Τις δηλώσεις που είχε κάνει πριν από επτά χρόνια η Αθηνά Λινού για τους καρκινοπαθείς σχολίασε ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ, Κωστής Χατζηδάκης.
Συγκεκριμένα έγραψε στο Twitter:
«Σήμερα έχουν έρθει στη δημοσιότητα δηλώσεις της κ. Λινού οι οποίες είναι σχεδόν ίδιες -αν όχι ακριβώς ίδιες- με του κ. Πνευματικού.
Ο κ. Τσίπρας που τόσο πολύ ενοχλήθηκε με το θέμα του κ. Πνευματικού, τι θα κάνει τώρα;
Θα συμπεριλαμβάνεται η κ. Λινού στα ψηφοδέλτια του #ΣΥΡΙΖΑ ή θα υπάρξουν κάποιες κυρώσεις;
Δεν μπορεί να υπάρξουν 2 μέτρα και 2 σταθμά!»
Σήμερα έχουν έρθει στη δημοσιότητα δηλώσεις της κ. Λινού οι οποίες είναι σχεδόν ίδιες -αν όχι ακριβώς ίδιες- με του κ. Πνευματικού. Ο κ. Τσίπρας που τόσο πολύ ενοχλήθηκε με το θέμα του κ. Πνευματικού, τι θα κάνει τώρα; Θα συμπεριλαμβάνεται η κ. Λινού στα ψηφοδέλτια του #ΣΥΡΙΖΑ ή… pic.twitter.com/IzqVGuedvL
Σε κέντρο αποκατάστασης του εξωτερικού είναι πολύ πιθανό να μεταφερθεί ο 20χρονος Γεράσιμος, ο μοναδικός επιζών του πρώτου βαγονιού της μοιραίας αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με άλλη αμαξοστοιχία στα Τέμπη.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Secret και του Βασίλη Βενιζέλου, ο 20χρονος Γεράσιμος έχει ήδη γίνει δεκτός από ένα εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης που βρίσκεται στο Ανόβερο της Γερμανίας, ενώ άλλο κέντρο που βρίσκεται στην Ελβετία, είχε προηγουμένως αρνηθεί να αρνηθεί τον νεαρό.
Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, τις τελευταίες ημέρες ο Γεράσιμος, που εξακολουθεί να δίνει μάχη για τη ζωή του, ανοίγει κατά διαστήματα τα μάτια του, σηκώνει έστω και λίγο τα χέρια του, τα κινεί ελάχιστα και δείχνει να βρίσκεται σε μια αργόσυρτη διαδικασία για την ανάκτηση της επικοινωνίας του με το περιβάλλον της ΜΕΘ του νοσοκομείου Λάρισας και τους θεράποντες ιατρούς του,
Η υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αθηνά Λινού είχε τοποθετηθεί με παρόμοιο τρόπο με τον παραιτηθέντα υποψήφιο βουλευτή της ΝΔ, Σπύρο Πνευματικό, σε σχέση με τους καρκινοπαθείς στο τελευταίο στάδιο.
Συγκεκριμένα μιλώντας πριν από επτά χρόνια στη Νίκη Λυμπεράκη, είχε δηλώσει: «Νομίζω ότι χρειάζεται μία αναθεώρηση των όλων πραγμάτων. Στο τελικό στάδιο θα έπρεπε να είχαμε ήδη hospicies και παροχή υπηρεσιών ανακούφισης και ενίσχυσης των ανθρώπων αυτών και των συγγενών τους».
Όπως εξηγούσε: «Εννοώ ότι ένας άνθρωπος που πλησιάζει στο τέλος του, με υψηλές δόσεις ακριβών αντικαρκινικών πιθανόν να μην μπορεί να σωθεί. Η ποιότητα όμως της ζωής του στα τελευταία της στάδια και η ποιότητα της ζωής των συγγενών του στα τελευταία στάδια του θνήσκοντος ασθενούς είναι πάρα πολύ σημαντικά και αυτό δεν το παρέχουμε σαν χώρα. Αν δείτε, στις οικογένειες των γιατρών -και των μεγαλύτερων γιατρών, θα έλεγα, των σοφών γιατρών- δεν τείνουμε να παρατείνουμε τη ζωή των αγαπημένων μας και δεν επιλέγουμε οι ίδιοι να παραταθεί η ζωή μας, όταν είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχει πλήρης θεραπεία, δεν υπάρχει δυνατότητα θεραπείας».
«Ακούγεται σκληρό και μπορεί κάποιον να τον βασανίζει σε όλη του τη ζωή, είναι πολύ προσωπικό», παραδέχθηκε η κυρία Λινού στην παρατήρηση ότι κάτι τέτοιο ακούγεται σκληρό, επικαλέστηκε ωστόσο, την περίπτωση του πατέρα της, ο οποίος διαγνώστηκε με καρκίνο του ήπατος.
«Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να αποδεχθώ, ήμουν γιατρός όπως και ο άντρας μου. Πήραμε συμβουλή από τα μεγαλύτερα κέντρα του κόσμου στα οποία είχαμε θητεύσει και ο άνδρας μου κι εγώ κι αποφασίσαμε να μην κάνουμε τίποτα. Καμία παρέμβαση. Πέθανε στο σπίτι, έζησε περισσότερο από το αναμενόμενο, έζησε 20 περίπου μήνες, αντί για οκτώ που ήταν η μέση επιβίωση με ποιότητα ζωής και κοντά στους δικούς του. Είναι ταλαιπωρία να προσπαθήσεις να κρατήσεις ζωντανό, εντός εισαγωγικών, αλλά χωρίς αισθήσεις, χωρίς επικοινωνία, χωρίς ποιότητα ζωής έναν άνθρωπο για τρεις ακόμη μήνες».
