Μπερδευτήκατε; Σας είναι δύσκολο να καταλάβετε πως γίνονται αυτά τα κόλπα;
Μερικές από αυτές τις οπτικές ψευδαισθήσεις του Quirkology είναι εντελώς ανόητες, αλλά υπάρχουν και άλλες που είναι πραγματικά διασκεδαστικές να τις κάνουμε, ειδικά σε παιδιά ή μεθυσμένους
Δείτε το βίντεο
Ο καθορισμός της ηλικίας δεν είναι μια απλή δουλειά. Μερικοί μπορεί να φαίνονται ενεργητικοί και δραστήριοι στα 70 τους, ενώ κάποιοι άλλοι μπορεί να είναι 20 ετών και να φαίνονται κουρασμένοι.
Η ηλικία που αναγράφεται στην ταυτότητα του καθενός δεν αντιστοιχεί πάντα στην εσωτερική του ηλικία. Το εσωτερικό βιολογικό ρολόι κάποιου μπορεί να τρέχει με διαφορετικούς ρυθμούς από το ρολόι της γης.
Δείτε παρακάτω ένα τεστ που θα σας βοηθήσει να βρείτε την πραγματική βιολογική σας ηλικία.
Τεστ για να βρείτε την πραγματική βιολογική σας ηλικία
1.Καρδιά
Σηκωθείτε και ελέγξτε τον σφυγμό σας. Κάντε 20 καθίσματα και ελέγξτε ξανά τον σφυγμό σας. Κατά πόσους χτύπους έχει αυξηθεί;
Το περιττό βάρος μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το αποτέλεσμα.
2.Νευρικό σύστημα
Πείτε σε έναν φίλο σας να πάρει έναν μεγάλο χάρακα 50 εκατοστών και να τον κρατήσει με τον αντίχειρα και τον δείκτη του στο σημείο που δείχνει 50 εκατοστά. Ο χάρακας πρέπει να είναι σε κατακόρυφη θέση. Τοποθετήστε το χέρι σας περίπου 10 εκατοστά από το κάτω άκρο του χάρακα. Καθώς, ο φίλος σας αφήνει τον χάρακα να πέσει, προσπαθήστε να τον πιάσετε με τον δείκτη και τον αντίχειρά σας. Σημειώστε το σημείο που καταφέρατε να πιάσετε τον χάρακα.
3.Σύστημα ισορροπίας
Κλείστε τα μάτια σας σφιχτά και σταθείτε στο ένα πόδι, κρατώντας το άλλο 10 εκατοστά από το έδαφος. Παραμείνετε σε αυτή την θέση για όσο περισσότερο μπορείτε και πείτε σε έναν φίλο να σας χρονομετρήσει.
4.Τα αιμοφόρα αγγεία
Χρησιμοποιώντας τον αντίχειρα και το δείκτη, τσιμπήστε το δέρμα στο πίσω μέρος του χεριού σας και κρατήστε το για πέντε δευτερόλεπτα. Θα εμφανιστεί ένα λευκό σημείο στο δέρμα. Μετρήστε τον χρόνο που θα χρειαστεί για να ανακτήσει το κανονικό του χρώμα.
5.Αρθρώσεις
Σφίξτε τα χέρια σας πίσω από την πλάτη και προσπαθήστε να ενώσετε τα χέρια σας στο επίπεδο της ωμοπλάτης.
6.Αναπνευστικό σύστημα
Ανάψτε ένα κερί. Τώρα, δείτε ποια είναι η μεγαλύτερη απόσταση από την οποία μπορείτε να το σβήσετε με ένα φύσημα.
Προσθέστε όλα τα αποτελέσματα και διαιρέστε τον συνολικό αριθμό από τον αριθμό των τεστ που έχετε ολοκληρώσει. Το αποτέλεσμα είναι η πραγματική βιολογική σας ηλικία.
Ο ψυχολόγος Richard Wiseman χρησιμοποιεί ένα απλό και γρήγορο τεστ διάρκειας δυο λεπτών που δείχνει πόσο προβλέψιμοι είστε.
Ακολουθήστε τις απλές οδηγίες που αναφέρονται στο βίντεο.
Ξεκινήστε με το χέρι σας στο σημείο που λέει “Start” και κάθε φορά που ο άνδρας στο βίντεο ξεκινά να μετρά, εσείς κουνήστε το χέρι σας αριστερά-δεξιά ή πάνω-κάτω. Προσοχή! Δεν πρέπει να κάνετε διαγώνιες κινήσεις!
Είναι κάτι για το οποίο πολύ θα το θεωρήσουν ως περιττή γνώση ενώ άλλοι θα σπεύσουν να μάθουν να το κάνουν. Εάν δεν γνωρίζετε πως να σφυρίζετε με τα δυο δάχτυλα και θα το επιθυμούσατε π.χ. να το κάνετε σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα αυτός ο οδηγός θα σας βοηθήσει.
Είναι σίγουρο ότι δεν θα το καταφέρετε με την πρώτη και ότι θέλει πολύ εξάσκηση αλλά το tilestwra δημιούργησε αυτό τον οδηγό με αυτές τις βασικές οδηγίες που θα σας βοηθήσουν να σφυρίξετε με τα δυο δάχτυλα με επιτυχία.
Και όμως το πράσινο σαπούνι κάνει θαύματα. Αυτές είναι οι 5 άγνωστες χρήσεις του πράσινου σαπουνιού
Καθαριστικό πατώματος
Σε μισό κουβά νερό διαλύστε 2-3 κουταλιές τρίμμα πράσινου σαπουνιού. Τα πατώματα θα λάμπουν όσο ποτέ άλλοτε.
