Εργαζόμενος στην καθαριότητα του δήμου Νεάπολης-Συκεών στη Θεσσαλονίκη βρήκε και παρέδωσε πορτοφόλι που περιείχε 1.500 ευρώ.
Όπως ανακοίνωσε ο δήμος Νεάπολης-Συκεών, πρόκειται για τον 44χρονο Παντελή Χουρίδη, o οποίος, ενώ παραλάμβανε τον εξοπλισμό του και πριν αρχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του βρήκε ένα πορτοφόλι και χωρίς να το σκεφθεί δεύτερη φορά το ανέφερε στους προϊσταμένους του.
Από την ταυτότητα που περιείχε διαπιστώθηκε ότι το πορτοφόλι ανήκε σε δημότη, οπότε ο κ. Χουρίδης με τη βοήθεια του επόπτη το παρέδωσε αμέσως στον ιδιοκτήτη του.
«Είμαστε περήφανοι για το ήθος των εργαζομένων στο δήμο μας» δήλωσε ο δήμαρχος Σίμος Δανιηλίδης ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός συνεχάρη τηλεφωνικά τον κ. Χουρίδη. Μάλιστα, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι ο συγκεκριμένος εργαζόμενος απασχολείται με 8μηνη σύμβαση η οποία παρατάθηκε κατά ένα 4μηνο σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του υπουργείου Εργασίας. «Η στάση του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση καθώς πρόκειται για έναν άνθρωπο ο οποίος σε μερικούς μήνες θα είναι άνεργος», τόνισε.
Απαντώντας σε ερώτηση για το αν έκανε κάποια δεύτερη σκέψη κρατώντας στα χέρια του το γεμάτο πορτοφόλι ο Παντελής Χουρίδης, ο οποίος είναι μονογονέας, πατέρας ενός αγοριού ήταν κατηγορηματικός: «Όχι βέβαια, δεν σκέφτηκα στιγμή να κρατήσω κάτι που δεν μου ανήκει, αφήστε που μπορεί τα χρήματα να ανήκαν σε κάποιον ο οποίος έπρεπε να καλύψει μία επείγουσα ανάγκη. Το πρώτο μου μέλημα ήταν να τα παραδώσω γρήγορα, και με τη βοήθεια του επόπτη μου βρήκαμε τον ιδιοκτήτη και τα παραδώσαμε».
«Δεν έχω λόγια που να μπορούν να εκφράσουν το πώς νιώθω αυτή τη στιγμή», ανέφερε μια μητέρα όταν είδε την έκπληξη που της ετοίμασε ο γιος της.
Ειδικότερα, το 13χρονο αγόρι είχε αντιληφθεί την υπερπροσπάθεια της μαμάς του να τα φέρει βόλτα στο σπίτι. Οι δυο δουλειές, η φροντίδα του σπιτιού και, πάνω απ’ όλα, η φροντίδα του γιου της, συγκίνησαν το νεαρό παιδί και θέλησε να τη βοηθήσει και να την ξαλαφρώσει.
Έτσι, κανόνισε με μια γειτόνισσα να καθαρίζει την αυλή της και να κουρεύει το γκαζόν για μερικούς μήνες με αντάλλαγμα ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Στόχος του παιδιού δεν ήταν να κρατήσει την αμοιβή του. Αυτό που ήθελε ήταν να το χαρίσει στη μαμά του που έχανε πολύ χρόνο στο δρόμο με τα ΜΜΜ.
«Όταν είδα το αυτοκίνητο τα έχασα τελείως! Δεν μπορούσα να το πιστέψω! Μου έδωσε τα κλειδιά και από τα μάτια μου κύλησαν δάκρυα συγκίνησης. Μπήκαμε κι οι δυο στο αυτοκίνητο και κάναμε την πρώτη μας βόλτα», ανέφερε συγκινημένη, προσθέτοντας πως είναι πολύ περήφανη για το παιδί της.
«Είναι τόσο καλό παιδί. Μπορεί να έχει και τις κακές του μέρες λόγω εφηβείας, αλλά ποιο παιδί δουλεύει για να αγοράσει αυτοκίνητο στη μαμά του; Έχει πολύ μεγάλη καρδιά και τον λατρεύω».
