίες με στόχο να δοθεί σε αυτή τη ροή χρημάτων νόμιμη όψη».




Στο βασιλικό ανάκτορο του Ψυχικού η Σοφία – Κοιτούσε νοσταλγικά το πατρικό της σπίτι

0

Το πολυτελές οίκημα αγόρασε το 1937 ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ από βαθύπλουτο επιχειρηματία της Κωνσταντινούπολης για να ζήσει ο Παύλος με τη Φρειδερίκη

Μια ημέρα πριν από το θάνατο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου , η επίτιμη βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας βρέθηκε στο Παλαιό Ψυχικό.

Η αδελφή του Κωνσταντίνου κοιτούσε νοσταλγικά για πολύ ώρα το πατρικό της σπίτι, όταν ο επικεφαλής των εργασιών την αναγνώρισε και της ανέφερε πως, αν θέλει, μπορεί να επικοινωνήσει με τους σημερινούς ιδιοκτήτες, ώστε να της επιτραπεί η είσοδος και να δει το σπίτι. Η ίδια αρνήθηκε ευγενικά.

Το πολυτελές οίκημα αγόρασε το 1937 ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ από βαθύπλουτο επιχειρηματία της Κωνσταντινούπολης για να ζήσει ο Παύλος με τη Φρειδερίκη. Εκεί ο Κωνσταντίνος πέρασε ένα σημαντικό μέρος της ζωής του. Πρόκειται για τα βασιλικά ανάκτορα του Ψυχικού, ένα επιβλητικό διώροφο οίκημα 1.200 τ.μ. Από το 1987 μέχρι σήμερα, η αποκατάσταση του οικήματος πέρασε από έναν γολγοθά γραφειοκρατικών και δικαστικών διαδικασιών. Το ακίνητο δημοπρατήθηκε και πουλήθηκε στη γνωστή οικογένεια Χατζηιωάννου. Μάλιστα και η Σοφία της Ισπανίας είχε διεκδικήσει το σπίτι.

Στο διώροφο ανάκτορο των 1.200 τετραγωνικών μέτρων, που έχει και δύο βοηθητικά κτίρια, ο τότε βασιλιάς Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη έφεραν στη ζωή τον πρίγκιπα διάδοχο Κωνσταντίνο το 1940. Δυο χρόνια νωρίτερα, το 1938, είχε γεννηθεί στο ίδιο σπίτι η μεγαλύτερη αδελφή του πριγκίπισσα Σοφία. Η πριγκίπισσα Ειρήνη γεννήθηκε το 1942 στο Κέιπ Τάουν καθώς εκείνη την περίοδο η οικογένεια είχε φύγει στην Αφρική εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά έχει κι εκείνη μνήμες από το συγκεκριμένο σπίτι, καθώς επέστρεψαν αργότερα. Μετά το θάνατο του Παύλου, το 1964, στο σπίτι του Ψυχικού έμεινε η βασιλομήτωρ γι’ αυτό έχει επικρατήσει να αποκαλείται «Το ανάκτορο της Φρειδερίκης».

Ο Πούτιν απαγόρευσε και επίσημα τους γάμους των γκέι και την τεκνοθεσία από τρανς

0

Τροπολογία ορίζει πως ο γάμος γίνεται αποκλειστικά μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν «πέρασε» μια σειρά τροπολογιών που απαγορεύει τον γάμο των ομοφυλόφιλων, αλλά και το δικαίωμα των τρανς να υιοθετήσουν παιδιά. Η συγκεκριμένη τροπολογία ορίζει πως ο γάμος γίνεται αποκλειστικά «μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας» και είναι μια από τις πολλές συνταγματικές τροπολογίες που εγκρίθηκαν τον περασμένο Ιούλιο μετά από εθνικό δημοψήφισμα.

Σε εκείνο το δημοψήφισμα πάνω από το 77% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ των μέτρων, συμφωνώντας με την πολιτική που ακολουθεί ο Πούτιν στο συγκεκριμένο θέμα, ενώ «στα κάγκελα» βρίσκεται η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στη Ρωσία.

Ανείπωτος θρήνος στην Κρήτη: Πέθανε ξαφνικά 40χρονη μητέρα τριών παιδιών

0

Δεν μπορεί αν πιστέψει κανείς στην Κρήτη, πώς μία 40χρονη γυναίκα από τη Σητεία, μητέρα τριών παιδιών έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, ούσα υγιέστατη και έχοντας κολλήσει απλώς μία ίωση.

