Γεμάτη η Μητρόπολη 40 ημέρες μετά τον θάνατο του τέως βασιλιά – Ακολούθησε καφές στο ΚΠΙΣΝ – Ποιοι έδωσαν το «παρών»
Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στη Μητρόπολη, η οποία ήταν γεμάτη, για το μνημόσυνο 40 ημέρες μετά τον θάνατο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου.
Συγκινημένη η σύζυγός του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Άννα Μαρία, τα παιδιά του και τα εγγόνια του, γονάτισαν από σεβασμό κατά τη διάρκεια της τελετής.
Το μνημόσυνο για τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο οποίος είχε χοροστατήσει και στην εξόδιο ακολουθία στις 16 Ιανουαρίου.
Δείτε φωτογραφίες μέσα από τη Μητρόπολη
Στην πρώτη σειρά των καθισμάτων στη Μητρόπολη η οικογένεια του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου Συγκινημένα τα παιδιά και τα εγγόνια του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου Η πιο συγκινητική στιγμή στο μνημόσυνο ήταν όταν τα παιδιά και τα εγγόνια του γονάτισαν σε ένδειξη σεβασμού Άννα-Μαρί, Παύλος, Μαρί Σαντάλ και βασίλισσα Σοφία στην πρώτη σειρά των καθισμάτων της ΜητρόποληςΠερίπου 250 οι παριστάμενοι στη Μητρόπλη για το μνημόσυνο του τέως βασιλιά ΚωνσταντίνουΤο μνημόσυνο έψαλε ο Αρχιεπίσκοπος ΙερώνυμοςΑπό αριστερά προς τα δεξιά: Άδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης, Νότης Μηταράκης
Μετά το τέλος του μνημοσύνου οικογένεια και καλεσμένοι μεταφέρθηκαν στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για το συνηθισμένο καφέ και τα συλλυπητήρια.
Ο γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Παύλος, με τη μητέρα του, Άννα-Μαρία, τη σύζυγό του Μαρί Σαντάλ και τα παιδιά τουςΣύσσωμη η βασιλική οικογένεια στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μετά το μνημόσυνο στη ΜητρόποληΑπό αριστερά προς τα δεξιά: Τατιάνα Μπλάτνικ, Νικόλαος, ΑλεξίαΤα παιδιά και τα εγγόνια του τέως βασιλιά ΚωνσταντίνουΗ βασιλομήτωρ της Ισπανίας και αδερφή του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, ΣοφίαΗ σύζυγος του Φίλιππου, Νίνα Φλορ
Ποιοι έδωσαν το «παρών» στο μνημόσυνο
Δείτε επίσης:Αγρίνιο: Έχασε τον γιο της και αντί για μνημόσυνο έψησε κρέας την τσικνοπέμπτη για 150 άπορους ανθρώπους
Το μνημόσυνο στη Μητρόπολη Αθηνών για τις 40 ημέρες από την ημέρα του θανάτου του.τέως βασιλιά Κωνσταντίνου ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου.
Μετά την ολοκλήρωση του μνημόσυνου η οικογένεια του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου στάθηκε στα σκαλία της Μητρόπολης και χαιρέτισε τους συγκεντρωμένους έξω από τον ιερό ναό.
Εν μέσω χειροκροτημάτων από όσους είχαν συγκεντρωθεί έξω από τη Μητρόπoλη έφτασε πρώτη είχε φτάσει λίγο πριν τις 11 το πρωί η αδερφή του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Σοφία.
Ακολούθησε λίγη ώρα αργότερα η σύζυγος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Άννα-Μαρία, συνοδευόμενη από τον γιο της Παύλο, και τη νύψη της, Μαρί Σαντάλ
Λίγο αργότερα στη Μητρόπολη έφτασε ο υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, Ευγενία Μανωλίδου.
Η κυκλοφορία στην Μητροπόλεως είχε διακοπεί απο την πλατεία Συντάγματος προκειμένου να γίνει με ομαλό τρόπο η προσέλευση των περίπου 300 ατόμων που θα έδιναν το «παρών» στην τελετή.Δείτε φωτογραφίες
Από αριστερά προς τα δεξιά: Άννα-Μαρία, Μαρί Σαντάλ, ΠαύλοςΤατιάνα Μπλάτνικ και ΝικόλαοςO τρίτος γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Φίλιππος, με την σύζυγό του Νίνα ΦλορH πρωτότοκη κόρη του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, ΑλεξίαΟ υπουργός Εσωτερικών, Μάκης ΒορίδηςΕυγενία Μανωλίδου και υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις ΓεωργιάδηςΟ υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης ΜηταράκηςΗ ευρωβουλευτής, Άννα-Μισέλ ΑσημακοπούλουΟ Αλέξανδρος Λυκουρέζος
Στη Μητρόπολη και η Φάνη Πάλλη Πετραλία
Ο συνολικός αριθμός των ατόμων που βρέθηκαν στη Μητρόπολη για το μνημόσυνο ήταν περίπου 250 ανάμεσα στους οποίους και ορισμένοι που δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στην κηδεία λόγω κορωνοϊού.Το πρωί της Κυριακής η οικογένεια θα βρεθεί στο Τατόι για ένα τρισάγιο πάνω από τον τάφο του τέως βασιλιά.
Αν υπήρχε ένας τίτλος του πλέον δημοφιλέστερου και αγαπητού αθλητή στην Ελλάδα, τούτη την περίοδο αναμφισβήτητα θα τον κατείχε ο Μίλτος Τεντόγλου.
Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο άλμα εις μήκος που κερδίζει τις εντυπώσεις και την συμπάθεια, τόσο με τις επιδόσεις του όσο και με τον χαρακτήρα του. Μεγάλη και ιδιαίτερη αδυναμία φυσικά, του έχουν στην γενέτειρά του τα Γρεβενά, που του έβγαλαν ακόμα και τραγούδι. Ο τοπικός σύλλογος «Φανό Γιτιά» έκανε τραγούδι την περιβόητη ιστορία με την ακύρωση του άλματός του και τα παπούτσια και μάλιστα στην τοπική διάλεκτο.
