Η παρουσιάστρια Μαρία Ηλιάκη έδωσε μια συγκινητική συνέντευξη στο Μarie Claire και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον χαμό της μητέρας της, λέγοντας χαρακτηριστικά πως θα ήθελε να την είχε δίπλα της στο μαιευτήριο όταν γέννησε την κόρη της.
«Δίχως να το γνωρίζω – επειδή είχαμε μια συγκρουσιακή σχέση – η μητέρα μου ήταν ένας πολύ βασικός πυλώνας στη ζωή μου. Εκτός του ότι ήταν το λιμάνι μου και απευθυνόμουν σ’ εκείνη για ό,τι κι αν συνέβαινε, ήταν και ο άνθρωπος στον οποίο ξεσπούσα. Γιατί εκείνη ήταν πάντα εκεί να με ακούει και να μου τα συγχωρεί όλα.
Οπότε περάσαμε πολύ γλυκές αλλά και πολύ δύσκολες στιγμές, ειδικά στην εφηβεία. Όταν χάνεις τη μητέρα σου, αισθάνεσαι ορφάνια. Μια μεγάλη μοναξιά. Αυτό ένιωσα. Θα ήθελα πολύ να είναι εδώ, γιατί αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Στο μαιευτήριο τη σκεφτόμουν έντονα, ήθελα να είναι εκεί. Μου λείπει πολύ.
Σχετικά με το αν μ’ επηρεάζει κι αλλιώς τώρα που είμαι μητέρα, ναι, έχω σκεφτεί αρκετές φορές, με φόβο και με τρόμο πώς θα είναι για το παιδί μου αν φύγω εγώ από τη ζωή. Αλλά, όπως είπα, επειδή ο φόβος σε μένα αποτελεί τροχοπέδη, προσπαθώ ν’ αγαπώ όσο γίνεται τον εαυτό μου και να τον προσέχω. Είμαι στρατιώτης σε αυτό. Κάνω τις εξετάσεις μου, κοιτάζω να είμαι καλά, να είμαστε υγιείς εγώ και ο πατέρας της Κατερίνας, για να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο κοντά της», είπε η γνωστή παρουσιάστρια.
H Μαρία Ηλιάκη παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ και μίλησε για όλα.
«Το σχεδιάζαμε, θέλαμε να κάνουμε ένα μωρό με τον Στέλιο. Και οι δύο επιθυμούσαμε ένα παιδάκι και είχαμε πει να το προσπαθήσουμε. Αλλά είναι άλλο να το σχεδιάζεις κι άλλο να σου λέει ξαφνικά ο γιατρός “είσαι έγκυος!”. Περίμενα πως θα ήμουν πιο συναισθηματική την περίοδο της εγκυμοσύνης, αλλά ήμουν λίγο αποστασιοποιημένη. Στο μαιευτήριο πια, όταν ήρθε το μωρό, μου ήρθαν όλα τα συναισθήματα μαζί», παραδέχεται.
Μήπως ήταν λίγο και από φόβο; Ήθελες να πάνε πρώτα όλα καλά και μετά να αφεθείς σε αυτό;
Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα, αλλά υποπτεύομαι πως μάλλον ναι, ήταν από φόβο, γιατί είχα μία αγωνία να μη συμβεί κάτι, έτσι μέχρι την τελευταία στιγμή δεν με είχα αφήσει να το πολυχαίρομαι. Επίσης, η αρχή της εγκυμοσύνης ήταν δύσκολη. Επί τέσσερις μήνες ήμουν σε μία φάση που έλεγα: «Μα γιατί; Έτσι είναι όλες οι εγκυμοσύνες; Δεν θέλω!». Έκανα όλη μέρα εμετούς, 40-50 εμετούς τη μέρα.
Ήταν και το lockdown και ο γιατρός μου μού είχε πει πως σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να ρισκάρω να κολλήσω κάτι, οπότε ήμουν όλη μέρα στο σπίτι. Δεν με άφηνε ούτε να δω κόσμο ούτε να ταξιδέψω. Ήμουν πολύ μόνη, γιατί ο Στέλιος δούλευε στην Ελβετία και δεν μπορούσα να πάρω ένα αεροπλάνο να πάω να τον δω, ενώ και εκείνος απέφευγε να έρχεται συχνά λόγω Covid.
Πώς το ανακοίνωσες στον Στέλιο όταν έμαθες ότι είσαι έγκυος;
Ήταν στην Ελβετία και του το έστειλα σε μήνυμα! Τον πήρα πρώτα τηλέφωνο και δεν απάντησε. Μου είχε στείλει, λοιπόν, ένα πολύ γλυκό μήνυμα ο γυναικολόγος μου, ο Γιάννης Βασιλόπουλος, μία πολύ ωραία φωτογραφία, για να μου το ανακοινώσει. Και εγώ αυτή τη φωτογραφία την έκανα προώθηση στον Στέλιο!
Μάλιστα, άργησε να μου απαντήσει, γιατί είχε χειρουργεία. Με παίρνει, λοιπόν, το απόγευμα τηλέφωνο και μου λέει «Τι είναι αυτό που μου έστειλες;». Και του απαντώ «Είμαι έγκυος». Ε, καταλαβαίνεις, υπήρξε ένας ενθουσιασμός.
Πώς πέρασαν όλοι αυτοί οι μήνες της εγκυμοσύνης με καραντίνα στη Νέα Σμύρνη;
Προσπάθησα να είμαι κουλ, σχεδόν αναίσθητη, για να μην αγχωθώ περισσότερο, καθώς ήμουν μόνη και κλεισμένη σε ένα σπίτι. Θυμάμαι το πρώτο βράδυ που ξεκίνησαν οι εμετοί και οι ναυτίες. Είχα πέσει στο κρεβάτι και με είχε πιάσει φοβερός πονοκέφαλος. Είπα μέσα μου «Μάτι θα είναι». Κοιτάω το ρολόι, ήταν 2.00 το πρωί. Στέλνω μήνυμα σε έναν φίλο μου, που ξέρω πως είναι ξύπνιος εκείνες τις ώρες και του γράφω «Μπορείς να με ξεματιάσεις; Έχω πολύ μάτι, άστα, χάλια!». Αφού με έβρισε που τον ξύπνησα, μου λέει «Μην ανησυχείς, θα σε ξεματιάσω». Μετά από μία ώρα ξύπνησα χειρότερα, έλεγα πως δεν με ξεμάτιασε καλά! Ε, από εκείνο το βράδυ άρχισαν οι πρώτοι εμετοί και δεν σταμάτησαν ποτέ.
Το είχατε δρομολογήσει να πας να βρεις τον Στέλιο στην Ελβετία;
Ναι, μόλις με άφηνε ο γιατρός μου να ταξιδέψω, θα έφευγα, γιατί θέλαμε να είμαστε μαζί αυτούς τους μήνες. Με το που μου είπε ο γυναικολόγος μου «Μπορείς να ταξιδέψεις», την άλλη μέρα πήρα το αεροπλάνο για Ζυρίχη.
