«Δεν έχω πίεση, δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν έχω ένοχη συνείδηση»
Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Γιάννης Βογιατζής στην εκπομπή «Happy Day» και στη δημοσιογράφο, Χριστιάνα Κοχλατζή.
Ο γνωστός ηθοποιός που πρόσφατα έκλεισε τα 100 χρόνια ζωής, μεταξύ άλλων, μίλησε για την πορεία του στον χώρο, αλλά και για το πέρασμα του χρόνου.
c
«Τη δουλειά δεν την παίρνω σαν δουλειά, αλλά σαν χαρά. Αν δεν αισθάνεσαι έτσι, πρέπει να φεύγεις και να μην κοιτάς πίσω σου», είπε αρχικά ο Γιάννης Βογιατζής.
«Έχω ενέργεια για ζωή γιατί είναι η αντίδρασή μου στο πέρασμα του χρόνου. Προσπαθώ να μην σκέφτομαι ότι περνάει ο χρόνος, γιατί αν το σκέφτομαι, θα σμικρυνθεί. Δεν έχω πίεση, δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν έχω ένοχη συνείδηση. Δεν έκανα ποτέ παρέα με ανθρώπους καρφιά», πρόσθεσε ο Γιάννης Βογιατζής.
«Τα σήριαλ και όλα αυτά, δεν τα παρακολουθώ γιατί μου θυμίζουν τους πρώτους αγώνες που κάνει ένας υποψήφιος ηθοποιός. Αν κάποιον ηθοποιό τον αντιπαθούσα, δεν θα το έδειχνα πάνω στη δουλειά, αρκεί να γινόταν η δουλειά σωστά», παραδέχτηκε σε άλλο σημείο ο Γιάννης Βογιατζής.
«Προσπαθώ να μην νιώθω την ηλικία μου γιατί στεναχωριέμαι για πράγματα που έκανα και δεν με τιμούσαν», κατέληξε ο Γιάννης Βογιατζής.
Ο Γιάννης Βογιατζής είναι Έλληνας ηθοποιός, ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό για τους κωμικούς αλλά και δραματικούς ρόλους του. Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές ελληνικές ταινίες, κυρίως κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960, συχνά σε ρόλους δευτερεύοντες αλλά χαρακτηριστικούς.
Συγκλονισμένη εμφανίστηκε στον αέρα του Καλημέρα Ελλάδα η πιο στενή συνεργάτιδα του Γιώργου Παπαδάκη, η αρχισυντάκτριά του για 34 τηλεοπτικές σεζόν, Άννυ Ζιώγα.
Με δάκρυα στα μάτια, μίλησε με συγκινητικά λόγια για την απώλεια του σπουδαίου δημοσιογράφου, τονίζοντας πως υπήρξαν συνοδοιπόροι.
Δείτε το βίντεο:
Αρχικά, η Άννυ Ζιώγα είπε: «Μία πολύ δύσκολη μέρα σήμερα… Σήμερα είναι από εκείνες τις στιγμές που η φωνή βαραίνει και οι λέξεις δυσκολεύονται να βγουν, γιατί δεν “έφυγε” ένας απλός δημοσιογράφος. “Έφυγε” ένας άνθρωπος που ήταν κομμάτι της ζωής μου.
Ο Γιώργος Παπαδάκης για μένα δεν ήταν μόνο προϊστάμενους, ούτε μόνο άνθρωπος που όλοι γνωρίζατε από την τηλεόραση. Ήταν συνοδοιπόρος 34 ολόκληρα χρόνια μαζί. Μία κοινή διαδρομή ζωής γεμάτη πρωινά, αγωνίες, εντάσεις, αποφάσεις που δεν ήταν πάντα εύκολες. Μαζί του έμαθα τι σημαίνει ευθύνη, τι σημαίνει “ακούω την κοινωνία και είμαι μαζί της με καθαρή συνείδηση”».
«Ο Γιώργος ήταν απαιτητικός αλλά βαθιά δίκαιος. Δεν ανεχόταν το εύκολο, ήταν άνθρωπος με ένστικτο, με πάθος, με ψυχή και δεν κρυβόταν ποτέ. Έβγαινε μπροστά, πλήρωνε το κόστος κι αυτό είναι κάτι που δεν ξεχνιέται, ήταν σχολείο, ήταν σημείο αναφοράς, μία καθημερινή δοκιμασία αντοχής και αξιοπρέπειας» συμπλήρωσε η δημοσιογράφος.
Στη συνέχεια, με δάκρυα στα μάτια επεσήμανε: «Σήμερα νιώθω ότι κλείνει ένας πολύ μεγάλος κύκλος της ζωής μου, σωπαίνει μια φωνή που μας ξυπνούσε κάθε πρωί, που μας ταρακούναγε, που μας ανάγκαζε να μη βολευόμαστε. Τέτοιες φωνές δεν σβήνουν, μένουν μέσα μας. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη διαδρομή, για όσα μου έδωσε και για όσα χωρίς να το ξέρει μου έμαθε. Καλό ταξίδι, Γιώργο».
«Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ήταν τόσο δύσκολο και πως θα το ζήσω. 6 μήνες μετά το τέλος της εκπομπής, έκανε τόσα όνειρα και δεν πρόλαβε να τα ζήσει, να τα κάνει πραγματικότητα», κατέληξε.
Η ανακοίνωση του ΑΝΤ1:
«Με βαθιά θλίψη η οικογένεια του ΑΝΤ1 αποχαιρετά το αγαπημένο και ιστορικό της μέλος, Γιώργο Παπαδάκη.
Ο Γιώργος Παπαδάκης υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας και της ιστορίας του ΑΝΤ1, ο οποίος έβαλε την προσωπική του σφραγίδα, ως άνθρωπος και ως δημοσιογράφος, όχι μόνο στον σταθμό και στο σύνολο της ελληνικής τηλεόρασης, αλλά και στην ίδια την κοινωνία. Υπηρέτησε την ενημέρωση με συνέπεια, ακεραιότητα και αυθεντικότητα.