Αφρός ξυρίσματος
Για όσους επιμένουν στο ξύρισμα χωρίς μηχανή, μια δοκιμή θα σας πείσει. Το πράσινο σαπούνι αφήνει το δέρμα χωρίς ερεθισμούς και κοκκινίλες.
Καθαριστικό ρούχων
Ειδικά όταν πρόκειται για καλύμματα, κουρτίνες, σεντόνια κτλ. Αν τα τοποθετήσουμε στη γεμάτη νερό μπανιέρα, τα πλύνουμε καλά με πράσινο σαπούνι και μετά τα βάλουμε και στο πλυντήριο θα διαπιστώσουμε ότι θα βρουν τη χαμένη τους λάμψη και λευκότητα. Και βέβαια το απορρυπαντικό για το πλυντήριο, το φτιάχνουμε μόνοι μας, πάλι με πράσινο σαπούνι
Φυτοφάρμακο
Δημιουργήστε ένα διάλυμα από νερό και 2-3 κουταλιές τρίμμα πράσινου σαπουνιού. Ψεκάστε δύο-τρεις φορές την εβδομάδα τα φυτά του μπαλκονιού ή τα δέντρα του κήπου. Η μελίγκρα εξαφανίζεται και τα φυτά αποκτούν μια απόλυτα υγιή όψη.
Ιδανικό αντισηπτικό για μπάνιο και κουζίνα
Για την απόλυτη καθαριότητα μπάνιου και κουζίνας, αναμείξτε άφθονη σαπουνάδα από σαπούνι με λευκό ξίδι και καθαρίστε είδη υγιεινής, νεροχύτες, αλλά και το εσωτερικό του ψυγείου.
(Αναδημοσίευση από τη «Μηχανή του Χρόνου»)
Οι «Σκιές από τους τοίχους του θανάτου», του δρ. Ρόμπερτ Κλαρκ Κέτζι (1823-1902) είναι ίσως το πιο επικίνδυνο βιβλίο που υπάρχει στον κόσμο λόγω της κατασκευής και όχι του ριζοσπαστικού περιεχομένου του.
Σε ένα «ειδικό» ράφι στον δεύτερο όροφο του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν υπάρχουν καλά φυλαγμένα τα δυο τελευταία αντίτυπα του βιβλίου που κανείς δεν κατάφερε να διαβάσει μέχρι τέλους.
«Οι ανεξήγητες δηλητηριάσεις» ήταν από τις ταπετσαρίες των σπιτιών
Το μυστήριο ξεκινάει το 1863, όταν ο γιατρός Κέτζι διορίστηκε ως καθηγητής στο γεωργικό κολέγιο του Μίσιγκαν, στο τμήμα Χημείας.
Λόγω της εμπειρίας του στις χημικές αναλύσεις έγινε μέλος της υγειονομικής επιτροπής απ” όπου συνέχισε την ερευνητική δράση του. Την επόμενη χρονιά προειδοποιούσε μέσα από το δοκίμιο του με τίτλο «Δηλητηριώδεις Ταπετσαρίες», όλους τους κατοίκους των ΗΠΑ για έναν ύπουλο θανατηφόρο κίνδυνο που οι περισσότεροι έκρυβαν μέσα στα σπίτια τους λόγω «μόδας», αγνοώντας τις τραγικές συνέπειες. Οι ανεξήγητες δηλητηριάσεις μάστιζαν τις ΗΠΑ εκείνα τα χρόνια.
O Αμερικανικός Φαρμακευτικός Σύλλογος εξέδωσε μια ανακοίνωση βάσει της οποίας περίπου το 65% των ταπετσαριών περιείχαν στοιχεία αρσενικού. Με το πέρασμα του χρόνου και τη σταδιακή φθορά της ταπετσαρίας, το αρσενικό διαχεόταν στην ατμόσφαιρα σε κόκκους σκόνης, που εισέπνεαν οι ένοικοι, με καταστροφικά αποτελέσματα για την υγεία τους.
«Το πείραμα με το δηλητηριώδες βιβλίο»
Το 1874 ο δρ. Κέτζι προσπαθώντας να πείσει και τους τελευταίους δύσπιστους συμπατριώτες του για τις ολέθριες συνέπειες συγκέντρωσε εκατοντάδες τέτοιες ταπετσαρίες από καταστήματα των πόλεων Ντιτρόιτ, Λάνσινγκ και Τζάκσον και τα «έδεσε» σε μορφή βιβλίου. Συνολικά έφτιαξε εκατό αντίτυπα.
Ο τίτλος του «βιβλίου» ήταν «Σκιές από τους τοίχους του θανάτου» όπου τα απέστειλε σε διάφορες βιβλιοθήκες των ΗΠΑ, εφιστώντας την προσοχή των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των Αρχών για τον υγειονομικό αυτό κίνδυνο.
Όσοι διάβασαν χωρίς προστασία το βιβλίο παρουσίασαν πονοκέφαλο, σωματικούς πόνους, πυρετό, διάρροια, τριχόπτωση, αποχρωματισμό του δέρματος, σπασμούς, τα ίδια συμπτώματα με όσους δηλητηριάζονταν μέσα στο σπίτι τους από τις ταπετσαρίες τους. Το πείραμα είχε πετύχει. Ίσως με έναν «ιδιαίτερο» τρόπο, αλλά το σίγουρο είναι ότι και ο τελευταίος δύσπιστος είχε προβληματιστεί με τα αποτελέσματα.
