Η Έλενα Παπαρίζου δείχνει έτοιμη να επιστρέψει στις 5 Ιανουαρίου πλήρως στους επαγγελματικούς της ρυθμούς, αφήνοντας πίσω της τη σύντομη περιπέτεια με την υγεία της που την ανάγκασε να απουσιάσει για λίγες ημέρες από τις υποχρεώσεις της.
Η δημοφιλής τραγουδίστρια πήρε εξιτήριο την Παρασκευή και πλέον αναρρώνει κανονικά, γεγονός που έφερε ανακούφιση τόσο στο περιβάλλον της όσο και στους θαυμαστές της.
Δείτε το βίντεο:
Παρά την πρόσφατη αναστάτωση, η καλλιτεχνική της δραστηριότητα δεν σταμάτησε να κινείται δυναμικά. Η κυκλοφορία του νέου της ντουέτου με τον Πάνο Μουζουράκη λειτούργησε καθησυχαστικά για το κοινό, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Έλενα Παπαρίζου παραμένει ενεργή και δημιουργική, ακόμη και σε μια περίοδο που χρειάστηκε να δώσει προτεραιότητα στην υγεία της.
Δείτε το βίντεο:
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής «Κοινωνία Ώρα Mega», η αγαπημένη τραγουδίστρια αναμένεται να επιστρέψει κανονικά στη θέση της coach στο «The Voice». Όπως όλα δείχνουν, η παρουσία της στο μουσικό talent show θα συνεχιστεί χωρίς αλλαγές, με την ίδια να δίνει ξανά το «παρών» στα live και στα γυρίσματα της εκπομπής.
Ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος, σχολιάζοντας την κατάσταση, αναφέρθηκε στη φύση της δουλειάς των καλλιτεχνών και στις απαιτήσεις που αυτή συνεπάγεται. Τόνισε πως πρόκειται για ανθρώπους που δίνουν πάντα τον καλύτερό τους εαυτό, κάτι που πολλές φορές οδηγεί σε έντονη κόπωση ή ακόμη και σε ψυχοσωματικές αντιδράσεις. Παράλληλα, δεν παρέλειψε να σχολιάσει τα σενάρια και τις υπερβολές που κυκλοφορούν κατά καιρούς, επισημαίνοντας ότι τα fake news συχνά δημιουργούν μεγαλύτερη ανησυχία από την ίδια την πραγματικότητα.
«Αυτοί οι καλλιτέχνες, έχουμε πει ότι τα δίνουν 100%. Μπορεί να παθαίνουν διάφορες κρίσεις. Μπορεί να παθαίνουν διάφορα ψυχοσωματικά. Μπορεί να ‘ναι και κούραση. Το τι fake news ακούγεται, δεν υπάρχει».
Η επιστροφή της Έλενας Παπαρίζου στο «The Voice» φαίνεται να σηματοδοτεί την επάνοδο στην κανονικότητα, με την ίδια να συνεχίζει απρόσκοπτα τη μουσική και τηλεοπτική της πορεία, έχοντας πλέον ξεπεράσει το πρόσφατο εμπόδιο.
Σύσσωμος ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος δίπλα στον Βαγγέλη Μαρινάκη
Το τελευταίο αντίο λέει σήμερα Τετάρτη η οικογένεια Μαρινάκη και ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης στην μητέρα του Ειρήνη, η οποία έφυγε από την ζωή σκορπίζοντας θλίψη σε όλον τον Πειραιά.
Η εξόδιος ακολουθία τελείται αυτή την ώρα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιώς, με πλήθος κόσμου να έχει κατακλίσει τον προαύλιο χώρο της εκκλησίας για να αποχαιρετήσει την μεγάλη Πειραιώτισσα, σύζυγο του αείμνηστου επιχειρηματία Μιλτιάδη Μαρινάκη.
Λίγο πριν τις 12.00 έφτασε στον Ιερό Ναό ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ενώ σύσσωμος ο πολιτικός, εφοπλιστικός, επιχειρηματικός και αθλητικός κόσμος βρίσκεται εκεί για να αποδώσει το τελευταίο αντίο στην Ειρήνη Μαρινάκη.
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου έχει πλημμυρίσει από στεφάνια από τον επιχειρηματικό και πολιτικό κόσμο της χώρας. Μεταξύ άλλων στεφάνια έχουν στείλει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, το Όραμα Ελπίδας, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο Βασίλης Κικίλιας, η Μάνια Λούβαρη, ο Γιώργος Λούβαρης, η Μαρία Μπεκατώρου, ο Θάνος Πλεύρης, η Capital ship man, η Alter ego media, ο Γιάννης και η Δέσποινα Βρέντζου, οι παίκτες του Ολυμπιακού, η Nottingham forest FC, ο Thrylos 24, ο Πρόεδρος της ΕΠΟ, Μάκης Γκαγκάτσης, ο Νίκος Αναστασιαδης τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης
Μέχρι στιγμής έχουν δώσει το παρόν οι: Νικήτας Κακλαμάνης, Τάκης Θεοδωρικάκος, Αντώνης Σαμαράς, Χάρης Δούκας, Κώστας Μπακογιάννης, Αχιλλέας Μπέος, Αγγελική Φράγκου, Γεράσιμος Καλογεράτος, Ισίδωρος Κούβελος, Γιάννης Ξυλάς, Ιβάν Σαββίδης, Γιάννης Μώραλης, Γιάννης Κούστας, Νίκος Ανδρουλάκης, Αντώνης Κομνηνός, Νίκος Δένδιας και πολλοί άλλοι.
Η επιθυμία της οικογένειας
Η επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων, να γίνει δωρεά στους παρακάτω φορείς:
Σωματείο Ναυτικών Γονέων Ατόμων με Αναπηρίες, «Η Αργώ»
Στην αιτιολογία κατάθεσης να αναγράφεται «Στη μνήμη Ειρήνης Μαρινάκη».
Δείτε φωτογραφίες
Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης ΚικίλιαςΟ γνωστός τραγουδιστής και κουμπάρος του Βαγγέλη Μαρινάκη, Μανώλης ΚονταρόςΗ Λόλα Νταϊφά είχε συνεργαστεί για χρόνια με τον Μιλτιάδη Μαρινάκη στην ΠΑΕ ΟλυμπιακόςΗ Αγγελική Νικολούλη
Το χρονικό ενός εκβιασμού και οι πρώτες δεσμίδες που έπεσαν στο τραπέζι για να κλείσουν στόματα
Ο απεσταλμένος δικηγόρος και το θύμα που ήθελε πιο πολλά. «Πάρε 200.000 και ξέχασε τα όλα!» Όλο το παρασκήνιο με τον διάσημο τραγουδιστή, που κατηγορούν για βιασμό και ασέλγεια, νεαροί καλλιτέχνες. «Θα αυτοκτονήσω. Δεν αντέχω άλλο. Δεν είμαι ούτε τρελός ούτε βιαστής» ισχυρίζεται ο σταρ της πίστας
Το χρονικό ενός εκβιασμού, τα ποσά που έπεσαν στο τραπέζι και το παρασκήνιο πίσω από τις «καθυστερημένες» μηνύσεις
H πολύκροτη υπόθεση με τον γνωστό λαοφιλή τραγουδιστή δεν εξελίσσεται ως μια τυπική ποινική διαδικασία, αλλά ως το χρονικό ενός εκβιασμού σε εξέλιξη. Ένα χρονικό στο οποίο πρωταγωνιστούν συναντήσεις, διαμεσολαβητές, χρηματικά ποσά και συνεχείς διαρροές, αλλά –μέχρι σήμερα– όχι μηνύσεις.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ δικηγόρου του τραγουδιστή και συγγενικού προσώπου ενός εκ των καταγγελλόντων, κατά την οποία προτάθηκε χρηματικό ποσό ύψους 200.000 ευρώ, καταβλητέο σε τρεις δόσεις, προκειμένου «να κλείσει η υπόθεση». Η πρόταση απορρίφθηκε, με τον καταγγέλλοντα να ζητά το ποσό των 500.000 ευρώ.
Η πλευρά του γνωστού τραγουδιστή, ισχυρίζεται ότι τα χρήματα αυτά δεν συνιστούν δωροδοκία, αλλά εμπίπτουν στο πλαίσιο της λεγόμενης «ηθικής αποκατάστασης», η οποία –όπως υποστηρίζεται– προβλέπεται από το ποινικό δίκαιο, μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού και της έννοιας της εμπράγματης μεταμέλειας. Πρόκειται, ωστόσο, για έναν νομικό ισχυρισμό που εγείρει σοβαρά ερωτήματα, καθώς στην πράξη χρησιμοποιείται ως μέσο αποτροπής της προσφυγής στη Δικαιοσύνη.
Η ουσία είναι απλή:
όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι υπέστη βιασμό ή ασέλγεια, προσφεύγει άμεσα στη Δικαιοσύνη. Δεν συμμετέχει σε τραπέζια διαπραγμάτευσης, δεν ζητά χρήματα και δεν μεταθέτει διαρκώς τον χρόνο κατάθεσης μήνυσης.
Την ίδια στιγμή, καταγγέλλοντες φέρονται να τηλεφωνούν σε δημοσιογραφικά γραφεία διαρρέοντας ότι «αύριο», «μεθαύριο» ή «την επόμενη εβδομάδα» θα καταθέσουν μηνύσεις, δημιουργώντας κλίμα πίεσης και αυξάνοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, τις χρηματικές τους απαιτήσεις. Παρά τις διαρροές, τις φωτογραφίες, τα μηνύματα και τις συνομιλίες που κυκλοφορούν ευρέως αλλά μηνύσεις μέχρι στιγμής δεν έχουν κατατεθεί.
