Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο συλλαλητήριο συμπαράστασης στους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, οι οποίοι κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας από την ευρύτερη περιοχή έχουν συγκεντρωθεί στην Ορεστιάδα, ενώ παρόντες είναι ο δήμαρχος της πόλης Βασίλης Μαυρίδης και ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου Δαμασκηνός.
Ο 77χρονος Γιάννης Μανουσάκης από την Τήλο χάρισε το σπίτι του στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της Ρόδου, ενώ έκανε μεγάλες δωρεές και στο νοσοκομείο του νησιού.
Συγκεκριμένα ο κ. Μανουσάκης αγόρασε εξάρτημα αξίας 6.700 ευρώ και λειτούργησε ο τομογράφος, έδωσε 37. 400 ευρώ και αγοράστηκαν δύο κρεβάτια εντατικής με όλο τον εξοπλισμό, κι έχει κι άλλες 10.000 ευρώ σε οικονομίες που θα τα δώσει κι αυτά.
Μιλώντας στη Ροδιακή, ο 77χρονος πρώην ναυτικός που ζει από τη σύνταξη του ΝΑΤ μαζί με τη σύζυγό του, δηλώνει: «Ήθελα τα χρήματα που μάζεψα από τη θάλασσα να πιάσουν τόπο, στον χώρο της υγείας. Και το σπίτι μου, εδώ στο Μεγάλο Χωριό της Τήλου, το 2011 το δώρισα στο Ορφανοτροφείο Θηλέων της Ρόδου, με συμβολαιογραφική πράξη να ‘ρχονται τα παιδιά και να μένουν όταν πεθάνω. Έκανα με τέτοιο τρόπο τη συμβολαιογραφική πράξη, ώστε να μην βρεθεί κανείς να το πουλήσει, να το χαίρονται τα παιδιά, αφού δεν κάναμε δικά μας τέκνα».
Οι δωρεές που έχει κάνει ο 77χρονος σε Τήλο και Ρόδο
Ο 77χρονος μεταξύ άλλων δήλωσε: «Πολλές φορές, είμαι αλληλέγγυος, το ΄χω στο αίμα μου. Όπου υπάρχει πόνος, αρρώστια, έλλειψη χρημάτων, να δώσουν το ενοίκιο, να πάρουν τα φάρμακά τους. Πολλοί τα γυρίζουν πίσω, πολλοί δεν τα γυρίζουν. Πηγαίνω και στους ηλικιωμένους κάθε εβδομάδα, τους κάνω παρέα, τους ρωτώ τι ανάγκη έχουν. Και δεν πειράζει, φτάνει να κάνω το καλό. Η μάνα μου ήταν έτσι σε ένα χωριό της Σητείας, ο πατέρας μου γεωργός έβγαζε απ΄ όλα, κι η μάνα μου η Δέσποινα, έδινε. Πηγαίνω και βοηθάω εθελοντικά τους αγρότες, τους τσοπάνηδες, μαθαίνω στους νέους τα μελίσσια. Κάνω τον καθηγητή, (γέλια) να γίνουν μελισσουργοί».
Ο κ. Μανουσάκης μιλώντας για τη δωρεά στο νοσοκομείο της Ρόδου, δήλωσε: «Δεν είμαι ούτε ο Ωνάσης ούτε ο Σταύρος Νιάρχος. Δύο μήνες πριν, πήγα. Έφυγα από την Τήλο για τη Ρόδο, πήγα στην είσοδο του νοσοκομείου και είπα ότι θέλω να δώσω χρήματα. Μ’ αφήσανε να περάσω μέσα, μου λέει ο διοικητής ο κ. Ρουμάνης, τον ξέρετε. «Είστε πλούσιος;» « Όχι του λέω, ένας άνθρωπος συνηθισμένος είμαι». Τα είδαμε, τα μιλήσαμε, είδαμε τα προσπέκτους».
«Ο τομογράφος είναι ανάμεσα στην αξονική και τη μαγνητική, ένα μηχάνημα μεγάλο που ξαπλώνεις και πάει από πάνω σου, Όχι αυτό που μπαίνεις μέσα! Είχε παρέλθει η εγγύηση. Πήγα την άλλη μέρα στην τράπεζα, έβγαλα τα χρήματα, το παρήγγειλαν, ήρθε και τώρα πια το μηχάνημα λειτουργεί» πρόσθεσε.
