Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 6572

Πέρασαν τα τρία χρόνια και ήρθε η στιγμή της εκταφής της μητέρας μου. Έζησα ένα θρίλερ

0

Την τραγική ιστορία μετά την κηδεία της μητέρας της περιέγραψε μία γυναίκα που ένιωσε ανατριχιαστικές στιγμές στην εκταφή της μητέρας της. Η ίδια καταλήγει στο ότι ίσως η καύση ενός πτώματος να είναι πιο αξιοπρεπής σε σχέση με τη διαδικασία της εκταφής.

“Όλοι μας έχουμε χάσει αγαπημένα μας πρόσωπα. Ίσως η πιο δύσκολη στιγμή μετά την κηδειά να είναι αυτή της ταφής γιατί εκεί συνειδητοποιείς ότι αυτό είναι το οριστικό αντίο. Αν δεν υπάρχει όμως… μόνιμη τελευταία κατοικία αυτό το αντίο δεν είναι οριστικό αλλά πολύ πιο επώδυνο.

Έτσι αφού πέρασε η τριετής ανάπαυση στο χώρο του κοιμητηρίου ήρθε το μπιλιετακι του δήμου για εκταφή. Σημειωτέον οτι ούτε μια μέρα μετά την τριετία δεν είναι χωρίς επιπλέον χρέωση. Το κόστος είναι 100 ευρώ ανά μήνα”.

Η πιο δύσκολη μέρα μετά την κηδεία

“Ήρθε η μέρα λοιπόν. Ο κόμπος στο στομάχι ήταν εκεί, οι μνήμες εκεί, ο πόνος εκεί. Επτά και μισή το πρωί που σχεδόν δεν είχε ξημερώσει μέσα στο νεκροταφείο παίρνουμε πρώτοι σειρά.

Καταφτάνει ένας μικρός φορτωτής και δυο εργάτες που πιάνουν αμέσως δουλειά. Μέσα σε ένα τέταρτο κι αφού είσαι σε απόσταση ασφαλείας, σου ανακοινώνουν: «Πλησίασε, δεν έχει λιώσει, θα την πάμε στα… αδιάλυτα». Επειδή ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί πια, ακολουθώ έναν εργάτη που κουβαλά σ’ ένα καρότσι οικοδομής κάτι, σκεπασμένο με σεντόνι που έφερα εγώ όπως μου ζητήθηκε.

Φτάνουμε σε ένα σημείο στο νεκροταφείο που έχει μόνο στήλες με ονόματα, ανοίγει έναν λάκκο και ρίχνει το περιεχόμενο του καροτσιού. Δηλαδή τη μαμά μου.

Αφού κλείνει τον λάκκο πρόχειρα, μου επισημαίνει ότι πρέπει να ελέγχω ανά διαστήματα αν έχει αρκετό χώμα από πάνω. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι γίνεται αν δεν έχει χώμα από πάνω!

Πλησιάζω πιο κοντά και διαπιστώνω ότι για να φτάσω στο σημείο που για έξι μήνες θα βρίσκεται η μητέρα μου πρέπει να πατήσω ουσιαστικά πάνω από σορούς σκεπασμένους με χώμα! Κυριολεκτώ!

Φυσικά έφυγα περισσότερο τσακισμένη κι από τότε που έγινε η κηδεία. Μετά από μια εβδομάδα είμαι πλέον τσαντισμένη, γιατί αν η εκκλησία θεωρεί ότι η καύση είναι «περιύβριση νεκρού» η διαδικασία που περιέγραψα τι είναι;

Σίγουρα το κείμενο μου δεν ταιριάζει με την θεματολογία όσων διαβάζω κι εγώ εδώ μέσα. Αλλά βρε παιδιά, επειδή κάποια στιγμή θες να μην το ζήσει κι άλλος αυτό, γι αυτό και το έγραψα.

Ηθικό και όχι χριστιανικό δίδαγμα; Οι στάχτες είναι πιο αξιοπρεπείς! Καύση και πάλι καύση.”

«Ο δικός μου ήρωας πάλεψε με τον καρκίνο, έφτασε έως 6 μηνών και είναι αστεράκι πια στον ουρανό»

0

Δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο και πιο οδυνηρό για έναν γονιό από το να βλέπει το παιδί του να υποφέρει και να δίνει σκληρή μάχη για τη ζωή του, έχοντας να αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, όπως ο καρκίνος στην παιδική ηλικία.

Η εξομολόγηση της μαμάς Κατερίνας Σταματελάτου υπερήφανη μάνα του Κωνσταντίνου – Εφραίμ που “έφυγε” από καρκίνο, είναι ένα συγκινητικό κείμενο που μας άγγιξε.

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ

Ο δικός μου ήρωας έφτασε έως 6 μηνών.

Ο δικός μου ήρωας πάλεψε με τον καρκινο.

Ο δικός μου ήρωας είναι αστεράκι πια στον ουρανό.