Στο ερώτημα «είπατε ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να καταλάβουμε τι έχει γίνει στην υγεία μας μεσούσης της κρίσης, είναι και ο καρκίνος νόσος που πρέπει να περιμένουμε πολλά χρόνια;», απάντησε: «Οι πιο πολλές κακοήθειες έχουν χρόνο αναμονής από την ολοκλήρωση της επαρκούς έκθεσης όπως λέμε εμείς, επτά χρόνια το συντομότερο, που είναι για τις λευχαιμίες, μέχρι 30-35 χρόνια. Θα το δούμε πολύ αργότερα. Πιστεύω θα έχουμε αύξηση και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι τότε, με κατάλληλα φάρμακα και κατάλληλους τρόπους θεραπείας για τους ανθρώπους που θα είναι πολύ νέοι, ίσως, ή σχετικά νέοι, που θα έχουν ένα προσδόκιμο επιβίωσης χωρίς την κακοήθεια, 30-40 χρόνια μπροστά τους, αυτούς θα πρέπει να διασώσουμε σαν λαός».
Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας και υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, Αθηνά Λινού, ήταν η πρώτη που βγήκε, να καταδικάσει δημόσια την κυνική τοποθέτηση του Σπύρου Πνευματικού περί διαλογής ασθενών.
Ωστόσο το γύρο του διαδικτύου άρχισε να κάνει ένα βίντεο με συνέντευξη που έδωσε η Αθηνά Λινού πριν από χρόνια.
Η καθηγήτρια επιδημιολογίας και υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ είχε μιλήσει στη diaNEOsis και στη Νίκη Λυμπεράκη, όπου είχε δεχτεί την εξής ερώτηση:
«Ο καρκίνος παραμένει μια από τις βασικές αιτίες θανάτου και για τη χώρα μας. Έχουμε στοιχεία αν έχει επιδεινωθεί η κατάσταση μεσούσης της κρίσης ή θα χρειαστεί να περάσουν χρόνια;».
Τότε, είχε πει πως «χρειάζεται μια αναθεώρηση των όλων πραγμάτων. Στο τελικό στάδιο θα έπρεπε να είχαμε ήδη παροχή υπηρεσιών ανακούφισης και ενίσχυσης των ανθρώπων αυτών και των συγγενών τους».
«Εννοώ ότι ένας άνθρωπος που πλησιάζει στο τέλος του, με υψηλές δόσεις ακριβών αντικαρκινικών πιθανόν να μην μπορεί να σωθεί. Η ποιότητα όμως της ζωής του στα τελευταία της στάδια και η ποιότητα της ζωής των συγγενών του στα τελευταία στάδια του θνήσκοντος ασθενούς είναι πάρα πολύ σημαντικά και αυτό δεν το παρέχουμε σαν χώρα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
«Αν δείτε, στις οικογένειες των γιατρών -και των μεγαλύτερων γιατρών, θα έλεγα, των σοφών γιατρών- δεν τείνουμε να παρατείνουμε τη ζωή των αγαπημένων μας, δεν επιλέγουμε οι ίδιοι να παραταθεί η ζωή μας, όταν είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχει πλήρης θεραπεία, δυνατότητα θεραπείας», ανέφερε στη συνέχεια.
Είχε αποκαλύψει μάλιστα τον καρκίνο που είχε ο πατέρας της και τη στάση που κράτησε.
«Ακούγεται σκληρό και μπορεί κάποιον να τον βασανίζει για όλη του τη ζωή. Είναι πολύ προσωπικό, αλλά θυμάμαι όταν ο πατέρας μου διαγνώστηκε με καρκίνο του ήπατος.
Ήταν πάρα πολύ δύσκολο για να το αποδεχτώ.
Ήμουν γιατρός, ο άντρας μου ήταν γιατρός, υποτίθεται ότι όπως είπε ο οικογενειακός γιατρός, τα είχε όλα, αλλά δεν μπορούσε να σωθεί.
Πήραμε συμβουλή από τα μεγαλύτερα κέντρα του κόσμου, γιατί είχαμε θητεύσει, εγώ και ο άντρας μου σε αυτά τα κέντρα.
Και αποφασίσαμε να μην κάνουμε τίποτα, καμία παρέμβαση. Πέθανε στο σπίτι. Έζησε τελικά πάνω από το αναμενόμενο. Η μέση επιβίωση ήταν οκτώ μήνες.
Έζησε περίπου 20 μήνες με ποιότητα ζωής και κοντά στους δικούς του», είχε δηλώσει η Αθηνά Λινού.
Επίσης, είχε αναφέρει ότι «είναι ταλαιπωρία να προσπαθείς να κρατήσεις “ζωντανό”, αλλά χωρίς αισθήσεις, χωρίς επικοινωνία, χωρίς ποιότητα ζωής έναν άνθρωπο για τρεις ακόμα μήνες».
Ωστόσο, είχε σημείωσει ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται η κάθε περίπτωση με τον ίδιο τρόπο. Συγκεκριμένα, είχε φέρει ως παράδειγμα μια νέα μητέρα, τονίζοντας πως εκεί πρέπει να παραταθεί όσο γίνεται η ζωή της, αν έχει καρκίνο σε τελικό στάδιο.
«Αν αυτός ο άνθρωπος είναι μια νέα μητέρα και έχει ένα παιδάκι πέντε χρονών που στο στάδιο αυτό του παιδιού που να ξέρει ότι μπορεί να υπάρχει η μητέρα του για άλλους τρεις μήνες, ότι μπορεί έστω να του χαμογελάσει ή να την αγκαλιάσει και να την φιλήσει, εκεί είναι σημαντικό.
Αλλά για έναν άνθρωπο που είναι πολύ κοντά στο θάνατο, που έχει ολοκληρώσει τη δική του ζωή, που είναι ικανοποιημένος, που είναι χαρούμενος, είναι καλύτερο νομίζω -τουλάχιστον αυτό έχω επιλέξει για τον εαυτό μου- είναι καλύτερα να είναι με την οικογένεια του.