Το μόνο κείμενο του βιβλίου είναι ο πρόλογος του Κέτζι, που ενημερώνει για την υγειονομική απειλή, καθώς και αποσπάσματα από τη Βίβλο που μιλούν για την «πανούκλα» στους τοίχους των σπιτιών.
Ο θάνατος του Ναπολέοντα σχετίζεται με το δηλητήριο
Το αρσενικό ήταν ένα υποπροϊόν που δεν κόστιζε ιδιαίτερα στις βιομηχανίες γι” αυτό και το χρησιμοποιούσαν ως βάση στις μίξεις χρωμάτων.
Σε μικρές ή μεγαλύτερες ποσότητες είχε εισχωρήσει στην αγορά ως εντομοκτόνο, ως βαφή παιχνιδιών, σε ευχετήριες κάρτες ακόμα και στο φαγητό.
Ιστορικό ζητούμενο αποτελεί μέχρι σήμερα η αιτία θανάτου του Ναπολέοντα καθώς υπάρχει το σενάριο ότι ο Βοναπάρτης δηλητηριάστηκε από την ταπετσαρία του δωματίου του στο νησί της Αγίας Ελένης όπου είχε φυλακιστεί. Σήμερα έχουν απομείνει μόνο δυο αντίτυπα του βιβλίου όπου φυλάσσονται στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Είναι τυλιγμένα με ειδικό προστατευτικό όπως και κάθε σελίδα ξεχωριστά. Η τοξικότητα τους παραμένει εξίσου δυνατή και για τον λόγο αυτό όποιος θέλει νταπετσαρίεςα πλησιάσει και να αγγίξει τα βιβλία θα πρέπει να φορέσει ειδική στολή. Κάθε μετακίνηση των αντιτύπων γίνεται αργά και προσεκτικά πάνω σε ειδικό καρότσι.
Δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε τις νύχτες; Ίσως η λύση του προβλήματος είναι πολύ πιο απλή απ” όσο φανταζόσασταν
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο και άλλα επιστημονικά κέντρα της Ιαπωνίας ανέλυσαν τις διατροφικές συνήθειες και την ποιότητα του ύπνου 1.848 ανδρών και γυναικών, ηλικίας 20 έως 60 ετών.
Για τις ανάγκες της μελέτης, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια σχετικά με τη διατροφή καθώς και την ποιότητα του ύπνου, λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο που χρειάζεται κάποιος για να αποκοιμηθεί όταν είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, τη διάρκεια του ύπνου, το πόσο ήσυχα κοιμάται, την συχνότητα έγερσης στη διάρκεια της νύχτας, την λήψη υπνωτικών και το πόσο ξεκούραστος νιώθει όταν ξυπνάει.
Όπως διαπιστώθηκε τα ζυμαρικά είναι η κατεξοχήν ακατάλληλη επιλογή πριν τον ύπνο, καθώς σχετίστηκαν με υψηλότερα επίπεδα πρωινής δυσλειτουργίας, αυξημένη χρήση υπνωτικών φαρμάκων, φτωχότερη ποιότητα ύπνου και περισσότερη ώρα στριφογυρίσματος στο κρεβάτι.
Στον αντίποδα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI), όπως το ρύζι, σχετίζεται με καλή ποιότητα ύπνου, επιβεβαιώνοντας προγενέστερα ευρήματα, σύμφωνα με τα οποία επηρεάζει την παραγωγή της τρυπτοφάνης – ενός αμινοξέος που προκαλεί υπνηλία.
Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι, αντίθετα με το αναμενόμενο, ψωμί, πίτσες, φρυγανιές και γενικότερα τα προϊόντα άρτου δεν ασκούν κάποια επίδραση στον ύπνο.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLoS One.
Σε αντίθεση με την ονοματοδοσία στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου, τα ελληνικά ονόματα -ακόμα και αυτά της σύγχρονης Ελλάδας- σχεδόν πάντα σημαίνουν κάτι.
Λεξικά που καταγράφουν τα ελληνικά ονόματα, όπως το «Τα νεοελληνικά κύρια ονόματα» από τις εκδόσεις Πατάκη, υποστηρίζουν μάλιστα, βάσει ερευνών, ότι το όνομά μας όχι μόνο σημαίνει κάτι αλλά ότι υπάρχει μια ολόκληρη λαϊκή αντίληψη γύρω από αυτό -θυμηθείτε τις παροιμίες που εμπλέκουν έναν τουλάχιστον «Γιάννη»- ότι συχνά συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν συγκεκριμένο όνομα και ότι τελικά, η βαφτιστική ή λαϊκή ονομασία μας αποτελεί σφραγίδα της ίδιας μας της ύπαρξης.
Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε 60.000 ανδρικά ονόματα, έδειξε ότι το πλέον διαδεδομένο ελληνικό όνομα είναι το Γεώργιος. Ακολουθούν τα Ιωάννης, Κωνσταντίνος, Δημήτριος, Νικόλαος και Παναγιώτης –τουλάχιστον οι μισοί Έλληνες έχουν αυτά τα έξι ονόματα. Ως προς τα γυναικεία ονόματα, αντίστοιχη έρευνα σε 20.000 ονόματα Ελληνίδων υποστηρίζει πως το πιο διαδεδομένο γυναικείο όνομα είναι, φυσικά, το Μαρία (σε ποσοστό 10,6%), ενώ ακολουθούν τα Ελένη, Αικατερίνη, Βασιλική, Σοφία και Αγγελική.
