Σε μια προσωπική αποκάλυψη για την αγωνία που έζησε για τον αδερφό της προχώρησε σήμερα μέσα από την εκπομπή της η Σίσσυ Χρηστίδου με αφορμή την τραγωδία που συνέβη στα Τέμπη.
Η Σίσσυ Χρηστίδου αποκάλυψε, πως τα πρώτα λεπτά που ενημερώθηκε και τη θανατηφόρα σύγκρουση των δυο τρένων, ένιωσε τεράστια αγωνία γιατί γνώριζε ότι ο αδερφός της βρισκόταν μέσα στο τρένο. Ωστόσο, για καλή της τύχη αργότερα έμαθε ότι τελικά είχε ταξιδέψει με το αεροπλάνο γιατί δεν πρόλαβε την αμαξοστοιχία.
«Εμένα πραγματικά μου αφήνει ένα μεγάλο ερωτηματικό πώς νιώθατε ασφαλείς, πώς μπαίνατε σε αυτό το τρένο. Και ο αδερφός μου έμπαινε σε αυτό το τρένο γιατί φοβάται τα αεροπλάνα και ανεβοκατεβαίνει με τρένο συνεχώς. Και θέλω να σας πω ότι είχα αυτές τις στιγμές τις πρωινές της απόγνωσης γιατί κοιμήθηκα με αυτή την πληροφορία, ότι ο αδερφός μου είναι στο τρένο, αλλά τελικά πήρε το αεροπλάνο γιατί δεν πρόλαβε το τρένο», είπε η Σίσσυ Χρηστίδου.
Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα ή έχουν ειδικές ανάγκες.
Βιογραφία
Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος. Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα, η οποία την ανέλαβε για να την θηλάσει (ας μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχαν βρεφικά γάλατα και εάν μια νέα μητέρα έφευγε από τη ζωή, το θηλασμό του βρέφους αναλάμβανε μια άλλη μητέρα).
Ασπάζεται την χριστιανική πίστη
Η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό. O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του.
Το άνομο σχέδιο του επάρχου
Η Μαρίνα είχε γίνει πλέον 15 ετών. Ο Θεός δεν την είχε προικίσει μόνο με πλούσια ψυχικά χαρίσματα, αλλά και με σωματικό κάλλος εντυπωσιακό. Ο έπαρχος όμως Ολύβριος θέλησε και προσπάθησε να την πάρει για γυναίκα του επειδή ένιωσε μέσα του έρωτα γι’ αυτήν. Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν της ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να αναλάβει την προστασία της και σύντομα να την κάνει γυναίκα του. Η νεαρή χριστιανή παρέμεινε σιωπηλή, ενώ μέσα της προσευχόταν θερμά, ζητώντας από τον Θεό να τη στηρίξει και να τη φωτίσει ώστε να φερθεί καθώς αρμόζει στις αφιερωμένες σ’ Εκείνον ψυχές. Στην επιμονή του Ολυβρίου να λάβει απάντηση στην πρότασή του, εκείνη απάντησε πώς είναι αδύνατο να την αποδεχτεί. Η έκπληξη του επάρχου ήταν μεγάλη. Στην ερώτησή του γιατί ήταν αδύνατο, έλαβε τη σεμνή αλλά γεμάτη αποφασιστικότητα και παρρησία απάντηση: Διότι είμαι χριστιανή! Και μόνο το άκουσμα της λέξης «χριστιανή» ήταν αρκετό να κάνει τον έπαρχο εκτός εαυτού.
Αρχίζουν τα μαρτύρια της Αγίας
Για ένα μικρό διάστημα ο έπαρχος προσπάθησε, να πείσει τη νέα τούτη χριστιανή να αλλάξει γνώμη και να δεχθεί τον γάμο, τάζοντάς της τιμές, καλοπέραση και δόξα πλάι του. Εκείνη όμως, ενισχυόμενη από τον Κύριο, στον όποιο δεν έπαυσε να προσεύχεται μυστικά, επέμενε στην ομολογία της πίστεως στον Ιησού Χριστό.
Τότε την έστησε μπροστά σε δικαστήριο, το οποίο ζήτησε επίσημα κατά το ρωμαϊκό δίκαιο να μάθει αν όντως ήταν χριστιανή. Η Μαρίνα ομολόγησε και εδώ με γενναιότητα και παρρησία τη χριστιανική της ιδιότητα, γεγονός πού κατέπληξε τους παρισταμένους, οι οποίοι έβλεπαν τόσο ηρωισμό και θάρρος σε μια νεαρή γυναίκα!
Εξαιτίας της ομολογίας της καταδικάστηκε στην ποινή της μαστίγωσης. Η καρτερικότητά της όμως και η αντοχή ήταν τέτοιες πού άφησε κατάπληκτους έπαρχο, αξιωματούχους και λαό. Έχοντας υψωμένο το βλέμμα της στον ουρανό, δεν έπαυσε να προσεύχεται, να επικαλείται τη βοήθεια του Κυρίου και τη στήριξή του για να υπομείνει με ανδρεία τις μαστιγώσεις.
Ο έπαρχος έδωσε εντολή να σταματήσουν οι στρατιώτες τη μαστίγωση και να την οδηγήσουν στη φυλακή, ελπίζοντας ενδόμυχα ότι ίσως μετά απ’ αυτό να συνετισθεί η Μαρίνα και ν’ αλλάξει στάση.
Ύστερα από λίγες ημέρες με εντολή του επάρχου οδηγήθηκε εκ νέου στο δικαστήριο, όπου και πάλι ομολόγησε πίστη στο Χριστό και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Αφού την κρέμασαν, καταξέσχισαν τα πλευρά της με σιδερένια νύχια. Τα βασανιστήρια ήταν τόσο σκληρά, πού όλο το κάλλος του νεανικού της σώματος εξαφανίστηκε. Στη συνέχεια ρίχνεται και πάλι στη φυλακή και αφήνεται χωρίς τροφή και φροντίδα.
