Με λένε Ελισάβετ είμαι 42 ετών και είμαι χωρισμένη με ένα γιο μεγάλο 22 ετών που είναι και φαντάρος αυτό τον καιρό.

Με τον μπαμπά του χωρίσαμε όταν ήταν μικρός αφού και εγώ μικρή παντρεύτηκα, έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια, οιι σχέσεις μας με τον μπαμπά του έχουν φτιάξει.

Εγώ δεν ξαναπαντρεύτηκα, έκανα κάποιες σχέσεις αλλά ήμουν πιο πολύ αφοσιωμένη στις δυο δουλειές που έκανα για να μεγαλώσω το παιδί μου.

Τώρα στα 42 μου γνώρισα κάποιον που πρώτη φορά ίσως, με έβαλε στη διαδικασία να σκεφτώ να ξαναπαντρευτώ. Εξαιρετικός χαρακτήρας, τρομερή χημεία μεταξύ μας και εκείνος 45 χρονών χωρισμένος με μια 25χρονη κορη που μένει μαζί του διότι αυτός έχει την επιμέλεια. Ποτέ δεν φανταζόμουν τη πρώτη μέρα που συγκατοικήσαμε ότι θα…με έδιωχνε από το κρεβάτι διότι έχει συνηθίσει να κοιμάται μόνο με την κόρη του.

Το πρώτο βράδυ της συγκατοίκησής μας, και ενώ βλέπαμε τηλεόραση, του λέω “Πάμε για ύπνο;” και μου λέει ” Σου έχω στρώσει στο δωμάτιο της μικρής, πήγαινε εσύ και θα πάω εγώ μετά”. Του λέω “Θα κοιμηθούμε στο δωμάτιο της κόρης σου; Γιατί;”. Μου απαντά “Όχι εσύ θα κοιμηθείς στο δωμάτιο της μικρής και εγώ με την μικρή στο κρεβάτι μου”. “Μικρή” 25χρονών γυναίκα. Σάστισα, δεν πίστευα αυτό που άκουγα. Λέω δεν μπορεί, κάποια πλάκα μου κάνει, είναι γνωστός για τις φάρσες του και νόμιζα πραγματικά ότι είχε συνομωτήσει με την κόρη του να μου κάνουν φάρσα. Κυρία εγώ, πάω και ξαπλώνω στο κρεβάτι του. Μετά από ολίγο έρχεται. “Δεν κατάλαβες; Εγώ θα κοιμηθώ εδώ με την κόρη μου και εύ μέσα!”. Το είπε με αυστηρό, επιτακτικό τρόπο, σαν να ήμουν φιλοξενούμενη. Σαν να τον προσέβαλλα. Έμεινα σαστισμένη. Σηκώθηκα και πήγα στο δωμάτιο της κόρης του.

Την άλλη μέρα, και ενώ όλη νύχτα δεν είχα κοιμηθεί, πήρα τα πράγματά μου και έφυγα από το σπίτι του. Ευτυχώς δεν είχα ακόμα ξενοικιάσει το δικό μου διότι ήθελα να δω πώς θα λειτουργήσει μεταξύ μας όλο αυτό και αν θα πάει καλά. Σε όσους βιαστούν να πουν ότι δεν τον ήξερα καλά, να πω ότι ήμασταν ήδη ένα χρόνο μαζί, είχα γνωρίσει το παιδί του, με είχε και την είχα συμπαθήσει, ποτέ ωστόσο δεν ειπώθηκε ότι κοιμούνται μαζί. Πλέον θεωρώ ότι δεν ειπώθηκε εσκεμμένα.

Σε ερώτησή του γιατί φεύγω, του απάντησα ευθέως ότι δεν το θεωρώ φυσιολογικό να κοιμάται ακόμα με την κόρη του σε αυτή την ηλικία και ότι πρέπει να τους δει ειδικός.