Η άτυχη γυναίκα μεταφέρθηκε από τη Σητεία και εισήχθη στη ΜΕΘ του ΠΑΓΝΗ με κεραυνοβόλο μυοκαρδίτιδα, διασωληνώθηκε, αλλά δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή, παρά τις προσπάθειες του νοσηλευτικού προσωπικού.

Οι γιατροί ήθελαν να μεταφερθεί στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Ωνάσειο, αλλά η ασταθής κατάστασή της δεν το επέτρεψε και δεν πρόλαβε ποτέ αυτή η διακομιδή να γίνει…

nb keimeno 40hroni irakleio

Η άτυχη γυναίκα – φωτογραφία: Alpha TV

«Ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων»

Σύμφωνα με τον Alpha που επικαλείται ειδικούς, η κεραυνοβόλος οξεία μυοκαρδίτιδα είναι μία σπάνια επιπλοκή, καθώς μόνο το 10% των περιπτώσεων μυοκαρδίτιδας οδηγούν σε μία μορφή κεραυνοβόλου μυοκαρδίτιδας.

Τα αποτελέσματα των ιολογικών εξετάσεων ίσως ρίξουν κάποιο φως στα ακριβή αίτια του θανάτου μιας νέας γυναίκας.

Όπως ανέφεραν ιατρικές πηγές, ο θάνατος της 40χρονης οφείλεται «σε ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων εξαιτίας κεραυνοβόλου μυοκαρδίτιδας μετά από εμπύρετο λοίμωξη. Το αίτιο της λοίμωξης είναι υπό διερεύνηση. Έχουν αποκλειστεί η γρίπη, ο κορωνοϊός και ο RSV».

«Υγιέστατη ήταν…»

«Από τη μια στιγμή στην άλλη, μέχρι και την Τετάρτη δηλαδή, είχαμε επικοινωνία. Η ίωση αυτή κρατούσε μέρες με υψηλό πυρετό. Μία φυσιολογική ίωση όπως τα παιδιά μας, εμείς, όλοι έχουμε κολλήσει. Απλά από την ίωση της έκανε κεραυνοβόλο οξεία μυοκαρδιτιδα. Υγιέστατη ήταν, ότι και να είχε, αν είχε κάτι το έψαχνε, δεν το άφηνε στην τύχη του», είπε στον Alpha η Θεονύμφη Τζανάκη, συγγενής της 40χρονης.




Δύσκολες ώρες για την Εύα Καϊλή: Στη φυλακή για ακόμη ένα μήνα – Απορρίφθηκε το αίτημα της

0

Απορρίφθηκε το αίτημα της Εύας Καϊλή για αποφυλάκιση με “βραχιολάκι”.

Τα “μεσαιωνικά βασανιστήρια” που καταγγέλλουν οι δικηγόροι της και ο Παντσέρι, που υποστηρίζει ότι δεν είναι ο κύριος πρωταγωνιστής του σκανδάλου QatarGate.

Δεν κατάφερε να πείσει τη βελγική Εισαγγελία η Εύα Καϊλή, που απέρριψε και το δεύτερο αίτημά της για αποφυλάκιση με “βραχιολάκι”, θεωρώντας ότι είναι ύποπτη φυγής καθώς και ότι είναι πιθανό να έρθει σε επαφή με άλλους υπόπτους.

Μετά την πολύωρη απολογία της ενώπιον των δικαστών, η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία του Βελγίου αποφάσισε για την πρώην αντιπρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου να παραμείνει υπό κράτηση, καθώς εξετάζεται ακόμη η ενδεχόμενη συμμετοχή της στο σκάνδαλο QatarGate.

“Στη διάταξή του σήμερα το πρωί, το προδικαστικό τμήμα επιβεβαίωσε την προφυλάκιση της E.K. Εάν ασκήσει έφεση κατά της απόφασης αυτής εντός 24 ωρών, θα εμφανιστεί ενώπιον του τμήματος κατηγορίας του Εφετείου των Βρυξελλών εντός 15 ημερών.

