O Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης, Παύλος αναφέρθηκε σε αυτούς που έφυγαν μετά το «Χριστός Ανέστη» μετά το πέρας της Αναστάσιμης Λειτουργίας.
Ο Μητροπολίτης μόλις ολοκλήρωσε την Λειτουργία απευθύνθηκε σε όσους είχαν παραμείνει στην εκκλησία και αναφέρθηκε και όσους έφυγαν μόλις ακούστηκε το «Χριστός Ανέστη».
“Λίγη ώρα οι Χριστιανοί μας δεν μπορούν να συντροφεύσουν αναστάντα; Πήγαν να χάψουν!”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο μικρός Παναγιώτης Ραφαήλ, το παιδί που συγκίνησε αλλά και «αγκάλιασε» όλη η Ελλάδα με την περιπέτεια της υγείας του, καθώς έπασχε από μια σπάνια ασθένεια, τη νωτιαία μυική ατροφία, έγινε 5 ετών.
Ο μικρούλης, πλέον, στέκεται στα πόδια του και έσβησε τα κεράκια από την τούρτα που του ετοίμασαν οι γονείς του.
«Σήμερα το αγοράκι μας έκλεισε τα 5 του χρόνια!! 5 χρόνια ευτυχίας δίπλα σε έναν αληθινό αγωνιστή, με πολλή όρεξη για ζωή!! Σας ευχαριστούμε για τις ευχές σας, χωρίς εσάς δε θα είχαμε φτάσει εδώ! Καλό Πάσχα σε όλους με αγάπη και υγεία!», ήταν τα λόγια των γονιών του.
Υπενθυμίζεται ότι ο μικρός Παναγιώτης Ραφαήλ διαγνώστηκε με νωτιαία μυϊκή ατροφία και χρειάστηκε να μεταβεί στην Αμερική για να υποβληθεί σε γονιδιακή θεραπεία.
Η περιπέτειά του συγκλόνισε εκατοντάδες πολίτες που έσπευσαν να βοηθήσουν οικονομικά την οικογένεια του μικρούλη προκειμένου να καλυφθεί το κόστος της θεραπείας.
Χάρη στη θεραπεία που έκανε στη Βοστόνη, το αγγελούδι κατάφερε να σταθεί στα πόδια του και σήμερα βρίσκεται στην Ελλάδα, όπου συνεχίζει τις θεραπείες και τη χορήγηση φαρμάκων.
«Μιλάμε για ένα θαύμα, για μια πάθηση που σε καθηλώνει στο κρεβάτι, δεν μιλάμε για μια πάθηση που απλά δεν περπατάς. Έχεις αναπνευστικά προβλήματα, δεν μπορείς να στηρίξεις το κεφάλι και να σηκώσεις τα χεράκια σου. Δόξα τω Θεώ, όλα πήγαν καλά. Ευχαριστούμε πάρα πολύ για όλα» είχε πει ο πατέρας του παιδιού, όταν είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα.
Πληθώρα αντιδράσεων έχει ξεσηκώσει το νέο ντοκιμαντέρ του NETFLIX για την Κλεοπάτρα το οποίο θα ανέβει στην πλατφόρμα στις 10 Μαϊου.
Στο πόστερ και το τρέηλερ του ντοκιμαντέρ η θρυλική βασίλισσα της Αιγύπτου παρουσιάζεται ως έγχρωμη, κόντρα στην ιστορία και τις μέχρι τώρα απεικονίσεις στην Τέχνη.
Η Κλεοπάτρα ήταν ήταν αρχαία Ελληνίδα βασίλισσα και όχι Αιγύπτια όπως πολλοί νομίζουν.
Ήταν μέλος της δυναστείας των Πτολεμαίων, ελληνικής οικογένειας μακεδονικής καταγωγής, που κυβέρνησε την Αίγυπτο μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά την Ελληνιστική περίοδο.
Τα σχόλια που συνοδεύουν το επίσημο τρέηλερ στο youtube δεν είναι καθόλου κολακευτικά για την πλατφόρμα, καθώς οι χρήστες επισημαίνουν ότι το Netflix πρεπει να μάθει ιστορία.