Η απάντησή του ήταν ότι εμένα πρέπει να δει ειδικός που τα βλέπω όλα πονηρά (εν τω μεταξύ ποτέ δεν υπονόησα ότι τρέχει κάτι πονηρό, ξεκάθαρα έλεγα και λέω ότι δεν είναι φυσιολογικό ανάμεσα σε έναν γονιό και το παιδί του). Η πάντησή του αυτή, με έσπρωξε ακόμα ένα βήμα έξω από την πόρτα του σπιτιού του.

Δεν θα σας κρυφτώ είμαι ράκος γιατί πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια διαζυγίου, είχα επενδύσει συναισθηματικά σε ένα άνθρωπο.

Αλλά εκπτώσεις δεν κάνω. Ένας λόγος παραπάνω που ενώ δεν υπονόησα τίποτα πονηρό, εκείνος “μυγιάστηκε”.

Θέλω τη γνώμη σας Έκανα καλά;

Ελισάβετ

Όταν γεννήθηκε η κόρη μου ξεκίνησα αμέσως να τη θηλάζω. Όλα πήγαν καλά από την πρώτη στιγμή και μετά από 18 μήνες εξακολουθώ να τη θηλάζω. Σκοπεύω να το κρατήσω λίγο ακόμα.

Με το μεγαλύτερο γιο μου τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα.

Γεννήθηκε μιάμιση εβδομάδα πριν από την κόρη μου και ήταν ένα πανέμορφο και υγιέστατο μωράκι με τη διαφορά ότι δεν δεχόταν με τίποτα το στήθος μου.

Τι γιατροί ήρθαν, τι νοσηλεύτριες, τι μαίες, εκείνος τίποτα. Μου έδειξαν διάφορους τρόπους που θα μπορούσα να θηλάσω, διάφορες στάσεις και πολλά ακόμη κόλπα, αλλά ο γιος μου να έπινε άντε το πολύ δυο γουλιές και μετά τον έπαιρνε ο ύπνος.

Με έστειλαν σπίτι πακέτο με δύο αντλίες στήθους κάτι που χρησιμοποιούσα για τους επόμενους τρεις μήνες μέχρι που άρχισα να μην έχω τόσο γάλα όσο είχα στην αρχή. Ίσως έφταιγε το γεγονός ότι είχα μειώσει αισθητά τις αντλήσεις γιατί πλέον αραίωνα το μητρικό γάλα με γάλα σε σκόνη.

Μία εβδομάδα αφού επιστρέψαμε σπίτι, άρχισα να ανησυχώ ότι το μωρό δεν σιτιζόταν ικανοποιητικά. Ένα βράδυ με ταλαιπώρησε τόσο πολύ. Ξύπναγε κάθε μισή ώρα, έπινε δυο γουλιές γάλα και ξανακοιμόταν. Δεν ήξερα πλέον τι να κάνω. Να συνεχίσω να τον πιέζω με το μητρικό; Να του δώσω έτοιμο γάλα σε σκόνη από το μπιμπερό; Να τον αφήσω νηστικό για δύο-τρεις ώρες μέχρι να πεινάσει και να φάει όσο πρέπει να φάει; Δεν ήξερα και οι γνώμες των ειδικών διίσταντο. Ένιωθα ενοχές που δεν μπορούσα να θηλάσω το παιδί μου. Ένιωθα ότι είχα αποτύχει σαν μητέρα.

Γιατί να μη θηλάζει όπως προστάζει η φύση; Ήθελα να του δώσω το καλύτερο αλλά δεν το δεχόταν και εγώ ήμουν σε απόγνωση, έτσι τελικά έκανα αυτό που θεωρούσα σωστό.