Πειράζεται από το μισόκαλο διάβολο
Ο φθονερός διάβολος θέλησε να δοκιμάσει να κάμψει ο ίδιος την Αγία. Έτσι λοιπόν πήρε ο ίδιος τη μορφή μεγάλου και φοβερού δράκοντος (φιδιού) και πρόβαλε ξαφνικά μπροστά στη Μαρίνα. Από το στόμα του πετούσε φλόγες, ενώ τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά και η γλώσσα του ήταν κατακόκκινη. Καθώς σερνόταν, σύρριξε εκνευριστικά και προκαλούσε τρόμο και σύγχυση, επιδιώκοντας να φοβίσει τη μάρτυρα και να την αποσπάσει από την προσευχή της.
Διαπιστώνοντας όμως ότι εκείνη η μακάρια καλλιπάρθενος δεν διέκοπτε την προσευχή της, κατευθύνθηκε εναντίον της και άνοιξε το στόμα του απειλητικά, δείχνοντας ότι θέλει να την καταπιεί. Και ναι μεν η μεγαλομάρτυς αρχικά έγινε έντρομη από το φόβο της, χωρίς καθυστέρηση όμως επικαλέστηκε το σωτήριο όνομα του Σωτήρος Χριστού. Και, ώ του θαύματος, ο δράκοντας διερράγη και έγινε άφαντος, η δε Μαρίνα χαίροντας έψαλε ύμνους και νικητήρια στον Θεό.
Ο διάβολος μετασχηματίσθηκε σε άνθρωπο κατάμαυρο, με τρομερή και κακάσχημη εμφάνιση, σαν μαύρου σκυλιού. Η Μαρίνα όμως, στερεωμένη όσο ποτέ στην πίστη, τον άρπαξε από τα μαλλιά και μ’ ένα σφυρί πού ήταν κάπου εκεί ξεχασμένο, τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στη ράχη και τον ταπείνωσε εντελώς. Και ενώ η μεγαλομάρτυς άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνεί τον Κύριο, ο διάβολος, σκοτεινός και άσχημος όρμησε εναντίον της και κραυγάζοντας την απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει αν δεν σταματούσε να προσεύχεται. Και η αγία Μαρίνα, παίρνοντας από την προσευχή της νέο θάρρος κατά του μετασχηματισμένου σε άνθρωπο διαβόλου, τον άρπαξε από τα μαλλιά της κεφαλής του και τον μαστίγωσε.
Βλέπει ουράνιες οπτασίες
Μετά από αυτό δυνατό φως καταύγασε το σκοτεινό χώρο της φυλακής της, πού έβγαινε από ένα Σταυρό, του οποίου η κορυφή υψωνόταν στον ουρανό. Πάνω από το Σταυρό πετούσε κυκλικά ένα περιστέρι . Ο συναξαριστής της αγίας Μαρίνας δίνει και την εξήγηση των συμβολισμών του οράματος: Όλα αυτά σήμαιναν το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, το φώς, τη δόξα του Πατέρα. Ο Σταυρός, τον εσταυρωμένο Χριστό. Και το περιστέρι, το Άγιο Πνεύμα.
Το περιστέρι κατέβηκε κάποια στιγμή, πλησίασε την καλλιπάρθενο Μαρίνα και της είπε: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, διότι νίκησες τον πονηρό δαίμονα και ντρόπιασες τον εχθρό.
Χαίρε πιστή και αγαθή δούλη του Κυρίου σου, τον οποίο πόθησες με όλη την καρδιά σου και μίσησες κάθε πρόσκαιρη απόλαυση. Χαίρε και αγάλλου, γιατί έφτασε η μέρα να λάβεις το στεφάνι της νίκης και να μπεις, όπως το αξίζεις, στολισμένη, μαζί με τις φρόνιμες παρθένες στο νυμφώνα του Χριστού και βασιλιά σου». Ενώ η αγία Μαρίνα άκουγε τα λόγια αυτά συντελέστηκε στο σώμα της άλλο θαύμα: Όλες οι πληγές του επουλώθηκαν και η νεαρή μάρτυς απέκτησε και πάλι το κάλλος το όποιο θαύμαζαν όλοι.
Σκληρότερα μαρτύρια και το μακάριο τέλος
Ο έπαρχος Ολύβριος βλέποντας την υγιής προσπάθησε με κολακείες να την μεταπείσει όμως μάταια. Το μένος του επάρχου έφτασε στο αποκορύφωμά του. Γεμάτος λοιπόν θυμό δίνει εντολή να γυμνώσουν τη μάρτυρα, να την κρεμάσουν στο ξύλο και να καίνε με λαμπάδες το σώμα της.
Στη συνέχεια, γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό, κατέβασαν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα από το ξύλο, την έδεσαν γερά και τη βούτηξαν με το κεφάλι προς τα κάτω μέσα στο νερό για να πεθάνει από πνιγμό. Η μάρτυς και πάλι προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο και Θεό της, οπότε «παρευθύς σεισμός μέγας ἐγένετο καί ἐφάνη πάλιν ἡ πρώτη περιστερά ἐπάνω του ὕδατος, βαστάζουσα εἰς τό στόμα στέφανον. Αὐτήν τήν ὥρα ἐφάνη καί ὁ πύρινος στύλος, ἐπάνω δέ τούτου Σταυρός». Η μάρτυς βγήκε από το νερό σώα, τα δεσμά της είχαν λυθεί και στεκόταν και πάλι σε στάση προσευχής, δοξάζουσα τον Θεό. Το δε περιστέρι κάθισε πάνω στο κεφάλι της, κρατώντας στο στόμα του το στεφάνι και είπε προς τη Μαρίνα: «Εἰρήνη σέ σένα, δούλη τοῦ Θεοῦ. Ἔχε θάρρος καί λάβε ἀπό τή δεξιά τοῦ Ὑψίστου αὐτό τό οὐράνιο στεφάνι».