Το παρακάτω ποστ αναδημοσιεύουμε από τον Λοβερδος Στελακατος Χρηστος ο οποίος το ανήρτησε δημοσια στο προφίλ του θεωρωντας ότι εκφράζει την πλειοψηφία του κόσμου
Ξεφτίλα δικαιοσυνη.
Βίασε 36 παιδιά και αποφυλακίστηκε.
Αποφυλακίστηκε ο Σειραγάκης, καταδικασμένος σε 401 έτη για παιδεραστία
Ο προπονητής είχε καταδικαστεί σε 401 χρόνια φυλάκισης, που με τη συγχώνευση έγιναν 220 και που σε πραγματικά χρόνια έκτισης μειώνονται σε 25 και τελικά σε 20 με τον νέο ποινικό κώδικα.
Ο Σειραγάκης καταδικάστηκε πρωτόδικα για κατάχρηση σε ασέλγεια και απόπειρα κατάχρησης σε ασέλγεια σε βάρος 36 παιδιών, ενώ την ίδια ποινή του επέβαλε και το Εφετείο.
Οι όροι της αποφυλάκισης είναι: Να μην διαμένει και να μην επισκέπτεται τη νήσο Κρήτη, να δίνει το «παρών» δύο φορές το μήνα σε Αστυνομικό Τμήμα, να διαμένει σε περιοχή της Αττικής που έχει οριστεί, να μη συναναστρέφεται με ανήλικους χωρίς παρουσία ή τη συναίνεση των εχόντων την επιμέλεια και να πηγαίνει για συνεδρία με ψυχίατρο μία φορά το μήνα.
Ο Σειραγάκης υπέβαλε αίτημα αποφυλάκισης στο Συμβούλιο της Φυλακής Τρίπολης όπου εκρατείτο, το αίτημα εξετάστηκε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών και έγινε δεκτό υπό τους παραπάνω όρους.
«…Ήταν το 1998 όταν νεαρός ιερέας μόλις 26 ετών διορίστηκα στον Άγιο Γεώργιο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Θέλησαν να γνωρίσω το πραγματικό ποίμνιο, να καταλάβω γιατί τα παιδιά ήταν παραβατικά, γιατί έμεναν στο δρόμο σαν αγρίμια και έμπαιναν σε συμμορίες. Ένα απόγευμα λοιπόν είδα κάποιους εφήβους να παίζουν μπάσκετ. Τους πλησίασα και έπαιξα μπάσκετ μαζί τους φορώντας το ράσο. Ήταν η αρχή του ταξιδιού…»
Έτσι περιγράφει ο πατήρ Αντώνιος την αφετηρία της Κιβωτού του Κόσμου, αυτής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης.
Τώρα, «πατήρ Αντώνιο» δεν τον λες εύκολα, έναν νεότατο άνθρωπο, αστραφτερό στην αύρα, αντίρροπο στην αυστηρότητα του μαύρου ράσου, και αμέτοχο της θρησκειακής μελαγχολίας που μας συνήθισαν οι επαγγελματίες ιερείς των τελευταίων δεκαετιών. Επίσης δεν τη λες «Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση».
Μιλάμε για ένα ανθόκηπο του εθελοντισμού, πες την αυγουστιάτικη καταγάλανη παραλία, πες την οικουμενική αγκαλιά της αυταπάρνησης, αλλά μη τη γειώνεις τόσο γραφειοκρατικά ως ΜΚΟ…
«Είχα πείσμα ότι πρέπει να γίνει κάτι στη γειτονιά. Ήταν και δική μου ευθύνη αυτό. Έπρεπε να βγάλει κάποιος το φίδι από την τρύπα…» Γεννιέται λοιπόν η «Κιβωτός του Κόσμου».
Για τους περίεργους είναι Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Ειδικής Μέριμνας και Προστασίας Μητέρας και Παιδιού, αφοσιωμένος σε παιδιά υπό συνθήκες παραμέλησης και εγκατάλειψης, χωρίς ιατρική φροντίδα, χωρίς μέλλον, τα περισσότερα από μονογονεϊκές οικογένειες, και πολλά χωρίς γονείς.