H διαστρέβλωση της ιστορίας σχετικά με την καταγωγή και την εμφάνιση της Κλεοπάτρας προκάλεσε αντιδράσεις ακόμα και στην Αίγυπτο, με τους χρήστες των social media να… υπενθυμίζουν στην πλατφόρμα την πραγματικότητα.
https://twitter.com/EHD_Group/status/1646277327372840963
Ο οδοντίατρος μου πρότεινε να βάλω εμφύτευμα, κάτι που δεν μπορώ να αντέξω οικονομικά. Κοστίζει πολλά. Αισθάνομαι μεγάλη ντροπή, ειδικά όταν πρόκειται να βγω ραντεβού με κάποιον. Δεν είναι ορατό όταν μιλάω ή χαμογελάω, γιατί τα κάτω μου χείλη το καλύπτουν, αλλά σκέφτομαι ότι θα ξεφτιλιστώ, αν φανεί.
Πριν από ένα χρόνο, ενώ έτρωγα, έσπασα το δόντι μου. Και όχι όποιο κι όποιο δόντι. Φάτσα μούρη το μπροστινό, αλλά στην κάτω πλευρά, που κάπως κρύβεται. Ο οδοντίατρος μου πρότεινε να βάλω εμφύτευμα, κάτι που δεν μπορώ να αντέξω οικονομικά. Κοστίζει πολλά.
Ντρέπομαι, ειδικά όταν πρόκειται να βγω ραντεβού με κάποιον. Δεν είναι ορατό όταν μιλάω ή χαμογελάω, γιατί τα κάτω μου χείλη το καλύπτουν, αλλά σκέφτομαι ότι θα ξεφτιλιστώ, αν φανεί. Έχω και μερικά παραπάνω κιλά, διπλό το κακό. Μία το δόντι, που λείπει, μία τα κιλά μου, αν θελήσει κανείς να βγει μαζί μου, θα πρέπει να το σκεφτεί δύο φορές.
Μαζεύω λεφτά για εμφύτευμα, αλλά στο μεταξύ δεν θέλω να μείνω μόνη. Αρκετό καιρό ήμουν, δεν θέλω άλλο πια. Τί μπορώ να κάνω, για να το πετύχω χωρίς να ξεφτιλιστώ για το κενό αυτό, που φαίνεται;
Λίντα
Την ώρα, που γεννιόμουνα, σχολάγανε οι μοίρες, λέει ένα τραγούδι. Τα όνειρα έχουν, άραγε, συγκεκριμένο φύλο;
Το να γεννηθείς κορίτσι είναι κατάρα, ειδικά στις κλειστές κοινωνίες. Τη στιγμή, που γεννήθηκα, οι γονείς μου αποφάσισαν να μαζέψουν χρήματα. Όχι για την εκπαίδευσή μου, αλλά για το γάμο μου. Δεν θέλω μεγάλο γάμο και ακριβά κοσμήματα, γιατί δεν πρόκειται να βοηθήσουν την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση ή την καριέρα μου.
Αυτό που θέλω είναι να έχω το δικαίωμα να ονειρεύομαι και την ελευθερία να εκφράζω τη γνώμη μου ανοιχτά.
Είναι τόσο λάθος, που έχω ικανότητες και ταλέντα; Δεν είναι λάθος, δώρα από το Θεό είναι. Και θέλω να κάνω κάτι με αυτά. Δεν θέλω να γίνω σαν τη μητέρα και τη γιαγιά μου, που απλά παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά και έφτιαξαν μια όμορφη οικογένεια. Δεν μου αρκεί.
Χρειάζομαι ένα σκοπό στη ζωή μου, που είναι πολύ υψηλότερος από τη δημιουργία οικογένειας. Θέλω να πετύχω στη ζωή μου, να κάνω κάτι. Δεν θέλω το «τί να μαγειρέψω αύριο;» να είναι η μεγαλύτερη απόφαση, που θα πάρω, πριν πέσω για ύπνο κάθε βράδυ. Δεν θέλω η τηλεόραση να είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Δεν θέλω να πέφτω για ύπνο κάθε μεσημέρι, επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω, ούτε να κουτσομπολεύω με τα άλλα κορίτσια, για να «σκοτώσω» το χρόνο μου. Η μόνη μου ευκαιρία για ένα ωραίο ντύσιμο δεν πρέπει να είναι μόνο για να πάω για ψώνια ή για το κυριακάτικο οικογενειακό φαγητό σε μια ταβέρνα. Δεν είμαι αυτή, δεν θέλω να είμαι αυτή.
