Ένα από τα πιο εμβληματικά τοπόσημα των Εξαρχείων και της πρωτεύουσας, το καφενείο «Η Μουριά», βρίσκεται αντιμέτωπο με την έξωση, προκαλώντας κύμα οργής και κινητοποιήσεων στο διαδίκτυο
Δεν είναι απλώς ένα παραδοσιακό καφενείο. Για τους κατοίκους της Αθήνας και ειδικότερα της γειτονιάς των Εξαρχείων, η «Μουριά», στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου, αποτελεί ζωντανό κύτταρο της ιστορίας της πόλης. Σήμερα, μετά από 111 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας, αυτό το ιστορικό σημείο αναφοράς απειλείται άμεσα με λουκέτο.
Το τελεσίγραφο του ιδιοκτήτη και η αλλαγή χρήσης
Η ανησυχία για το μέλλον του καφενείου μετατράπηκε σε σοκ όταν ο έβδομος κατά σειρά ιδιοκτήτης του, Χρήστος Βάνας, ενημέρωσε για τις εξελίξεις: ο ιδιοκτήτης του ακινήτου ζήτησε την απομάκρυνση της επιχείρησης, με σκοπό να αλλάξει ριζικά τη χρήση του χώρου.
«Ένας χώρος εμπιστοσύνης, οικειότητας και ανταλλαγής»
Όπως χαρακτήρισε εύστοχα σε πρόσφατο αφιέρωμά της στην «Ελληνική Κουζίνα» του «Βήματος» η Δώρα Μάστορα, τη «Μουριά» δεν πρέπει να τη βλέπουμε τη «απλώς ως ένα παλιό καφενείο, αλλά ως έναν τόπο μνήμης. Έναν τόπο όπου συναντιούνταν άνθρωποι που άλλοτε, με χαμηλή και συνωμοτική φωνή, κατέστρωναν σχέδια αντίστασης και αλλαγής και άλλοτε, με λόγο δημόσιο και θαρραλέο, υπερασπίζονταν τα δικαιώματα των ανθρώπων, διεκδικώντας ελευθερία, ισότητα και δικαιοσύνη.
Η Μουριά, όμως, δεν υπήρξε μόνο ένα πνευματικό στέκι. Ήταν πάντοτε μια ανάσα, μια παρηγοριά, ένας τόπος όπου μπορούσαμε να υπάρχουμε ελεύθερα, να πούμε δυο κουβέντες, να μοιραστούμε στιγμές, σκέψεις και σιωπές. Αυτή είναι, άλλωστε, η μεγάλη δύναμη των καφενείων. Φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά, τους δίνουν την ευκαιρία να γνωριστούν ουσιαστικά και, σιγά-σιγά, τους μετατρέπουν σε μια μικρή κοινότητα. Οι θαμώνες τους είναι οικογένειες χωρίς δεσμούς αίματος. Και με έναν παράξενο τρόπο, ακόμη και όταν διαφωνούν ή συγκρούονται, αγαπιούνται και στηρίζουν ο ένας τον άλλο, όπως ακριβώς συμβαίνει στις πραγματικές οικογένειες».
Κινητοποίηση φορέων: Να κηρυχθεί νεότερο μνημείο
Η Ένωση Επαγγελματιών Εστίασης Αθήνας πήρε επίσημα θέση, καλώντας τόσο τον Δήμο Αθηναίων όσο και το Υπουργείο Πολιτισμού να παρέμβουν άμεσα. Το αίτημα είναι σαφές: να χαρακτηριστεί το εμβληματικό καφενείο ως νεότερο μνημείο σύγχρονης πολιτιστικής κληρονομιάς από την αρμόδια Υπηρεσία, διασφαλίζοντας έτσι νομοθετικά τη διατήρηση της χρήσης του.
«Η ιστορία δεν αλλάζει χρήση» – Ψήφισμα και συλλογή υπογραφών
Παράλληλα, οι πολίτες παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Στο διαδίκτυο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη μια μεγάλη καμπάνια συλλογής υπογραφών υπό τον τίτλο «Η ιστορία δεν αλλάζει χρήση – 111 χρόνια Μουριά».
Οι υπογράφοντες δηλώνουν την πλήρη συμπαράστασή τους στον Χρήστο Βάνα και στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στην πλήρη τουριστικοποίηση και την αλλοίωση του αυθεντικού χαρακτήρα των Εξαρχείων, τονίζοντας την ανάγκη να κρατηθεί ζωντανό κάθε κομμάτι του πολιτισμού της γειτονιάς.
Το καλά κρυμμένο μυστικό της Λακωνίας που οι λάτρεις του δεν θέλουν να γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό.
Tο ελληνικό καλοκαίρι κρύβει την πραγματική του μαγεία στα μέρη εκείνα όπου ο πολιτισμός δίνει τη θέση του στην απόλυτη γαλήνη. Αν, λοιπόν, ανήκετε σε εκείνους που αποζητούν την αυθεντική εξερεύνηση και θέλουν να ξεφύγουν, έστω και για λίγο, από την επαναλαμβανόμενη βαβούρα των οργανωμένων ακτών, πρέπει να γνωρίζετε πως η Πελοπόννησος κρύβει θησαυρούς που περιμένουν να τους ανακαλύψετε.
Για έναν από αυτούς θα μιλήσουμε σήμερα. Στις ανατολικές ακτές της Λακωνίας, εκεί όπου ο επιβλητικός Πάρνωνας κατηφορίζει απότομα και συναντά τα νερά του Μυρτώου Πελάγους, βρίσκεται ένας επίγειος παράδεισος που ακούει στο όνομα Μπαλογκέρι. Πρόκειται για το πιο καλά φυλαγμένο μυστικό της περιοχής, μια ανέγγιχτη γωνιά που προσφέρει μια μοναδική αίσθηση απομόνωσης, ιδανική για όσους θέλουν να γίνουν ένα με το άγριο φυσικό τοπίο.
Το Μπαλογκέρι δεν είναι απλώς άλλη μια όμορφη ακρογιαλιά, αλλά ένας προστατευμένος όρμος που μοιάζει με σκανδιναβικό φιόρδ στην καρδιά της Ελλάδας. Είναι «φωλιασμένο» ανάμεσα σε απόκρημνους, μεγαλοπρεπείς βράχους, στο σημείο ακριβώς όπου καταλήγει ένα εντυπωσιακό ομώνυμο φαράγγι.
Η πρώτη εικόνα που αντικρίζει κανείς φτάνοντας εκεί είναι πραγματικά καθηλωτική, με τα βαθιά νερά σε τιρκουάζ απόχρωση να είναι πάντα πεντακάθαρα και πολύ δροσερά. Η απόχρωση των νερών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πυκνή βλάστηση της πλαγιάς, η οποία καθρεφτίζεται με απίστευτη διαύγεια στη θάλασσα, δίνοντας αυτό το… κάτι παραπάνω στη συνολική εμπειρία.