Με τα παιδιά του, τα εγγόνια του, την τρυφεράδα στο σπίτι, παρά σε ένα κέντρο υψηλών προδιαγραφών, που μπορεί να είναι εκεί 15 μέρες ή ένα μήνα», είχε πει η καθηγήτρια επιδημιολογίας.
Ανήκουστη καταγγελία με κληρικό στην Πάτρα, που παριστάνει τον «γιατρό», βλέπει το φως της δημοσιότητας.
Η μαρτυρία 32χρονης, που πάσχει από κατάθλιψη, και δημοσιεύει το pelop.gr είναι σοκαριστική.
Όλα άρχισαν, όταν ο πατέρας της γυναίκας, αδυνατώντας να βλέπει σε αυτή την κατάσταση την κόρη του που λάμβανε ήδη αγωγή από ψυχίατρο, την πήγε στον ιερέα.
Σύμφωνα με την καταγγελία, αυτός τη «διάβασε» και στη συνέχεια της είπε να κάνει κάποια… ειδική δίαιτα (κάτι σαν νηστεία) για να βοηθηθεί. Χαρακτήρισε, μάλιστα σύμφωνα με το δημοσίευμα, τη νεαρή γυναίκα ως… «δαιμόνιο» και για τον λόγο αυτό της έκανε κάτι σαν… εξορκισμό!
Όπως ανέφερε η καταγγέλλουσα, ο ιερέας δεν ζήτησε χρήματα, αν και ο πατέρας της άφησε «κάτι» για την Εκκλησία.
«Κινδύνευσα να πεθάνω»
Η 32χρονη για κάποιο χρονικό διάστημα σταμάτησε τη θεραπευτική αγωγή του γιατρού της και φυσικά το… «δαιμόνιο του παππά» δεν έφυγε! «Κινδύνευσα να πεθάνω. Θα μπορούσα να είχα οδηγηθεί και στην αυτοκτονία», δήλωσε.
Ευτυχώς, όμως, το πρόλαβε όταν άρχισε να καταλαβαίνει ότι κάτι άσχημο συμβαίνει στον οργανισμό της και ενημέρωσε τον πατέρα της, ενώ άμεσα επισκέφθηκαν εκ νέου τον ψυχίατρό της, ο οποίος έπαθε «σοκ» στο άκουσμα ότι ιερέας «παίζει» με την υγεία ψυχιατρικά ασθενών, επικαλούμενος… δαιμόνια. Η γυναίκα άρχισε πάλι την αγωγή της και πλέον βρίσκεται σε κατάσταση «ισορροπίας».
Σύμφωνα με την πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, Αννα Μαστοράκου, δεν έχει γίνει, ακόμα, κάποια επίσημη καταγγελία.
Ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενημερώνει ότι θα επισκεφθεί σχολείο του Αργοσαρωνικού, όπως και γίνεται. Οι εκπαιδευτικοί, ως οφείλουν, συγκεντρώνονται στην αίθουσα του Συλλόγου Διδασκόντων για να ακούσουν το Διοικητικό τους Προϊστάμενο. Στη διάρκεια της ομιλίας του ΔΙΔΕ Πειραιά προς τους εκπαιδευτικούς, χτυπάει το τηλέφωνό του και ακούγεται να λέει σε κάποιον πως είναι ήδη μέσα και τον περιμένει. Σε λίγα δευτερόλεπτα, ανοίγει η πόρτα κι εμφανίζεται βουλευτής της ΝΔ της Α’ Πειραιά, τον οποίο παρουσιάζει ο ΔΙΔΕ Πειραιά, λέγοντας ότι σάς έφερα εκπρόσωπο του ελληνικού κοινοβουλίου! Οι εκπαιδευτικοί παρακολουθούν εμβρόντητοι το βουλευτή και εκ νέου υποψήφιο να ξεκινάει να μιλά στους εκπαιδευτικούς για διάφορα ζητήματα, όπως αν έχουν προβλήματα, την ανάγκη να αξιολογηθούν κ.α.! Μάλιστα, ο ΔΙΔΕ Πειραιά παρεμβαίνει στην συζήτηση, προτρέποντας τον Βουλευτή Α’ Πειραιά να πει στους εκπαιδευτικούς για … κάνα επιδοματάκι, γιατί έχουν οι εκπαιδευτικοί οικονομικά προβλήματα!
Τώρα έχουμε ένα νέο περιστατικό, κι αυτό μέσα σε σχολικό χώρο. Καταγγελία που παρουσιάζει το ΤΡΡ κάνει λόγο για «διαφημιστικές κάρτες βουλευτή με γλυκά που μοιράστηκαν στους μαθητές εν αγνοία εκπαιδευτικών».
Παρασκευή 7 Απριλίου και ώρα 12:00 το μεσημέρι προσήλθαν στο 2ο Δ.Σ. Νέας Περάμου μέλη του Δ.Σ του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων και μοίρασαν σακουλάκια με γλυκά τα οποία συνοδεύονταν από κάρτα και φυλλάδιο βουλευτή, υποψηφίου στις εκλογές αυτές, στην οποία υπήρχαν στοιχεία επικοινωνίας, το όνομα και το σήμα του κόμματός του.
Σύμφωνα με την καταγγελία που έφτασε στο ΤΡΡ (έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα στοιχεία του προσώπου που προχώρησε στην καταγγελία), η πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων υποστήριξε πως είχε κλειδί για το σχολείο από την προηγούμενη μέρα που είχαν πραγματοποιήσει πασχαλινό παζάρι και πως, σε επικοινωνία τους με τη διευθύντρια, εκείνη συμφώνησε να μοιράσουν τα συγκεκριμένα …δώρα στους μαθητές, επιτρέποντάς τους να κρατήσουν το κλειδί και να εισέλθουν την Παρασκευή.
