Όταν χάνουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, η θλίψη ριζώνει βαθιά μέσα μας, αφήνοντας ένα κενό που κανείς άλλος δεν μπορεί πραγματικά να αντικαταστήσει.

Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια του πένθους είναι η συνειδητοποίηση ότι ενώ ο δικός μας κόσμος μοιάζει να έχει σταματήσει, όλα γύρω μας συνεχίζουν κανονικά. Η ζωή προχωρά με πλήρη ταχύτητα κι εμείς μένουμε ακίνητοι, αναρωτώμενοι πώς είναι δυνατόν να συνεχίσουμε χωρίς τον άνθρωπο που σήμαινε τα πάντα για εμάς.

Αν έχετε χάσει κάποιον που αγαπάτε, γνωρίζετε πόσο οδυνηρό είναι όταν οι άλλοι περιμένουν από εσάς να «είστε καλά» πριν πραγματικά νιώσετε έτοιμοι. Το πένθος μάς τοποθετεί σε μια ευάλωτη θέση. Η πίεση να φαινόμαστε δυνατοί ή να προχωρήσουμε γρήγορα μπροστά μπορεί να μας οδηγήσει σε βιαστικές αποφάσεις — επιλογές που δεν χτίζουν ένα σταθερό μέλλον, αλλά απλώς μας βοηθούν να αποφύγουμε τον πόνο. Και η αποφυγή σπάνια κάνει το πένθος πιο εύκολο.

Παρόλο που το πένθος είναι μια παγκόσμια εμπειρία, κανένας δεν το βιώνει με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι φαίνεται να ξαναβρίσκουν πιο γρήγορα την ισορροπία τους από άλλους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να βάζουμε προθεσμίες στον εαυτό μας για το πότε «πρέπει» να νιώσουμε πιο δυνατοί, πιο σταθεροί ή πιο αισιόδοξοι. Το χρονοδιάγραμμα κάποιου άλλου δεν είναι δικό σας. Η επούλωση δεν είναι αγώνας δρόμου.

Θα υπάρξουν μέρες που θα νιώθετε σχεδόν ξανά ο εαυτός σας — πιο δυνατοί από χθες. Και θα υπάρξουν μέρες που ακόμη και το να σηκωθείτε από το κρεβάτι θα μοιάζει με νίκη.

Όταν αποφεύγετε τις συνηθισμένες παγίδες του πένθους — τις παρορμητικές αποφάσεις, την απομόνωση ή τις αυτοκαταστροφικές συνήθειες — δίνετε στον εαυτό σας τον χώρο να θεραπευτεί με τρόπο που προστατεύει τη μακροπρόθεσμη γαλήνη και την ανεξαρτησία σας.

Ακολουθούν πέντε επιλογές που αξίζει να προσέξετε όσο πενθείτε:

1. Να μάθετε να αντέχετε τη δυσφορία αντί να τρέχετε να την αποφύγετε

Πολλές φορές, μετά από μια απώλεια, μετανιώνουμε για πράγματα που κάναμε επειδή θέλαμε απλώς να ξεφύγουμε από τον πόνο. Το πένθος είναι παρεμβατικό, εισχωρεί στην καθημερινότητα και δημιουργεί ένα αίσθημα επείγοντος, σαν να πρέπει κάτι να αλλάξει αμέσως. Η πώληση ενός σπιτιού, μια μετακόμιση, η απομάκρυνση από ευθύνες ή από ανθρώπους μπορεί να φέρει προσωρινή ανακούφιση. Μπορεί να μοιάζει πως η δράση ισοδυναμεί με πρόοδο.

Όμως το πένθος δεν εξαφανίζεται επειδή αλλάζει το σκηνικό. Σας ακολουθεί — σε ένα νέο διαμέρισμα, σε μια νέα πόλη, ακόμη και σε μια νέα χώρα. Και κάποιες φορές, όταν ο πόνος ξαναγυρίζει, φέρνει μαζί του και τύψεις για αποφάσεις που πήραμε ενώ ήμασταν μπερδεμένοι και φορτισμένοι συναισθηματικά.