Η ακτή, από τη μεριά της, είναι στρωμένη με ολόλευκα βότσαλα, ενώ σε αυτό το μυστικό καταφύγιο, οι μόνοι ήχοι που θα συντροφεύσουν τις στιγμές σας είναι αυτοί της ίδιας της φύσης. Πρόκειται για μια εμπειρία που ηρεμεί το πνεύμα και σε παρασύρει σε μια γλυκιά μυσταγωγία, κάνοντάς σε να νιώθεις σαν σύγχρονος ναυαγός που ανακάλυψε τον δικό του, προσωπικό παράδεισο. Αν σας αρέσει το snorkeling ή ακόμα και η αναρρίχηση, ο βυθός και οι βράχοι του όρμου θα σας αποζημιώσουν και με το παραπάνω, αρκεί βέβαια να έχετε τη διάθεση να κουβαλήσετε τον απαραίτητο εξοπλισμό…
Μια παραλία για λίγους
Η μαγεία αυτής της παραλίας διατηρείται αναλλοίωτη ακριβώς επειδή η φύση έχει φροντίσει να την προστατεύσει από τη μαζική προσέλευση. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ντόπιοι προσπαθούν να μη «διαφημίζουν» το μέρος και πολλές φορές… διαμαρτύρονται όταν το μπαλογκέρι γίνεται θέμα ως καλοκαιρινός προορισμός. Μεταξύ μας, δεν έχουν κι άδικο… Αλλά θα ήταν πολύ κρίμα να σε βγάλει ο δρόμος προς τα εκεί και να μην απολαύσεις αυτό το μαγικό μέρος.
Η πρόσβαση στην παραλία αποτελεί μια μικρή περιπέτεια, η οποία όμως ανταμείβει με το παραπάνω όσους αποφασίσουν να την επιχειρήσουν. Η γενικότερη διαδρομή έχει ως αφετηρία το πανέμορφο, ορεινό χωριό Ρειχιά, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 87 χιλιομέτρων από τη Σπάρτη.
Καθώς αφήνετε πίσω σας τον παραδοσιακό οικισμό με κατεύθυνση προς την ακτογραμμή, ο δρόμος οδηγεί προς την κατηφόρα του φαραγγιού. Επειδή οι διαθέσιμες πεζοπορικές καταγραφές συχνά παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις ως προς τις ακριβείς αποστάσεις, ο χρυσός κανόνας εδώ είναι να έχετε την προσοχή σας στραμμένη στις τοπικές σημάνσεις. Ο χωματόδρομος που θα συναντήσετε στην πορεία σας απαιτεί υπομονή και χαμηλές ταχύτητες, καθώς ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες του χειμώνα που προηγήθηκε, το έδαφος μπορεί να κρύβει μεγάλες πέτρες. Ένα όχημα με αυξημένη απόσταση από το έδαφος είναι σίγουρα η πιο ξεκούραστη επιλογή, αλλά με συγκεντρωμένη οδήγηση η διαδρομή είναι προσβάσιμη και για ένα συμβατικό αυτοκίνητο.
Η πεζοπορία στο φαράγγι και η οργάνωση που… δεν θα βρεις!
Όταν ο δρόμος πλέον ολοκληρωθεί και το έδαφος γίνει πολύ κακοτράχαλο, είναι η στιγμή να σταθμεύσετε το όχημά σας και να συνεχίσετε τη διαδρομή με τα πόδια. Εντοπίζοντας τα χαρακτηριστικά σημάδια που οδηγούν προς το Φαράγγι Μπαλογκέρι, θα ακολουθήσετε το μονοπάτι που ξετυλίγεται στα αριστερά. Η κατάβαση μέχρι την ακτή διαρκεί περίπου μισή ώρα και προσφέρει μια μοναδική επαφή με το παρθένο περιβάλλον. Το μονοπάτι δεν παρουσιάζει ακραίο βαθμό δυσκολίας για όσους έχουν μια μικρή εξοικείωση με τη φύση, αλλά έχει ορισμένα απότομα σημεία και πέτρες που μπορεί να γλιστράνε.
Δείτε το βίντεο:
Το πιο κρίσιμο στοιχείο που πρέπει να γνωρίζει κάθε επισκέπτης είναι η παντελής έλλειψη οργάνωσης. Στο Μπαλογκέρι δεν θα βρείτε σκιερά δέντρα, πόσιμο νερό ή κάποια υποτυπώδη καντίνα. Επομένως, η σωστή προετοιμασία είναι το απόλυτο κλειδί. Θα πρέπει να έχετε προνοήσει για μια αξιόπιστη ομπρέλα θαλάσσης, άφθονο παγωμένο νερό και τις απαραίτητες προμήθειες σε τρόφιμα, καθώς στην ακτή θα είστε αποκλειστικά αυτόνομοι.
Επιπλέον, επειδή το σήμα των κινητών τηλεφώνων είναι από εξαιρετικά ασθενές έως ανύπαρκτο (!), καλό είναι να έχετε ενημερώσει κάποιον δικό σας άνθρωπο για τον προορισμό σας πριν ξεκινήσετε. Τέλος, η ιδανικότερη ώρα για να επιχειρήσετε την πεζοπορία είναι νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα, αποφεύγοντας έτσι την έντονη μεσημεριανή ζέστη.
Αν μετά από όλα αυτά αναρωτιέστε ακόμα αν το Μπαλογκέρι αξίζει τον κόπο, η απάντηση είναι μία: Μιλάμε για μια αληθινή ωδή στην άγρια και ανέγγιχτη ομορφιά της Πελοποννήσου, έναν τόπος που σαγηνεύει με την κρυστάλλινη κομψότητά του. Οπότε ναι, αξίζει και με το παραπάνω!
Η αντισυνταγματάρχης Μαρία Κιοϊλιού έγραψε ιστορία
Η πρώτη γυναίκα εκπρόσωπος Τύπου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) ανέλαβε σήμερα, επίσημα, τα καθήκοντά της.
Στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Δώμα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, παρουσία του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Δημητρίου Χούπη, η αντισυνταγματάρχης Μαρία Κιοϊλιού ανέλαβε τα καθήκοντα αντικαθιστώντας τον έως τώρα εκπρόσωπο συνταγματάρχη Σπύρο Ασλάνη.
Στο σύντομο χαιρετισμό του ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, υπογράμμισε ότι η νέα εκπρόσωπος Τύπου του ΓΕΕΘΑ «έχει εξελιχθεί σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο με επιτυχία» ενώ εξήρε τις επιδόσεις της.
Δεν παρέλειψε δε, να συγχαρεί για την προσφορά του τον κ. Ασλάνη – στον οποίο επέδωσε και αναμνηστικά δώρα – που αποχωρεί ενώ ευχαρίστησε θερμά τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους για την άψογη συνεργασία κατά τα τρία χρόνια της αρχηγίας του.
Ποια είναι η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας
Η αντισυνταγματάρχης Μαρία Κιοϊλιού είναι η νέα εκπρόσωπος Τύπου του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), διαθέτοντας πολυετή εμπειρία σε επιχειρησιακές και επιτελικές θέσεις των Ενόπλων Δυνάμεων.
Γεννημένη στο Διδυμότειχο, αποφοίτησε το 2003 από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, λαμβάνοντας τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού στο Σώμα Εφοδιασμού – Μεταφορών. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής της πορείας ολοκλήρωσε με επιτυχία όλα τα προβλεπόμενα εκπαιδευτικά σχολεία που αντιστοιχούν στην ειδικότητα και τον βαθμό της.