Το περιστατικό έχει γνωστοποιηθεί στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια ενημέρωση από την πλευρά της.
Eπικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τη Διευθύντρια του σχολείου, Ευγενία Αλεξοπούλου, ζητώντας της να σχολιάσει τις παραπάνω πληροφορίες, με την ίδια να ζητά να αποστείλουμε εγγράφως τα ερωτήματα. Όπως και κάναμε.
«Με δεδομένο ότι για το ζήτημα διενεργείται έρευνα και εν όψει του εμπιστευτικού χαρακτήρα αυτής, δεν μου επιτρέπεται άνευ αδείας της Υπηρεσίας μου να εκφράσω άποψη επί του θέματος. Προς ενημέρωσή σας οφείλω να σας διαβεβαιώσω με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι η Διεύθυνση του Σχολείου τηρεί απαρεγκλίτως την αρχή της πολιτικώς ουδετέρας διοικήσεως»ήταν η απάντησή της και ζήτησε να λάβει τα στοιχεία εκείνα από τα οποία προκύπτει η γνώση και έγκρισή της στο περιστατικό.
Στη συνέχεια, επικοινωνήσαμε και με την Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων, η οποία σχολίασε: «Μοιράσαμε γλυκάκια το Πάσχα στα παιδιά, όπως μοιράζουμε πάντα, και γλυκάκια και δωράκια. Και είχε πάνω μια ευχετήρια κάρτα για Καλό Πάσχα από τον κ. Μπούρα -αυτός μας τα έκανε δωρεά».
Μας ζήτησε να καλέσουμε λίγο αργότερα κι όταν καλέσαμε μετά από περίπου μία ώρα, με εμφανώς επιθετικό τόνο, είπε: «Το κάνουμε (σ.σ. μοιράζουμε γλυκάκια) κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα, αν είμαστε κακοί γι’ αυτό, τι να πω… τελειώνει εδώ το θέμα. Εμείς σαν σύλλογος και γονείς μοιράζουμε γλυκάκια στα παιδάκια μας». Αρνήθηκε να απαντήσει αν η διευθύντρια γνώριζε για την κάρτα του κ. Μπούρα, λέγοντας πως για να μπει ο σύλλογος στο σχολείο φυσικά «παίρνουμε άδεια κι έρχεται δασκάλα και μας ανοίγει», επισημαίνοντας πως «πήραμε άδεια και από δασκάλα και από τη διευθύντρια».
Από το γραφείο Τύπου του πολιτικού γραφείου του κ. Μπούρα, τέλος, μας επιβεβαίωσαν πως «πάντα τις ημέρες του Πάσχα και των Χριστουγέννων κάτι κάνει, μοιράζει γλυκάκια και σε άλλα σχολεία». Σε ερώτηση για την κάρτα που συνόδευε τα γλυκά, η απάντηση που λάβαμε ήταν «μα δεν ήταν με κάρτα» και αργότερα από το γραφείο τύπου μας απάντησαν «ε εντάξει, προφανώς αυτό δεν ήταν για τα παιδάκια, ήταν για τον Σύλλογο». Μας κάλεσαν εκ νέου για να σημειώσουν πως ο Σύλλογος ζήτησε από τον κ. Μπούρα τα γλυκάκια κι εκείνος ανταποκρίθηκε.
Ο Αθανάσιος Μπούρας εξελέγη βουλευτής στον τομέα Δυτικής Αττικής που κατέβαινε υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Μαΐου. Με μεγάλη πορεία στη γαλάζια παράταξη, έχει στην πλάτη του κάμποσες θητείες βουλευτή, από το 2000, ενώ έχει βρεθεί και σε άλλα σημαντικά πόστα στην ομάδα του κόμματος, ανάμεσα σ’ αυτά και Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας από τον Ιούλιο του 2019. Μάλιστα, στις αρχές του 2023 είχε βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας. Γιόρταζε και δεν πρόλαβε – λέει – να διαβάσει την επιστολή που του απέστειλε ο επικεφαλής της ΑΔΑΕ Χρήστος Ράμμος, με την οποία ζητούσε να συγκληθεί άμεσα η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για να ενημερώσει τη Βουλή για τα αποτελέσματα των ερευνών της Αρχής για τις παρακολουθήσεις από την ΕΥΠ.
Πόσο θεμιτό και κυρίως ηθικό είναι τα σχολεία να μετατρέπονται σε πεδία προεκλογικής καμπάνιας;
Συνεχίζονται οι αντιδράσεις για τις δηλώσεις του Σπύρου Πνευματικού για τους καρκινοπαθείς, αν και πλέον τέθηκε εκτός εκλογικής μάχης νωρίτερα σήμερα Παρασκευή με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου αντέδρασε έντονα με ανακοίνωσή της κατά του Σπύρου Πνευματικού, μετά τις δηλώσεις του για τη διακοπή παροχής θεραπευτικής φαρμακευτικής βοήθειας σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου.
“Επέλεξε ο κύριος Σπ. Πνευματικός, ως να ήταν οικονομολόγος και όχι ιατρός, να κάνει αναφορά σε cost–effectiveness πρακτικές, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τους καρκινοπαθείς τελικού σταδίου, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή την Πέμπτη 8 Ιουνίου”, αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της ΕΛΛΟΚ.
“Μάλιστα, για να δώσει ακόμη μεγαλύτερο κύρος και τεκμηρίωση στο σκεπτικό του, έθεσε ως σημείο αναφοράς το σύστημα υγείας χώρας, όπου οι ανασφάλιστοι και οι φτωχοί δεν έχουν πρόσβαση σε θεραπεία, όπου η αξία της ανθρώπινης ζωής μετριέται με οικονομικά κριτήρια και μόνο.