Η παράδοση, η θρησκεία, ακόμα και η μόδα είναι κάποιες πιθανές εξηγήσεις στο γιατί κάποια ονόματα εμφανίζονται συχνότερα από κάποια άλλα. Δεν είναι αυτό, ωστόσο, που θα μας απασχολήσει εδώ. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μάθουμε τι σημαίνει, σύμφωνα με την ελληνική γλώσσα, να λένε κάποιον Γιώργο ή Μιχάλη, ή κάποια Κατερίνα ή Χριστίνα. Γιατί; Για να γνωριστούμε καλύτερα. Όλοι θέλουμε να ξέρουμε κάτι παραπάνω για τον ίδιο μας τον εαυτό!Ο κατάλογος είναι μακρύς αλλά έχει ενδιαφέρον…
A
Αγαθή: εκ του αχασός και αγασός (δωρ.) που πιθανόν να προέρχονται από το ρήμα χασέω (είχε την έννοια του χωρίζω αλλά και του επιθυμώ διακαώς), αυτή που ενεργεί με καλές και αγνές προθέσεις.
Αγαθόκλεια: αγαθή + κλέος, η έχουσα καλή φήμη.
Αγαθοκλής: αγαθός + κλέος, ο έχων καλή φήμη.
Αγαθονίκη: αγαθή + νίκη, η νικήτρια ένδοξης νίκης.
Αγγελική: από το άγγελος και το ρήμα αγγέλω: φέρνω είδηση, προμηνύω.
Άγγελος: αγγελιοφόρος, απεσταλμένος.
Αγησίλαος: άγω + λαός, αυτός που οδηγεί τον λαό
Aγλαΐα: αγλαός = φωτεινός, λαμπερός
Αθανάσιος: ο αθάνατος, ο αιώνιος.
Αθηναγόρας: Αθήναι + αγορά, ο σοφός αγορητής.
Αθηνόδωρος: Αθηνά + δώρο, δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.
Αικατερίνη: εκ του καθαρός: εξαγνισμένη ή εαρινή, ανοιξιάτικη
Αιμίλιος: εκ του λατινικού aimilius > aemulus = ζηλότυπος, ανταγωνιστής.
Αισχύλος: ντροπαλός.
Αίσωπος: ο βλέπων το πεπρωμένο.
Αλέξανδρος: αλέξω = απομακρύνω + ανήρ, ο ανδρείος.
Άλκηστης: αλκή = αποκρούω + εστία, η ατρόμητη, η ικανή.
Αλκιβιάδης: αλκή + βία
Αλκμήνη: αλκή + μήνη:σελήνη
Αμαλία: ετυμολογία από την τευτονική (σημ. γερμανική): εργατική, δραστήρια.
Ανάργυρος: α(στερητ.) +αργύρια
Αναστάσιος: ανα + ίστημι: στέκομαι, σχετιζόμενος με την ανάσταση του Χριστού
Ανδρέας: ανδρείος, εκ του ανήρ
Ανδριάνα: παραλλαγή της Ανδρεανής (αυτή που ανήκει στον Ανδρέα)
Ανδροκλής: ανήρ + κλέος, άνδρας με καλή φήμη
Ανδρομάχη: ανήρ + μάχω, η μαχόμενη εναντίον των ανδρών
Ανδρόμεδα: ανήρ + μέδω = άρχω, εκείνη που κυβερνά τους άνδρες.
Ανθή: εκ του ανθώ= ακμάζω, ευδοκιμώ, αυτή που ακμάζει.
Άννα: από το εβραϊκό Χάνα που σημαίνει εύνοια, χάρη
Αντιγόνη: αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι) = ισάξια με τον γεννήτορα, τον πατέρα της.
Αντώνιος: εκ του άντωση= άνωση, ο ορμητικά αντίθετος
Αργυρώ: από το επίθετο αργύριος (σχετικός με τα χρήματα), η πολύτιμη
Αρετή: από το αρχ. ουσιαστικό αρετή., η τέλεια, υπέροχη.
Αριάδνη: άρι: πολύ + αγνή
Αριστόβουλος: άριστος + βουλή, ο άριστος σύμβουλος.
Αριστογένης: άριστος + γένος, ο ευγενής.
Αριστοκλής: άριστος + κλέος, ο έχων άριστη δόξα.
Αριστομένης: άριστος + μένος, ο ανδρειότατος
Άρτεμης: η λέξη «Άρτεμις» είναι άγνωστης προέλευσης. Ίσως να συσχετίζεται με προ-ελληνική θεότητα της Μ.Ασίας. Ωστόσο, η αρτεμισία είναι αρωματικό αειθαλές φυτό.
Ασπασία: θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος (χαρούμενη, ευτυχισμένη)
Αφροδίτη: αφρός + αναδύω
B
Βαρβάρα: εκ του βάρβαρος
Βασίλειος: βασιλεύς ή αυτός που ανήκει στον βασιλιά
Βερόνικα = από το αρχαίο μακεδονικό όνομα Φερενίκη (φέρω + νίκη, αυτή που φέρνει τη νίκη)
Γ
Γεράσιμος: εκ του γεράσμιος, ο σεβάσμιος
Γλυκερία: εκ του γλυκύς, η γλυκειά
Γεώργιος: εκ του γεωργώ = γη + έργο, ο εργαζόμενος στην γη
Γρηγόριος: εκ του γρηγορώ, ο άγρυπνος, ακοίμητος φρουρός.