«Θα κάνω κι εδώ στην Τήλο μια δωρεά, περίπου 10 χιλιάρικα που έχω γιατί εδώ με το παραμικρό τους στέλνουν στη Ρόδο, για θέματα υγείας» κατέληξε.
Λένε πως όταν γίνεσαι γονιός αγαπάς όχι μόνο το δικό σου παιδί αλλά και τα παιδιά όλου του κόσμου.
Η 49χρονη Ελένη Μάλλιου, είναι μια γυναίκα που αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της παραπάνω φράσης καθώς αν και οι δυο κόρες της μεγάλωσαν και είναι πλέον ενήλικες, θέλησε να μοιράσει απλόχερα την αγάπη και τη στοργή της σε εγκαταλελειμμένα βρέφη που περιμένουν σε ιδρύματα μέχρι να βρεθεί η νέα οικογένεια που θα ανοίξει τις αγκάλες της για αυτά.
“Έχω το σύνδρομο της…γεμάτης αγκαλιάς”
Η Ελένη Μάλλιου μιλά για το σπουδαίο ρόλο, αυτόν της ανάδοχης μητέρας, στην κάμερα του Open TV, κρατώντας σφιχτά στην αγκαλιά της το τρίτο βρέφος που φιλοξενεί στο ζεστό σπιτικό της, ως ανάδοχη μητέρα.
Η οικογένεια ζει στη Μάνδρα και το πρώτο παιδί σε αναδοχή μπήκε στο σπίτι τους, λίγο μετά τη φονική πλημμύρα. «Όταν μας είπαν, θα πάρετε το μωρό, ήμασταν μέσα στη λάσπη, εγώ γέλαγα, η μαμά μου έλεγε γιατί γελάς, ήξερα ότι θα ‘ρθει ο μπέμπης», λέει η ίδια στην κάμερα του OPEN.
Για χρόνια στη λίστα και ο λήπτης του ήπατος της φοιτήτριας
Χάρη στο μεγαλείο ψυχής της οικογένειας της 21χρονης, η οποία είχε πέσει θύμα τροχαίου και νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου, αλλά και στον αγώνα όλου του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, ολοκληρώθηκε σήμερα το πρωί (29/11) η λήψη οργάνων, βασική προϋπόθεση για την πραγματοποίηση του θαύματος της μεταμόσχευσης.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του νοσοκομείου “η «γέφυρα ζωής» στήθηκε μετά τη μεγαλειώδη απόφαση των γονέων της να δωρίσουν τα όργανά της. Μέσα στον ανείπωτο πόνο τους, βρήκαν το ψυχικό σθένος να προχωρήσουν στη δωρεά οργάνων, την ύψιστη πράξη αλτρουισμού που θα έχει ως αποτέλεσμα να συνεχιστεί η ζωή κάποιων συνανθρώπων μας.
Η 21χρονη έδωσε τεράστιο αγώνα, αλλά παρά τη μεγάλη προσπάθεια δεν τα κατάφερε και κατέληξε. Στο πλευρό της βρισκόταν όλο το προσωπικό -ιατρικό, νοσηλευτικό και κάθε άλλης ειδικότητας- και έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να την κρατήσει στη ζωή. Μόλις ανακοινώθηκε η γενναιόδωρη πρόθεση των γονέων, στήθηκε μια τεράστια επιχείρηση για τη λήψη των οργάνων από τη δότρια, ώστε ο θρήνος και η θλίψη να μετατραπούν σε ελπίδα και αισιοδοξία.
Η ομάδα λήψης οργάνων του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου έλαβε την καρδιά και του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης το ήπαρ και τους νεφρούς. Η ομάδα μεταμοσχεύσεων της Β΄ Οφθαλμολογικής Κλινικής ΑΠΘ του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου έλαβε τους κερατοειδείς,
οι οποίοι θα αξιοποιηθούν για μεταμόσχευση σε συμβατούς λήπτες.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες μια 40χρονη γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού, που ζούσε με μηχάνημα υποστήριξης λειτουργίας της καρδιάς λαμβάνει την καρδιά της 21χρονης σε μεταμόσχευση στο «Ωνάσειο» ενώ το ήπαρ της κοπέλας θα λάβει άνδρας που, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ήταν για αρκετό καιρό στη σχετική λίστα στο νοσοκομείο «Ιπποκράτειο» της Θεσσαλονίκης.