Παρά τις ναυτίες σου, όλο αυτό τον καιρό πάντως ήσουν αρκετά ενεργή στα social media…
Όταν δεν έκανα εμετούς, δεν ζαλιζόμουν και δεν είχα πονοκέφαλο, ήμουν, ναι! Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η επαφή με τον κόσμο. Ήταν και μία διέξοδος, γιατί δεν μπορούσα να κάνω πολλά. Ήταν χειμώνας, δεν με άφηνε ο Στέλιος να βγαίνω βόλτα στα χιόνια, φοβόταν μη γλιστρήσω, δεν με άφηνε να βγαίνω βόλτα στη βροχή, φοβόταν πάλι να μη γλιστρήσω, και επειδή όλους αυτούς τους μήνες έβρεχε και χιόνιζε, ήμουν βασικά στο σπίτι μας, σε ένα χωριουδάκι έξω από τη Ζυρίχη.
Μαγείρευα, διάβαζα, έκανα και τα stories μου. Έκανα και νέες φιλίες, τρία κορίτσια από την Ελλάδα που κάναμε παρέα, την Ανατολή, την Μπίλι και την Εύη (σ.σ. Φραγκολιά), με την οποία κάναμε μαζί και κάποιες φωτογραφίσεις για το Instagram. Ήρθαμε κοντά με τα κορίτσια αυτά και μου λείπουν τώρα. Θέλω με την πρώτη ευκαιρία να τις δω. Με βοήθησαν σε όλα και περάσαμε μαζί όμορφα, γιατί εκείνες ζούσαν ήδη αρκετά χρόνια στην Ελβετία. Με βοήθησαν να εγκλιματιστώ και να γνωρίσω τα μέρη, γιατί ο άντρας μου δούλευε πολλές ώρες.
Ήταν αυστηρός μαζί σου ο Στέλιος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή απλά φοβόταν να μη γλιστρήσεις;
Όχι, δεν ήταν αυστηρός, ήταν απλά πολύ προσεκτικός. Γιατί πέρα από τα πρακτικά, όπως οι εμετοί που με ταλαιπώρησαν, όλα τα άλλα ευτυχώς ήταν μία χαρά. Ο άντρας μου ήταν ουσιαστικά ο γιατρός μου (σ.σ. είναι γυναικολόγος) όσο μέναμε στην Ελβετία. Έβλεπε πως οι εξετάσεις ήταν καλές, πως όλα ήταν μία χαρά με το μωρό και ήταν πολύ καθησυχαστικός.
Εντοπίζεις αλλαγές στον εαυτό σου αυτούς τους τέσσερις μήνες που έχει έρθει στον κόσμο η μικρή;
Πολλές, έχω γίνει πιο ήρεμη και υπομονετική και γενικώς προσέχω πιο πολύ. Για παράδειγμα, οδηγώ προσεκτικά, φοβάμαι μην πάθω τίποτα. Έχω μέσα μου το άγχος μήπως μείνει η μικρή χωρίς μαμά, όπως έμεινα εγώ χωρίς τη μαμά μου. Επίσης, δεν δίνω πια απόλυτη προτεραιότητα στη δουλειά μου, όπως παλιά. Από τα 18 μου δούλευα όλη μέρα. Ήθελα να πηγαίνουν όλα καλά στη δουλειά και έλεγα πως θα έρθουν και τα υπόλοιπα. Τα τελευταία χρόνια αυτό έχει αλλάξει, σκέφτομαι πως θέλω να είναι καλά η οικογένειά μου, ο Στέλιος και τώρα και το μωρό μας, και θα έρθουν και τα υπόλοιπα.
Κάπου διάβασα πως το καλοκαίρι παντρεύεστε με τον Στέλιο και κάνετε και βάφτιση μαζί.
Να σου πω κάτι; Με έχουν τρελάνει με αυτή την ερώτηση. Και επειδή κάτι πρέπει να απαντώ, είπα πως θα τα κάνουμε όλα μαζί το καλοκαίρι. Δεν είναι κάτι που το έχουμε κανονίσει, αλλά το έχουμε συζητήσει. Έχουμε πει πως αν όλα είναι καλά και αν μπορούμε να καλέσουμε και λίγο κόσμο, θα θέλαμε να κάνουμε ένα ωραίο πάρτι με τους φίλους και τους δικούς μας.
Πάντως, δεν δίνεις την αίσθηση πως είσαι το κορίτσι που ονειρεύεται να βάλει το παραμυθένιο νυφικό.
Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν με φαντάστηκα με νυφικό-υπερπαραγωγή. Τις προάλλες είδα μία νύφη σε περιοδικό μόδας που πήγε στην εκκλησία με ολόσωμη λευκή φόρμα και τρελάθηκα. Πάντως, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία. Έχουμε πει πως αν όλα είναι καλά, θα το κάνουμε το καλοκαίρι.
Ήταν για σένα όνειρο ζωής όταν βρεις τον άνθρωπό σου να κάνεις οικογένεια;
Πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να λέει πως ήθελα να κάνω οικογένεια και παιδί. Από την άλλη, όλες μου οι επιλογές μέχρι πριν από τον Στέλιο δεν οδηγούσαν εκεί. Δεν θέλω να θίξω τους ανθρώπους σε καμία περίπτωση, μπορεί με κάποιον άλλο να ήταν τέλειοι, εμείς δεν ταιριάξαμε, αλλά οι επιλογές που έκανα σαφώς δεν οδηγούσαν σε μία τέτοια έκβαση. Ενδεχομένως, λοιπόν, αυτή ήταν η στιγμή που έπρεπε να έρθει όλο αυτό στη ζωή μου.
Μαρία Ηλιάκη για Eurovision 2026: «Έχω πάρα πολλά νεύρα που βγήκαμε δέκατοι – Στόχευσα λάθος την αρνητική μου ενέργεια»
Με αρκετή δόση αυτοσαρκασμού σχολίασαν η Μαρία Ηλιάκη και ο Κρατερός Κατσούλης το αποτέλεσμα της Ελλάδας στη Eurovision 2026, το πρωί της Δευτέρας 18/5 μέσα από την εκπομπή «Νωρίς νωρίς» στην EΡΤ.
Δείτε το βίντεο:
Η Μαρία Ηλιάκη εμφανώς απογοητευμένη για τη 10η θέση της Ελλάδας, είπε αρχικά: «Έχω πάρα πολλά νεύρα που βγήκαμε δέκατοι! Δεν το περίμενα με τίποτα, από γεννησιμιού μου!»
Ο Κρατερός Κατσούλης συνέχισε στο ίδιο κλίμα πειράζοντάς τη για τον τρόπο που «διαχειρίστηκε» ενεργειακά τον διαγωνισμό. «Δεν είχες υπολογίσει την Αυστραλία; Τη Βουλγαρία; Τη Ρουμανία; Την Ιταλία;», της είπε γελώντας, με την παρουσιάστρια να απαντά πως είχε στοχοποιήσει μόνο τη Φινλανδία.