Το να καθίσετε με το πένθος — να επιτρέψετε στα συναισθήματα να ανεβαίνουν και να πέφτουν χωρίς παρορμητικές αντιδράσεις — είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα που σας ζητά. Κι όμως, είναι και από τα πιο προστατευτικά. Το πένθος δεν είναι πρόβλημα προς επίλυση, είναι μια εμπειρία που κουβαλάμε μέχρι σταδιακά να μαλακώσει.

2. Να επαναπροσδιορίσετε την ανεξαρτησία μετά την απώλεια

Η απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο μοιραζόσασταν τη ζωή σας μπορεί να αλλάξει ριζικά την έννοια της ανεξαρτησίας. Αυτό που κάποτε ήταν ομαδική προσπάθεια, τώρα μπορεί να μοιάζει με μοναχική διαδρομή. Όμως ανεξαρτησία δεν σημαίνει να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Σημαίνει να παραμένετε ενεργοί στις δικές σας αποφάσεις, ακόμη κι όταν άλλοι σας βοηθούν.

Είτε πρόκειται για οικονομικά ζητήματα, είτε για θέματα διαμονής ή υγείας, η φωνή σας εξακολουθεί να έχει σημασία. Είναι απολύτως εντάξει να πείτε: «Εκτιμώ τη βοήθειά σου, αλλά θέλω να αποφασίσω εγώ» ή «Δεν είμαι ακόμη έτοιμος/έτοιμη».

Συχνά οι άνθρωποι παρεμβαίνουν από ενδιαφέρον, όχι από έλεγχο. Παρ’ όλα αυτά, η προστασία της δυνατότητάς σας να επιλέγετε για τον εαυτό σας είναι μέρος της αναδόμησης της δύναμής σας.

3. Να αποδέχεστε τη μοναξιά χωρίς να τη μετατρέπετε σε απομόνωση

Η μοναξιά μετά την απώλεια είναι διαφορετική από τη συνηθισμένη μοναξιά. Δεν σας λείπει μόνο ο άνθρωπος — σας λείπουν τα κοινά αστεία, οι καθημερινές συνήθειες, οι ήσυχες στιγμές και η άρρητη κατανόηση. Το να βρίσκεστε με άλλους μπορεί να φαίνεται παράξενο, ακόμη και λάθος, σαν να προδίδετε εκείνον που χάσατε αν περάσετε καλά.

Ο στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί η μοναξιά — αυτό σπάνια συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Ο στόχος είναι να μην εξελιχθεί σε απομόνωση. Η διατήρηση μιας ήπιας επαφής με γνώριμα πρόσωπα μπορεί να σας θυμίζει ότι, ακόμη και μέσα στην απώλεια, εξακολουθείτε να ανήκετε στον κόσμο.

Με τον καιρό, η μοναξιά ίσως να μη φύγει εντελώς, αλλά θα χάσει την οξύτητά της. Θα μάθετε να τη διαχειρίζεστε αντί να σας ελέγχει.

4. Να επιτρέψετε στη χαρά χωρίς ενοχές

Στιγμές χαράς μετά την απώλεια μπορεί να πυροδοτούν ενοχές. Μπορεί να πιάσετε τον εαυτό σας να γελά ή να απολαμβάνει ένα γεύμα και αμέσως να σκέφτεται: «Πώς μπορώ να νιώθω έτσι αφού δεν είναι πια εδώ;»

Όμως το πένθος και η χαρά δεν είναι αντίθετα. Μπορούν να συνυπάρχουν. Το να νιώθετε χαρά δεν σβήνει την αγάπη σας ούτε μειώνει το πένθος σας. Αντίθετα, οι μικρές στιγμές χαράς μας δίνουν δύναμη για να αντέξουμε τις δύσκολες. Το να είμαστε άνθρωποι σημαίνει ότι μπορούμε να νιώθουμε και λύπη και χαρά και μερικές φορές και τα δύο μαζί.

5. Η ήρεμη δύναμη της ρουτίνας

Μετά την απώλεια, οι μέρες μπορεί να μπερδεύονται μεταξύ τους. Χωρίς τις κοινές συνήθειες, ο χρόνος χάνει τη δομή του. Εκεί ακριβώς η ρουτίνα αποκτά δύναμη.