Δ
Δέσποινα: εκ του αρχαιοελληνικού δέσποινα, θηλυκό του δεσπότης < *despotnia < *dems, αρχαϊκή γενική του δόμος, σπίτι + πότνια. Η οικοκυρά, η κυρία του σπιτιού.
Δημήτριος: Δη (δωρικός τύπος του Γη) + μήτηρ, αυτός που ανήκει στη θεά Δήμητρα
Δημοσθένης: δήμος + σθένος, η δύναμη του λαού
Διογένης: Ζευς + γένος, ο Θεογέννητος
Διομήδης: Διός + μέδων: άρχων, ο άρχων με θεία δύναμη.
Διώνη: εκ του Διός, η θεϊκή.
Ε
Ελένη: ελένη, που σημαίνει «λαμπάδα» ή από τη ρίζα ελε- που σημαίνει κυριεύω, κατακτώ.
Ειρήνη: είρω (λέγω ) + νους, αυτή που μιλά ήρεμα και λογικά.
Έκτωρ: εκ του έχω, ο έχων.
Εμμανουήλ: από το εβραϊκό Immánu El (ο Θεός είναι μαζί μας), ο σωτήρας, ο ελευθερωτής.
Ευάγγελος: αγγελιοφόρος που φέρνει καλά νέα, καλός άγγελος [από το αρχαίο επίρρημα ευ- (καλά, εύκολα) + το ουσιαστικό άγγελος]
Ευτυχία: καλή τύχη
Ευφροσύνη :αυτή που έχει κέφι, χαρά, η καλοδιάθετη.
Επαμεινώνδας: επί + άμεινον, ο προοδευτικός.
Ερατώ: ερώ: αγαπώ, αυτή που αγαπά.
Εριφύλη: έρι: πολύ + φύλον, η έξοχη των γυναικών.
Ετεοκλής: ετεός: αληθής + κλέος, ο έχων αληθινή δόξα.
Ευάγγελος: ευ + αγγέλω, αυτός που φέρνει ευχάριστα νέα.
Ευαγόρας: ευ + αγορεύω, ο καλός ομιλητής.
Ευανθία: ευ + άνθος, η όμορφη.
Ευγενία: ευ + γένος, αυτή που είναι από καλό γένος.
Ευδοκία: ευ + δοκώ, η έχουσα καλή άποψη.
Ευδοξία: ευ + δόξα, η έχουσα καλή φήμη
Ευνομία: ευ + νέμω: αυτή που μοιράζει καλά, δίκαια.
Ευρυσθένης: ευρύς + σθένος, ο πολύ ισχυρός.
Ευτέρπη: ευ + τέρπω, η πολύ ευχάριστη
Ευτύχιος: ευ + τύχη, αυτή που έχει καλή τύχη.
Ευφημία: ευ + φημί, αυτή που έχει καλή φήμη.
Ζ
Ζαφείριος: από την αρχαία λέξη σάπφειρος, ένας πολύτιμος λίθος με χρώμα βαθύ γαλάζιο (το ζαφείρι).
Ζηνοβία: από το αρχαίο κύριο όνομα Ζάν (Ζευς ήταν ο Δίας) + το ουσιαστικό βίος (ζωή). Σημαίνει αυτή που ζει σαν θεά, έχει τη δύναμη του Δία.
H
Ήβη: εκ του αρχαίου ήβη που σημαίνει ακμή, η ισχυρή, η ακμάζουσα.
Ηλίας: (εβραϊκή), «ο Θεός είναι Κύριος» ή «είναι ο θεός μου»
Ηλέκτρα: εκ του ηλέκτωρ: ο ακτινοβολών ήλιος, η λαμπρή, η φωτεινή.
Hρακλής: Ήρα +κλέος, ο δοξασμένος από την Ήρα ή πολύ δυνατός.
Ησαΐας: (εβραϊκή) η σωτηρία του Θεού
Ησίοδος: ρίχνω, εκτοξεύω φωνή, ωδή
Ηώ: χάραγμα, αυγή.
Θ
Θάλεια: εκ του θάλλω, η πλήρης, η ανθηρή.
Θέμις: τίθημι = θεσμός, αυτός που θέτει.
Θεμιστοκλής: θέμις (δικαιοσύνη) + κλέος, αυτός που δοξάζει την δικαιοσύνη.
Θεοδώρα: θεού + δώρο, δώρο θεού.
Θεόφιλος: θεού + φίλος, ο φίλος του θεού.
Θησέας: θήσω, εκ του τίθημι, αυτός που θέτει.
Θουκυδίδης: Θεού + κύδος: δόξα, ο δοξάζων τον θεό.
Θρασύβουλος: θρασύς + βουλεύομαι, αυτός που σκέφτεται με υπερβολική τόλμη.
Θωμάς: (εβραϊκή) ο δίδυμος.
Ι
Ιάσων: εκ του ίασις, αυτός που θεραπεύει.
Ιάκωβος: (εβραϊκό) αυτός που υποσκελίζει
Ιωσήφ-ίνα: εβραϊκό, ο πολύτεκνος, -η
Ιγνάτιος: αν και η ετυμολογία της λέξης είναι αβέβαιη, ίσως συνδέεται με το λατινικό ignis= φωτιά
Ιερώνυμος: εκ του ιερό + ώνυμος (όνομα), ο φέρων ιερό όνομα
Ιορδάνης: (εβραϊκή) Yarden που σημαίνει εκροή, αυτός που κατεβαίνει ορμητικά.
Ιοκάστη: ίον + κάζω: στολίζω, αυτή που στολίζει
Ιππολύτη: ίππος + λύω, αυτή που ελευθερώνει τα άλογα.