“Πήγε στου εξουτερικό, πήδηξιν στου ουρανό, όταν γύρισιν εδώ, του παν’ ήταν άκυρο. Τιντόγλου απ’ τα Γρεβενά, τους πιτσόκουψες γερά. Πήγε στου εξουτερικό, πήδηξιν στου ουρανό, όταν γύρισιν εδώ, του παν’ ήταν άκυρο” αναφέρει το τραγούδι και παράλληλα σέρνουν τον χορό.
Στο τέλος τραγουδούν: «Είχι η σόλα του καρφιά, στα παπούτσια που φουρά, φράει παπούτσια με άλλου χρώμα για να τους πηδ@@@ει ακόμα. Πάει κι πήδιξιν μακριά κι τους πήρε τα βρακιά».
Η περιγραφή επιβάτη της πτήσης για τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες προσγείωσης στο Γκντανσκ και άλλες τόσες στη Βαρσοβία – Τα μεσάνυχτα έφτασε το αεροσκάφος στη Θεσσαλονίκη
Σε περιπέτεια εξελίχθηκε η πτήση της Ryanair από τη Στοκχόλμη στη Θεσσαλονίκη το απόγευμα της Παρασκευής.
Ένας επιβάτης υπέστη ανακοπή, στο αεροσκάφος επικράτησε πανικός και ο πιλότος αναζητούσε πάνω από την Πολωνία αεροδρόμιο για να κάνει αναγκαστική προσγείωση. Ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος, η χαμηλή νέφωση δεν επέτρεψε την προσγείωση στο Γκντανσκ και τελικά αυτή έγινε στη Βαρσοβία, όπου ασθενοφόρο παρέλαβε τον επιβάτη, στον οποίο είχαν παράσχει τις πρώτες βοήθειες, εντός του αεροπλάνου, τρεις γιατροί επιβάτες της πτήσης.
Εν τέλει το αεροσκάφος που αναχώρησε από τη Στοκχόλμη στις 18.25 και επρόκειτο να φτάσει μετά από σχεδόν 3 ώρες στη Θεσσαλονίκη, αφίχθη γύρω στα μεσάνυχτα, με την ταλαιπωρία και την αγωνία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των επιβατών.
Όπως περιέγραψε στη Voria.gr ένας επιβάτης της πτήσης, όλα ξεκίνησαν περίπου 1,5 ώρα μετά την αναχώρηση της πτήσης από τη Στοκχόλμη κι ενώ το ταξίδι κυλούσε ομαλά.
«Μια κυρία από τη μέση του αεροσκάφους πετάχτηκε επάνω κι άρχισε να φωνάζει. Ήταν αναστατωμένη και ζητούσε βοήθεια στα ελληνικά, λέγοντας κατ΄επανάληψη “Παναγία μου, Παναγία μου, Παναγία μου”. Τρομάξαμε και στην αρχή δεν καταλάβαμε τι συνέβη. Ένας επιβάτης έπαθε ανακοπή και υπήρξε μεγάλη αναστάτωση. Το πλήρωμα κινητοποιήθηκε άμεσα και ζήτησε τη συνδρομή γιατρού. Στην πτήση ήταν τρεις γιατροί που έσπευσαν αμέσως πάνω από τον επιβάτη, ενώ υπήρχε και απινιδωτής. Ο πιλότος μας ενημέρωσε ότι θα κάνει αναγκαστική προσγείωση», μας λέει ο επιβάτης της πτήσης.
Το αεροσκάφος κινήθηκε προς το κοντινότερο αεροδρόμιο που ήταν αυτό του Γκντανσκ στην Πολωνία. Ο καιρός ήταν άστατος με χαμηλή νέφωση. Έγιναν δύο προσπάθειες προσγείωσης που όμως απέβησαν άκαρπες.
Μετά από συνεννόηση με τις πολωνικές αρχές η πτήση συνέχισε για Βαρσοβία. Κι εκεί όμως η πρώτη προσπάθεια δεν ήταν επιτυχής. Εντός του αεροσκάφους η αγωνία και ο φόβος συνεχιζόταν. Όλοι οι επιβάτες, στην πλειονότητά τους Έλληνες, παρέμεναν σιωπηλοί στις θέσεις τους.
Τελικά με τη δεύτερη προσπάθεια ο πιλότος κατάφερε να προσγειώσει το αεροπλάνο στη Βαρσοβία, όπου είχε στηθεί μεγάλη επιχείρηση των αρχών για την παραλαβή του ασθενή επιβάτη. Γιατροί και νοσηλευτές μπήκαν στο αεροσκάφος και με φορείο τον παρέλαβαν, ενώ στη συνέχεια ασθενοφόρο τον μετέφερε στο νοσοκομείο.
Λίγη ώρα μετά το αεροσκάφος απογειώθηκε και συνέχισε το ταξίδι του για τη Θεσσαλονίκη, όπου έφτασε γύρω στα μεσάνυχτα.
«Μπαίνοντας στα χαλάσματα βλέπω ένα κοριτσάκι που τα ποδαράκια του ήταν προς το μέρος μου. Ενστικτωδώς, βγάζω τα γάντια μου και πιάνω τα ποδαράκια της, όπως κάνω με τον γιο μου όταν τον βλέπω χωρίς κάλτσες». Με αυτά τα λόγια, ο διασώστης της ΕΜΑΚ, Κώστας Αθανασόπουλος περιγράφει τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε στην ισοπεδωμένη Αντιόχεια.
Είναι ο άνθρωπος που η εικόνα του να ξεσπά σε κλάματα λίγη ώρα μετά την διάσωση ενός 6χρονου κοριτσιού από τα χαλάσματα του σπιτιού της έκανε τον γύρο του κόσμου.