Κάνοντας μία αναζήτηση στο διαδίκτυο (δεν μου είχε μείνει και τίποτε άλλο) κατέληξα σε ένα βιολογικό γάλα για βρέφη που είχε καταπληκτική γεύση, κάτι ανάμεσα σε βανίλια και κακάο. Την πρώτη φορά που τάισα με αυτό το γιο μου, ήπιε ένα ολόκληρο μπιμπερό μονοκοπανιά. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη που επιτέλους βρήκα κάτι που να του αρέσει. Για πρώτη φορά μετά από καιρό ένιωσα καλά, ωστόσο οι ενοχές εξακολουθούσαν να υπάρχουν γι’ αυτό και δεν εγκατέλειψα την προσπάθεια να βρω τρόπο να τον θηλάσω. Δεν άφησα σελίδα για σελίδα που να μη μπω, φόρουμ για φόρουμ αδιάβαστο, καμία πληροφορία ανεκμετάλλευτη. Παντού διάβαζα για τα οφέλη του μητρικού γάλακτος σε σχέση με το έτοιμο και άφριζα περισσότερο. Εγώ τρόπους να πείσω το γιο μου να δεχτεί το μητρικό γάλα έψαχνα, όχι τα οφέλη του μητρικού γάλακτος που τα ήξερα ήδη.

Μετά από αρκετές βδομάδες αγωνίας και πολλών ενοχών κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ήμουν εγωίστρια τόσο καιρό που άφηνα το παιδί μου να πεινάει και το πίεζα να πίνει κάτι που δεν του άρεσε.

Λίγο η ανασφάλειά μου, λίγο τα στερεότυπα του «αν ένα παιδί δεν θηλάσει θα αρρωστήσει, θα έχει προβλήματα, μπλα μπλα μπλα» άφηνα στην άκρη την υγεία του γιου μου για να γίνει το δικό μου. Μόλις το συνειδητοποίησα οι ενοχές μου εξαφανίστηκαν.

Το αν προσφέρω ή όχι στο παιδί μου το μητρικό μου γάλα είναι κάτι που δεν με ορίζει ως μητέρα. Για το παιδί μας οφείλουμε να κάνουμε το καλύτερο για εκείνο και όχι το καλύτερο για μας.

Κάθε φορά που θυμάμαι την ημέρα που το έφερα στον κόσμο θυμάμαι εκείνο το συναίσθημα της απόλυτης ευτυχίας, της απόλυτης γαλήνης. Σαν να ήμουν στον παράδεισο. Το ερωτεύτηκα από την πρώτη στιγμή που το είδα. Δεν ήθελα να το αφήνω από την αγκαλιά μου. Το φιλούσα και το μύριζα συνέχεια γιατί ήθελα να χορτάσω όσο το δυνατόν περισσότερη «μωρουδίλα».

Πίστευα πως τίποτα δεν μπορούσε να πάει στραβά. Μακάρι να είχα μείνει σε αυτόν τον παράδεισο που ζούσα τότε, παρά που άφησα τις ενοχές να εισβάλουν στη ζωή μου.

Ο γιος μου σήμερα είναι 4 χρονών και όπως η αδερφή του, έτσι και εκείνος είναι ένα τέλειο απ’ όλες τις απόψεις παιδάκι. Εξακολουθεί να πίνει το βιολογικό γαλατάκι που έπινε μικρός και έχει αρρωστήσει όλες και όλες δύο φορές στη ζωή του. Το δέσιμό μας είναι εξίσου δυνατό με το δέσιμο που έχω με την κόρη μου που θηλάζει.

Δεν υπάρχει ούτε μία διαφορά μεταξύ τους όσον αφορά στην υγεία, τη νοημοσύνη τους ή τη σχέση που έχω μαζί τους λόγω του γάλακτος που έπιναν ως μωρά.

Είτε θηλάζετε είτε χρησιμοποιείτε αντλία είτε χρησιμοποιείτε μπιμπερό το ίδιο καλές μαμάδες είστε.

Είτε θηλάζετε για μία εβδομάδα είτε για έξι μήνες…

Είτε επιλέξετε να θηλάσετε είτε δώσετε στο μωρό σας έτοιμο γαλατάκι στο μπιμπερό…

Διώξτε τις ενοχές από τη ζωή σας και χαρείτε τα παιδιά σας. Δεν σημαίνει πως αυτό που είναι καλύτερο για εσάς είναι το καλύτερο και για τα παιδιά σας.