Έχει υπηρετήσει σε σειρά μονάδων και επιτελείων του Στρατού Ξηράς, αναλαμβάνοντας θέσεις αυξημένης ευθύνης. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε Διευθύντρια Υποστήριξης του Δορυφορικού Σταθμού Εδάφους, ενώ υπηρέτησε και ως Διευθύντρια του Εθνικού Γραφείου Υποστήριξης στο αεροπορικό επιτελείο του ΝΑΤΟ (AIRCOM).
Στο ακαδημαϊκό πεδίο, η Μαρία Κιοϊλιού πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Warwick του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου φοίτησε με υποτροφία στο πρόγραμμα MBA (Master of Business Administration), αποκτώντας εξειδίκευση στη διοίκηση επιχειρήσεων.
Η εξομολόγηση της Νανάς Παλαιτσάκη για την αισθητική επέμβαση που έκανε
Η Νανά Παλαιτσάκη επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους μια πολύ προσωπική εμπειρία, καθώς όπως αποκάλυψε σε βίντεο στα social media, υποβλήθηκε πρόσφατα σε αισθητική επέμβαση, δείχνοντας μάλιστα και τα πρώτα αποτελέσματα της.
Η δημοσιογράφος εξήγησε ότι η αφορμή για το χειρουργείο δεν ήταν αρχικά αισθητικής φύσεως. Όπως ανέφερε, επισκέφθηκε το Νοσοκομείο “Γεώργιος Γεννηματάς” προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα ιατρικό ζήτημα που αφορούσε εύρημα στο τριχωτό της κεφαλής της. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον διευθυντή του Τμήματος Μικροχειρουργικής και Πλαστικής Χειρουργικής, Αθανάσιο Καρονίδη, ο οποίος έκρινε αναγκαία τη χειρουργική αφαίρεσή του.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεών τους, η Νανά Παλαιτσάκη αναφέρθηκε και σε ένα αισθητικό θέμα που την απασχολούσε το τελευταίο διάστημα, τη χαλάρωση στην περιοχή του λαιμού. Έτσι αποφάσισε να συνδυάσει την απαραίτητη ιατρική επέμβαση με μια αισθητική παρέμβαση, προχωρώντας σε ολικό neck lift.
Όπως αποκάλυψε, η επέμβαση ολοκληρώθηκε με επιτυχία και πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με τοπική αναισθησία, γεγονός που της επέτρεψε να παραμένει σε πλήρη επικοινωνία με τους γιατρούς καθ’ όλη τη διάρκειά της.
Η ίδια έγραψε χαρακτηριστικά:
«Πώς αποφάσισα να κάνω neck lift! Σήμερα είμαι μερικές μέρες μετά και φυσικά είμαι ακόμη πρησμένη. Μοιράζομαι μια εμπειρία Χειρούργος είναι ο Άριστος dr_athanasios_karonidis Δ / ν της Μικροχειρουργικής -εγκαυμάτων -πλαστικής χειρουργικής στο Γ .Γεννηματας», έγραψε η δημοσιογράφος.
Η Νανά Παλαιτσάκη κάλεσε όλες τις γυναίκες να σπάσουν τα ταμπού και να σταματήσουν να νιώθουν ενοχές για τις αισθητικές παρεμβάσεις: «Όταν κάποιος θέλει κάτι πολύ και τον ενοχλεί, μπορεί να το κάνει. Το δεύτερο που θέλω να επικοινωνήσω είναι ότι έχουμε εξαιρετικό ιατρικό προσωπικό, ο δικός μου γιατρός ήταν σε κέντρο του εξωτερικού και για προσωπικούς του λόγους γύρισε στην Ελλάδα. Πραγματικά αν κάτι σας προβληματίζει, να επιλέξετε τον σωστό γιατρό και να το τολμήσετε, γιατί η διαφορά είναι πολύ μεγάλη», ανέφερε η Νανά Παλαιτσάκη.
Η μέρα που χάνεις τον γονιό σου, και ειδικά εάν είναι ο αγαπημένος σου πατέρας που ήταν πάντα δίπλα σου, σε φρόντιζε, σε πρόσεχε, σου γνώρισε τον κόσμο αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό, όσα χρόνια κι αν περάσουν πονάει πάντα το ίδιο!
Κι αυτόν ακριβώς τον πόνο περιγράφει το παρακάτω κείμενο:
«Δεν πάει πολύς καιρός από ένα Σάββατο πρωί, που κάποιος μου είπε, “πολύ γλυκός ο πατέρας σου, προσέχει ακόμα τις παρέες σου”.
Δεν θυμάμαι τι ακριβώς του απάντησα, νομίζω κάποιο εξυπνακίστικο τσιτάτο, αλλά έκτοτε, ήταν σαν να άνοιξε μια χαραμάδα στο παρελθόν και έχουν βγει στην επιφάνεια στιγμές και εικόνες καταχωρημένες μεν, σχετικά ξεχασμένες δε.
Κάπου εκεί, στα 7-8, σε μια παρέλαση, εγώ φοράω ένα κίτρινο μπουφάν κι εκείνος κρατάει το χέρι μου σφιχτά μέσα στον κόσμο. Ασφάλεια. Μαγική έννοια για όλους, για μια γυναίκα ακόμα περισσότερο.
Λίγο πριν, λίγο μετά, το πρώτο μου ταξίδι που θυμάμαι με αεροπλάνο. Γυρνούσαμε από Κέρκυρα και “ένιωθα καρφίτσες στ’αυτιά μου” κλαίγοντας στην αγκαλιά του. Βάλσαμο εκείνη η αγκαλιά.
Έκτοτε ταξιδέψαμε πολύ μαζί. Γυρίσαμε όλη την Ευρώπη εις διπλούν και εξαντλήσαμε το μεγαλύτερο κομμάτι της Αμερικής. Έμαθα τις συνήθειές του που σαν παιδί με εκνεύριζαν και τώρα στα 36 μου τις έκανα κτήμα μου. Πάντα στο αεροδρόμιο 2-3 ώρες νωρίτερα, πάντα παράθυρο και άλλα τέτοια. Κι έχω ακόμα στ’ αυτιά μου μια φράση του, Πρωτοχρονιά του 1993 στην Ελβετία “δες τα τώρα, μαζί μου, μην παντρευτείς κάποιον που δεν θα μπορεί και τον πρίξεις τον άνθρωπο”.
Ναι, για εκείνον, δεν είχε σημασία ποτέ τι θα είχε, πόσα θα είχε, σημασία είχε “να μπορείς να γελάς”.
Είχα την ευλογία να κάνω πολλά πράγματα με τον πατέρα μου. Δουλέψαμε μαζί, μεγαλώσαμε μαζί, ζήσαμε μαζί. Μάθαμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα και να διαβάζουμε τις ίδιες σιωπές. Ήξερε ότι “πήγαινε με βόλτα γύρω γύρω”, κοινώς Πειραϊκή – Ζέα – Πασαλιμάνι για να καταλήξουμε στο Saint Paul σήμαινε ότι πρέπει να χάσω την πρώτη ώρα. Και το έκανε. Χωρίς να ρωτάει. Γινόταν partner in crime.
Όπως κι εγώ δεν ζήτησα ποτέ επεξηγήσεις όταν μου έλεγε για κάποιον “δεν λέει και πολλά ε;”. Ήξερα. Χωρίς πολλά λόγια.