Έχοντας φτάσει τα ξημερώματα της 7ης Φεβρουαρίου στην επαρχία Χατάι και με το πρώτο φως του ήλιου η ομάδα της ΕΜΑΚ ξεκινά να επιχειρεί εκεί όπου τους έχουν υποδείξει ότι υπάρχουν ίχνη ζωής. Ο κ. Αθανασόπουλος, βοηθά αρχικά στον απεγκλωβισμό ενός 50χρονου, όταν καλείται από τον επικεφαλής του, επιπυραγό, Δημήτρη Ρούπα, να συμβάλει στον απεγκλωβισμό ενός 6χρονου κοριτσιού. Το πρώτο πράγμα που κάνει με το που μπαίνει στα χαλάσματα και εντοπίζει το εξάχρονο κοριτσάκι είναι να του πιάσει τα πόδια και να τα αγκαλιάσει.
«Βγάζω τα γάντια μου και πιάνω τα ποδαράκια της, όπως κάνω και με τον γιο μου όταν τον βλέπω πάντα χωρίς κάλτσες για να δω αν είναι κρύα με σκοπό να τον φροντίσω να μην μου αρρωστήσει. Τα πόδια της ήταν πάρα πολύ παγωμένα. Της τα πιάνω, της τα κάνω αγκαλιά έτσι να την ζεστάνω και βλέπω ότι αρχίζει να χαλαρώνει και πάει να κοιμηθεί. Φωνάζω τους γιατρούς του ΕΚΑΒ που ήταν μαζί μας. Του λέω γιατρέ πάει να μου κοιμηθεί. Μου λέει μην την αφήσεις να κοιμηθεί, κράτα την ξύπνια», περιγράφει ο κ. Αθανασόπουλος στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Το εξάχρονο κορίτσι ήταν μαζί με τη μητέρα της και τα δύο αδέρφια της, πλακωμένοι όλοι από τα δοκάρια του δωματίου που βρίσκονταν.
Ο κ. Αθανασόπουλος μαζί με την υπόλοιπη ομάδα προσπαθούν να απεγκλωβίσουν την 6χρονη, ανασύροντας πρώτα χωρίς τις αισθήσεις της την 7χρονη αδερφή της που με το άψυχο σώμα της «πλάκωνε» την επιζώσα.
«Βγάλαμε το αδερφάκι της που είχε πιαστεί το χέρι της από κάτω, και ήταν χωρίς τις αισθήσεις της. Κάναμε κάποιες ενέργειες και ό,τι κάναμε τραβάγαμε την εξάχρονη να δούμε αν μπορεί να απεγκλωβιστεί και με το που φώναζε την αφήναμε. Μετά κόβω το χαλί γιατί το πάτωμα με το ταβάνι είχαν γίνει ένα και μετά αρχίζω να βγάζω πλακάκια ώστε να βρω κενό από κάτω. Εκεί ήμασταν μαζί με τον κ. Κατσινέλο. Στο αδερφάκι της ακούμπαγε το μάγουλό της. Ήταν ξαπλωμένη στο άψυχο κορμί της αδερφής της», αφηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Για πάνω από 4 ώρες οι διασώστες της ΕΜΑΚ επιχειρούσαν στα χαλάσματα για να απεγκλωβίσουν το μικρό κορίτσι. Καθ’ όλη τη διάρκεια της επιχείρησής τους μιλούσαν μαζί της για να της δώσουν θάρρος ώστε να καταφέρουν να την βγάλουν από τα συντρίμμια του σπιτιού της, αλλά και για να καταλάβει ότι βρίσκονταν εκεί για να την βοηθήσουν. Ωστόσο αυτή δεν ήθελε να αφήσει τη μαμά της. «Της έλεγα έλα αγάπη μου, προσπάθησε, θα πας έξω, η μαμά σου σε έσωσε.
Μετά από λίγη ώρα μου απλώνει το χέρι της με βογγητά, πάω κοντά της να την τραβήξω και καταλαβαίνω ότι δεν ήθελε να αφήσει τη μαμά της και τα αδέρφια της. Εκεί λύγισα. Με έπιασαν τα κλάματα», λέει ο κ. Αθανασόπουλος. Η ομάδα της ΕΜΑΚ απεγκλωβίζει το μικρό κορίτσι και εμφανώς συγκινημένοι αγκαλιάζονται που τα κατάφεραν. Είναι εκείνη η στιγμή που ο τηλεοπτικός φακός πιάνει τον κ. Αθανασόπουλο να έχει ξεσπάσει σε κλάματα και τους συναδέλφους του να τρέχουν να τον συγχαρούν και να τον αγκαλιάσουν.
«Μου έλεγαν μπράβο Κώστα. Βγαίνουν τα παιδιά αγκαλιάζονται γιατί ήταν πολύ φορτισμένοι γιατί ήταν ανάμεσα στα σώματα και ήταν δύσκολο να βγάλουμε το χεράκι της. Και μετά έγινε αυτό που είδατε στις ειδήσεις. Ήταν δάκρυα χαράς, για το ότι την σώσαμε. Ήταν πολύ δύσκολο να βγει ανάμεσα από τα σώματα. Στη συνέχεια περίμενα τον συνάδελφο να την δέσει στο φορείο και να την πάρουμε να πάει στο γιατρό», σημειώνει.
Όπως εξηγεί ο κ. Αθανασόπουλος, τα περισσότερα άτομα που κατάφεραν να απεγκλωβίσουν ζωντανά ήταν αγκαλιασμένα με άλλα μέλη των οικογενειών τους. Όπως στην περίπτωση της 20χρονης Αϊρίν που ήταν μαζί με τη μαμά της και ένα 5μηνών βρέφος, σε έναν καναπέ και είχαν πιαστεί στο δοκάρι. « Οικογένειες αγκαλιασμένες και πλακωμένες από τα ερείπια των κτιρίων που είχαν καταρρεύσει. Αυτή η εικόνα μου έχει μείνει χαραγμένη», αναφέρει.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Τουρκία τα μέλη της ελληνικής αποστολής έζησαν κάτω από αντίξοες συνθήκες, όπως το έντονο ψύχος, ωστόσο όπως αναφέρει ο κ. Αθανασόπουλος, το μυαλό τους ήταν στους σεισμοπαθείς που είχαν χάσει το σπίτι τους. Ο εδώ και σχεδόν 14 χρόνια διασώστης της ΕΜΑΚ όπου και αν έστρεφε το βλέμμα του αντίκριζε συντρίμμια κι ανάμεσα σε αυτά ανθρώπους, άλλοι με παντόφλες και άλλοι ξυπόλητοι, όλοι όμως με την ίδια απόγνωση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους. Αναζητούσαν τρόπους να ζεσταθούν βάζοντας φωτιές στους κάδους, κι έψαχναν μία προσωρινή στέγη να κοιμηθούν. Την έβρισκαν, στα κατεστραμμένα αμάξια τους, με τα σπασμένα τζάμια, τοποθετώντας γύρω γύρω νάιλον για να περιορίσουν το δριμύ ψύχος που επικρατούσε.