«Στόχευσα λάθος την αρνητική μου ενέργεια. Την πήγα στην έκτη θέση, αλλά δεν είχα υπολογίσει τους υπόλοιπους», ανέφερε χαρακτηριστικά η Μαρία Ηλιάκη, πριν παραδεχτεί: «Εγώ φταίω! Το παίρνω όλο πάνω μου! Ήταν λάθος ο τρόπος που το διαχειρίστηκα».
Μαρία Ηλιάκη: «Στεναχωρήθηκα με αυτό που είπε ο Akylas – Ζορίστηκα με τη ψηφοφορία»
Η Μαρία Ηλιάκη έκανε δηλώσεις στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» και σχολίασε τον φετινό τελικό της Eurovision 2026, εκφράζοντας τη δική της άποψη για τα αποτελέσματα αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ψήφισαν οι κριτικές επιτροπές.
Δείτε το βίντεο:
Μετά την αποχώρησή της από τα στούντιο της ΕΡΤ, τα ξημερώματα της Κυριακής 17 Μαΐου, η παρουσιάστρια τόνισε:
«Όλοι είχαμε πιστέψει ότι θα πηγαίναμε καλύτερα φέτος. Δεν κατάλαβα τι έγινε φέτος με τις επιτροπές, πολύ μπλεγμένα τα δωδεκάρια».
Η Μαρία Ηλιάκη ανέφερε επίσης: «Ο Akylas είναι ένα πολύ καλό παιδί και γλυκός χαρακτήρας. Του αξίζουν πολύ καλύτερα πράγματα. Στεναχωρήθηκε ο Ακύλας και φάνηκε, ήταν πολύ αυθόρμητο αυτό που είπε κι εκεί στεναχωρήθηκα κι εγώ. Ζορίστηκα με την ψηφοφορία».
Ο Akylas στις πρώτες δηλώσεις του είπε στην κάμερα της ΕΡΤ: «Λοιπόν παιδιά, δεν ξέρω τι να πω, δεν ξέρω αν πρέπει να ζητήσω συγγνώμη, για να είμαι ειλικρινής. Είμαι όντως στεναχωρημένος. Γιατί δεν ήθελα να σας απογοητεύσω, δεν ήθελα να στεναχωρήσω πραγματικά. Με φέρατε μέχρι εδώ, με στηρίξατε, και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα. Το ότι μου δώσατε αυτή την ευκαιρία, να είμαι σε αυτόν τον μεγάλο διαγωνισμό. Και πραγματικά, να ξέρετε ότι εγώ σε όλο αυτό το ταξίδι έδωσα το 100%, το 200% της αντοχής μου και του εαυτού μου. Αρρώστησα, έβγαλα αμυγδαλές, έκανα τα πάντα για να δώσω το καλύτερο που μπορώ».
Συνέντευξη στο podcast Just Τζόρτζια παραχώρησε η Μαρία Ηλιάκη. Η αγαπημένη παρουσιάστρια στην περίοδο που βρισκόταν στην τηλεόραση, στη ζωή μακριά από αυτή καθώς και στον σύζυγό της, Στέλιο Μανουσάκη.
«Είμαι δημοσιογράφος-παρουσιάστρια. Τότε υπήρχε έμπνευση, κάναμε πολύ ωραία πράγματα. Άλλαξαν οι εποχές, άλλαξε η τηλεόραση, μεγάλωσα… Δε μου λείπει ιδιαίτερα η ζωή μου στην τηλεόραση. Έφυγα από την Ελλάδα γιατί ερωτεύτηκα. Τον ήξερα από την Ελλάδα και έτυχε να δουλεύει εκεί, να είναι γιατρός. Γυναικολόγος.
Δεν έκανα εξωσωματική. Έγινε αμέσως. Είμαι έξι χρόνια μεγαλύτερή του. Έχω πάρα πολύ καλά γονίδια. Η μαμά μου φαινόταν πολύ νέα. Αν θέλουμε με τον σύζυγό μου, νομίζω υπάρχει χρόνος να κάνουμε και δεύτερο παιδί» αποκάλυψε η Μαρία Ηλιάκη.
Μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Μαρία Ηλιάκη στη διαδικτυακή εκπομπή της Νάνσυς Παραδεισανού.
Μεταξύ άλλων, η παρουσιάστρια της εκπομπής της ΕΡΤ1, Νωρίς νωρίς, αποκάλυψε τον λόγο που δεν θέλουν μαζί με τον σύζυγό της, Στέλιο Μανουσάκη να μεγαλώσουν κι άλλο την οικογένειά τους.
Δείτε το σχετικό απόσπασμα στο 27:30′:
«Το να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας έχει φύγει σαν ενδεχόμενο. Και οι δύο πια… Δε θέλω να ακουστεί περίεργο αυτό, αλλά αισθάνομαι ότι μεγάλωσα. Σε κάποια πράγματα είμαι πολύ ενοχική, τι θα πω, πώς θα τα πω…» ανέφερε αρχικά η Μαρία Ηλιάκη.
«Όπως κι αν ακουστεί, έχουμε αποφασίσει με τον Στέλιο ότι είμαστε μέχρι εδώ. Δεν θέλουμε άλλο παιδάκι. Δε ξέρω αν θα άντεχα άλλο παιδάκι, αισθάνομαι ότι είμαι πολύ κουρασμένη και οι αντοχές είναι σαν να μειώνονται. Αισθάνομαι ότι κουράζομαι πολύ πιο εύκολα» πρόσθεσε η παρουσιάστρια.
Η Μαρία Ηλιάκη και ο Στέλιος Μανουσάκης το 2021 έγιναν γονείς. Η παρουσιάστρια έφερε στον κόσμο την κόρη τους, Κατερίνα, ενώ υπέγραψαν σύμφωνο συμβίωσης.
Η Μαρία Ηλιάκη και ο Νίκος Μουτσινάς φαίνεται πως βρήκαν τον τρόπο να επικοινωνούν, μετά το τέλος της συνεργασίας τους στο «Ξαναδέστε τους». Πώς; Μέσα από την τηλεόραση. Ο ένας «σφάζει» τον άλλον με το γάντι – πάντα με χιούμορ – όταν του δίνεται η ευκαιρία!
Όλα ξεκίνησαν, όταν ο Νίκος Μουτσινάς σχολίασε στο «Καλό Μεσημεράκι» κάποια λάθη που έκανε η Μαρία Ηλιάκη στα ονόματα προσώπων στην πρεμιέρα του «Τι λες τώρα», λέγοντας πως «μου έχει λείψει η Μαρία Ηλιάκη από την τηλεόραση. Μία εβδομάδα όμως που έχει έρθει στην Ελλάδα, ας έβλεπε λίγο για να ξέρει ποιους θα σχολιάζει. Μαρία μου, μία προετοιμασία! Τα φιλιά μου, κάνω πλάκα», ενώ σε άλλο σημείο αναρωτήθηκε αν «η Μαρία Ηλιάκη βλέπει τηλεόραση με το στήθος».