Κι αυτό μπορεί να μοιάζει ρόδινο κι ανέμελο μέσα από τα κοινότυπα τσιτάτα της “κόρης για το μπαμπάς της” όμως η αλήθεια είναι πως αυτή η σχέση έχει και σελίδες που πονάνε. Είναι εκείνος ο πιο σκληρός κριτής. Είναι εκείνος που τελευταίος θα καταλάβει, αν το καταλάβει ποτέ, πως μεγάλωσες. Είναι εκείνος που αρνείται να σταματήσει να είναι ο κυμματοθραύστης σου κι όταν δεν μπορεί πια, τότε θυμώνει. Κι εσύ δεν καταλαβαίνεις τι έχεις κάνει λάθος. Γιατί σου την λέει για όλα.
Γιατί τίποτα δεν είναι αρκετό. Γιατί;
Οι διαμάχες μεταξύ πατέρας και κόρης μπορούν να είναι τόσο σκληρές που θα νομίζεις πως αυτοί οι δυο άνθρωποι μισιούνται. Κι όμως, πράξη αγάπης είναι ακόμα κι αυτό το ξέσκισμα ψυχής.
Μην ανησυχείς, δεν έπαψες να είσαι το κοριτσάκι του. Την αδυναμία του κρύβει. Ακόμα σε προσέχει, σε φροντίζει, σε νοιάζεται αλλά το καμουφλάρει. Του φοράει λέξεις πολλές φορές υπερβολικές. Φοβάται. Και δεν θα στο πει ποτέ.
Φοβάται και δεν πρέπει να του δείξεις πως το ξέρεις.
Δεν ξέρω τι είναι για τους άντρες ο πατέρας τους. Μπορώ να σου πω τι είναι για μια γυναίκα, ένας καλός πατέρας.
Είναι η ισορροπία της. Είναι ο άντρας που θα προσπαθήσει να βρει και να μοιραστεί την ζωή της. Κι όταν δεν μπορέσει να το βρει, θα βάλει τον γιο της να περπατήσει πάνω σε αυτά τα βήματα.
Για μια γυναίκα, ο καλός πατέρας, είναι η ασφάλεια και η δύναμή της.
Είναι η αγκαλιά που θα αναζητάει για να μπει μέσα. Ξέρει πως το «σ’αγαπώ» θα το ακούσει σπάνια, ίσως και ποτέ. Θα το νιώθει όμως κάθε μέρα. Θα το νιώθει κάθε στιγμή. Είναι η ανάγκη της να έχει την ψευδαίσθηση της απόλυτης ελευθερίας ενώ εκείνος της έχει δώσει τόσες γερές ρίζες που όσο κι αν περιπλανηθεί, θα ξέρει πάντα τον δρόμο να γυρνάει πίσω.
Είναι ο από μηχανής θεός της που δεν χρειάζεται να επικαλεστεί. Δεν χρειάζεται να ζητήσει την παρουσία του. Είναι εκεί κι έχει δώσει την λύση.
Είναι εκείνος που ένα μεσημέρι του Ιούλη, θα της πουν ότι φεύγει και το μόνο που θα μπορέσεις να πεις είναι “όχι ακόμα”. Ποτέ δεν θα είναι έτοιμη να τον αποχωριστεί. Θα ζητάει πάντα ακόμα λίγο. Κι αν είναι αρκετά τυχερή, αν η μοίρα την έχει ευλογήσει, κάποιος θα ακούσει την παράκλησή και θα δώσει λίγο ακόμα χρόνο για να προλάβει να γεμίσει με μνήμες.
Λίγο ακόμα χρόνο με αυτόν που στην ζωή θα είναι αναντικατάστατος μέχρι να προλάβει να βρει “εκείνον” που θα πλησιάσει να την κάνει να νιώσει έτσι.
Γιατί νομίζετε άλλωστε πως κάθε γυναίκα, όποιας ηλικίας, όσο δυναμική κι ανεξάρτητη κι αν είναι θα χαμογελάει πάντα όταν την λένε “κοριτσάκι μου”.»
Μπορείς να βρεις τα 4 κρυμμένα αντικείμενα; …Οι περισσότεροι δεν μπορούν να βρουν το ένα
Οι οπτικοί γρίφοι είναι ένας από τους πιο εύκολους και διασκεδαστικούς τρόπους να δώσεις στον εγκέφαλό σου μια γρήγορη «προπόνηση». Με την πρώτη ματιά, αυτή η εικόνα φαίνεται να δείχνει απλώς ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να χαλαρώνει άνετα στο κρεβάτι, περιτριγυρισμένο από συνηθισμένα αντικείμενα του σπιτιού.
Όμως μέσα στη σκηνή κρύβονται τέσσερα έξυπνα καμουφλαρισμένα αντικείμενα:
Μια λάμπα Μια χτένα Ένα καρφί Ένα χάπι
Ακούγεται εύκολο, σωστά; Όχι και τόσο.
Πολλοί άνθρωποι μπορούν να εντοπίσουν μόνο δύο ή τρία αντικείμενα πριν τα παρατήσουν. Η πρόκληση δεν έχει να κάνει μόνο με την όραση — αλλά και με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις οπτικές πληροφορίες.
Γιατί οι γρίφοι με κρυμμένα αντικείμενα ξεγελούν τον εγκέφαλό σου
Ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να εστιάζει πρώτα σε γνώριμα σχήματα και σημαντικές λεπτομέρειες. Αυτό είναι χρήσιμο στην καθημερινή ζωή, αλλά σημαίνει επίσης ότι συχνά αγνοούμε μικρά ή έξυπνα κρυμμένα αντικείμενα.
Οι δημιουργοί τέτοιων γρίφων το εκμεταλλεύονται αυτό:
Κρύβοντας αντικείμενα μέσα σε σχέδια
Μπλέκοντας αντικείμενα με έπιπλα ή σκιές
Τοποθετώντας σχήματα εκεί που τα μάτια σου δεν περιμένουν να τα δουν
Το αποτέλεσμα; Ο εγκέφαλός σου «συμπληρώνει» την εικόνα και προσπερνά τα κρυμμένα στοιχεία.
Γι’ αυτό το τελευταίο αντικείμενο είναι συνήθως το πιο δύσκολο να βρεθεί.
Τα 4 κρυμμένα αντικείμενα
1. Η λάμπα
Αυτό είναι το πιο εύκολο.
Μπορείς να δεις τις λάμπες πάνω στα κομοδίνα δίπλα στο κρεβάτι. Οι περισσότεροι τις παρατηρούν αμέσως γιατί ξεχωρίζουν καθαρά από το φόντο.
2. Η χτένα
Η χτένα είναι κρυμμένη κοντά στο κάτω μέρος του κρεβατιού.
Επειδή «μπερδεύεται» με τα σεντόνια ή το σχέδιο των επίπλων, μπορεί εύκολα να σου ξεφύγει αν δεν κοιτάξεις προσεκτικά το κάτω μέρος της εικόνας.
3. Το καρφί
Το καρφί είναι πιο δύσκολο.
Είναι διακριτικά ενσωματωμένο στα έπιπλα ή στις λεπτομέρειες του φόντου και δεν μοιάζει αμέσως με ξεχωριστό αντικείμενο. Εδώ βοηθά να επιβραδύνεις και να εστιάσεις στα σχήματα.