«Έψαχναν τα παπούτσια τους στα συντρίμμια. Έρχονταν προς εμάς, μας φίλαγαν τα χέρια μας τράβαγαν και έλεγαν, «έλα να δεις το παιδί μου, βοήθεια». Ο κόσμος εκεί μας έδωσε πολλή αγάπη και μας ευχαριστούσε. Είχε καταλάβει ότι είχαμε πάει να τους βοηθήσουμε. Μας έδιναν από το φαΐ τους ό,τι μπορούσαν, μας έφερναν τα νερά τους. Αν και δεν είχαν να φάνε τα έδιναν σε εμάς», τονίζει
Ο κ. Αθανασόπουλος ακολούθησε τον ίδιο δρόμο με τον πατέρα του Χρήστο Αθανασόπουλο, που ήταν κι εκείνος στην Πυροσβεστική και συγκεκριμένα στην ΕΜΑΚ. Μάλιστα, αξίζει να αναφερθεί ότι ο πατέρας του, με τον πατέρα του συναδέλφου του και μέλους της ελληνικής αποστολής, Κωνσταντίνο Νίκα, ήταν μαζί στον σεισμό του 1995 στο Αίγιο. 28 χρόνια μετά οι δύο γιοι συναντήθηκαν όπως οι πατεράδες τους σε κοινή αποστολή.
«Θα ήθελα να τονίσω την ιδιαίτερη συμβολή που είχαν όλα τα μέλη της αποστολής, 1ης και 2ης ΕΜΑΚ, οι διασώστες του ΕΚΑΒ, και όσοι συμμετείχαν, κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί. Ήμασταν όλοι μια ομάδα, ενωμένοι για έναν κοινό σκοπό, την διάσωση όσων ζωών μπορούσαμε. Καθένας μας ξεχωριστά συνέβαλε σε αυτή την αποστολή», επισημαίνει.
«Ευτυχώς που υπάρχετε»
Ο αντιπύραρχος, Μιλτιάδης Καραγεωργιάδης, στα 18 χρόνια που υπηρετεί στην 2η ΕΜΑΚ (από το 2005) δεν έχει αντικρίσει μεγαλύτερη καταστροφή από αυτήν του φονικού σεισμού της Τουρκίας. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ , φθάνοντας στην πόλη της Αντιόχειας επαληθεύτηκαν οι χειρότεροι φόβοι τους, καθώς αντίκρισαν την απόλυτη καταστροφή σε κτίρια και υποδομές. «Με βάση την έκταση της καταστροφής θα έλεγα πως ναι, είναι η πιο δύσκολη και μεγαλύτερη καταστροφή, που έχω δει ποτέ», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η εικόνα ωστόσο που θα του μείνει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό είναι η φράση του Τούρκου στρατηγού που τους επισκέφθηκε στον καταυλισμό τους. «Βάζοντας το χέρι στην καρδιά, είπε την φράση «ευτυχώς που υπάρχετε».
Αυτή η εικόνα θα μου μείνει για πάντα και όχι απλά για πολύ καιρό χαραγμένη στο μυαλό μου», τονίζει ο κ. Καραγεωργιάδης προσθέτοντας ότι πέρα από αυτή την φράση δεν θα ξεχάσει την ευγνωμοσύνη και την αγάπη που έλαβαν από τους ντόπιους καθώς και τις αντιδράσεις τους κάθε φορά που τους συναντούσαν στο πεδίο και στον δρόμο.
Με την άφιξη τους στην Αντιόχεια και βλέποντας την εικόνα του απόλυτου χάους, το συναίσθημα που κυριάρχησε σε όλη την ομάδα ήταν η ανάγκη να εμπλακούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στις επιχειρήσεις διάσωσης, προκειμένου να απεγκλωβίσουν ζωντανό όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο.
«Από το πρώτο λεπτό μέχρι και την τελευταία ώρα πριν αναχωρήσουμε, επιχειρούσαμε στο πεδίο, προσπαθώντας να απεγκλωβίσουμε κόσμο, δίνοντας τον καλύτερο μας εαυτό», σημειώνει.
Σχετικά με τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούν στις επιχειρήσεις διάσωσης από καταρρεύσεις λόγω σεισμού ο κ. Καραγεωργιάδης επισημαίνει ότι απαιτείται μεγάλο εύρος εξοπλισμού, τόσο ως προς το μέγεθος, όσο και προς τον τρόπο λειτουργίας του. «Είναι απαραίτητο από το μικρότερο κοπτικό εργαλείο έως το μεγαλύτερο κρουστικά μηχάνημα. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε στους σεισμούς, χωρίζονται σε ηλεκτρικά, πνευματικά, επαναφορτιζόμενα, υδραυλικά και φυσικά οπτικοακουστικά εργαλεία, όπως κάμερες και γεώφωνα. Τέλος να μην ξεχνάμε το σημαντικότερο μας «εργαλείο», τους διασωστικούς σκύλους, που ανιχνεύουν ζωντανούς κάτω από τα ερείπια», τονίζει.
Τα μέλη της ελληνικής αποστολής επιχειρούσαν αδιαλείπτως κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και με πολλούς κινδύνους να ενέχουν.