Ένα σύστημα που έχει απορριφθεί από το σύνολο των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς δεν συμβαδίζει με τις αξίες και την ηθική τους”, αναφέρουν οι ασθενείς με καρκίνο και συνεχίζουν:
“Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ο κύριος Πνευματικός άλλα ήθελε να πει και τελικά άλλα είπε, όπως εκ των υστέρων ισχυρίστηκε. Η δήλωσή του υποδηλώνει σχετικό υπόβαθρο σκέψης το οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί.
Υποδηλώνει ότι απόψεις σαν και αυτή δεν απέχουν πολύ από το να καταστούν επικίνδυνες και να οδηγήσουν το αγαθό της δημόσιας υγείας σε μονοπάτια σκοτεινά, στα οποία ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως προϊόν, και όχι ως προσωπικότητα με συνείδηση, συναισθήματα, ανάγκες και αξιοπρέπεια.
Επιπλέον παραπέμπουν ευθέως στη θεώρηση ότι σήμερα εφαρμόζονται μη ορθές ιατρικές πρακτικές στην ογκολογία, που τελικά ζημιώνουν το σύστημα υγείας”, υποστηρίζει η ΕΛΛΟΚ.
Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση:
“Την ώρα που όλη η Ευρώπη σχεδιάζει την επόμενη μέρα για την αποτελεσματική και ολιστική διαχείριση του καρκίνου μέσα από το Europe’s Beating Cancer Plan,
Την ώρα που συζητάμε τη βελτίωση της περίθαλψης των καρκινοπαθών με προγράμματα κατ’ οίκον χορήγησης θεραπειών θέτοντας την ποιότητα ζωής σε πρώτο πλάνο,
Την ώρα που αναζητούμε τρόπους για βελτίωση της πρόσβασης των ογκολογικών ασθενών στις νέες καινοτόμες θεραπείες και την εξατομικευμένη ιατρική προκειμένου να βελτιώσουμε τις εκβάσεις και να αυξήσουμε την επιβίωση,
Την ώρα που νέα προγράμματα προσυμπτωματικών ελέγχων έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται ή βρίσκονται σε στάδιο προετοιμασίας, στοχεύοντας στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου,
Την ώρα που οφείλουμε να εστιάσουμε στην υλοποίηση του νομοσχεδίου για το “ολοκληρωμένο σύστημα παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας” και την ανάπτυξη δομών ανακουφιστικής φροντίδας με στόχο την εξασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης μέχρι το τέλος, επέλεξε ο κύριος Σπ. Πνευματικός, ως να ήταν οικονομολόγος και όχι ιατρός, να κάνει αναφορά σε cost–effectiveness πρακτικές, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τους καρκινοπαθείς τελικού σταδίου, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή την Πέμπτη 8 Ιουνίου.
Μάλιστα, για να δώσει ακόμη μεγαλύτερο κύρος και τεκμηρίωση στο σκεπτικό του, έθεσε ως σημείο αναφοράς το σύστημα υγείας χώρας, όπου οι ανασφάλιστοι και οι φτωχοί δεν έχουν πρόσβαση σε θεραπεία, όπου η αξία της ανθρώπινης ζωής μετριέται με οικονομικά κριτήρια και μόνο. Ένα σύστημα που έχει απορριφθεί από το σύνολο των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς δεν συμβαδίζει με τις αξίες και την ηθική τους.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ο κύριος Πνευματικός άλλα ήθελε να πει και τελικά άλλα είπε, όπως εκ των υστέρων ισχυρίστηκε. Η δήλωσή του υποδηλώνει σχετικό υπόβαθρο σκέψης το οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί. Υποδηλώνει ότι απόψεις σαν και αυτή δεν απέχουν πολύ από το να καταστούν επικίνδυνες και να οδηγήσουν το αγαθό της δημόσιας υγείας σε μονοπάτια σκοτεινά, στα οποία ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως προϊόν, και όχι ως προσωπικότητα με συνείδηση, συναισθήματα, ανάγκες και αξιοπρέπεια. Επιπλέον παραπέμπουν ευθέως στη θεώρηση ότι σήμερα εφαρμόζονται μη ορθές ιατρικές πρακτικές στην ογκολογία, που τελικά ζημιώνουν το σύστημα υγείας.
Δυστυχώς και στο πρόσφατο παρελθόν έχουν ακουστεί παρόμοιες απόψεις, οι οποίες μας βρίσκουν και θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι, καθώς η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη από την αρχή μέχρι το τέλος. Ευχόμαστε και ελπίζουμε να μην αποτελούν μέρος ενός λόγου, με σαφείς επιδιώξεις για το μέλλον.
Ως Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου, εκπροσωπώντας όλους τους ασθενείς με καρκίνο στη χώρα μας και συμμεριζόμενη την αγανάκτηση και την οργή που από χθες νιώθουν, ζητούμε από τον κύριο Πνευματικό, να συναισθανθεί τον αντίκτυπο της δήλωσής του για τους καρκινοπαθείς και τις οικογένειές τους και να θυμηθεί ότι το ιατρικό λειτούργημα ασκείται με απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, να θυμηθεί τις αρχές του ανθρωπισμού και να συνεισφέρει με την εμπειρία και τη γνώση του, καθώς υπηρετεί επί σειρά ετών το σύστημα υγείας, στην αναζήτηση πραγματικών cost-effectiveness πρακτικών για την εξεύρεση πόρων για την υποστήριξη της ογκολογικής περίθαλψης και φροντίδας σε όλη την πορεία της νόσου.
Τέλος, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Ιατρούς και όλους τους λειτουργούς υγείας στη χώρα μας, που δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για τη ζωή και την πρόσβαση στη βέλτιστη θεραπεία και φροντίδα για τους ασθενείς με καρκίνο, σύμφωνα με τις αρχές της ιατρικής δεοντολογίας και ηθικής”.