Για όλους εμάς στον ΑΝΤ1 αποτέλεσε σημείο αναφοράς. Για 37 ολόκληρα χρόνια, σφράγισε την πρωινή ενημέρωση και καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική τηλεόραση «συνομιλεί» με τους πολίτες. Η δημοσιογραφική φωνή και το ήθος του έγιναν σημείο αναφοράς για γενιές τηλεθεατών, αλλά και όλους εμάς που είχαμε την τιμή να συνεργαστούμε μαζί του.
Η δημοσιογραφική του διαδρομή στην ελληνική τηλεόραση ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Το 1991, χάρη της γόνιμης συνεργασίας του με τον αείμνηστο Μίνωα Κυριακού, δημιουργήθηκε η πρωινή ενημερωτική ζώνη, η οποία οδήγησε στη γέννηση της ιστορικής εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα». Η εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, πέρα από σταθμός στην ενημέρωση, υπήρξε και φυτώριο δημοσιογράφων και στελεχών, που διέπρεψαν αργότερα στην επαγγελματική τους πορεία. Ακόμη και μετά την αποχώρησή του από την εκπομπή, στις 4 Ιουλίου 2025, ο Γιώργος Παπαδάκης παρέμεινε ενεργός, προσφέροντας τη γνώση και την εμπειρία του ως σχολιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1.
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν υπήρξε απλώς παρουσιαστής. Υπήρξε δάσκαλος και συνομιλητής με ευθύ λόγο, υψηλό δημοσιογραφικό ήθος και ακούραστη εργατικότητα.
Η απώλειά του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στην οικογένεια του ΑΝΤ1, όσο και στην ελληνική τηλεόραση.
Ο Πρόεδρος του Ομίλου Antenna, Θοδωρής Κυριακού, και όλοι οι εργαζόμενοι του ΑΝΤ1 αποχαιρετούμε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη έναν άνθρωπο που ταύτισε τη διαδρομή του με τη διαδρομή του σταθμού και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ελληνική δημοσιογραφία. Η σκέψη όλων μας αυτές τις δύσκολες ώρες βρίσκεται στην οικογένεια και τους οικείους του, στους οποίους εκφράζουμε τα ειλικρινή και βαθιά μας συλλυπητήρια.
Η Κούλα Αγαγιώτου (Αθήνα, 16 Μαΐου 1915 – 25 Οκτωβρίου 2006) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης.
Η Κούλα Αγαγιώτου πέθανε ξεχασμένη στις 25 Οκτωβρίου 2006 στο σπίτι της στην Αθήνα (Κουκάκι) και η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή δύο μήνες αργότερα.
Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Κουκάκι, με τη φροντίδα της ανιψιάς της Σοφίας Μπούκου. Απέκτησε μια κόρη. Πέθανε ξεχασμένη στο σπίτι της στις 25 Οκτωβρίου 2006 αλλά ο θάνατός της γνωστοποιήθηκε αργότερα. Ετάφη στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας.
Η Αγαγιώτου είχε απασχολήσει την επικαιρότητα το 1964, όταν ο 19χρόνος ανηψιός της Δημήτρης Ζάγκας (από την αδελφή της), τη νύχτα της 23ης Απριλίου του 1964 δολοφόνησε με μαχαίρι την 22χρόνη Μαρία Μπαβέα στο Παγκράτι. Λίγες μέρες αργότερα η Αγαγιώτου εντόπισε το μαχαίρι καθώς διέμενε στο σπίτι της ο Ζάγκας και το παρέδωσε δια μέσω του δικηγόρου της στην Αστυνομία, όπου τέσσερις μέρες μετά ο Ζάγκας συνελήφθη.
Στις 13 Ιουνίου του 1965, το δικαστήριο έκρινε ότι «ο κατηγορούμενος Δημήτρης Ζάγκας ήταν ανιάτως φρενοβλαβής και επικίνδυνος» και καταδικάστηκε για το φόνο, αλλά με το ελαφρυντικό της πλήρους συγχύσεως. Ωστόσο αντί να φυλακιστεί, κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική.
Δείτε το βίντεο:
Δημήτρης Ζάγκας, ο σχιζοφρενής δολοφόνος της Αθήνας που τον κατέδωσε η θεία του, ηθοποιός Κούλα Αγαγιώτου. Οι εμμονές με τον Τζακ Αντεροβγάλτη
Τη νύχτα της 23ης Απριλίου του 1964, ο νεαρός Δημήτρης Ζάγκας βγήκε από το σπίτι του αποφασισμένος να σκοτώσει.
Δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο κατά νου, ούτε κίνητρο. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να δολοφονήσει μια γυναίκα.
Μαρία Μπαβέα
Ξεκίνησε από το Σύνταγμα, αλλά η πλατεία ήταν γεμάτη κόσμο και δεν βρήκε την ευκαιρία που περίμενε.
Πέρασε λίγη ώρα στο σπίτι του πατέρα του και μετά ξαναβγήκε «παγανιά».
Κατέληξε να περιπλανιέται στο Παγκράτι και εκεί είδε μια νεαρή γυναίκα, ντυμένη προκλητικά που τραβούσε όλα τα βλέμματα πάνω της.
Την ακολούθησε, κρατώντας ένα μαχαίρι στο αριστερό του χέρι.
Τρεις φορές αποπειράθηκε να της επιτεθεί, αλλά τον έβλεπε κόσμος από τα μπαλκόνια.
Με δυσκολία έκανε υπομονή, μέχρι που η κοπέλα έστριψε σε ένα σκοτεινό στενό.
Ο Ζάγκας την πλησίασε στις μύτες των ποδιών του και τη μαχαίρωσε στη πλάτη.
Η κραυγή του θύματος ειδοποίησε τους γείτονες, αλλά ο Ζάγκας πρόλαβε να σκουπίσει το μαχαίρι στα ρούχα του και να εξαφανιστεί.
Η έρευνα της αστυνομίας
Η αστυνομία, όπως ήταν λογικό, εστίασε την έρευνά της στο θύμα, τη Μαρία Μπαβέα.
Ανακάλυψε ότι η Μαρία δεν ήταν «αγνή» και ότι ο αρραβωνιαστικός της, Λάζαρος Μαυρίδης, την είχε αναγκάσει να περάσει από ιατρική εξέταση παρθενίας.