Προς το συμφέρον της έρευνας, δεν θα δοθούν προς το παρόν περαιτέρω πληροφορίες. Ο Τύπος θα ενημερώνεται για τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση αυτή μέσω δελτίων τύπου”, αναφέρεται μεταξύ άλλων στη σχετική απόφαση που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Όπως ανέφερε μάλιστα ο δικηγόρος της Εύας Καϊλή, Μιχάλης Δημητρακόπουλος δεν αναμένεται να ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης.

Ο ρόλος του Αντόνιο Παντσέρι στην απόφαση

Νέο δεδομένο στην υπόθεση φαίνεται πως είναι η απόφαση του φερόμενου ως εγκεφάλου στην υπόθεση Qatargate, Αντόνιο Παντσέρι, να υπογράψει μνημόνιο με τις βελγικές Αρχές δίνοντας ονόματα και διευθύνσεις των εμπλεκόμενων, με αντάλλαγμα ευνοϊκότερη ποινική μεταχείριση για τον ίδιο.

Κι αυτό διότι, σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, ο Αντόνιο Πεντσέρι φέρεται να αναφέρθηκε στην Εύα Καϊλή, όχι σχολιάζοντάς την θετικά.

Θολό παραμένει ακόμη το τοπίο αναφορικά με την εμπλοκή του πρώην ευρωβουλευτή στην υπόθεση, με τον δικηγόρο του να υποστηρίζει ότι “δεν είναι ο κύριος πρωταγωνιστής”.

“Ο Αντόνιο Παντσέρι δεν είναι ο κύριος πρωταγωνιστής της υπόθεσης. Επωφελήθηκε; Ναι, φυσικά. Έδρασε αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες; Είναι κι αυτό αλήθεια”, δήλωσε στο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa ο Λοράν Κενές.

“Ο Παντσέρι δεν διέφθειρε ποτέ για λογαριασμό του αλλά υπέρ άλλων προσώπων, τα οποία από το Κατάρ και από το Μαρόκο του ζήτησαν να το πράξει και τα οργάνωσαν όλα. Αποφάσισε να μιλήσει και καθόρισε προκαταβολικά την ποινή του. Ο νόμος προβλέπει την δυνατότητα συνεργασίας με τη δικαιοσύνη”, πρόσθεσε.




“Μεσαιωνικά βασανιστήρια” καταγγέλλουν οι δικηγόροι της Καϊλή

Νωρίτερα, μετά το πέρας της απολογία της, οι δικηγόροι της Εύας Καϊλή κατήγγειλαν βασανιστήρια και μεσαιωνικές συνθήκες κράτησης της πελάτισσάς του.

Οι δύο δικηγόροι δήλωσαν για την Εύα Καϊλή ότι έμεινε στην απομόνωση για έξι ώρες, χωρίς να έχει τη δυνατότητα ούτε να ζεσταθεί, ούτε να περιποιηθεί τον εαυτό της, καταγγέλλοντας παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της.

“Για 16 ώρες (η Εύα Καϊλή) ήταν σε ένα κελί της αστυνομίας και όχι στη φυλακή. Αρνήθηκαν να της δώσουν δεύτερη κουβέρτα. Της πήραν το παλτό. Αυτό είναι βασανιστήριο. Τα φώτα ήταν αναμμένα συνέχεια. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Αυτό είναι βασανιστήριο. Ήταν αδιάθετη με πολύ αίμα, χωρίς να μπορεί να πλυθεί. Αυτό είναι βασανιστήριο.

Η Εύα Καϊλή κατηγορείται, όμως το τεκμήριο της αθωότητας υφίσταται. Είμαστε στην Ευρώπη. Αυτές οι πράξεις παραβιάζουν την ευρωπαϊκή σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι Μεσαίωνας”, κατήγγειλε ο δικηγόρος της, κ. Μιχάλης Δημητρακόπουλος.




Ελένη Θωμά: «Μην φοβάστε τον καρκίνο δεν είναι ανίκητος»

0

Θυμάμαι, ήταν μια συνηθισμένη μέρα του χειμώνα όπου εγώ και η οικογένεια μου ετοιμαζόμασταν για εκδρομή στα χιόνια. Εγώ μόλις 9 χρονών τότε, ήμουν ένα παιδί γεμάτο χαρά, ανεμελιά με όρεξη και όνειρα για τη ζωή και προπάντων πάντα ακούραστη από το παιχνίδι.

