Όσα σας πω μπορεί να σας φανούν αστεία, αλλά δεν είναι καθόλου. Είμαι 23 ετών και ο άντρας μου 24. Αντιμετωπίζω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που δεν ξέρω πώς να το λύσω. Είχαμε σχέση ένα χρόνο πριν παντρευτούμε.

Τώρα είμαστε παντρεμένοι δύο χρόνια. Είμαι ήδη 7 μηνών έγκυος και οι πρώτες συζητήσεις σχετικά με το όνομα του παιδιού έχουν αρχίσει.

Από τότε που έμαθε ότι το παιδί μας είναι κορίτσι θέλει ντε και καλά να του δώσει το όνομα της πρώην του. Ήταν η μεγαλύτερη σχέση του πριν από μένα και την αγαπούσε πολύ. Στην αρχή της σχέσης μας είχαμε πολλά προβλήματα εξαιτίας της.

Την αγαπούσε όντως πολύ κάτι που δεν μου έκρυψε ποτέ, αλλά φαντάστηκα ότι εφόσον έχουν χωρίσει εδώ και τόσο καιρό, δεν θα ασχολούμασταν ποτέ ξανά με εκείνη μέχρι που μου κατέστησε σαφές ότι θέλει το μωρό να πάρει το όνομά της και αποφασίζω εγώ πώς θα ονομαστεί το δεύτερο παιδί μας όταν κάνουμε.

Όταν τον ρώτησα γιατί επιμένει τόσο να δώσει το όνομα αυτής της γυναίκας στο παιδί μας, μου είπε ότι μπορεί να μην πήγε καλά η σχέση τους, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θέλει να κρατήσει κάτι από εκείνη. Θέλει δηλαδή κάτι να του τη θυμίζει. Δεν καταλαβαίνει πόσο προσβλητικό είναι για εμένα όλο αυτό και συνεχίζει να τα φορτώνει τα νεύρα και τη γκρίνια μου στις ορμόνες εξαιτίας της εγκυμοσύνης.

Είναι ακόμα ερωτευμένος με την πρώην του ή είναι φυσιολογικό που θέλει να ονομάσει το παιδί μας έτσι;

Χρύσα

Με λένε Ευτυχία και ο γάμος μου τα τελευταία χρόνια μόνο ευτυχία δεν είχε. Είμαι 33 ετών και όσο ήμασταν παντρεμένοι με τον άντρα μου τα πράγματα δεν πήγαιναν και πολύ καλά. Δεν ήταν η απιστία το πρόβλημα, αλλά ο αυταρχικός του χαρακτήρας. Δεν ήταν ποτέ γλυκός απέναντί μου, στοργικός, τρυφερός. Μία με το μαστίγιο και μία με το καρότο που λένε. Δεν τολμούσα να του πω κάτι και με απόπαιρνε. Δεν με έπαιρνε αγκαλιά, δεν με φιλούσε. Ήταν πάντα πολύ χλιαρός, όχι ότι δεν το ήξερα, απλά τον πρώτο καιρό πριν παντρευτούμε μου είχε παρουσιάσει έναν πιο προσιτό εαυτό, μετά το γάμο όμως έδειξε ποιος πραγματικά ήταν κάτι που με οδήγησε στο να κάνω παράλληλη σχέση με το δίδυμο αδερφό του.

Είναι ολόιδιος ο άντρας μου, αλλά από χαρακτήρα καμία σχέση. Έμενε πολλά χρόνια στο εξωτερικό και μόλις τα τελευταία δύο έχει επιστρέψει στην Ελλάδα. Αν τον γνώριζα πριν παντρευτώ τον άντρα μου είμαι σίγουρη ότι αυτόν θα διάλεγα.