Λέγοντας αυτά η θεϊκή περιστερά, πέταξε και κάθισε πάνω σ’ εκείνο το Σταυρό και απευθυνόμενη προς τη μεγαλομάρτυρα είπε δυνατά, έτσι πού ν’ ακούνε όλοι: «Έλα, Μαρίνα, στις άνω μονές του Παραδείσου, για ν’ απολαύσεις το στεφάνι της αφθαρσίας στα αγαπητά σκηνώματα του Κυρίου, να χαίρεσαι μαζί με τους αγίους και να αναπαύεσαι αιώνια». Η φωνή αυτή πού ακούστηκε από πολλούς, συγκλόνισε άντρες και γυναίκες, αρκετοί δε απ’ αυτούς ομολόγησαν πώς ήταν έτοιμοι να πιστέψουν και να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για το Χριστό.
Ο έπαρχος πρόσταξε να θανατώσουν όσους είχαν πριν λίγο ομολογήσει πίστη στο Χριστό. Ο Ολύβριος, για να προλάβει μεγαλύτερο κακό για τους ειδωλολάτρες, διέλυσε το δικαστήριο και προσποιήθηκε ότι δίνει εντολή να μεταφέρουν την αγία Μαρίνα και πάλι στη φυλακή. Στην ουσία όμως, έδωσε μυστικά προσταγή στον επικεφαλής της φρουράς να πάρουν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα και να την αποκεφαλίσουν στον τόπο της καταδίκης.
Εκεί η αγία, αφού προσευχήθηκε για τελευταία φορά πάνω στη γη, έσκυψε και το ξίφος του δημίου «ἐκκόψαν τήν κεφαλήν της, περιέβαλεν αὐτήν μέ τόν ἀδαμάντινον στέφανον τοῦ μαρτυρίου».
Τα ιερά λείψανά της
Μετά τον διά του ξίφους θάνατο της οι χριστιανοί παρέλαβαν κρυφά το τίμιο λείψανο και το ενταφίασαν με τιμές πού αρμόζουν στους μάρτυρες της πίστεως.
Άγνωστο πότε ακριβώς μετακομίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, εφόσον είναι αληθινή η πληροφορία ότι το έτος 1230 σταυροφόροι της Δύσεως μετέφεραν τα λείψανα αυτά από την πρωτεύουσα του Βυζαντίου στη Βενετία, γεγονός πού οι Ρωμαιοκαθολικοί γιορτάζουν στις 17 Ιουλίου (ημέρα μνήμης της μεγαλομάρτυρος και για μας τους Ορθοδόξους).
Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά ή έχουν ειδικές ανάγκες.
Θαύμα Αγίας Μαρίνας: «Είμαι η Μαρίνα από την Άνδρο» !
Πολλές φορές στην ζωή μας, σαν συνειδητοί Χριστιανοί, επικαλούμεθα τον Θεό και τούς Αγίους Του.
Αυτό λοιπόν έκανε και μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις της πριν δύο χρόνια, για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευχαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάστηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.
Ίσως θυμόμαστε την αγωνία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου, από τη Λεμεσό, και τις καθημερινές εκκλήσεις τους στον Χριστό μας για να σώσει το παιδί τους. Πριν λοιπόν ξεκινήσουν για την εγχείρηση οι γονείς άκουσαν για τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας και πήραν την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσουν στο μοναστήρι τής Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και να ζητήσουν την ευλογία Της.
Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Κυπριανός υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.
Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση. Λίγη ώρα πριν το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα μία γυναίκα.
Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με τον χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός. Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.
Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου. Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του. Έτσι και έγινε. Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση.
Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου. Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πώς πήγε η εγχείρηση.
«Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε: «Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;»
Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δεν γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα. Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.
Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί… Σκέφθηκαν πως θα έφυγε και πήγαν μετά την προτροπή του χειρούργου στη γραμματεία να ζητήσουν τα στοιχεία της προκειμένου να την ευχαριστήσουν. Πίστευαν πως ίσως κάποια γιατρός από την Ελλάδα, ή την Κύπρο ευαισθητοποιήθηκε και ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να συμβάλλει στην λεπτή χειρουργική επέμβαση.
Με έκπληξη διαπίστωσαν πως η άγνωστη γυναίκα ιατρός είχε υπογράψει με το όνομα Μαρίνα από την Άνδρο. Δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν. Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας.
Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους. Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός γέροντας και ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής. «Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο».
Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα. Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας. Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Λεμεσό κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε τον μικρό Ανδρέα.
Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ό Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας.
«Η νοσοκόμα με τα άσπρα» – Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 23 Μαρτίου 2006
Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:
“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.
Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.
Έκλεισα το τηλέφωνο και πλάγιασα να ξεκουραστώ, διότι δεν το κρύβω είχα μεγάλο φόβο, επειδή το πόδι μου ήταν σε άθλια κατάσταση από προηγούμενες εγχειρήσεις. ’ρχισα να καλώ τους Αγίους να με βοηθήσουν και ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα που πολύ την ευλαβούμαι.