Θέλω να συμμετέχω σε κάτι σημαντικό. Θέλω να ασχολούμαι με πράγματα πέραν του μαγειρέματος, της μπουγάδας ή του ξεσκονίσματος των επίπλων. Θέλω να ζω για το σήμερα και να ανυπομονώ για όσα θα ‘ρθουν. Θέλω να νιώσω την ευτυχία και τον ενθουσιασμό που νιώθει κανείς, όταν βρίσκει χρόνο να διασκεδάσει έστω και λίγο μέσα σε ένα βαρύ, απαιτητικό πρόγραμμα. Θέλω να ντύνομαι και να φαίνομαι ωραία στην καθημερινότητά μου και όχι μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Θέλω να πέφτω για ύπνο το βράδυ μετά από μια κουραστική μέρα και να νιώθω ικανοποιημένη γιατί πέτυχα αυτά που ήθελα.
Θέλω να με εκτιμούν για τη δουλειά μου, να με υπολογίζουν για τις γνώσεις μου και να με σέβονται για τα επιτεύγματά μου. Θέλω να είμαι μεγάλη και τρανή. Μα πώς να τα πετύχω όλα αυτά; Γεννήθηκα κορίτσι και κάτι τέτοιο αρκεί, για να καθορίσει τη μοίρα μου.
Σύμφωνα με την κοινωνία και τους γονείς μου, οι γνώσεις μου γύρω από τις δουλειές του σπιτιού, τις παραδόσεις, τις προσευχές, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μου είναι πολύ πιο σημαντικές από την εκπαίδευση και την καριέρα μου. Με αντιμετωπίζουν περισσότερο σαν ευθύνη, παρά σαν άτομο. Θεωρούν ευθύνη τους να με παραδώσουν στον κατάλληλο άντρα, όποιο κι αν είναι το κόστος, μόνο και μόνο για να με ξεφορτωθούν. Δεν μπορώ να πάω στο εξωτερικό για ανώτερες σπουδές, γιατί τότε, δεν θα μείνουν λεφτά για την προίκα μου. Και ποιος θα με πάρει χωρίς προίκα; Δεν μπορώ να πάω ούτε καν σε άλλη πόλη για σπουδές, γιατί είμαι υπ’ ευθύνη τους μέχρι να «με παραδώσουν στον άντρα μου». Δεν μπορώ να συνεχίσω τις σπουδές μου ούτε στην πόλη μου, γιατί μπορεί να χρειαστώ παραπάνω χρόνο για να πάρω το πτυχίο μου και ο γαμπρός δεν μπορεί να περιμένει. Ο γάμος πάνω απ’ όλα!
Πιστεύεις, ότι τα ίδια ισχύουν και για τα παιδιά, που γεννιούνται αγόρια; Σε καμία περίπτωση. Γιατί δεν μπορεί κανείς να καταλάβει, ότι είμαι άνθρωπος, πάνω απ’ όλα άνθρωπος και όχι κορίτσι; Γιατί πρέπει να εγκαταλείψω μια πιθανή καριέρα, μόνο και μόνο επειδή είμαι κορίτσι;
Άντρες και γυναίκες σε όλο τον κόσμο παντρεύονται και κάνουν παιδιά. Καταλαβαίνω τους περιορισμούς που υπάρχουν, επειδή γεννήθηκα κορίτσι. Αλλά κορίτσια γεννιούνται εκατομμύρια καθημερινά σε όλο τον κόσμο! Εάν οι γυναίκες από τα άλλα μέρη του κόσμου μπορούν να ονειρεύονται, γιατί εγώ να πρέπει να στερηθώ αυτό το δικαίωμα;
Όνειρα…Δεν μπορείς να τα κατευθύνεις, να τα αλλάξεις ή να τα συγκρατήσεις. Γι’ αυτό λέγονται έτσι: Όνειρα.