Όσο για τους κερατοειδείς χιτώνες της 21χρονης αφαιρέθηκαν από οφθαλμιάτρους του νοσοκομείου Παπαγεωργίου και θα μεταφερθούν στην Τράπεζα Οφθαλμών του ΑΧΕΠΑ, όπου θα εξεταστεί σε ποιους ασθενείς θα μεταμοσχευθούν καθώς υπάρχει περιθώριο μέχρι και 15 ημερών για τη μεταμόσχευσή τους.
Για τους νεφρούς
διεξάγονται ειδικά τεστ για να βρεθούν οι συμβατοί λήπτες. Σύμφωνα με όσα μετέδωσε η ΕΡΤ για τους νεφρούς τα τεστ διεξάγονται στο «Ιπποκράτειο» της Θεσσαλονίκης με πληροφορίες να αναφέρουν ότι εκεί βρέθηκε συμβατός δότης αλλά αναμένονται τα οριστικά αποτελέσματα νωρίς σήμερα, Τρίτη, το απόγευμα.
Η Διοίκηση του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου εκφράζει τα θερμότατα και ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια της δότριας. Παράλληλα, συγχαίρει τους γονείς για τη γενναιοδωρία και τον ανθρωπισμό τους και τους ευχαριστεί για το μεγαλείο τους, καθώς την ώρα της μεγαλύτερης οδύνης για την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου αποφάσισαν να γεφυρώσουν τη ζωή με τον θάνατο. Επιπλέον, ευχαριστεί όλο το προσωπικό που συνέβαλε στη διαγνωστική διαδικασία και στη λήψη των οργάνων, για την υποδειγματική δουλειά και την εξαιρετική συνεργασία τους.
Αποδέκτες της συγκινητικής ανθρωπιστικής πράξης θα είναι πολλοί συνάνθρωποί μας και ήδη, με τη συνεργασία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και των ομάδων μεταμοσχεύσεων των νοσοκομείων, βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες αξιοποίησης των μοσχευμάτων σε συμβατούς λήπτες.
Το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, θεωρώντας την ιδέα της δωρεάς οργάνων μετά το τέλος της ζωής ως ύψιστη μορφή εθελοντικής προσφοράς, πολιτισμού και αλτρουισμού, καλεί τους πολίτες να στηρίξουν την προσφορά ιστών και οργάνων, ώστε να αυξηθούν οι δότες στη χώρα μας.”
Τη στιγμή που η φωτιά μαινόταν στην περιοχή της Πλάκας Κερατέας, ένας εθελοντής δασοπυροσβέστης, ο Αλέξανδρος, έδινε μάχη με τις φλόγες, αδιαφορώντας για την προσωπική του απώλεια.
Ο ίδιος έχασε το σπίτι και το αυτοκίνητό του, καθώς η φωτιά τα κατέστρεψε ολοσχερώς, όμως με ψυχραιμία και ικανοποίηση δήλωσε: «τουλάχιστον έσωσα τις περιουσίες των άλλων».
Ένας Ήρωας Εθελοντής Δασοπυροσβέστης: Η Ιστορία του Αλέξανδρου
Ο Αλέξανδρος, πατέρας τεσσάρων παιδιών, ζει από χθες την απόλυτη τραγωδία καθώς έχασε το σπίτι του. Ωστόσο, η αφοσίωσή του στο έργο της κατάσβεσης πυρκαγιών δεν κάμφθηκε ούτε στιγμή. Με αυταπάρνηση συμμετέχει κάθε καλοκαίρι ως εθελοντής δασοπυροσβέστης, προσπαθώντας να προστατέψει τις περιουσίες και τις ζωές των άλλων. Την Κυριακή 1 Ιουλίου, ενώ προσπαθούσε να σώσει ξένες περιουσίες στην Κερατέα, το σπίτι του καταστράφηκε από τη φωτιά.
Δείτε το βίντεο:
Τώρα, ο Αλέξανδρος και η οικογένειά του βρίσκονται χωρίς στέγη, αντικρίζοντας μόνο στάχτες από την παλιά τους ζωή. Παρά την προσωπική του καταστροφή, η αποφασιστικότητά του να βοηθήσει τους άλλους παραμένει ακλόνητη, δείχνοντας το μεγαλείο της ψυχής του.
«Δεν μετανιώνω», λέει ο ίδιος στο STAR, με την ιστορία του να προκαλεί κύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης.