Ο γνωστός καλλιτέχνης, από την πλευρά του, φέρεται να βρίσκεται σε οριακή ψυχολογική κατάσταση, έχοντας διαμηνύσει στο περιβάλλον του ότι δεν αντέχει άλλη πίεση, μετά και από πρόσφατη προσωπική του περιπέτεια, και θα δώσει τέλος στη ζωή του. Παρά τις εισηγήσεις από τον δικηγόρο του να προσφύγει επίσημα στο Τμήμα Εκβιαστών, ο ίδιος αρνείται, φοβούμενος ότι μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα.
Όπως φαίνεται η υπόθεση –όπως όλα δείχνουν– επιχειρείται να «κλείσει νύχτα», αφήνοντας εκτεθειμένους όσους μιλούν χωρίς να έχουν προηγηθεί θεσμικές ενέργειες.
Σημειώνεται ότι δεν κινούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχει τουλάχιστον ένας καταγγέλλων που δηλώνει ότι θα προσφύγει κανονικά στη Δικαιοσύνη, χωρίς οικονομικές απαιτήσεις. Υπάρχουν όμως και άλλοι που συμμετέχουν σε συζητήσεις για χρήματα, ενώ ταυτόχρονα επικαλούνται την ηθική τους στάση.
Μέχρι να κατατεθούν επίσημα οι μηνύσεις, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και εξελίσσεται ως το χρονικό ενός εκβιασμού, με όλα τα στοιχεία να βρίσκονται πλέον στο τραπέζι.
«Οι πραγματογνώμονες ζήτησαν και 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους» αποκάλυψε
Για τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού περί ενασχόλησης με την πολιτική αλλά και για τη δίκη για τα Τέμπη, μίλησε ο Νίκος Πλακιάς.
Σε συνέντευξή που παραχώρησε στον σταθμό POLITICA 89,8 της Κρήτης, ο Νίκος Πλακιάς αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να κατέβει η Μαρία Καρυστιανού στην πολιτική είπε πως «αν κάποιος συγγενής θέλει να εκμεταλλευτεί τη φήμη ή να πολιτικοποιηθεί, είναι δικό του θέμα» και ότι «μιλάω μόνο για την οικογένειά μου, εκπροσωπώ τα παιδιά μου».
Για το ενδεχόμενο να κατέβει στην πολιτική η Μαρία Καρυστιανού, επισήμανε επίσης πως «μπήκε στην αρένα με τα θηρία» και ότι «από εδώ και πέρα θα κρίνεται ως πολιτικός και όχι ως συγγενής».
«Η εκμετάλλευση του κόσμου που κατέβηκε στους δρόμους ήταν αναμενόμενη. Από την αρχή έλεγα: οι μεν συγκάλυψη, οι δε εκμετάλλευση», είπε και ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να χρωματίσω πολιτικά τα Τέμπη. Η πολιτικοποίηση θα έχει άσχημο αντίκτυπο στην κοινωνία».
Όσον αφορά την υπόθεση του δυστυχήματος στα Τέμπη και της έρευνας για αυτό, ο κ. Πλακιάς είπε ότι ήταν από τους πρώτους που είπαν ότι δεν υπάρχει παράνομο φορτίο.
«Όλοι αυτοί οι πραγματογνώμονες που μιλούσαν, πού είναι τώρα; Στη λίστα μαρτύρων δεν υπάρχει κανείς», είπε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα αποκάλυψε ότι «ζήτησαν και 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους. Όσα λεφτά θα πάρουμε εμείς από τις αποζημιώσεις, ένα ποσοστό θα πάρουν αυτοί. Δεν ντρεπόμαστε λίγο; Να πληρώσω τι; Να πάρω πραγματογνωμοσύνη για να κλείσω φυλακή κόσμο χωρίς να είναι αλήθεια;»
«Αρχικά οι πραγματογνώμονες και οι εμπειρογνώμονες έλεγαν δε θέλουμε τίποτα. Όσο πλησιάζουμε στη δίκη ζητάνε συμβάσεις με ποσοστά», είπε ακόμη.
«Βγήκα πρώτος και μίλησα εναντίον της συναυλίας. Η σύμβαση έλεγε ότι τα χρήματα θα πάνε στους συγγενείς. Εγώ δεν πήρα τίποτα. Κανείς δεν πήρε τίποτα».
Τέλος σε ό,τι αφορά τη δίκη, ο κ. Πλακιάς είπε ότι «αν ξεκινούσε η δίκη νωρίς, οι υπεύθυνοι θα ήταν ήδη στη φυλακή».
«Την αλήθεια θα την αποδεχτώ απ’ όπου κι αν προέρχεται. Το ψέμα θα το απορρίψω απ’ όπου κι αν είναι».
Κατίνα Παξινού: Το Όσκαρ, ο θάνατος της κόρης της, η χρεοκοπία, οι τιμές βασίλισσας και ο καρκίνος
Η Κατίνα Παξινού (Αικατερίνη Κωνσταντοπούλου) γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1900 στον Πειραιά και ήταν κόρη του αλευροβιομήχανου Βασίλη Κωνσταντόπουλου. Σπούδασε μουσική και κλασικό τραγούδι στο Ωδείο της Γενεύης, καθώς και σε ανάλογες σχολές του Βερολίνου και της Βιέννης.Εγγονός της είναι ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος.
Δείτε το βίντεο:
Της: Έπη Τρίη
«Η Κατίνα Παξινού, δεν είναι μόνο μεγάλη, είναι μοναδική», έλεγε για κείνη ο Οrson Welles. Η «θηριώδης Κατίνα», η σπουδαιότερη τραγωδός της χώρας που γέννησε το δράμα και η ηθοποιός που ζωντάνεψε ιδανικά, με «παράφορη πλαστουργική δύναμη» τις μεγάλες, δραματικές ηρωίδες του παγκόσμιου θεάτρου, υπήρξε και μια διεθνής σταρ.
Πρωτοεμφανίστηκε στη Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά το 1920, ερμηνεύοντας τον βασικό ρόλο στην όπερα «Αδελφή Βεατρίκη» του Δημήτρη Μητρόπουλου.
Η Κατίνα Παξινού παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Ανώτερο Ταξιάρχη Γεωργίου Α’ και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Δυτικής Γερμανίας. Τιμήθηκε ακόμη με τον τίτλο της Αξιωματούχου Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας και με το Βραβείο «Ιζαμπέλα Ντ’ Εστέ».
Ήταν εξαιρετική ζωγράφος, μαγείρισσα, κηπουρός, ακόμα και κεντήστρα
Όταν έπαιζε τον «Ματωμένο γάμο» κεντούσε συνεχώς, όπου κι αν βρισκόταν, ένα τεράστιο εργόχειρο στην μνήμη του Λόρκα που κουβαλούσε συνεχώς μαζί της. Έλεγε πως την βοηθούσε. Τελειώνοντας τις παραστάσεις, είχε ολοκληρωθεί κι αυτό.
Η καριέρα στο Χόλιγουντ και το Όσκαρ
Η Κατίνα Παξινού υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα ηθοποιός που κατάφερε να σταθεί στο Χόλιγουντ και μάλιστα με δικούς της όρους, να διαπρέψει θεατρικά και κινηματογραφικά στην Ευρώπη, να ξεχωρίσει ως τραγωδός παγκοσμίου βεληνεκούς.
Τo 1940, κυκλοφορεί το μυθιστόρημα του Ernest Hemingway «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» και κάνει πάταγο. Η επιτυχία του δελεάζει την Paramount Pictures να αγοράσει τα δικαιώματα του βιβλίου έναντι 150.000 δολαρίων -ποσό ρεκόρ για την εποχή (!). Αμέσως, ξεκινά η προετοιμασία για την μεταφορά του έργου, στον κινηματογράφο. Για τον αντρικό, πρωταγωνιστικό ρόλο ο συγγραφέας έχει επιλέξει τον στενό του φίλο, Gary Cooper, για την «Μαρία» συζητιέται το όνομα της Ingrind Bergman. Οι υπεύθυνοι διανομής του studio, δυσκολεύονται ιδιαίτερα να βρουν την «Pilar», την φλογερή Ισπανίδα πατριώτισσα της ιστορίας. Διάφορες ηθοποιοί περνούν, κάνουν δοκιμαστικά -ανάμεσά τους η Paula Negri, η Judith Anderson. Kαμία δεν θεωρείται κατάλληλη. Ύστερα, κάποια στιγμή, κάποιος θυμάται την Κατίνα Παξινού, την Ελληνίδα με την έντονη παρουσία, που, εκείνη την εποχή, διαπρέπει στο Broadway. Tην εντοπίζουν, της τηλεφωνούν, στο ξενοδοχείο της, στην Νέα Υόρκη. Η αντίδρασή της, τους αιφνιδιάζει…
«Ο συνομιλητής μου, με ρώτησε από την άλλη άκρη του ακουστικού, εάν είχα παίξει στον κινηματογράφο. Απάντησα «όχι». Με ρώτησε τότε αν ήθελα να πάω στο Χόλιγουντ και απάντησα πάλι «όχι». Τέλος, με ρώτησε, αν θα ήμουν διατεθειμένη να λάβω, εν πάση περιπτώσει μέρος σε ένα φιλμ της Paramount. Kαι απάντησα πάλι «όχι».