Με τον κουνιάδο μου, κάναμε σχέση και για πρώτη φορά μετά από καιρό ένιωσα ευτυχισμένη. Η αδιαφορία του άντρα μου με βόλευε. Δεν είχε καταλάβει τίποτα και έτσι μπορούσα ανενόχλητη να βρίσκομαι με τον άντρα που αγαπούσα. Εκείνος από τη μεριά του ένιωθε τύψεις που έκανε κάτι τέτοιο στον αδερφό του αλλά όταν μπει στη μέση ο έρωτας, ο άνθρωπος ούτε συγγενείς υπολογίζει, ούτε φίλους, ούτε το Θεό τον ίδιο.

Την ημέρα που έχασα τον άντρα μου σε τροχαίο έμαθα ότι είμαι έγκυος. Δεν ξέρω πώς τα έφερε έτσι η μοίρα. Χάθηκε μία ζωή αλλά δημιουργήθηκε μία άλλη. Έμεινα χήρα σε πολύ μικρή ηλικία με ένα παιδί στην κοιλιά που δεν είναι όμως του άντρα μου. Είναι του αδερφού του! Το ξέρω γιατί με τον άντρα μου τον τελευταίο χρόνο δεν κάναμε ούτε σεξ. Πάντα είχε ένα πρόβλημα στη δουλειά του να αντιμετωπίσει με αποτέλεσμα εγώ να έρχομαι όπως πάντα σε δεύτερη μοίρα.

Ξέρω καλά ότι το παιδί είναι του αδερφού του άντρα μου αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να το πω ή όχι. Από τη μία σκέφτομαι τους γονείς του. Πόσο μεγάλη χαρά και ανακούφιση θα τους έδινε ένα εγγόνι, ένα κομμάτι του παιδιού τους που έχασαν. Από την άλλη ο αδερφός του άντρα  μου, που δεν ξέρω κατά πόσο θα αντέξει ένα τέτοιο νέο στη φάση που είναι.

Δεν ξέρω τι να κάνω. Προς το παρόν δεν έχω πει τίποτα και σε κανέναν, αλλά σε λίγο καιρό η κοιλιά μου θα αρχίσει να φαίνεται. Πρέπει να δράσω άμεσα, αλλά τι να κάνω;

Ευτυχία

Είμαι χωρισμένη εδώ και πέντε χρόνια και μεγαλώνω μόνη μου το γιο μου, ο οποίος φέτος πηγαίνει Ε’ Δημοτικού. Λίγες μέρες μετά τον Αγιασμό, οι γονείς ενός συμμαθητή του, και πολύ καλού του φίλου, έκαναν ένα πάρτι για να γιορτάσουν τα γενέθλια της μικρής τους κόρης και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να λείπουμε εμείς. Είμαστε πολύ καλοί φίλοι και μου έχουν σταθεί πολύ, ειδικά μετά το διαζύγιό μου.

Κάνουμε πολλή παρέα και απ’ όλη τη γειτονιά το ζευγάρι αυτό είναι οι πιο κοντινοί μου άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι όμως ότι ήρθαμε περισσότερο κοντά απ’ ότι έπρεπε.

Στο πάρτι περάσαμε τέλεια. Χορέψαμε, φάγαμε, τραγουδήσαμε, διασκεδάσαμε. Είχα πολύ καιρό να περάσω τόσο καλά. Ο γιος μου, που δεν αντέχει το ξενύχτι, έπεσε για ύπνο στο πάνω δωμάτιο μαζί με το συμμαθητή του και την αδερφή του και οι υπόλοιποι μείναμε στον κάτω όροφο και το ξημερώσαμε. Πώς το ξημερώσαμε όμως…

Στο τέλος έφυγαν όλοι και έμεινα εγώ με τους γονείς του παιδιού. Και ποτήρι στο ποτήρι, μπουκάλι στο μπουκάλι, καταλήξαμε οι τρεις μας στο κρεβάτι. Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε πως ξεκίνησε, ούτε πώς φτάσαμε μέχρι εκεί. Το μόνο που θυμάμαι είναι εμάς τους τρεις γυμνούς στο κρεβάτι σε μία άνευ προηγουμένου για τα δεδομένα μου ερωτική συνεύρεση.