Δευτέρα πρωί 27 Μαρτίου, ετοιμάστηκα, έκανα το Σταυρό μου και ξεκινήσαμε για το χειρουργείο, ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα τρόλεϊ. Μπήκαμε στον προθάλαμο του χειρουργείου περιμένοντας τις τελευταίες διαδικασίες. Αφού ετοιμάστηκαν όλα πήραμε το δρόμο για το χειρουργείο.
Πίσω η κόρη μου, μπροστά ένας νοσοκόμος και στο πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη με τ’ άσπρα. Με έβαλαν στο χειρουργικό τραπέζι και άρχισαν τις ετοιμασίες. Η νοσοκόμα με τ’ άσπρα παρούσα. Η αναισθησιολόγος έτοιμη να μου βάλει την ένεση στο σπόνδυλο, επειδή έχω πρόβλημα με τον αυχένα μου και δεν έπρεπε να κοιμηθώ. Η κόρη μου από δεξιά και η Νοσοκόμα με τ’ άσπρα από αριστερά με έσκυψαν και μου έβαλαν την ένεση. Δεν πόνεσα καθόλου, μόνο ένα μικρό τσίμπημα. Τότε μου λέει η νοσοκόμα με τ’ άσπρα σχεδόν στ’ αυτί:
“Μη φοβάσαι θα γίνεις καλά”. Με ξάπλωσαν, μου έβαλαν ορρούς, καρδιογράφο και άρχισαν την εγχείρηση. Βάλανε έναν παραβάν μπροστά μου να μην βλέπω. Η αναισθησιολόγος με ρώτησε αν ήθελα να μου κάνει ένεση να κοιμηθώ λίγο να μην ακούω τα εργαλεία, αλλά εγώ αρνήθηκα.
Αρχισε η εγχείρηση, η οποία είχε διάρκεια ενάμιση ώρα. Κοίταζα την νοσοκόμα με τ’ άσπρα, ήταν δίπλα στην κόρη μου, τότε μου λέει ο γιατρός:
“Κυριάκο τελειώσαμε, Δόξα σοι ο Θεός, όλα πήγαν καλά”.
Με έβαλαν στο τρόλεϊ και με πήγανε στον άλλο θάλαμο για ακτινογραφίες και για να συνέλθω από την τοπική νάρκωση.
Μόλις φύγαμε από το χειρουργείο, τη νοσοκόμα με τ’ άσπρα δεν την ξαναείδα.
Με πήραν στον 5ο όροφο στο δωμάτιο 7. Μου έβαλαν τ’ απαραίτητα (ορούς κτλ) και με άφησαν να ξεκουραστώ. Δίπλα μου δικά μου πρόσωπα. Κύλησε η μέρα σιγά σιγά.
Ξημερώνοντας άρχισαν οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι να πηγαινοέρχονται, να βγάλουν αίμα για αναλύσεις.
Γύρω στις 10:00 π.μ. έρχονται με μια μπουκάλα αίμα. Ρωτώ τι συμβαίνει. Μου είπαν ότι έπρεπε να βάλουν λίγο αίμα. Τότε άρχισα και πάλι να παρακαλώ τους Αγίους και φυσικά την Αγία Μαρίνα.
Έκλεισα τα μάτια μου να ξεκουραστώ και τότε είχα την επίσκεψη της νοσοκόμας με τ’ άσπρα και μου λέει: “Θα πάνε όλα καλά, ήμουν στο χειρουργείο μαζί σου” την ρωτώ ποια είσαι και μου απαντά: “Ήλθα από μακριά εκεί που έρχεσαι και συ !” Τότε άνοιξα τα μάτια μου και την είδα να φεύγει προς τον διάδρομο. Ρώτησα τον διπλανό μου αν είδε καμιά νοσοκόμα να φεύγει και μου απάντησε αρνητικά.
Μετά ήλθε η αδελφή να κοιτάξει το αίμα και τους ορούς και τη ρώτησα αν στο χειρουργείο μπαίνουν και νοσοκόμες με άσπρα ρούχα. Τότε σηκώθηκε όρθια έκανε τον Σταυρό της και μου λέει: “Εσύ κάτι είδες. Ποιαν Αγία παρακάλεσες; “Της είπα πολλούς Αγίους αλλά και την Αγία Μαρίνα στην Άνδρο”.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς τη θλίψη και την οργή που επικρατεί με αφορμή το συγκλονιστικό δυστύχημα στα Τέμπη το βράδυ της περασμένης Τρίτης (28/2).
Ανάμεσα στα θύματα της τραγωδίας και η Κύπρια Αναστασία Αδαμίδου. Οι αναρτήσεις του περιβάλλοντός της στα social media ραγίζουν καρδιές, καθώς κανείς τους δεν μπορεί να πιστέψει ότι η νεαρή κοπέλα δεν είναι πια κοντά τους.
Τραγική φιγούρα ο σύντροφός της, Δημήτρης Ξενιτόπουλος, ο οποίος πριν από μερικές ώρες προχώρησε σε μια άκρως συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. Ο ίδιος δημοσίευσε στο προφίλ του μια σειρά από κοινές τους φωτογραφίες και τις συνόδευσε με ένα σπαρακτικό, μακροσκελές μήνυμα.
«Όμορφή μου, αγάπη μου, κουτσακοτήρα μου ( όπως σε φώναζα και γελούσες). Ήδη μου έλειψες όσο δε φαντάζεσαι. Δεν ξέρω τι θα κάνω χωρίς εσένα δίπλα μου γιατί ήσουν το στήριγμά μου, τα όνειρά μου, η ζωή μου. Σήμερα θα έπρεπε να ήμασταν μαζί όπως κάθε Σαββατοκύριακο από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα, αλλά είμαι μόνος μου πλέον στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη, που τόσο αγαπούσες (ίσως την αγαπούσες και λίγο περισσότερο από εμένα). Ήρθα όπως κάθε Παρασκευή αλλά δεν είσαι εδώ. Λίγοι μήνες μέναμε μέχρι να γυρίσω από Αθήνα και να μείνουμε μαζί, να φέρω τα έπιπλα και να φτιάξουμε το σπίτι μας.