Δεν προλάβαμε καλά- καλά να τελειώσουμε το παιχνίδι μας στα χιόνια με τους γονείς μου, απροσδόκητα ένιωσα μια αδιαθεσία, η οποία δεν μπορούσε να εξηγηθεί για εμένα. Ήταν περίεργο γιατί ποτέ μου δεν έχανα την όρεξη για παιχνίδι.

Θυμάμαι ήταν 28 Μαρτίου του 2011. Ένας έντονος βήχας που με έπνιγε ολόκληρο το Σαββατοκύριακο μας οδήγησε μαζί με την μητέρα μου, Δευτέρα πρωί πρωί να επισκεφτούμε τον παιδίατρο μου.

Αφού ο γιατρός έγραψε όλα τα σχετικά φάρμακα για τον βήχα και αφού με είδε λίγο χλωμή, εισηγήθηκε να κάνω αναλύσεις μήπως χρειαζόταν να πάρω κάποιες βιταμίνες.

Τα αποτελέσματα βγήκαν πολύ σύντομα και με ένα τηλεφώνημα του παιδίατρου μου προς την μητέρα μου, έπρεπε να πάω επείγοντος στο νοσοκομείο της Λεμεσού για μετάγγιση αίματος, όπως ο ίδιος της είχε πει, γιατί ήταν πολύ χαμηλή η αιμοσφαιρίνη μου.

Ακούγοντας από το τηλέφωνο την μητέρα μου να το λέει ξέσπασα σε κλάματα.

Η υπεύθυνη εκεί του νοσοκομείου λέει στους γονείς μου τις υποψίες της για λευχαιμία. Δεν το πίστευαν ότι μιλούσε για μένα. Εγώ μόνη στο κρεβάτι να περιμένω. Αναμονή και πλάι αναμονή. Πολλές σκέψεις τριγύριζαν στο μυαλό μου χωρίς να φανταστώ ποτέ τι με περιμένει. Τι να πρωτουποψιαστώ και τι να πρωτοσκεφτώ.

Ένα παιδί μόλις 9 χρονών πριν καλά καλά γνωρίσω τη ζωη, πριν προλάβω να κανω όνειρα και φίλους και πριν καλά καλά γνωρίσω τους κίνδυνους της ζωής, είχα την ατυχία να μου κτυπήσει την πόρτα και να μπει στην ζωή μου με το έτσι θέλω, η λευχαιμία.

Αναρωτιόμουν για πιο σκοπό άραγε γίνονται όλες αυτές οι εξετάσεις. Το ίδιο κιόλας απόγευμα μεταφέρθηκα επείγοντος με ασθενοφόρο στο Μακάριο νοσοκομείο της Λευκωσίας στον παιδοογκολογικό θάλαμο. Αφού βράδιασε, θυμάμαι καθισμένη σταυροπόδι στο κρεβάτι μου, να ρωτώ την μητέρα μου απορημένη, πώς από ένα βήχα καταλήξαμε εδώ μέσα χωρίς να ξέρω τι έχω και ποτέ θα φύγω. Τελικά, ο βήχας επιβεβαιώθηκε… ήταν λευχαιμία.

Μόλυνση στο αίμα ήταν η πρώτη απλή εξήγηση που μου έδωσε η μητέρα μου καθώς ήξερε ότι το λυτρωτικό χαμόγελο θα αργήσει να φανεί στο πρόσωπο μου.

2,5 χρόνια…. 2,5 χρόνια χημειοθεραπείες…

Θυμάμαι, τις πρώτες μέρες, εικόνες μικρών παιδιών ακόμη και βρεφών, να τριγυρνάν με ένα όρο στο χέρι μέσα τον θάλαμο. Θυμάμαι στο διπλανό κρεβάτι, τον φίλο μου Χριστόδουλο μόλις δυο χρονών τότε, να προσπαθεί να παίξει με τα παιχνίδια του με τον όρο στο χέρι. Στο απέναντι κρεβάτι, να βλέπω τον φίλο μου Νικόλα με πολύ φουσκωμένη την κοιλιά του και να διερωτώμαι τι είχε…

«Γιατί μαμά όλα τα παιδάκια είναι χωρίς μαλλιά…» ρώτησα… Τελικά, αυτό ήταν το λιγότερο μπροστά στα υπόλοιπα που με περίμεναν.

