Μια εβδομάδα πριν τις διακοπές και θα ήθελα να υπήρχε ένας μαγικός τρόπος να τις ακυρώσω.

Και επειδή αυτό ακούγεται σαν βλασφημία στις μέρες που ζούμε, πριν με λιθοβολήσετε, θα ήθελα να με ακούσετε.

«Πάταξον μεν άκουσον δε».

Το σκέφτηκα πολύ να σας ανοίξω την καρδιά μου προφυλαγμένη από την ανωνυμία μου, γιατί σε όποιον και να μιλούσα για τα συναισθήματά μου, το λιγότερο θα με θεωρούσε αχάριστη.

Κλείσαμε φέτος επτά χρόνια γάμου, με δύο παιδιά τριών και έξι ετών. Ο σύζυγος με καλή θέση και καλό μισθό στο δημόσιο. Όσο και να έγιναν περικοπές τον τρόπο μας τον έχουμε.

Εγώ μητέρα και νοικοκυρά πλήρους απασχόλησης .

Η επιλογή ήταν από κοινού να σταματήσω την δουλειά για να μεγαλώσω τα παιδιά μας. Θα προσπαθήσω να σας περιγράψω τις διακοπές μου όσο μπορώ πιο ρεαλιστικά.

Για έξι καλοκαίρια (το πρώτο ήταν μήνας του μέλιτος), ο άντρας μου κι εγώ πηγαίνουμε στο ίδιο νησί. Στην ίδια περιοχή, στο ίδιο ενοικιαζόμενο δωμάτιο, την ίδια ακριβώς ημερομηνία, για δεκαπέντε μέρες.

Ούτε λόγος για οποιαδήποτε αλλαγή μιας και βολευτήκαμε εκεί.

Το ενοικιαζόμενο έχει και κουζίνα φυσικά γιατί πρέπει να μαγειρεύουμε και να τρώμε μέσα λόγω παιδιών κι λόγω οικονομίας.

Τα πάντα προγραμματισμένα, από το τι θα φάμε μέχρι τι ώρα θα το φάμε για όλο το δεκαπενταήμερο, χωρίς να παρεκκλίνουμε καθόλου.

Και εδώ θέλω να σας περιγράψω μια τυπική ημέρα των διακοπών, η οποία επαναλαμβάνεται επί δεκαπέντε. Πρωινό ξύπνημα για μένα πριν ξυπνήσουν τα παιδιά να προλάβω να βάλω το φαγητό να ολοκληρωθεί μέχρι να φύγουμε.

Πρωινό για όλους και αγώνας να στριμώξω τα μωρά να φορέσουν τα μαγιό τους και να είμαστε έτοιμοι για την παραλία.

Ευτυχώς δεν είναι μακριά, γύρω στα 200 μέτρα.   Ξεκινάμε και θέλω να σας δώσω εικόνα.

Μπροστά ο σύζυγος με το μικρό στην αγκαλιά και ένα τσαντάκι με το tablet, το κινητό του, μια εφημερίδα, ένα σταυρόλεξο και μια πετσέτα.

Πίσω εγώ, φορτωμένη με πετσέτες, αλλαξιές, κουβαδάκια, τσουγκράνες, νεροπίστολα, φουσκωτό, μπρατσάκια, ταπεράκια με φρούτα και δεν ξέρω τι άλλο και την εξάχρονη κόρη μου να μου κρατάει τη φούστα, γιατί δεν έχω άλλο χέρι.

Ο άντρας μου χαλαρός στην ξαπλώστρα γενικά θέλει την ησυχία του, να μην τον πολυενοχλούν, να ξεκουραστεί, γιατί τον περιμένει ένας δύσκολος χειμώνας. Όπως λέει, εξάλλου είναι και ο μοναδικός στην οικογένεια που εργάζεται (εγώ φυσικά δεν φέρνω χρήματα στο σπίτι).

Οπότε εγω πρέπει να ασχοληθώ με τα παιδιά. Να μάθω μπάνιο το ένα παιδί, να κολυμπήσω με το δεύτερο, να τα παίξω, να τα ταΐσω, να τα ντύσω.

Να κολυμπήσω με την πραγματική έννοια και όχι να προσέχω τα μικρά στη θάλασσα δεν θυμάμαι να το έχω κάνει τα τελευταία χρόνια.

Μετά απο ένα δίωρο το πολύ γυρνάμε στο ενοικιαζόμενο.Θα πλυθούμε θα φάμε θα ξαπλώσουν καμιά ώρα ώσπου να μαζέψω τα πιάτα, να ξεπλύνω τα μαγιό τους και γύρω στις πέντε ξανά στη θάλασσα για ένα δεύτερο γύρο.