Ισμήνη: αγνώστου ετυμολογίας, κατά μία άποψη εκ του ίσμεν>οίδα>γνωρίζω, η συνετή.
Ιφιγένεια: ίφι: αρχαία δοτ. του «ις», ισχυρώς, κραταιώς + γίγνομαι, η πολύ ισχυρή.
Ιωάννης: από την εβραϊκή λέξη Ιωννάθαν, η χάρη του Θεού
Κ
Καλλιόπη: εκ του καλή + όπη= φωνή, η καλλίφωνη.
Καλλιρρόη: καλώς + ρέω, αυτή που κυλά με χάρη ή αυτή που έχει άφθονα νερά.
Κασσάνδρα: αρχαίο κύριο όνομα, υποκοριστικό του Αλεξάνδρα.
Κίμων: εκ του «κίω», αυτός που βαδίζει γρήγορα.
Κλέαρχος: κλέος + άρχω, ο ένδοξος άρχων
Κλειώ: εκ του «κλείω»= ονομάζω, καλό και «κλέος»= δόξα, η έχουσα υπόληψη.
Κλεόβουλος: κλέος + βουλή, ο επινοητικός.
Κλεομένης: κλέος + μένος, ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.
Κλεονίκη: κλέος + νίκη, η ένδοξη νικήτρια.
Κλεοπάτρα: κλέος + πάτρη, η δόξα της πατρίδος.
Κορνήλιος: (λατινική) εκ του cornelius > cornu= κέρας, αυτός που έχει κέρατα
Κοσμάς: από το αρχαίο ουσιαστικό κόσμος (στολισμός), αυτός που αγαπάει την τάξη, το στολισμό
Κυριακή: εκ του επιθέτου «κυριακός» που σημαίνει «η ημέρα του Κυρίου»
Κυπριανός: από το φυτό κύπρος που είναι η σημερινή χέννα, ο χάλκινος
Κωνσταντίνος: προέρχεται από τη λατινική λέξη Constantinus < constans που σημαίνει ο σταθερός, ο αποφασισμένος, ο βέβαιος.
Λ
Λαέρτης: λαός + αίρω = εκλέγω, αυτός που εκλέγεται από τον λαό.
Λάζαρος: (εβραϊκή) Ελεάζαρ= αυτός που τον έχει βοηθήσει ο Θεός.
Λέανδρος: λαός + ανήρ, ο ανδρείος του λαού.
Λεωνίδας: λαός + οιδα + γνωρίζω, αυτός που γνωρίζει τον λαό ή εκ του λέων, λιοντάρι.
Λυδία: 1) η ευγενική, με καλούς τρόπους 2) η καταγόμενη από τη Λυδία, την αρχαία χώρα της Μ. Ασίας.
Λυσιστράτη: λύω + στρατός, αυτή που αφήνει ελεύθερο τον στρατό.
Μ
Μάρθα: (αραμαϊκή) Marta= κυρία, οικοδέσποινα.
Μαρία: προέρχεται από τη λέξη Μαριάμ της αραμαϊκής γλώσσας που μιλιόταν στη Μέση Ανατολή. Σημαίνει πίκρα, οργή, παράπονο.
Μαρίνα: η θαλασσινή.
Μάρκος: εκ του mars (Άρης), ο φιλοπόλεμος.
Μενέλαος: μένος + λαός, αυτός που εκπροσωπεί την ορμή του λαού.
Μηνάς: πιθανώς εκ του «μηνώ», στέλνω μήνυμα, ειδοποιώ.
Μιλτιάδης: μίλτος: ερυθρά βαφή, κοκκινωπός, στο χρώμα του αίματος.
Μιχαήλ: από την εβραϊκή λέξη Mikhaél, όμοιος με τον Θεό.
Ν
Ναταλία: η λέξη προέρχεται από τη μεταφορά του γαλλικού natalie= γενέθλια, ημέρα γεννήσεως.
Ναυσικά: ναυς + καίνυμαι: υπερτερώ, αυτή που υπερτερεί στην θάλασσα.
Νεοκλής: νέος + κλέος, αυτός που δοξάζει τους νέους.
Νέστωρ: εκ του νεομαι = επιστρέφω, αυτός που επιστρέφει ευτυχής
Νεφέλη: νέφω: χύνω ύδωρ, αυτή που φέρνει το σκότος
Νικηφόρος: νίκη + φέρω, αυτός που φέρνει τη νίκη
Νικόλαος: νίκη + λαός, αυτός που χαρίζει τη νίκη στον λαό.
Ξ
Ξένη: εκ του ξένος ή ξενία= φιλοξενία, η φιλόξενη
Ξενοφών: ξένος + φωνέω, αυτός που ηχεί ξένα, παράξενα.
Ο
Οδυσσέας: οδύσσομαι: διώκομαι, αυτός που διώκεται.
Όθων: ο έχων πλούτη και περιουσία.
Όλγα: από αρχαία σκανδιναβική ρίζα, η υγιής, η ευτυχισμένη.
