Είμαι παντρεμένη και έχουμε με τον άντρα μου ένα αγοράκι 4 ετών.
Τον γνώρισα παντρεμένο αλλά χώρισε για μένα γιατί δεν πέρναγε καλά στον γάμο του οπότε εγώ έγινα η αφορμη όχι η αιτία να φύγει.
Εννοείται είχαμε στην αρχή πόλεμο από την πρώην γυναικα του, δεν τον άφηνε να βλέπει τα παιδια τους κλπ.
Εννοείται τη σιχαίνεται και γενικά μαλώνει διαρκώς μαζί της γιατί οι σχέσεις τους δεν έχουν φτιάξει, δεν του δίνει τα παιδιά, με λένε π#ρνη μπροστά τους κλπ.
Αυτό όμως που πάντα έλεγε σε συζητήσεις μας ήταν πόσο καλή είναι στο κρεβάτι και ότι τα κάνει όλα και αυτός είναι ο μόνος μας καυγάς.
Έχει στο κινητό του βιντεάκια από συνευρέσεις τους ή πονηρές φωτογραφίες της που αρνείται να τις σβήσει.
Μια φορά μετά από καυγά άρπαξα το κινητό και του έσβησα κάποιες και έγινε χαμός.
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστότερος ως Νικηταράς ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Έμεινε γνωστός και μέσα από το ψευδώνυμό του, ως Τουρκοφάγος.
Γεννήθηκε το 1782 στο χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα των Πισινών Χωριών του Μυστρά σημερινή Νέδουσα Μεσσηνίας, στους πρόποδες του Ταϋγέτου, 25 χλμ από την πόλη της Καλαμάτας, όπως μας διηγείται ο ίδιος στα απομνημονεύματά του που κατέγραψε ο Γ. Τερτσέτης.
Τι αναφέρει ο Νικηταράς για τη γέννησή του
Αναφέρει: Εγεννήθηκα εις ένα χωριό Μεγάλη Αναστασίτσα αποδώθε από του Μυστρά προς την Καλαμάτα. Ο προπάππος μου ήτον Προεστός και ο πατέρας μου έφυγε δεκαέξι χρόνων και επήγε με τα στρατεύματα τα Ρούσικα στην Πάρο και ήτον πολεμικός. Τον εσκότωσαν εις την Μονεμβασιά μαζί με έναν αδελφό και μ’ έναν κουνιάδο μου. Από ένδεκα χρόνων, μαζί με τον πατέρα μου, έσερνα άρματα. Ετουφέκισα ένα Τούρκο στο Λεοντάρι.
Σε ηλικία 11 ετών βγήκε στα βουνά μαζί με τον πατέρα του
Ο πατέρας του Νικηταρά ήταν ένας από τους άντρες του κλέφτη Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη. Δίπλα στους κλεφταρματολούς έμαθε να μάχεται και ξεχώρισε για τις πολεμικές του δεξιότητες.
Ήταν ψηλός, ευκίνητος και ορμητικός. Διακρινόταν για το θάρρος και την ανιδιοτέλεια του.
Ο Νικηταράς μεγάλωσε υπό την προστασία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Το 1816, κατά τον ανηλεή διωγμό των κλεφταρματολών της Πελοποννήσου, ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους και ο Νικηταράς ακολούθησε τον θείο του Κολοκοτρώνη στα Επτάνησα, όπου εντάχθηκε στα Ρωσικά τάγματα και μετέβη στην Ιταλία για να πολεμήσει κατά του στρατού του Ναπολέοντα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στα Επτάνησα και υπηρέτησε τους Γάλλους, οι οποίοι στο μεταξύ τα είχαν καταλάβει με τη συνθήκη του Τίλσιτ. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821. Συντηρούσε δικό του σώμα ενόπλων με άνδρες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Στις 18 του Οκτώβρη του 1818 ο Ηλίας Χρυσοσπάθης τον μύησε στη Φιλική εταιρεία και ο Νικηταράς γύρισε όλη την Πελοπόννησο για να ξεσηκώσει τον λαό.
Η απελευθέρωση της Καλαμάτας στην ελληνική επανάσταση
Όταν ξέσπασε η ελληνική επανάσταση ο Νικηταράς μαζί με τον Γέρο του Μοριά απελυθέρωσαν την Καλαμάτα και ξεκίνησαν τον αγώνα για ανεξαρτησία. Πολεμούσε πάντα στο πλευρό του θείου του γι’αυτό ο λαός έλεγε: «Μπροστά πηγαίνει ο Νικηταράς και πίσω ο Κολοκοτρώνης».
Τα επιτεύγματα του Νικηταρά του Τουρκοφάγου
Μετά τη νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι, ο Νικηταράς μαζί με 200 άντρες βάδιζαν προς το Ναύπλιο. Όταν έφτασαν στα Δολιανά συναντήθηκαν με μια δύναμη 6.000 Τούρκων.
Παρά την αριθμητική υπεροχή του τουρκικού στρατεύματος, ο Νικηταράς έδωσε εντολή στους άντρες του να πάρουν θέσεις μάχης. Με το σπαθί του κολλημένο στο χέρι όρμησε εναντίον των εχθρών και πολέμησε με μανία. Οι Έλληνες έδωσαν γενναία μάχη και σκότωσαν πάρα πολλούς Τούρκους, με αποτέλεσμα ο εχθρός να τραπεί σε φυγή και ο Νικηταράς να τους φωνάζει: «Σταθείτε Πέρσαι να πολεμήσωμε» Ο Νικηταράς έγινε ξακουστός στον λαό για την ανδρεία του και οι συμπολεμιστές του του έδωσαν το παρατσούκλι «Τουρκοφάγος».
Το τραγούδι -τιμή στον Νικηταρά
Ο λαός ύμνησε το θάρρος του και τραγουδούσε: «Πού ‘σαι, μωρέ Νικηταρά, πού ‘χουν τα πόδια σου φτερά, μες στους κάμπους πως κοιμάσαι, και τους Τούρκους δε φοβάσαι».