4. Το χάπι — το πιο δύσκολο απ’ όλα
Αυτό είναι το αντικείμενο που οι περισσότεροι δεν βλέπουν.
Το χάπι είναι κρυμμένο μέσα στο στόμα της ηλικιωμένης γυναίκας. Πολλοί το χάνουν επειδή είναι πολύ μικρό και μοιάζει σχεδόν σαν μέρος της γλώσσας ή του στόματός της.
Μόλις το δεις, όμως, ξαφνικά φαίνεται προφανές.
Συμβουλές για να λύνεις πιο γρήγορα γρίφους με κρυμμένα αντικείμενα
Πήγαινε πιο αργά
Αν κοιτάζεις πολύ γρήγορα, ο εγκέφαλος παραλείπει λεπτομέρειες.
Χώρισε την εικόνα σε μέρη
Εστίασε σε μία γωνία ή περιοχή κάθε φορά αντί να κοιτάζεις όλη την εικόνα μαζί.
Ψάξε για περίεργα σχήματα
Τα κρυμμένα αντικείμενα συνήθως «σπάνε» το φυσιολογικό μοτίβο του σχεδίου.
Ξεκουράσε τα μάτια σου
Κοίτα αλλού για λίγα δευτερόλεπτα και μετά ξανακοίτα την εικόνα με καθαρή ματιά.
Πολύ συχνά θα παρατηρήσεις κάτι που πριν σου είχε ξεφύγει εντελώς.
Γιατί αυτοί οι γρίφοι κάνουν καλό
Τα παιχνίδια με κρυμμένα αντικείμενα δεν είναι μόνο διασκεδαστικά — μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη βελτίωση:
της προσοχής στη λεπτομέρεια
της συγκέντρωσης
της οπτικής μνήμης
της αναγνώρισης μοτίβων
της πνευματικής εγρήγορσης
Είναι σαν μικρές προπονήσεις για τον εγκέφαλο.
Και σε αντίθεση με δραστηριότητες που προκαλούν άγχος, οι γρίφοι προσφέρουν και μια αίσθηση ικανοποίησης όταν τελικά βρίσκεις τη λύση.
Τελική σκέψη
Βρήκες και τα τέσσερα κρυμμένα αντικείμενα μόνος σου;
Αν όχι, μην ανησυχείς — οι περισσότεροι χάνουν τουλάχιστον ένα αντικείμενο την πρώτη φορά. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει τέτοιους γρίφους τόσο εθιστικούς και διασκεδαστικούς.
Μερικές φορές η απάντηση δεν είναι πραγματικά κρυμμένη…
Η Τιτίκα Στασινοπούλου παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα» και την Μένια Κούκου.
Η γνωστή ηθοποιός ρωτήθηκε για την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την πώληση του σπιτιού της αείμνηστης σταρ στην οδό Στησιχόρου, καθώς και για τον αστικό μύθο γύρω από τις ενέσιμες θεραπείες που έκανε, προκειμένου να διατηρείται νέα.
«Έπρεπε να το διατηρήσουν αυτό το σπίτι, δεν το έκαναν, τελείωσε. Έπρεπε να το αντιμετωπίσουν σαν κειμήλιο. Του Γιάννη ήταν το σπίτι, ό,τι θέλει το κάνει. Δεν είναι δυνατόν να χαιρόταν με αυτή την κίνηση η Αλίκη, δεν το πήρε να το πουλήσει», δηλώνει η Τιτίκα Στασινοπούλου.
«Ήταν ένας μύθος η Αλίκη, ένα ορόσημο, ήταν διαχρονική. Άνηκε σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο στους θαυμαστές της. Έχω την αίσθηση ότι είναι λιγάκι μύθος ότι η Αλίκη δεν ήθελε άλλες ξανθές μαζί της, δεν είχε ανασφάλειες», σχολιάζει αμέσως μετά.
«Αν είχε τον δικό μου ογκολόγο, θα ζούσε. Πιστεύω πως αυτές οι παρεμβάσεις για να διατηρηθούν νέες – πολλές, όχι μόνο η Αλίκη – ήταν καταστροφικές. Έκανε διάφορες θεραπείες με ουσίες που έπαιρναν από πρόβατα, για να διατηρηθεί νέα. Δεν ήταν η μόνη. Κι άλλες το έκαναν αυτό και όλες είχαν την ίδια τύχη, όπως η Μοσχολιού. Η Αλίκη δεν ξαναγυρνάει, δεν θα υπάρξει άλλη Αλίκη», καταλήγει η Τιτίκα Στασινοπούλου.
«Υπάρχει μια φήμη, ένας αστικός μύθος για κάποια πράγματα που έκανε η Αλίκη, γιατί ήθελε να είναι πάντα νέα. Και για άλλες ηθοποιούς λέγονται αλλά δεν ξέρω κατά πόσο ισχύουν, όλα αυτά είναι προσωπικά ιατρικά δεδομένα», σχολίασε αμέσως μετά την προβολή της συνέντευξης η Κατερίνα Καινούργιου.
Ο πρώην πρωθυπουργός πρότεινε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά από 13% σε 6% και ελαφρύνσεις στη φορολογία καυσίμων.
Ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Ηράκλειο αναφέρθηκε στην ανάγκη να μετατραπεί η κοινωνική απαίτηση για αλλαγή σε «ορμητική πολιτική δύναμη», κλείνοντας έτσι τον κύκλο παρουσιάσεων του βιβλίου του «Ιθάκη».
Παρουσιάζοντας τις βασικές κατευθύνσεις της νέας πολιτικής του πρωτοβουλίας στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη», ο Αλέξης Τσίπρας άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση και άφησε σαφείς αιχμές για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, τονίζοντας πως «γρήγορα θα κάνει ξαστεριά» και μιλώντας για «ριζική ανασύνθεση των προοδευτικών δυνάμεων».
Με συμβολισμό, σημείωσε ότι «ο τελευταίος σταθμός της Ιθάκης μετατρέπεται σε αφετηρία μιας νέας πορείας», υπογραμμίζοντας πως αποτελεί καθήκον «να αλλάξουμε τα δεδομένα για να αλλάξουμε την πορεία της χώρας».
Όπως ανέφερε, τα πολιτικά σχήματα οφείλουν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας, προαναγγέλλοντας έναν νέο, ενιαίο φορέα: πολυδιάστατο αλλά προγραμματικά συνεκτικό, ανοιχτό σε όλο το προοδευτικό φάσμα, χωρίς αποκλεισμούς αλλά και χωρίς προνόμια εξουσίας.
Επίσης, πρότεινε μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά από 13% σε 6% και ελαφρύνσεις στη φορολογία καυσίμων.
Για το στεγαστικό ζήτημα, έδωσε έμφαση στην ανάπτυξη κοινωνικής κατοικίας μέσω δημόσιων επενδύσεων και αξιοποίησης κρατικών πόρων, ενώ πρότεινε αυστηρότερο έλεγχο στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ειδικά για μεγάλους ιδιοκτήτες.
Στο ίδιο πλαίσιο, περιέλαβε μέτρα στήριξης για νέους και εργαζόμενους, περιορισμούς στο πρόγραμμα Golden Visa και φορολόγηση αγορών ακινήτων από μη κατοίκους εκτός ΕΕ.