Το σχετικό απόσπασμα προβλήθηκε το μεσημέρι της Κυριακής στο «Τι λες τώρα» με την Κατερίνα Καραβάτου να σχολιάζει γελώντας ότι την… πετσόκοψε!
Τότε, η Μαρία Ηλιάκη έδωσε τη δική της -χιουμοριστική- απάντηση στον Νίκο Μουτσινα: «Κάντε μου ένα κοντινό. Θέλω να σου στείλω ένα μεγάλο φιλάκι κατ’ αρχήν. Να πούμε στον Νίκο κάποια πράγματα για τον θηλασμό, λογικό να μην τα ξέρει. Την ώρα που θηλάζω, επειδή είναι μία πολύ προσωπική διαδικασία και θέλω να είμαι σε επαφή με το μωρό, δεν ανοίγω την τηλεόραση. Και ότι δεν θέλω να μεγαλώσει το μωρό με τη φωνή του Μουτσινά».
«Παλιά, όταν μιλούσαμε μου είχε πει ότι εκείνος θα μου βάφτιζε το μωρό. Να έρθει εκείνος στο σπίτι, να πάρει πολλά ακριβά δώρα για το μωρό, να έρθει να ευχηθεί που δεν έχει στείλει ένα μήνυμα το γαϊδούρι να μου πει “να σου ζήσει το μωρό”. Δημόσια δεν μετράει. Να έρθει κάτω από το σπίτι λοιπόν με τα δώρα και θα το σκεφτώ πάντως αν έρθω στην εκπομπή».
Τότε, όλη η υπόλοιπη ομάδα πρότεινε να γίνει το… reunion τηλεοπτικά.
Στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας βρέθηκε η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, μετά την πρωτοφανή επίθεση που εξαπέλυσε κατά της χώρας μας για την στάση που κρατάμε απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία. Η «σιδηρά» κυρία του ρωσικού ΥΠΕΞ έκανε λόγο για χονδροειδείς κατηγορίες κατά της χώρας της, τονίζοντας ότι επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο οι ελληνορωσικές σχέσεις.
Ο λόγος για την 47χρονη Μαρία Βλαντιμίροβα Ζαχάροβα, όπως είναι το πλήρες όνομα της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας. Γόνος οικογένειας Ρώσων διπλωματών, γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου του 1975 στη Μόσχα. Σε ηλικία 6 ετών, έφυγε με την οικογένεια της για το Πεκίνο αφού ο πατέρας της, Βλαντιμίρ Ζαχάροφ, διορίστηκε στη σοβιετική πρεσβεία και επέστρεψε στη Ρωσία το 1991, μετά την ανατροπή της Σοβιετικής Ένωσης.
Η Μαρία Ζαχάροβα αποφοίτησε το 1998 από τη Σχολή Διεθνούς Δημοσιογραφίας στο MGIMO στον τομέα των ανατολίτικων σπουδών και της δημοσιογραφίας, ενώ έχει και έχει και διδακτορικό στις Ιστορικές Επιστήμες.
Είναι παντρεμένη με τον Αντρέι Μακαρόφ και έχει μια κόρη 12 ετών.
Από το 2003 έως το 2005, έχει διατελέσει γραμματέας Τύπου της Μόνιμης Αποστολής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, όπου και γνώρισε τον σύζυγό της Αντρέι Μακαρόφ.
Από το 2008 έως το 2011, εργάστηκε στο Τμήμα Πληροφοριών και Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Από το 2011 έως τις 10 Αυγούστου 2015, η Ζαχάροβα ήταν Αναπληρώτρια Προϊστάμενη του Υπουργείου Πληροφοριών και Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η Μαρία Ζαχάροβα διορίστηκε διευθύντρια του Τμήματος Πληροφοριών και Τύπου με εντολή του Υπουργείου Εξωτερικών στις 10 Αυγούστου του 2015 και έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του τμήματος που κατείχε αυτήν τη θέση.
Μια πολυσυζητημένη αξιωματούχος
Η 47χρονη «σιδηρά» κυρία του ρωσικού ΥΠΕΞ είναι μια από τις πιο σχολιασμένες διπλωμάτες στη Ρωσία, και όχι μόνο. Το 2016 η Μαρία Ζαχάροβα είχε συμπεριληφθεί στις 100 πιο ισχυρές γυναίκες στη λίστα επιλογής του BBC.
Ρίχνοντας μια ματιά στα social media της -στα οποία είναι ιδιαίτερα ενεργή- και στα όσα έχουν γραφτεί για εκείνη, γρήγορα αντιλαμβάνεται κανείς πως πρόκειται για μια πολυδιάστατη προσωπικότητα. Αυστηρή όπως προτάσσει ο ρόλος της, λάτρης του bbq και του γυμναστηρίου, sexy και κομψή, και με μεγάλη αδυναμία στον σκύλο της.
Η Ρωσία κατηγόρησε την Τρίτη τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι «αποσταθεροποιούν τον κόσμο» προκαλώντας εντάσεις γύρω από την Ταϊβάν, όπου η πιθανή επίσκεψη της προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι εξοργίζει το Πεκίνο.
«Η Ουάσιγκτον αποσταθεροποιεί τον κόσμο.
»Ούτε μια σύγκρουση δεν διευθετήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά πολλές προκλήθηκαν», δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα μέσω Telegram.
Η Νάνσι Πελόζι έχει ξεκινήσει μια περιοδεία σε πολλές ασιατικές χώρες αυτή την εβδομάδα, ενώ πλέον είναι πιθανό να επισκεφθεί και την Ταϊβάν, αυξάνοντας τις εντάσεις στις σινοαμερικανικές σχέσεις.
Κινέζοι σχολιαστές καλούν τον στρατό να καταρρίψει το αεροπλάνο της προέδρου της Αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι, εάν εκείνη πετάξει στην Ταϊβάν.
Ο κινεζικός στρατός (PLA) απειλεί να το κάνει, ανακοινώνοντας ότι από νωρίς το πρωί έχουν αναπτυχθεί γύρω από την Ταϊβάν μαχητικά αεροσκάφη που πραγματοποιούν ασκήσεις με πραγματικά πυρά στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Η επίσκεψη κινδυνεύει να σημαδέψει βαθιά τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας.
Άλλωστε συνοδεύτηκε από μια έντονη συζήτηση εντός της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ακόμη και ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν φέρεται να έχει διαφωνήσει καθώς θα μπορούσε να προκαλέσει μια διπλωματική και στρατιωτική κλιμάκωση με απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Για «εχθρική κίνηση» κάνει λόγο η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, αναφερόμενη στην απέλαση 12 Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα.
«Θα απαντήσουμε κατάλληλα» προειδοποιεί η Ζαχάροβα μετά την απόφαση της Αθήνας να κηρύξει τους 12 διπλωμάτες της Πρεσβείας και του Γενικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη personae non gratae.