«Το πυροσβεστικό επάγγελμα και ειδικά οι επιχειρήσεις σε περιβάλλον σεισμού, εμπεριέχουν πολλούς κινδύνους. Έχοντας αποκτήσει όμως όλα αυτά τα χρόνια υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης και εμπειρίας, αλλά και παίρνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, κατορθώνουμε να μειώσουμε χωρίς όμως να μπορούμε να εξαλείψουμε εντελώς την επικινδυνότητα», αναφέρει ο κ. Καραγεωργιάδης.
«Κατά την διάρκεια της επιχείρησης απεγκλωβισμού μας βοηθούσε ο αδερφός του εγκλωβισμένου»
Ο επιπυραγός, Παναγιώτης Γιαννόπουλος, από την διεύθυνση αντιμετώπισης Καταστροφών του αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος αποτέλεσε κι εκείνος μέλος της ελληνικής αποστολής που βρέθηκε από τα ξημερώματα της 7ης Φεβρουαρίου στην Αντιόχεια.
Μία από τις εικόνες που του έχει μείνει χαραγμένη είναι όταν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης απεγκλωβισμού ενός 15χρονου αγοριού, επιχείρηση που διήρκησε πάνω από δεκατέσσερις ώρες, τους βοηθούσε ένα νεαρό άτομο, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν ο αδερφός του εγκλωβισμένου. Το απίστευτο ωστόσο στην όλη υπόθεση, είναι, όπως αναφέρει, «πως την επιχείρηση διάσωσης δυσχέραινε η παρουσία δύο πτωμάτων, του πατέρα και του αδερφού του, που λειτουργούσαν ως φραγμός».
«Το παιδί αυτό έκανε στην άκρη κάθε συναισθηματισμό και βοηθούσε όσο μπορούσε στο έργο της διάσωσης του αδερφού του.
Η φράση του εγκλωβισμένου παιδιού, 10%, που αφορούσε το επίπεδο αντοχής του καθώς και το ότι φώναζε το συνάδελφο μου που του έδινε νερό με το καλαμάκι, με το μικρό του όνομα, είναι κάτι που δε θα ξεχάσω ποτέ», σημειώνει και προσθέτει ότι οι ντόπιοι ήταν πάντα πρόθυμοι να προσφέρουν λίγο ζεστό τσάι ή ψωμί θέλοντας να ανταποδώσουν τη βοήθεια που προσέφεραν.
Για τον κ. Γιαννόπουλο δεν ήταν ο πρώτος σεισμός που είχε βρεθεί καθώς ήταν και στην αποστολή για τον σεισμό της Αλβανίας το 2019. Ωστόσο, όπως εξηγεί, οι διαφορές μεταξύ των δύο σεισμών είναι θεμελιώδεις.
«Στην περίπτωση του σεισμού της Αλβανίας η έκταση της καταστροφής περιορίστηκε σε δύο περιοχές. Οι συνέπειες του σεισμού δεν επηρέασε μεγάλα τμήματα του τοπικού πληθυσμού ενώ και οι ζημιές στις κατασκευές δεν ήταν τόσο εκτεταμένες. Το διάστημα για επαναφορά των πληγεισών περιοχών στη κανονικότητα δεν απαιτούσε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Στο σεισμό της Τουρκίας εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έμειναν άστεγοι χωρίς πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Σταμάτησε κάθε οικονομική δραστηριότητα ενώ επηρεάστηκαν βασικές υποδομές», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με το εάν τέτοιου είδους γεγονότα μας οδηγούν στην καλύτερη προετοιμασία και στη δημιουργία πιο ανθεκτικών κοινωνιών ο κ. Γιαννόπουλος επισημαίνει: « Στη διεθνή βιβλιογραφία μεγάλα καταστροφικά γεγονότα-φυσικές ή τεχνολογικές καταστροφές, αποτέλεσαν και αποτελούν τα καλύτερα παραδείγματα μέσα από τα οποία μπορούμε να αξιολογήσουμε την ανθεκτικότητα των κοινωνιών μας, να αναθεωρήσουμε τα υφιστάμενα συστήματα διαχείρισης κρίσεων, να αναπτύξουμε ή να εξελίξουμε συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για τους πληθυσμούς, να βρούμε τυχόν κενά μεταξύ των διαφόρων επιπέδων διοίκησης, τυχόν αλληλοκάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ φορέων και Υπηρεσιών, να θεσμοθετήσουμε πρωτόκολλα και διαδικασίες τόσο στο επίπεδο της πρόληψης όσο και στο επίπεδο της απόκρισης κ επαναφοράς στη κανονικότητα».
Περισσότερες από 4 ώρες διήρκησαν οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού της ελληνικής ομάδας Έρευνας και Διάσωσης
Πολλές ώρες διήρκησαν οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού της ελληνικής διασωστικής μονάδας Έρευνας και Διάσωσης, σύμφωνα με τον επιπυραγό, Παναγιώτη Γιαννόπουλο, καθώς οι θέσεις των θυμάτων απαιτούσαν πολύωρες επιχειρήσεις, άνω τεσσάρων ωρών, ενώ στην περίπτωση της Αϊρίν χρειάστηκε επιχείρηση άνω των 12 ωρών.
Όπως εξηγεί ο κ. Γιαννόπουλος η διάρκεια των επιχειρήσεων του απεγκλωβισμού εξαρτάται από ένα σύνολο παραγόντων που σχετίζονται: με τους τύπους των κτιρίων (με λίγους ή πολλούς ορόφους), τα υλικά κατασκευής των (οπλισμένο σκυρόδεμα, γυάλινα κτίρια, κ.λπ), την ύπαρξη καθημερινών αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και σορών, επίπλων ή οτιδήποτε άλλο η παρουσία των οποίων μπορεί να εμποδίζει την προσέγγιση, απεγκλωβισμό και διάσωση, τον διαμορφωμένο χώρο και τη θέση που βρίσκεται το θύμα μπορούν να επηρεάσουν το χρόνο απεγκλωβισμού, το είδος της κατάρρευσης, τη θέση των εγκλωβισμένων (επιφανειακά, μέσου βάθους, ή σε μεγάλο βάθος εγκλωβισμένοι).
Σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο, όταν εντοπίζονται ίχνη ζωής οι ενέργειες που ακολουθούνται σχετίζονται με την απομάκρυνση ερειπίων ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση προς τον εγκλωβισμένο. «Σε αυτό́ το στάδιο γίνονται όλες οι ενέργειες για την προσέγγιση του θύματος όπως η απομάκρυνση μπαζών, επίπλων, χαλασμάτων, η δημιουργία διαδρομής και υποστύλωσης της μέχρι το σημείο που βρίσκεται ο παγιδευμένος», αναφέρει και προσθέτει: «Η ένδειξη ζωής στα χαλάσματα θέτει την ομάδα σε εγρήγορση, ανεξαρτήτως σωματικής ή πνευματικής κούρασης. Η ζωή των ανθρώπων αυτών βρίσκεται στα χέρια μας, αισθανόμαστε υπεύθυνοι και καταβάλουμε κάθε προσπάθεια ώστε να τη διαφυλάξουμε. Δημιουργείται αυτόματα ενός είδους δεσμός μεταξύ διασώστη και διασωζόμενου. Τον θεωρούμε δικό μας άνθρωπο», σημειώνει.
O Σάκης Τανιμανίδης ζει στο κέντρο της Αθήνας, με τη σύζυγό του, Χριστίνα Μπόμπα και τις δίδυμες κόρες τους, Αριάνα και Φιλίππα, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, με το πατρικό του σπίτι να μην έχει τίποτα να ζηλέψει από πολυτελείς κατοικίες.
Ο 41χρονος παρουσιαστής και η γνωστή influencer, λίγο πριν τον ερχομό των δίδυμων κοριτσιών τους, μετακόμισαν σε νέο, μεγαλύτερο σπίτι στο κέντρο της πρωτεύουσας, το οποίο και διαμόρφωσαν όπως ακριβώς ονειρεύονταν.
Ωστόσο, πριν λίγες ώρες, ο Σάκης Τανιμανίδης δημοσίευσε ένα story-αγγελία στον προσωπικό του λογαριασμό στο instagram, γράφοντας «Ψάχνουμε διαμέρισμα/χώρο με θέα την Ακρόπολη (μακροχρόνια ενοικίαση), σε καλή ή κακή κατάσταση με λογική τιμή».
Άγνωστο παραμένει αν η οικογένεια Τανιμανίδη θέλει να μετακομίσει ή απλά να αποκτήσει ένα studio για χαλάρωση και λήψη των Instagram-ικών τους posts.
Σπάνια πλάνα από το πατρικό του Σάκη Τανιμανίδη στη Θεσσαλονίκη
Πριν μετακομίσει στην Αθήνα, ο παρουσιαστής σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αποφοιτώντας αργότερα με δίπλωμα Αγρονόμου και Τοπογράφου Μηχανικού.
Ο πατέρας του παρουσιαστή, Στέφανος Τανιμανίδης, είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η μητέρα του, Ματούλα, εργαζόταν για πολλά χρόνια στις Ολυμπιακές Αερογραμμές, ενώ έχει δύο αδέλφια, τον Πάνο και την Κασσιανή, τους οποίους προσπαθεί να επισκέπτεται όσο πιο συχνά μπορεί στη Θεσσαλονίκη.
Όπως είχε υπογραμμίσει ο πατέρας του Σάκη Τανιμανίδη «ο Σάκης πάντα ταξίδευε. Πάντα ήταν εκτός, λόγω των σπουδών του, αλλά και επειδή ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο και αυτό του αρέσει περισσότερο. Όταν σπούδαζε στην Αμερική, ήμασταν κάθε μέρα στο Skype και τον είχαμε μέσα στο σπίτι μας. Δεν καταλάβαμε τη διαφορά. Ήταν σαν να ήταν εδώ. Και τώρα που είναι εκεί, πάλι επικοινωνεί και με εμένα και τη μητέρα του, αλλά και με τα αδέρφια του. Και πρόκειται για πολύ αγαπημένα αδέρφια που πάντα θα προσέξουν ο ένας τον άλλον».
Ο Σάκης Τανιμανίδης έχει όμορφες αναμνήσεις από το πατρικό του
Η οικία Τανιμανίδη στη Θεσσαλονίκη διαθέτει τεράστια αυλή και δεν είναι λίγες οι φορές που ο Σάκης Τανιμανίδης έχει μοιραστεί στο Instagram φωτογραφίες από το πατρικό του.
Πριν από λίγα χρόνια, η Χριστίνα Μπόμπα είχε δημοσιεύσει μια φωτογραφία στον κήπο του πατρικού του συζύγου της και τη συνόδευσε με τη λεζάντα «Πρωινή μαναβική από τον μπαξέ μας! Αξία ανεκτίμητη».
Άναυδη έμεινε η Αγγελική Νικολούλη στον αέρα της εκπομπής «Φως στο Τούνελ» μαθαίνοντας μία πληροφορία για μια πολύκροτη υπόθεση.
Συγκλονιστικές ήταν οι εξελίξεις στο «Φως στο Τούνελ» το βράδυ της Παρασκευής 17/2. Η Αγγελική Νικολούλη, αμέσως μετά τη σύνδεση που είχε με τη δημοσιογράφο Άννα Κανδύλη σχετικά με την υπόθεση Πισπιρίγκου, έλαβε ένα μήνυμα από συνεργάτη της για υλικό που έστειλε κάποιος τηλεθεατής.
«Η αλήθεια είναι ότι όταν είμαστε μέσα στην εκπομπή και ερευνούμε υποθέσεις, κάποιοι μας γυρνούν πίσω», είπε η δημοσιογράφος, ενώ στη συνέχεια έμεινε έκπληκτη από τις πληροφορίες που διάβασε.
«Δες από πού έρχεται η πληροφορία. Έγινε μία ταυτοποίηση και κοίτα τι μας λένε. Πήραμε και πράγματα στο κινητό», της είπε χαρακτηριστικά, με την Αγγελική Νικολούλη να σοκάρεται από την αποκάλυψη.