Ο Τύπος της εποχής με επιπολαιότητα, έγραψε ότι το θύμα ήταν «μια πεταλούδα του έρωτα», η οποία προκαλούσε τους άντρες.
Ύποπτοι ήταν Κορσικανοί ναύτες, χασάπηδες, ακόμα και κουρείς.
Για τρεις βδομάδες, οι φήμες οργίαζαν και η αστυνομία δεν κατέληγε σε κάποιο συμπέρασμα.
Η ηθοποιός Κούλα Αγαγιώτου ήταν θεία του δράστη. YouTube
Ο ρόλος της Κούλας Αγαγιώτου
Στις 12 Μαΐου, το φονικό όπλο έφτασε στα χέρια των αστυνομικών από τη θεία του Ζάγκα, την γνωστή ηθοποιό Κούλα Αγαγιώτου.
Μετά από τέσσερις μέρες, συνέλαβαν τον Ζάγκα και στο σπίτι του βρήκαν το ματωμένο πουκάμισο, που φορούσε τη νύχτα της δολοφονίας.
Ο 20χρονος εγκληματίας ομολόγησε αμέσως: «Εγώ τη σκότωσα αυτή την Μπαβέα».
Ο σχιζοφρενής δολοφόνος που μισούσε τις γυναίκες
Ο Δημήτρης Ζάγκας μισούσε τις γυναίκες, γιατί τον απέρριπταν συνέχεια.
Μισούσε τη μητέρα του, γιατί τον γέννησε άσχημο και τη θεία του, γιατί τον κατέδωσε στην αστυνομία.
Όνειρό του ήταν να κάνει εγχείρηση για να μοιάσει στον Δον Ζουάν.
Είχες τρεις φίλους, τους οποίους περιέγραψε η θεία τους ως: «ένας κουτσός, ένας νάνος και ένας ψυχικά ανώμαλος».
Οι γονείς του χώρισαν μετά από έξι μήνες γάμου κι η μητέρα του κλείστηκε σε ψυχιατρείο.
Ο Ζάγκας μεγάλωσε με τη θεία του, η οποία όπως έλεγε μισούσε τη μητέρα του και τον προέτρεπε να τη σκοτώσει.
Ο Ζάγκας με το δικηγόρο του, Δ. Πουλέα
Από μικρός ήταν φιλάσθενος και αντικοινωνικός
Παράτησε το σχολείο γιατί πίστευε ότι οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν, επειδή δεν μπορούσε να προφέρει το «ρ».
Μεγαλώνοντας έπαθε εμμονή με την ιστορία του Τζακ του Αντεροβγάλτη και του Ρωμαίου αυτοκράτορα, Καλιγούλα.
Όποτε έβλεπε κηδεία στο δρόμο, ακολουθούσε τον κόσμο και περίμενε να δει την ταφή του νεκρού.
Τα βράδια, κοιμόταν σε νεκροταφεία και έβαφε τα δόντια του κόκκινα, για να μοιάζει με το είδωλο του, τον Δράκουλα.
Πέρασε δυο χρόνια έγκλειστος σε ψυχιατρική κλινική, αλλά η νοσηλεία δεν ωφέλησε τη ψυχική του ασθένεια. Με τον καιρό γινόταν πιο επικίνδυνος.
Από το 1962, ο μόνος στόχος στη ζωή του ήταν να σκοτώσει όσες πιο πολλές γυναίκες μπορούσε και μετά να σκοτωθεί ο ίδιος σε συμπλοκή.
Στις 13 Ιουνίου του 1965, το δικαστήριο έκρινε ότι «ο κατηγορούμενος ήταν ανιάτως φρενοβλαβής και επικίνδυνος» και καταδικάστηκε για το φόνο, αλλά με το ελαφρυντικό της πλήρους συγχύσεως.
Αντί να φυλακιστεί, κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική.
Στην έναρξη του Πρωινού, ο Γιώργος Λιάγκας μίλησε για τον θάνατο του Γιώργου Παπαδάκη σε ηλικία 74 ετών. Όπως είπε, ο οικοδεσπότης του «Καλημέρα Ελλάδα» του έλεγε ότι είναι ο διάδοχός του ενώ του είχε αποκαλύψει για ποιον λόγο είχε αδυνατίσει.
«Σήμερα είναι μια δύσκολη μέρα. Εγώ δεν είμαι ο ΑΝΤ1, θα μιλήσω για τον εαυτό μου. Φιλοξενούμαστε στον ΑΝΤ1, αλλά ο καθένας μπορεί να μιλάει για τον εαυτό του. Θα μιλήσω ως άνθρωπος γιατί με τον Γιώργο εδώ δίπλα μας συνέδεε μια μακρά φιλία. Δεν είναι μόνο η επαγγελματική συνύπαρξη, έχουμε κάνει διακοπές μαζί, έχουμε φάει μαζί πολλές φορές, κάναμε παρέα.
Δείτε περισσότερα στο βίντεο:
Ήταν ο άνθρωπος – τώρα μπορώ να το πω που έφυγε από τη ζωή και είναι η πρώτη φορά που το λέω – που προσπαθούσε να με πείσει πως όταν τελειώσει την πρωινή ζώνη, ότι “θέλω να είσαι ο διάδοχός μου”. Του έλεγα “δεν θέλω να γίνω σαν εσένα”. Εννοώ σε έναν άνθρωπο που δεν είχε ζωή. Κάνοντας την πρωινή ζώνη, έχοντας ξυπνητήρι 3.45, δεν έχεις ζωή. Δεν ζεις! Για μένα ο Γιώργος ήταν το αρνητικό παράδειγμα που δεν ήθελα να κάνω την πρωινή ζώνη. Δεν ζούσε. Έβλεπα έναν εργασιομανή, γλυκύτατο άνθρωπο, έναν καλό πατέρα, σύζυγο. Έναν άνθρωπο με πολύ μεγάλη καρδιά που αγαπούσε όλους τους ανθρώπους. Τον Ιούνιο, μετά το τηλεοπτικό του τέλος, είχε προγραμματίσει να κάνει κάποιες συνεντεύξεις αλλά το τηλεοπτικό του τέλος ήταν η απόφασή του να τελειώσει την καθημερινή του εκπομπή».