Ο δικός μου ήρωας με έκανε καλύτερο άνθρωπο και να νοιάζομαι.

Ο δικός μου ήρωας ηταν ο λόγος που γνώρισα κι άλλους ήρωες με σούπερ δυνατούς γονείς.

Ο δικός μου ήρωας ζει μέσα απο την οικογένεια μας και μέσα απο αυτή την ομάδα.

Ο δικος μου ηρωας λέγεται και όχι λεγόταν, Κωνσταντίνος_Εφραιμ και με αυτή την ομάδα τιμώ την μνήμη του

“ΜΑΧΟΥ”: ΕΓΩ ΤΗΝ ΕΝΙΩΣΑ ΣΤΟ ΠΕΤΣΙ ΜΟΥ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΟΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ

Σε παλαιότερη ανάρτησή της η μαμά Κατερίνα είχε γράψει  “Έχω δύο παιδιά, ένα στην γη και ένα στον ουρανό.

Το δεύτερο παιδί μου ο Κωνσταντίνος-Εφραίμ πάλεψε σθεναρά από την 3η μέρα της ζωής του με τον Καρκινοδράκο. Στο βλέμμα του έβλεπα μέχρι τέλους την δύναμη ενός τεράστιου μαχητή.

Έφτιαξα την ομάδα εθελοντές δότες μυελού των οστών Σητείας και έγινα εθελόντρια δράσης του συλλόγου Όραμα Ελπίδας γιατί ήθελα όλοι οι άνθρωποι γύρω μου να ενημερωθούν.

Να καταλάβουν ότι ο καρκίνος δεν είναι ταμπού. Να καταλάβουν ότι όλοι μπορούν να βοηθήσουν δίνοντας αίμα, αιμοπετάλια και μυελό των οστών.

Και μπορεί ο Καζαντζάκης να είχε γράψει την λέξη ΜΑΧΟΥ χρόνια πριν αλλά εγώ την ένιωσα στο πετσί μου βλέποντας το βλέμμα του παιδιού μου και των άλλων παιδιών στην παιδοογκολογική. Για αυτά τα βλέμματα θα μάχομαι λοιπόν! ΜΑΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

Πηγή: infokids.gr

«Δεν θέλω οι κόρες μου να γίνουν χoντρές σαν την Παπαρίζου. Θέλω να με βγάλουν ασπροπρόσωπη στην κοινωνία!»

0

Έχω δύο κόρες 16 και 19 χρονών σωστά μοντελάκια. Όπως εγώ απέφευγα πάντα τα γλυκά, τα τηγανητά και τα λιπαρά και πρόσεχα τη διατροφή μου, έτσι έχω μάθει και σε εκείνες να κάνουν. Και εγώ στα 45 μου και οι κόρες μου έχουμε πολύ ωραία σώματα. Με γυμναστική και σωστή διατροφή έχουμε καταφέρει πάνω απ’ όλα να είμαστε υγιείς, αλλά και να έχουμε μία όμορφη, εμφανίσιμη εικόνα.

Χαίρομαι πολύ που όταν οι κόρες μου περπατάνε στο δρόμο, ο κόσμος τις θαυμάζει. Αυτό εξάλλου είναι το σωστό. Αλίμονο εάν το πάχος και τα παραπανίσια κιλά ήταν παράδειγμα προς μίμηση και όλοι λέγαμε «ουάου, τι τέλεια, μπράβο σου» σε κάθε χοντρό και χοντρή που βλέπαμε μπροστά μας και που προβάλει τα κιλά του/της σαν να είναι μαγκιά. Μαγκιά είναι το αδύνατο, γυμνασμένο, υγιές κορμί, όχι τα «ξίγκια» που μας πλασάρουν και μου έρχεται εμετός όταν τα βλέπω!

Κοιτάζω αυτές τις μέρες στα social media όλα αυτά που γίνονται με την Παπαρίζου και την εμφάνισή της στον τελικό της Eurovision. Τι παράδειγμα παίρνει η νεολαία; Ότι τα χοντρά και γεμάτα κυτταρίτιδα μπούτια, οι φουσκωμένες, πλαδαρές, πεσμένες κοιλιές, τα μπράτσα που κρέμονται σαν ζελέ και γενικά αυτή η απαίσια εικόνα είναι κάτι που πρέπει να το επικροτούμε και από πάνω; Τη συγκεκριμένη τραγουδίστρια τη θαυμάζω αλλά κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είχε προσπαθήσει έστω και λίγο να διορθώσει την εικόνα της. Την κοίταζα πως ήταν τότε στη Eurovision του 2005 και πραγματικά τη χαιρόταν η καρδιά μου. Όχι, δεν θέλω οι κόρες μου να καταντήσουν έτσι.