Πότε θα σταματήσει επιτέλους αυτή η κοινωνία να καθορίζεται από το φύλο;
Πηγή: akkarbakkar.com
Ανώνυμη δημοσίευση από τη σελίδα Φίλοι Ψυχολογίας
Είμαι παντρεμένη 23 χρόνια ,από μικροί είμαστε μαζί ,έχουμε δύο υπέροχα ενηλικα παιδιά περάσαμε κάποια χρόνια καλά κ κάποια όχι, έκανα πάντα εγώ τον κυματοθραύστη της συμπεριφοράς και των ξέσπασματων του άντρα μου για το κάθε τι, για να μη φτάνουν τα “κύματα” στα παιδιά ….
Εδώ κ κάποια χρόνια ο σύζυγός μου διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή,εγώ τον έσυρα με το ζόρι στο γιατρό γιατί οι αψυχολογητες αντιδράσεις και πράξεις του είχαν φτάσει στο απροχώρητο κ ήταν πλέον φανερό πως έπρεπε να ζητήσουμε βοήθεια ειδικού…
Ευτυχώς ανταποκρίθηκε ο οργανισμός του στη θεραπεία κ έγινε καλύτερα….ο γιατρός βέβαια μας είπε πως ένας διπολικος δε γιατρεύεται ,γίνεται απλά ρυθμισμένος διπολικος κ μπορεί να κοινωνικοποιειται φυσιολογικα κ να λειτουργεί…ως εδώ καλά….
Το πρόβλημα του όμως είμαι εγώ….είμαι κατά τη γνώμη του πάντα:” ανεπαρκής, αποτυχημένη ,χοντρή, λέω ανοησίες , κανείς δε με θέλει για φίλη, ” και άλλα πολλά παρόμοια…παρόλα αυτά, η ερωτική μας ζωή ήταν πάντα άψογη και υπερ- αρκετή κ επαρκής αν καταλαβαίνετε….( Έχω τρία πτυχία ,βγάζω 2000 το μήνα ,έχω ακίνητη περιουσία, έχω απίστευτη αίσθηση του χιούμορ σύμφωνα με όσους με ξέρουν, είμαι εμφανίσιμη και καλοντυμένη πάντα λόγω της φύσης της δουλειάς μου…..-εργάζομαι σε μεγάλη πολυεθνική-.
Παρόλα αυτά αν ακούσει κανείς τα όσα λέει σ’ εμένα ,θα νομίζει ότι είμαι ένα τίποτα σε όλα τα επίπεδα…
Πέρυσι έκανα το βήμα κ έφυγα από το σπίτι για ένα χρόνο…..έκανε τα πάντα να με γυρίσει πίσω ,έγινε ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, κι επειδή τον ξέρω από τα είκοσι κ τον αγαπάω, τον πίστεψα δυστυχώς κ ξαναγύρισα….δεν είχα κ κάτι άλλο στη ζωή μου κ είπα ,οκ, μετάνιωσε ,υποσχέθηκε ότι θα αλλάξει, το δείχνει με πράξεις ,δώστου μια ευκαιρία……
Ξαναγύρισα λοιπόν, χάρηκαν κ τα παιδιά ,ξαναβρήκαμε τους ρυθμούς μας, όλα πήγαιναν τέλεια….κάτι βέβαια δε μ αρέσε στην πορεία κ άρχισα να ψάχνω.
…εν ολίγοις ανακάλυψα πως ο λεβέντης μου διατήρησε για αρκετούς μήνες τη σχέση που είχε πριν τα ξαναβρούμε ,οι δικαιολογίες του (όταν του παρουσίασα αποδείξεις)ήταν η μία πιο ηλίθια από την άλλη, κ εν ολίγοις το γυρίσαμε του τύπου : αυτός είμαι κ άμα σ αρέσει, αλλιώς ξαναφύγε, κ στα τέτοια μου, και καλά έκανα κ δε με νοιάζει κλπ κλπ κλπ….βέβαια χωρίσανε επειδή το έμαθα, αλλιώς δε νομίζω ότι είχαν σκοπό…..
Και σας ρωτάω…..