Θυμάμαι πρωτόγνωρες εικόνες και λέξεις που άκουγα χωρίς να γνωρίζω το νόημα τους…μυελός, παρακέντηση, χημειοθεραπείες, χικ μαν… δυστυχώς όμως, όλα αυτά δεν άργησαν να γίνονται πράξη. Ο πόνος και για μένα ξεκίνησε και ήταν πάντα αφόρητος.

Ο πρώτος καιρός φυσιολογικά ήταν για όλους μας δύσκολος. Η αλλαγή περιβάλλοντος, της ρουτίνας…της ζωής μας ολόκληρης, δεν άργησε να φέρει τα πάνω κάτω.

Θυμάμαι όλες οι εξετάσεις γίνονταν, σε κάτι παράξενα και πρωτόγνωρα δωμάτια γεμάτα από μηχανήματα…συνέχεια ήμουν περιτριγυρισμένη από πολλούς γιατρούς..!! Οι πιο οδυνηρές στιγμές ήταν αυτές της παρακέντησης και του μυελού…..έχοντας με στην αγκαλιά τους οι γονείς μου μέχρι να τελειώσει η επίπονη διαδικασία.

Τον πρώτο καιρό δεν ήμουν καθόλου καλά από τα φάρμακα και λόγο της εξασθένησης που προκαλούσαν η χημιοθεράπειες. Θυμάμαι επίσης, πόσο έντονες και αγχώδεις ήταν οι στιγμές που έπρεπε να μπω στο χειρουργείο.

Για μένα ήταν ότι χειρότερο. Αξέχαστη θα μου μείνει η μέρα όπου με την μητέρα του φίλου Βαγγέλη, Έλενα, περπατήσαμε αμέτρητες φορές πάνω κάτω τον διάδρομο του θαλάμου κάνοντας με να ξεχαστώ.

Οι παρενέργειες των χημειοθεραπειών με έκαναν να αδυνατίσω και κυρίως να μην μπορώ να σταθώ στα πόδια μου.

Σχεδόν δεν μπορούσα να περπατήσω. Θυμάμαι, ήταν μια μέρα από τις δύσκολες των εντατικών χημειοθεραπειών που χρειαζόμουν την βοήθεια της μητέρας μου για να μπορέσω να σηκωθώ από το κρεβάτι μου και να περπατήσω.

Τα πόδια μου είχαν παραλύσει. Εκείνη την συγκεκριμένη μέρα πείσμωσα τόσο πολύ και θυμάμαι κοίταξα την μητέρα μου στα μάτια και της είπα… «σήμερα δεν θέλω να με βοηθήσεις, θα μαζέψω την κάθε μου δύναμη και θα σηκωθώ μόνη μου…γιατί Θέλω να γίνω καλά..

Μέχρι τα 9 μου χρόνια δεν είχα κατάλαβει το νόημα της πίστης στον θεό…βιώνοντας την δίκη μου μάχη με την λευχαιμία, αντιλήφθηκα ότι οι καλύτεροι γιατροί με την δύναμη της πίστης είναι οι άγιοι.

Θυμάμαι, μια μέρα κρατώντας με ο πατέρας μου στα χέρια του, αφού δεν μπορούσα να περπατήσω, με ανέβασε τα σκαλιά του μοναστηριού της Παναγίας της Αμιρούς, όπου η μοναχή, μου έδωσε να προσκυνήσω τα οστά του Αγίου Παντελεήμωνα, εξηγώντας μου ότι ο Άγιος αυτός ήταν γιατρός και ότι από τώρα και στο εξής θα είναι ο δικός μου γιατρός, που θα είναι πάντα δίπλα μου.

Την άλλη μέρα, κατάφερα να σηκωθώ από το κρεβάτι και να περπατήσω πολύ καλύτερα, χωρίς βοήθεια…έτρεξα πάνω στην μητέρα μου λέγοντας της «μάμα, ο Άγιος Παντελεήμονας με έκανε καλά» …… από τότε η πίστη μου δυνάμωσε και με την βοήθεια του Αγίου Παντελεήμονα κατάφερα να γίνω καλά.