Εγώ κυρίες και κύριοι μου μεγαλώνω τις κόρες μου μόνη μου και θέλω να είναι μοντέλα. Θέλω να με βγάλουν ασπροπρόσωπη στην κοινωνία. Δεν θέλω δύο κορίτσια χοντρά που ο κόσμος θα τα κοιτάζει και θα τα λυπάται. Πέραν του ότι το πάχος είναι πολύ κακό για την υγεία του ανθρώπου, είναι και η εικόνα τους στη μέση που θέλω να είναι τέλεια και χαίρομαι γιατί το ίδιο θέλουν και εκείνες. Όταν σε γνωρίζει κάποιος, πρώτα έλκεται πρώτα από αυτό που βλέπει και μετά αναλόγως, ενδιαφέρεται ή όχι να σε γνωρίσει περαιτέρω σαν προσωπικότητα. Λέτε ότι «το φαί και τα κιλά είναι υγεία», αμ δεν είναι έτσι. Ανθ…υγεία είναι και πρόωρος θάνατος. Ακόμα και τώρα με τον κορονοϊό, πρώτοι οι παχύσαρκοι μας «αποχαιρετούν», έτσι και νοσήσουν και μετά οι αθλητικοί και οι γυμνασμένοι.

Τώρα που καλοκαιριάζει οι χοντρούλες κοιτάξτε να σώσετε οτιδήποτε αν σώζεται, κυρίως για τον εαυτό σας και μετά για τους άλλους. Έχουμε βαρεθεί τις χοντρές και τους χοντρούς να απαιτούν να τους λέμε και μπράβο από πάνω. Υπάρχει και ένα όριο.

Παναγιώτα Σ. – singleparent.gr

Θέλω να βάλω την πεθερά μου στο γnροκομείο για να λαμβάνω τη σúνταξń της. Nα το κάνω;

0

Ονομάζομαι Μυρτώ και είμαι 39 ετών. Είμαι παντρεμένη με έναν άντρα 15 χρόνια μεγαλύτερο μου τον οποίο και παντρεύτηκα γιατί ήταν εύπορος και θα μου διασφάλιζε μια άνετη ζωή.

Την πεθερά μου δεν τη συμπάθησα ποτέ. Είχα όμως πλάνο να γίνω αναγκαία και συμπαθής προκειμένου να υλοποιήσω τα όνειρά μου για μια καλή  και άνετηζωή.

Είναι ο δεύτερος γάμος μου και μαζί του απέκτησα και το δεύτερο παιδί μου. Δεν τον ερωτεύτηκα ποτέ, ωστόσο εκτίμησα το γεγονός πως ήταν κύριος, ευγενικός και ευκατάστατος.

Εγώ, είμαι όμορφη, αυτό άλλωστε είναι και το μεγαλύτερο μου προσόν, αλλά δυστυχώς από μια οικογένεια του μεροκάματου.

Τον πρώτο μου άντρα τον ερωτεύτηκα αλλά δε μου βγήκε σε καλό. Καθημερινά ήμασταν σε μια φάση μεροδούλι μεροφάι. Έτσι αν και τον αγαπούσα χωρίσαμε.

Ο γάμος αποτελεί για εμένα ένα είδος συμφωνίας. Ο καθένας καταθέτει στο τραπέζι τα προσόντα του και αποτελεί μια σιωπηλή συμφωνία η αποδοχή τους. Η ομορφιά είναι ένα δυνατό χαρτί και όποιος το γεύεται οφείλει να το πληρώσει αδρά.

Κυνικό θα μου πείτε… Ναι ίσως αλλά η ζωή δεν είναι για όσους πάνε με το σταυρό στο χέρι.

Το δεύτερό μου άντρα τον γνώρισα λίγους μήνες μετά το διαζύγιό μου.

Πήγα στη βιοτεχνία που διαθέτει για να εργαστώ ως γραμματέας. Μαζί με τη δουλειά μου και το έργο που προσέφερα προσπάθησα να μάθω πράγματα για τον ίδιο.

Κατάλαβα αμέσως πως έχει οικονομική ευμάρεια και απόρησα που δεν είχε ποτέ παντρευτεί. Όταν συνέλεξα  όλες τις πληροφορίες που ήθελα άρχισα με στρατηγική να του κάνω τα «γλυκά μάτια«.

Φρόντιζα να είμαι σέξι, ευγενική και βέβαια διαθέσιμη.

Η δε μελλοντική μου πεθερά έδειχνε να με συμπαθεί δεδομένου πως είμαι καλή στη δουλειά μου και με ιδέες που εκτόξευσαν τις εξαγωγές μας.

Για να μην μακρηγορώ με τα πολλά τους κατέκτησα όλους και δεν άργησε η στιγμή που ανέβηκα για δεύτερη φορά τα σκαλιά της εκκλησίας.

Μένουμε όλοι μαζί σε μια διπλοκατοικία αρκετά κοντά στη βιοτεχνία. Η πεθερά μου στο ισόγειο και εμείς στον πρώτο όροφο.

Την πεθερά μου δεν τη συμπάθησα ποτέ.