Παράλληλα, προχώρησε σε έμμεση αυτοκριτική για τη φορολογική πολιτική του παρελθόντος, επισημαίνοντας ότι τα απαιτούμενα έσοδα δεν θα πρέπει «να προέλθουν ξανά από τη μεσαία τάξη».
Στην ομιλία του άσκησε δριμεία κριτική και για θεσμικά ζητήματα, όπως η υπόθεση των υποκλοπών, χαρακτηρίζοντας τις εξελίξεις ανησυχητικές και κάνοντας λόγο για συγκάλυψη, ενώ αναφέρθηκε και σε φαινόμενα πελατειακών πρακτικών στη δημόσια διοίκηση.
Κλείνοντας, παρουσίασε την «Ιθάκη» ως έναν συμβολικό οδηγό για το μέλλον, τονίζοντας ότι ο αγώνας συνεχίζεται με νέους όρους, νέα πρόσωπα και νέα σχήματα, αλλά με σταθερές αξίες: δημοκρατία, δικαιοσύνη και εντιμότητα.
Δείτε το βίντεο:
Υπογράμμισε την ανάγκη για ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης, βασισμένο σε ένα κράτος που σχεδιάζει την ανάπτυξη, εξασφαλίζει φορολογική δικαιοσύνη και ενισχύει το κοινωνικό κράτος, από την παιδική ηλικία έως την τρίτη ηλικία.
Καταλήγοντας, έκανε λόγο για την ανάγκη μιας «ηθικής επανάστασης», την οποία χαρακτήρισε κρίσιμη για το μέλλον της χώρας.
Ο Τζέιμς Μπάροους, ο οποίος σκηνοθέτησε μερικές από τις πιο γνωστές και αγαπητές κωμικές σειρές των ΗΠΑ, πέθανε σε ηλικία 85 ετών.
Ο Μπάροους σκηνοθέτησε περισσότερα από 1.000 επεισόδια κλασσικών κωμικών σειρών, μεταξύ των οποίων το «Friends», το «The Big Bang Theory» και το «Will & Grace», αλλά έγινε περισσότερο γνωστός ο συνδημιουργός της κωμικής σειράς «Cheers» (1982-1993).
Ο γνωστός σκηνοθέτης κέρδισε 11 βραδεία Emmy και πέντε βραβεία της Ένωσης Σκηνοθετών Αμερικής (Directors Guild of America), σε μια καριέρα που διήρκησε περισσότερο από πέντε δεκαετίες.
Η οικογένειά του επιβεβαίωσε τον θάνατό του στο περιοδικό People. «Γιορτάζουμε την εξαιρετική ζωή και τη διαρκή κληρονομιά του Τζέιμς Μπάροους, ο οποίος απεβίωσε ειρηνικά σήμερα, έχοντας στο πλευρό του την αγαπημένη του οικογένεια. Για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, ο Μπάροους υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς και αγαπητούς σκηνοθέτες στην ιστορία της τηλεόρασης. Ως θρυλικός σκηνοθέτης, μέντορας και δημιουργική δύναμη, συνέβαλε στη διαμόρφωση γενεών κωμωδίας και χάρισε ανυπολόγιστη χαρά στο κοινό σε όλο τον κόσμο», αναφέρεται στη δήλωση.
Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστή η αιτία θανάτου του σκηνοθέτη.
Ποιος ήταν ο Τζέιμς Μπάροους
Γεννημένος στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας στις 30 Δεκεμβρίου 1940 ο Τζέιμς Έντουαρντ Μπάροους πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος του Άμπε Μπάροους, ενός γνωστού συνθέτη, σκηνοθέτη και συγγραφέα και είχε μια αδερφή. Στη Νέα Υόρκη, ο Μπάροους φοίτησε στο Μουσικό Λύκειο της Νέας Υόρκης, ενώ αποφοίτησε από το Oberlin College και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δραματική Σχολή του Yale.
Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση σε ηλικία 35 ετών το 1974, σκηνοθετώντας επεισόδια των σειρών «The Mary Tyler Moore Show», «The Bob Newhart Show» και «Laverne & Shirley».
Αργότερα, συνδημιούργησε τη σειρά «Cheers», σκηνοθετώντας 243 από τα 273 επεισόδια, καθώς και 246 επεισόδια της σειράς «Will and Grace».
Επίσης, σκηνοθέτησε πολλά επεισόδια επιτυχημένων σειρών όπως τα «Frasier», «Friends» και «Mike & Molly», καθώς και τα πιλοτικά επεισόδια των σειρών «Two and a Half Men» και «The Big Bang Theory».
«Όταν σκηνοθετώ μια τηλεοπτική σειρά, προσπαθώ να φτάσω σε εκείνο το ιδανικό σημείο όπου το σενάριο συναντά τη ερμηνεία και την χημεία μεταξύ των ηθοποιών», είχε γράψει ο Μπάροους στο βιβλίο του με τίτλο «Directed by James Burrows», το οποίο κυκλοφόρησε το 2022. «Το να πετύχεις εκείνη την στιγμή, όπου αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται, έχει ως αποτέλεσμα το πιο γλυκό και διαρκές γέλιο».
Η Ένωση Σκηνοθετών Αμερικής, η οποία τίμησε τον σκηνοθέτη με βραβείο συνολικής προσφοράς στην τηλεοπτική σκηνοθεσία το 2015, περιέγραψε τον Μπάροους ως «έναν εξαιρετικά γενναιόδωρο συνάδελφο, ο οποίος μοιράστηκε τη σοφία και το ζεστό χιούμορ του με τα υπόλοιπα μέλη της Ένωσης και με όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί του».
Αποτροπιασμό προκαλούν οι μαρτυρίες τους – «Μας έβαζε να φιλιόμαστε στο στόμα με τις φίλες μας»
Τέσσερα νέα κορίτσια καταγγέλλουν, ότι από το 2018 έως το 2025 βίωσαν την απόλυτη φρίκη στα χέρια ενός ιερέα, στον οποίο οι οικογένειές τους εμπιστευόμενες την αγαθοσύνη και το πνευματικό έργο του, του ανέθεσαν την καθοδήγηση των παιδιών τους, θεωρώντας τον πρόσωπο ιερό και άξιο σεβασμού.
Δείτε το βίντεο:
«Αυτοί οι άγιοι άνθρωποι μας λέγανε, ότι θα πρέπει να κάνουμε υπακοή, γιατί η υπακοή σώζει, ότι ο πνευματικός είναι στη θέση του Θεού. Οι οικογένειες δεν ήτανε ιδιαίτερα δεμένες μεταξύ τους, γιατί υπήρχανε πάντα πάρα πάρα πολλές υποχρεώσεις. Η πρώτη εντύπωση που σου δίνουνε εκεί όταν πρωτομπαίνεις, είναι ότι είμαστε μια μεγάλη οικογένεια, υπάρχει απόλυτη ενότητα όλοι οι άνθρωποι στηρίζουνε ο ένας τον άλλον», είπε μιλώντας στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» μία εξ αυτών.