Ο καιρός περνούσε, οι εξετάσεις συνεχίζονταν. Συχνά με επισκέπτονταν φίλοι, συγγενείς για να μάθουν για την εξέλιξη της υγείας μου. Όλες οι μέρες περνούσαν μέσα σε ένα δωμάτιο του παιδογκολογικού θαλάμου……. Στο βάθος, ο παιχνιδότοπος, ένα δωμάτιο γεμάτο χρώματα και παιδικές φωνούλες… Εκεί μαζευόμαστε όλα τα παιδιά του θαλάμου για να παίξουμε και να γνωριστούμε……

Οι νοσοκόμοι και οι γιατροί ήταν όλοι πολύ καλοί μαζί μας. Μας μιλούσαν και προσπαθούσαν να μας κάνουν να ξεχαστούμε όσο γινόταν από αυτά που περνούσαμε.

Μέρα με την μέρα πολλές φιλίες κτίζονταν μεταξύ μικρών και μεγάλων. Γίναμε όλοι μια οικογένεια σιγά σιγά. Δημιουργήθηκαν φιλίες που ακόμη κρατούν. Περνούσαμε όλες τις μέρες μαζί συμπαραστέκοντας ο ένας στον άλλο, παρηγορώντας ο ένας τον άλλο, αλλά κυρίως τα αντιμετωπίζαμε όλοι μαζί, όλα με θάρρος και γενναιότητα.

Καθημερινά τρώγαμε όλοι μαζί κουβεντιάζοντας στην μικρή κουζινούλα του θαλάμου. Φιλίες διαφορετικές… μας ένωνε όλους ο ίδιος πόνος και η ίδια έγνοια.

Οι πιο δύσκολες στιγμές, αυτές που κάποια από τα παιδιά δεν κατάφερναν να νικήσουν τον καρκίνο και έφευγαν πολύ γρήγορα και άδικα από την ζωή. Δεν πίστευα ότι εκείνη την μέρα που αποχαιρετούσαμε την μικρή μας Μαρία να φύγει για την Γερμανία, γεμάτη χαρά ότι θα γινόταν καλά και θα επέστρεφε πίσω περπατώντας πια…ότι δεν θα την ξαναβλέπαμε… δεν ήθελα να το πιστέψω, μου στοίχισε πολύ ο χαμός της.

Ο Θεός την έβαλε μαζί με όλους τους αγγέλους.

Πόσα και πόσα παιδάκια, δικοί μου φίλοι πλέον, είδα να πεθαίνουν. Και ένα τεράστιο γιατί να φεύγουν τόσο γρήγορα και άδικα, παιδιά που δεν έχουν προλάβει να ζήσουν την δίκη τους ζωή όπως την ήθελαν……

Αν με ρωτήσει κάποιος τι θέλω να ξεχάσω, θα ήθελα να ξεχάσω όλες τις στιγμές που με έκαναν να πονώ σωματικά και ψυχικά και όλες τις άσχημες στιγμές που υπήρξαν με την οικογένεια μου κατά την περίοδο της περιπέτειας μου.

Μέσα σε όλο αυτό το μαρτύριο των 2,5 χρόνων της θεραπείας μου, ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι δεν θα τα κατάφερνα…πάντα σκεφτόμουν ότι ο καιρός θα περνούσε γρήγορα και όλα θα φτιάξουν όπως ήταν πριν.

Έτσι έμαθα πάντα να σκέφτομαι θετικά και να μην αφήνω καμία αρνητική σκέψη να περνά από το μυαλό μου και να αντιμετωπίζω με αισιοδοξία τις δυσκολίες που μου τυγχάνουν στον δύσκολο αγώνα της ζωής.

Η δική μου περιπέτεια με την λευχαιμία με έκανε να συνειδητοποιήσω την πραγματική αξία της ζωής και να αναθεωρήσω τις προτεραιότητες στη ζωή μου. Αντιλήφθηκα για ποια πράγματα αξίζει πραγματικά να κλάψει κάποιος, να στεναχωρηθεί και να αγχωθεί.

Όλα τα παιδιά τότε είχαμε κοινό στόχο….. να βγούμε νικητές από τον δύσκολο αγώνα που διανύαμε. Ο χρόνος πέρασε σχετικά γρήγορα και στα 11 1/2 μου χρόνια τέλειωσε η θεραπεία και έγινα καλά.