Εξ’ αρχής είχα ένα σχέδιο προκειμένου να κάνω την τύχη μου. Σήμερα που σάς γράφω η πεθερά μου λαμβάνει μια σύνταξη της τάξεως των 1500€. Εργαζόταν από παιδί με ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά. Τώρα δεν την χρειάζομαι στα πόδια μου.

Θέλω να σταματήσω να εργάζομαι και να καρπώνομαι εγώ και το παιδί μου το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός της.

Θέλω και ψάχνω να βρω τρόπους να τη βάλω σε ένα γηροκομείο. Έτσι θα έχει φροντίδα, ελεγχόμενα έξοδα και εγώ θα έχω το πεδίο ελεύθερο.

Όταν το λέω στον άντρα μου στα πλαίσια της κουβέντας τσιτώνει. Όταν όμως κάνουμε έρωτα και του κάνω τα κόλπα μου η αντίσταση του μειώνεται σθεναρά. Πώς μπορώ κατά τη γνώμη σας να καταφέρω τον στόχο μου;

Έχω δουλέψει πολύ σκληρά και είναι δίκαιο για εμένα να καρπωθώ τα πάντα. Άλλωστε η ομορφιά είναι κάτι που πληρώνεται !

Εμείς, θα ενημερώσουμε τη φίλη μας ότι υπάρχουν και πολύ…. «χειρότερες» ΠΕΘΕΡΕΣ!

Εξάλλου, απ’ ότι φαίνεται από την περιγραφή της, η πεθερά της δεν φαίνεται να στέκεται «εμπόδιο» στη ζωή της…

Αγαπώ δύο άντρες και ζούμε όλοι μαζί. Τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου το έχουν αποδεχθεί

0

Είμαι μια γυναίκα που οδεύει ολοταχώς προς τη δύση της ζωής. Έχω παιδιά και εγγόνια. Από πολύ νέα έμαθα να μην ντρέπομαι για τις επιλογές μου, τις σκέψεις μου και προσπάθησα να πορευτώ με γνώμονα την αξιοπρέπεια και την εντιμότητα. Εδώ και χρόνια, αγαπώ δύο άντρες και ζούμε μαζί.

Τι το μεμπτό;

Τον άντρα μου τον γνώρισα στα 18 μου. Ήταν ένα είδος προξενιού δεδομένου πως εκείνες τις εποχές οι γονείς ήθελαν να ξέρουν την οικογένεια του υποψηφίου συντρόφου και να έχουν εχέγγυα για την ποιότητά του, το χαρακτήρα του και το κοινωνικό του περίγυρο.

Ο γάμος μου ήταν πολύ ευτυχισμένος.

Ο άντρας μου ένα εξαιρετικό πλάσμα με γενναιοδωρίαευσπλαχνία, καλός σύζυγος και καλός πατέρας με αγάπησε και τον αγάπησα πολύ.

Από τα 18 έως τα 53 μου ζήσαμε ήρεμα και ευτυχισμένα χρόνια, γεμάτα από γέννες, σπουδές παιδιών, γάμουςβαπτίσεις και απώλειες.

Μια ημέρα- χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια κουβέντα ή να έχει ειπωθεί κάτι ως σκέψη- έφερε έναν καλό του φίλοπου μόλις είχε έρθει στην Ελλάδα ,στο σπίτι μας, για φαγητό.

Τότε με χτύπησε κάτι σαν ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο διαισθάνθηκε και ο άντραςμου. Επρόκειτο για μια στιγμή που άλλαξε εντελώς το ροή της δικής μας έως σήμερα ιστορίας και στάθηκε η αφορμή να γίνουμε όλοι μια οικογένεια.

Ο άντρας αυτός ήταν πιο νέος από εμάς κατά 10 χρόνια και είναι συγγραφέας. Εγώ ζωγράφος και ο άντρας μου αρχιτέκτονας.

Ο Κώστας ο συγγραφέας χωρίς να το καταλάβω μπήκε στην καθημερινότητά μας.

Στην αρχή ως επισκέπτης και στη συνέχεια ως συγκάτοικος. Του παραχωρήσαμε ένα υπέροχο δωμάτιο με μπάνιο και ξεχωριστό χώρο γραφείου στη μεζονέτα μας και εμείς μείναμε με τον άντρα μου κανονικά στο δωμάτιό μας.

Η καθημερινή τριβή και τα κοινά ενδιαφέροντα σε συνδυασμό με την έλξη μας έφεραν πιο κοντά. Σήμερα, συνεχίζουμε να ζούμε όλοι μαζί. Τα παιδιά μας, τα εγγόνια και οι φίλοι μας, μας έχουν αποδεχτεί.

Δεν είμαστε κραυγαλέοι, προσέχουμε πολύ ώστε να κρατάμε τις ισορροπίες, σεβόμενοι πως αυτό που ζούμε ίσως για κάποιους είναι μεμπτό.

Εμείς, όμως, είμαστε ευτυχισμένοι, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και δεν υπάρχει καμία πρόστυχη σκέψη ή συμπεριφορά που να στοιχειώνει το ερωτικό αυτό τρίγωνο. Είμαστε καλά, νιώθουμε γεμάτοι μέσα μας και αυτό είναι το ζητούμενο της ζωής!