Στις συνεντεύξεις της, στη δεκαετία του ’60, η Παξινού διηγούνταν την ιστορία, λίγο σαν παραμύθι. Θυμόταν πάντως, με σιγουριά, πως όταν έκλεισε το τηλέφωνο μετά από κείνα τα τρία κοφτά «όχι», μετάνιωσε αμέσως για την άρνησή της. Γρήγορα, όμως, την καθησύχασαν…
«Η Μonique McCall, η μάνατζέρ μου, στην οποία έσπευσα να αναφέρω καταστενοχωρημένη το γεγονός, ενθουσιάστηκε. Μου είπε ότι αν είχα σπεύσει να δεχτώ, θα είχα κάνει ένα μεγάλο σφάλμα. Η άρνησή μου, ήταν βέβαιο, θα προκαλούσε περισσότερο ενδιαφέρον, θα κέντριζε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον των παραγωγών και οι άνθρωποι της Paramount σίγουρα θα επανέρχονταν…»
Έτσι κι έγινε. Οι άνθρωποι της Paramount -scouters, ιμπρεσάριοι, παρατρεχάμενοι- επανήλθαν με μια πρόταση: ζήτησαν από την Κατίνα Παξινού να κάνει ένα δοκιμαστικό για το ρόλο της Pilar. Εκείνη όμως δεν δεχόταν. Πίστευε πως κανένα δοκιμαστικό, δεν θα μπορούσε να καταγράψει το βάθος της ερμηνείας της ή να δώσει στους υπεύθυνους να καταλάβουν ποια ακριβώς θα ήταν η απόδοσή της.
«Στα γραφεία της Paramount o αρμόδιος διευθυντής, όταν του είπα τις σκέψεις μου, επικοινώνησε αμέσως με το Χόλιγουντ. Τα γραφεία της Νέας Υόρκης έχουν κατευθείαν γραμμή με τα στούντιο, στην Καλιφόρνια. Επικοινώνησε λοιπόν αμέσως με τον Da Silva (σ.σ. εδώ η Παξινού, αναφέρεται, μάλλον εκ παραδρομής, στον Howard Da Silva και όχι στον άνθρωπο που σκηνοθέτησε, τελικά, την ταινία, τον Sam Wood) ο οποίος θα γύριζε το φιλμ, και ο οποίος είχε από καιρό απελπιστεί ότι δεν θα έβρισκε την κατάλληλη Pilar.
Τρία ολόκληρα χρόνια το σενάριο βρισκόταν στο συρτάρι του και όλες οι απόπειρες που είχαν γίνει για να βρεθεί η κατάλληλη ηθοποιός είχαν αποτύχει. Ο διευθυντής της Paramount ανέπτυξε στο τηλέφωνο στον Da Silva τις αντιρρήσεις που είχα για τον τρόπο που ήθελαν να γυριστεί το δοκιμαστικό και ο οποίος, όπως πίστευα δεν θα επέτρεπε να σχηματίσουν σαφή ιδέα για τον τύπο στον οποίο ήθελαν να με χρησιμοποιήσουν.
Δεν θα ξεχάσω εκείνη τη στιγμή. Δεν ξέρω τι μου ήρθε. Ξέρω μόνο ότι, ενώ ο διευθυντής της Paramount τηλεφώνησε με ξαπλωμένα τα πόδια επάνω στο γραφείο του -κατά τη γνωστή συνήθεια ορισμένων Αμερικανών- ξαφνικά πετάχτηκα από τη θέση μου. Σχεδόν έπεσα επάνω του και του άρπαξα με βία το ακουστικό από το χέρι. Και μίλησα η ίδια του Da Silva. Του είπα ότι είμαι μεσογειακής καταγωγής και ότι αυτή η Ισπανίδα χωριάτα, η Pilar, είχε κάτι συγγενικό με Ελληνίδα και γι’αυτό την αισθανόμουνα κατά τέτοιο τρόπο που θα μπορούσα να την αποδώσω με καλή διαγραφή. Του είπα ακόμα ότι με τις φωτογραφίες και το τυπικό δοκιμαστικό δεν θα ήταν δυνατόν να καταλάβει πώς ακριβώς θα έπαιζα τον ρόλο.
Όμως, δεν το κρύβω, συγχρόνως έκανα το παν, για να μπορέσει ο σκηνοθέτης της ταινίας, από το τηλέφωνο, να πάρει μια ιδέα. Δηλαδή, του έλεγα, ότι το γέλιο της Pilar θα έπρεπε να είναι έτσι -και γελούσα- ή ότι η ομιλία της θα έπρεπε να είναι κατ’αυτόν τον τρόπο. Και του έλεγα μερικές φράσεις με τον τρόπο που, τελικά, μίλησα και στο φιλμ. Η συνδιάλεξη εκείνη κράτησε σχεδόν μισή ώρα. Δεν θυμάμαι, ούτε μπορώ τώρα να ξαναζωντανέψω ακριβώς και με κάθε λεπτομέρεια τη σκηνή. Μπορώ όμως να βεβαιώσω ότι όταν έβγαινα από το γραφείο του διευθυντή της Paramount, τα πόδια του δεν ήταν πια επάνω στο γραφείο, αλλά στήριζαν το σώμα του που μου έκανε μια βαθιά υπόκλιση !…»
Μετά από εκείνη την ημέρα, η Παξινού σιγουρεύτηκε πως, τελικά, είχε πάρει το ρόλο και -εν τέλει- δέχτηκε να γυρίσει μερικά μέτρα φιλμ, «συστήνοντας» τον εαυτό της και την Ισπανίδα ηρωίδα, που επρόκειτο να ερμηνεύσει. Το φιλμ ταχυδρομήθηκε στο Χόλιγουντ, όμως το οριστικό «ναι» που περίμενε, καθυστερούσε να έρθει. Εν τω μεταξύ, έφτασε αιφνιδιαστικά στην Νέα Υόρκη ο Αλέξης Μινωτής -είχε διαφύγει από την Ελλάδα, και -μέσω Μέσης Ανατολής- ταξίδεψε στην Αμερική με ειδική αποστολή: Ο τότε βασιλιάς Γεώργιος του είχε αναθέσει να μεταφέρει κάποια εμπιστευτικά έγγραφα. Το ίδιο εκείνο βράδυ, η Κατίνα πήρε το τηλεφώνημα που περίμενε: την πολυπόθητη πρόσκληση να πάει στο στούντιο και να γυρίσει την πρώτη της σκηνή, ως Pilar…
«Ξύπνησα από τις 4 το πρωί, την ημέρα της μεγάλης δοκιμασίας. Στις 6 με παρέλαβαν οι μακιγιέρ και από τις 7, έχοντας για ενίσχυση το αγαθό χαμόγελο του Gary Cooper -που από την πρώτη στιγμή μου έδειξε άπειρη συμπάθεια- έπαιξα την πρώτη σκηνή μπροστά στον φακό. Η λήψη κράτησε ως τις 4 το απόγευμα. Δηλαδή, επί 9 ολόκληρες ώρες γυρίζαμε και ξαναγυρίζαμε. Όταν τελειώσαμε -στο μεταξύ είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι ειδικοί μέσα στο στούντιο και είχαν έρθει θεατές και παρατηρητές, όλοι οι παράγοντες της εταιρείας- έφυγα κυριολεκτικά εξουθενωμένη από τον κόπο και τη συγκίνηση. Τριγύρω μου έβλεπα γελαστά πρόσωπα και θυμάμαι ότι μια σκηνή με τον Tamiroff, όταν τελείωσε, χειροκροτήθηκε. Όμως, επίσημα, δεν ήξερα τα αποτελέσματα. Με συνόδεψε ως το ξενοδοχείο μου ένας από τους ανθρώπους της Paramount, από το ιδιαίτερο επιτελείο του σκηνοθέτη. Όταν με αποχαιρέτησε, μου φίλησε το χέρι και μου είπε: «Τηλεγραφήστε στον άντρα σας στη Νέα Υόρκη, να ετοιμάσει τα πράγματά σας για το Χόλιγουντ. Θα παίξετε την Pilar…».
Για να μην του χαλάσω το χατίρι, δέχτηκα να κάνω τη δοκιμή, αλλά με έναν εντελώς δικό μου τρόπο. Ανέβηκα στο δωμάτιό μου, ντύθηκα με μια υπερπολυτελέστατη, βελουδένια, βραδινή τουαλέτα και ξαναπαρουσιάστηκα μπροστά τους, κρατώντας μια ουρά πίσω, δυό πήχες. Στην αρχή, με πέρασαν για τρελή. Τους είχα πει πως ήξερα καλά την Pilar, κι εγώ παρουσιαζόμουν με την τελευταία λέξη της παριζιάνικης μόδας. Η έκπληξή τους έφτασε στο κατακόρυφο όταν τους είπα ότι μπορούσαν να αρχίσουν το γύρισμα της «δοκιμαστικής» τους σκηνής. Στάθηκα μπροστά στο φακό και είπα σαν να μιλούσα σ’αυτούς που θα έβλεπαν το φιλμ, στο Χόλιγουντ. «Είμαι η Κατίνα Παξινού. Ξέρω καλά πως με προορίζετε για το ρόλο της Pilar και σας τονίζω πως έχω νιώσει τόσο καλά αυτή τη γυναίκα, ώστε όχι μόνο μπορώ να παίξω το ρόλο της, αλλά να μιλήσω και να γελάσω όπως τη φαντάστηκε ο ίδιος ο συγγραφέας. Επειδή όμως έχω μια φήμη, που δεν εννοώ να τη χάσω με μια γελοία δοκιμή, σας λέω πως δεν θα γυρίσω καμία δοκιμαστική σκηνή ως Pilar, παρά μονάχα όταν συζητήσω τις απόψεις μου με τον ίδιο τον (σ.σ. σκηνοθέτη) Sam Wood . Διαφορετικά, κύριοι, λυπάμαι, αλλά δεν θα μπορέσω να σας ευχαριστήσω. Χαίρετε!» ….