Στον ίδιο τόνο, η ρωσική πρεσβεία, μετά την απόφαση της Ελλάδας για απέλαση των 12 Ρώσων διπλωματών, έκανε λόγο χθες για συγκρουσιακό βήμα και τόνισε πως η συγκεκριμένη ενέργεια δεν θα μείνει χωρίς συνέπειες.
Συγκεκριμένα με ανακοίνωσή της η ρωσική πρεσβεία ανέφερε: «Στις 6 Απριλίου 2022, ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Ελλάδα Αντρέι Μάσλοβ εκλήθη στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, όπου ενημερώθηκε για την απόφαση της Αθήνας να κηρύξει 12 διπλωμάτες της Πρεσβείας και του Γενικού Προξενείου στη Θεσσαλονίκη personae non gratae.
Από την πλευρά μας, εκφράσαμε την κατηγορηματική διαμαρτυρία για αυτό το αδικαιολόγητο και συγκρουσιακό βήμα που έχει στόχο την ακόμη χειρότερη καταστροφή του συνόλου των διμερών μας σχέσεων.
Επισημάναμε ότι αυτή η ενέργεια δεν θα μείνει χωρίς συνέπειες».
Σε συνέντευξή της στο περιοδικό insidestory, η καθηγήτρια Ιστορίας Μαρία Ευθυμίου μιλά για τις αλήθειες και τους μύθους της Επανάστασης του 1821 και επισημαίνει 10 πράγματα που θα έπρεπε οπωσδήποτε να πει σε κάποιον που δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα για την Ελληνική Επανάσταση.
Η Μαρία Ευθυμίου είναι καθηγήτρια Ιστορίας, ερευνήτρια Ιστορίας και Αρχαιολογίας, συγγραφέας ιστορικών βιβλίων, επιμελήτρια και συνεργάτης συλλογικών έργων και αρθρογράφος στην Ελληνική, Γαλλική και Αγγλική γλώσσα. Η ίδια είναι Βραβευμένη με το βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημονικής Διδασκαλίας. Στον ελεύθερo της χρόνο δίνει διαλέξεις σε όλη την Ελλάδα, με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να την έχουν παρακολουθήσει. Η Μαρία Ευθυμίου μιλά για τα διαχρονικά δυνατότερα σημεία του Ελληνισμού τα 4.000 τελευταία χρόνια.
1. Οι Έλληνες δεν ήταν οι πρώτοι που επαναστάτησαν ενάντια στους Οθωμανούς
Η Ελληνική Επανάσταση, που ξεκίνησε το 1821 και τελείωσε το 1830 με την αναγνώριση εθνικού ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Ελλάς, είναι η δεύτερη στα Βαλκάνια. Την πρώτη την έκαναν οι Σέρβοι το 1804. Είχαν αρχηγό τους τον Γεώργιο Πέτροβιτς Καραγκεόργεβιτς, τον Καραγιώργη της Σερβίας, τον οποίον τιμούμε με δρόμο στην πρωτεύουσά μας επειδή υπήρξε σημαντική προσωπικότητα που έπαιξε ρόλο και στα ελληνικά πράγματα. Η σερβική επανάσταση ήταν μακρόσυρτη, ολοκληρώθηκε το 1830, αλλά με αυτονομία. Δηλαδή προέκυψε ένα αυτόνομο κράτος και όχι ανεξάρτητο, όπως αργότερα το ελληνικό.
Ο Καραγιώργης στο κέντρο της Συνέλευσης του Όρασατς στις 14 Φεβρουαρίου 1804, όταν οι Σέρβοι προύχοντες συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να ξεκινήσουν εξέγερση εναντίον των διοικητών των γενιτσάρων. Η επανάστασή τους δεν έμοιαζε πολύ με τη δική μας, διότι αυτών ξεκίνησε ως εξέγερση και εξελίχθηκε σε επανάσταση. Κατά την έκρηξη, δηλαδή, των γεγονότων, δεν είχαν εθνικό διακύβευμα στον νου τους, καθώς ξεκίνησαν διαμαρτυρόμενοι για την αθέτηση προνομίων που τους είχε παραχωρήσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τελικά η διαμαρτυρία έγινε επανάσταση. Αντίθετα, η ελληνική ξεκίνησε προετοιμασμένη ως τέτοια. Τέλος η σερβική συνέβη μέσα στους ναπολεόντειους πολέμους ενώ η ελληνική μετά τους ναπολεόντειους πολέμους. Έχει σημασία αυτό, μια και το συνολικό σκηνικό ήταν διαφορετικό στις δύο περιπτώσεις.
2. Η Ελλάδα ήταν το πρώτο ανεξάρτητο εθνικό κράτος στην ανατολική Μεσόγειο
Η Ελλάδα υπήρξε το πρώτο ανεξάρτητο εθνικό κράτος που δημιουργήθηκε αποκοπτόμενο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτό ήταν μεγάλη τομή, αν σκεφθεί κανείς ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία επί αιώνες ήταν νικηφόρα, κι αν έχανε εδάφη ─που έχανε δύσκολα─ ήταν προς όφελος μιας άλλη χώρας, που έπαιρνε τις περιοχές. Και τώρα έρχεται ένα τμήμα της –όχι μεγάλο βέβαια, διότι ήταν μικρά τα σύνορα του πρώτου ελληνικού κράτους– και γίνεται ανεξάρτητο κράτος. Αυτό το γεγονός επηρέασε τις εξελίξεις διότι οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι θεώρησαν το ελληνικό παράδειγμα πρότυπο για την δική τους εθνική πορεία κατά το δεύτερο μισό του 19ου και το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Ο 19ος αιώνας ονομάζεται «ο αιώνας του εθνισμού», της τάσης των λαών να αποκοπούν από τις αυτοκρατορίες και να δημιουργήσουν δικά τους ανεξάρτητα κράτη. Σε αυτό οι Έλληνες είναι μπροστά παγκοσμίως, καθώς στην ίδια περίπου εποχή, με αρχηγούς άτομα σαν τον Σιμόν Μπολιβάρ επαναστατικά γεγονότα γίνονται και στη Λατινική Αμερική, ενάντια στους Ισπανούς, και διαμορφώνονται τα σημερινά εθνικά κράτη στην εκεί περιοχή.