Το ερωτικό τρίγωνο βασίζεται περισσότερο στα συναισθήματα και λιγότερο στην σαρκική απόλαυση. Άλλωστε ο έρωτας είναι κυρίως στο μυαλό και στη ψυχή, μετά από μια ηλικία.

Η συντροφικότητα και ανθρώπινη ζεστασιά είναι αυτά που μετρούν και μένουν. Το γράμμα αυτό γράφηκε όχι για να μάς μιμηθείτε, ούτε για να κάνετε φθηνές κρίσεις.

Εστάλη προκειμένου να αντιληφθούμε πως η ζωή δεν έχει νόρμες.

Η ζωή είναι αγάπη και αλήθεια. Η δε ευτυχία δικαίωμα!

*Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε από αναγνώστρια της ιστοσελίδας αληθινών μαρτυριών efisecret.gr

*φωτο αρχείου

«Ο ελεγκτής έλεγε μήπως να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία»: Συγκλονίζει 22χρονη για το δυστύχημα στα Τέμπη

0

Συγκλονίζει 22χρονη για το δυστύχημα στα Τέμπη: «Ο νεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”» – Η ίδια σώθηκε επειδή δεν δέχτηκαν το πάσο της και ταξίδεψε στο 7ο βαγόνι

«Ονεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”; Δεν το εκλάβαμε σαν κάτι ανησυχητικό». Αυτό αναφέρει η 22χρονη Ελένη Μ. από τη Βέροια η οποία ταξίδευε με το μοιραίο τρένο που ενεπλάκη στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Η ίδια σώθηκε καθώς η υπηρεσία έκδοσης εισιτηρίων της Hellenic Train δεν έκανε δεκτό το φοιτητικό της πάσο και έτσι η 22χρονη βρέθηκε να ταξιδεύει στο 7ο και όχι στο δεύτερο βαγόνι.

Αυτό ήταν που ουσιαστικά την έσωσε. Η νεαρή έφτασε στην Αθήνα από το Λονδίνο αεροπορικώς. Λόγω καθυστέρησης της πτήσης δεν πρόλαβε την απογευματινή αμαξοστοιχία για Θεσσαλονίκη και έτσι επιβιβάστηκε στη βραδινή. Η 22χρονη ανέφερε στο verianet.gr: «Σταματήσαμε Παλαιοφάρσαλα. Μας είπαν ότι υπάρχει φόρτος στις γραμμές. Δεν ανησυχήσαμε. Απλά περιμέναμε. Μετά το τρένο ξεκίνησε. Φτάσαμε Λάρισα. Διάβαζα ένα βιβλίο. Ο νεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”; Δεν το εκλάβαμε σαν κάτι ανησυχητικό. Θεωρήσαμε πως αφορούσε τη διαχείριση του πλήθους των επιβατών».

Η Μαρία συνεχίζει: «Περίπου 10 λεπτά αργότερα νιώσαμε το πρώτο τράνταγμα… Και μετά ένα δεύτερο ακόμη πιο έντονο. Ένας νεαρός – δεν ξέρω πως – βρέθηκε να κυλιέται στο πάτωμα… απ τη μια άκρη του βαγονιού στην άλλη. Άλλοι χτυπήσανε στα τραπεζάκια, πάνω στα καθίσματα… Εμένα με κράτησε μια γυναίκα… Την ευχαριστώ… Ευτυχώς το βαγόνι είχε ηλεκτροδότηση. Άνοιξαν οι πόρτες…. κατεβήκαμε. Με τους φακούς των κινητών τηλεφώνων ψάχναμε να δούμε πού βρισκόμαστε. Σκαρφαλώναμε μέχρι να ανεβούμε στο δρόμο. Απ’ την αρχή του τρένου, ακούστηκαν εκρήξεις. Τα μπροστινά βαγόνια είχαν πάρει φωτιά…».

Στην χώρα που ζεις από τύχη…

0

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για το ελληνικό κράτος που αυτή τη φορά ξεπέρασε και τον ανύπαρκτο εαυτό του και οδήγησε απευθείας και με πρόθεση στο θάνατο δεκάδες νέα παιδιά…

γράφει ο Μιχάλης Τσόχος

Κανένα ανθρώπινο λάθος δεν υπάρχει κύριοι. Κανένα. Το λάθος, το μοναδικό λάθος είναι το ελληνικό κράτος. Ένα κράτος το οποίο επιτρέπει το 2023 σε έναν ανειδίκευτο εργαζόμενο 59 ετών, ο οποίος αποσπάστηκε πριν από λίγες μέρες από το Υπουργείο Παιδείας στον ΟΣΕ και την Λάρισα για να δουλέψει ως σταθμάρχης, λόγω της έλλειψης προσωπικού, να ορίζει τη μοίρα χιλιάδων επιβατών.