Ο Γιώργος Λιάγκας συνέχισε για τον Γιώργο Παπαδάκη: «Είχαμε βρεθεί τότε σε ένα τραπέζι και τον είχα ρωτήσει γιατί είχε αδυνατίσει τόσο πολύ. Μου είπε ότι του λείπει ένα ένζυμο που δεν τον αφήνει να παχύνει. Του λέω “πώς είσαι;”, μου λέει “είναι δύσκολο”. Και το δύσκολο θα είναι από τον Σεπτέμβριο. Όλοι εσείς θα ξυπνάτε νωρίς, εγώ θα κάθομαι και θα βλέπω εκπομπές στην τηλεόραση. Άντε να πείσω το βιολογικό μου ρολόι ότι πρέπει να ξυπνάω σαν φυσιολογικός άνθρωπος”. Έβλεπα μια στεναχώρια, ήταν μια δική του απόφαση να σταματήσει.
Θεώρησε ότι πρέπει κάποια στιγμή να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του. Ενώ έμενε στα βόρεια προάστια, το τελευταίο διάστημα μετακόμισε στο κέντρο της Αθήνας.
Υπάρχουν πολλά σενάρια από χθες! Με πήραν τηλέφωνο και μου το είπαν πριν ακόμα γραφτεί. Μεταφέρθηκε νεκρός ουσιαστικά ο Γιώργος Παπαδάκης παρά τις προσπάθειες που έγιναν. Πέθανε στο σπίτι του, έπαθε οξύ έμφραγμα και ανακοπή, δεν υπέφερε. Από χθες υπάρχουν διάφορα σενάρια ότι στεναχωρήθηκε και πέθανε. Κάθε νέα προσαρμογή στη ζωή είναι δύσκολη. Όσο φίλοι και να ήμασταν και να μου είχε πει προσωπικά πράγματα, δεν μπορώ να ξέρω τι έχει στο μυαλό του και την καρδιά του. Ήταν σίγουρα αναστατωμένος για την αλλαγή του τρόπου ζωής. Δεν ήταν ότι του έλειπε η τηλεόραση γιατί δεν ήταν ψώνιο.
Ήταν αντιστάρ ο Γιώργος, ήταν απλός άνθρωπος! Πολλές φορές αυτή η δουλειά γιατί μας τρώει, είναι δύσκολο να κρίνεσαι καθημερινά. Παρότι πολλές φορές η πορεία σε καταξιώνει, είχε περάσει στο πάνθεον και δεν κρινόταν από την τηλεόραση. Όταν κάποια στιγμή η εκπομπή του είχε πέσει, στεναχωριόταν. Το πολεμούσε, το πονούσε, τσαντιζόταν, έδινε κατευθύνσεις, το έψαχνε. Δεν ξέρω αν ήταν πραγματικά η στεναχώρια που οδήγησε σε ένα γρήγορο θάνατο λίγο μετά το τέλος της μεγάλης τηλεοπτικής του καριέρας. Αυτή η δουλειά σε παθιάζει, έχει τόση αδρεναλίνη που στα παραμερίζει όλα (σσ τους πόνους). Ίσως του Γιώργου να του έλειψε – όχι η εκπομπή – αλλά η αδρεναλίνη της δουλειάς και είναι αυτό που λέμε μετά, να κατέπεσε. Ήταν πολύ νέος και θέλω να συλλυπηθώ την οικογένειά του, τη γυναίκα του που λάτρευε, τα παιδιά του».
Η Κατερίνα Ζιώγου, που έφυγε από τη ζωή το 2020, σε ηλικία 49 ετών, μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο, πρωταγωνίστησε στη σειρά του MEGA “Ντόλτσε βίτα”, η οποία επιστρέφει ξανά στους τηλεοπτικούς μας δέκτες.
Η ηθοποιός έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στη σειρά ως Ντορίτα, τηλεοπτική κόρη της Χριστίνας (Άννα Παναγιωτοπούλου), η οποία προβάλλεται σε επανάληψη τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
Μετά το τέλος της σειράς, η ηθοποιός συμμετείχε σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές και σε θεατρικές παραστάσεις, ωστόσο, είχε απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας.
Τελευταία φορά, ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε, λίγα χρόνια πριν, στον Τεχνοχώρο CARTEL, στην παράσταση «Τέρατα», στην οποία έπαιζε και η ίδια.
Η σκληρή μάχη της Κατερίνας Ζιώγου με τον καρκίνο
Η είδηση του θανάτου της άργησε να γίνει γνωστή, καθώς ελάχιστοι γνώριζαν τη μάχη που έδινε με τον καρκίνο του πνεύμονα, από τον οποίον έπασχε και τελικά κατέληξε στις 23 Φεβρουαρίου του 2020.
Η τελευταία παράσταση που συμμετείχε η Κατερίνα Ζιώγου
Δείτε την τελευταία φωτογραφία της Κατερίνα Ζιώγου λίγο πριν φύγει από τη ζωή:
Για να χαλάσει μία σχέση, συνήθως στο προσκήνιο υπάρχει απιστία. Αφήστε τις δικαιολογίες περί ασυμφωνίας χαρακτήρων και βαρεμάρας – γιατί δεν κάναμε πλέον πράγματα μαζί
Ο άνθρωπος είναι ον που αγαπάει τη συνήθεια οπότε και δυσκολεύεται να την αφήσει, εκτός φυσικά αν γίνει κάτι πολύ τραγικό και huge (επαναλαμβάνω απιστία).
Το μόνο σίγουρο είναι, ότι ποτέ δεν ξεκινάς μία σχέση με στόχο να χωρίσεις. Ξεκινάς με όνειρα, έρωτα και ασίγαστο πάθος, μέχρι να αρχίσεις να σκυλοβαριέσαι, και να μη θες να τον δεις ούτε ζωγραφιστό-αλλά δε χωρίζεις-. Το βολικό, και σίγουρα αυτό που θα μας γλίτωνε από πολύ κόπο, νεύρα και κλάμα, είναι μία μικρή ικανότητα πρόβλεψης του μέλλοντος.