3. Κύρια αιτία της ελληνικής πρωτοπορίας: η παιδεία
Καίριος λόγος για το γεγονός ότι οι Έλληνες προηγήθηκαν ως προς την εθνική τους επανάσταση είναι ότι είχαν την πιο διαδεδομένη και σημαντική παιδεία στα Βαλκάνια, και μία γλώσσα με θαυμαστά χαρακτηριστικά πλούτου και διάρκειας. Η ελληνική γλώσσα, η κινεζική και η χίντι των Ινδών είναι οι μοναδικές ζώσες γλώσσες ανάμεσα στις περισσότερες από τις σημερινές περίπου 6.000 γλώσσες της γης, που την πορεία τους παρακολουθεί κανείς γραπτά επί σχεδόν 4.000 χρόνια. Υπήρξε δε, και ακόμα είναι, η γλώσσα της Ορθοδοξίας. Ξεκίνησε ως γλώσσα ολόκληρου του Χριστιανισμού και παρέμεινε για πολλούς αιώνες η κύρια γλώσσα της Ορθοδοξίας, γι’ αυτό και οι Ορθόδοξοι, ανεξαρτήτως καταγωγής, λέγονται παγκοσμίως Greek Orthodox, μια και τα τέσσερα πατριαρχεία της Ανατολής μιλούσαν ελληνικά – και ακόμα μιλούν, εκτός από αυτό της Αντιοχείας που πρόσφατα υιοθέτησε τα αραβικά, Το λέω αυτό διότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν θεοκρατική, σε χώριζε ανάλογα με το θρήσκευμά σου. Εξ αυτού, το γεγονός ότι τα εκατομμύρια των Χριστιανών Ορθοδόξων των Βαλκανίων, της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής διοικούνταν από ελληνόφωνα Πατριαρχεία προσέθετε μεγάλο ειδικό βάρος στη σπουδαία αυτή γλώσσα. Και στην παιδεία της.
Κατά τον 17ο, 18ο και 19ον αιώνα, οι Έλληνες είχαν τα περισσότερα και καλύτερα σχολεία από κάθε άλλον Χριστιανικό Ορθόδοξο λαό στη Βαλκανική. Όχι κρυφά σχολεία, αντίθετα, ολοφάνερα, και δυναμικά. Εξ αυτού είχαν εγγράμματους, μορφωμένους και λογίους. Πίσω από το επίτευγμα αυτό, κατά τους ίδιους αιώνες, κρύβεται η επίδοσή τους στο χερσαίο και το θαλασσινό εμπόριο που τους έφερνε σε επαφή με Δύση και με Ανατολή, ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή τους, την ώρα που έφερνε γνώσεις και εμπειρίες, στον καιρό του εθνισμού.
4. Επαναστατήσαμε λόγω υπεροχής
Αυτό που συνήθως λέγεται είναι πως οι Έλληνες ξεκίνησαν το 1821 την επανάστασή τους απελπισμένοι από τα 400 χρόνια σκλαβιάς. Τούτο φυσικά ισχύει, αλλά παράλληλα ίσχυαν και άλλες πραγματικότητες. Αυτές υπογραμμίζει και ο Σπυρίδωνας Τρικούπης, ο πατέρας του Χαριλάου Τρικούπη, ο οποίος ήταν στέλεχος της Επανάστασης του 1821, λόγιος από το Μεσολόγγι, που όταν τελείωσε η Επανάσταση συνέγραψε την Ιστορία της. Στο προοίμιο του πολύτιμου αυτού έργου του ο Τρικούπης, αναφερόμενος στα αίτια της Επανάστασης, τα τοποθετεί στο γεγονός ότι οι Έλληνες, παρότι «δεσποζόμενοι», υπερείχαν και προόδευαν, ενώ οι Τούρκοι, παρότι «δεσπόζοντες» παρέμεναν στάσιμοι. Στο γεγονός δηλαδή ότι οι Έλληνες είχαν αποκτήσει αυτοπεποίθηση λόγω των επιδόσεών τους στα γράμματα, στο εμπόριο κ.λπ. και εξ αυτού αισθάνθηκαν ότι ήρθε ή ώρα να κάνουν την Επανάσταση. Ότι μπορούσαν να κάνουν την Επανάσταση. Και ότι είχαν πιθανότητες να τα βγάλουν επιτυχώς πέρα.
5. Ο Φιλελληνισμός και η σύνδεση της Επανάστασης με τη Δύση
Ο Φιλελληνισμός που εκδηλώθηκε κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία. Κανένας λαός δεν θα μπορούσε, σε τέτοια κρίσιμη ώρα, να έχει το προνόμιο που είχαν οι Έλληνες, οι οποίοι ήσαν γνωστοί χάρη στους προγόνους τους, που οι λαοί της Ευρώπης από τον 14ο ήδη αιώνα θαύμαζαν και μελετούσαν. Ο αγώνας των Σέρβων για παράδειγμα, δεν προξένησε τέτοιο κίνημα, γιατί οι Σέρβοι ήταν σχεδόν άγνωστοι για τους Ευρωπαίους. Αντίθετα, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, όταν πληροφορήθηκαν τον Αγώνα των Ελλήνων, συγκινήθηκαν βαθιά νιώθοντας ότι τους αφορούσε, μια και οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούνταν από τον δυτικό κόσμο η βάση των ιδεών και του πολιτισμού του. Το γεγονός ότι όσο πιο μορφωμένος –άρα, κατά κανόνα, και κοινωνικά πιο ισχυρός και πιο ευκατάστατος– τόσο πιο ελληνομαθής, είχε σημασία στα πράγματα γιατί ισχυρά άτομα στάθηκαν στο πλευρό των Ελλήνων σε πολλές κοινωνίες της Ευρώπης και της Αμερικής την εποχή αυτή. Αυτό έκανε τη διαφορά στην Ελληνική Επανάσταση μια και, από ένα σημείο και πέρα, Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία στάθηκαν υπέρ των Ελλήνων και αποφάσισαν πως θα δημιουργηθεί ένα ελληνικό κράτος που θα είναι ανεξάρτητο. Κάτι που δεν έζησαν οι Σέρβοι, με αποτέλεσμα να γίνουν ανεξάρτητοι πολύ αργότερα, προς το τέλος του 19ου αιώνα, αρχές του 20ού.
Το πιο θερμό φιλελληνικό κίνημα παρατηρήθηκε στη Γερμανία (κυρίως στη Βαυαρία), στην Ελβετία, στη Γαλλία, στην Αγγλία, στις ΗΠΑ. Εκείνο της Αγγλίας ήταν το πιο καίριο γιατί η Αγγλία την εποχή εκείνη ήταν η ισχυρότερη δύναμη του κόσμου και, επομένως, από αυτήν αναμενόταν να δοθεί η λύση –όπως και δόθηκε, τελικά– στο ελληνικό θέμα. Και δάνεια. Και προστασία. Και επαγγελματίες στρατιωτικοί για να διοικήσουν τον ελληνικό Αγώνα – όπως και έγινε, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας, με τον Τσερτς και τον Κόχραν(10ος κόμης του Ντάντοναλντ) το 1826 και 1827, που τοποθετήθηκαν αρχηγοί των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, της ξηράς και της θάλασσας αντιστοίχως. Δεν είναι εξ άλλου τυχαίο ότι εκείνος που, μετά το 1823, άλλαξε την αρνητική στάση των Ευρωπαίων απέναντι στην ελληνική υπόθεση ήταν ο υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας Τζώρτζ Κάνινγκ, επηρεασμένος από φιλέλληνες Βρετανούς που έπεισαν αυτόν και την αγγλική κυβέρνηση ότι συνέφερε στην Αγγλία και τη δράση της στην Ανατολική Μεσόγειο η δημιουργία ενός ελληνικού κρατικού μορφώματος.