Ρουτίνα δεν σημαίνει ότι «προχωρήσατε παρακάτω». Απλώς σας δίνει μια αίσθηση σταθερότητας. Το να ξυπνάτε την ίδια ώρα, να πίνετε καφέ στο αγαπημένο σας σημείο, να κάνετε έναν μικρό περίπατο ή να φτιάχνετε ένα κανονικό γεύμα, είναι μικρές συνήθειες που σας κρατούν όρθιους όταν όλα γύρω σας φαίνονται αβέβαια.

Η ρουτίνα δεν αφορά την παραγωγικότητα ή την πειθαρχία. Αφορά τη δημιουργία σταθερότητας μέσα στο χάος.

Ένα διαφορετικό μέλλον

Η ζωή μετά την απώλεια ενός συντρόφου ή αγαπημένου προσώπου σπάνια μοιάζει με το μέλλον που κάποτε φανταζόσασταν. Η αποδοχή αυτής της αλλαγής είναι μία από τις πιο δύσκολες προσαρμογές.

Το να επιτρέπετε στο πένθος να μαλακώνει σταδιακά δεν σημαίνει ότι το παρελθόν δεν είχε σημασία. Σημαίνει ότι είστε άνθρωπος — και οι άνθρωποι, ακόμη και με ραγισμένη καρδιά, συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά.

Ένας 58χρονος επενδυτικός τραπεζίτης απέδιδε για πάνω από έναν χρόνο τη συχνή νυχτερινή ούρηση στο ότι έπινε πολλά υγρά.

Όμως ένας απλός προληπτικός έλεγχος αποκάλυψε καρκίνο του προστάτη, αλλάζοντας ριζικά τη ζωή του.

Καρκίνος προστάτη: Το σύμπτωμα που αγνόησε

Η ιστορία του Ed Matthews φωτίζει μια πραγματικότητα που πολλοί άνδρες επιλέγουν να αγνοούν. Τα ήπια και «αθώα» συμπτώματα μπορεί να κρύβουν κάτι πολύ πιο σοβαρό. Η συχνουρία κατά τη διάρκεια της νύχτας, που συχνά αποδίδεται στην ηλικία ή στην αυξημένη κατανάλωση υγρών, αποτελεί ένα από τα συχνότερα προειδοποιητικά σημάδια προβλημάτων του προστάτη.

Στην περίπτωση του 58χρονου, ένας τυπικός προληπτικός έλεγχος αποδείχθηκε σωτήριος, επιβεβαιώνοντας τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης σε μια νόσο που συχνά εξελίσσεται σιωπηλά.

Η αξία της πρόληψης έχει επιβεβαιωθεί και επιστημονικά. Μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine έδειξε ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος με PSA μπορεί να μειώσει σημαντικά τη θνησιμότητα από καρκίνο του προστάτη σε βάθος χρόνου, όταν εφαρμόζεται οργανωμένα και με σωστή παρακολούθηση.

Η μελέτη European Randomized Study of Screening for Prostate Cancer (ERSPC) κατέδειξε μείωση του κινδύνου θανάτου από τη νόσο σε άνδρες που υποβλήθηκαν σε τακτικό έλεγχο, υπογραμμίζοντας πόσο καθοριστική μπορεί να είναι η έγκαιρη ανίχνευση.

Ο Ed Matthews συνήθιζε να ξυπνά μέσα στη νύχτα για να πάει στην τουαλέτα. Για περίπου 12 έως 18 μήνες θεωρούσε ότι δεν συνέβαινε κάτι ανησυχητικό.

Δεν είχε παρατηρήσει αίμα ούτε κάποιον έντονο πόνο. Πίστευε απλώς ότι έπινε πολλά υγρά το βράδυ και δεν έδωσε μεγαλύτερη σημασία.