Τι κάνω τώρα;;;
(Θα εκτιμήσω αν γίνεται μόνο σοβαρές απαντήσεις….αν είναι να κοροιδεψετε, παρακαλώ μη κάνετε τον κόπο… ευχαριστώ κ συγγνώμη για το σεντόνι …)
Η Τρίποληγλέντησε «όπως παλιά» το Πάσχα με ένα μεγάλο γλέντι στην Πλατεία Άρεως.
Ο κόσμος γέμισε την πλατεία για να διασκεδάσει με δημοτική μουσική, να χορέψει και να γευτεί τα εδέσματα της ημέρας.
Πεζή κατευθύνθηκε η δημοτική ορχήστρα στην πλατεία Άρεως για το Πασχαλινό γλέντι του Δήμου Τρίπολης.
Η ορχήστρα έπαιζε μουσική και τραγουδούσαν ο Γιάννης Κατσίγιαννης και η Γιώτα Κόκκορη, ενώ στο κλαρίνο ήταν ο Αρης
Μουγκοπέτρος και ο Σωτήρης Κόκκορης
Η μεγαλύτερη ημέρα της χριστιανοσύνης, το Πάσχα, εορτάζεται σήμερα σε όλον τον πλανήτη. Στην Ελλάδα, όμως, δεν είναι λίγοι οι επώνυμοι που πιστεύουν τόσο πολύ στο Θεό που τις ημέρες του Πάσχα -και όχι μόνο, επιλέγουν να αφήσουν τα εγκόσμια και να βρεθούν στο Άγιο Όρος.
Κάποιοι από αυτούς, εκτός του ότι έχουν μιλήσει για τη σχέση τους με τη θρησκεία, έχουν αναφερθεί και στα θαύματα που έχουν βιώσει στο παρελθόν και στις εμπειρίες που τους άλλαξαν καταλυτικά τη ζωή.
Ο Στράτος Τζώρτζογλου είναι από εκείνους που κάθε χρόνο πηγαίνει στο Άγιο Όρος. Μάλιστα, ο αγαπημένος ηθοποιός έχει δηλώσει παλιότερα:
«Πηγαίνω συνέχεια στο Άγιο Όρος και είναι λάθος η εικόνα που είχε βγει για εμένα προς τα έξω, ότι δηλαδή ασπάστηκα την Καμπάλα. Η Καμπάλα είναι ένα πνευματικό βιβλίο, την εποχή του Χριστού ήταν οι Καμπαλιστές και ουσιαστικά είναι διατυπωμένα κάποια πράγματα στη σύγχρονη κοινωνία, γι’ αυτό και την διάβασα.
Δεν έφυγα ποτέ από την χριστιανική θρησκεία αλλά και δεν θέλω να ακολουθώ τη μοιρολατρία κάποιων ανθρώπων που τρέχουν στις εικόνες και προσεύχονται ζητώντας πράγματα μίζερα. Τότε όλοι προσπαθούσαν να δείξουν την ηθική πλευρά ενός σταρ που έχει εκφυλιστεί από τα πολλά εξώφυλλα και τις πολλές ερωτικές σχέσεις, οπότε… να και η πνευματική μου πλευρά. Όλα αυτά ήταν μία λάθος εικόνα, λάθος δικό μου. Στο Άγιο Όρος πηγαίνω γιατί βρίσκω ηρεμία και γαλήνη και πολλούς σημαντικούς ανθρώπους που έχουν πραγματικά ξεπεράσει τα σκοτάδια του εαυτού τους, έχουν πολεμήσει τις επιθυμίες τους…».
«Ένας φίλος μου που δεν είναι πια στη ζωή με παρακίνησε να πάμε στο Άγιο Όρος. Ήταν Μεγάλη Εβδομάδα το 2002 και μπήκα στο καραβάκι από Ουρανούπολη για Αγία Άννα και βρήκα μόνο μία θέση άδεια. Ο διπλανός μου στη θέση έμελλε να είναι ο γιατρός που θα με χειρουργούσε στην Αμερική. Τη Μεγάλη Παρασκευή με παίρνει ένας Γέροντας μέσα στη Μονή μου έβαλε μία ζώνη που βάζουν στις άτεκνες γυναίκες και μετά από αυτό έγινα καλά. Είναι μία περίπτωση αυτοΐασης», είχε πει σε συνέντευξή του ο Νίκος Κουρκούλης.