Με λίγα λόγια ποιος είναι αυτός ο άντρας που πιθανόν να σε κερατώσει;
Κακά τα ψέματα, μέντιουμ δεν είμαστε και επίσης λέμε να μη στηριχτούμε στο αν έχει δύο κορυφές στο κεφάλι. Θα προτιμήσουμε για ακόμη μία φορά την έρευνα και την επιστημονική εξήγηση την οποία σίγουρα λες και πιο έγκυρη. Σύμφωνα λοιπόν με μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες στην Journal of Personality and Social Psychology, υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο χόμπι, το οποίο αν αγαπάει ο καλός σου, τότε μάλλον σε βλέπουμε… με κέρατα στο κεφάλι.
Όχι δεν είναι ο φιλοτελισμός, δεν είναι το γυμναστήριο ούτε και οι ταινίες. Οι πιο επιρρεπείς στην απιστία λοιπόν είναι αυτοί που έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στα ταξίδια! Αυτό φυσικά έχει και τη λογική εξήγηση, μιας και οι άνθρωποι αυτοί τείνουν να είναι πιο ανοιχτόμυαλοι, χαλαροί και λάτρεις του καινούριου. Επιπλέον, υπάρχει έντονη η αίσθηση, ότι το πταίσμα αποδυναμώνεται όταν τελείται… μακριά από το ταίρι-τουτέστιν σε μία ξένη χώρα-.
Εμείς όμως έχουμε μία απορία: Το ταξίδι θα πρέπει να είναι υπερατλαντικό ή βολευόμαστε και με πιο κοντινούς προορισμούς;
Η αλυσίδα ταχυφαγείων Sukiya στην Ιαπωνία αναγκάζεται να αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία σχεδόν όλων των καταστημάτων της, μετά τον εντοπισμό αρουραίου και εντόμου σε πιάτα που σερβιρίστηκαν σε πελάτες.
Η Sukiya, γνωστή για το δημοφιλές πιάτο γκιουντόν (μπολ με ρύζι και βοδινό κρέας), ανακοίνωσε ότι εντόπισε έντομο σε γεύμα που προσφέρθηκε σε εστιατόριό της στο Τόκιο. Το περιστατικό αυτό ήρθε να προστεθεί σε προηγούμενο συμβάν, πριν από δύο μήνες, όπου ένας αρουραίος βρέθηκε μέσα σε σούπα μίσο που σέρβιρε άλλο κατάστημα της ίδιας αλυσίδας.
Κλείνουν σχεδόν 2.000 καταστήματα
Σε επίσημη ανακοίνωση, η εταιρεία ανέφερε:
«Η Sukiya αποφάσισε να κλείσει προσωρινά όλα τα εστιατόριά της, εκτός από ορισμένα που στεγάζονται σε εμπορικά κέντρα ώστε να λάβει μέτρα για τα τρωκτικά και τα έντομα».
Η οικονομική εφημερίδα Nikkei ανέφερε επίσης ότι τα υπόλοιπα καταστήματα της αλυσίδας θα κλείσουν, «μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες».
Συνολικά, η Sukiya διαθέτει 1.970 εστιατόρια σε όλη την Ιαπωνία.
Σπάνιες τέτοιες ανακλήσεις στην Ιαπωνία
Η Ιαπωνία φημίζεται για τα αυστηρά πρότυπα υγιεινής στον χώρο της εστίασης, και τέτοιου είδους περιστατικά είναι εξαιρετικά σπάνια. Όταν προκύπτουν, αποτελούν είδηση για τα τοπικά μέσα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και η ανάκληση άνω των 100.000 πακέτων κομμένου ψωμιού το 2024, όταν εντοπίστηκε τεμαχισμένος αρουραίος σε δύο από αυτά.
Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς: Μάρτυρες της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη των οποίων τιμάται στις 5 Ιανουαρίου.
Τα ονόματα που έχουν γιορτή σήμερα 5 Ιανουαρίου, είναι τα εξής:
Θεώνη,
Θεωνάς,
Θεόπεμπτος,
Θεόπεμπτη,
Συγκλητική.
Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς
Ο Άγιος Θεόπεμπτος μας διδάσκει πως πρέπει να είμαστε πρωτοπόροι, αν θέλουμε να κερδίσουμε την αιώνια δόξα και όχι αυτή την προσωρινή του κόσμου. Ο Άγιος ήταν επίσκοπος στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 305 μ.Χ.), που στις 23 Ιανουαρίου 303 υπέγραψε διάταγμα ανελέητου διωγμού κατά των χριστιανών. Τότε, ο πρώτος που ομολόγησε Χριστόν Εσταυρωμένον και ήλεγξε τον Διοκλητιανό για την πλάνη του, ήταν ο επίσκοπος Θεόπεμπτος.
Βέβαια, αμέσως μετά ήξερε τι τον περίμενε. Και πράγματι, υποβάλλεται σε μια σειρά σκληρών βασανιστηρίων, που συγχρόνως συνοδεύονται από θαύματα. Πρώτα τον βάζουν σε φούρνο αναμμένο για να καεί, αλλά θαυματουργικά βγαίνει ζωντανός και αβλαβής. Έπειτα, του βγάζουν το ένα μάτι και, αμέσως μετά, του επιβάλλουν να πιει θανατηφόρα δηλητήρια. Επειδή όμως φυλάχτηκε από τη Χάρη του Θεού αβλαβής, τον αποκεφαλίζουν.
Αλλά η ανδρεία, η ασάλευτη πίστη, η έξοχη καρτερία και η ηθική λάμψη που φώτιζαν τη φυσιογνωμία του μάρτυρα Θεοπέμπτου, μίλησαν πειστικά και νικηφόρα στην καρδιά του ειδωλολάτρη μάγου Θεωνά, που παρασκεύαζε τα φάρμακα. Και ενώ ακόμα η λουσμένη στα αίματα κεφαλή του μάρτυρα ήταν κατά γης, ομολόγησε κι αυτός το Χριστό. Μανιασμένοι τότε οι ειδωλολάτρες από την απρόσμενη αυτή ομολογία, τον θάβουν ζωντανό στο χώμα. Έτσι ο Θεωνάς βρήκε ένδοξο θάνατο και η ψυχή του μαζί μ’ αυτήν του Αγίου Θεοπέμπτου, ανέβηκαν στον αθλοθέτη και στεφανοδότη Θεό.