Ενα καθηλωτικό κείμενο της κλινικής ψυχολόγου, Αμίνας Μοσκώφ απέναντι στη σοκαριστική τοποθέτηση του Σπύρου Πνευματικού για τους καρκινοπαθείς
Οταν σου ανακοινώνεται ότι νοσείς από καρκίνο, όταν μαθαίνεις ότι ο δικός σου άνθρωπος νοσεί, ο ίδιος πόνος, ο ίδιος φόβος, η ίδια προσδοκία για δύναμη στον αγώνα. Η ίδια ελπίδα της ίασης.
Με ένα συγκλονιστικό κείμενο για το πώς η ζωή διαψεύδει τις όποιες διαγνώσεις η Αμίνα Μοσκώφ, κλινική ψυχολόγος, απαντά στην αδιανόητη δήλωση του Σπύρου Πνευματικού για τους καρκινοπαθείς.
“Οι διατυπώσεις, ο θάνατος και οι δυνάμεις της ζωής” τιτλοφορείται η ανάρτηση της Αμίνας Μοσκώφ στο Facebook, η οποία περιγράφει την προσωπική της εμπειρία με τον πατέρα της Κωστή που το 1970 διαγνώστηκε με καρκίνο στους λεμφαδένες, (και έξι μήνες ζωής) από τον οποίο κατέληξε τελικά στις 29 Ιουνίου του 1998.
Μια συνθήκη που έχουν βρεθεί δυστυχώς αντιμέτωποι πολλοί άνθρωποι. Με τη ζωή, όμως, την επιστήμη και την θέληση του ασθενούς να διαψεύδει – ευτυχώς – τα όποια “τετελεσμένα”.
“Στην ιατρική όπως και στον ψυχισμό υπάρχουν συνεχώς μετασχηματιζόμενοι παράγοντες που συχνά ρίχνουν όλες τις προβλέψεις έξω. Ομως: οι διατυπώσεις, τα λογάκια, οι λέξεις, αυτές ντε που κόκαλα δεν έχουν και κόκαλα σπάνε, είναι ότι έχουμε και δεν έχουμε: τα λόγια ενώνουν τα κομμάτια του ψυχισμού μας.. Τα λόγια δημιουργούν τον ψυχικό χώρο για να σκεφτούμε (και να ζήσουμε) μαζί. Είναι οι γέφυρες μεταξύ των ανθρώπων. Ή τα φράγματα”, γράφει η Αμίνα Μοσκώφ.
Ολόκληρη η ανάρτησή της
“Οι διατυπώσεις, ο θάνατος και οι δυνάμεις της ζωής:
Μόλις έχει γυρίσει απο τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Υπηρετεί την θητεία του, φορά την στολή του ναυτικού. Είναι τριάντα ετών, δίπλα του στέκεται το κορίτσι του εικοσιπέντε ετών, ήδη έγκυος στο δεύτερο παιδί τους. Είναι το 1970. Στέκονται μαζί μπροστά στον γιατρό. Οι ιατρικές εξετάσεις έχουν βγει και η διάγνωση είναι αυτή που κανείς δεν θέλει ποτέ να ακούσει: “Ειναι καρκίνος, έχετε έξι μήνες ζωής” ανακοινώνει την θανατική καταδίκη! Στέκονται μπροστά στα νέα με όλη την αλαζονεία και τον υγειή ναρκισσισμό της ομορφιάς τους, του πάθους τους και της νιότης τους. Εξάλλου τα όνειρά τους για μια καλύτερη κοινωνία τους περιμένουν. Ακολουθούν δύσκολα (αλλά και υπέροχα) χρόνια με νίκες και υποτροπές. Στα δύσκολα, τις άγριες μέρες της νοσηλείας το κορίτσι του ψιθυρίζει τραγουδιστά όλο το ρεπερτόριο της ζωής τους: Ναζίμ Χικμέτ (‘ ‘και ύστερα γιατρέ την κάθε αυγή΄΄), Μαρκόπουλο (το τρένο φεύγει στις οκτώ/μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω), Σαββόπουλο αλλα και Beatles. Καλά δεν ορκίζομαι ότι του τραγουδούσε και πολύ ψιθυριστά. Όπως την γνωρίζω μάλλον στο κρεσέντο τραγουδούσε με όλη τη δύναμή της (ευτυχώς υπέροχης) φωνής της. Οταν ήταν καλά τα βράδια γλεντούσαν με φίλους στην Δόμνα, στην Ανω Πόλη. Οταν ανάρρωνε του διάβαζε Σεφέρη και Μαγιακόφσκι.
Πέρασαν τριάντα χρόνια μέχρι να τελειώσει το ταξίδι της ζωής του. Το γεγονός ότι μέσα σε αυτές τις τρεις δεκαετίες έγραψε περίπου δεκαπέντε βιβλια, τρεις ποιητικές συλλογές και άφησε έργο στην πολιτιστική διπλωματία είναι άσχετο. Για την κόρη του κάθε πατέρας που κερδίζει ένα χρόνο ζωής κάθε στιγμή είναι πολύτιμη. Γιατί είναι ο μπαμπάς της. Για αυτό. Και η αγάπη μιας κόρης για τον πατέρα της δεν χρειάζεται τεκμηρίωση όπως μας δίδαξε ο Σαίξπηρ μέσα από τα λόγια της Κορντέλια στον Βασιλιά Ληρ. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι αγάπησε και αγαπήθηκε. Δεν ξέρω τι έγινε, έγιναν πολλά: άλματα στην ιατρική, πρόσβαση σε εξαιρετικούς γιατρούς και νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένου και του Θεαγενείου), στήριξη (είπαμε!) από το κορίτσι του, σχέδια που τον έκαιγαν να πραγματωθούν. Γνωρίζω ότι και άλλοι άνθρωποι είχαν καλούς γιατρούς, αγάπη και σχέδια αλλά δεν έζησαν…. Στην ιατρική όπως και στον ψυχισμό υπάρχουν συνεχώς μετασχηματιζόμενοι παράγοντες που συχνά ρίχνουν όλες τις προβλέψεις έξω.