Πλέον, πάνω από τις στάχτες ο Αλέξανδρος Τυφλίδης βλέπει τη ζωή του, τις αναμνήσεις από το σπίτι του που του άφησε η γιαγιά του σαν ταινία. Κόποι και όνειρα χρόνων χάθηκαν σε ένα απόγευμα στη φωτιά της Κερατέας. «Εγώ εκείνη τη στιγμή που καιγόταν το σπίτι μου έδινε μεγάλη μάχη να σώσουμε άλλα σπίτια μαζί με συναδέλφους. Πήγαμε να καούμε εδώ πίσω στο Μαρκάτι. Αυτό είναι μια χαρά για μας γιατί σώσαμε άλλα σπίτια», λέει ο ίδιος.
Ομογενής Προσφέρει το Σπίτι του
Μέσα από την καταστροφή όμως ξεπήδησε και η ελπίδα. Ομογενής από τον Καναδά, μόλις έμαθε για το δράμα του Αλέξανδρου αποφάσισε να προσφέρει το σπίτι του στα Νότια Προάστια.
«Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, το βλέπεις στην τηλεόραση είναι τόσο συγκινητικό που αισθάνεσαι ότι κάτι πρέπει να κάνεις. Υπάρχει αυτό το κτίριο, είναι στην Άνω Γλυφάδα το οποίο δεν κατοικείται, είναι άδειο έτσι κι αλλιώς οπότε αν ο κύριος Τυφλίδης ενδιαφέρεται, τον βολεύει μπορεί να το δει και να αποφασίσει. Με μεγάλη μας χαρά! Νομίζω ότι ενδείκνυται να πάει να μείνει ο άνθρωπος εκεί» ανέφερε σχετικά ο ομογενής.
Γενναιόδωρος στάθηκε ο Νίκος Παππάς ο οποίος αποφάσισε να κάνει ένα δώρο Χριστουγέννων στις καθαρίστριες του ΟΑΚΑ, ενώ επέστρεψε στο Παναθηναϊκό.
Επίσημα πίσω στον Παναθηναϊκό ο Νίκος Παππάς
Σε μια κίνηση που ελάχιστοι θα έκαναν πράξη φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει ο Νίκος Παππάς, μετά την υπογραφή του νέου του συμβολαίου με τον Παναθηναϊκό.
Ο Νίκος Παππάς επέστρεψε και επίσημα στον Παναθηναϊκό πριν από μερικές ημέρες, όταν και ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τους «πράσινους».
Για πολλούς, η απόφαση του «Τριφυλλιού» να κάνει ξανά κάτοικο ΟΑΚΑ τον Έλληνα γκαρντ αποτέλεσε έκπληξη. Ωστόσο, μεγαλύτερη έκπληξη προκάλεσε εντός των κλειστών τειχών του συλλόγου, όταν ο παίκτης έκανε γνωστή την επιθυμία του να δωρίσει όλη του την αμοιβή από το νέο του συμβόλαιο με τον «Εξάστερο» στις καθαρίστριες του γηπέδου!
Το δώρο του Νίκου Παππά
Η αποκάλυψη ήρθε δια στόματος Βασίλη Παπαθεοδώρου στην εκπομπή «Magic Euroleague», με τον γνωστό δημοσιογράφο να αναφέρει ότι ο Νίκος Παππάς δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να… διαφημίσει τέτοιου είδους ενέργειες από πλευράς του, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι η εν λόγω κίνηση έπρεπε να γίνει γνωστή, προκειμένου να παραδειγματιστούν κι άλλοι άνθρωποι του χώρου.
Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μια απόφαση που θα αποτελέσει μεγάλη οικονομική ανάσα για τις εργαζόμενες που μεριμνούν για την καθαριότητα του ΟΑΚΑ ενόψει των Χριστουγεννιάτικων εορτών.
Συγκινεί το κύμα αλληλεγγύης προς τους Ουκρανούς πρόσφυγες
Ηρακλειώτης επιχειρηματίας άνοιξε το σπίτι του για την φιλοξενία οικογένειας από το Κίεβο της Ουκρανίας, δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση του προς τον Ουκρανικό λαό.
Από την μία μέρα στην άλλη έχασαν τα πάντα, εγκαταλείποντας τα σπίτια τους, βιώνοντας την κόλαση του πολέμου στο Κίεβο. Πρόκειται για μία οικογένεια Ουκρανών που από χθες Κυριακή, βρίσκονται στην Κρήτη και πιο συγκεκριμένα στο Ηράκλειο.