Το δεύτερο μπάνιο ,σύμφωνα με τον άνδρα μου είναι απαραίτητο.

Οπότε έχουμε μια ακριβή επανάληψη των πρωινών.

Το βραδάκι μια σύντομη βόλτα στο χωριό για ψώνια και κανένα παγωτό. Επιστροφή στο σπίτι να τα κοιμίσω .Σχεδόν πάντα με παίρνει ο ύπνος πριν κοιμηθούν τα μικρά κατάκοπη και εξαντλημένη.

Για ιδιωτικές προσωπικές στιγμές ούτε λόγος. Άλλωστε είναι και τεχνικά αδύνατο με δυο παιδιά στο δωμάτιο.

Έτσι κυλούν πάνω κάτω και οι δέκα πέντε μέρες τηρώντας τον προγραμματισμό μας με θρησκευτική ευλάβεια,χωρίς να παρεκκλίνουμε καθόλου.   Δεν λέω η οικογένειά έχει όμορφες στιγμές, ο άντρας μου καλός είναι μας αγαπάει και δεν μας λείπει τίποτα.

Όμως εγώ γιατί ασφυκτιώ τόσο και αισθάνομαι σαν να μου έχουν στερήσει τον αέρα και νοιώθω ότι πνίγομαι. ……πνίγομαι. ….πνίγομαι.

Πηγή: http://efisecrets.gr

To 73% των Ελλήνων καταλήγει -για μια σειρά από λόγους- να πληρώνει φόρο εισοδήματος ο οποίος υπολογίζεται με “πραγματικό” φορολογικό συντελεστή, ο οποίος κυμαίνεται από 0,5% έως 5%. Η φτώχεια -η οποία είναι υπαρκτότατη στην Ελλάδα και αφορά το ένα τέταρτο του πληθυσμού- η εκτεταμένη φοροδιαφυγή κυρίως στις τάξεις των αυτοαπασχολουμένων, οι χαμηλοί μισθοί αλλά και το αφορολόγητο της κλίμακας οδηγούν σε αυτό το αποτέλεσμα το οποίο έχει πολλαπλές συνέπειες.

Οι συνέπειες

Πρώτον, τα φορολογικά βάρη τα σηκώνουν στην Ελλάδα λίγοι αναλογικά με τον πληθυσμό. Το 73% των φορολογουμένων με τα χαμηλότερα εισοδήματα, συγκεντρώνουν το 35% των δηλωθέντων εισοδημάτων αλλά πληρώνουν μόνο το 10% του ετήσιου φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων. Πρόκειται για όλα τα νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα έως και 15.000 ευρώ.

Από την άλλη, το 2,7% των φορολογουμένων που δηλώνουν ετήσια εισοδήματα άνω των 45.000 ευρώ, επιβαρύνονται με το 38% των συνολικών φόρων αν και δηλώνουν το 20% του συνολικού εισοδήματος.

Αυτή είναι η εικόνα στην Ελλάδα και αποτυπώνεται ξεκάθαρα μέσω των φορολογικών δηλώσεων. Το σύστημα φορολόγησης έχει μπει για τα καλά στην προεκλογική ατζέντα. Αναδεικνύονται θέματα όπως η πολύ μεγάλη επιβάρυνση των πολιτών από την έμμεση φορολογία, το αν οι έχοντες τις μεγάλες περιουσίες ή τα υψηλά εισοδήματα φορολογούνται επαρκώς κλπ αλλά τα στατιστικά δείχνουν ότι η ουσία είναι άλλη.

Εισοδήματα

Πρώτον στην Ελλάδα παραμένει πολύ χαμηλή η φορολογητέα ύλη. Τα δηλωθέντα εισοδήματα στην εφορία μόλις πέρυσι ξεπέρασαν τα 80 δισ. ευρώ ποσό πολύ χαμηλό και σε σχέση με τις δαπάνες που καταγράφονται (υπερβαίνουν τα 130 δις. ευρώ) αλλά και σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας (πλέον 210 δις. ευρώ). Δεύτερον πολύ μεγάλος αριθμός φορολογουμένων δηλώνει πολύ χαμηλά εισοδήματα. Σε συνδυασμό μάλιστα με το αφορολόγητο της κλίμακας αλλά και τον χαμηλό εισαγωγικό συντελεστή του 9%, αυτό οδηγεί και σε πολύ χαμηλή απόδοση φόρων.

Χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα στοιχεία:

1. Ετήσια εισοδήματα έως 5.000 ευρώ δηλώνουν 2,6 εκατομμύρια πολίτες δηλαδή το 39,6% των φορολογουμένων. Αυτοί πληρώνουν μόνο το 1,55% των φόρων κυρίως λόγω τεκμηρίων. Συγκεντρώνουν δε μερίδιο 10% των συνολικών δηλωθέντων εισοδημάτων.
2. Ετήσια εισοδήματα έως 15.000 ευρώ δηλώνουν 4,75 εκατομμύρια νοικοκυριά που αντιστοιχούν στο 72,6% του συνόλου. Αυτοί πληρώνουν μόλις το 10% των φόρων δηλαδή περίπου 820 εκατομμύρια ευρώ σε σύνολο περίπου 8,5 δις. ευρώ. Τα εισοδήματά τους φτάνουν όμως στα 30 δις. ευρώ και αντιπροσωπεύουν το 35% των δηλωθέντων εισοδημάτων.
3. Εισοδήματα από 15.000 έως 45.000 ευρώ δηλώνουν ο ένας στους τέσσερις φορολογούμενους. Είναι 1,6 εκατομμύρια φορολογούμενοι. Πληρώνουν 4,2 δις. ευρώ σε φόρους (δηλαδή το 51% του συνόλου) και δηλώνουν το 44,9% του συνολικού εισοδήματος δηλαδή περισσότερα από 38 δις. ευρώ.
4. Αυτοί που έχουν τα υψηλότερα εισοδήματα είναι πολύ λίγοι. Πάνω από 45.000 οικογενειακό εισόδημα, εμφανίζουν 146.000 φορολογούμενοι. Είναι δηλαδή το 2,7% του συνόλου. Αυτοί όμως πληρώνουν το 38,44% του συνόλου των φόρων αν και δηλώνουν το 20% του εισοδήματος.

«Η παράδοση καλό είναι να συνεχίζεται χωρίς τα κακώς πατριαρχικά κείμενα, που έχουν μεταδοθεί στις επόμενες γενιές» συμπλήρωσε

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου έδωσε συνέντευξη κι αναφέρθηκε στις σχέσεις, την καριέρα του, αλλά και τα κοινωνικά ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες.

Ο ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» κι αρχικά, ανέφερε: «Έχουν γίνει πολλά βήματα μπροστά στην ελληνική κοινωνία σε θέματα όπως ο ρατσισμός, η μετανάστευση και η ξενοφοβία. Και εγώ παιδί προσφυγών είμαι από την πλευρά της μητέρα μου».

«Η πρώτη μου τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στην “Ιωάννα της Καρδιάς”. Φοιτητής ακόμα του Εθνικού, πήγα στο γύρισμα κι ήμουν φρικτός. Είχα άγχος, ίδρωνα, έβγαινα συνέχεια εκτός πλάνου. Όταν ήρθε η ώρα να πω τις ατάκες μου, έπαθα σεντονάρα. Αν με ρωτήσεις έναν εφιάλτη μου θα σου πω το ενδεχόμενο να πάθω “σεντόνι” στην Επίδαυρο μπροστά σε 10.000 θεατές», εξήγησε.

Αναφορικά με την πατριαρχία που κυριαρχεί μέχρι και σήμερα, δήλωσε: «Η παράδοση καλό είναι να συνεχίζεται χωρίς τα κακώς πατριαρχικά κείμενα, που έχουν μεταδοθεί στις επόμενες γενιές. Νιώθω ότι είμαι άντρας νέας κοπής. Δεν πιστεύω πως στη σχέση ενός ζευγαριού είναι ντροπή ο άντρας να κάνει πράγματα που δεν έκανε παλιοτέρα. Με πολλή χαρά θα πλύνω πιάτα, θα σφουγγαρίσω ή θα πρόσεχα ένα παιδί για να δουλέψει η σύζυγός μου. Εμένα μου αρέσει, όταν βγαίνω έξω με τη σχέση μου να κερνάω. Είναι ωραίο να αισθάνεσαι αμοιβαία γενναιοδωρία στη σχέση σου».

Τέλος, μίλησε για την απόφασή του να πει «όχι» στην Επίδαυρο. «Όλοι οι ηθοποιοί έχουμε πει όχι σε πράγματα που έγιναν στη συνέχεια επιτυχίες. Ένιωσα πολύ ωραία με την απόφασή μου να αρνηθώ να παίξω μαζί με τη μητέρα μου στην Επίδαυρο. Είχε να κάνει με το πώς θα διαχειριζόμασταν την πραγματική μας σχέση σε συνάρτηση με αυτή των ρόλων. Στο μέλλον θα το έκανα, ναι», δήλωσε κλείνοντας.