Και αυτός ο άνθρωπος για να δουλέψει πέντε ακόμη χρόνια μέχρι να βγει στη σύνταξη από εκεί που μοίραζε βιβλία στα σχολεία, βρέθηκε στα 60 του να είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την ασφάλεια κάθε επιβάτη σε κάθε ελληνικό τρένο. Και τώρα θα του φορτώσουν και όλη την ευθύνη, όλο το βάρος των νεκρών παιδιών και αυτής της ανείπωτης καταστροφής.

Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, ξεπέρασε και τον ανύπαρκτο εαυτό του. Το ελληνικό κράτος που εις γνώση του και με δική του απόφαση επιτρέπει όπως εμείς μάθαμε σήμερα (το κράτος και το Υπουργείο και η εκάστοτε κυβέρνηση το ξέρει χρόνια) στα τρένα να κυκλοφορούν εδώ και χρόνια στους σιδηροδρομικούς σταθμούς χωρίς κανένα από τα τρία βασικά μέτρα ασφαλείας να λειτουργούν. Προσέξτε δεν χάλασαν πριν λίγες ημέρες και δεν τα φτιάξαμε, δεν χάλασαν πριν μερικούς μήνες και δεν τα φτιάξαμε, δεν λειτουργούσαν ποτέ, από την αρχή που εγκαταστάθηκαν. Δεν λειτούργησαν ποτέ, ούτε μετά την αναβάθμιση και ενώ για αυτή την αναβάθμιση το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε απίθανα χρήματα. Το ελληνικό δημόσιο που έδωσε σε ιδιωτική εταιρεία τα τρένα, αλλά κράτησε για τον εαυτό του, την συντήρηση και όλο το κόστος της και φυσικά την ευθύνη για αυτό.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο, δεν το χωράει το μυαλό μου, που επί της ουσίας αποφάσισε ότι η μετακίνηση των πολιτών του με ένα από τα βασικά μέσα μεταφοράς θα γίνεται χωρίς ασφάλεια. Ότι τα τρένα θα κυκλοφορούν και εμείς θα ελπίζουμε ως κράτος οι επιβάτες τους να ζήσουν από τύχη, διότι ασφάλεια αποφασίσαμε ως κράτος ότι δεν χρειάζεται να έχουν.

Δεν το χωράει το μυαλό μου ότι οι εργαζόμενοι τους έστελναν επιστολές, έκαναν καταγγελίες και απεργίες και δεν τους ζητούσαν αύξηση, αλλά να εγκαταστήσουν τα μέτρα ασφαλείας για να μην σκοτωθούν οι ίδιοι και ο κόσμος που μεταφέρουν και αυτοί τους απαντούσαν με εξώδικα…

Δεν το χωράει το μυαλό μου ότι στην τελευταία επιστολή των εργαζομένων αναγράφονταν τόσο χαρακτηριστικά ότι έρχεται το δυστύχημα που θα θρηνήσουμε θύματα και εσείς θα ρίχνετε κροκοδείλια δάκρυα και το ελληνικό κράτος συνέχισε να λέει, δεν πειράζει τα τρένα να κυκλοφορούν κανονικά, χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας, χωρίς κανένα κανόνα να τηρείται.

Δεν γίνεται το 2023 εσύ να παραγγέλνεις την πίτσα σου και να μπορείς να δεις στο κινητό σου σε πιο στενό είναι το παπάκι που σου την φέρνει και να μην μπορούν να δουν οι σταθμάρχες που είναι τα τρένα, επειδή το σύστημα δεν λειτουργεί, δεν λειτούργησε ποτέ. Δεν γίνεται να είσαι οδηγός τρένου και να οδηγείς στα τυφλά με βάση μία οδηγία που σου δίνει κάποιος που γυρνάει ένα κλειδί. Κάποιος που είναι εντελώς άπειρος, που δεν έκανε ποτέ στη ζωή του αυτή την δουλειά και τον έβαλαν να την κάνει στα 60 του. Αλλά και έμπειρος να ήταν πάλι δεν θα άλλαζε κάτι. Δεν γίνεται να μην λειτουργούν καν τα φανάρια που ειδοποιούν τους οδηγούς, όχι γιατί χάλασαν, αλλά γιατί εγκαταστάθηκαν, αλλά δεν λειτούργησαν ποτέ!

Δεν γίνεται όλα αυτά να τα ξέρουμε και εις γνώση μας να βάζουμε τα παιδιά μας στα τρένα. Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος, εις γνώση του και με πρόθεση σκότωσε τα παιδιά του. Δεν ήταν αμέλεια, δεν ήταν λάθος, δεν ήταν ανθρώπινο ή πολλά ανθρώπινα λάθη μαζί, ήταν μία δολοφονία με πρόθεση, δεκάδων αθώων παιδιών με αποκλειστικό θύτη το ελληνικό κράτος…

Μάτι: Αποθεώθηκε ο πραγματογνώμονας Λιότσιος από τους συγγενείς θυμάτων – «Καμία απειλή, καμία κίνηση δεν στάθηκε ικανή για να μην προχωρήσω την υπόθεση»

0

Ο πραγματογνώμονας Δημήτρης Λιότσιος κατά την σημερινή τέταρτη ήμερα της κατάθεσης του στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών αποθεώθηκε με χειροκροτήματα από τους συγγενείς των θυμάτων της πύρινης λαίλαπας που αφαίρεσε τη ζωή 104 συνανθρώπων μας το Ιουλίου του 2018 στο Μάτι.