Μία «ζεστή» αγκαλιά ωστόσο περίμενε την τριμελή οικογένεια από την Ουκρανία καθώς Ηρακλειώτης επιχειρηματίας έδειξε έμπρακτα την αγάπη και την αλληλεγγύη του, φιλοξενώντας τα μέλη της, στο σπίτι του.
Ο λόγος για την Κατερίνα, μαζί με την 5χρονη κόρη της Πωλίνα και τη μητέρα της, οι οποίες αγκαλιάστηκαν από την οικογένεια του επιχειρηματία Δημήτρη Δασκαλάκη, ο οποίος έχει συνάψει φιλικές σχέσεις με την οικογένεια, από το 2018, καθώς ο ίδιος ταξίδευε συχνά προς το Κίεβο για επαγγελματικούς λόγους.
Στις 24 Φεβρουαρίου, η Κατερίνα ξύπνησε από τους βομβαρδισμούς. Μαζί με τη κόρη της και τον σύζυγο της εγκατέλειψαν το σπίτι τους στο Κίεβο, το οποίο βρίσκεται μια ανάσα από στρατιωτικούς στόχους και μετέβησαν στο σπίτι της μητέρας της, κοντά στο Κίεβο. Λίγες ημέρες αργότερα, αποχώρησαν και με τον φόβο να κυριαρχεί κοντά στα σύνορα Πολωνίας – Ουκρανίας.
Η καρδιά και το μυαλό της βρίσκεται στο Κίεβο όπου βρίσκονται ο σύζυγος και ο πατέρας της, και ελπίζει να τελειώσει σύντομα ο πόλεμος. Η 6χρονη Πωλίνα αντίκρισε τις επικίνδυνες αυτές στιγμές από το παράθυρο και ζωγράφισε τις ρουκέτες.
Η οικογένεια του Κρητικού επιχειρηματία αγκάλιασε την οικογένεια από την Ουκρανία, ενώ η ψυχολογία της μικρής Πωλίνας έχει αλλάξει προς το καλύτερο.
Η 28χρονη δασκάλα Αγγλικών, με πτυχίο στην Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία και με προϋπηρεσία στην Πρεσβεία στο Κίεβο, θα αναζητήσει στο Ηράκλειο εργασία και προς τη κατεύθυνση αυτή, ζητά τη στήριξη του κόσμου.
Τα δικά του μηνύματα προς τους συντοπίτες του στέλνει ο κ. Δημήτρης Δασκαλάκης: «Προτρέπω τους Κρητικούς να ακολουθήσουν το παράδειγμά μου!».
Η Ελένη Μάλιου, «ανοίγει» την καρδιά της στο infokids.gr και μιλά για την αστείρευτη αγάπη της για τα παιδιά και την προσφορά στο συνάνθρωπο.
Μας περιμένει στο σπίτι της στη Μάνδρα Αττικής. Κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά τη μπέμπα της! Μία πανέμορφη μικρούλα, μόλις εννέα μηνών με σγουρά μαλλιά και μεγάλα καστανά μάτια, που όλη την ώρα χαμογελάει.
«Αυτή είναι η μπέμπα μας , το κοριτσάκι μας! Την φιλοξενούμε από το Οκτώβριο, μέχρι να βρεθεί η οικογένεια που θα την υιοθετήσει», μας λέει με τη γλυκιά και ζεστή φωνή της.
ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΗ ΑΓΑΠΗ
Μπορεί οι κόρες της να μεγάλωσαν, αλλά η αγάπη της για τα παιδιά δε στέρεψε. Σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Μητέρα» , η Ελένη Μάλιου τα τελευταία τέσσερα χρόνια, συμμετέχει στο πρόγραμμα «Ανάδοχη πρώτη αγκαλιά» και προσφέρει απλόχερα αγάπη και στοργή σε εγκαταλελειμμένα παιδιά, μέχρι να βρεθεί η οικογένεια που θα τα υιοθετήσει.
«Έχουμε ενταχθεί στο πρόγραμμα «Ανάδοχη πρώτη αγκαλιά» από το Νοέμβριο του 2017. Από τότε μέχρι σήμερα, φιλοξενούμε μωρά για ένα διάστημα 8 με 9 μηνών το πολύ, μέχρι να υιοθετηθούν και να πάνε στη δική τους οικογένεια. Μέχρι σήμερα έχουν μεγαλώσει μέσα στο σπίτι μας τρία νεογέννητα αγοράκια και δύο κοριτσάκια.»
«ΔΕΝΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. Ο ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΣ»
«Από τον Οκτώβριο έχουμε την πέμπτη κατά σειρά μπέμπα που έρχεται στο σπίτι μας. Θα φύγει κάποια στιγμή και αυτή τώρα το καλοκαιράκι. Έχουμε αρχίσει και το συνειδητοποιούμε ότι σε λίγο καιρό δεν θα την έχουμε πια μαζί μας και κάπου χαιρόμαστε, γιατί θα βρει την οικογένειά της το «λιμανάκι» της, αλλά ταυτόχρονα λυπόμαστε, που θα φύγει από το σπίτι μας. Τη θεωρούμε μέλος της οικογένειάς μας. Εμείς δενόμαστε πολύ με τα παιδιά δεν είναι ότι απλά τα φιλοξενούμε. Την αισθάνομαι σαν παιδί μου. Το Ίδρυμα «Μητέρα» επιβλέπει όλη τη διαδικασία μέχρι το παιδί να προσαρμοστεί με τους θετούς του γονείς. Έχω «τυφλή» εμπιστοσύνη στους ανθρώπους του ιδρύματος και είμαι σίγουρη ότι και η μπέμπα μας θα πάει σε μία πολύ καλή οικογένεια, που θα την αγαπάει όπως εμείς» , εξηγεί η 62χρονη.
Η μικρή έφτασε στο σπίτι της οικογένειας σε ηλικία μόλις 25 ημερών. Η μητέρα της, της εγκατέλειψε στο μαιευτήριο.
«Η μπέμπα ήρθε στο σπίτι μας από το μαιευτήριο. Μετρούσε μόλις 25 μέρες ζωής. Η βιολογική της μητέρα την «άφησε» για λόγους τους οποίους εγώ δεν γνωρίζω. Το παρελθόν της ούτε το ξερουμε ούτε και μας ενδιαφέρει. Εμείς κοιτάμε μπροστά, κοιτάμε να προσφέρουμε όλα όσα έχουν λέιψει σε αυτό το παιδί και να το κάνουμε να νιώσει ότι βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον. Η μόνη έννοια μου είναι όταν θα την παραλάβουν οι θετοί γονείς της , να ζήσει μία ζωή ευτυχισμένη και να μην της λείψει τίποτα».
«ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΩ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ»
«Έχουμε προσαρμόσει το πρόγραμμά μας , στο πρόγραμμα της μικρής. Οτιδήποτε και να κάνουμε αυτή είναι πρώτη! Μας δίνει τόση χαρά, τόση ευτυχία, θέλουμε το καλύτερο για εκείνη. Οι κόρες μου με βοηθούν πολύ. Την πηγαίνουν βόλτα, την απασχολούν, παίζουν μαζί της. Θέλω να περάσω και στα παιδιά μου το μήνυμα του εθελοντισμού και της βοήθειας προς το συνάνθρωπο γιατί εγώ έτσι το βλέπω, ως βοήθεια προς το μωρό. Εκεί που θα καθότανε στο ίδρυμα και θα περίμενε μήνες μέχρι να υιοθετηθεί , ήρθε στο σπίτι μας και είναι καλύτερα.»
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΑΝΑΔΟΧΗ ΠΡΩΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ»
«Το δεύτερο παιδάκι που είχαμε φιλοξενήσει ήταν μόλις 15 ημερών. Το πρόγραμμα «ανάδοχη πρώτη αγκαλιά» αυτό το σκοπό έχει. Να φύγει το παιδί από το μαιευτήριο να ενταχθεί σε μία ανάδοχη οικογένεια και να αποκτήσει δεσμούς, ώστε όταν θα πάει στη θετή του οικογένεια, στην «κανονική» το λέω εγώ, να μην έχει κανένα πρόβλημα. Να δημιουργήσει το δεσμό με τη μάνα, οπότε βλέποντας την επόμενη μάνα, την κανονική της μαμά κολλάει σαν σπουργιτάκι στην αγκαλιά της και φεύγει» μας λέει η ανάδοχη μητέρα.