Στη μάχη στα Δερβενάκια λένε ότι όρμησε με τόση δύναμη εναντίον του εχθρού που έσπασε τρία σπαθιά! Μάλιστα στο τέλος της μάχης το χέρι του ήταν κολλημένο στο σπαθί και δεν μπορούσε να το ανοίξει καθώς είχε πάθει αγκύλωση.
Ο Νικηταράς ήταν ανιδιοτελής και ποτέ δεν επιδίωκε να πλουτίσει από τον αγώνα
Αρνήθηκε να πάρει λάφυρα στην απελευθέρωση της Τριπολιτσάς αλλά και μετά τη μάχη στα Δερβενάκια. Μάλιστα όταν οι πολεμιστές μοίραζαν λάφυρα μετά τη νίκη και τον ρώτησαν τι θέλει, τους απάντησε: «Δεν θέλω τίποτα. Θέλω να δω την πατρίδα μου λεύτερη».
Ο Νικηταράς πολέμησε στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου και έδωσε γενναίες μάχες κατά του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο
Μετά την απελευθέρωση στήριξε τον Καποδίστρια, όπως και ο Κολοκοτρώνης. Όταν δολοφονήθηκε ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, φυλακίστηκε στο Παλαμίδι καθώς κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του Βασιλιά Όθωνα. Στη συνέχεια φυλακίστηκε ξανά στην Αίγινα με αποτέλεσμα η υγεία του να κλονιστεί και να τυφλωθεί. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζητιάνευε στον Πειραιά, κοντά στη σημερινή εκκλησία της Ευαγγελίστριας όπου του είχαν επιτρέψει να στέκεται κάθε Παρασκευή.
Πέθανε φτωχός και ξεχασμένος στις 25 του Σεπτέμβρη 1849.
Η Ελληνίδα τζουντόκα κέρδισε το χρυσό στον τελικό των -70κ
Θρίαμβος για την αθλήτρια του τζούντο, Ελισάβετ Τελτσίδου, στην Τιφλίδα της Γεωργίας.
Η Ελληνίδα τζουντόκα κέρδισε στο χρυσό σκορ του τελικού των -70κ την κάτοχο του τίτλου, Ολλανδέζα Σάνε Φαν Ντάικε (Νο2 του κόσμου), και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Ενα ακόμη 🥇για την Ελισάβετ Τελτσίδου Γκραν Σλαμ, αυτή τη φορά στην Τιφλίδα και πλησιάζει ακόμα περισσότερο στην επίτευξη του στόχου για απευθείας πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Συγχαρητήρια Eλισάβετ#ΤeamHellas#judo#RoadtoParis2024pic.twitter.com/QbNcBXCOTj
— Ηellenic Olympic Committee (@HellenicOlympic) March 25, 2023
Πρόκειται για το 8ο μετάλλιο στην καριέρα της Ελληνίδας σε διοργάνωση παγκοσμίου επιπέδου (γκραν σλαμ/γκραν πρι) και το 3ο σε γκραν σλαμ μετά το χρυσό στο Άμπου Ντάμπι και το χάλκινο στο Τόκιο μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2022. Σε γκραν πρι η Ελληνίδα έχει 2 χρυσά και 3 χάλκινα από το 2016 και το 2019.
🥇Συγχαρητήρια στην Ολυμπιονίκη Ελισάβετ Τελτσίδου για το χρυσό μετάλλιο στο Γκραν Σλαμ του Άμπου Ντάμπι που της έδωσε τους πρώτους βαθμούς για πρόκριση μέσω της Παγκόσμιας κατάταξης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024#ΤeamHellas 🇬🇷#RoadtoParis2024#judo#Teltsidoupic.twitter.com/X55tGkSAW1
— Ηellenic Olympic Committee (@HellenicOlympic) October 23, 2022
«Φωτοτυπία» της μαμάς τους είναι είναι τα παιδιά της Έμης Λιβανίου, που κληρονόμησαν τα καταγάλανα μάτια της.
H Έμη Λιβανίου είναι καλλονή δημοσιογράφος, με πλούσιο βιογραφικό και πολυετή εμπειρία. Η ίδια στην πορεία της καριέρας της κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πορευτεί με αξιοπρέπεια και ήθος. Η δημοσιογράφος έχει αποκτήσει δυο παιδιά που έχουν πάρει από την ομορφιά και τη γοητεία της και διατηρούν άριστες σχέσεις.
Έμη Λιβανίου: Η ηλικία, τα παιδιά, το βιογραφικό, το Instagram και όσα θέλετε να ξέρετε
Σπούδασε Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και αργότερα, στο εργαστήρι επαγγελματικής δημοσιογραφίας
Έχει παρακολουθήσει μαθήματα κοινοτικού δικαίου στο πανεπιστήμιο Robert Schuman στο Στρασβούργο και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημοσιογραφίας στο Ινστιτούτο Leadershipστην Washington
Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά
Το πραγματικό της όνομα είναι Χαμαϊδή
Επαγγελματικά, ξεκίνησε από το Μega, το 1998 και συνέχισε παρουσιάζοντας δελτία ειδήσεων σε Antenna, Alter και Extra
Στο Star έκανε εκπομπή μαζί με τον Τέρενς Κουίκ
Το 2012 η Έμη Λιβανίου εξέδωσε το ετήσιο λεύκωμα «Η Δύναμη της Προσφοράς», το οποίο προβάλλει τη φιλανθρωπική και κοινωφελή δραστηριότητα ιδιωτών και ιδρυμάτων
Είναι μέλος των Σωματείων Ελπίδα, MDA και της ΕΛΕΠΑΠ, και έχει βραβευτεί πολλές φορές για τη δράση της στον τομέα της Προσφοράς και της Αλληλεγγύης
Από το 2009 διατηρεί ραδιοφωνική εκπομπή στον 9.84, με τίτλο «Κερί και λιβάνι» φιλοξενώντας σπουδαίες προσωπικότητες του πολιτικού και επιστημονικού χώρου
Από το 2014 είναι Head Of Special Editions στο Huffpost.gr, μία από τις μεγαλύτερες Ηλεκτρονικές Εφημερίδες παγκοσμίως προβάλλοντας σημαντικές προσωπικότητες από όλο τον κόσμο
Σε ηλικία 24 χρονών παντρεύεται τον Αντώνη Λιβάνιο και αποκτά το πρώτο της παιδί στα 25, τον γιο της Κωσταντίνο και 2 χρόνια αργότερα, την Αλεξάνδρα
Για το διαζύγιό της η Έμη Λιβανίου έχει δηλώσει το 2014: “Ήταν ένα πάρα πολύ δύσκολο διαζύγιο. Δεν είχε καμία σχέση με τα λαμπερά που βλέπω, τα κοινή συναινέσει. Επειδή ταλαιπωρήθηκα πολύ από αυτό, πήρα μια απόφαση και για μένα και τα παιδιά μου, να μην υπάρχει καμία δημοσιότητα, να μην δω ποτέ καμία σειρά γραμμένη. Έτσι, δεν γράφτηκε τίποτα. Ήταν καθαρά προσωπική μου επιλογή, με πήραν οι δημοσιογράφοι, μια, δυο, δέκα, είκοσι φορές και μετά τέλος. Το σεβάστηκαν χωρίς να έχω κάνει καμία συνεννόηση μαζί τους. Μεγαλώνω τα παιδιά μου μόνη μου, ο μπαμπάς τους είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Είμαι μάνα και πατέρας. Και αυτό δεν μου έδωσε τη δύναμη να δώσω καμία συνέντευξη. Και τους ευχαριστώ όλους πάρα πολύ για την διακριτική στάση που κράτησαν”.