Ούσα ηθοποιός του θεάτρου, η Κατίνα έπαιζε το ρόλο της ολοκληρωμένα, εξελικτικά, σε συνέχεια χρόνου -το «σπάσιμο» σε μικρά, ανεξάρτητα κινηματογραφικά πλάνα την αποδιοργάνωνε. Λέγεται πως οι άνθρωποι της Paramount, συμφώνησαν να γυρίσουν κάποιες σκηνές της, χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές κάμερες, μια για τα κοντινά, μια για τα γενικά και μια για τα υπόλοιπα πλάνα της. Το αποτέλεσμα, τους αντάμειψε…
Λίγους μήνες αργότερα, η Κατίνα Παξινού θα παραλάμβανε ένα Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου (το μοναδικό από τα 9 για τα οποία προτάθηκε η ταινία, το πρώτο της Ελλάδας και το πρώτο που θα δινόταν σε μη Αμερικανό ηθοποιό -σημειωτέον για τον ίδιο ρόλο η Κατίνα τιμήθηκε και με Χρυσή Σφαίρα!), ντυμένη με μια κομψή, σκούρα grecian τουαλέτα του Jean Desses. Και θα δήλωνε: «Το δέχομαι, για λογαριασμό όλων των συναδέλφων μου του Εθνικού Θεάτρου, ζωντανών ή νεκρών….»
Η ένωση δύο οικογενειών βιομηχάνων
Η Κατίνα Παξινού παντρεύτηκε τον βιομήχανο Γιάννη Παξινό, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, η μία εκ των οποίων πέθανε σε πολύ μικρή ηλικία.Οι προσπάθειές της Κατίνας Παξινού για καριέρα στον χώρο του λυρικού θεάτρου δεν θα ευοδωθούν και έτσι το 1929 εμφανίζεται για πρώτη φορά στο θέατρο πρόζας ως μέλος του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη, παίζοντας στο έργο του Ανρί Μπατάιγ «Η Γυμνή Γυναίκα». Εκεί γνωρίζει τον Αλέξη Μινωτή, τον ερωτεύεται και τον παντρεύεται, έχοντας χωρίσει με τον Παξινό, του οποίου θα κρατήσει το επίθετο για το υπόλοιπο της καλλιτεχνικής της πορείας.
Η σπουδαία καλλιτεχνική πορεία
Το 1931, προσχωρεί μαζί με τον Αλέξη Μινωτή, στον Συνεταιρικό Θίασο του Αιμίλιου Βεάκη, που παρουσιάζει σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου, όπως: «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» του Ευγένιου Ο’ Νιλ, «Ο Πατέρας του Αυγούστου» του Στρίντμπεργκ, «Ο θείος Βάνιας» του Τσέχωφ.
Από το 1932 έως το 1940, εμφανίζεται στο Εθνικό Θέατρο, όπου ερμηνεύει ρόλους που την καταξιώνουν ως κορυφαία ηθοποιό της ελληνικής σκηνής. Με τη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου θα εμφανιστεί στο Λονδίνο, τη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο, ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, την Γερτρούδη στον «Άμλετ» του Σαίξπηρ, την Κυρία Άλβινγκ στους «Βρικόλακες» του Ίψεν. Την περίοδο του πολέμου εγκαθίσταται στις ΗΠΑ, όπου εμφανίζεται στο Μπρόντγουεϊ και ερμηνεύει σπουδαίους ρόλους στον κινηματογράφο, με τους οποίους κερδίζει τη διεθνή αναγνώριση.
Το 1950 επιστρέφει στην Ελλάδα και εμφανίζεται πάλι μαζί με τον Αλέξη Μινωτή στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο περιοδεύει στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ξαναπαίζει στη Νέα Υόρκη στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Λόρκα, έργο που επαναλαμβάνει στην Αθήνα στο Θέατρο Κοτοπούλη. Μετά το 1957, εμφανίζεται μόνιμα στη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας έργα του αρχαίου Θεάτρου και του σύγχρονου διεθνούς ρεπερτορίου. Ανάμεσα σ’ αυτά, η «Εκάβη», η «Μήδεια», οι «Φοίνισσες» και οι «Βάκχες» του Ευριπίδη, ο «Πατέρας» του Στρίντμπεργκ, «Η επίσκεψις της γηραιάς κυρίας» του Ντίρενματ, «Το Ταξίδι μακριάς μέρας μέσα στη νύχτα» του Ο’ Νιλ, «Η τρελή του Σαγιό» του Ζαν Ζιροντού, ο «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ.
Το 1968 η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής, συγκροτούν θίασο που εμφανίζεται στο Θέατρο «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης, και στο Θέατρο «Διάνα» της οδού Ιπποκράτους. Στο «Σινεάκ», το κινηματοθέατρο που αργότερα θα μετονομαστεί σε «Θέατρο Παξινού», παίζει στα έργα «Η Ήρα και το παγώνι» του Σον Ο’ Κέιζι, «Οι παλαιστές» του Στρατή Καρρά, οι «Βρικόλακες» του Ίψεν, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, ενώ την περίοδο 1971 – 1972 ερμηνεύει στο Θέατρο «Πάνθεον», την τελευταία μεγάλη επιτυχία της, ως «Μάνα Κουράγιο» στο ομώνυμο έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ.
Στις κινηματογραφικές επιλογές της υπήρξε εκλεκτική, εξ ου και οι μόλις 11 ταινίες της. Μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με τον Όρσον Γουέλς («Ο κύριος Αρκάντιν», 1955), τον Λουκίνο Βισκόντι («Ο Ρόκο και τ’ αδέλφια του», 1960) και φυσικά τον Σαμ Γουντ ( «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα»), όπου έπαιξε τη δυναμική αντάρτισσα του ισπανικού εμφυλίου που μπορούσε να προβλέπει το μέλλον. Για την ερμηνεία της τιμήθηκε το 1944 με το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ το 1949 τιμήθηκε με το Βραβείο Κοκτό στο Φεστιβάλ Μπιαρίτς για την ερμηνεία της στην ταινία του Ντάντλεϊ Νίκολς «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα».
Η Παξινού έπαιξε σε μια και μόνο ταινία ελληνικής παραγωγής, το 1969, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Γιώργου Σκαλενάκη, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Αλέξη Πάρνη. Ο Αλέκος Σακελλάριος ήθελε πολύ να παίξει η Παξινού τον ρόλο της θείας Καλλιόπης στη ταινία του « Η Θεία από το Σικάγο», αλλά αντέδρασε ο Φίνος, που πίστευε ότι η ταινία δεν θα έχει επιτυχία, επειδή έχουν μάθει να τη βλέπουν σε τραγωδίες στην Επίδαυρο και όχι σε ελαφρές κωμωδίες στο σινεμά.
Εκτός από τις αξέχαστες ερμηνείες της στο Θέατρο και τον κινηματογράφο, η Κατίνα Παξινού έκανε μεταφράσεις θεατρικών έργων του Ευγένιου Ο’ Νιλ και έγραψε τη μουσική για την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη το 1933 και σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή το 1952.
Η Παξινού φλέρταρε μονίμως με την χρεωκοπία και την καταστροφή
Κατασπατάλησε την περιουσία της και τις τεράστιες απολαβές από τα θεατρικά και τα κινηματογραφικά της έργα, χωρίς ποτέ να μπορεί να καταλάβει πως γινόταν αυτό.
Μια φορά ο Μινωτής ανακάλυψε ότι η γυναίκα του είχε σηκώσει το θηριώδες ποσό των 100.000 δολαρίων από μια Ελβετική τράπεζα και τα είχε φάει. Όταν τη ρώτησε που πήγαν τα λεφτά, απάντησε με σκέρτσο «μα Αλέξη μου, έπρεπε να πληρώσω και τον λογαριασμό του φαρμακείου». Στο φαρμακείο χρωστούσε λιγότερο από 50 δολάρια, τα υπόλοιπα δεν θυμόταν τι τα έκανε. Λίγο πριν πεθάνει, ζήτησαν από τον Μινωτή να την επισκεφθούν στο νοσοκομείο τρεις νεαροί σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μινωτής αρχικά αρνήθηκε, αλλά αυτοί επέμεναν υπερβολικά μέχρι που ενέδωσε. Τότε έμαθε ότι η Παξινού είχε δωρίσει τον μισθό της και τον μοιράζονταν τρεις άποροι νεαροί, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Δεν το ήξερε ούτε ο άντρας της, μόνο ο γραμματέας της σχολής.
Ο καρκίνος και ο θάνατος
Το 1969 η μεγάλη ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, Κατίνα Παξινού, πληροφορήθηκε ότι έπασχε από καρκίνο. Η ισχυρή της προσωπικότητα την έκανε να μην το βάλει κάτω στο άκουσμα του θλιβερού νέου. Εκείνη τη χρονιά, θέλοντας να «μετρήσει» τις δυνάμεις της, πήρε μέρος στην τελευταία της ταινία, «Το νησί της Αφροδίτης». Υπέφερε από τρομερούς πόνους που την ταλαιπωρούσαν. Όμως, η Παξινού ολοκλήρωσε τα γυρίσματα χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα στον σκηνοθέτη και τους συνεργάτες της. Δεν ανέφερε σε κανένα τίποτα για τους καθημερινούς και αδιάλειπτους πόνους….