Σίγουρα όλα αυτά είναι ένα κομμάτι της ζωής μου που με έκανε να αντικρίζω το μέλλον θετικά και αισιόδοξα.
Σήμερα, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια, φοιτώ στο Τεχνολογικό πανεπιστήμιο Κύπρου στο Τμήμα επιστημών αποκατάστασης σπουδάζοντας λογοθεραπεία και βρίσκομαι είδη στο δεύτερο έτος. Μέσα από την δική μου περιπέτεια, ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω αυτή την σπουδή για να μπορώ και εγώ με την σειρά μου να βοηθώ παιδιά και ενήλικες που έχουν ανάγκη. Κατά την διάρκεια της δικής μου περιπέτειας, βίωσα έμπρακτη βοήθεια από εθελοντές και συνδέσμους και γνωρίζω πραγματικά την αναγκαιότητα της ψυχολογικής στήριξης κυρίως, αλλά και γενικότερης βοήθειας.

Δική μου ευχή, προς όλο τον κόσμο, να είστε πάντα χαρούμενοι, αλλά πάνω από όλα στην ζωή σας να έχετε υγεία, δύναμη για εσάς για όσους παλεύουν και για όσους έφυγαν. Ποτέ στην ζωή σας μην πείτε δεν μπορώ, αλλά μπορώ και θα τα καταφέρω. Να θυμάστε ότι το ωραιότερο πράγμα στην ζωή είναι να αγαπάτε και να προσφέρετε. Κυρίως στους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Μας έχουν ανάγκη…τους έχουμε ανάγκη. Τα συναισθήματα και η χαρά που λαμβάνει ο καθένας ξεχωριστά είναι απερίγραπτα.

Να μην ξεχνάτε πάντα να ευχαριστείτε τον θεό για όλα αυτά που καθημερινά έχουμε. Να ξέρετε ότι, ότι γίνετε στην ζωή μας υπάρχει πάντα ένας λόγος. Η μεγαλύτερη ευλογία είναι να έχουμε την υγεία μας, τόσο τη δίκη μας, αλλά και των ανθρώπων που αγαπάμε. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι στα νοσοκομεία που παλεύουν για αυτήν, ακόμα και για άλλη μια μέρα ή ώρα ζωής.

Μην φοβάστε τον καρκίνο δεν είναι ανίκητος.

Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι ο παιδικός καρκίνος δεν θέλει παγκόσμιες μέρες. Νοσοκομεία θέλει, φάρμακα θέλει, αγάπη θέλει, αισιοδοξία, δύναμη, υπομονή, επιμονή, πίστη και έτσι ένα παιδί μπορεί να κερδίσει την μάχη που δίνει για την ζωή του. Το πιο σημαντικό από όλα, ο παιδικός καρκίνος θέλει εθελοντές! Πολλούς εθελοντές!

Και να μην ξεχνάτε πως η κάθε μέρα μας προσφέρετε για να γίνουμε καλύτεροι και καλύτεροι σημαίνει να αγαπάμε, να συγχωρούμε, να βοηθούμε και να δίνουμε χωρίς να περνούμε .

Και να σκέφτεσαι πάντα ότι μετά την καταιγίδα όσο δυνατή και αν είναι , πάντα βγαίνει το ουράνιο τόξο.

To διαβάσαμε στο propago.gr. Ευχαριστούμε θερμά!

Πηγή : themamagers.gr

Παύλος Ορκόπουλος: Βαρύ πένθος για τον ηθοποιό – ‘Eφυγε από τη ζωή η αδελφή του

0

O Παύλος Ορκόπουλος περνάει πολύ δύσκολες στιγμές.

Ο αγαπημένος ηθοποιός βιώνει μια πολύ δύσκολη απώλεια καθώς έφυγε από τη ζωή η αδερφή του Νίκη.

Σύμφωνα με το korinthosnews η οικογένεια του ηθοποιού δεν μπορεί να πιστέψει το νέο χτύπημα της μοίρας καθώς τον περασμένο Μάρτιο πέθανε ο αδερφός του Γιάννης.

Τον Παύλο Ορκόπουλο τον απολαμβάνουμε φέτος μέσα από την πετυχημένη σειρά του ΑΝΤ1 «Παγιδευμένοι»

Ο ηθοποιός μπορεί να βιώνει την επιτυχία όμως το τελευταίο διάστημα δεν είναι εύκολο για τον ίδιο, μετά το θάνατο του αδερφού του, μετά από μάχη που έδωσε με τον κοροναϊό και τώρα «αποχαιρέτησε» και την αδερφή του.