Τον Σεπτέμβριο που έφευγα για Αθήνα έμοιαζε ακατόρθωτο, αλλά με την αγάπη και τον έρωτά μας τα καταφέραμε και φτάσαμε ως εδώ, φτάσαμε σχεδόν στο καλοκαίρι που δε θα χρειαζόταν να αποχωριζόμαστε άλλο τις Δευτέρες και να συναντιόμαστε ξανά τις Παρασκευές, που με περίμενες στην πόρτα του σπιτιού σου να με πάρεις αγκαλιά ή εγώ στον σταθμό Λαρίσης να σε φιλήσω και να είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος που ήρθε άλλο ένα Σαββατοκύριακο που θα σε είχε κοντά μου και θα σε άγγιζα. Δεν ξέρω τι να περιμένω πλέον με τόση ανυπομονησία γιατί οι δυο μας ήμασταν ένα και όλα τα όνειρα και τα σχέδια ήταν κοινά. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση σου σε ένα τραίνο που έπαιρνα να έρθω να σε δω, όπως το χθεσινό, γιατί ήταν η σειρά μου αυτό το Σαββατοκύριακο να έρθω. Μακάρι να μην ήσουν μόνη και να ήμουν εκεί μαζί σου να σε προστάτευα όπως πάντα ή αν δεν μπορούσα να ήμασταν και σε αυτό μαζί, γιατί είχαμε πει όλα μαζί θα τα καταφέρουμε.
Πήγαμε τόσα ταξίδια και στο σημαντικότερο δε με πήρες μαζί σου, με άφησες μόνο μου και δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό. Είχαμε τόσα όνειρα που είχαμε πει ο ένας στον άλλον, είχαμε πει το για πάντα και έμεινα εγώ και για τους δυο μας, να μας αποδείξω ότι το εννοούσαμε απόλυτα και όταν σε ξαναδώ να σου πω ότι τα καταφέραμε, να σου επιστρέψω το φιλί που σου έδωσα και το σ’ αγαπώ που σου είπα όταν σε άφησα στο βαγόνι. Ελπίζω να σε έκανα χαρούμενη γιατί από τη δική σου χαρά έπαιρνα και εγώ. Το μόνο που χαίρομαι είναι ότι δεν σου έκρυψα ποτέ πόσο σε αγαπάω και σε νοιάζομαι, κάτι που καταλάβαινες όπως και εγώ για εσένα. Δεν έχω κοιμηθεί ήρεμος και σχεδόν καθόλου από τη Δευτέρα το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί γιατί σε περιμένω και δεν έρχεσαι πλέον να σε πάρω αγκαλιά και να αποκοιμηθείς επάνω μου όπως σου άρεσε, γιατί πάντα μου έλεγες ότι το να ξαπλώνεις έτσι ήταν όλη σου η ζωή. Μπορεί να μην στο έλεγα και εγώ εκείνη τη στιγμή αλλά όταν ξάπλωνες και σε φιλούσα στο μέτωπο αυτό εννοούσα. Πάντα θα είσαι το κορίτσι μου, το χαμόγελο μου, τα όνειρά μου.
Πάντα θα ανυπομονώ να σε δω όπως κάθε καθημερινή που περιμέναμε το Σαββατοκύριακο, απλά τώρα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο περισσότερο. Ελπίζω να είσαι καλά όπου και αν είσαι και κάποια στιγμή να έρθεις να μου το πεις για να πάψω να ανησυχώ, γιατί πλέον δεν είναι στο χέρι μου να σε κάνω χαρούμενη και να σε προσέξω, όπως έκανα πάντα. Αντίο, καρδιά μου. Σε φιλώ και σε περιμένω στην αγκαλιά μου κάθε βράδυ, δική σου είναι όπως σου απαντούσα όταν με ρωτούσες. Σ’ αγαπάω για πάντα!».
Απίστευτος διάλογος στο διαδίκτυο ανάμεσα σε χρήστη του twitter και της Ναταλίας Γερμανού που σε tweet που ανέφερε:
Κάθεται λέει, λέει, λέει ο Εισαγγελάτος, λέει για εξοπλισμούς, συμβάσεις, χρήματα, έργα κλπ και στο τέλος καταλήγει στο συμπέρασμα: φταίει ο σταθμάρχης, ας ξεσκίσω την σάρκά του. Γ@@@@@@ ύαινα. #MegaLiveNews
η Ναταλια Γερμανού σχολίασε:
Τόσοι εργαζόμενοι του ΟΣΕ είχαν κάνει καταγγελίες σε Εισαγγελείς ότι το δρομολόγιο εκεί είναι αφύλακτο και επικίνδυνο γιατί κανένα «υπερσύγχρονο σύστημα» δεν δουλεύει.
Σκατά στα μούτρα μας για ΜΜΕ που δεν το μάθαμε και δεν το βγάλαμε πρώτο θέμα. Ντροπή μας. Έχουμε ευθύνη κι εμείς.
Τόσοι εργαζόμενοι του ΟΣΕ είχαν κάνει καταγγελίες σε Εισαγγελείς ότι το δρομολόγιο εκεί είναι αφύλακτο και επικίνδυνο γιατί κανένα «υπερσύγχρονο σύστημα» δεν δουλεύει. Σκατά στα μούτρα μας για ΜΜΕ που δεν το μάθαμε και δεν το βγάλαμε πρώτο θέμα. Ντροπή μας. Έχουμε ευθύνη κι εμείς
Με τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της Ελλάδας ασχολείται η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» και στο ξεκίνημά της, η Αγγελική Νικολούλη έστειλε το δικό της μήνυμα για το δυστύχημα των Τεμπών.