Κατά τη χειμερινή περίοδο 1971- 1972, η Παξινού πρωταγωνιστούσε στο έργο του Μπρέχτ «Μάνα κουράγιο», σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Ο ρόλος της ήταν απαιτητικός. Με το που άνοιγε η αυλαία, εμφανιζόταν πάνω στη σκηνή κουβαλώντας ένα κάρο, μέσα στο οποίο ήταν κάποιοι από τους ηθοποιούς του θιάσου. Τους έσερνε, όχι με την ελάχιστη μυική δύναμη που της είχε απομείνει, αλλά με την τεράστια ψυχική αντοχή, που της έδινε η αγάπη της για το θέατρο και η άρνησή της να παραιτηθεί. Η ασθένεια την είχε καταβάλει, αλλά κανείς από τους θεατές δεν καταλάβαινε ότι υπέφερε. Πάνω στη σκηνή ήταν μια λαμπερή πρωταγωνίστρια. Στα παρασκήνια όμως ήταν μια άρρωστη ηλικιωμένη γυναίκα, που για να τα βγάλει πέρα χρειαζόταν βοήθεια και φροντίδα από δύο νοσοκόμες….
Το καλοκαίρι του 1972, είχε πια αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Είχε συνειδητοποιήσει ότι η ασθένεια σύντομα θα της στερούσε τη ζωή. Τότε επισκέφτηκε τον αγαπημένο της χώρο. Την Επίδαυρο. Κάθισε ανάμεσα στους θεατές και όχι εκεί που ανήκε, στη σκηνή. Το κοινό όμως αντιλήφθηκε την παρουσία της. Αυθόρμητα, οι θεατές σηκώθηκαν, την κοίταξαν και της χάρισαν το καλύτερο αντίο. Άρχισαν να τη χειροκροτούν ρυθμικά και ασταμάτητα. Οι τουρίστες, που δεν την αναγνώριζαν, αναρωτήθηκαν αν επρόκειτο για κάποια βασίλισσα. Και τότε, κάποιος από το κοινό τους απάντησε: «Ναι, είναι βασίλισσα. Είναι η Ατόσα (παρομοίωση με αυτοκράτειρα της Περσίας), είναι το μεγαλύτερο φαινόμενο της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου». Είχε κερδίσει με το ταλέντο, τη δύναμη και τη λεβεντιά της ψυχής της την αναγνώριση και την αγάπη του κόσμου….
Η Κατίνα Παξινού πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1973 στην Αθήνα, σε ηλικία 72 ετών λυτρωμένη από τους πόνους.
Ποιος είναι ο έρωτας που έκανε τη Ναταλία Λιονάκη να κλειστεί σε μοναστήρι και να γίνει καλόγρια; Επιτέλους, μάθαμε όλη την αλήθεια
Ένας άντρας ήταν η αιτία που η Ναταλία Λιονάκη πήρε τη μεγάλη απόφαση να κλειστεί σε μοναστήρι, επειδή την τραυμάτισε ψυχικά.
Αν για κάποιους η μοναχική ζωή φαντάζει ως κινηματογραφική ταινία και μυθοπλασία, για τη Ναταλία Λιονάκη δεν ήταν τίποτα άλλο από επιλογή.
Μια επιλογή, την οποία πήρε προκειμένου να γιατρέψει την πονεμένη της ψυχή και να επουλώσει τις πληγές που προκλήθηκαν από έναν παράφορο και θυελλώδη έρωτα.
Αν και η φλογερή κοκκινομάλλα ηθοποιός ποτέ της δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με την εκκλησία, πίστευε με το δικό της τρόπο, κάποια γεγονότα που συνέβησαν την έκαναν να αλλάξει εντελώς κοσμοθεωρία.
Έτσι, όταν σε συνεντεύξεις της έλεγε κάποτε πως «βρήκε το φως του Θεού μέσα της», λησμονούσε να μιλήσει για το σκοτάδι που την είχε ρίξει ένας άντρας, ο οποίος της είχε προκαλέσει την απόλυτη απογοήτευση.
Η Ναταλία Λιονάκη έγινε καλόγρια
Σύμφωνα με το Χάι, ο έρωτας αυτός που έληξε άδοξα, έριξε την ψυχολογία της στα τάρταρα, σβήνοντας το χαμόγελο από το πρόσωπό της.
Σαν να μην φτάνει αυτό, ένα άλλο συμβάν ήταν αυτό που κλόνισε τον κόσμο της συθέμελα. Τον Μάρτιο του 2009, σύμφωνα με δημοσιεύματα, πληροφορήθηκε την είδηση του τραγικού χαμού του Κώστα Καραδήμα, ο οποίος ήταν ο μεγάλος της έρωτας.
Ναταλία Λιονάκη και Κώστας Καραδήμας
Ο ηθοποιός βρέθηκε νεκρός στην είσοδο μιας πολυκατοικίας, στον Πειραιά. Αμέσως μετά, ακολούθησε μια σειρά αποκαλύψεων που οδήγησαν στη σύλληψη ενός αξιωματικού του Εμπορικού Ναυτικού.
Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν πως ο θάνατος του πρώην συντρόφου της ήταν ο λόγος που την οδήγησε στο να κλειστεί σε μοναστήρι.
Όσο και αν η μητέρα της κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιστρέψει η κόρη της στα εγκόσμια, τελικά δεν τα κατάφερε.
Η Ναταλία Λιονάκη έγινε καλόγρια
Πλέον, η Ναταλία μετά τη χειροτονία της σε Μοναχή Φεβρωνία σε τελετή στην Κένυα, έχει αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό, χωρίς να θέλει να θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή της.
Ένα νέο κυκλοφοριακό μέτρο που αλλάζει ριζικά τον τρόπο μετακίνησης στις μεγάλες πόλεις εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με την Ελλάδα να εμφανίζεται πλέον ανάμεσα στις χώρες που εξετάζουν σοβαρά την υιοθέτησή του.
Ίσως και στον Κηφισό.
Ο λόγος για τις λωρίδες συνεπιβατισμού (carpooling lanes), ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας στις οποίες επιτρέπεται η κίνηση μόνο σε οχήματα που μεταφέρουν τουλάχιστον δύο επιβάτες. Στόχος του μέτρου είναι η αποσυμφόρηση των δρόμων και η μείωση των εκπομπών ρύπων, σε μια περίοδο όπου η κυκλοφοριακή πίεση στα μεγάλα αστικά κέντρα έχει φτάσει στα όριά της.
Η λογική πίσω από το μέτρο είναι απλή: η συντριπτική πλειονότητα των ΙΧ που κινούνται καθημερινά στους δρόμους μεταφέρει μόνο τον οδηγό. Έτσι, με τη «δέσμευση» της αριστερής λωρίδας κατά τις ώρες αιχμής, οι οδηγοί ενθαρρύνονται να μοιράζονται το αυτοκίνητο, κερδίζοντας χρόνο και αποφεύγοντας τα υψηλά πρόστιμα.
Παρίσι και Ευρώπη δείχνουν τον δρόμο
Οι λωρίδες συνεπιβατισμού εφαρμόζονται ήδη σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το Παρίσι. Από τον Μάρτιο, το μέτρο τέθηκε σε ισχύ σε βασικούς αυτοκινητόδρομους γύρω από τη γαλλική πρωτεύουσα και συνοδεύεται από ειδική σήμανση με λευκό ρόμβο, ώστε οι οδηγοί να γνωρίζουν πότε και πού ενεργοποιείται.
Οι λωρίδες carpooling λειτουργούν κυρίως τις εργάσιμες ημέρες και στις ώρες αιχμής, ενώ προβλέπονται συγκεκριμένες εξαιρέσεις: ταξί, μέσα μαζικής μεταφοράς, ασθενοφόρα, περιπολικά, μοτοσικλέτες με δύο αναβάτες, καθώς και οχήματα που ανήκουν ή εξυπηρετούν άτομα με αναπηρία.
Στο τραπέζι και στην Ελλάδα
Το θέμα ήρθε πρόσφατα στο προσκήνιο και στην Ελλάδα, μέσα από δηλώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνου Κυρανάκη. Αναφερόμενος στο έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας, σημείωσε ότι σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν υιοθετηθεί αντικίνητρα για τη μετακίνηση με ΙΧ, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως «όποιος κινείται μόνος του σε αυτοκίνητο πληρώνει πρόστιμο».
«Μαύρα» ραντάρ και πρόστιμα
Η επιτήρηση των λωρίδων συνεπιβατισμού γίνεται μέσω ειδικών «μαύρων» ραντάρ, τα οποία είναι τοποθετημένα στο οδόστρωμα και χρησιμοποιούν θερμικούς αισθητήρες και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Τα συστήματα αυτά αναλύουν εικόνες από το εσωτερικό των οχημάτων και μπορούν να εντοπίσουν με ακρίβεια αν ο οδηγός κινείται μόνος του.
Όσοι παραβιάζουν τον κανονισμό έρχονται αντιμέτωποι με πρόστιμο 135 ευρώ, με δυνατότητα μείωσης αν πληρωθεί εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Οι αυστηροί έλεγχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι το μέτρο δεν έχει συμβολικό χαρακτήρα, αλλά λειτουργεί ως πραγματικό αντικίνητρο για την άσκοπη χρήση του αυτοκινήτου.
Τηλέφωνο από διαφημιστική; Παίρνεις αποζημίωση 10.000 ευρώ
Σημαντική και οριστική ενίσχυση των δικαιωμάτων των πολιτών απέναντι στις ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις φέρνει η πλέον παγιωμένη νομολογία, μετά και την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αλλάζει τα δεδομένα για εκατομμύρια συνδρομητές.