Οσία Συγκλητική
Η Αγία Συγκλητική γεννήθηκε περί το 270 μ.Χ στη Μακεδονία. Οι γονείς της, ήταν πλούσιοι και ευσεβείς Χριστιανοί. Προτίμησαν την Αλεξάνδρεια να εγκατασταθούν μόνιμα, γιατί εκεί είχαν ακούσει, ότι υπήρχαν περισσότεροι Χριστιανοί. Εκείνη την περίοδο Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας, ήταν ο Μέγας Αθανάσιος, για τον οποίο είχαν ακούσει πολύ καλά λόγια. Έτσι, μόλις ξενιτεύτηκαν και εγκαταστάθηκαν, η πρώτη τους δουλειά ήταν, να τον γνωρίσουν. Αυτή τους η γνωριμία τους βοήθησε να γνωρίσουν καλύτερα τις Χριστιανικές Αλήθειες, αλλά και η κόρη τους Συγκλητική, να διδαχθεί σωστά το δρόμο της αρετής.
Κατάφεραν να τη μορφώσουν όσο καλύτερα μπορούσαν, δίδοντάς της συγχρόνως και Χριστιανική ανατροφή. Από νωρίς άρχισαν να φαίνονται τα πλούσια ψυχικά της χαρίσματα, που την έκαμαν να ξεχωρίζει από τους συμμαθητές της. Όμως, και η σπάνια σωματική της ομορφιά, ήταν για τους νέους της εποχής, μια διαρκή πρόκληση. Τα προξενιά, έφθαναν στους γονείς της το ένα μετά το άλλο και πολλοί ήταν οι νέοι, που τη ζητούσαν σε γάμο. Την ίδια άποψη είχαν και οι γονείς της, που τη θεωρούσαν έτοιμη για γάμο και άρχισαν διακριτικά να την πιέζουν. Μάλιστα δε, για να την πείσουν, χρησιμοποιούσαν το επιχείρημα, ότι θέλουν απογόνους στην οικογένειά τους.
Η κατά πάντα, όμως, άψογη Συγκλητική, δε συμφωνούσε καθόλου με την άποψη των γονιών της. Την ενδιέφερε ο Ουράνιος Νυμφίος Χριστός και Αυτόν, ήθελε να υπηρετήσει. Έτσι, τα δάκρυα των γονιών και των συγγενών, δεν τη συγκινούσαν ιδιαίτερα. Ζούσε ασκητική ζωή, με συνεχή προσευχή , αλλά και νηστεία. Μάλιστα δε, για τη νηστεία έλεγε, ότι είναι το μοναδικό γιατρικό, για το σώμα και τη ψυχή. Τη θεωρούσε δε μια, από τις μεγαλύτερες αρετές.
Όταν δε, μετά από λίγο διάστημα πέθαναν οι γονείς της, χάρισε την περιουσία της στους πτωχούς και τα ορφανά της Αλεξάνδρειας και έφυγε από την πόλη. Εγκαταστάθηκε σε έρημη τοποθεσία ιδρύοντας Μοναστήρι, που εφάρμοζε τους δικούς της ασκητικούς κανόνες. Πλήθος δε γυναικών την ακολούθησαν, που επέλεξαν να μονάσουν μαζί της. Ήταν για όλες παράδειγμα και υπόδειγμα Μοναχής και τις ευχαριστούσε να συνομιλούν μαζί της και να ασκούνται στην υπακοή και την ταπείνωση. Φρόντιζε πάντα, να μη βλέπει κανείς την προσωπική της ζωή και τα έργα της, γιατί δεν ήθελε καμιά ανθρώπινη διαφήμιση. Ο στόχος της ήταν, όχι μόνο πώς θα κάνει το καλό, αλλά πώς, θα το κρύψει από τους άλλους. Ήταν, έτσι, γεμάτη από πίστη και έλαμπε από χαρά και ταπείνωση. Όσο δε περνούσε ο χρόνος, άρχισαν να ανθίζουν οι αρετές της και οι ευωδίες τους έφθαναν, σε όλους τους ανθρώπους.
Ήταν δε, πάντα πρόθυμη να συμβουλέψει, αλλά και να διδάξει τις μοναχές, όταν εκείνες της το ζήταγαν. Έτσι, όταν, κάποια στιγμή τη ρώτησαν πώς πρέπει να πολεμούμε το διάβολο, εκείνη τους έδωσε την εξής απάντηση: «Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι όσο ανεβαίνουμε τα πνευματικά σκαλοπάτια, τόσο ο διάβολος προσπαθεί να μας πολεμήσει με τις παγίδες του. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πάντοτε άγρυπνες στους λογισμούς, που συχνά μας πολεμούν. Ο εχθρός μας, προκειμένου να γκρεμίσει τον οίκο της ψυχής μας, ή από τα θεμέλια τον γκρεμίζει, ή από τη σκεπή. Δένει πρώτα το νοικοκύρη και μετά κυριεύει, όλα τα πράγματα του οίκου. Το θεμέλιο της ψυχικής μας οικίας είναι τα καλά έργα. Η σκεπή είναι η πίστη μας και τα παράθυρα είναι οι αισθήσεις μας. Αυτά χρησιμοποιεί, προκειμένου να μας πολεμήσει ο εχθρός μας. Γι’ αυτό, όποιος στέκει να προσέχει να μην πέσει. Γιατί αυτός που έπεσε, έχει μόνο μια φροντίδα, πώς να σηκωθεί. Ενώ, αυτός που στέκει πρέπει να φυλάγεται συνέχεια, για να μην πέσει. Κανείς από μας δεν πρέπει να κατηγορεί τον πεσμένο, αλλά να φοβάται για τον εαυτό του, μήπως γλιστρήσει και πέσει στο βάθος του γκρεμού. Όμως, για εκείνο που στέκει, υπάρχει διπλός ο φόβος, αλλά και ο κίνδυνος. Όταν τον πολεμά ο εχθρός του, να μην ολιγοψυχήσει και επανέλθει στα παλιά του πάθη, αλλά και να προσέχει, να μην εξαπατηθεί από την υπερηφάνειά του. Ο εχθρός μας, αφού μεταχειριστεί όλα του τα όπλα, αφήνει τελευταίο την υπερηφάνεια. Είναι το μεγαλύτερο καταστρεπτικό δηλητήριο, με το οποίο, ποτίζει την ψυχή μας. Την κάνει να φαντάζεται, ότι γνωρίζει εκείνα, που δε ξέρουν οι άλλοι και να πιστεύει, ότι ξεπερνά τους άλλους στις νηστείες και ότι έχει περισσότερες αρετές. Το χειρότερο δε, την κάνει να ξεχνά, τις δικές της αμαρτίες. Η αιτία της υπερηφάνειας είναι η παρακοή και το γιατρικό της, είναι η υπακοή….».