Η αλλαγή στάσης της Αγγλίας συμπαρέσυρε και τη Γαλλία και τη Ρωσία, με το γνωστό θετικό τελικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, το 1830. Εξ αυτού, δεν είναι μη εξηγήσιμο το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία –χάρη κυρίως στους δυτικότροπους λογίους της που οραματίζονταν τη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους εναρμονισμένου με το πιο προχωρημένο τμήμα της γης, τη Δυτική Ευρώπη– στράφηκε, κατά την Επανάστασή της, προς την Αγγλία και τη Δύση, αντί προς τη Ρωσία, με την οποία συνδεόταν επί αιώνες συναισθηματικά λόγω κοινού θρησκευτικού δόγματος και λόγω του γεγονότος ότι η μεγάλη αυτή δύναμη του Βορρά συγκρουόταν επί αιώνες με τους Οθωμανούς.
6. Το λαϊκό αίσθημα ήταν φιλορωσικό, όχι φιλοδυτικό
Η σύνδεσή μας με την Αγγλία κατά την Επανάσταση του 1821 είναι εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της νεότερης Ιστορίας μας, γιατί ερμηνεύει και μία εθνική σχιζοφρένεια που ακόμη μάς συνοδεύει, μετά από 200 χρόνια ζωής. Το γεγονός δηλαδή ότι από το ’21 συνδεθήκαμε με τη Δύση, ενώ ο μέσος Έλληνας ήταν –και σε έναν βαθμό εξακολουθεί να είναι– κατά βάση φιλορώσος και αντιδυτικός. Την ίδια στιγμή όμως ήθελε να θεωρείται δυτικός, αφενός για να προστατεύεται από την ισχυρή Δύση και αφετέρου για να συγκαταλέγεται στους ισχυρούς, πρωτοπόρους, και επιτυχημένους του σύγχρονου κόσμου.
Eπί 200 χρόνια υπηρετούμε ως κοινωνία ένα σχήμα που δημιουργήθηκε στην Επανάσταση: αυτό της εχθρότητας μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Την επεξεργασία αυτής της πόλωσης ανέλαβαν αργότερα, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, κατά κύριο λόγο αριστερής κατεύθυνσης συγγραφείς, σαν τον Γιάννη Κορδάτο, οι οποίοι εξήγησαν ότι οι «κακοί πολιτικοί» πήραν στα χέρια τους την επανάσταση και αδίκησαν τους «καλούς στρατιωτικούς». Και αυτό είναι το αφήγημα που έχει περάσει για την Επανάσταση του ’21. Αν ρωτήσει κανείς τον μέσο Έλληνα ποιος ήταν ο καλός της επανάστασης, θα πει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ποιος ήταν ο κακός, θα πει ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.
Η αντίληψη αυτή πρώτα πρώτα βασίζεται σε κάτι πραγματικό: ότι κατά την επανάσταση, υπήρξε σύγκρουση μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Έπειτα, στην επανάσταση την ίδια, ο μέσος απλός άνθρωπος καταλάβαινε περισσότερο τον Κολοκοτρώνη και τη στάση του, παρά τον Μαυροκορδάτο, μια και ο δεύτερος ήταν ένας Ευρωπαίος πολιτικός ενώ ο Κολοκοτρώνης ένας δικός του άνθρωπος, σαν τον ίδιο.
Όμως στο γεγονός ότι γίναμε ανεξάρτητο κράτος μεγάλο ρόλο έπαιξαν τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι πολιτικοί. Ανάμεσα στα άλλα, οι «πολιτικοί» κράτησαν και το διπλωματικό σκέλος των πραγμάτων του Αγώνα. Αν δεν ήταν αυτοί, πιθανά θα είχαμε γίνει αυτόνομο κράτος, όχι ανεξάρτητο. Θα ανήκαμε, δηλαδή, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα της πληρώναμε φόρους, στα εσωτερικά μας θα είχαμε ευρείες ελευθερίες, δεν θα είχαμε δικό μας στρατό ούτε δική μας εξωτερική πολιτική.
Γενικά, η Επανάσταση του 1821 ιδεολογικοποιήθηκε πολύ τα 200 χρόνια που κύλησαν. Όλες οι πολιτικές πλευρές τη διεκδίκησαν ως δική τους και, φυσικά, το ίδιο έκανε η Εκκλησία.
7. Η εχθρότητα «πολιτικών» – «στρατιωτικών»
Eπί 200 χρόνια υπηρετούμε ως κοινωνία ένα σχήμα που δημιουργήθηκε στην Επανάσταση: αυτό της εχθρότητας μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Την επεξεργασία αυτής της πόλωσης ανέλαβαν αργότερα, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, κατά κύριο λόγο αριστερής κατεύθυνσης συγγραφείς, σαν τον Γιάννη Κορδάτο, οι οποίοι εξήγησαν ότι οι «κακοί πολιτικοί» πήραν στα χέρια τους την επανάσταση και αδίκησαν τους «καλούς στρατιωτικούς». Και αυτό είναι το αφήγημα που έχει περάσει για την Επανάσταση του ’21. Αν ρωτήσει κανείς τον μέσο Έλληνα ποιος ήταν ο καλός της επανάστασης, θα πει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ποιος ήταν ο κακός, θα πει ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.
Η αντίληψη αυτή πρώτα πρώτα βασίζεται σε κάτι πραγματικό: ότι κατά την επανάσταση, υπήρξε σύγκρουση μεταξύ «πολιτικών» και «στρατιωτικών». Έπειτα, στην επανάσταση την ίδια, ο μέσος απλός άνθρωπος καταλάβαινε περισσότερο τον Κολοκοτρώνη και τη στάση του, παρά τον Μαυροκορδάτο, μια και ο δεύτερος ήταν ένας Ευρωπαίος πολιτικός ενώ ο Κολοκοτρώνης ένας δικός του άνθρωπος, σαν τον ίδιο.
Όμως στο γεγονός ότι γίναμε ανεξάρτητο κράτος μεγάλο ρόλο έπαιξαν τόσο οι στρατιωτικοί όσο και οι πολιτικοί. Ανάμεσα στα άλλα, οι «πολιτικοί» κράτησαν και το διπλωματικό σκέλος των πραγμάτων του Αγώνα. Αν δεν ήταν αυτοί, πιθανά θα είχαμε γίνει αυτόνομο κράτος, όχι ανεξάρτητο. Θα ανήκαμε, δηλαδή, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, θα της πληρώναμε φόρους, στα εσωτερικά μας θα είχαμε ευρείες ελευθερίες, δεν θα είχαμε δικό μας στρατό ούτε δική μας εξωτερική πολιτική.