Όσοι δέχονται παράνομες διαφημιστικές ή προωθητικές κλήσεις, ενώ έχουν δηλώσει ρητά ότι δεν τις επιθυμούν, μπορούν πλέον να διεκδικήσουν αποζημίωση τουλάχιστον 10.000 ευρώ, χωρίς καμία ποινική εμπλοκή, χωρίς φόβο και χωρίς ρίσκο για τους ίδιους.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο «Μητρώο 11», ένα θεσμικό εργαλείο που λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας της ιδιωτικότητας και μεταφέρει ολόκληρη την ευθύνη αποκλειστικά στους παραβάτες – δηλαδή στις εταιρείες και τα call centers.
Τι είναι το «Μητρώο 11» και γιατί σε προστατεύει απόλυτα
Το «Μητρώο 11», που προβλέπεται από το άρθρο 11 του νόμου 3471/2006, αποτελεί υποχρεωτικό κατάλογο που τηρεί κάθε πάροχος τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα.
Σε αυτό εγγράφονται οι συνδρομητές που δηλώνουν ρητά ότι δεν επιθυμούν διαφημιστικές ή προωθητικές τηλεφωνικές κλήσεις, ανεξαρτήτως του ποιος καλεί και για ποιον λόγο.
Η εγγραφή είναι απλή και μπορεί να γίνει:
ηλεκτρονικά
μέσω τηλεφωνικής εξυπηρέτησης
ή με αίτηση σε κατάστημα του παρόχου
Από τη στιγμή που ολοκληρώνεται η εγγραφή, ο πολίτης καλύπτεται πλήρως από τον νόμο και δεν φέρει καμία ευθύνη για ό,τι ακολουθήσει.
Ανεπιθύμητη κλήση μετά την εγγραφή; Έρχεται αποζημίωση
Αν, παρά την εγγραφή στο «Μητρώο 11», συνεχίσουν να καταγράφονται ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις, ο συνδρομητής αποκτά αυτοτελές και ισχυρό δικαίωμα αποζημίωσης.
Ο νόμος προβλέπει ξεκάθαρα:
ελάχιστη αποζημίωση 10.000 ευρώ
χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης
καμία ποινική δίωξη, καμία νομική εμπλοκή και καμία επιβάρυνση για τον πολίτη
Η διαδικασία είναι καθαρά αστική και στρέφεται αποκλειστικά κατά της εταιρείας ή του call center που παραβίασε τη νομοθεσία.
Όταν ακούτε για τα κατακάθια του καφέ, τι σκέφτεστε; Μήπως ότι απλά είναι άχρηστα και θα πρέπει να καταλήξουν στα σκουπίδια; Μήπως, όμως, δεν είναι έτσι;
Αποδεικνύεται ότι το κατακάθι του καφέ είναι χρήσιμο για μια σειρά από πράγματα που έχουν να κάνουν με το σπίτι.
Μερικοί, μάλιστα, θα έλεγαν ότι είναι ένας από τους πιο οικονομικά προσιτούς τρόπους να κάνετε διάφορες εργασίες στο σπίτι, αλλά και πράγματα για την ομορφιά σας. Έτσι, την επόμενη φορά που θα ετοιμαστείτε να πετάξετε τα κατακάθια του καφέ, θα το ξανασκεφτείτε, αφού θα έχετε διαβάσετε τις 14 απίστευτες χρήσεις του, που ακολουθούν.
Το κατακάθι του καφέ, δεν θα είναι ένας καλός βοηθός μόνο στο νοικοκυριό σας. Θα κάνει και το πρόσωπό σας να φαίνεται λαμπερό!
foodonyourfacebeauty
Απλά ανακατέψτε ένα κουταλάκι κατακάθι του καφέ με μια-δυο σταγόνες ελαιόλαδο και θα έχετε ένα scrub για το δέρμα σας. Θα δείτε πόσο αναζωογονητική επίδραση θα έχει στο πρόσωπό σας. Κάνει, επίσης, θαύματα στη μείωση της κυτταρίτιδας, σε άλλα μέρη του σώματός σας.
Το κατακάθι του καφέ θα σας βοηθήσει να απαλλαγείτε με φυσικό τρόπο από τα ενοχλητικά παράσιτα στο σπίτι.
homeadviceguide
Δείτε το σαν ένα φυσικό απωθητικό για τα επιβλαβή ζωύφια, αφού το κατακάθι του καφέ εκπέμπει μια μυρωδιά που τα κάνει να μην πλησιάζουν. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι ένας πολύ εύκολος και φθηνότερος τρόπος από το να καλέσουμε μια εταιρεία απεντόμωσης.
Μπορεί, επίσης, να φρεσκάρει τα θαμπά ξύλινα έπιπλά σας.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε, είναι να τρίψετε λίγο κατακάθι απαλά σε τυχόντα σημάδια που βλέπετε στην ξύλινη καρέκλα σας, στο ντουλάπι ή στο τραπέζι. Είναι τόσο απλό! Επιπλέον, θα αποφύγετε κάθε αντιαισθητικό αποχρωματισμό στη διαδικασία, που είναι ένα σημαντικό μπόνους.
Εάν πιάνει το χέρι σας και θέλετε να φυτέψτε τα δικά σας καρότα, τότε φροντίστε να χρησιμοποιήσετε το κατακάθι του καφέ την επόμενη φορά.
Με το να προσθέσετε το κατακάθι του καφέ στο έδαφος, θα βοηθήσετε τα καρότα σας να αναπτυχθούν πολύ πιο γρήγορα. Απλά φροντίστε να μην χρησιμοποιήσετε φρέσκο κατακάθι, γιατί θα χρειαστεί χρόνος για να διασπαστεί σε λίπασμα και να μπορέσει να κάνει τα μαγικά του.
Αν μισείτε να καθαρίζετε το τηγάνι, δοκιμάστε το τρίψιμο με κατακάθι του καφέ.
Getty
Αλλά να είστε προσεκτικοί. Να μην το χρησιμοποιήσετε σε τηγάνια με ευαίσθητη επίστρωση, επειδή τα κατακάθια του καφέ είναι πολύ λειαντικά και θα μπορούσαν να χαλάσουν την επιφάνεια τους.
Μετατρέψτε το κατακάθι του καφέ, σε ένα αποσμητικό χώρου.
naturespromise
Με την προϋπόθεση ότι σας αρέσει η μυρωδιά του καφέ, απλά τοποθετήστε μερικά κατακάθια του κοντά στον αεραγωγό του κλιματισμού σας και το σπίτι σας θα μυρίζει όπως τα Starbucks!
Αν ο νεροχύτη σας μυρίζει, τότε βάλτε λίγα κατακάθια του καφέ σαν αποσμητικό.
blog.freepeople
Το μόνο που χρειάζεστε, είναι ένα μικρό βάζο και μερικά κατακάθια του καφέ. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το κοντά στο νεροχύτη και θα καλύψει τη μυρωδιά του χθεσινού δείπνου.
Αφήσατε μισό κρεμμύδι στο ψυγείο σας και τώρα η μυρωδιά είναι ανυπόφορη όταν ανοίγετε την πόρτα για να πάρετε κάτι;
Instructables
Αν δεν έχετε μαγειρική σόδα να απορροφήσει τη μυρωδιά, τότε δοκιμάστε μερικά κατακάθια του καφέ για να την καλύψετε, με μια λίγο πιο ευχάριστη. Είναι το απόλυτο αποσμητικό ψυγείου.
Δεν χρειάζεται πάντα να βασίζεστε σε συμβατικά και συχνά δυσώδη λιπάσματα για την κηπουρική.
Το κατακάθι του καφέ είναι ένα φοβερό υποκατάστατο λίπανσης, επειδή κατακρατεί το νερό, πράγμα που εγγυάται ότι τα φυτά σας θα έχουν την απαραίτητη υγρασία.
Αν έχετε μόλις αγγίξει κάτι με τα χέρια σας, όπως ψάρια, και δεν μπορείτε να βγάλετε την μυρωδιά ό,τι και να κάνετε, τότε χρησιμοποιήστε το κατακάθι του καφέ.
hometalk
Όχι μόνο θα φύγει η μυρωδιά, αλλά θα κάνετε και μια καλή απολέπιση. Τα χέρια σας θα είναι απαλότερα και καθαρότερα.
Θα διαπιστώσετε ότι δεν υπάρχει καλύτερο λίπασμα από αυτό που περιέχεται στο κατακάθι του καφέ.
hometalk
Ο λόγος είναι το ότι είναι πλούσιο σε άζωτο και προσελκύει, επίσης, τα σκουλήκια, τα οποία βοηθούν να αυξηθεί η ποσότητα του νερού και του οξυγόνου στο χώμα.
Την επόμενη φορά που θα αποφασίσετε να κάνετε μπάρμπεκιου στην ύπαιθρο ή σχεδιάζετε να ανάψτε μια φωτιά, ρίξτε μερικά κατακάθια του καφέ πάνω στα ξύλα πριν τα ανάψετε.
Redtricycle
Αυτό θα βοηθήσει να μην πετάγεται η στάχτη γύρω και να μπαίνει στα μάτια, στη μύτη και στο στόμα. Επίσης, δεν θα πεταχτούν σπίθες προς άλλο μέρος μέσα στην εξοχή, με κίνδυνο μιας ακούσιας έναρξης πυρκαγιάς.
Αν είστε οπαδός του καφέ, τότε δεν δικαιολογείται να μην έχετε ένα κερί από κατακάθι.
Mother Earth Living
Είναι εξαιρετικά εύκολο να το φτιάξετε. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα χάρτινο κύπελλο, ένα φύλλο χαρτί κουζίνας, ένα φλιτζάνι από υπολείμματα κεριών, μια μικρή κατσαρόλα, ένα φιτίλι για κερί, ψαλίδι και ένα μπολ για ανακάτεμα, για να δημιουργήσετε το τέλειο DIY κερί καφέ, εμποτισμένο με την καλύτερη μυρωδιά σε όλο τον κόσμο.