«Εκεί στην κοιλάδα του θανάτου στα Τέμπη, τρεις μέρες τώρα ανταμώνουν η κρατική αναλγησία, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός, το φτηνό ρουσφέτι και ιθύνοντες που ενώ έχουν φταίξει δεν έχουν συλληφθεί», είπε μεταξύ άλλων και τόνισε ακόμα πως «ένα ολόκληρο έθνος ζητά, απαιτεί, να βρεθούν όλοι οι ένοχοι και να τιμωρηθούν … Τους καλούν οι νεκροί εκεί και τους καλούν για να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Και αυτό περιμένουμε να δούμε. Πέρα από τον σταθμάρχη, ποιοι άλλοι θα δώσουν λόγο στη δικαιοσύνη».
Αναλυτικά τα όσα είπε η δημοσιογράφος-παρουσιάστρια στην έναρξη της εκπομπής:
«Ένα ολόκληρο έθνος πενθεί, πενθεί για τους 57 νεκρούς και απαιτεί να βρεθούν όλοι οι ένοχοι. Για τους νέους που ενώ σχεδίαζαν τη ζωή του δεν πρόλαβαν να τη ζήσουν. Δεν πρόλαβαν να πετάξουν με τα δικά τους τα φτερά, γιατί κάποιοι τους τα έκοψαν απότομα. Ένα ολόκληρο έθνος ζητά, απαιτεί, να βρεθούν όλοι οι ένοχοι και να τιμωρηθούν. Περιμένει να δει τι θα γίνει πλέον, με έργα και όχι με μεγάλα λόγια. Περιμένει ο κόσμος να δει τι θα γίνει για να μην ξαναζήσουμε τέτοια εγκλήματα, να μην ξαναθρηνήσουμε τόσους νεκρούς. Εκεί στην κοιλάδα του θανάτου στα Τέμπη, τρεις μέρες τώρα ανταμώνουν η κρατική αναλγησία, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός, το φτηνό ρουσφέτι και ιθύνοντες που ενώ έχουν φταίξει δεν έχουν συλληφθεί. Τους καλούν οι νεκροί εκεί και τους καλούν για να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Και αυτό περιμένουμε να δούμε. Πέρα από τον σταθμάρχη, ποιοι άλλοι θα δώσουν λόγο στη δικαιοσύνη».
Πέφτει η αυλαία στην εξαφάνιση των Ντέιβιντ και η Λουκρητία Ρόμπινσον, καθώς 40 ημέρες μετά το ζευγάρι βρέθηκε νεκρό.
Αυλαία στο θρίλερ της εξαφάνισης του ζευγαριού Αμερικανών που εξελισσόταν εδώ και 40 ημέρες, έριξαν οι έρευνες της αστυνομίας η οποία εντόπισε το αυτοκίνητο και τις δυο σορούς σε χαράδρα 200 μέτρων βάθους, στον Ταΰγετο, κοντά στην τοποθεσία «πέντε δρόμοι».
Ο Ντέιβιντ και η Λουκρητία Ρόμπινσον ερωτεύθηκαν, αγαπήθηκαν μεταξύ τους απέκτησαν μια κόρη, έζησαν μαζί και πέθαναν μαζί. Άλλωστε από τις πρώτες ημέρες της εξαφάνισής τους, η κόρη τους Τζουλιάνα είχε αναφέρει με ανάρτησή της ότι οι γονείς της είχαν αυτοκτονήσει.
Σε κακή κατάσταση βρέθηκε το ζευγάρι, σημάδια στα άψυχα σώματά τους
Πριν από λίγες ώρες επιβεβαιώθηκε ο θάνατός τους ενώ αναμένεται η νεκροψία νεκροτομή για να διαπιστωθεί ακριβώς ο τρόπος και ο χρόνος κατά τον οποίο έφυγε από τη ζωή το ηλικιωμένο ζευγάρι.
https://www.youtube.com/watch?v=reaDBVwXlIE
Η ζωή που είχαν στην Ελλάδα πριν το τραγικό τέλος
Το ζευγάρι είχε εγκαταλείψει την Αμερική και έμενε χρόνια σε δικό του σπίτι στην περιοχή Ντάπια Μεθώνης με θέα προς τη θάλασσα και το κάστρο. Είχαν αποκτήσει φιλικές σχέσεις και με αρκετούς από τους μόνιμους κατοίκους. Φίλη τους από την περιοχή είναι και η γυναίκα που είχε δηλώσει την εξαφάνισή τους, στις 6 Φεβρουαρίου στο Α.Τ της Καλαμάτας κι η οποία άρχισε να τους αναζητά τηλεφωνικά από τις 23 Ιανουαρίου. Η γυναίκα όσες φορές και αν τους κάλεσε δεν κατάφερε να τους εντοπίσει με αποτέλεσμα να επικοινωνήσει με την κόρη τους, όπου αποφάσισαν να προχωρήσουν σε δήλωση εξαφάνισης.
Σύμφωνα με φιλικά πρόσωπα της οικογένειας, η Julianna Robinso, η κόρη τους έχει ξεκινήσει να κινεί τις διαδικασίες για τη διαθήκη των γονιών της. Φίλος της οικογένειας είχε μιλήσει στο protothema.gr για την εξαφάνιση του ζευγαριού και είχε εκφράσει τους φόβους του για την τύχη τους αλλά και το σημείωμα που άφησαν για να το διαβάσει η κόρη τους, πάνω στο τραπέζι του σπιτιού, πριν εξαφανιστούν.