Ο Αντώνης Λιβάνιος, πρώην σύζυγος της Έμης Λιβανίου, είναι διευθύνων σύμβουλος της Energy Stream CMG GmbH, μιας διεθνούς συμβουλευτικής εταιρείας με έδρα τη Φρανκφούρτη.
Ο γιος και η κόρη της δημοσιογράφου
Η 19χρονη κόρη της δημοσιογράφου, Αλεξάνδρα Λιβανίου είναι απόφοιτη του Κολλεγίου Αθηνών και τώρα σπουδάζει Νομική στο Λονδίνο. Από την άλλη, ο γιος της Έμης Λιβανίου, Κωνσταντίνος, είναι 22 ετών και λατρεύει τα ταξίδια και τα θαλάσσια σπορ.
Ο Γιώργος Κοσκωτάς γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1954 από φτωχή οικογένεια του Ασπροπύργου που μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Είναι Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας, πρώην τραπεζίτης και εκδότης, ενώ έχει έναν αδελφό τον Σταύρο.
Της: Έπη Τρίμη
Σήμερα, επισκέπτεται τη χώρα αθόρυβα προκειμένου να δει τον αδελφό του ο οποίος δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα.
Όπως μου είχε πει σε συνέντευξή μας ο Σταύρος ο Γιώργος δραστηριοποιείται κυρίως στον τομέα της παροχής χρηματοοικονομικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, δίνοντας συμβουλές σε επενδυτές για την αύξηση των κεφαλαίων τους.
Η έδρα της εταιρίας του βρίσκεται στη Βουλγαρία καθώς οι περιοριστικοί όροι για την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα που του είχαν επιβληθεί έχουν σταματήσει να ισχύουν από το 2010.
Η γυναίκα του Κάθυ Κοσκωτά μένει στην Αμερική και ουσιαστικά μιλάμε για ένα άτυπο διαζύγιο, χωρίς υπογραφές.
Ο ίδιος επιχειρηματικά δραστηριοποιείται όπως ήδη αναφέραμε εκτός Ελλάδος ενώ τα επιχειρηματικά βήματά του ακολουθούν τα πέντε παιδιά του, η Σταυρούλα, ο Βασίλης, ο Κώστας, η Αγγελική και ο Αντρέας.
Το «παράπονο» του Σταύρου
Αν και τα δύο αδέλφια πρόσφεραν θέσεις εργασίας, παχυλούς μισθούς και συνθήκες που η Ελλάδα δεν έβλεπε συχνά λόγω κακών χειρισμών και επιλογής συνεργατών ενεπλάκεισαν σε ένα τεράστιο σκάνδαλο με αποτέλεσμα ο Γιώργος να φυλακιστεί και όλο του το οικοδόμημα να καταρρεύσει. Επίσης, κανείς δεν θυμάται πως τρανταχτά ονόματα της δημοσιογραφίας, των ΜΜΕ και γενικότερα των επιχειρήσεων έπιναν «νερό στο όνομά» τους ενώ στη συνέχεια κυριολεκτικά τους γύρισαν την πλάτη. Επίσης, λίγος κόσμος γνωρίζει και την ανθρώπινη πλευρά της οικογ
ένειας και τις κατά καιρούς αθόρυβες χορηγίες σε οικογένειες που είχαν ανάγκη. Προσωπικά, αν μου επιτρέπεται ένα σχόλιο είναι κρίμα οι άνθρωποι να λακίζουν σαν τα ποντίκια και ακόμη χειρότερο να μην τιμούν το «ζεστό παντεσπάνι» που απόλαυσαν.
Τα νεανικά χρόνια στην Αμερική
Ο πατέρας του Γιώργου και του Σταύρου Βασίλης ήταν Ηπειρώτης, από το Αργυροχώρι Πωγωνίου Ιωαννίνων, ενώ η μητέρα του Σταυρούλα Κατσιούφη ήταν Πελοποννήσια, από τα Λαγκάδια Γορτυνίας Αρκαδίας, μακρινή ξαδέλφη του βουλευτή και υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου.