Αφήστε τα μαλλιά σας να λάμψουν με λίγα κατακάθια του καφέ.
YouTube
Είναι η απόλυτη θεραπεία για τα μαλλιά και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βάλετε τα κατακάθια στα μαλλιά σας και θα αφαιρέσουν οποιαδήποτε λακ ή τζελ, κάνοντάς τα λαμπερά και όμορφα. Επίσης, αν θέλετε το χρώμα των μαλλιών σας πιο σκούρο, τα κατακάθια θα κάνουν σίγουρα μια καλή δουλειά.
Άγιος Διονύσιος ο Νέος ο Ζακυνθινός ο Αρχιεπίσκοπος Αιγίνης και Θαυματουργός: Ο «Άγιος της Συγγνώμης» έκρυψε και φυγάδευσε το φονιά του αδελφού του.
Η μνήμη του Αγίου Διονυσίου του Νέου Ζακυνθινού του Αρχιεπισκόπου Αιγίνης και Θαυματουργού τιμάται στις 17 Δεκεμβρίου. Του π. Ηλία Μάκου.
Φαίνεται αδιανόητη για την ανθρώπινη λογική μια από τις μεγαλύτερες χριστιανικές αρετές, που είχε και φανέρωσε στην πράξη ο άγιος Διονύσιος ο Ζακυνθινός, Επίσκοπος Αιγίνης.
Λόγω της ανεξικακίας του έκρυψε και φυγάδευσε το φονιά του αδελφού του!
Μιλάμε σ’ αυτή την περίπτωση για γνήσιο χριστιανικό ήθος. Και απέδειξε ότι βρισκόταν κοντά στο Θεό ή καλύτερα ότι είχε μέσα του το Χριστό.
Δεν έκανε απλά το καλό στον καλό, αυτό είναι ανθρώπινο. Έκανε το καλό στον κακό, κάτι, που είναι ηρωισμός…
Δεν είναι εύκολο αυτό. Αντίθετα είναι πολύ δύσκολο. Και ας βάλουμε τα δυνατά μας και εμείς να ακολουθούμε το δρόμο του αγίου Διονυσίου. Είναι χρέος και βαθιά ανάγκη ταυτόχρονα. Για να είμαστε αληθινοί άνθρωποι, εικόνες και παιδιά του Θεού.
Οι Ζακυνθινές οικογένειες Σιγούρου, από την οποία καταγόταν ο άγιος Διονύσιος, και η οικογένεια Μονδίνου είχαν πολλά χρόνια θανάσιμη έχθρα μεταξύ τους, που συχνά οδηγούσε σε αιματηρές συμπλοκές. Σε μια από αυτές δολοφονήθηκε ο αδελφός του αγίου Διονυσίου.
Χωρίς να το ξέρει ο φονιάς, κατέφυγε κυνηγημένος στη Μονή, όπου μόναζε ο άγιος. Δεν γνώριζε ποιος ήταν και του εξομολογήθηκε το τι είχε κάνει.
Τότε ο Διονύσιος, όχι μόνο δεν τον παρέδωσε στις αρχές, όχι μόνο δεν του επιτέθηκε, αλλά τον έκρυψε για λίγες ημέρες και μετά τον φυγάδευσε! Ναι, αυτό έκανε, και ας μη μπορεί να το συλλάβει ο δικός μας νους…
Όμως ο άγιος Διονύσιος ήταν στολισμένος με την ανεξικακία. Και φανέρωσε πως την αντιλαμβανόταν.
Ως μακροθυμία και ανοχή απέναντι στα κακά των ανθρώπων, ακόμη και αν πρόκειται για εγκλήματα!
Ως αγνή και ειλικρινή διάθεση όχι μόνο να ξεχάσει τα κακά, που προξενούν οι άνθρωποι, και να μη θέλει να αντεκδικηθεί, αλλά και να συγχωρεί εκείνο, που σκότωσε τον ίδιο τον αδελφό του και να του ανταποδίδει καλό αντί μίσους!
Δίκαια, λοιπόν, αποδόθηκε στο Διονύσιο η ονομασία ο:
Άγιος της Συγγνώμης
Το όφελος διπλό από αυτή του τη συμπεριφορά: Και ο δολοφόνος μετανόησε και νέο έγκλημα αποτράπηκε…
Διχόνοιες και εχθρότητες είναι δυστυχώς καταστάσεις πολύ συχνές στην κοινωνική μας ζωή. Πολλές φορές από ασήμαντες αφορμές. Και όταν καλοεξετάσουμε την πρώτη αιτία της κακίας μας θα δούμε πως ήταν ανάξια λόγου.
Φτάνει συχνά, όπως και στην περίπτωση του αγίου Διονυσίου, ολόκληρες οικογένειες να είναι δηλητηριασμένες μεταξύ τους και να θέλει η μία την εξόντωση της άλλης.
Έτσι η ζωή μας παρουσιάζεται γεμάτη μικρότητες και παρεξηγήσεις. Εκδικητικές διαθέσεις πυροδοτούν πολλών τις ενέργειες. Μοιάζει η κοινωνία μας με στρατόπεδα αντιμαχόμενων.
Λείπουν τα στοιχεία, που ήταν κεντρικά, στον άγιο Διονύσιο: Η αγάπη, η κατανόηση, η μεγαλοψυχία.
Τι μας διδάσκει ο όσιος της Ζακύνθου;
Να αγαπούμε εκείνους, που δεν μας αγαπούν και θέλουν το κακό μας και μας καταδιώκουν και μας μισούν και μας αδικούν, που είναι, με μια λέξη, εχθροί μας!
Και όχι μόνο να τους αγαπούμε, αλλά και να τους ευεργετούμε και να προσευχόμαστε γι’ αυτούς!
Στην καρδιά του αληθινού Χριστιανού δεν είναι νοητό και δεν μπορεί για κανένα λόγο να υπάρχει απέχθεια και έχθρα. Μισούμε και αποστρεφόμαστε την αμαρτία και την κακία. Ποτέ τα πρόσωπα, που αμαρτάνουν ή συμπεριφέρονται με κακότητα.
Κατά το παράδειγμα του αγίου Διονυσίου, ας δίνουμε τα χέρια ως αδέλφια. Τίποτε δεν είναι ικανό να μας χωρίσει μεταξύ μας. Εγωισμοί και διχοστασίες μη γίνουν αιτία να πικραίνουμε τη ζωή μας και να χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Μην αφήνουμε τόπο, όπως δεν άφησε ο άγιος Διονύσιος, στο διάβολο.
Ας δώσουμε τη συγχώρηση και ας ζητήσουμε τη συγγνώμη. Ας σπάσουμε τον πάγο της κακίας, που μας χωρίζει από τους άλλους. Μη λογαριάζουμε τι θα κάνουν εκείνοι. Ας γίνουμε εμείς ανώτεροι άνθρωποι…
Ένα προμελετημένο από δύο εραστές έγκλημα που έδινε καιρό τροφή σε σκανδαλοθηρικές φυλλάδες
Θανάσης Αυγερόπουλος: Η πρεσβυτέρα, ο εραστής της και η δολοφονία του κληρικού.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2012 οι εφημερίδες έγραφαν για τον «τραγικό θάνατο» που βρήκε ο ιερέας Αθανάσιος Αυγερόπολος, 52 ετών, «από σφαίρες αδίστακτων δολοφόνων». Ο άτυχος ιερέας είχε πάει διακοπές με την οικογένειά του στην ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του, τα Κρέστενα Ηλείας.
Το ζευγάρι είχε φύγει από συγγενικό σπίτι σε χωριό κοντά στην Αρχαία Ολυμπία και κατευθυνόταν προς τη Ζαχάρω για καφέ και ανάληψη χρημάτων απο την Τράπεζα. Ο ιερέας βρισκόταν στο αυτοκίνητό του, σε χώρο στάθμευσης στη διασταύρωση της Κρέστενας, όταν δύο άγνωστοι που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού τον πυροβόλησαν με πιστόλι και διέφυγαν. Στο όχημα επέβαινε και η πρεσβυτέρα, η οποία σε κατάσταση σοκ είχε διακομισθεί στο νοσοκομείο. Άλλες εφημερίδες έγραφαν ότι το ζευγάρι είχε ήδη κάνει ανάληψη μεγάλου ποσού, εικάζοντας ότι το κίνητρο της εν ψυχρώ δολοφονίας ήταν πιθανώς η ληστεία. Άλλες απέδιδαν τη δολοφονία σε προσωπικές διαφορές. Η αστυνομική έρευνα διαπίστωσε ότι οι δράστες παρακολουθούσαν τον ιερέα και περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία για να χτυπήσουν. Σύμφωνα με την ιατροδικαστή του νοσοκομείου Ρίου, Αγγελική Τσιόλα, που έκανε την αυτοψία, το πτώμα έφερε πολλαπλές κακώσεις σε θώρακα, κεφαλή και τράχηλο απο πυροβόλο όπλο.
Ο ιερέας, με καταγωγή από το ορεινό χωριό Πυρά Φωκίδας −όπου διατηρούσε και οικογενειακή ταβέρνα− είχε τρία παιδιά με την πρεσβυτέρα που ήταν κατά πολύ νεώτερή του. Η είδηση της τραγικής δολοφονίας του συγκλόνισε την ιδιαίτερη πατρίδα του, αλλά και τα γειτονικά χωριά όπου επίσης λειτουργούσε. Φίλοι και συνεργάτες του στη μητρόπολη Φωκίδας δεν μπορούσαν να πιστέψουν το τραγικό τέλος του κληρικού, τον οποίο περιέγραφαν ως άριστο οικογενειάρχη με «ήσυχο βίο», που «δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα».