Όπως δήλωσε στη Mirror: «Ξυπνούσα στη μέση της νύχτας και πήγαινα στην τουαλέτα μερικές φορές, αλλά ποτέ δεν το σκέφτηκα ιδιαίτερα. Δεν είχα ποτέ κάποιο πρόβλημα με αίμα, αλλά για περίπου έναν χρόνο ή 18 μήνες πήγαινα στην τουαλέτα πιο συχνά. Δεν ήταν κάτι που ένιωθα ότι αποτελούσε πρόβλημα. Το απέδιδα στο ότι έπινα πολλά υγρά το βράδυ».

Τι μπορεί να δείχνει η νυκτουρία

Η συχνή ούρηση τη νύχτα (νυκτουρία) μπορεί να αποτελεί ένδειξη καρκίνου του προστάτη. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις συνδέεται με μη καρκινικές παθήσεις, όπως η καλοήθης υπερπλασία προστάτη.

Αν και ενδέχεται να σχετίζεται με όγκο που πιέζει την ουρήθρα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει καρκίνος. Η αξιολόγηση από γιατρό είναι καθοριστικής σημασίας.

Η διάγνωση μετά από έλεγχο ρουτίνας

Η ανατροπή ήρθε τον Απρίλιο του 2025, όταν σε προληπτικό έλεγχο που παρείχε ο εργοδότης του υποβλήθηκε σε εξέταση PSA (Prostate-Specific Antigen).

Η τιμή 4.2 θεωρήθηκε οριακά αυξημένη, χωρίς να χαρακτηριστεί ιδιαίτερα ανησυχητική. Παρ’ όλα αυτά, παραπέμφθηκε σε ουρολόγο για περαιτέρω διερεύνηση.

Μετά από ασαφή ευρήματα σε μαγνητική τομογραφία, ακολούθησε βιοψία. Τρεις εβδομάδες αργότερα, διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη.

Όπως περιέγραψε: «Βρέθηκα σε έναν κόσμο πόνου. Ήταν ένα συναισθηματικό σοκ. Κανείς δεν θέλει ποτέ να του πουν ότι έχει καρκίνο. Δεν ήξερα πραγματικά τι ήταν ο προστάτης. Ήμουν στο δύο στα δέκα όσον αφορά τις γνώσεις μου».

Η επέμβαση και η νέα αρχή

Δύο μήνες μετά τη διάγνωση υποβλήθηκε σε ρομποτική αφαίρεση προστάτη. Οι μετεγχειρητικές εξετάσεις έδειξαν ότι δεν υπάρχουν πλέον ενδείξεις καρκίνου.

Η εμπειρία αυτή, όπως λέει, λειτούργησε σαν ισχυρό καμπανάκι αφύπνισης.

Όπως δήλωσε: «Από το να είσαι ένας υγιής άνθρωπος σε όλη σου τη ζωή, ο κόσμος σου ανατρέπεται πλήρως».

Και πρόσθεσε: «Σε κάνει να επαναξιολογήσεις τα πάντα, φίλους, οικογένεια, σχέσεις, δουλειά. Είναι σαν μια πλήρης επανεκκίνηση. Καταλαβαίνεις τι είναι πραγματικά σημαντικό στη ζωή».

Τα στοιχεία που τον οδήγησαν στη διάγνωση

• Συχνή νυχτερινή ούρηση για 12–18 μήνες
• Απουσία αίματος ή έντονου πόνου
• Εξέταση PSA με τιμή 4.2
• Παραπομπή σε ουρολόγο μετά από προληπτικό έλεγχο
• Ασαφή ευρήματα σε μαγνητική τομογραφία
• Βιοψία που επιβεβαίωσε τον καρκίνο

Από τη διάγνωση στον London Marathon

Σήμερα, ο 58χρονος προετοιμάζεται για τον London Marathon, με στόχο να στηρίξει το Prostate Cancer UK και να ενισχύσει την ενημέρωση για τη νόσο.

Θέλει να σπάσει τη σιωπή γύρω από τον καρκίνο του προστάτη, που χαρακτηρίζεται συχνά «σιωπηλός δολοφόνος» και επηρεάζει έναν στους οκτώ άνδρες.

Ο ίδιος ανέφερε: «Ήμουν πολύ ανοιχτός και ειλικρινής και είπα στους ανθρώπους τι είχε συμβεί και νομίζω ότι αυτό έκανε πολλούς ανθρώπους, φίλους και γνωστούς, να πάνε να εξεταστούν».