Το 1969 σύσσωμη η οικογένεια Κοσκωτά μετανάστευσε στην Νέα Υόρκη. Εκεί ο Γιώργος Κοσκωτάς εργάστηκε στις επιχειρήσεις του πατέρα του Βασίλη, σχετικές με την επισκευή και τον ελαιοχρωματισμό παλαιών κτιρίων. Συγχρόνως, παρακολούθησε μαθήματα οικονομικών και διοίκησης επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια Fordham και Lehman College. Ο ίδιος ο Κοσκωτάς αργότερα δήλωσε ότι ήταν διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών κάτι το οποίο στη συνέχεια κατέρρευσε. Ωστόσο, είχε επιχειρηματικό δαιμόνιο, γνωσιακό υπόβαθρο και διασυνδέσεις τα 3 συστατικά δηλαδή της επιτυχίας το οποίο κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Σύμφωνα με όσα έχουν γραφεί όλα αυτά τα χρόνια κατά τη διαμονής του στις ΗΠΑ, και παρά το νεαρό της ηλικίας του, ο Κοσκωτάς διέπραξε απάτες, πλαστογραφίες, πλαστοπροσωπίες και υπεξαιρέσεις. Βέβαια, ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος είναι καθώς είναι πασιφανές πως οι μπίζνες δεν γίνονται με το ευαγγέλιο στο χέρι. Αυτό, δεν σημαίνει πως δεν τους αναλογεί μερίδιο ευθύνης, όμως επειδή τυγχάνει να γνωρίζω κάτι περισσότερο οι άνθρωποι έχουν πάντα δύο όψεις και καλό είναι όσοι έφαγαν ψωμί και σήμερα είναι σπουδαίοι και τρανοί που και που να θυμούνται πού και πώς έγιναν αυτό που απολαμβάνουν σήμερα.
Το χρονικό του σκανδάλου
Ο Γιώργος Κοσκωτάς επέστρεψε στην Ελλάδα το 1979 και ανέλαβε διευθυντική θέση στην Τράπεζα Κρήτης, την οποία αργότερα αγόρασε. Το 1982 μπήκε δυναμικά στον χώρο των εκδόσεων με την «Γραμμή ΑΕ», και μέχρι το 1988 είχε δημιουργήσει μία εκδοτική και οικονομική αυτοκρατορία, που περιελάμβανε, εκτός από την Τράπεζα Κρήτης, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικό σταθμό, ξενοδοχεία, εργοστάσια βάμβακος και αλουμινίου, και την ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού.
Παρά την άνοδο, τον πακτωλό χρημάτων, τη διεθνή αναγνώριση και την κατεδάφιση των πάντων και τα δύο αδέλφια παρέμειναν πολύ δεμένα και υποστηρικτικά το ένα στο άλλο ενώ κατάφεραν να αναγεννηθούν από τις στάχτες τους και να ανακάμψουν τόσο ψυχικά όσο και οικονομικά.
Η σύλληψη στην Αμερική
Στις 8 Οκτωβρίου 1987, ο Κοσκωτάς βρέθηκε στην Ουάσινγκτον, καλεσμένος του προέδρου των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν στον Λευκό Οίκο.
Ενώ έμπαινε στον Λευκό Οίκο, συνοδευόμενος από τον ανταποκριτή της «Γραμμής» στις ΗΠΑ δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά, συνελήφθη από πράκτορες της Υπηρεσίας Φορολογικής Δίωξης (IRS) για τα 64 αδικήματα τα οποία είχε διαπράξει ενώ ζούσε στις ΗΠΑ μέχρι το 1979. Ο Κοσκωτάς στην συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση ενός εκατομμυρίου δολαρίων, αλλά κρατήθηκε το διαβατήριό του, για να μην μπορεί να φύγει από τις ΗΠΑ μέχρι να γίνει η σχετική δίκη. Ο Κοσκωτάς μετέβη στην ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον συνοδευόμενος από τον Παπαχελά, όπου ανέφερε ότι έχασε το διαβατήριό του. Του παραχωρήθηκε ταξιδιωτικό έγγραφο, με το οποίο επέστρεψε στην Ελλάδα.
Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η σύλληψη του Κοσκωτά, ενώ ήταν καλεσμένος του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ, οδήγησε πολλούς παρατηρητές να σχολιάσουν ότι οι Αμερικανοί «την είχαν στημένη» στον Κοσκωτά, καθώς δεν ήταν δυνατό ο πρόεδρος των ΗΠΑ να αποστείλει πρόσκληση σε κάποιον χωρίς να ενημερωθεί για το ποιόν του από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός
Τον Νοέμβριο του 1987 ο Γιώργος Κοσκωτάς αγόρασε την ΠΑΕ Ολυμπιακός (όταν το 1987 αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του Ολυμπιακού, οι επιχειρήσεις του στο σύνολό τους, απασχολούσαν 4.000 εργαζόμενους), ενώ τον Φεβρουάριο του 1988 ξεκίνησε την κυκλοφορία των «24 Ωρών», με το πρώτο φύλλο της εφημερίδας (24/2/1988) να ξεπερνά τις 275.000 πωλήσεις σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα, αγόρασε εργοστάσια βάμβακος και αλουμινίου και ξεκίνησε τον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ. Παρά τις συνεχόμενες πρωτοσέλιδες καταγγελίες των εφημερίδων, δεν έγινε καμία κίνηση εναντίον του Κοσκωτά, ούτε από κυβερνητικές υπηρεσίες, αλλά ούτε και από εισαγγελείς, υπό την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η κάθειρξη
Ο Κοσκωτάς πούλησε εσπευσμένα την Τράπεζα Κρήτης στους εργολάβους Χρήστο Αρφάνη και Νίκο Χιώνη, την «Γραμμή Α.Ε.» στον εφοπλιστή Γιάννη Αλαφούζο και την ΠΑΕ Ολυμπιακός στον επιχειρηματία Αργύρη Σαλιαρέλη. Ο τελευταίος τον βοήθησε να διαφύγει από την Ελλάδα, στις 5 Νοεμβρίου του 1988, αρχικά για την Βραζιλία και στη συνέχεια για τις ΗΠΑ, όπου όμως συνελήφθη και κρατήθηκε στις φυλακές του Σάλεμ. Εκδόθηκε στην Ελλάδα το 1991. Καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη και αποφυλακίστηκε στις 16 Μαρτίου 2001, έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής του.
Ο Γιώργος Κοσκωτάς καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη, ενώ το γεγονός είχε γίνει η πρώτη είδηση παγκοσμίως με εξώφυλλα και ειδήσεις επί ειδήσεων. Στη φυλακή έκανε επέμβαση για να χάσει βάρος και τελικώς αποφυλακίστηκε στις 16 Μαρτίου 2001, έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής του. Σήμερα, συνεχίζει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες στο εξωτερικό κρατώντας ένα πολύ χαμηλό προφίλ και αποφασίζοντας να μην δίνει τροφή στα ΜΜΕ.