Απορώ πώς δεν ξύπνησε κανένα παιδί να μας δει. Από εκείνο το βράδυ δεν τολμάω ούτε καν να περάσω έξω από το σπίτι τους. Ντρέπομαι απίστευτα. Νιώθω ότι όλοι με κοιτούν και ξέρουν την αλήθεια.

Σκέφτομαι σοβαρά να μετακομίσουμε και να αλλάξω εννοείται σχολείο στο παιδί. Το περιστατικό αυτό με έχει σοκάρει απίστευτα, με έχει κάνει και αμφιβάλλω για την ηθική μου. Έφτασα σε σημείο να στέλνω τη μάνα μου να πηγαινοφέρνει το παιδί από το σχολείο στο σπίτι και από το σπίτι στο σχολείο μη τυχόν και συναντηθούμε. Ντρέπομαι ακόμα και να τους καλημερίσω. Από τη μία έχω το ελαφρυντικό ότι ήμασταν μεθυσμένοι. Αλλά και πάλι δεν μπορώ να το δω χαλαρά. Δεν έχουμε πάρει τηλέφωνο ο ένας τον άλλον, φαντάζομαι ότι και αυτοί νιώθουν άβολα.

Τώρα θα μου πείτε τί φταίει το παιδί να το ξεβολέψω από την καθημερινότητά του, αλλά τί να κάνω. Ντρέπομαι.

Εσείς τί λέτε;

Μαίρη

Είχα σχέση τρία χρόνια με παντρεμένο. Ξεκίνησε για πλάκα και εξελίχθηκε σε κάτι δυνατό. Εκεινος ειχε ένα παιδί και εγώ είμαι χωρισμένη με δυο παιδιά. Κάποια στιγμή έμεινα έγκυος και τότε αυτός ζήτησε διαζύγιο. Αποφασίσαμε να είμαστε και κανονικά μαζί και ξεκίνησε τα χαρτιά του διαζυγίου για να μπορέσουμε να παντρευτούμε εμείς.

Γέννησα το κοριτσάκι μας και μετά από μερικούς μήνες και ενώ βγήκε τελικά το διαζευκτήριο, παρατήρησα μια παράξενη συμπεριφορά. Ενώ δεν είχαμε απολύτως κανένα πρόβλημα μεταξύ μας, έλειπε ώρες, δεν σήκωνε τηλέφωνα, δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για το παιδί. Καλά για γάμο ούτε λόγος..

Το κλίμα μεταξύ μας έγινε αφόρητο όταν άρχισε να λείπει από το σπίτι μέρες με το πρόσχημα ότι κάνει εφημερίες (είναι γιατρός) ενώ εγώ μάθαινα ότι το νοσοκομείο του πχ δεν εφημέρευε εκείνη τη μέρα. Αμέσως μυρίστηκα ότι έχει άλλη αλλά αυτό που είδα ξεπερνάει κάθε φαντασία….

…ο τύπος είχε ερωμένη την…πρωην γυναίκα του. Αυτή που άφησε για μένα. Τους έκανα τσακωτούς στο αμάξι του εξω από το νοσοκομείο που δουλεύει και έγινε χαμός. Η τύπισσα μάλιστα μου είπε ότι ήρθε η ώρα να δω πως είναι να μπαίνουν τρίτοι σε έναν γάμο και έγινα ακόμα πιο έξαλλη.
Η πλάκα είναι ότι μόλις τους έπιασα αυτή τον έδιωξε γιατί όπως είπε, πήρε την εκδίκησή της και δεν ήθελε κάτι άλλο.

Τώρα αυτός ζητάει να γυρίσει σ’ εμένα κι ενώ δεν θέλω σκέφτομαι ότι έχουμε κι ένα μωρό.

Τί να κάνω;

Γεωργία