Ομως: οι διατυπώσεις, τα λογάκια, οι λέξεις, αυτές ντε που κόκαλα δεν έχουν και κόκαλα σπάνε, είναι ότι έχουμε και δεν έχουμε:
τα λόγια ενώνουν τα κομμάτια του ψυχισμού μας, από το ασυνείδητο στο συνειδητό, από το άφατο στο συμβολικό. Τα λόγια δημιουργούν τον ψυχικό χώρο για να σκεφτούμε (και να ζήσουμε) μαζί. Είναι οι γέφυρες μεταξύ των ανθρώπων. Ή τα φράγματα.“
Σκληροί όσο κανένας λαός της αρχαιότητας. Με τυφλή πειθαρχία και αταλάντευτη προσήλωση στους νόμους. Ο οίκτος για όσους τους παρέβαιναν ήταν άγνωστη λέξη. Κανενός είδους επιείκεια δεν μπορούσε να έχει θέση στον τόπο που για περίπου δύο αιώνες γεννούσε τους πιο δεινούς πολεμιστές του κόσμου.
Αυτή όμως, η άτεγκτη απονομή «θείας δίκης» στην αρχαία Σπάρτη γέννησε και ένα μεγάλο μύθο. Ίσως το μεγαλύτερο της σχολικής διδακτικής ιστορίας για την αρχαία Ελλάδα.
Είναι ο μύθος της κατακρήμνισης των μη αρτιμελών (ή καχεκτικών) βρεφών στον Καιάδα.
Του υπαρκτού σπηλαιοβάραθρου δηλαδή, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Τρύπη, 10 χλμ. από τη Σπάρτη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης – Καλαμάτας.
Ο μύθος με τα ασθενικά παιδιά ξεκίνησε πιθανότατα από τον Πλάτωνα, ο οποίος στην «Πολιτεία» του πρότεινε τη θανάτωση των ασθενικών βρεφών σε βάραθρο της κλασικής Αθήνας, αλλά ανεξήγητα το εφιαλτικό όνειρο του χρεώθηκε η Σπάρτη. Ο Καιάδας έχει -μάλλον κακώς- ταυτιστεί με τους, επίσης τρομερούς, «Αποθέτες». Τον τόπο δηλαδή που οι Σπαρτιάτες απέθεταν τα βρέφη με ειδικές ανάγκες, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος και μόνον αυτός, στο βίο του Λυκούργου.
Σύμφωνα με τον αρχαίο ιστορικό, οι Σπαρτιάτες οδηγούσαν τα νεογέννητα μπροστά σε μια επιτροπή γερόντων, προς εξέταση. Αν το πόρισμα της επιτροπής ήταν αρνητικό, σήμαινε ότι το παιδί δεν θα ήταν ικανός πολίτης για τη Σπάρτη και δεν θα διασφαλιζόταν η ευγονική της φυλής.
Έτσι το «απέπεμπον εις τας λεγομένας Αποθέτας», έναν βαραθρώδη τόπο στον Ταΰγετο, ώστε είτε το δύσμορφο βρέφος να βρει φυσικό θάνατο, είτε να εντοπιστεί και να ανατραφεί από κάποιον άλλο, όχι όμως Σπαρτιάτη. Σε κάθε περίπτωση η πολιτεία δεν θα έπρεπε να μιανθεί από την εκτέλεση του.
Πάντως, ακόμη και έτσι, οι σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή την τύχη είχαν μόνο τα παιδιά με βαριές δυσμορφίες και όχι ελαφρές αναπηρίες, αλλά και παιδιά από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες.
Ο θρύλος του Καιάδα φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά το 1904, όταν κατά την διεξαγωγή αρχαιολογικής έρευνας, τα ευρήματα εντός του Καιάδα οδήγησαν την τότε ομάδα των ξένων αρχαιολόγων στη διαπίστωση, που έως σήμερα κακώς παραμένει, ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έριχναν στον γκρεμό τα ανάπηρα παιδιά, με το σκεπτικό ότι ήταν ανεπιθύμητα στην κοινωνία τους. Η επιστημονική ομάδα βασίστηκε στο μικρό μέγεθος των οστών, που αποκάλυψε η αρχαιολογική έρευνα, τα οποία αποδόθηκαν σε μικρά παιδιά.
Ακριβώς μισό αιώνα μετά, η μέθοδος του άνθρακος C14 αξιολόγησε τα συγκεκριμένα ευρήματα ως μη ανήκοντα σε παιδιά αλλά σε ενήλικους άνδρες και γυναίκες και μόνον σε ένα ποσοστό 15% ανήλικων.
Κατά τη δεκαετία του 1980, πολλοί αρχαιολόγοι και σπηλαιολόγοι κατέβηκαν στον Καιάδα και έδωσαν διάφορα στοιχεία για τα ευρήματα που υπάρχουν στο εσωτερικό του. Η ανθρωπολογική μελέτη έδειξε ότι τα οστά που βρέθηκαν ανήκουν σε ενηλίκους, ηλικίας 18-35 ετών. Βρέθηκε μόνο ένας σκελετός παιδιού, όχι πολύ μικρής ηλικίας, το οποίο πιθανολογείται ότι έπεσε κατά λάθος μέσα στον Καιάδα.