Πολύ σύντομα οι πρώτες εντυπώσεις από το φονικό θα ανατρέπονταν. Η εξιχνίαση της δολοφονίας αποδείχθηκε πολύ εύκολη υπόθεση για τις Αστυνομικές Αρχές της Ηλείας, οι οποίες την ίδια κιόλας ημέρα έφτασαν και στον δράστη και στην ηθική αυτουργό. Ο 41χρονος εραστής της 43χρονης παπαδιάς είχε στήσει καρτέρι θανάτου στον άτυχο ιερέα και η πρεσβυτέρα τον είχε οδηγήσει ουσιαστικά στον θάνατο, καθώς σταμάτησε το αυτοκίνητο στο προσυμφωνημένο σημείο του δρόμου, στο ύψος των Κρουνών, ισχυριζόμενη ότι θέλει να κατέβει για φυσική της ανάγκη.
«Δεν είχα κανέναν λόγο να σχεδιάσω τη δολοφονία του συζύγου μου, δεχόμουν ασφυκτική πίεση και απειλές από τον δράστη πως θα σκοτώσει τον άντρα μου αν δεν έφευγα μαζί του», κατέθεσε η παπαδιά και υποστήριξε πως ήταν αθώα για τον θάνατο του συζύγου της. Δακρυσμένη, μεταφέρθηκε από το γραφείο της Ανακρίτριας Ηλείας στον Εισαγγελέα. Βουβός και με σκυμμένο το κεφάλι, ο 41χρονος δράστης Νίκος Παναγόπουλος οδηγήθηκε κι εκείνος στον Εισαγγελέα που του άσκησε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση και στη Θεοδώρα Αυγεροπούλου δίωξη για ηθική αυτουργία και άμεση συνέργεια.
η
Η Θεοδώρα Καρβέλα και ο Θανάσης Αυγερινόπουλος γνωρίστηκαν όταν ο παπάς ήταν 23 ετών και η Θεοδώρα ανήλικη, μόλις 16 ετών. Ωστόσο, αποφάσισε αμέσως να τη χρίσει πρεσβυτέρα. Σύντομα ο παπάς χειροτονήθηκε και οι δυο τους έμειναν στα Πυρά Φωκίδας, όπου έφτιαξαν το σπιτικό τους και με την πάροδο των χρόνων απέκτησαν τρεις γιους. Πολλοί στο χωριό θεωρούσαν πως η Θεοδώρα είχε δείξει μέσα στα χρόνια σημάδια αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς, ότι είχε αχαλίνωτα πάθη και μυστική ζωή που απολάμβανε κατά τις περίεργες απουσίες της. Η εξωσυζυγική της σχέση με τον 41χρονο άνδρα δεν ήταν η πρώτη. Δημοσιεύματα της εποχής έκαναν λόγο και για άλλες σχέσεις που διατηρούσε στο παρελθόν, καθώς και ότι είχε εξομολογηθεί η ίδια πως ήταν σεξομανής, διατηρούσε σχέσεις με διάφορους άντρες στους οποίους έδινε Viagra για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις ερωτικές της επιθυμίες και ότι ο δράστης του φονικού είχε πολύ καλές επιδόσεις στο κρεβάτι, λόγος για τον οποίο διατηρούσε μαζί του μια σχέση πάθους.
Στις 21 Ιουνίου 2013 η παπαδιά και ο εραστής της κάθισαν στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Κακουργιοδικείου Αιγίου, κατηγορούμενοι πως από κοινού οργάνωσαν τη δολοφονία του άτυχου ιερέα. Η παπαδιά υποστήριζε ότι αιτία του άγριου φονικού ήταν η παθολογική ζήλια του δράστη που δεν άντεχε να τη μοιράζεται ερωτικά με τον άτυχο ιερέα. «Μου έλεγε να μην κάνω έρωτα με το γουρούνι, εννοώντας το σύζυγό μου (…) Φοβόμουν μην κάνει κακό σε μένα και στα παιδιά μου. Από την πρώτη στιγμή της σχέσης μας μισούσε θανάσιμα τον σύζυγό μου και όποιον με πλησίαζε».
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο δικηγόρος της κατηγορουμένης: «Υπάρχουν στοιχεία, όπου της έστελνε άπειρα μηνύματα απειλητικού χαρακτήρα, της ζήταγε να φύγει μαζί του, αυτή αρνιόταν κι έγινε αυτό που έγινε. Στην αστυνομία είπε άλλα πράγματα διότι αμέσως μετά την απείλησε ότι θα σκοτώσει και αυτή και τα παιδιά της. Αν θέλετε, σύναψε ερωτικό δεσμό με τον λάθος άνθρωπο που η ζήλια του όπλισε το χέρι».
Ένας πρώην εραστής της παπαδιάς, ο άνθρωπος από τον οποίο εκείνη γνώρισε τον 41χρονο αγρότη, αποκάλυψε ότι η παπαδιά ήθελε να βγάλει από τη μέση τον άντρα της. Του είχε πει πολλές φορές ότι ο άντρας της τη χτυπούσε, χωρίς όμως ο ίδιος να έχει δει ποτέ σημάδια στο σώμα της. Το διάστημα που ο πρώην εραστής είχε βρεθεί στη φυλακή, η παπαδιά τον ενίσχυε οικονομικά. Αλλά όταν έκανε σχέση με τον δράστη, του ζητούσε πίσω τα χρήματα.
Κατά τη διάρκεια της απολογίας του ο 41χρονος δράστης ανασκεύασε την προανακριτική του κατάθεση. Αντί να ρίξει όλη την ευθύνη στην πρώην ερωμένη του, ομολόγησε την πράξη του και για πρώτη φορά υποστήριξε ότι δεν τον έβαλε εκείνη να σκοτώσει τον 52χρονο ιερέα. Πρόσθεσε μάλιστα ότι η παπαδιά δεν γνώριζε την πρόθεσή του να τον σκοτώσει: «Η παπαδιά δεν είχε καμία σχέση. Εγώ θόλωσα από τη ζήλια και τον σκότωσα. Εκείνη δεν μου είπε ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο… Δεν είχα πρόθεση να τον σκοτώσω, μόνο να τον φοβίσω. Πυροβόλησα με κλειστά μάτια και τρεμάμενα χέρια και δεν πιστεύω πως εγώ σκότωσα τον άτυχο ιερέα», κατέθεσε ο δράστης απολογούμενος, ενώ στη συνέχεια ο συνήγορός του συμπλήρωσε:«Ήταν φυσίγγι επτά νούμερο, ακατάλληλο να φέρει τον θάνατο σε έναν άνθρωπο. Είναι μόνο για πτηνά», ενώ ανέφερε πως ανέμενε την προσκόμιση της ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης που θα αποδείκνυε πως ο δράστης δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει το θύμα του.
Από την πλευρά της η 43χρονη παπαδιά αρνήθηκε τις κατηγορίες που της αποδίδονταν και ισχυρίστηκε ότι δεν όπλισε εκείνη το χέρι του εραστή της.«Είναι ένα έγκλημα καθαρά ερωτικού πάθους, η ζήλια όπλισε το χέρι του συγκατηγορούμενού της με τον οποίο είχε εξωσυζυγική σχέση τρεισήμισι μηνών και τον είχε δει τέσσερις φορές όλες κι όλες», επεσήμανε ο δικηγόρος της κατηγορουμένης, ενώ τόνισε πως δεν υπήρχε κανένα κίνητρο από την πλευρά της συζύγου του άτυχου κληρικού να σχεδιάσει την δολοφονία του. «Δεν ισχύει πως την κακομεταχειριζόταν ο σύζυγός της», ανέφερε. Από την πλευρά του ο δικηγόρος του 41χρονου δράστη υποστήριξε:«Ο πελάτης μου ικανοποίησε την καταπιεστική απαίτηση της συγκατηγορούμενής του με την οποία είχε ερωτικό δεσμό και δεν είχε λόγο να απειλήσει τον άτυχο ιερέα. Αντίθετα η συγκατηγορούμενή του είχε λόγους και κίνητρα πράγμα το οποίο έχει αποδειχθεί και από άλλες μαρτυρικές καταθέσεις άλλων προσώπων από τα οποία είχε ζητήσει το ίδιο δηλαδή να βγάλουν από τη μέση τον άντρα της».
Στις 26 Ιουνίου 2013 ο 41χρονος Νίκος Παναγόπουλος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και 4 χρόνια, ενώ η παπαδιά Θεοδώρα Καρβέλα καταδικάστηκε σε ισόβια.
Στις 26 Μαρτίου 2018 στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Πατρών εκδικάστηκε η υπόθεσή τους σε δεύτερο βαθμό. Το δικαστήριο επέβαλε για μία ακόμη φορά την ποινή των ισοβίων και στους δύο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση.
Στις 21 Μαρτίου 2019 η υπόθεση της δολοφονίας του ιερέα συζητήθηκε στον Άρειο Πάγο όπου είχαν προσφύγει η Θεοδώρα Καρβελά και ο Νίκος Παναγόπουλος. Ο εισαγγελικός λειτουργός δήλωσε κατά την συζήτηση: «Αιτιολογημένα το Εφετείο απέρριψε τη χορήγηση των ελαφρυντικών στην κατηγορούμενη». Ο καταδικασμένος σε ισόβια εραστής, που ζητούσε να αναιρεθεί η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, δεν παραστάθηκε με αποτέλεσμα ο εισαγγελέας να προτείνει να απορριφθεί η αίτησή του.