Τι λένε συγγενείς και φίλοι του ζευγαριου για τον χαμό τους
«Ανησυχώ για την τύχη των δύο αγαπημένων φίλων μου. Ο Ντέιβιντ και η Λουκρητία είναι από τα πιο αγαπημένα κι ερωτευμένα ζευγάρια που έχω δει ποτέ, γεμάτοι όρεξη για ζωή. Τους θαύμαζα γιατί παρά τη προχωρημένη τους ηλικία, άφηναν ζωντανή τη φαντασία τους έκαναν διάφορα πράγματα μαζί. Όταν όμως η Λουκρητία παρουσίασε μια σπάνια παρενέργεια μετά τον εμβολιασμό της, την έκανε να λυγίσει ψυχολογικά και την ίδια και τον άντρα της. Παρουσίασε κινητικά προβλήματα η γυναίκα και είχε και άνοια. Θέλω να σας πω, ότι η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα πάνω στο τραπέζι όπου οι δύο γονείς απευθύνονταν προς την κόρη τους. Στο σημείωμα έγραφαν: «”Θα σε αγαπάμε παιδί μου και να μην στεναχωριέσαι…”».
Η κόρη του ζευγαριού, η οποία από την πρώτη στιγμή ήταν πεπεισμένη ότι οι γονείς της είχαν βάλει τέλος στη ζωή τους, επιβεβαίωσε με ανάρτησή της στο Facebook ότι το ηλικιωμένο ζευγάρι βρέθηκε νεκρό.
«Τα πτώματα των γονιών μου μόλις βρέθηκαν στη βάση ενός γκρεμού. Δεν υπάρχουν άλλες λεπτομέρειες ακόμα. Θα χρειαστούν αρκετές ημέρες για να ανακτήσουν τα πτώματά τους, να αναγνωριστούν επίσημα και να εκδοθεί πιστοποιητικό θανάτου. Περισσότερες πληροφορίες όσο μπορώ, όταν μπορώ» έγραψε στην ανάρτησή της η κόρη του ζευγαριού.
Η ανακοίνωση του διαζυγίου της Δέσποινας Βανδή και του Ντέμη Νικολαΐδη είχε ξάφνιασε τους πάντες.
Ο χωρισμός ήταν γεγονός τότε και, μάλιστα, η επιτυχία της τραγουδίστριας, με τίτλο «Πέτρα», έμελε να τον «σφραγίσει».
Το «Πέτρα», σε μουσική Γιώργου Θεοφάνους και στίχους Νίκου Μωραΐτη, κυκλοφόρησε από την Panik Records στις αρχές του Απρίλη. Αν και ο στιχουργός δεν γνώριζε τι συνέβαινε στην προσωπική ζωή της Δέσποινας Βανδή, οι στίχοι αποδείχθηκαν βιωματικοί για την τραγουδίστρια. Μάλιστα, η ίδια ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά όταν το ηχογράφησε, καθώς και όταν γύρισε το music video, το οποίο εξιστορεί έναν χωρισμό.
Επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι φίλων και συγγενών του 55χρονου, μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Ο ελεγκτής του Intercity συγκαταλέγεται στα θύματα της εθνικής τραγωδίας…
Ο 55χρονος Γιάννης Τζοβάρας από τη Στυλίδα είχε βάρδια ως ελεγκτής στο μοιραίο τρένο που συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία στα Τέμπη. Ήταν μέσα στη λίστα με τους αγνοούμενους, μέχρι το βράδυ της Παρασκευής 3 Μαρτίου που ταυτοποιήθηκε η σορός του και ενημερώθηκαν οι δικοί του άνθρωποι.
Ο ελεγκτής δεν κατάφερε να βγει ζωντανός από την σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Η Στυλίδα και όλη η Ανατολική Φθιώτιδα είναι βυθισμένη στο πένθος για την απώλεια ενός ανθρώπου που ήταν πάρα πολύ αγαπητός στην τοπική κοινωνία, αλλά και στον κλάδο των σιδηροδρομικών, αφού οι συνάδελφοί του κάνουν λόγο για ένα από τα καλύτερα παιδιά.
«Οι φόβοιόλων για το δικό μας παιδί, τον Γιάννη, δυστυχώς σήμερα επιβεβαιώθηκαν», έγραψε σε ανάρτησή της η Δήμαρχος Στυλίδας Βιργινία Στεργίου.
Τον αδικοχαμένο Γιάννη Τζοβάρα, μαζί με πολλούς άλλους φίλους του, αποχαιρέτησε και η ομάδα της Στυλίδας.
Ένα πέπλο θλίψης έχει σκεπάσει τη χώρα μας από την το βράδυ της Τρίτης 28 Φεβρουαρίου μετά τη σύγκρουση των δυο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη αφού δεκάδες είναι οι συνάνθρωποί μας που έχασαν τη ζωή τους.
Ανάμεσά τους και η μητέρα του πρωταθλητή κρίκων Χριστόφορου Κωνσταντινίδη ο οποίος μέχρι την τελευταία στιγμή κρατούσε μέσα του ζωντανή την ελπίδα ότι η μητέρα του μπορεί να είχε σωθεί. Η ελπίδα αυτή όμως έσβησε το απόγευμα της Παρασκευής και μέσα από μια ιδιαιτέρως συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό του στο instagram εκφράζοντας τον πόνο αλλά και την οργή του γι’ αυτό που συνέβη.