Γενικά, η Επανάσταση του 1821 ιδεολογικοποιήθηκε πολύ τα 200 χρόνια που κύλησαν. Όλες οι πολιτικές πλευρές τη διεκδίκησαν ως δική τους και, φυσικά, το ίδιο έκανε η Εκκλησία.
8. Οι εμφύλιοι πόλεμοι
Βασικό χαρακτηριστικό της Επανάστασης του ’21 είναι και οι μεγάλης κλίμακας εσωτερικές συγκρούσεις, που πήραν τον χαρακτήρα εμφυλίου –Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος (1823–1825). Στην ουσία, όλο το 1824 ήταν χρονιά εμφυλίου πολέμου. Αυτό που οδήγησε την επανάσταση σε δύο κύκλους εμφυλίων ήταν η επιδίωξη του Θ. Κολοκοτρώνη να την ελέγξει πολιτικά. Τελικά, ο Κολοκοτρώνης και οι Πελοποννήσιοι ηττήθηκαν, γι’ αυτό και φυλακίστηκαν.
Ο Κολοκοτρώνης μπήκε στη διαδικασία διεκδίκησης της εξουσίας εκ μέρους των «στρατιωτικών» στηριγμένος στο γεγονός ότι είχε νικήσει, το καλοκαίρι του 1822, τον Δράμαλη στα Δερβενάκια κάτι που εκτίναξε το κύρος και τη δύναμη του ίδιου, αλλά και των «στρατιωτικών» απέναντι στους «πολιτικούς».
Εδώ έχουμε μία πραγματικότητα που αξίζει προβληματισμού: το γεγονός δηλαδή ότι ένας άνθρωπος, ο οποίος πράγματι στα Δερβενάκια έσωσε την Επανάσταση, δρα μετά με τρόπο βλαπτικό για αυτήν, όπως αργότερα έπραξε και ο Ανδρέας Μιαούλης, ο μέγιστος των Ελλήνων ναυτικών της Επανάστασης, ο οποίος, αντιπολιτευόμενος τον Καποδίστρια, έκαψε στον Πόρο τον ελληνικό στόλο το 1831.
Στην πραγματικότητα ο Εμφύλιος δεν σταμάτησε το 1825, παρά υπέβοσκε και τα επόμενα χρόνια, αναζωπυρώθηκε μετά το 1830 ως αντιπολίτευση στον Καποδίστρια, κορυφώθηκε το 1831 μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη, για να πάψει το 1833 με την έλευση της Αντιβασιλείας και του ενόπλου βαυαρικού σώματος που τη συνόδευε.
9. «Ετερόχθονες» και «αυτόχθονες»
Άλλη μία πόλωση της Επανάστασης υπήρξε εκείνη μεταξύ «αυτοχθόνων» και «ετεροχθόνων». Ετερόχθονες θεωρούνταν οι Έλληνες που ήρθαν από αλλού στα σημεία που κρατήθηκε η Επανάσταση – δηλαδή στην Πελοπόννησο, στη Στερεά και σε κάποια νησιά. Αυτοί ήρθαν να πολεμήσουν, μαζί με τους αδελφούς τους, για την ελληνική υπόθεση, ωστόσο Πελοποννήσιοι και Στερεοελλαδίτες τους θεωρούσαν «ετερόχθονες», δηλαδή από άλλη χθόνα, άλλη γη, και τους αντιμετώπιζαν εχθρικά κατηγορώντας τους ότι ήρθαν ακόπως για να τους πάρουν τις δουλειές και τα αξιώματα.
Η διάσταση αυτή διατηρήθηκε επί μακρόν στην ελληνική πολιτική ζωή, μέχρι και τη δεκαετία του 1840. Πάντως, έχει ενδιαφέρον ότι στην Εθνοσυνέλευση της ΕπιδαύρουΑ’ τον Ιανουάριο του 1822, οι Έλληνες ψήφισαν ως πρώτο πρωθυπουργό τους έναν «ετερόχθονα», τον μεγάλης μόρφωσης και ικανοτήτων Φαναριώτη Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Το δε 1827, στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, ως πρώτο Κυβερνήτη τους επέλεξαν τον επτανήσιο Ιωάννη Καποδίστρια, επίσης «ετερόχθονα», άνθρωπο εντυπωσιακών ικανοτήτων, παιδείας και ήθους.
10. Αποκοπή από το Πατριαρχείο
Μεγάλης σημασίας είναι τέλος η αποκοπή των Ελλήνων από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τούτο, όπως και η σύνδεση των Ελλήνων με τη Δύση καθώς και τα εντυπωσιακά, δυτικού τύπου, Συντάγματα που ο Αγώνας υιοθέτησε, δικαιολογούν το γεγονός ότι ο Πόλεμος της Ελληνικής Εθνικής Ανεξαρτησίας θεωρείται Επανάσταση, μια και συνιστούν πολιτικές ανατροπές μεγάλης κλίμακας και εύρους.
Η αποκοπή της Εκκλησίας των επαναστατημένων περιοχών συνέβη αμέσως με την έκρηξη του Αγώνα, σαν να ήταν αυτονόητη, και διατηρήθηκε όλα τα χρόνια μέχρι και το 1833, οπότε το πράγμα έγινε επίσημο με την αναγνώριση το 1850 της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος – με την οποία και πορευόμαστε μέχρι σήμερα. Στη διάρκεια του Αγώνα, τα θέματα της Εκκλησίας λύνονταν από το κράτος μέσω του «Μινιστερίου της Λατρείας» και τον αντίστοιχο υπουργό, τον Μινίστρο της Λατρείας. Με τον τρόπον αυτό, η θρησκεία υπετάγη στο κράτος –στο εθνικό κράτος– κάτι που συνοδεύει τα πράγματα μέχρι σήμερα.
Οι Έλληνες στην επανάστασή τους δημιούργησαν ένα εθνικό σχήμα ελέγχου της Εκκλησίας τους. Τούτο συνέβη, στη συνέχεια, με όλα τα Χριστιανικά Ορθόδοξα κράτη της Βαλκανικής όταν απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, καθώς έσπευσαν –και αυτά– να αποκοπούν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, με δικούς τους, μάλιστα, Πατριάρχες. Στη βάση των εξελίξεων αυτών βρίσκεται το γεγονός ότι πολιτικός προϊστάμενος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν επί Βυζαντίου ο αυτοκράτορας, επί δε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο σουλτάνος. Έχοντας δημιουργήσει δικό σου ανεξάρτητο εθνικό κράτος, εάν ο κλήρος σου παρέμενε διοικητικά συνδεδεμένος με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, τότε, εμμέσως, ο σουλτάνος θα είχε λόγο στα δικά σου πράγματα. Και τούτο δεν επιθυμούσε κανένα βαλκανικό κράτος την ώρα της εθνικής δημιουργίας του.
Παρακολουθήστε στο βίντεο την κυρία Μαρία Ευθυμίου να εξηγεί γιατί το 1821 ήταν Επανάσταση και όχι εξέγερση