Η «Κιβωτός του Κόσμου» ιδρύθηκε το 1998 από έναν εικοσιεξάχρονο ιερέα, τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου με όπλα την αγάπη του για τα παιδιά και την επιθυμία του για τη δημιουργία μιας φωλιάς στοργής και φροντίδας για τα παιδιά αυτά της «άλλης» Αθήνας.
Τι είναι τελικά η Κιβωτός και πώς από ένα απλό όραμα κατάφερε να φιλοξενεί σήμερα πάνω από 400 οικογένειες και να αξιοποιεί τουλάχιστον 500 εθελοντές.
«Η Κιβωτός του Κόσμου μετράει σήμερα σχεδόν 13 χρόνια δράσης.
Ξεκίνησε από το καφενείο της ενορίας του Αγ. Γεωργίου στον Κολωνό όπου στεγάζονταν οι οικογένειες τις οποίες βοηθούσαμε, και τελικά ύστερα από 10 χρόνια μεταφερθήκαμε εδώ», θυμάται και συμπληρώνει:
«Η Κιβωτός στεγάζει κόσμο που βρίσκεται σε ανάγκη και σε κίνδυνο, κυρίως μητέρες με παιδιά. Οι μητέρες που έρχονται εδώ είναι κυρίως από την επαρχία και μετακομίζουν στην Αθήνα για να χαθούν μέσα στην ανωνυμία της μεγαλούπολης και να κάνουν μια νέα αρχή».
Αυτήν τη στιγμή στην Κιβωτό φιλοξενούνται 320 παιδιά από τη νηπιακή ηλικία, αλλά και μεγαλύτερα.
«Θα μπορούσε κάλλιστα η Κιβωτός να είναι ένα μεγάλο ορφανοτροφείο, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μας.
Xαρακτηριστικό μας είναι πως προσπαθούμε να κρατήσουμε κοντά τη μητέρα με το παιδί και γι’ αυτό έχουμε τον ξενώνα» λέει ο ίδιος και εξηγεί: «Η μητέρα έχει την επιμέλεια του παιδιού, πάντα όμως με τη βοήθεια των κοινωνικών λειτουργών και των ψυχολόγων μέχρι να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της.
Δεν θέλουμε να ιδρυματοποιήσουμε αυτά τα παιδιά και γι’ αυτό αν δεν υπάρχει ο γονιός –μιλώντας πάντα για μονογονεϊκές οικογένειες- ψάχνουμε να βρούμε και κάποιον συγγενή του ο οποίος θα μπορούσε να κάνει το παιδί να αισθανθεί πως δεν είναι μόνο του σε ένα κλειστό χώρο χωρίς κάποιο οικείο πρόσωπο.
Υπάρχουν επίσης πάρα πολλές οικογένειες οι οποίες ζουν στα όρια της φτώχειας και γι’ αυτό δημιουργήσαμε ένα πρόγραμμα στεγαστικό και πάνω από 30 καταλύματα τα οποία συντηρούμε εμείς, με τους δικούς μας πόρους, μόνο και μόνο για να κρατήσουμε τη μάνα κοντά στο παιδί και να μην το εγκαταλείψει σε κάποιο ορφανοτροφείο».
Οι άνθρωποι της Κιβωτού αναλαμβάνουν να γράψουν τα παιδιά στο σχολείο, να τα διαβάσουν, να τα ταϊσουν και να τους προσφέρουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Για το έργο που παράγει η Κιβωτός του Κόσμου χρειάζονται βεβαίως πολλά χρήματα, τα οποία συλλέγονται μέσα από τις προσφορές του απλού κόσμου.
«Οι κρατικοί φορείς ουσιαστικά δεν βοηθούν. Ο κόσμος που μας συμπαραστέκεται όμως -και ειδικά μέσα σε αυτή τη δύσκολη οικονομικά περίοδο- αυξάνεται συνεχώς».