Κάθε μαμά έχει τη δική της μοναδική ιστορία που πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα σεβαστή. Ξέρω πώς είναι να σε «στραβοκοιτάνε» ή να σε κρίνουν οι άλλες μαμάδες επειδή δεν μπόρεσες να θηλάσεις και λυπάμαι κάθε φορά που ακούω να γίνεται κάτι τέτοιο ειδικά αν είσαι λεχώνα και έχεις και όλες αυτές τις ορμόνες να ρυθμίσεις.

Ελπίζω μία μέρα το έτοιμο γάλα να πάψει να είναι ταμπού και να το δούμε όλοι όπως πραγματικά είναι: ένα θρεπτικό υποκατάστατο του μητρικού γάλακτος.

Ανεξάρτητα από το τι λέει ο καθένας ξέρω ότι και τα δύο μου παιδιά έχουν εξίσου αδυναμία στη μαμά τους, δεν υστερούν πουθενά και είναι τα πιο όμορφα, τα πιο έξυπνα και τα πιο χαρούμενα παιδιά που γνωρίζω κι ας τρέφονταν διαφορετικά σαν μωράκια. Σημασία έχει να είναι καλά τα παιδιά μας, να μας αγαπάνε και να τα αγαπάμε και όχι το γάλα που τους δίνουμε.

Πηγή: scarymommy.com

Ένας χωρισμένος πατέρας ρωτάει μία δικηγόρο αν πρέπει να δίνει διατροφή στην πρώην σύζυγό του, η οποία έφτιαξε ξανά τη ζωή της και μάλιστα με έναν οικονομικά ευκατάστατο άνδρα.

Ο χωρισμένος πατέρας έχει κοινή επιμέλεια με την πρώην σύζυγό του

Όπως  εξομολογείται ο χωρισμένος πατέρας: “Με την πρώην γυναίκα μου έχουμε χωρίσει κ έχουμε κοινή επιμέλεια.

Όσο ήταν μόνη της, της έδινα διατροφή γιατί είχε μικρό εισόδημα, παρόλο που τα παιδιά έμεναν εξ’ ημισείας σε μένα. Τώρα παντρεύτηκε και ο άντρας της είναι οικονομικά πολύ καλά.

Είμαι υποχρεωμένος να της δίνω ακόμα διατροφή;

(ο άντρας της δεν την αφήνει να δουλεύει)”.

Απαντώντας, η δικηγόρος, κυρία Κωνσταντίνα Αθανασίου, αναφέρει:

“Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1389 εδ. α, 1390 εδ. α, 1485, 1486, 1489 § 2 και 1493 Α. Κ, όπως ισχύουν μετά το Ν 1329/1983, συνάγεται ότι:

α) Τα ανήλικα τέκνα, έστω και αν διαθέτουν περιουσία, εφόσον τα εισοδήματά τους ή το προϊόν της εργασίας τους δεν επαρκεί για τη διατροφή τους, έχουν δικαίωμα διατροφής έναντι και των δύο γονέων τους, oι οποίοι είναι υποχρεωμένοι προς τούτο ανάλογα με τις δυνάμεις τους, β) το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες των ανηλίκων, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής τους και περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση, τη διατροφή και την εκπαίδευσή τους, χωρίς όμως να ικανοποιούνται oι παράλογες αξιώσεις τους, ενώ για να καθορισθεί το τελικό ποσό της δικαιούμενης διατροφής, αξιολογούνται τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται, οι ανάγκες των τέκνων.