«Όταν πήγα στο Άγιο Όρος ήμουν άφραγκος, σκεφτόμουν πως θέλω να μου συμβεί κάτι κάλο στη δουλειά μου. Όλοι πηγαίνουν κοντά στον Χριστό όταν έχουν ανάγκη. H αλλαγή στην κοσμοθεωρία μου έγινε γιατί είχε κουραστεί η ψυχή μου και είπα πως αν υπάρχει Θεός ας έρθει. Δεν έχω πει σε κανέναν τι μου συνέβη άλλα ήταν μεταφυσικό, είδα όραμα. Έχουν αλλάξει όλα στη ζωή μου με την στροφή μου στην ορθοδοξία. Ήταν πιο δύσκολη η ζωή μου πριν, που έπινα και ξενυχτούσα. Μέσα από τη νύχτα ήρθα εδώ τώρα, ήμουν και είμαι πολύ άρρωστος ψυχικά. Όλοι μας κοιτάμε πώς θα πλύνουμε το κορμί μας άλλα δε χαλάμε ούτε ένα λεπτό για την ψυχή μας», είχε δηλώσει ο Κώστας Αποστολάκης.
«Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ η θρησκεία, η Εκκλησία γενικότερα, τα μοναστήρια. Είναι κάτι το οποίο είναι μέσα στο DNA μου χωρίς όμως να είμαι με παρωπίδες πάνω στην Εκκλησία. Είναι στο Άγιο Όρος. Πηγαίνω πολύ συχνά. Είμαι πάντα της Παναγίας, δεν είναι Δεκαπενταύγουστος εκεί, είναι δεκατρείς μέρες μετά, 28 Αυγούστου είμαι μέσα στο Όρος», είχε πει ο Νίκος Παπαδάκης και είχε συνεχίσει μιλώντας για την πρώτη του επίσκεψη στο Άγιο Όρος:
«Αυτά δεν τα ξεχνάς. Νομίζω πρέπει να ήμουν 23, 24 χρονών. Πήγα με δύο φίλους λαϊκούς τότε, γιατί γίνανε ιερομόναχοι μετά. Κάναμε αγιογραφία, εκεί γνωριστήκαμε στην αγιογραφία, κάναμε παρέα και επειδή ήξεραν πολύ κόσμο – εγώ δεν γνώριζα τότε στο Άγιο Όρος – κανονίσαμε ένα ταξίδι και πήγα με αυτά τα παιδιά. Και άργησα να πάω γιατί εμένα από την πλευρά του πατέρα μου είχαμε ένα θείο μας, ο οποίος ήταν μοναχός στο Άγιο Όρος, είχε το κελί του ο άνθρωπος, ήταν εκεί».
Ο νικητής του Survivor 1, Γιώργος Αγγελόπουλος αλλά και ο τραγουδιστής Ηλίας Βρεττός είναι από εκείνους που επίσης έχουν περάσει στιγμές κατάνυξης στο Άγιο Όρος! Επιπλέον, και ο Άρης Σερβετάλης έχει εκφράσει ουκ ολίγες φορές την αγάπη του για τον Θεό!
Ο Γιώργος Θεοφάνους πηγαίνει όποτε του δίνεται η ευκαιρία στο Άγιο Όρος και φιλοξενείται στη Μονή Κουτλουμουσίου.
Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης έχει γράψει το βιβλίο «Ο αιώνιος δείπνος», που έγινε best seller και σύμφωνα με τον ίδιο, τα περισσότερα κεφάλαια τα έγραψε σε ατμόσφαιρα γαλήνης κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο μοναστήρι.