Κι ύστερα λέμε κι εμείς ότι χριστιανίζουμε, λέμε ότι φιλανθρωπούμε, λέμε ότι νοιαζόμαστε… Όποιος μπορεί, όποιος πείθεται να στείλει ένα φιλί, όποιος δεν αυτοκτόνησε ακόμη βλέποντας ΤV, να μια φωτεινή διέξοδος αυτογνωσίας και αυθεντικής χαράς
Σύμφωνα με τον επίσημο δείκτη των Ηνωμένων Εθνών, οι Δανοί είναι σταθερά τα τελευταία χρόνια στις πρώτες θέσεις των πιο ευτυχισμένων λαών στον κόσμο. Τι γνωρίζουν, λοιπόν, για την ανατροφή χαρούμενων και γεμάτων αυτοπεποίθηση παιδιών;
Ένα μικρό, απλό παράδειγμα, που όμως, μπορεί να έχει μεγάλη εφαρμογή στην καθημερινότητά μας, αποτελεί και το παρακάτω:
Ο Knud Ejler Løgstrup, διάσημος Δανός φιλόσοφος και θεολόγος, ο οποίος έχει επηρεάσει πολύ τη δανέζικη σκέψη, πίστευε ότι οι γονείς έχουν την ευθύνη να τρέφουν το μυαλό των παιδιών τους με κάτι περισσότερο από διασκέδαση και στείρες γνώσεις. Θεωρούσε ότι πρέπει να καλλιεργούν την ικανότητά τους για ενσυναίσθηση.
Έλεγε ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούμε ή οι ιστορίες που λέμε για τους άλλους είναι σημαντικά εργαλεία για να διδάξουμε τα παιδιά μας πώς να μπαίνουν στη θέση των άλλων. Όταν οι Δανοί μιλούν για άλλα παιδιά μπροστά στα δικά τους, για παράδειγμα, οι λέξεις που χρησιμοποιούν έχουν πολύ ενδιαφέρον. Προφανώς, δεν τις σκέφτονται ιδιαίτερα.
Είναι απλώς φράσεις που όλοι οι γονείς χρησιμοποιούν όταν μιλούν με άλλους. Αλλά έχουν μια ισχυρή τάση να τονίζουν τα καλά χαρακτηριστικά των άλλων παιδιών. Είναι πολύ συνηθισμένο να ακούσεις φράσεις όπως «Είναι τόσο γλυκό αγοράκι, έτσι δεν είναι;», «Είναι πολύ ευγενική, δεν συμφωνείς;», «Αυτό που έκανε βοήθησε πολύ, σωστά;», «Είναι καλός, συμφωνείς;».
Οι λέξεις που χρησιμοποιούν θέτουν τις βάσεις ώστε τα παιδιά τους να τείνουν αυτόματα να βλέπουν το καλό στους άλλους στο μέλλον. Τονίζοντας το καλό στους άλλους, αρχίζουν αυθόρμητα να το βλέπουν και εκείνα.
Έτσι, δημιουργείται στα παιδιά μια φυσική τάση να εμπιστεύονται τους άλλους. Είναι πραγματικά σπάνιο να ακούσεις έναν Δανό να μιλάει αρνητικά για κάποιο άλλο παιδί μπροστά στα δικά του παιδιά.
Αντιθέτως, αυτό που κάνουν είναι ότι προσπαθούν να εξηγήσουν τη συμπεριφορά των άλλων και γιατί μπορεί να φέρθηκαν άσχημα – «Μάλλον θα ήταν πολύ κουρασμένη και δεν θα είχε κοιμηθεί καλά», «Λες να ήταν πεινασμένος;
Ξέρεις πόσο γκρινιάρηδες μπορεί να γίνουμε όταν πεινάμε» κ.ά. Προσπαθούν να κάνουν τα παιδιά τους να βλέπουν τη συμπεριφορά ενός άλλου παιδιού ως αποτέλεσμα κάποιων συνθηκών, αντί να κολλήσουν στο παιδί την ταμπέλα του κακού, του εγωιστή ή του αγενή.