Η δημοσιογράφος Χρίσλα Γεωργακοπούλου μίλησε στο Open Weekend για τη σχέση της με την Κατερίνα Καινούργιου στη «Super Κατερίνα», για τον Ανδρέα Μικρούτσικο, για τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, αλλά και για την Ελίνα Παπίλα.
Η δημοσιογράφος μίλησε για τη δύσκολη χρονιά που διανύουμε και την τραγική επικαιρότητα που πρέπει η εκπομπή να ασχοληθεί και μάλιστα, δεν έκρυψε τη λύπη της που αναγκάζεται να σηκώσει το τηλέφωνο και να επικοινωνήσει με γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους.
Αναφορικά με τη σχέση της με την Κατερίνα Καινούργιου, απάντησε: «Έχουμε μια υπέροχη σχέση. Η Κατερίνα, το έχω ξαναπεί, όπως κι εγώ την εκνευρίζω, έτσι κι εκείνη με εκνευρίζει. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις δουλειές. Είμαστε και οι δυο ανυποχώρητες. Στο τέλος της ημέρας μένει το ότι αν συμβεί κάτι, θα μου το πει και θα της το πω».
Για τον Ανδρέα Μικρούτσικο και όσα είχε σχολιάσει η Μαρία Μπακοδήμου, το ότι ο κόσμος βλέπει την εκπομπή επειδή είναι reality, απάντησε: «Αν η Μαρία το είπε για κακό, λυπάμαι αλλά έπεσε στο κενό. Reality σημαίνει πραγματικότητα, άρα εμείς είμαστε πραγματικοί άνθρωποι. Ναι, εμείς διαφωνούμε πραγματικά, ναι λέμε πραγματικά την αλήθεια και δεν παίρνουμε ρόλους από κανέναν.
Με τον Αντρέα δεν μιλήσαμε ακριβώς μετά το περιστατικό. Επέστρεψε και είναι με οξυγόνο στα διαλείμματα».
Για την αποκάλυψη του Ανδρέα Μικρούτσικου για την Όλγα Τρέμη, απάντησε: «Το πώς διαχειρίζεται ο καθένας την προσωπική του ζωή, είτε είναι στο παρελθόν του, είτε είναι στο παρών του, είτε θα είναι στο μέλλον του, είναι δικό του θέμα».
Για τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και αν θα είναι ισχυρός αντίπαλος αν κάνει πρωινό: «Ποιος είναι αυτός που θα γυρίσει να πει ότι ο Γρηγόρης Αρναούρογλου δεν είναι ισχυρός αντίπαλος. Δεν θεωρώ ότι ο Γρηγόρης θα πήγαινε να πάρει τη δουλειά ενός άλλου ανθρώπου».
Για την Ελίνα Παπίλα και τη νέα της εκπομπή: «Πιστεύω ότι η Ελίνα δεν ήταν ακόμα έτοιμη, με την καλή έννοια το λέω».
Η σοκαριστική αποκάλυψη για τις δίδυμες που έχασαν τη ζωή τους
Τη μαρτυρία μιας γυναίκας που επέβαινε σε ένα από τα βαγόνια του μοιραίο τρένου στα Τέμπη, παρουσίασε το «Πρωινό», με την ίδια να μιλά για τα δίδυμα κορίτσια που έχασαν τη ζωή τους, αλλά και την τηλεφωνική υποστήριξη η οποία στην ουσία δεν υπάρχει.
«Θυμάμαι αυτά τα κοριτσάκια τα δύο, έβγαζαν φωτογραφίες στον Παλαιοφάρσαλο, κούκλες ήταν. Είμαι μάνα και τα καμάρωνα τα κορίτσια. Καθόμουν εκεί και τα χαιρόμουν όλα τα παιδάκια, στα πανεπιστήμιά τους πήγαιναν.
Ο θάνατος, οι μυρωδιές… θάνατος, θάνατος, θάνατος… Δεν έχω βοήθεια από πουθενά, θέλω βοήθεια, φοβάμαι τη νύχτα, χωρίς χάπι δεν κοιμάμαι. Στο τηλέφωνο ψυχολογικής υποστήριξης αλλάζει κάθε μέρα άλλος άνθρωπος. Μπορώ να λέω το πρόβλημά μου κάθε μέρα σε άλλο άτομο; Ο ψυχολόγος, ο ψυχίατρος είναι προσωπικός. Κάθε μέρα να σας παίρνει ένα κοριτσάκι και να σας λέει “Πώς είστε; Κάντε εκείνο”.
Δεν θα ξαναμπώ ποτέ σε τρένο», είπε χαρακτηριστικά η κ. Ελένη.
Marianne Bachmeier: Στις 6 Μαρτίου του 1981 η μητέρα ενός 7χρονου πήρε τον νόμο στα χέρια της. Άνοιξε πυρ μέσα σε δικαστική αίθουσα και σκότωσε τον Klaus Grabowski, τον κατηγορούμενο για τον βιασμό και φόνο της 7χρονης κόρης της.
Marianne Bachmeier: Πήρε το νόμο στα χέρια της
Εφτά σφαίρες πετυχαίνουν και σκοτώνουν τον 35χρονο. ΄Ένα γεγονός που έκανε την Marianne πρωτοσέλιδο του δυτικογερμανικού Τύπου.
Όταν ξεκίνησε η δίκη για την ίδια, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα πάνω της. Η γερμανική κοινή γνώμη είχε μόνο ένα θέμα συζήτησης και μία μόνο απορία: Πόσο δικαιολογημένη ήταν που ήθελε να εκδικηθεί τον άνθρωπο που της σκότωσε το παιδί της;
Η περίπτωσή της μητέρας, δεν έχει ξεχαστεί ακόμα στη Γερμανία. Σύμφωνα με το γερμανικό δίκτυο Norddeutscher Rundfunk (NDR), ήταν η «πιο θεαματική υπόθεση αυτοδικίας στη μεταπολεμική Γερμανία».