Ορέστης: όρος + ίσταμαι, ο ορεινός
Π
Πανδώρα: παν + δώρο, αυτή που έχει πολλά δώρα
Παρασκευή: παρα + σκευάζω, αυτή που προετοιμάζει
Πάτροκλος: πατρίς + κλέος, αυτός που δοξάζει την πατρίδα
Παυσανίας: εκ του παύω και ανία, αυτός που ανακουφίζει την θλίψη
Περικλής: περί + κλέος, ο ένδοξος, ο φημισμένος
Περσέας: εκ του πέρθω = εκπορθώ, καταστρέφω, αυτός που καταστρέφει
Πέτρος: από το αρχαίο ουσιαστικό πέτρος (πέτρα). ο σταθερός, ο ακλόνητος
Πηνελόπη: από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις πήνη (νήμα) + λέπω (ξετυλίγω). Η υφάντρια
Πολυδεύκης: πολύ + δεύκος: γλεύκος, ο πολύ γλυκός
Ποσειδών: πόσις (ποταμός) + είδω, αυτός που είναι αρμόδιος
Προμηθέας: 1) προ + μύθος 2) προ + μήθος = μέριμνα = ο προνοητικός
Πυθαγόρας: πυνθάνομαι + αγορεύω
Ρ
Ρέα: προελληνικής προέλευσης, εκ του ράος= έτοιμος, η έτοιμη
Ρεγγίνα: η βασίλισσα
Ρήγας: (μεσαιωνική ελληνική) εκ του ρηξ> λατινικά rex, ο βασιλιάς
Ρωμανός: εκ της «ρώμης»= δύναμη, ο σφρηγιλός
Σ
Σάββας: (εβραϊκή) από το Σάββατο.
Σέργιος: αυτός που του αρέσει ο περίπατος, το σεργιάνι
Σοφοκλής: σοφός + κλέος, ο έχων δόξα σοφού
Σπυρίδων: πιθανόν να προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό σπυρίς, γεν. σπυρίδος (ψαροκόφινο). Επομένως Σπυρίδων είναι ο κοφινάς, ο καλαθάς
Σταμάτιος/Σταματία/Σταματούλα: αυτός/ή που σταματάει κάτι
Στέλλα: (λατινικά) stella= το αστέρι.
Στέργιος: στέργω = δείχνω στοργή
Στυλιανός: εκ του στύλος, αυτός που στεριώνει σαν στύλος.
Σωκράτης: σώζω + κράτος, αυτός που σώζει το κράτος, ο ισχυρός.
Σωτήρης: εκ του σωτήρ= ο λυτρωτής
Τ
Τατιάνη: (λατινικά) tatianus, ονομασία ρωμαϊκής φυλής
Τερψιχόρη: τέρπω + χορός, αυτή που αρχίζει τον χορό
Τερέζα: από το ελλην. θερίζω δηλώνοντας γονιμότητα και κατ΄ άλλους από το τοπωνύμιο Θήρα
Τηλέμαχος: τηλέ: μακριά + μάχομαι
Τιμόθεος: τιμή + Θεός, αυτός που τιμά τον θεό
Τρύφων: ο φιλήδονος
Φ
Φαίδρα: η λαμπερή, η χαρούμενη
Φαίδων: εκ του φαιδρός, χαρούμενος, γελαστός
Φειδιππίδης: φείδομαι + ιππος
Φίλιππος: φίλος + ίππος, ο φίλος των αλόγων
Φραγκίσκος: από τη λατινική λέξη Franciscus (γαλλικός), ο γνήσιος Γάλλος ή αυτός που αγαπά τη Γαλλία
Φρίξος: φρίττω, αυτός που φρίττει
Φοίβος: εκ του φάος= φωτεινός
Φώτιος: από το αρχαίο ουσιαστικό φως, γεν. φωτός (ο φωτεινός, ο λαμπρός)
Φωτεινή: η θηλυκή μορφή του ονόματος Φώτιος (η λαμπερή)
Χ
Χαράλαμπος: από τα ουσιαστικά χαρά + λάμπω. αυτός που λάμπει από χαρά
Χαρίκλεια: αρχαίο όνομα από τα ουσιαστικά χάρις (η χάρη) + κλέος (δόξα), η ξακουστή για τη χάρη της
Χρήστος: παράλληλη γραφή του Χρίστος. Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή-λιγότερο πιθανή, από το επίθετο χρηστός (χρήσιμος, ωφέλιμος)
Χρίστος: από το Χριστός (αυτός που χρίσθηκε, επαλείφθηκε με λάδι και μύρο)
Χαρίλαος: χάρη + λαός, αυτός που έχει την εύνοια του λαού
Χριστόφορος: Χριστός + φέρω, ο φέρων τον Χριστό
Ω
Ωρίων: ώρα, φροντίδα, αυτός που φροντίζει.
perierga.gr
Με σωστή συντήρηση η ηλεκτρική σου σκούπα θα διατηρείται σαν καινούρια, θα λειτουργεί καλύτερα και θα μυρίζει τέλεια!
Πώς θα την καθαρίσεις;
Τα βήματα είναι απλά:…
1. Δοκίμασε να ρίξεις 1 κουταλάκι του γλυκού βανίλια, λεβάντα ή όποιο άρωμα σου αρέσει στο χώρο αποθήκευσης της σακούλας, αφού την αλλάξεις!
Ο αέρας που θα περνάει θα αρωματίζεται, δίνοντας ένα ευχάριστο άρωμα στο χώρο, καθώς σκουπίζεις.
2. Ένα ακόμα ωραίο tip για να εξουδετερωθούν οι δυσάρεστες οσμές, είναι να ρίξεις στο εσωτερικό της σακούλας μια κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα.
yahoo.gr
Δεν προλαβαίνουν να κλείσουν τα τέσσερα κι αρχίζουν μαθήματα αγγλικών. Κάνουν μπαλέτο ή πολεμικές τέχνες δυο-τρεις φορές την εβδομάδα. Ενδιάμεσα τένις, μαθήματα υπολογιστών, κολυμβητήριο.