Όπως είδαμε πρόσφατα συνέντευξη παραχώρησε η Μαρέβα Μητοτάκη στην εφημερίδα ” Τα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο ” και στη Τζίνα Μοσχολιού η οποία και αναφέρθηκε στην επαγγελματική της πορεία και στις επιθέσεις που έχει δεχτεί τόσο η ίδια όσο και η οικογένεια της .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
«Είναι δύσκολο να κρατήσεις την ισορροπία στην οικογένεια. Να μη φτάσουν τα παιδιά να νιώθουν πως θα τα βρουν εύκολα. Θεωρώ ότι αυτή είναι κυρίως υπόθεση της μητέρας. Να διδάξει στα παιδιά καλή συμπεριφορά. Ήμουν πάντα, λοιπόν, πολύ αυστηρή κυρίως σε ό,τι αφορά τη μόρφωσή τους.
Αντιλαμβάνομαι πως ανήκουν στα προνομιούχα παιδιά, με ευκαιρίες που ίσως δεν έχουν άλλοι συνομήλικοί τους. Κακά τα ψέματα. Αυτό είναι κάτι που το αναγνωρίζουν και γι’ αυτό δουλεύουν σκληρά. Είναι δεδομένο πως θα τους ασκήσουν κριτική για το ποιοι είναι. Δεν θέλω, όμως, να θυματοποιηθούν. Κάτι που είναι παγίδα και πρόκληση. Γι’ αυτό και είμαι σίγουρη πως με τη δική τους σκληρή δουλειά θα πετύχουν τελικά όσα θέλουν. Σε αυτό επιμένω.
Αισθάνομαι ότι οι κόρες μου – και τα τρία μου παιδιά αλλά μιλάω πιο πολύ για τις κόρες μου – έχουν πολλά δικά μου στοιχεία. Έμαθαν να διεκδικούν, να πιστεύουν στον εαυτό τους, να είναι ανεξάρτητες. Αυτό είναι το Α και το Ω. Τώρα που μεγάλωσαν, το βλέπω και στις δυο. Είναι κορίτσια με αυτοπεποίθηση. Έχουν το θάρρος της γνώμης τους». τονίζει η Μαρέβα Μητσοτάκη.
Τη σχέση με τις γυναίκες νομίζω την επηρεάζει πολύ και η μητέρα.
Η μαμά μου είναι μια απίστευτα ανεξάρτητη γυναίκα με φοβερά καλή ψυχή. Νομίζω ότι μας μετέδωσε πρωτίστως την αξία του να είσαι καλός άνθρωπος. Είναι role model, το πρότυπό μας. Το οποίο με κάνει να συνειδητοποιώ πόσο σημαντικά είναι τα πρότυπα που έχουμε.
Όλα όσα κερδίσαμε τα τελευταία χρόνια, όλες τις γυναικείες διεκδικήσεις τις ενθάρρυναν άλλες γυναίκες που πέτυχαν. Παλαιότερα, στην εποχή μου, ήταν λίγες εκείνες που ξεχώριζαν σε πολύ υψηλό επίπεδο. Η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ, η Κλερ Σαζάλ, η Ζεϊνάμπ Μπαντάουι, η Κριστιάν Αμανπούρ ή η Oπρα. Αλλά υπήρξαν και διάσημες φεμινίστριες, όπως η Σούζαν Σόνταγκ.
Ωστόσο πρέπει να μεγαλώσατε σε φιλελεύθερο περιβάλλον. Πώς μπλέξατε με τις τράπεζες; Είναι προφανές ότι έχετε δημιουργική φλέβα.
Οι επιλογές μου διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από το οικογενειακό μου περιβάλλον. Μεγάλωσα, άλλωστε, σε ένα σπίτι όπου επικρατούσε η φιλοσοφία «ζούμε για να δουλεύουμε», όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο παππούς μου. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος απαιτητικός και «δύσκολος». Δούλευε ασταμάτητα και μας μετέδωσε την αξία της εργατικότητας. Την κρατώ μέχρι και σήμερα, όπως κρατώ και τις αξίες που μου μετέδωσε η μητέρα μου. Από εκείνη έμαθα να σέβομαι, να βοηθάω, να είμαι ανοιχτή στον κόσμο.