Λίγα λόγια για την τραγική ζωή της πριν τον χαμό της κόρης της
Αρκετά χρόνια πριν αποκτήσει το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «εκδικήτρια μάνα» από τον γερμανικό Τύπο, η Marianne Bachmeier ήταν μια γυναίκα που πάλευε να μεγαλώσει μόνη την κόρη της. Είχε δικό της μπαρ στο Λίμπεκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, αλλά γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της ζωής αρκετά νωρίς.
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’70, όταν η Marianne έτρεχε σαν τρελή για να αποκτήσει τα βασικά για να μεγαλώσει την κόρη της, Anna. Ήταν το τρίτο της παιδί και το μόνο που ζούσε μαζί με τη μαμά του. Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της, είχαν δοθεί για υιοθεσία.
Η ζωή της, ακόμη και τότε ήταν τραγική. Ο πατέρας της ήταν μέλος των SS στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και λίγο μετά τη γέννησή της, το 1950, οι γονείς της χώρισαν. Η μητέρα, ωστόσο, ξαναπαντρεύτηκε αμέσως. Το 1966 και σε ηλικία 16 ετών, η Marianne θα γινόταν και εκείνη μητέρα.
Στα 18 της απέκτησε τη δεύτερη κόρη της, καρπός έρωτα με άλλον άντρα. Και τα δύο παιδιά δόθηκαν για υιοθεσία αμέσως μετά τη γέννησή τους. Πριν φέρει μάλιστα στον κόσμο το δεύτερο παιδί της, έπεσε θύμα βιασμού.
Αποφάσισε να μεγαλώσει το τρίτο της παιδί
Το 1973 γεννήθηκε η Anna. Αυτή τη φορά η Marianne αποφάσισε να την κρατήσει και να τη μεγαλώσει μόνη της. Είχε σοβαρές επιπλοκές στη γέννα και έμαθε πως δεν θα μπορούσε να αποκτήσει άλλο παιδί. Την Άννα περιέγραφαν οι κοντινοί της ως «χαρούμενο, ανοιχτόμυαλο παιδί». Κάπου εκείνο το διάστημα χτύπησε την οικογένεια η τραγωδία. Συγκεκριμένα, στις 5 Μαρτίου του 1980, η 7χρονη Άννα βρέθηκε νεκρή.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, η μικρή είχε κάνει κοπάνα εκείνη τη μέρα από το σχολείο για να πικάρει τη μαμά της. Ήταν να πάει στο σπίτι μιας συμμαθήτριάς της. Άγνωστο πώς, έπεσε στα χέρια του 35χρονου γείτονα, του κρεοπώλη Klaus Grabowski, ο οποίος είχε βαρύ ποινικό μητρώο και καταδίκες για σεξουαλική κακοποίηση δύο ανήλικων κοριτσιών.
Τι έγραφε η δικογραφία για τον δολοφόνο
Το 1973 είχε καταδικαστεί μάλιστα σε ποινή φυλάκισης με ανασταλτικό χαρακτήρα για την απόπειρα στραγγαλισμού ενός 6χρονου κοριτσιού.
Όσο ήταν στη φυλακή το 1976, είχε υποστεί εθελοντικά ευνουχισμό και δύο χρονιά αργότερα υποβλήθηκε σε ορμονοθεραπεία. Η δικογραφία έγραφε πως ο Grabowski απήγαγε και κράτησε όμηρο τη μικρή στο σπίτι του για αρκετές ώρες, πριν τη στραγγαλίσει με ένα καλσόν. Άγνωστο παραμένει ακόμα και σήμερα αν της είχε επιτεθεί σεξουαλικά.
Ό,τι κι αν έγινε, ο χασάπης έβαλε το άψυχο κορμί της μικρής σε ένα χαρτοκιβώτιο, το οποίο προσπάθησε να θάψει στις όχθες του κοντινού καναλιού. Τον συνέλαβαν το ίδιο βράδυ κιόλας, όταν η αρραβωνιαστικιά του ειδοποίησε την αστυνομία.
Υποστήριζε πως η 7χρονη τον εκβίαζε
Ο ίδιος ομολόγησε αμέσως πως σκότωσε το παιδί, αρνήθηκε πάντως ότι την είχε βιάσει. Η κατάθεσή του ήταν πραγματικά παράξενη. Ο φονιάς ισχυρίστηκε ότι στραγγάλισε το κορίτσι όταν εκείνο προσπάθησε να τον εκβιάσει.
Όπως δήλωσε στον ανακριτή, η 7χρονη Anna θέλησε να τον ξελογιάσει. Όταν εκείνος δεν ενέδωσε, τον απείλησε πως θα πει στη μαμά της ότι την είχε κακοποιήσει σεξουαλικά, ζητώντας του λεφτά για τη σιωπή της.
Η Marianne Bachmeier έμαθε από τα φύλλα των εφημερίδων όσα ισχυριζόταν ο δολοφόνος της κόρης της και τώρα πέρα από συντετριμμένη, ήταν και οργισμένη…
Το φονικό στο δικαστήριο
Ήδη από την πρώτη μέρα της δίκης, στις αρχές Μαρτίου του 1981, η Marianne έμοιαζε με θηρίο ανήμερο στην αίθουσα. Άκουγε αποσβολωμένη τους δικηγόρους υπεράσπισης του κατηγορουμένου να ισχυρίζονται πως ήταν η ορμονική ανισορροπία αυτή που ουσιαστικά είχε οπλίσει το χέρι του φονιά.
Ο Grabowski είχε δεχτεί να ευνουχιστεί μπας και σταματήσει να κακοποιεί σεξουαλικά μικρά κορίτσια. Δεν ήθελε να υποτροπιάσει ξανά, είχε πει, αποδεχόμενος μια συνήθη πρακτική της Δυτικής Γερμανίας εκείνη την εποχή για τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων.
Και ήταν η ορμονοθεραπεία αυτή που τον είχε κάνει ευερέθιστο, αυτή τη γραμμή υπεράσπισης είχαν προκρίνει οι δικηγόροι του. Ο Grabowski ήταν σε «σοβαρή συναισθηματική διαταραχή», κι έτσι δεν ήταν υπόλογος για τις πράξεις του.
Αυτά άκουγε η μάνα για δύο μέρες και την τρίτη μέρα της ακροαματικής διαδικασίας αποφάσισε πως είχε ακούσει πάρα πολλά.