Αν είμαστε σε θέση να φανταστούμε ότι μπορεί κάποιος να περνάει δύσκολα, μπορούμε ευκολότερα να δούμε τη συμπεριφορά του με κατανόηση. Αντί να του κολλήσουμε μια αρνητική ταμπέλα, μπορούμε να φωτίσουμε την οπτική μας με ενσυναίσθηση. Αυτό μας κάνει επίσης να αισθανόμαστε καλύτερα, επειδή εξοικονομούμε χρόνο που διαφορετικά θα σπαταλούσαμε για να νιώθουμε αρνητικά.
Ο Løgstrup δεν ήταν αφελής να νομίζει ότι όταν εμπιστεύεσαι άλλους πάντα ανταμείβεσαι. Απλώς πίστευε ότι η εμπιστοσύνη, καθώς και άλλες κυρίαρχες εκφράσεις της ζωής, όπως η ικανότητα να μιλάς ανοιχτά, η αγάπη και η συμπόνια, είναι βασικά συστατικά της ανθρώπινης φύσης. «Όταν δείχνεις εμπιστοσύνη στους άλλους, απελευθερώνεις τον εαυτό σου», έλεγε. Και είναι αλήθεια. Η εμπιστοσύνη είναι πολύ απελευθερωτική.
Μια συγκλονιστική εξομολόγηση είχε κάνει η 40χρονη Κατερίνα στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», η οποία στα 14 της βιάστηκε από τον πατέρα της και εννιά μήνες μετά, γέννησε το παιδί του, το οποία είναι σήμερα 25 χρόνων.
«Βιάστηκα σε ηλικία 14 ετών από τον ίδιο μου τον πατέρα. Ξεκίνησε πολλά χρόνια νωρίτερα, περίπου μια πενταετία, όταν και με παρενοχλούσε σεξουαλικώς. Την πρώτη φορά ήμουν 9 ετών. Στα 14 προχώρησε στην πράξη» εξομολογείται η 40χρονη Κατερίνα, η οποία αποκάλυψε πως «ένιωθα ντροπή, ενοχές, θυμό».
Η 14χρονη τότε Κατερίνα ζούσε με τον πατέρα της, καθώς οι γονείς της είχαν χωρίσει και η μητέρα της έμενε στις ΗΠΑ. Ο βιασμός της από τον ίδιο τον γονιό της την έχει στιγματίσει και την συνέτριψε ως παιδί.
Η ίδια περιγράφει τη νύχτα του βιασμού. Ήταν μετά από κάποιο πάρτυ των αδελφών της και η μικρή Κατερίνα είχε αποκοιμηθεί στο κρεβάτι της. Όταν ξύπνησε, είδε τον πατέρα της από πάνω της. «Έκλαψα βουβά» είπε. Μετά από 9 μήνες, στα 14 της, έφερε στον κόσμο το παιδί του πατέρα της, το οποίο είναι σήμερα 25 χρόνων.
«Πριν από λίγα χρόνια έμαθα ότι είχε πειράξει και τις δύο αδελφές μου. Ήθελα να τον σκοτώσω» εξομολογείται η Κατερίνα. Ως μεγαλύτερη αδελφή ένιωθε προστάτιδα των άλλων δύο μικρότερων. Έμαθε για την κακοποίησή τους από τον πατέρα τους, αφού εκείνος δεν ήταν πια στη ζωή.
Δείτε τη συνέντευξή της στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα»:
Φρίκη προκαλεί η δολοφονία ενός δίχρονου παιδιού στη Φλόριντα, το οποίο βρέθηκε νεκρό στο στόμα ενός αλιγάτορα την περασμένη Παρασκευή.
Κατηγορούμενος για το ασύλληπτο έγκλημα, είναι ο πατέρας του παιδιού, ο οποίος φέρεται σύμφωνα με την αστυνομία, να έριξε το παιδί στη λίμνη όπου ήταν ο αλιγάτορας, αφού προηγουμένως δολοφόνησε τη σύζυγό του και μητέρα του παιδιού.