Μαζί με τα οστά βρέθηκαν αιχμές από βέλη και δόρατα, ενώ ένα θραύσμα κρανίου είχε καρφωμένη πάνω του την αιχμή ενός βέλους. Πολλοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα από τα σώματα που ρίχτηκαν εκεί ήταν ήδη νεκρά. Βρέθηκαν, επίσης, λύχνοι και σιδερένιοι χαλκάδες-δεσμά.
Το 1983 και το 2003 το τμήμα τής Ιατρικής σχολής διενήργησε εκτεταμένες έρευνες στον χώρο, επιβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχουν οστά μικρών παιδιών στο εσωτερικό του σπηλαιοβάραθρου.
Ο Καιάδας δεν ήταν λοιπόν τόπος απόθεσης βρεφών, αλλά εκτέλεσης θανατοποινίτων και εχθρών της Σπάρτης.
Ένας απ’ τους πιο ατιμωτικούς θανάτους κατά την αρχαιότητα, ήταν η κατακρήμνιση σε βάραθρο. Και δεν εφαρμοζόταν μόνο στη Σπάρτη, αλλά σε Αθήνα, Κόρινθο, Δελφούς, Θεσσαλία κι αλλού. Αφορούσε τους αιχμαλώτους, εγκληματίες, ιερόσυλους και προδότες. Εκτός από το αυτονόητο μαρτύριο, η ποινή εμπεριείχε και μεταφυσικές προεκτάσεις, καθώς το σώμα παρέμενε άταφο και η ψυχή αδυνατούσε να λυτρωθεί.
«Κόρακες» ονομαζόταν ο τόπος τιμωρίας στη Θεσσαλία, «βάραθρο» ή «όρυγμα» στην Αθήνα, «Καιάδας» στη Σπάρτη. Ο Στράβων αποκαλεί τον Καιάδα «δεσμωτήριον το παρά Λακεδαιμονίους σπήλαιο», ενώ ο περιηγητής και γεωγράφος Παυσανίας χαρακτηριζεί τον Καιάδα «…απότομο και βαθύ βάραθρο», στην περιγραφή της απόδρασης του Μεσσήνιου ήρωα Αριστομένη, που ρίχτηκε εκεί ζωντανός από τους Σπαρτιάτες μαζί με 50 Μεσσήνιους αιχμαλώτους κατά τη διάρκεια του Β’ Μεσσηνιακού πολέμου.
Επίσης ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες κατακρήμνισαν και το νεκρό σώμα του βασιλιά Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο επί προδοσία.
Οι αρχαίες αναφορές καθιστούν σαφές ότι στον Καιάδα απορρίπτονταν «…οι επί μεγίστοις τιμωρούμενοι» και οι αιχμάλωτοι πολέμου.
Άλλωστε ο μύθος περί θανατωμένων ανάπηρων τέκνων δεν συμβαδίζει με τις ιστορικές πηγές για τον εκ γενετής τυφλό ποιητή Τυρταίο, τον εκ γενετής χωλόν (κουτσό) βασιλιά Αγησίλαο και πλείστους άλλους διακεκριμένους Σπαρτιάτες, οι οποίοι δεν ήταν αρτιμελείς.
Ιστορική είναι και η αναφορά ότι όταν κάποτε ειρωνεύτηκαν έναν κουτσό Σπαρτιάτη που πήγαινε να πολεμήσει, αυτός απάντησε πως «ο πόλεμος χρειάζεται άτομα που μένουν στη θέση τους και όχι άτομα που το βάζουν στα πόδια».
Το ερώτημα για ποιον λόγο έπρεπε ο Καιάδας (και κατ’ επέκταση η Σπάρτη) να δυσφημιστεί με ατεκμηρίωτες αναφορές ακόμα και σε εκπαιδευτικά συγγράμματα, είναι δύσκολο να απαντηθεί. Υπάρχει μία άποψη που θέλει την εκκλησία να υποστηρίζει με ιδιαίτερο ζήλο το μύθο, ώστε να προβληθεί η απάνθρωπη πλευρά της πολυθρύλητης σπαρτιατικής σκληρότητας.
Η οποία, όπως όλα συνηγορούν, φαίνεται ότι δεν υπήρξε ποτέ.
Είμαι 42 χρονών και ο γιος μου 18. Είμαι πολύ μπερδεμένη και δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ.
Ο γιος μου υποστηρίζει ότι είναι gay ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει κάνει ποτέ του σχέση με γυναίκα. Η αποκάλυψη έγινε όταν τον ρώτησα πότε θα μας φέρει καμία κοπέλα στο σπίτι να τη γνωρίσουμε και μου είπε ότι νομίζει ότι είναι gay. Σοβαρά τώρα αλλά πώς μπορεί να το ξέρει από τη στιγμή που δεν είχε ποτέ του σχέση με γυναίκα; Έχω την εντύπωση ότι δεν ξέρει τι του γίνεται και βγάζει συμπεράσματα που δεν ισχύουν. Αν δεν τα φτιάξει με μία κοπέλα, αν δεν πειραματιστεί, αν δεν δοκιμάσει, πώς θα ξέρει ότι προτιμά τους άντρες;
Πολύ φοβάμαι ότι αυτά τα κουλά που λέει σε μένα κάποια στιγμή θα πάει να τα πει και σε τίποτα συγγενείς μας και θα μας κρεμάσουν κουδούνια. Δεν έχω πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους αλλά με εκείνους που δεν καταλαβαίνουν το βάρος και τη σημασία των λόγων τους και ακόμα περισσότερο με εκείνους που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Στα 18 το καταλαβαίνω ότι τα παιδιά αλλού πατάνε και αλλού βρίσκονται, αλλά όσο κι αν προσπαθώ να του εξηγήσω μερικά πράγματα δείχνει να μην καταλαβαίνει και πετάει το ένα κουλό μετά το άλλο.
Τί να κάνω; Πώς θα τον πείσω ότι πρέπει να πάει με γυναίκα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του πριν κατασταλάξει ότι είναι gay;