Ο πραγματογνώμονας κατά την κατάθεσή του έκανε αναφορά στις πιέσεις και τις απειλές που έχει καταγγείλει ότι δέχθηκε κατά τη διάρκεια του έργου του, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Καμία απειλή ή προειδοποίηση δε στάθηκε ικανή προκειμένου να επηρεαστεί η κρίση μου. Βεβαίως και υπήρξαν παρεμβάσεις στο πρόσωπο μου αλλά δεν στάθηκαν ικανές να επηρεάσουν την κρίση μου».

Παράλληλα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επέτρεπε σε κανέναν να παρέμβει στο έργου και περιέγραψε τη συνάντηση που είχε στις 21 Σεπτεμβρίου 201 με τον Βασίλη Ματθαιόπουλο, πρώην αρχηγό του Π.Σ. και κατηγορούμενο στην υπόθεση 8.

«Δεν θα επέτρεπα σε κανέναν να παίξει με αυτήν την υπόθεση με οποιοδήποτε κόστος και για αυτό το λόγο καθυστέρησαν οι πραγματογνωμοσύνες. Διανύαμε και μία προεκλογική περίοδο και δεν ήθελα να γίνει κλωτσοτσούφι υπόθεση. Την προστάτεψα και εγώ και ο εισαγγελέας Ζαγοραίος και ο ανακριτής Μαρνέρης. Δεν θα είχε φτάσει εδώ αυτή η υπόθεση. Καμία απειλή, καμία κίνηση δεν στάθηκε ικανή να μην προχωρήσω υπόθεση. Μιλάω με στοιχεία και αποδείξεις. Δεν εκφέρω προσωπικές απόψεις. Τους ανθρώπους, που είναι από πίσω μου, τους γνωρίζω 25 χρόνια. Ποτέ δε θα επέτρεπα να αδικηθεί κάποιος. Ποτέ δε θα άφηνα να μην πάρει την αξία η υπόθεση που της πρέπει» τόνισε ο κ. Λιότσιος

Απόπειρα;

Σε άλλο σημείο της κατάθεσής του, ο μάρτυρας αναφέρθηκε και σε ένα περιστατικό που συνέβη όταν έγιναν γνωστοί οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση.

«Ήμουν στη λέσχη αξιωματικών και έφυγα να πάω σπίτι μου με τη μηχανή μου. Διακόσια μέτρα από σπίτι φρέναρα. Αντιλήφθηκα ότι είχε φύγει αλυσίδα απόμηχανή και ήταν μόλις δύο ετών. Πανικοβλήθηκα και πήρα τον αντιπρόσωπο. Το πρωί την πήγα να την δει. Ήμουν σίγουρος πως κάποιο πρόβλημα, τεχνικό, είχε η μηχανή. Ο τεχνικός μου είπε «κάποιος σε αγαπάει πολύ και στο κάνε». Του λέω «τι λες;». Μου είπε αυτό που ακούς. Το παξιμάδι έχει τέτοια τεχνολογία και δε ξεβιδώνει με τίποτα. Πάλι κράτησα αμφιβολίες. Δεν ήθελα να το πιστέψω. Υπήρχε παρέμβαση ανθρώπινου παράγοντα» τόνισε ο μάρτυρας.

Η ένσταση

Νωρίτερα, ένσταση υπέβαλε η υπεράσπιση του Βασίλη Ματθαιόπουλου στην υποβολή ερωτήσεων στον μάρτυρα κ. Λιότσιο από την υποστήριξη της κατηγορίας για τις πιέσεις και τις απειλές που έχει καταγγείλει πως δέχθηκε από τον πρώην αρχηγό του Π.Σ. για την υπόθεση της φονικής πυρκαγιάς. Ο εισαγγελέας της έδρας κ. Μανιάτης εισηγήθηκε την απόρριψη της ένστασης επισημαίνοντας ότι οψίμως υποβάλλεται από την υπεράσπιση του κ. Ματθαιόπουλου.

Η δίκη συνεχίζεται την ερχόμενη Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2023.

Σύγκρουση τρένων στα Τέμπη: Κάποιοι δεν θα βρεθούν ποτέ λόγω εξαΰλωσής τους

0

Οι νεκροί από την τραγωδία στα Τέμπη ανέρχονται στους 44. Σύμφωνα με πληροφορίες, 12 σοροί μπορούν να αναγνωριστούν, όμως για τις υπόλοιπες 32 θα χρειαστεί ταυτοποίηση με DNA.