Γι’ αυτή της τη διδασκαλία, αλλά και τη συμπεριφορά γενικότερα, τη φθόνησε θανάσιμα ο διάβολος, που προσπαθούσε να βρει τους δικούς του διαβολικούς τρόπους, να την εξοντώσει. Έβλεπε, ότι η Οσία Συγκλητική είχε χωθεί για τα καλά στα δικά του χωράφια, αφαιρώντας του καθημερινά τμήματα, από την ανθρώπινη περιουσία του. Έπρεπε να βρει γρήγορα τρόπους, να την βγάλει από τη μέση, χτυπώντας την στο σώμα κατάλληλα. Της έδωσε τέτοιο πόνο στα εντόσθια της, που δε μπορούσε κανείς να τη βοηθήσει. Στη συνέχεια της πλήγωσε τον πνεύμονα και θα μπορούσε εάν ήθελε, να τη θανατώσει. Όμως αυτό ήθελε να το πετύχει με αργούς ρυθμούς, προκειμένου να την τυραννήσει περισσότερο.
Οι πόνοι για την Οσία ήταν ανυπόφοροι και ο πυρετός της κρατούσε συνέχεια συντροφιά. Έτσι, καθημερινά υπόφερε και έλιωνε σαν κερί. Την αρρώστια της την αντιμετώπιζε μεγαλόψυχα και δεν κατάπεσε, αλλά ούτε και λιποψύχησε. Όμως, είχε το κουράγιο και τη δύναμη να συμβουλεύει τις μοναχές, που έδειχναν να τα έχουν χαμένα. Μάλιστα δε τους έλεγε: «ότι δεν πρέπει ποτέ να είναι αμέριμνες οι ψυχές, που είναι αφιερωμένες στο Θεό, γιατί βοηθούν τον εχθρό, να ακονίζει τα δόντια του. Δεν υπάρχει κακός άνθρωπος τους έλεγε, που να μην έχει μέσα του μια σπίθα από καλοσύνη. Όπως, δεν υπάρχει και καλός, που να μην έχει μέσα του κάποια κακία. Πάντοτε συμβαίνει να βρίσκεται μέρος του καλού στους κακούς ανθρώπους, όπως υπάρχει και μέρος κακού στους καλούς ανθρώπους».
Είχε, έτσι, το κουράγιο και τη δύναμη να συμβουλεύει τις μοναχές, οι οποίες την άκουγαν με ανοιχτό το στόμα. Όμως, κάποιος ενοχλούνταν και ήθελε να της το κλείσει, αφαιρώντας της έτσι τη δυνατότητα να ομιλεί. Τα σωτήρια λόγια της Οσίας εξόργιζαν περισσότερο το διάβολο, που, όσο την έβλεπε να ανδρειώνεται, του κακοφαίνονταν. Έβλεπε, ότι την τυραννική του εξουσία συνέχεια τη νικούσε η Οσία και αυτός να κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια, δεν το δέχονταν. Αποφασίζει να της χτυπήσει τα όργανα της φωνής, προκαλώντας της ολική αφωνία. Έτσι, δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιεί πλέον, το προφορικό λόγο και να συμβουλεύει τις μοναχές. Όμως και απ’ αυτή τη πληγή, υπήρξε όφελος για τις μοναχές. Οι σωματικές της πληγές, τις δυνάμωνε περισσότερο στην αρετή και τους γιάτρευε, τις πληγωμένες τους ψυχές.
Τέλος, και αυτές τις σχέσεις της Οσίας με τις μοναχές, ήθελε να κλονίσει ο διάβολος, γιατί τον ενοχλούσαν αφάνταστα. Καταστρώνει λοιπόν το διαβολικό του σχέδιο, χτυπώντας με νέα πληγή την Οσία. Της σαπίζει ένα δόντι, και το σάπισμα επεκτείνεται σε όλο της το σαγόνι. Μια βαρεία δυσοσμία, έβγαινε από το στόμα της. Οι μοναχές που την φρόντιζαν, δε μπορούσαν να την πλησιάσουν. Σκέφτηκαν να καλέσουν γιατρό, μήπως και μπορέσει και την βοηθήσει. Εκείνη, δεν ήθελε να το ακούσει και τους έλεγε με νοήματα: «να μη βλέπεται αυτό που φαίνεται, αλλά να ζητάτε αυτό, που κρύβεται».
Τρεις ολόκληρους μήνες, αγωνίστηκε η Οσία, με τις ανυπόφορες πληγές της. Η σωματική της δύναμη χαλάρωνε κάθε μέρα, γιατί δε μπορούσε να βάλει τίποτα στο στόμα της, αλλά και να κοιμηθεί από τους πόνους. Μάζεψε τις μοναχές και τους είπε, ότι σε τρείς μέρες, θα φύγει από κοντά τους. Έτσι την τρίτη μέρα και σε ηλικία 80 χρονών, εγκατέλειψε την παρούσα ζωή και κέρδισε την Αιώνια, που είναι η Βασιλεία των Ουρανών.
Οι 28 φιναλίστ για να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στη Eurovision 2026 συστήθηκαν στο τηλεοπτικό κοινό μέσα από την εκπομπή Sing for Greece με την Μπέττυ Μαγγίρα.