«ΕΙΔΑ ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΝΑΔΟΧΗ ΜΗΤΕΡΑ»
«Πρίν από τέσσερα χρόνια είδα μία ανάρτηση στο διαδίκτυο. Το ίδρυμα «Μητέρα» ζητουσε ζευγάρια να ενταχθούν στο πρόγραμμα «πρώτη αγκαλιά». Τα μωρά πάντα τα αγαπουσα. Τα παιδιά μου είχαν μεγαλώσει και δεν είχα να ασχοληθώ με κάτι σοβαρό. Είχα τη δουλειά μου και την οικογένειά μου αλλά ήθελα και κάτι παραπάνω. Παρακολούθησα ένα σεμινάριο, κατάλαβα ότι αν έχει όρεξη και αγάπη να προσφέρεις στο συνάνθρωπο, δεν είναι κάτι δύσκολο. Το πρώτο παιδάκι που πήραμε μέσω του προγράμματος, ήταν ο μπέμπης μας , ο οποίος ήρθε εδώ 40 ημερών και έμεινε στο σπίτι μας για περίπου 7 μήνες. Ήταν ο πρώτος, ήταν η έκπληξη, λίγο το σάστισμα από τις κόρες μου, οι οποίες δεν είχαν συνηθίσει με μωρό μέσα στο σπίτι…Με τον καιρό συνηθίσαμε όλοι! Και με τα άλλα παιδιά. Το καθένα έχει τη δική του ιστορία !
«ΠΑΝΤΑ ΚΡΑΤΑΩ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΤΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ»
«Έρχονται και φεύγουν και εμείς έχουμε ωραίες αναμνήσεις ! Εμείς πάντα είμαστε στο στάδιο που μαθαίνουν να μπουσουλάνε. Περπάτημα δεν έχουμε δει καλά καλά . Τα βλέπουμε μετά από 8 με 9 μήνες, από τη στιγμή που θα πάνε στην οικογένειά τους, διότι τότε δεν μας θυμούνται και δε μας γνωρίζουν και εγώ χαίρομαι πολύ γιαυτό! Γιατί αντί να έρθουν στη δική μου αγκαλιά , τρέχουν στην αγκαλιά της μαμάς τους και αυτό με χαροποιεί πολύ! Πάντα τα βλέπω και κρατάω επαφή».
«ΕΧΩ ΨΥΧΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ!»
«Το σπίτι μας έχει κούνιες, παιχνίδια, ριλάξ ….έχει τα πάντα! Όσο κρατάμε… γιατί νιώθω πως ακόμη έχω ψυχική δύναμη, σωματική τη βρίσκω δεν είναι πρόβλημα αυτό , θα φιλοξενώ παιδιά. Δεν μπορώ να σκέφτομαι ότι υπάρχει παιδί που χρειάζεται βοήθεια και εγώ απλά να κάθομαι στο σπίτι.
Το συναίσθημά μου είναι η ευχαρίστηση του να προσφέρω και νιώθω πολύ πολύ χαρά που έχω ένα πιτσιρίκι που με αγκαλιάζει και που εξαρτάται από εμένα, που θα ξυπνήσει και θα ψάξει με το βλέμμα του να με βρει. Αυτή είναΙ η χαρά μου . Τα παιδιά είναι δώρο Θεού».
Όταν η μαμά Sierra Strangfeld από το Wisconsin ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της, τον Samuel, η ιδέα ότι θα θήλαζε ξανά την ενθουσίαζε. Όταν, όμως, ανακάλυψε, νωρίς τον περασμένο Ιούλιο, ότι ο Samuel διαγνώστηκε με μία σπάνια πάθηση ονόματι Τρισωμία 18 (ή σύνδρομο Edwards), ήξερε ότι δεν θα είχε αυτή την ευκαιρία. Ο Samuel έφυγε από τη ζωή και προκειμένου η Sierra να τιμήσει το αδικοχαμένο παιδί της, αποφάσισε να δωρίσει το γάλα της σε μωρά που το έχουν ανάγκη.
Δείτε τι έγραψε χαρακτηριστικά στο post της στο Facebook:
Όταν ανακάλυψα ότι ήμουν ξανά έγκυος, δεν ήθελα τίποτε περισσότερο από το να θηλάσω ξανά.
Αλλά όταν μας ήρθαν τα δυσάρεστα νέα για τον Samuel, ήξερα ότι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει. Μια ακόμα ελπίδα που μου στέρησαν…
Πριν πεθάνει ο Samuel, είπα στον εαυτό μου ότι θα αντλήσω το γάλα μου με το θήλαστρο για να το δωρίσω. Εξάλλου, η κόρη μου Porter ήπιε μητρικό γάλα από δωρεές για τουλάχιστον 6 μήνες αφού γεννήθηκε.