«Πω πω. Αν συμβεί αυτό, αν βγει αυτό, είναι αυτό που λέμε θεία δίκη. Έχουμε “βόμβα” στα χέρια μας. Στα 28 χρόνια την έχω συναντήσει πολλές φορές τη θεία δίκη και αν επιβεβαιωθεί αυτό σε αυτήν την πολύκροτη υπόθεση που έχουμε ερευνήσει…».
«Παναγία μου, Χριστέ μου. Εάν αυτό που μας δίνουν τώρα και από τον χώρο που το δίνουν, είναι όπως το περιγράφει ο μάρτυρας, θα τρίβουμε όχι τα μάτια μας…».
Η Αγγελική Νικολούλη ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη από τις πληροφορίες που έφτασαν στο στούντιο στον αέρα της εκπομπής.
Όταν ο σκηνοθέτης της εκπομπής, Σωτήρης Σπαθάρης, της ζήτησε να πάνε σε διαφημίσεις, η Αγγελική Νικολούλη του απάντησε: «Τι θέλεις, Σωτήρη; Διάλειμμα; Ποιο διάλειμμα; Αν δεις τι βόμβα έχουμε στα χέρια μας, θα καταλάβεις. Πάμε σε διαφημίσεις, εντάξει, αλλά μετά κατέβα κάτω να δεις τι μας ήρθε».
Επιστρέφοντας από το διαφημιστικό διάλειμμα, η Αγγελική Νικολούλη αποκάλυψε στους τηλεθεατές πως η πληροφορία που της ήρθε προέρχεται από αξιόπιστη πηγή και αφορά σε μία πολύκροτη υπόθεση που ερευνά επί χρόνια η εκπομπή, χωρίς ωστόσο να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.
Μετά από 13 μέρες και 296 ώρες, τρεις άνθρωποι συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού βγήκαν ζωντανοί μέσα από τα ερείπια της πολυκατοικίας Kanatlı.
Three more people, including a child, were rescued from the rubble in Türkiye's southern Hatay province on Saturday, more than 296 hours after the first of two back-to-back earthquakes hit the region https://t.co/BW1gG4LCCBpic.twitter.com/iA8Bs2ZwpC
Οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται στο Χατάι με με αμείωτη ένταση. 296 ώρες μετά το χτύπημα του Εγκέλαδου από το οποίο σκοτώθηκαν περισσότεροι από 45.000 άνθρωποι η απίστευτη είδηση ήρθε από την οδό General Şükrü Kanatlı Mahallesi Türkmenbaşı στην κεντρική περιοχή Antakya του Χατάι.
Two more people were rescued from rubble 296 hours later in Turkey’s Antakya. Roughly 13 days later
This makes everyone utterly sad because it shows the fact that many could have been saved if authorities reached the areas faster and had enough manpower
Οι ομάδες διέσωσαν ένα παιδί, μια γυναίκα και έναν άνδρα, των οποίων η ταυτότητα δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί 296 ώρες μετά τον σεισμό. Όπως έγινε γνωστό οι άνθρωποι που έμειναν εγκλωβισμένοι για να επιβιώσουν έτρωγαν χώμα, λουλούδια και έντομα.
Ένα από τα ωραιότερα εκπαιδευτικά προγράμματα που επισκέπτονται σχολικές τάξεις είναι το πρόγραμμα εκπαιδευτικό της σχολής σκύλων- οδηγών τυφλών «Λάρα».
ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΛΟΓΟ
«Πιστεύετε ότι μπορώ να μείνω μόνος μου στο σπίτι και να δουλέψω;». «Μπορεί ένας τυφλός μαθητής να παρακολουθήσει το δικό σας σχολείο και να σπουδάσει;». Συχνά οι απαντήσεις που δίνουν οι μαθητές στον τυφλό επισκέπτη, χειριστή ενός σκύλου οδηγού της Σχολής σκύλων οδηγών τυφλών Λάρα (μη κυβερνητικός οργανισμός), είναι: «όχι». Και τότε εκείνος σπεύδει να εξηγήσει, γιατί ως τυφλός κατάφερε να συνεχίσει να παίζει αρμόνιο, ότι μαγειρεύει και ζει ανεξάρτητος και ότι ο σκύλος οδηγός τον βοηθά να προσπεράσει τα εμπόδια που βρίσκονται στα ελληνικά πεζοδρόμια. Αφίξεις, όπως αυτή της Σχολής σκύλων οδηγών Λάρα με την εκπαιδεύτρια, έναν τυφλό χειριστή και τον σκύλο οδηγό του εντάσσονται στις εκπαιδευτικές επισκέψεις στα σχολεία προσφέροντας ευκαιρίες για βιωματική μάθηση.
ΠΩΣ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΝΤΑΣΣΟΥΝ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΣΚΥΛΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΤΥΦΛΩΝ
Στο πλαίσιο μιας τέτοιας εκπαιδευτικής επίσκεψης, όπως η παραπάνω, μαθητές εξασκούνται στη σωστή συνοδεία ενός τυφλού και έπειτα η εκπαιδεύτρια του σκύλου βρίσκει την ευκαιρία να δείξει πώς εκπαιδεύεται το νέο κουτάβι για σκύλος οδηγός ενός τυφλού, ενός θεσμού που μετρά έως και 90 χρόνια στη Βρετανία και μόλις 13 στην Ελλάδα.
«Βλέπετε ότι ο σκύλος κάνει παύση όταν φτάσουμε στο σκαλί για να μπορεί να δείχνει αύριο στον τυφλό χειριστή του ότι πρέπει να σταματήσει; Μπράβο Πόλο!» αναφωνεί η Κλάρα Ιωσήφ, εκπαιδεύτρια σκύλων της Σχολής Λάρα και puppy walking manager (υπεύθυνη αναδόχων των σκύλων οδηγών). Ο σκύλος οδηγός και η επίσκεψη του χειριστή του είναι μια ευχάριστη αφορμή, ώστε οι μαθητές να έρθουν σε επαφή με την πραγματική ζωή, αφού πολλοί από αυτούς δεν είχαν ποτέ τυφλό συμμαθητή. Πλέον μαθαίνουν πώς να είναι χρήσιμοι χωρίς να τον φέρνουν σε δύσκολη θέση, πώς να συνοδεύουν σωστά, πώς να συμβάλλουν στην αυτονομία του.