Πάτησε 8 φορές την σκανδάλη
Μπήκε λοιπόν στην αίθουσα του Δικαστικού Μεγάρου του Λίμπεκ με μια μπερέτα κρυμμένη στην τσάντα της. Κάποια στιγμή έβγαλε το πιστόλι, το έστρεψε στον κατηγορούμενο και πάτησε 8 φορές τη σκανδάλη.
Επτά σφαίρες βρήκαν τον στόχο τους και ο Grabowski σωριάστηκε νεκρός στο πάτωμα του δικαστηρίου.
Αυτόπτες μάρτυρες δήλωσαν από την πρώτη στιγμή πως την άκουσαν να δηλώνει χαρούμενη που τον σκότωσε. Το ίδιο ισχυρίστηκε και ο δικαστής Guenther Kroeger, που την πήρε παράμερα και συνομίλησε για λίγο με τη μάνα μετά το φονικό.
Η Bachmeier του είπε πως «ήθελα να τον σκοτώσω. Σκότωσε την κόρη μου. Ήθελα να τον πυροβολήσω στο πρόσωπο, αλλά τον πυροβόλησα στην πλάτη. Ελπίζω να είναι νεκρός». Οι δύο αστυνομικοί που τη συνόδευαν την άκουσαν να τον αποκαλεί «γουρούνι» όσο τον γάζωνε με τις σφαίρες…
Η ίδια δήλωσε πως έβλεπε οράματα του παιδιού της
Σύντομα η μητέρα του θύματος θα καθόταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για φόνο. Αυτή η δίκη είχε φέρει στη μικρή πόλη της Βαλτικής τηλεοπτικά συνεργεία από όλο τον κόσμο και επικρατούσε πραγματικό πανδαιμόνιο μέσα και έξω από την αίθουσα.
Η μητέρα κατέθεσε πως σκότωσε τον φονιά της κόρης της σε ένα όνειρο, έβλεπε συνεχώς οράματα του παιδιού της μέσα στην αίθουσα.
Ο ψυχίατρος που την εξέτασε δήλωσε πως της ζήτησε να γράψει κάτι για να εκτιμήσει τον γραφικό της χαρακτήρα και εκείνη του έδωσε ένα χαρτί που έγραφε «το έκανα για σένα, Anna».
Όταν φάνηκε να βρίσκει τα συγκαλά της, κατέθεσε πως «άκουσα ότι ήθελε να κάνει μια δήλωση». Αναφερόταν στους ισχυρισμούς του Grabowski ότι πήγε να τον εκβιάσει η 7χρονη. «Και είπα να, τώρα έρχεται το επόμενο ψέμα για αυτό το θύμα, αυτό το θύμα ήταν η κόρη μου».
Στις 2 Νοεμβρίου 1982 η Marianne κρίθηκε πρωτόδικα ένοχη για φόνο εκ προμελέτης, αλλά ο εισαγγελέας απέσυρε κατόπιν την κατηγορία της προμελέτης. Έναν μήνα διαπραγματεύσεων μετά, οι εμπλεκόμενες πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία.
Η απόφαση του δικαστηρίου για την μητέρα
Το προμελετημένο του πράγματος ήταν αυτό που συζητούσαν για 28 ολόκληρες ημέρες. Ανθρωποκτονία εκ προμελέτης σήμαινε ισόβια κάθειρξη.
Ο εισαγγελέας Klaus-Dieter Schultz πρότεινε τώρα ποινή 8 ετών. Πλέον ήταν οι δικοί της δικηγόροι που ισχυρίζονταν πως η πελάτισσά τους ήταν συναισθηματικά ασταθής, έχοντας ταλαιπωρηθεί πολύ στη ζωή της.
Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 2 Μαρτίου 1983, το δικαστήριο την έκρινε ένοχη για ανθρωποκτονία και παράνομη οπλοκατοχή, καταδικάζοντάς τη σε φυλάκιση 6 ετών. Εξέτισε μόλις τα τρία.
Δεκαετίες αργότερα, ένας στενός φίλος της Bachmeier κατέθεσε σε ντοκιμαντέρ για την υπόθεσή της πως την είχε δει να κάνει εξάσκηση στη σκοποβολή στο υπόγειο του μπαρ της λίγες μέρες πριν από τον φόνο του Grabowski.
Η καταδίκη που δίχασε ένα ολόκληρο έθνος
Η Marianne βρέθηκε στη δίνη ενός ανεπανάληπτου κυκλώνα. Η δίκη της συγκέντρωσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Αυτή η «αδίστακτη πράξη εκδίκησης», όπως έγραψε αμερικανική εφημερίδα, την είχε κάνει διασημότητα.
Το εβδομαδιαίο γερμανικό περιοδικό «Stern» αγόρασε τα δικαιώματα της ιστορίας της έναντι 250.000 μάρκων και δημοσίευσε μια σειρά από άρθρα που ξεψάχνιζαν το παρελθόν της. Μια εργαζόμενη μητέρα ήταν που είχε παλέψει πολύ στη ζωή της και της έτυχαν πολλά και τραγικά, κατέληγε το περιοδικό.
Το οποίο δεν προλάβαινε να διαβάζει τα χιλιάδες γράμματα των αναγνωστών. Η κοινή γνώμη της Γερμανίας είχε χωριστεί στα δυο. Για άλλους δεν ήταν παρά μια χαροκαμένη μάνα που θέλησε απλώς να εκδικηθεί τον βίαιο φόνο του παιδιού της.
Για άλλους όμως ήταν μια ψυχρή δολοφόνος που πήρε τον νόμο στα χέρια της, απορρίπτοντας τον θεσμό της δικαιοσύνης μιας ευνομούμενης πολιτείας. Κάποιοι την κατανοούσαν και κάποιοι την καταδίκαζαν για την αυτοδικία.
Έκτισε τη μισή ποινή της και αποφυλακίστηκε το 1985
Σύμφωνα με το γκάλοπ που έκανε εκείνο τον καιρό το Allensbach Institute, το 28% των Γερμανών είδε ως σωστή την ποινή των 6 ετών για τις πράξεις της. Ένα 27% θεώρησε την τιμωρία πολύ βαριά και ένα 25% έκρινε πως η φόνισσα έπεσε στα μαλακά.