Ο 2χρονος Τάιλεν Μόσλει, είχε δηλωθεί ως αγνοούμενος αφού η μητέρα του, Πάσαν Τζεφέρι, 20 ετών, βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της το απόγευμα της Πέμπτης με πολλαπλές μαχαιριές, δήλωσε ο αρχηγός της αστυνομίας του St. Petersburg Anthony Holloway σε συνέντευξη Τύπου την Παρασκευή, σύμφωνα με το CNNi.
O πατέρας του Τόμας Μόσλεϊ, 21 ετών αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για φόνο πρώτου βαθμού.
«Λόγω των εξαιρετικά σοβαρών καταγγελιών γύρω από αυτές τις τραγικές απώλειες, η έρευνά μας επικεντρώνεται επί του παρόντος στη συλλογή πληροφοριών για τα γεγονότα και τις συνθήκες της υπόθεσης, καθώς και για την ψυχική κατάσταση του πελάτη μας», δήλωσε η συνήγορός του κατηγορούμενου, Σάρα Μόλο.
Ο Μόσλει φέρεται να «έριξε ή άφησε» τον δίχρονο γιο του, Τάιλεν, σε μια λίμνη, και έγινε αιτία να τραυματιστεί θανάσιμα, σύμφωνα με μία από τις ένορκες καταθέσεις.
Η οικογένεια της μητέρας του μικρού, σύμφωνα με μία από τις καταθέσεις, βρήκε νεκρή στο διαμέρισμά της την Τζεφέρι με «πάνω από συνολικά 100 εμφανή κοψίματα και μαχαιριές».
«Ένα ματωμένο δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα μπουκάλι που περιείχε καθαριστικό υγρό, το οποίο βρέθηκε κάτω από το κρεβάτι στον τόπο του εγκλήματος ταυτοποιήθηκε πως είναι του Μόσλει», αναφερόταν επίσης σε ένορκη κατάθεση.«Ένα ματωμένο αποτύπωμα παπουτσιού με το διακριτικό «Gucci» εντοπίστηκε στο πάτωμα του μπάνιου όπου βρέθηκε το θύμα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Το μικρό αγόρι δεν βρισκόταν στον τόπο του εγκλήματος και οι αρχές ξεκίνησαν έρευνες για τον εντοπισμό του.
Χωρίς τις αισθήσεις της διακομίστηκε στο Κέντρο Υγείας Αμφιλοχίας μια 17χρονη σήμερα, Τρίτη 4 Απριλίου στις 19:45.
Την άτυχη νεαρή έφερε στα χέρια ο πατέρας της και πρόκειται για ταξιδιώτες που ξεκίνησαν από Αλβανία με προορισμό την Αθήνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του e-maistros.grλίγο έξω από την Αμφιλοχία το παιδί δεν αισθανόταν καλά και ο πατέρας του μπήκε στην Αμφιλοχία κι έτρεξε στο Κέντρο Υγείας για τις πρώτες βοήθειες αλλά η νεαρή, δυστυχώς, δεν τα κατάφερε.
Η νεκροψία – νεκροτομή θα ρίξει φως στα αίτια του θανάτου της.
Οριστική είναι πλέον η επιστροφή της ιστορίας των Πανθέων, που μέσα από τον ΣΚΑΪ οι τηλεθεατές θα μπορούν τη νέα σεζόν να γνωρίσουν τους ήρωες του σπουδαίου μυθιστορήματος του Τάσου Αθανασιάδη.
Σημαντικό μάλιστα είναι ότι η εμβληματική σειρά της εγχώριας παραγωγής μυθοπλασίας θα δίνει ραντεβού με τους τηλεθεατές καθημερινά μέσω του ΣΚΑΪ, για να γνωρίσουν την ιστορία τριών γενεών μιας μεγαλοαστικής οικογένειας των Αθηνών, των Πανθέων, που εκτείνεται από το 1897 έως το 1940.
Στο επίκεντρο της ιστορίας η ερωτική σχέση της Μάρμως (που είχε ενσαρκώσει η Κάτια Δανδουλάκη) με τον Κίτσο (Στέλιος Καλογερόπουλος) που είναι όμως, ανιψιός του συζύγου της Ανδρέα (Άγγελος Αντωνόπουλος).