Ο ιερέας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, είχε τον πλήρη έλεγχο της ενορίας. Από τα οικονομικά μέχρι τους γάμους, τίποτα δεν γινόταν χωρίς τη δική του ευχή. Αγόρια και κορίτσια ζούσαν χωρισμένα, υπό αυστηρούς κανόνες και περιορισμούς. «Υπήρχε μία ομάδα, την οποία είχε ορίσει ο υπεύθυνος ιερέας, η οποία κανόνιζε έπειτα από την ευχή του βέβαια, αφού παίρνανε την ευχή του, το ποιο αγόρι θα παντρευτεί ποια κοπέλα, από εκείνο τον χώρο. Και έτσι παντρεύτηκε ο πατέρας μου με τη μητέρα μου, κάνανε εμάς και μπήκανε στον πιο στενό κύκλο της ενορίας. Υπήρχε και ένα συγκεκριμένο ποσό που πλήρωνε κάθε μήνα η κάθε οικογένεια και αυτό εξαρτιότανε από τους μισθούς των γονέων. Ξέρω ότι η δική μου οικογένεια πλήρωνε μέσο όρο 500 ευρώ τον μήνα» λέει.
Δείτε το βίντεο:
Η καθημερινότητα στην ενορία, όπως περιγράφεται, ήταν ασφυκτική. Αυστηροί κανόνες, περιορισμοί στην ενδυμασία και πλήρης απομόνωση από τον έξω κόσμο. Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών δεν γινόταν από τους γονείς, αλλά από κατηχήτριες και ομαδάρχισσες που λειτουργούσαν υπό την καθοδήγηση του ιερέα. «Ακόμα και στα θέματα της διαπαιδαγώγησης είχε τον πρώτο λόγο εκείνος, ο ιερομόναχος, οι ομαδάρχες, οι κατηχητές και μετά εμείς. Έπρεπε οι φούστες να είναι σίγουρα κάτω από το γόνατο, ούτε καν πάνω στο γόνατο… Μας προέτρεπαν να μην μιλάμε στους γονείς μας για ό,τι συμβαίνει στον ναό, γιατί τους επηρεάζουμε αρνητικά, τους διώχνουμε από τον Θεό, από τον δρόμο του Θεού, γιατί τους σκανδαλίζουμε».
Ο ιερέας, όπως καταγγέλλεται, ήλεγχε κάθε πτυχή της ζωής των πιστών. Από τις οικογενειακές σχέσεις μέχρι τις πιο προσωπικές αποφάσεις, απαιτούσε πλήρη υπακοή και αποκλειστική εμπιστοσύνη. «Ήθελε να διαπαιδαγωγούν τα παιδιά σας, να αφήνετε τους άλλους να έχουνε πρώτο λόγο στα παιδιά σας. Και κυρίως, εκείνοι… εκείνος. Και μάλιστα έλεγε “ό,τι συμβαίνει, να μου το λέτε εμένα. Να μη μιλάτε μεταξύ σας, αλλά ό,τι συμβαίνει και μέσα στην οικογένεια, σε μένα να τα λέτε”».
Δείτε το βίντεο:
Πλύση εγκεφάλου και απόλυτη απομόνωση
Τα παιδιά, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, δεν επιτρεπόταν να έχουν φίλους εκτός ενορίας. Οποιαδήποτε επαφή με τον «κόσμο» θεωρούνταν επικίνδυνη και απαγορευμένη. «Θα έπρεπε οι φίλες μας να είναι αυτές εκεί, απ’ τον ναό… Όταν μαθαίναν ας πούμε, ότι έχουμε φίλους απ’ το σχολείο, μας φωνάζανε, γιατί λέει, “οι φίλοι σας είναι εδώ που είναι και ο Θεός, οι φίλοι σας απ’ το σχολείο δεν πιστεύουν στον Θεό, οπότε δεν κάνουν να τους κάνετε παρέα”».
Η απόλυτη εξουσία και η ψυχολογική χειραγώγηση, όπως περιγράφουν τα θύματα, οδήγησαν σε μια τραγική εξέλιξη. Οι ίδιες μιλούν για πλύση εγκεφάλου, που τις έκανε να θεωρούν φυσιολογικά όσα συνέβαιναν. «Σίγουρα είχαμε υποστεί πλύση εγκεφάλου, αλλά τότε δεν το βλέπαμε. Τα βλέπαμε αυτά όλα φυσιολογικά. Υπήρχε τυφλή εμπιστοσύνη. Τόσα χρόνια μας μαθαίνανε, τα παιδιά μας να μην τα στηρίζουμε. Αυτό μας μάθαιναν».
Οι καταγγελίες μιλούν για βιασμούς, ασέλγειες και σεξουαλικές κακοποιήσεις, με ανυπολόγιστες συνέπειες στις ζωές των κοριτσιών και των οικογενειών τους. «Αυτοί που πιστεύω ότι το ξέρανε, ήταν οι άνθρωποι που μένανε στο ίδιο σπίτι μαζί του… Μερικοί απ’ αυτούς έχουνε πάει και μένουν μαζί του τώρα. Και, επίσης, ήτανε στο σπίτι, την ώρα που γινόντουσαν όλα αυτά, πολύ συχνά… Μας λέγανε να πάμε, κανονίζανε, ποια κοπέλα θα πάει, να του τρίψει τα πόδια».
«Μας έβαζε να φιλιόμαστε στο στόμα με τις φίλες μας»
Η 22χρονη σήμερα καταγγέλλουσα περιγράφει στις «Εξελίξεις Τώρα» τον εφιάλτη που έζησε στα χέρια του ιερομόναχου της ενορίας και εξομολογητή της. Μιλά για σεξουαλική κακοποίηση, ανήθικα αγγίγματα και πίεση να συμμετέχει σε πράξεις που την τρόμαζαν και την αηδίαζαν. «Ξεκίνησε να με φιλάει ξεκάθαρα στο στόμα. Έβαζε τα χέρια του μέσα από την μπλούζα μου, μου ζήταγε να βγάζω το σουτιέν μου, χάιδευε ανάμεσα στα πόδια μου… Πίεζε και μένα με τον τρόπο του να τον χαϊδεύω και εγώ, αλλά εγώ αηδίαζα».
Ο ίδιος, όπως αναφέρουν οι μαρτυρίες, προσπαθούσε να πείσει τα κορίτσια, ότι δεν ένιωθε καμία σεξουαλική ευχαρίστηση, ενώ τις εξανάγκαζε να φιλιούνται μεταξύ τους. «Με την αφορμή της προστατεκτομής που είχε κάνει, μας έλεγε, ήδη από όταν ήμουνα 14, σεξ μετά το γάμο και έπρεπε να κάνουμε υπακοή με όποιον μας δώσει ο Θεός. Όταν ήμουνα 15 χρονών είχα πάει μαζί με μια άλλη φίλη μου και μας έβαλε να φιληθούμε μπροστά του». Η μαρτυρία της ολοκληρώνεται με τη φράση που παγώνει: Αυτή ήταν η πρώτη φορά που επιχείρησε να τη βιάσει.