Αρχικά, λοιπόν, επέλεξα να σπουδάσω Ιστορία και αφού πήρα το πρώτο πτυχίο μου, συνέχισα στην Πολιτική Οικονομία. Παρότι δεν επιδίωκα να εμπλακώ με την πολιτική, με ενδιέφερε πολύ να μάθω το πώς μπορεί να αναπτυχθεί μια χώρα, να εξοικειωθώ με τους δείκτες και να ανακαλύψω πώς αυτοί σχετίζονται με τη ζωή των πολιτών. Ανέκαθεν, όμως, ένιωθα διχασμένη ανάμεσα στους αριθμούς και τη δημιουργικότητα. Την οποία στην πορεία της ζωής μου βρήκα τρόπους να διοχετεύσω.
Μιλώντας πάντως για γυναίκες σε θέσεις εξουσίας, εσείς στην τράπεζα είχατε τελικά μια καριέρα κανονική…
Κανονικότατη! Από το 1995 ως το 2013. Κοντά 20 χρόνια. Ήταν πολύ σκληρή δουλειά. Και μετά ήρθε η κατάρρευση της Lehman Brothers που άλλαξε τα δεδομένα στον κόσμο των τραπεζών. Είχα, όμως, και μια ατομική επαγγελματική αποτυχία. Προσπαθήσαμε το 2010, με συναδέλφους από την Deutsche Bank, να ανοίξουμε ένα fund. Αλλά δεν πήγε καλά και έτσι το 2012 το κλείσαμε.
Έπρεπε, τότε, να πάρω γρήγορα μια απόφαση. Θα επέστρεφα ξανά σε ένα μεγάλο οικονομικό οργανισμό; Και είπα «όχι, δεν θα το κάνω». Είμαι ευγνώμων, βέβαια, γιατί από εκείνη τη δουλειά πέτυχα να είμαι ανεξάρτητη μέχρι σήμερα.
Σε όλη μου τη ζωή, άλλωστε, εργάστηκα σκληρά. Είναι αλήθεια ότι στην αρχή με στήριξαν οι γονείς μου, δεν θα πω ψέματα.
Όμως, την καριέρα μου τη δημιούργησα μόνη μου. Γι’ αυτό και είναι πολύ δυσάρεστο κάποιοι να την υποτιμούν με σκοπό να με συκοφαντήσουν. Στο τέλος της ημέρας, όμως, αυτό που έχει σημασία είναι να κοιμάσαι ήσυχη το βράδυ, με την πίστη ότι η αλήθεια τελικά θα κερδίσει.
Τα παιδιά τα στενοχωρούσαν όσα γράφτηκαν για εσάς;
Ναι, τα στενοχωρούσαν πολύ. Ειδικά τη μικρή μου κόρη. Της έκαναν μεγάλο κακό. Και αυτό είναι από τα πράγματα που δυσκολεύομαι να συγχωρήσω.
Στη συνεργασία του με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Σταρόβας, που ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Δύο στη μία».
Πιο συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Σταρόβας σημείωσε χαρακτηριστικά πως «με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου κάναμε μαζί πέντε σεζόν και θα πω για πολλοστή φορά πως κάποια στιγμή πρέπει να βραβευτώ για αυτό, γιατί είμαι ο μοναδικός που το έκανε. Εγώ είμαι βολική αρκούδα, προσαρμόζομαι εύκολα. Όχι από έπαρση ή σνομπισμό, αλλά δεν ασχολούμαι… Αν νιώσω ασφυκτικά κάπου ή άβολα εντελώς, θα σηκωθώ να φύγω. Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν λέω πως μου έχει συμβεί ή συμβαίνει παντού, αλλά είναι κάποιοι άνθρωποι που το έχουμε αυτό υποσυνείδητα».
«Αυτό είναι κάτι που το ζούμε γενικότερα, όχι μόνο στην τηλεόραση. Σου λέει δηλαδή κάποιος κάτι και εσύ απαντάς “ναι, κοίταξε να δεις, θα σου πω εγώ”. Δεν μπορώ να εξηγήσω πως ένας άνθρωπος θα σχολιάσει στο διαδίκτυο για το Μακεδονικό όταν εγώ στο βίντεο μιλάω για το ανδρικό ξύρισμα», συμπλήρωσε επίσης ο Δημήτρης Σταρόβας στο ψυχαγωγικό μαγκαζίνο της δημόσιας τηλεόρασης.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com