Δεν μπορούσα να σώσω τη ζωή του Samuel , αλλά ίσως να μπορούσα να σώσω τη ζωή κάποιου άλλου μωρού.
Το να αντλείς γάλα με το θήλαστρο δεν είναι για τους λιγόψυχους. Είναι δύσκολο. Τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Και είναι ακόμα δυσκολότερο όταν δεν έχεις μωρό για να το δώσεις.
Υπήρξαν στιγμές που θύμωνα με το γεγονός ότι είχα γάλα, ενώ δεν είχα πια μωρό. Γιατί ξυπνούσα μέσα στη νύχτα γι’αυτό; Από την άλλη, το άλλο μου μισό ένιωθε πως αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να με φέρει κοντά στον Samuel, ενώ ήμασταν πια τόσο μακριά. Ελπίζω ειλικρινά να είναι υπερήφανος για’μενα.
Άντλησα γάλα για 63 ημέρες μετά τη γέννησή του. Δεν είχα τρομερή παραγωγή, ωστόσο έκανα ό,τι μπορούσα.
Και σήμερα, τη μέρα που θα έπρεπε κανονικά να έχει γεννηθεί, το δώρισα στις τράπεζες γάλακτος της ΜΕΝΝ. Δεν περίμενα ΠΟΤΕ αυτή μου η πράξη να γίνει τόσο viral!…
Το μόνο που ήθελα είναι να γίνει γνωστή η Τρισωμία 18.
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.
«Η κόρη μου σώθηκε χάρη σε γάλα από δωρεές»
Χιλιάδες ήταν τα σχόλια κάτω από το post της Sierra, τα οποία επικροτούσαν τη μαμά για την ανιδιοτελή πράξη της. Ανάμεσά τους ξεχωρίσαμε αυτό μιας άλλης μαμάς, η οποία έγραφε ότι χάρη σε μητρικά γάλα από δωρεές επιβίωσε η κόρη της (από δίδυμη κύηση), οποία νοσούσε με νεκρωτική εντεροκολίτιδα. Ήταν μόλις 2 ημερών όταν εμφάνισε τη βακτηριακή αυτή λοίμωξη που επιτίθεται στα έντερα του νεογνού –συμβαίνει πιο συχνά σε πρόωρα μωρά. Όταν μεταφέρθηκε στη ΜΕΝΝ και της δόθηκε ξένο γάλα, δεν μπόρεσε να το ανεχτεί και χρειαζόταν μητρικό γάλα που εγώ δεν είχα. Χάρη στις γενναιόδωρες δωρητές, στο νοσοκομείο που ήμασταν, το μωρό μου είχε το πολύτιμο μητρικό γάλα που χρειαζόταν για να επιβιώσει. Σήμερα είναι
Τριώροφη οικία, με αυλή, που έχει ανεγερθεί επί οικοπέδου επιφανείας 431 τετραγωνικών μέτρων, στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, δώρισαν στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου οι Marc-Rene και Manuela de Montalembert.
Το ζευγάρι δώρισε το συγκεκριμένο οίκημα κατά υψηλή κυριότητα, έως την απόσβεση της επικαρπίας, με σκοπό τη δωρεά στέγαση νέων φοιτητών / φοιτητριών και ερευνητών / ερευνητριών, προερχόμενων από την Ελλάδα ή άλλες μεσογειακές χώρες, που χρήζουν οικονομικής βοήθειας. Παράλληλα, δείτε πόσα λεφτά δώρισε στου πυρόπληκτους ο Πάνος Λασκαρίδης.
«Με την πράξη τους αυτή οι Marc-Rene and Manuela de Montalembert έμπρακτα εκφράζουν την αγάπη και την ενεργή υποστήριξή τους στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τους ανθρώπους του και αποδεικνύουν ότι οι διαχρονικές αξίες της ανιδιοτελούς προσφοράς προς την Επιστήμη και την παραγωγή νέας Γνώσης δεν έχουν χαθεί, προβάλλοντας, ευελπιστούμε, ένα παράδειγμα προς μίμηση και από άλλους ιδιώτες και τοπικούς και κρατικούς φορείς», αναφέρει η Πρυτάνισσα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Χρυσή Βιτσιλάκη.