«Δυστυχώς δεν υπάρχουν άλλες ελπίδες. Θέλω να πω δυο πράγματα. Έχω αγωνιστεί με το εθνόσημο στο στήθος μου πάρα πολλές φορές. Αυτό το κατάφερα γιατί από πίσω υπήρχε μια ΜΑΜΑ που για κάθε μέρα, για αμέτρητες ώρες με κρύο, με βροχή, με ζέστη, με δυο παιδιά από το χέρι και ένα στο καρότσι, έπαιρνε δυο λεωφορεία και με πήγαινε για προπόνηση. Αυτή η μάνα έδωσε το παιδί της, τα χρόνια της και πολλά άλλα σε αυτή τη χώρα, και αυτή η χώρα τη σκότωσε και δεν ήταν καθόλου ατύχημα» έγραψε ο Χριστόφορος Κωνσταντινίδης.
Η ανησυχία είναι ένα περιττό κακό, όταν πρόκειται για την ψυχική μας υγεία. Κάποιοι το θεωρούν μια κακιά συνήθεια που μπορεί να φύγει με την εξάσκηση. Κάποιοι πιστεύουν, ότι η ανησυχία μπορεί να εξυπηρετεί έναν σκοπό για τον εγκέφαλό μας, βοηθώντας μας να μάθουμε από παρελθοντικές εμπειρίες και να προετοιμαστούμε για τις επόμενες. Είτε καλή, είτε κακή η ανησυχία καταλαμβάνει το μυαλό μας, αφού επικεντρωνόμαστε σε αβέβαια μελλοντικά σενάρια που δεν μπορούμε να ελέγξουμε.
Λέγεται, ότι η κατάθλιψη επικεντρώνεται σε παρελθοντικά περιστατικά που θα θέλαμε να αλλάξουμε και η ανησυχία σε μελλοντικά συμβάντα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Επίσης, μπορεί να ειπωθεί για την ανησυχία, ότι πιστεύουμε πως δεν ελέγχουμε το μέλλον μόνο όταν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να προετοιμαστούμε για ό,τι μας ανησυχεί.
Δείτε παρακάτω δραστικούς τρόπους που θα βοηθήσουν τον εγκέφαλο σας να μην ανησυχεί.
1.Σταματήστε να ανησυχείτε γράφοντας αυτό που σας απασχολεί.
Αν ξενυχτάτε τα βράδια ανησυχώντας για κάτι γράψτε το σε ένα χαρτί. Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπεται στον εγκέφαλό σας να ανακουφιστεί και δεν χρειάζεται να θυμάστε πια όλες αυτές τις λεπτομέρειες.
Επίσης, με αυτόν τον τρόπο δείχνετε στον εγκέφαλό σας ότι αυτό είναι αρκετά σημαντικό αφού το γράφετε. Έτσι, ο εγκέφαλός σας θα ειδοποιηθεί για να βρει τους πόρους για την επίλυση αυτού του προβλήματος, αντί να κάθεται να ανησυχεί για αυτό.
Η έρευνα έχει δείξει, ότι αυτοί που ανησυχούν πολλοί είναι και αυτοί που προσπαθούν να αποφύγουν τα προβλήματα. Eπιστήμονες από το περιοδικό Anxiety, Stress & Coping έδωσαν σε όσους ανησυχούσαν την ευκαιρία να γράψουν 3 πιθανές εκδοχές της έκβασης μιας κατάστασης και μετά ανέλυσαν τις απαντήσεις τους για πρακτικές λύσεις. Κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι όσο πιο πολύ ανησυχούσαν οι συμμετέχοντες για ένα θέμα τόσο λιγότερο σαφής ήταν η απάντηση που έδιναν.
2.Διαλογιστείτε για να απαλλάξετε τον εγκέφαλό σας από τις ανησυχίες.
Ο διαλογισμός μπορεί να βοηθήσει τον εγκέφαλό σας να σταματήσει να ανησυχεί. Ερευνητές στο περιοδικό Ψυχοσωματικής Ιατρικής μελέτησαν τις επιδράσεις του διαλογισμού και διαπίστωσαν ότι ο διαλογισμός είναι ιδιαίτερα καλός για την μείωση του γνωστικού στρες ή της ανησυχίας.
Παρόλο που μερικοί άνθρωποι πιστεύουν, ότι δεν έχουν χρόνο να κάνουν διαλογισμό, ο διαλογισμός είναι τόσο απλός όσο το να κλείσετε τα μάτια σας τώρα για 30 δευτερόλεπτα ή παραπάνω.
Λίγες στιγμές χωρίς θόρυβο γύρω σας μπορεί να σας βοηθήσει να επικεντρωθείτε γύρω από όσα είναι σημαντικά για εσάς τώρα και στο μέλλον.
Όσοι έχουν γίνει ειδικοί στο να σταματάνε τις σκέψεις ανησυχίας από το μυαλό τους προτείνουν να παρατηρείτε τις ανησυχίες να μπαίνουν μέσα στο μυαλό σας και μετά να τις βλέπετε να φεύγουν, όπως τα σύννεφα όταν βγαίνει ο ήλιος.
3.Εκπαιδεύστε το σώμα και το μυαλό σας να σταματήσει να ανησυχεί
Η ανησυχία είναι ο τρόπος που το μυαλό σας μαθαίνει να επιβιώνει, ενεργοποιώντας το σύστημα μάχης ή φυγής.
Αν το μυαλό σας αισθάνεται λιγότερα φυσικά συμπτώματα του άγχους, το μυαλό θα ερμηνεύσει ότι υπάρχουν λιγότερα πράγματα για τα οποία πρέπει να ανησυχείτε, επειδή το σώμα δεν βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης εγρήγορσης.
Επίσης, αν μπορείτε να αναγνωρίσετε τι είναι αυτό που σας προκαλεί άγχος και ανησυχία πηγαίνετε για έναν περίπατο 5-10 λεπτών.