Την 1η Ιανουαρίου 2002 ήρθε το ευρώ στη ζωή μας με τα πρώτα χαρτονομίσματα και κέρματα να κυκλοφορούν και την μετάβαση να ολοκληρώνεται μετά από 2 μήνες. Η μετάβαση έφερε και σημαντικές αλλαγές στις τιμές των προϊόντων καθώς η μετατροπή των τιμών έγινε με σημαντική στρογγυλοποίηση προς το πάνω. το 2002 ένα ευρώ ισούταν με 340.7 δραχμές και τα κομπιουτεράκια είχαν πάρει φωτιά.

Μπορούσαμε να αγοράσουμε όλα αυτά με ένα χιλιάρικο

Την εποχή πριν το ευρώ είχαμε ένα χιλιάρικο στην τσέπη μας κάτι λιγότερο δηλαδή από 3 ευρώ (2.93 ευρώ) και κυκλοφορούσαμε άνετοι έξω καθώς μπορούσαμε να το ξοδέψουμε σε πολλά πράγματα της καθημερινότητάς μας. Με 1.000 δραχμές το 2002 έπαιρνες όχι ένα αλλά 3 σουβλάκια άνετα και έπινες και ένα αναψυκτικό. Σήμερα 3 ευρώ δεν φτάνουν καλά καλά για ένα σουβλάκι.

Ο Νίκος Βέρτης παραχώρησε συνέντευξη Τύπου, με αφορμή τα 20 χρόνια καριέρας και μίλησε για την προσωπική του ζωή, αλλά και πως θέλει να είναι η γυναίκα που θα σταθεί δίπλα του.

Ο Νίκος Βέρτης θέλει να προστατεύει τη γυναίκα που θα έχει δίπλα του

Όπως υπογράμμισε ο τραγουδιστής «πληρότητα θα νιώσω όταν καταφέρω να φέρω τη ζωή μου σε πιο φυσιολογικούς ρυθμούς. Προσπαθώ να κρατήσω την προσωπική μου ζωή, προσωπική. Δε μου αρέσει να με συνδυάσουν με μια σχέση παρά μόνο με τη μουσική μου. Φυσικά είχα σχέσεις στη ζωή μου και φυσικά μπορεί να έχω σχέσεις. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος είμαι. Την κοπέλα, τη γυναίκα που θα είναι δίπλα μου, πρέπει να την προστατεύσω γιατί, δεν είναι ωραίο, αν η γυναίκα αυτή δεν είναι γνωστή, να της φορέσω μια σφραγίδα στη πλάτη».

Η γυναίκα του Νίκου Βέρτη θέλει να μοιάζει με τη μητέρα του

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά που θέλει να έχει μία γυναίκα, ο Νίκος Βέρτης επεσήμανε «μου αρέσει η γυναίκα, να είναι γυναίκα. Μη το πάρετε αρνητικά, δε θέλω να ακουστεί σκληρό. Αλλά, το πρότυπο του κάθε άντρα νομίζω, είναι μια γυναίκα που έχει στοιχεία της μαμάς του. Όταν εγώ έχω μεγαλώσει με μια μητέρα που μου μαγειρεύει δυο φαγητά τη μέρα, σηκώνομαι και μου στρώνει το κρεβάτι, με μάλωνε γιατί μπορεί να πετούσα τα παπούτσια μου… Θέλουμε η γυναίκα που έχουμε δίπλα μας, να έχει μερικά από τα στοιχεία της μητέρας μας».

Μία αράχνη πασχαλίτσα εντοπίστηκε στη λωρίδα Σαγιάδας στη Θεσπρωτία, έξω από μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας.

Το σπάνιο είδος της αράχνης-πασχαλίτσα, επιστημονικά Eresus Cinnaberinus, έκανε την εμφάνισή του στη Θεσπρωτία.

Την αράχνη πασχαλίτσα, η ελληνική ονομασία της οποίας οφείλεται στο όμορφο κόκκινο σώμα της με τις μαύρες βούλες των αρσενικών, εντόπισε ο φωτογραφικός φακός στη λωρίδα Σαγιάδας στη Θεσπρωτία, έξω από μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας.

Πρόκειται για ένα σπάνιο είδος αράχνης, το οποίο περιλαμβάνεται στον Κόκκινο Κατάλογο Απειλούμενων Ειδών της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ως «απειλούμενο είδος».

Ως είδος, είναι γνωστό για την ικανότητά τους στην κατασκευή μεταξένιων θόλων και σωλήνων τους οποίους διακοσμούν με τα απομεινάρια φαγωμένων σκαθαριών και μυρμηγκιών, όπως οι άνθρωποι βάζουν ως τρόπαια τα κεφάλια ζώων που έχουν σκοτώσει στους τοίχους. Η μητέρα αράχνη – πασχαλίτσα πεθαίνει αφού εκκολάψει τα αυγά της έτσι ώστε τα μικρά της να τραφούν από το σώμα της.

Πηγή: thespro