Ανάμεσά τους και ο Good Job Nicky με το τραγούδι Dark side of the moon. Ο γιος του Γιάννη Πάριου και της Σοφίας Αλιμπέρτη αναφέρθηκε στην οικογένειά του, σχολιάζοντας την πορεία του πατέρα του.
Δείτε το βίντεο:
«Κουβαλάω τον θρύλο! Θέλω κι εγώ να τιμήσω τη χώρα όπως την τίμησε και ο ίδιος. Δεν θα έλεγα ότι κουβαλάω βάρος, αλλά μια ωραία ευθύνη απέναντι στη μουσική και μου αρέσει αυτό», είπε για τον Γιάννη Πάριο ο Good Job Nicky.
«Το τραγούδι μιλά για τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Για έρωτες που θέλουν ταχύτητα. Αν είσαι ερωτευμένος με κάποιον ή κάποια, δεν θέλει χρόνο, θέλει ταχύτητα. Πρέπει να πέσει με τα μούτρα», πρόσθεσε ο νεαρός καλλιτέχνης.
Σε ερώτηση της Μπέττυς Μαγγίρα για τα πρόσωπα με τα οποία επικοινώνησε όταν του ανακοινώθηκε από την ΕΡΤ η πρόκρισή του στους 28 φιναλίστ, ο Good Job Nicky απάντησε: «Πρώτα πήρα τη μαμά, μετά τον αδελφό μου τον Μιχαήλ».
Eurovision 2026: Τα τραγούδια που διεκδικούν μία θέση στον ελληνικό τελικό
Βραδιά με αέρα Eurovision απόψε στην ΕΡΤ, καθώς στο sing for Greece – Ο δρόμος για τον τελικό, γνωρίζει το κοινό τα υποψήφια τραγούδια για να εκπροσωπήσουν στον μουσικό διαγωνισμό.
Στο τελευταίο μέρος της εκπομπής πραγματοποιείται και η κλήρωση για τη σειρά εμφάνισης των 28 συμμετοχών στους δύο ημιτελικούς του Εθνικού Τελικού, που έχει προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο.
Την παρουσίαση έχει η Μπέττυ Μαγγίρα, πλαισιωμένη από την Κέλλυ Βρανάκη και τον Θάνο Παπαχάμο, οι οποίοι παρουσιάζουν τους διαγωνιζόμενους μέσα από συνεντεύξεις, στιγμιότυπα από τα παρασκήνια και μουσικά αφιερώματα.
Κατά τη διάρκεια της τρίωρης εκπομπής προβάλλονται αποσπάσματα και από τα 28 τραγούδια, προσφέροντας στο κοινό μια πρώτη εικόνα για το ύφος και τις μουσικές τάσεις των φετινών προτάσεων. Οι συγκεκριμένες συμμετοχές θα διεκδικήσουν το εισιτήριο για τη Βιέννη της Αυστρίας, όπου θα πραγματοποιηθεί η Eurovision 2026.
Οι 28 φιναλίστ του ελληνικού τελικού
Μαρίκα | Daughters of the Sun (A, E, I, O, U)
Μουσική: Μαρίκα Παπάζογλου & Στίχοι: Μαρίκα Παπάζογλου, Διονυσία Κλαρνετατζή
Stylianos | You & I
Μουσική: Stylianos, Adam Wu & Στίχοι: Stylianos
Stella Kay | You Are The Fire
Μουσική: Dimitrios Stassos, Tasos Lyberis, Irini Michas & Στίχοι: Dimitrios Stassos, Tasos
Lyberis, Irini Michas
Rikki | Agapi
Μουσική: Erection Music & Στίχοι: Erection Music
The Astrolabe | Drop It
Μουσική: The Astrolabe & Στίχοι: The Astrolabe
Basilica | Set Everything On Fire
Μουσική: Basilica & Στίχοι: Basilica
Rosanna Mailan | Άλμα
Μουσική: Chris Zantioti, Rosanna Mailan & Στίχοι: Nany Zarikian
Alexandra Sieti | The Other Side
Μουσική: Alexandra Sieti, Serena Ryder, Hill Kourkoutis
Στίχοι: Alexandra Sieti, Serena Ryder, Hill Kourkoutis
Ξεχωριστό σημείο της βραδιάς αναμένεται να είναι η εμφάνιση-έκπληξη της Κλαυδίας, η οποία επιστρέφει στη σκηνή της Eurovision σε διαφορετικό ρόλο, δίνοντας τον δικό της παλμό στη διαδικασία. Στο τελευταίο μέρος της εκπομπής θα πραγματοποιηθεί ζωντανά και η κλήρωση για τη σειρά εμφάνισης των 28 συμμετοχών στους δύο ημιτελικούς του Εθνικού Τελικού, που έχει προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο.
Η ξαφνική απώλεια του θρυλικού δημοσιογράφου, Γιώργου Παπαδάκη, έχει προκαλέσει βαθύτατη συγκίνηση σε όλη την χώρα με τα συλλυπητήρια του μηνύματα να κατακλύζουν το διαδίκτυο.
Άνθρωποι που γνώρισαν και αγάπησαν τον κ. Παπαδάκη μέσω της τηλεόρασης, αποχαιρέτησαν, μαζί με αυτούς που τον ήξεραν προσωπικά, έναν άνθρωπο που συνέβαλε στην δημοσιογραφία και στην τηλεόραση όσο κανείς άλλος. Μέσα στα άτομα που απηυθύναν αποχαιρετιστήριο μήνυμα ήταν και ο Νίκος Χατζηνικολάου.
Σε ανάρτηση του ο κ. Χατζηνικολάου έγραψε:
Αγαπημένε φίλε σε αποχαιρετώ με μεγάλη συγκίνηση, με μεγάλη στενοχώρια. Έφυγες τώρα που επιτέλους θα ζούσες,μετά από τόσες δεκαετίες σκληρής δουλειάς… Αφήνεις πίσω σου μια λαμπρή διαδρομή στη δημοσιογραφία και ένα αποτύπωμα εντιμότητας, αλλά και ανθρωπιάς! Όσοι σε γνωρίσαμε και εργαστήκαμε μαζί σου δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ!