Ο νέος προσδιοριστικός όρος των “συνθηκών της ζωής”, που αντικατέστησε τον παλαιότερο όρο (του παλαιού άρθρου 1484 Α.Κ.) της “κοινωνικής θέσης”, ανταποκρίνεται στο επίπεδο διαβίωσης, που προσήκει στο δικαιούχο, ανάλογα με την ηλικία του, την υγεία του, τις ικανότητες ή κλίσεις του, την εκπαίδευσή του κ.λπ., οι συνθήκες δε αυτές του δικαιούχου θα προσδιορίσουν το ύψος της διατροφής, που του οφείλεται, η οποία θα μειώνεται κάτω από το επίπεδο διαβίωσης αν οι δυνατότητες του υπόχρεου είναι περιορισμένες και δεν επαρκούν. Ειδικότερα, για τον καθορισμό του οφειλομένου από κάθε γονέα ποσού της διατροφής του τέκνου, γίνεται αναγωγή στις οικονομικές δυνάμεις των δύο γονέων, από τις οποίες προκύπτει η αναλογική επιβάρυνση του καθενός.

Οι δυνάμεις του κάθε γονέα λειτουργούν αφενός ως κριτήριο προσδιοριστικό του ύψους της συνεισφοράς, που οφείλει και αφετέρου ως μέσο εκπλήρωσης της οφειλομένης συνεισφοράς. Η υποχρέωση και το ύψος της συνεισφοράς του κάθε γονέα καθορίζεται κατά το λόγο των δικών του δυνάμεων προς το άθροισμα των δυνάμεων και των δύο (ΕφΔωδ 154/2005 ό.π.). Κρίσιμος χρόνος για τη συνδρομή των προϋποθέσεων της διατροφικής αξίωσης και τον προσδιορισμό της έκτασης και του ύψους της διατροφής είναι ο χρόνος συζήτησης της σχετικής αγωγής (ΑΠ 22/1989 ΕΕΝ 1989/927).

Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι από τις προαναφερθείσες διατάξεις, συνδυαζόμενες και με εκείνη του άρθρου 288 Α.Κ., προκύπτει πως οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων του ανηλίκου προς συνεισφορά στη διατροφή του συναρτώνται και προς τη δυνατότητά τους να αποκτήσουν εισόδημα από εργασία ανάλογη προς τα προσόντα και τις δεξιότητές τους, την οποία εργασία, κατά τις αρχές της καλής πίστης, οφείλουν να αναζητήσουν και, ανάλογα με την κατάσταση της αγοράς εργασίας, μπορούν να εύρουν για να απασχοληθούν επικερδώς. Εφόσον λοιπόν ο γονέας, αν και μπορούσε να εύρει ανάλογη εργασία, παραλείπει να πράξει τούτο κατά τρόπο αντίθετο προς την καλή πίστη, θα τύχει, κατά τον προσδιορισμό της συμμετοχής του στη διατροφή του ανηλίκου, μεταχείρισης ανάλογης με το αν είχε πραγματικά το εισόδημα από την εργασία αυτή (ΑΠ 1016/2019 Τ.Ν.Π. “ΝΟΜΟΣ”).

Συμπερασματικά, παρόλο που στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι γνωστό εάν υπάρχει δικαστική απόφαση ή συμφωνητικό, η υποχρέωση διατροφής δεν επηρεάζεται από τα εισοδήματα του συζύγου της μητέρας, διότι ο τελευταίος δεν είναι υπόχρεος προς διατροφή (ίσως επηρεάσει τη δική της συμμετοχή, εφόσον δεν έχει πολλά έξοδα).

Επιπλέον, η μη απασχόληση της συζύγου για λόγους, που δεν αφορούν στην ικανότητα της προς εργασία, δεν μπορεί να επιβαρύνει το δικό σας μερίδιο συνεισφοράς σε περίπτωση έγερσης ενδεχόμενης αγωγής διατροφής/ μεταρρύθμισης απόφασης διατροφής”.

Κωνσταντίνα Αθανασίου

Δικηγόρος

Πατησίων 154, Αθήνα

Τ.Κ 11257

Τηλ: 210 – 8675160

Κινητό: 6944 620176

Fax: 210 – 8676521

Email: [email protected]

Web: http://avlawyers.gr/