Η εταιρεία παραγωγής J.K. Productions με τον σκηνοθέτη Σπύρο Μιχαλόπουλο έχουν ξεκινήσει ήδη επαφές με τους ηθοποιούς που θα πρωταγωνιστήσουν στους Πανθέους και μάλιστα με πολύ σημαντικούς ηθοποιούς.
Πολύ κοντά λοιπόν σε συμφωνία είναι ο Αιμίλιος Χειλάκης για να ενσαρκώσει τον «Ανδρέα», ενώ για τον «Κίτσο» γίνονται επαφές με τον Μιχάλη Σαράντη… και μακάρι να επιτευχθεί συμφωνία
Σημαντικό όμως, είναι πως πολύ κοντά σε θετική απάντηση βρίσκεται η Κάτια Δανδουλάκη, η οποία στη σειρά που προβλήθηκε από το 1977 έως το 1979 είχε αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές ως «Μάρμω». Αν όλα πάνε καλά τότε η σπουδαία ηθοποιός θα ενσαρκώσει τη «Χρυσοστόμη Πανθέου», που είχε υποδυθεί εξαιρετικά η Αλέκα Παΐζη.
Οι επαφές με ηθοποιούς συνεχίζονται καθώς το πρώτο «πάμε, γύρισμα» από τον Σπύρο Μιχαλόπουλο προγραμματίζεται να ειπωθεί στις αρχές Ιουνίου, αφού οι Πανθέοι θα ενταχθούν στο πρόγραμμα του ΣΚΑΪ από τις αρχές της νέας σεζόν περιμένοντας τους τηλεθεατές να γνωρίσουν τους έρωτες, τα πάθη και τα λάθη της μεγαλοαστικής οικογένειας που δικαιολογημένα η ιστορία τους έχει συμπεριληφθεί στο «πάνθεον» της ελληνικής λογοτεχνίας.
Στη δημοσιότητα έδωσε η αστυνομία τα στοιχεία του 66χρονου λυράρη που βίαζε και εξέδιδε ανήλικο στο Ηράκλειο. Ο μουσικός που κρατείται στις φύλακες Τρίπολης έχει αρνηθεί όλες τις κατηγορίες.
Όπως αναφέρει η ΕΛΑΣ, πρόκειται για τον λυράρη Αναστάσιο Ρεράκη που γεννήθηκε το 1957 στο Ηράκλειο Κρήτης. Η Ελληνική Αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα, κατόπιν σχετικής διάταξης της Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ηρακλείου, τα στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφίες του μουσικού που κατηγορείται για βιασμό και μαστροπεία ανηλίκου.
Ο 66χρονος λυράρης την περασμένη Παρασκευή (31.3.2023) απολογήθηκε ενώπιον ανακρίτριας και εισαγγελέα, οι οποίοι αποφάσισαν την άμεση προφυλάκισή του.
Ο μουσικός κατηγορείται ότι βίαζε και εξέδιδε ένα ανήλικο αγόρι στο Ηράκλειο από το 2018 έως τώρα. Οι αρχές αποφάσισαν τη μεταφορά του 66χρονου σε φυλακές εκτός Κρήτης και έτσι αποφασίστηκε να κρατηθεί στο σωφρονιστικό κατάστημα Τρίπολης.
Υπενθυμίζεται επίσης ότι τουλάχιστον τρία άτομα, μεταξύ των οποίων και ένας γιατρός, φέρονται να έχουν έρθει σε επαφή με τον ανήλικο, ενώ αναζητούνται ακόμα δύο, που όπως έχει καταγγείλει το παιδί, ήρθαν σε σεξουαλική επαφή μαζί του.
Ο 66χρονος λυράρης κατηγορείται για σεξουαλική κακοποίηση και εκπόρνευση ανηλίκου, αν και ο ίδιος από την πλευρά του έχει αρνηθεί όλες τις κατηγορίες.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο του αγοριού, Γιώργο Κοκοσάλη, το παιδί έχει δώσει τέσσερις καταθέσεις όπου περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια όλα όσα έχει υποστεί από τον 66χρονο λυράρη, αλλά και από άλλους άνδρες.