Στο νηπιαγωγείο είναι ήδη παιδιά θαύματα. Μαθαίνουν γραφή κι ανάγνωση στους πρώτους δύο μήνες. Γιατί οι δάσκαλοι είναι πολλοί. Κι όχι μόνο πρωινοί. Το μεσημέρι αναλαμβάνουν μαμάδες και μπαμπάδες και τα απογεύματα γιαγιάδες και παππούδες. »Έλα να δω τι έμαθες σήμερα».
Με τα πρώτα Α στους ελέγχους του δημοτικού γίνεται γιορτή. Φιλιά. Μπράβο. Αγκαλιές. Τηλέφωνα σε όλους τους συγγενείς, εσωτερικού κι εξωτερικού. »Σκίζει». Κι όσο σκίζει τόσο ξεσκίζεται. Να και η δεύτερη ξένη γλώσσα. Να και κανα ιδιαίτερο στην αριθμητική. »Γιατί τεμπελιάζεις; Τέλειωσες το διάβασμα; Τι θα πει βαριέσαι να πας για πιάνο;»
Το δράμα ξεκινά όταν μέσα στον έλεγχο τρυπώσει κανά Β. Και ήδη από τα σκαλιά του σχολείου, ακούγεται η ερώτηση – εφιάλτης για κάθε μαθητή: »Τ’ άλλα παιδάκια τι πήραν; Η Αδαμαντία γιατί είχε σε όλα Α; Είναι πιο έξυπνη από σένα;» Φυσικά, αυτός ο έλεγχος τριμήνου εξαφανίζεται. Η τηλεόραση κλειδώνει.
Το πάρκο απαγορεύεται. Όπως και τα τηλεφωνήματα στην απέναντι κολλητή μικρούλα. Σε ακραίες (ή όχι τόσο;) περιπτώσεις εμφανίζονται και οι άσπρες, κίτρινες και κόκκινες πεταλουδίτσες της Αλίκης μετά το χαστούκι του Παπαμιχαήλ.
Τα παιδιά της τελειότητας δεν πηγαίνουν στις σχολικές εκδρομές. Κάθονται να διαβάσουν. Αν τυχόν γράψουν σε κάποιο διαγώνισμα του γυμνασίου κάτω από… 20 βάζουν τα κλάματα. Ντρέπονται να κοιτάξουν τους καθηγητές στα μάτια και κοκκινίζουν όταν τους μιλάνε άλλα παιδιά. Δεν κάνουν μεγάλες παρέες.
Και πολλά στα διαλείμματα είναι συνήθως μόνα τους. Σκυφτά. Τα καταλαβαίνεις ακόμα κι απ’ τον τρόπο που ντύνονται. Ή χτενίζονται. Τα παιδιά της τελειότητας δεν βγαίνουν τα Σάββατα. Ούτε μία βόλτα.
Κι είναι ήδη 14, 15, 16 χρόνων. Αυτά τα παιδιά σε λίγα χρόνια θα μπουν σε πανεπιστήμια. Κι όπως είναι το σύστημα κατά πάσα πιθανότητα θα φύγουν από το σπίτι. Θ’ αλλάξουν πόλη. Θ’ αλλάξουν ζωή. Τι όπλα θα κρατάνε στα χέρια τους; Βιβλία; Πουέντ; Ή μήπως το πυθαγόρειο θεώρημα;
Και κάποια απ’ αυτά, πριν από το τέλος θα κουραστούν. Θα κλατάρουν. Μόνο και μόνο επειδή δεν έχουν μάθει πώς να διαχειρίζονται το άγχος των εξετάσεων. Ή το ενδεχόμενο μιας αποτυχίας. Ή απλώς θα βαρεθούν, βρε αδελφέ. Παιδιά είναι.
Μαμά. Απέναντί σου βρίσκονται άνθρωποι. Μικροί. Αλλά άνθρωποι….
Ναι. Να μάθεις το παιδί σου να αγωνίζεται. Να το απομακρύνεις από την τεμπελιά. Να το εφοδιάζεις με τα απαραίτητα. Τα απαραίτητα όμως. Μόνο. Για όλα τ’ άλλα θα ‘χει όλη τη ζωή μπροστά του, να επιλέξει τι θα μάθει και τι όχι. Βγάλτο απ’το δωμάτιό του. Πιάσε το χέρι του. Δείξτου τον κόσμο. Μάθε το να παίζει. Με άλλα παιδιά. Πολλά παιδιά. Αγόρια. Κορίτσια. Μάθε το να είναι ξένοιαστο.
Το θυμάσαι αυτό; Δείξ’του εμπιστοσύνη. Το πιο σημαντικά πράγματα θα τα μάθει έξω από το σχολείο. Οι προσωπικότητες θέλουν πεζοδρόμια για να θωρακιστούν.
Και κάτι ακόμα.
Μάθε το να χάνει. Πώς; Άστο να χάνει. Να τρώει τα μούτρα του. Η ήττα είναι απαραίτητο σκαλοπάτι της νίκης. Μην ζητάς, από το παιδί σου την τελειότητα. Να εύχεσαι μόνο (κι εκεί να του κάνεις πολλά -πολλά ιδιαίτερα) να μπορεί να ξεπεράσει στη ζωή του, το γεγονός ότι ποτέ δεν θα είναι τέλειο.
Υ.Γ.: Θέλει κότσια αυτό. Κι εγώ δεν τα έχω πάντα.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com