Οι βιασμοί και η χειραγώγηση των κοριτσιών
Η 22χρονη σήμερα κοπέλα συνέχισε να περιγράφει στην εκπομπή την κόλαση που έζησε στα χέρια του ιερέα. «Φτάσαμε σε ένα σημείο όταν εγώ ήμουν 16 χρονών. Το καλοκαίρι ήμασταν στο κέντρο φιλοξενίας των μελών του συλλόγου. Ήταν ένα μεσημέρι που ήμασταν μόνοι μας στο κρεβάτι του. Με έβαζε συνέχεια και ξάπλωνα δίπλα του που πήρα το χέρι μου και το έβαλε πάνω από το γεννητικό του όργανο. Και σταδιακά μου έλεγε να το χαϊδεύω, να το βάζω μέσα από το εσώρουχό του και με καθοδηγούσε πώς να τον ικανοποιώ και να τον ευχαριστώ. Εγώ ακριβώς επειδή δεν είχα κάποια γνώση σχετικά με αυτά τα θέματα, θεωρούσα ότι το κάνω έτσι επειδή πρέπει».
Ο εν λόγω ιερέας έβαζε από μικρά τα κορίτσια να του τρίβουν τα πόδια και να του διαβάζουν, με τη δικαιολογία ότι ήταν υπερήλικας. Έτσι, η 22χρονη σήμερα κοπέλα το καλοκαίρι του 2021 έζησε τον απόλυτο εφιάλτη της. «Ένα βράδυ που είχα πάει δήθεν για να του διαβάσω και να του τρίψω τα πόδια, αποφάσισε ότι πρέπει να προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση της σεξουαλικής πράξης. Με έβαλε να στηρίζομαι στα χέρια μου στο κρεβάτι του κι εκείνος προσπαθούσε να βάλει το μόριό του μέσα μου, αλλά δεν επιτεύχθη αυτό. Δεν είχε και εκείνος πολλές δυνάμεις».
Κι όμως, το μαρτύριο δεν σταματάει εδώ. «Το καλοκαίρι του 2022, αφού είχα δώσει εγώ πανελλήνιες, ήμουν τότε 18 χρονών. Ολοκληρώθηκε η πράξη. Με έβαλε να του βγάλω τα ρούχα. Με έβαλε να βγάλω και τα δικά μου ρούχα και με έβαλε να κάτσω πάνω του και με καθοδήγησε στο τι πρέπει να κάνω. Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές το ίδιο καλοκαίρι και επαναλήφθηκε πολλές φορές και το επόμενο καλοκαίρι, όταν εγώ ήμουν 19 χρονών. Ενώ κάθε φορά που γύρναγα, είτε από όταν εγώ τον ικανοποιούσα με τα χέρια μου, είτε από όταν μου έκανε το βιασμό, τέλος πάντων. Εγώ γύρναγα, έκανα μπάνιο ολόκληρη».
Η ίδια εξομολογείται ότι το καλοκαίρι που τη βίασε την πότιζε με αλκοόλ για να πέσουν οι άμυνές της. «Είχε πολύ συχνά δίπλα του ένα μπουκάλι με ρακόμελο ή τσίπουρο. Την έτσι λίγο… γενναίες ποσότητες. Εννοείται μου έδινε, είτε μου έφτυνε στο στόμα μου αφού είχε πιει εκείνος είτε μου έδινε από το μπουκάλι αφού είχε πιει. Δεν έκανα να πιώ από διαφορετικό ποτήρι γιατί έδειχνε ότι δεν τον αγαπάω».
Όλη αυτή η κακοποίηση δεν άφησε ανεπηρέαστη την 22χρονη σήμερα κοπέλα, ειδικά την περίοδο της εφηβείας. «Ήταν αρκετά αντιδραστική. Δεν ήθελε να της μιλήσω, να την πλησιάσω και ήταν κάτι το οποίο με ανησυχούσε πάρα πολύ. Ειδικά και το γεγονός ότι δεν ήθελε να την αγκαλιάζει και ο μπαμπάς της», λέει η μητέρα της.
«Εκείνος επηρέασε πάρα πολύ τη σχέση μου με τους γονείς μου. Καταρχάς, όποτε άρχιζε να με κακοποιεί σεξουαλικά, όπως συμβαίνει με πολλά παιδιά, εγώ δεν μπορούσε να με ακουμπάει ο πατέρας μου, δεν μπορούσε να με αγκαλιάζει, δεν μπορούσε να με φιλάει. Και έφτανα σε σημείο κάθε φορά που με πλησίαζε να κλαίω, να τσιρίζω, να βάζω τα κλάματα, να έχω πάρα πολύ έντονες αντιδράσεις».
Πώς όμως άρχισε να αποκαλύπτεται η φρίκη; «Το έμαθα από κάποιο άλλο κορίτσι, το οποίο ήρθε και μου είπε ότι ο συγκεκριμένος ιερομόναχος την ακούμπησε και την παρενόχλησε. Οργίστηκα. Λέω, “Τι είναι αυτά που μου λες; Τι είναι αυτά που μου λες;” Της ζήτησα να μου πει λεπτομέρειες. “Πες μου τι συνέβαινε και από πότε συνέβαινε”».
Η μητέρα της 22χρονης θέλησε να πάρει απαντήσεις και ζήτησε συνάντηση για να μάθει τι έχει συμβεί στο παιδί της. «Ο αδελφός του του λέει “Γιατί τα αρνείστε αυτά; Εγώ δε σας είδα;” Και είπες “Δεν είδες τίποτα;” Αυτός λοιπόν ο ιερομόναχος όταν είδε ότι συνέχισα να αναφέρω και άκουσε και τον αδερφό του, είπε κάποια στιγμή, “Όσα λέτε είναι αλήθεια και κάτι παραπάνω”. Το είπε αυτό, αλλά συνέχισε μετά πάλι να δικαιολογείται. Το παραδέχτηκε εκείνη την ώρα, αλλά μετά πάλι άρχισε τις δικαιολογίες. “Τα έκανα με απάθεια”, γυρίζει και μου λέει».
Σήμερα τα τέσσερα κορίτσια, μαζί με τη στήριξη των γονιών τους, έχουν καταθέσει μήνυση εναντίον του ιερέα, ενώ προηγουμένως είχαν απευθυνθεί στην αρμόδια μητρόπολη.
Δείτε το βίντεο:
Τι απαντά ο δικηγόρος του πρώην αρχιμανδρίτη
Τη δική του απάντηση στα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας έδωσε μέσω των «Εξελίξεων Τώρα» ο δικηγόρος του πρώην αρχιμανδρίτη, Παναγιώτης Χριστοφοράτος,
«Σταθερή θέση της οικογένειας ότι αυτά είναι αναληθή. Υπήρξε ένας δραστήριος προϊστάμενος του Ιερού Ναού …. . Διακόνησε την ενορία για πάνω από 50 χρόνια, με έντονο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο. Είναι σήμερα υπέργηρος, 86 ετών, με σοβαρότατα προβλήματα υγείας. Πάσχει από άνοια, τύπου Alzheimer. Είναι αποπροσανατολισμένος σε χώρο, χρόνο και πρόσωπα. Ρητά και κατηγορηματικά η οικογένειά του, τις αρνείται (τις κατηγορίες) ως αβάσιμες και λίαν συκοφαντικές. Εάν ρωτήσετε τον γιατρό του, του χορηγούσε φάρμακα για γνωστικές διαταραχές πολλά χρόνια πριν. Δεν το εφηύρε, τώρα υπήρξε το θέμα και τώρα αναγκάστηκε να το επικαλεστεί».
«Ένας χώρος εμπιστοσύνης, οικειότητας και ανταλλαγής»