«Σε κάποια σχολεία που μας καλούν παρατηρούμε ότι έχει προηγηθεί δουλειά στην τάξη, ακόμα και στα τμήματα νηπιαγωγείου. Είναι πολύ ευχάριστο ήδη τα παιδιά να έχουν ακούσει και δει τη γραφή των τυφλών braille και να ξέρουν ότι δεν πρέπει να χαϊδέψουν τον σκύλο οδηγό που φορά το σαμάρι του, αν δεν ρωτήσουν πρώτα τον τυφλό χειριστή. Η άφιξη ενός σκύλου είναι αφορμή να μιλήσουμε για την διαφορετικότητα και τις ίσες ευκαιρίες που πρέπει να έχουν όλοι στην εκπαίδευση, την εργασία κ.α. Επιπλέον, εξοικειώνουμε τα παιδιά με τους σκύλους βοηθούς που έχουν τόσο υψηλή νοημοσύνη» εξηγεί η Ιωάννα Μαρία Γκέρτσου, ψυχολόγος, πρόεδρος της Σχολής Λάρα.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΕΙΟ
Κάποιες από αυτές τις επισκέψεις γίνονται με αφορμή τα εργαστήρια δεξιοτήτων που έχουν ξεκινήσει στο Γυμνάσιο, αλλά οι σκύλοι οδηγοί της Σχολής Λάρα επισκέπτονται και Νηπιαγωγεία και Δημοτικά. Για την επίσκεψη δεν απαιτείται οικονομική συναλλαγή με τον μη κυβερνητικό οργανισμό. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον οργανισμό Βίκτωρος Ουγκώ 15 Μεταξουργείο και στο τηλέφωνο 6907897508
Μπορεί ο έρως χρόνια να μην κοιτά, εντούτοις στην προκειμένη περίπτωση μάλλον δεν πρόκειται για μία… τυπική περίπτωση έρωτα που οδήγησε σε γάμο.
Καραμπινάτες περιπτώσεις εικονικών συμφώνων συμβίωσης από συνοριοφύλακες, για να αποφύγουν τον Έβρο, βλέπουν το φως της δημοσιότητας, στον απόηχο των αποκαλύψεων των προηγούμενων ημερών που πυροδότησαν εισαγγελική παρέμβαση.
Συγκεκριμένα, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης παρήγγειλε προκαταρκτική εξέταση για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών για τις καταγγελίες για υπογραφή εικονικών συμφώνων συμβίωσης από νέους συνοριοφύλακες. Η σχετική έρευνα που στρέφεται κατά παντός υπευθύνου ανατέθηκε στην Υποδιεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων Σωμάτων Ασφάλειας Βορείου Ελλάδος.
εκάδες από τους 250 νέους συνοριοφύλακες οι οποίοι έχουν προσληφθεί για την ενίσχυση των δυνάμεων στον Έβρο, όπως αποκάλυψε το Evros News, έχουν υπογράψει εικονικά σύμφωνα συμβίωσης ώστε να εξασφαλίσουν τα πέντε προβλεπόμενα μόρια για να τοποθετηθούν στην Αστυνομική Διεύθυνση Αλεξανδρούπολης υπηρετώντας στα υπαγόμενα σε αυτή Τμήματα Συνοριακής Φύλαξης Φερών, Τυχερού και Σουφλίου.
Σύμφωνο συμβίωσης με 74χρονη
Ωστόσο, ορισμένες περιπτώσεις είναι κάτι παραπάνω από κραυγαλέες. Σύμφωνα με το iEidiseis.gr, σε μία περίπτωση συνοριοφύλακας (περίπου 25 ετών) εμφανίζεται να έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με μία 74χρονη.
Και μπορεί, όπως σχολιάζουν δηκτικά αρμόδιες πηγές, ο έρως χρόνια να μην κοιτά, εντούτοις στην προκειμένη περίπτωση μάλλον δεν πρόκειται για μία… τυπική περίπτωση έρωτα που οδήγησε σε γάμο.
Σε μία άλλη περίπτωση συνοριοφύλακας υπέγραψε σύμφωνο συμβίωσης με συνάδελφό του, με τον οποίο συνυπήρχαν στην ίδια «φουρνιά» προσλήψεων. Πηγές της λεωφόρου Κατεχάκη σημειώνουν ότι ένας στους τρεις, από τους συνολικά 250 νέους συνοφιορύλακες, εμφανίζεται να έχει υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης.
Την καλύτερη εκδίκηση πήρε μια 24χρονη ένα άνδρα που προσπάθησε να την βιάσει μέσα σε γυμναστήριο στις ΗΠΑ.
Όλα συνέβησαν όταν η 24χρονη Νασάλι Άλμα βρισκόταν μόνη της στο γυμναστήριο της πολυκατοικίας της, στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όταν ο 25χρονος Χαβιέρ Τόμας-Τζόουνς μπήκε στο κτίριο, το βράδυ της 22ας Ιανουαρίου.
Λίγο πριν συνεχίσει την προπόνησή της, ο 25χρονος την πλησιάζει και προσπαθεί να την πιάσει από την μέση. Εκείνη πετάγεται και του φωνάζει να φύγει μακριά της. Ο δράστης κυνηγάει την Άλμα μέσα στο γυμναστήριο και την ρίχνει στο έδαφος, ωστόσο, η ίδια συνεχίζει να αντιστέκεται και να τον χτυπά.
Τελικά, η νεαρή γυναίκα κατάφερε να απωθήσει τον 25χρονο και να ζητήσει βοήθεια από τις αστυνομικές αρχές.