Εκείνη αποφυλακίστηκε τον Ιούνιο του 1985, έχοντας εκτίσει τη μισή ποινή. Παντρεύτηκε την ίδια χρονιά έναν δάσκαλο και το 1988 μετακόμισαν οικογενειακώς στη Νιγηρία, για να διδάξει εκείνος σε γερμανικό σχολείο του Λάγος.
Στην Αφρική έμεινε ως το 1990, όταν πήρε διαζύγιο από τον σύζυγό της και μετακόμισε στη Σικελία. Εκεί, στο Παλέρμο, έζησε ως το 1996, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας και αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα της για τις τελευταίες στιγμές της.
Μίλησε μόλις δύο φορές στη ζωή της για εκείνη τη μέρα, μία φορά στο γερμανικό ραδιόφωνο το 1994 και μία στην τηλεόραση το 1995.
Ο θάνατος της
Στην τηλεοπτική συνέντευξη παραδέχτηκε πως σκότωσε τον φονιά της κόρης της έπειτα από «προσεκτική εξέταση», ώστε να αποδώσει δικαιοσύνη για το έγκλημά του και να μην ακούγονται τερατώδη ψέματα για την κόρη της από το στόμα του.
Ξέροντας πια πως το τέλος της είναι κοντά, κάλεσε έναν δημοσιογράφο του σταθμού NDR να καταγράψει με την κάμερά του τις τελευταίες της στιγμές.
Πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 1996, σε ηλικία 46 ετών, στο νοσοκομείο του Λίμπεκ. Δεν κατάφερε να επιστρέψει στο σπίτι της στο Παλέρμο, όπου ήθελε να αφήσει την τελευταία της πνοή.
Την ενταφίασαν στον ίδιο τάφο με την κόρη της Anna, στο δημοτικό κοιμητήριο…
Την ανάγκη να κατανοήσουν οι πολίτες ότι τα “λεφτά δεν φυτρώνουν στα δέντρα”, υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, μιλώντας σε σεμινάριο που διοργάνωσε η ΤτΕ από κοινού με την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου.
Ο διοικητής της ΤτΕ ανέφερε ότι οι πολίτες θα πρέπει να κατανοήσουν πως το κάθε ευρώ έχει αξία, και σε αυτήν την προσπάθεια κομβική σημασία, πέρα από τη διδασκαλία βασικών οικονομικών εννοιών και εργαλείων, έχει και η ενίσχυση θετικών συμπεριφορών μέσα από την καλλιέργεια των λεγόμενων μικροσυνηθειών, από μικρή ηλικία. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, ο χρηματοοικονομικός αλφαβητισμός είναι όχι μόνο οι γνώσεις, αλλά και οι συμπεριφορές και νοοτροπίες που είναι απαραίτητες προκειμένου το άτομο να μπορεί να λαμβάνει αποτελεσματικές οικονομικές αποφάσεις. Τα προγράμματα ενίσχυσης χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού θα πρέπει, επομένως, να στοχεύουν και στη διαμόρφωση τέτοιων συμπεριφορών. “Είμαστε, τελικά, οι συνήθειές μας, όπως είχε πει ο Αριστοτέλης. Και υπάρχουν πράγματι πολλοί τρόποι που μπορούμε να διδάξουμε τους νέους έννοιες όπως επιθυμίες, επιλογές και αποταμίευση για μελλοντική χρήση“, επεσήμανε ο διοικητής της ΤτΕ.
Ο κ. Στουρνάρας προέβλεψε ότι μελλοντικά οι οικονομίες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν περισσότερες κρίσεις απ’ ό,τι στο παρελθόν. “Ως εκ τούτου, οι οικονομίες θα πρέπει να γίνουν πιο ανθεκτικές σε αρνητικές διαταραχές, όπως για παράδειγμα κλιματικές διαταραχές, μεταναστευτικές κρίσεις, γεωπολιτικές εντάσεις, προκειμένου να αποφευχθούν μελλοντικές κρίσεις χρέους και περαιτέρω επιβάρυνση των επόμενων γενεών. Η ενίσχυση του χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού των ατόμων μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και στον μετριασμό του κινδύνου και των επιπτώσεων μελλοντικών χρηματοπιστωτικών κρίσεων, καθιστώντας τα νοικοκυριά πιο ανθεκτικά στους κλυδωνισμούς. Είναι αποδεκτό ότι ο τρόπος με τον οποίο τα άτομα αντιμετωπίζουν την πρόσθετη οικονομική πίεση κατά τη διάρκεια μιας κρίσης εξαρτάται από το πόσο καλά κατανοούν οικονομικές έννοιες, όπως η συσσώρευση χρέους και η διαφοροποίηση του κινδύνου. Η χρηματοοικονομική παιδεία διαδραματίζει, επομένως, σημαντικό ρόλο προκειμένου τα άτομα να μη βρεθούν απροετοίμαστα σε δυσμενείς οικονομικές συγκυρίες και να έχουν τα εφόδια να ανταπεξέλθουν σε μακροοικονομικούς κλυδωνισμούς”, τόνισε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος.
Λίγες ώρες μετά την επιστολή του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στο Νίκο Δένδια, με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, έγινε γνωστό ότι και ο πρόεδρος της γειτονικής χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έστειλε της ευχές του στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στην επιστολή του, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκτος από τις ευχές προς τον Πρωθυπουργό και τον ελληνικό λαό, εκφράζει τις ευχαριστίες του προς την κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό για την αλληλεγγύη που εκδήλωσαν μετά τους καταστροφικούς σεισμούς που έπληξαν την Τουρκία.
“Είμαι πεπεισμένος ότι η σχέση και συνεργασία μεταξύ των χωρών μας θα αναπτυχθούν περαιτέρω με τις κοινές μας προσπάθειες την προσεχή περίοδο”, σημειώνει ο Ταγίπ Ερντογάν.
Και καταλήγει: “Δράττομαι της ευκαιρίας να επαναλάβω τις καλύτερές μου ευχές τοσο για την προσωπική σας υγεία και ευημερία όσο και για την υγεία και ευημερία του ελληνικού λαού”.