Ανεβαίνει ο αριθμός των νεκρών από τη σύγκρουση τρένων στα Τέμπη. Οι νεκροί ανέρχονται στους 44, εκ των οποίων οι 7 σοροί είναι απανθρακωμένες. Επίσης, στο νεκροτομείο της Λάρισας έχουν μεταφερθεί και 11 σακούλες με ανθρώπινα μέλη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, 12 σοροί μπορούν να αναγνωριστούν, όμως για τις υπόλοιπες 32 θα χρειαστεί ταυτοποίηση με DNA. Πηγές της Πολιτικής Προστασίας αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται να βρεθούν 2-3 σοροί ακόμοι, ωστόσο υπάρχει περίπτωση κάποιες να μην βρεθούν ποτέ λόγω εξαΰλωσής τους.

Ο αριθμός των νεκρών εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 55, ενώ τα αίτια θανάτων ήταν κυρίως απανθρακώσεις, ακρωτηριασμοί, βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και εσωτερικές αιμορραγίες. Ωστόσο, τα αίτια των θανάτων όσων ήταν στο βαγόνι – καφετέρια ήταν ακαθόριστα, όπως ανέφερε η ιατροδικαστής στη Λάρισα.

Στο βαγόνι – καφετέρια βρίσκονταν 2 υπάλληλοι και άγνωστος αριθμός επιβατών, ανάμεσά τους ένας 23χρονος πυροσβέστης και η σύντροφός του που δεν έχουν αναγνωριστεί.

Σήμεαρ τα πρώτα αποτελέσματα από τα δείγματα DNA

Σήμερα, Πέμπτη 2 Μαρτίου, το μεσημέρι αναμένονται τα πρώτα αποτελέσματα από τα δείγματα DNA που έδωσαν οι συγγενείς προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι σοροί των θυμάτων από τη φονική σύγκρουση τρένων στα Τέμπη.

Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 3 σοροί, ενώ πολλοί είναι ακόμα οι αγνοούμενοι. Οι έρευνες των διασωστών θα συνεχιστούν και αύριο το πρωί στο τρίτο βαγόνι, ενώ από τα δύο πρώτα βαγόνια ανασύρθηκαν οι σοροί και τα ανθρώπινα μέλη που βρέθηκαν.

Οι εικόνες στα νοσοκομεία είναι τραγικές, με τους συγγενείς να περιμένουν ώρες ατελείωτες μέχρι να λάβουν μια απάντηση. Γονείς που ψάχνουν τα παιδιά τους ανάμεσα στους νεκρούς. Οι γιατροί αναφέρουν ότι η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και η αναγνώριση των νεκρών θα πάρει χρόνο καθώς οι σοροί είναι σε άσχημη κατάσταση, άλλες απανθρακωμένες και άλλες διαμελισμένες.

Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, οι γιατροί ρωτούσαν τους συγγενείς για τατουάζ και ρούχα που φορούσαν οι άνθρωποί τους για να δουν αν είναι ανάμεσα στις σορούς. Μέχρι αυτή την ώρα έχουν ληφθεί 17 δείγματα DNA από σορούς και 23 δείγματα από συγγενείς, ενώ συνολικά στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας έχουν μεταφερθεί 39 σοροί.

Απεργία στο Μετρό για σήμερα κήρυξε το Σωματείο Εργαζομένων

0

Απεργία θα έχει το Μετρό αύριο Πέμπτη 2 Μαρτίου από τις 6 το πρωί ως τις 12 το βράδυ όπως ανακοίνωσε το Σωματείο Εργαζομένων Μετρό Αθηνών.

Η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής: Το Σωματείο μας θρηνεί μαζί με όλη την κοινωνία για το τραγικό θανατηφόρο δυστύχημα στους ελληνικούς σιδηροδρόμους.

Δεκάδες συνάνθρωποι μας χάθηκαν και άλλοι τόσοι τραυματίστηκαν στον βωμό του ιδιωτικού κέρδους και της αδιαφορίας των υπευθύνων.

Χρόνια τώρα το σωματείο μας καταγγέλλει τεράστιες ελλείψεις σε υλικά,
ανταλλακτικά, αναλώσιμα συντήρησης και για την τεράστια έλλειψη σε
προσωπικό για όλες τις ειδικότητες λειτουργίας και συντήρησης, που αναγκάζουν το υπάρχων προσωπικό σε εξαντλητικά ωράρια εργασίας με ότι αυτόσυνεπάγεται.

Τα προβλήματα μας είναι κοινά με τον ΟΣΕ και όποιος δεν το παραδέχεται απλά εθελοτυφλεί. Για όλους τους παραπάνω λόγους θέλοντας το θανατηφόρο ατύχημα που έγινε να είναι το τελευταίο, διατρανώνουμε την αγανάκτηση μας και κηρύσσουμε απεργία από τις 06:00 το πρωί έως τις 24:00 το βράδυ για την Πέμπτη 2/3/2023.