«Νομίζω ότι ο καρκίνος του μαστού έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στην ευαισθητοποίηση και είναι πολύ πιο μπροστά στη συνείδηση του κόσμου, ενώ ο καρκίνος του προστάτη είναι κάπως ένας σιωπηλός δολοφόνος. Ένας στους οκτώ άνδρες θα πεθάνει με καρκίνο του προστάτη, όχι απαραίτητα εξαιτίας του, αλλά έχοντας διαγνωστεί με αυτόν».

Στον αγώνα θα συμμετάσχει και η 20χρονη κόρη του, Maddie, η οποία θα τρέξει για τη στήριξη οργανισμών που σχετίζονται με την άνοια, στη μνήμη της γιαγιάς της.

Φωτογραφία: SWNS

Μπορείτε να βρείτε τη σωστή απάντηση – Φαίνεται εύκολο αλλά δεν είναι

Τα μαθηματικά παζλ που συνδυάζουν εικόνες και απλές πράξεις έχουν γίνει viral στο διαδίκτυο, αφού προκαλούν μικρούς και μεγάλους να «σπάσουν το κεφάλι τους» για να βρουν τη σωστή λύση.

Στην εικόνα που βλέπουμε, πρωταγωνιστούν τρία αντικείμενα: κόκκινα παπούτσια, παιδάκια με μπλούζες και λαχταριστά χάμπουργκερ. Παρά το φαινομενικά απλό στήσιμο, η λύση δεν είναι τόσο εύκολη όσο δείχνει με την πρώτη ματιά.

H Σωστή Απάντηση είναι: 43

Γιώργος Τζώρτζης: Η καριέρα, ο γάμος με την Τόνια Καζιάνη και η κόρη του

Το βιογραφικό του σπουδαίου ηθοποιού Γιώργου Τζώρτζη.

Στις 30 Ιουλίου 1938 γεννήθηκε ο σπουδαίος ηθοποιός Γιώργος Τζώρτζης, ο οποίος σημείωσε μεγάλη πορεία στο θέατρο, τον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Ο Γιώργος Τζώρτζης, με τη Νάνα Μούσχουρη και τον Κώστα Βουτσά (2010) / Φωτογραφία: NDP

Ο Γιώργος Τζώρτζης ξεχώρισε με τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Η έβδομη μέρα της δημιουργίας» (1966) κι έγινε ευρύτερα γνωστός από τις τηλεοπτικές σειρές του Νίκου Φώσκολου «Άγνωστος Πόλεμος» και «Λάμψη».

Δείτε το βίντεο:

Γνωρίζοντας τον Γιώργο Τζώρτζη

• Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου 1938
• Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1960 στο έργο «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» και στον κινηματογράφο το 1961
• Ακολούθησαν συμμετοχές σε πολλούς άλλους θιάσους, με πιο μακροχρόνια αυτήν με τον θίασο των Δημήτρη Μυράτ και Βούλας Ζουμπουλάκη
• Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 δημιούργησε τον δικό του θίασο μαζί με τη σύζυγό του Τόνια Καζιάνη, με τον οποίο ανέβασε σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου
• Οι πιο γνωστές του τηλεοπτικές συμμετοχές ήταν στη σειρά «Η λάμψη», του Νίκου Φώσκολου, στον «Άγνωστο πόλεμο», στις «Μάγισσες της Σμύρνης», καθώς και στα «Ματωμένα χώματα» το 2008, όπου συμπρωταγωνίστησε με την Άννα Συνοδινού.

• Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Τόνια Καζιάνη, με την οποία γνωρίστηκε στα γυρίσματα της ταινίας «Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα» και με την οποία πρωταγωνίστησε και στο σίριαλ «Άγνωστος πόλεμος». Απέκτησαν μια κόρη, την Ευγενία, η οποία δεν ασχολήθηκε με τον χώρο της υποκριτικής
• Απεβίωσε ηλικία 81 ετών στις 14 Ιανουαρίου του 2019.

Ο έρωτας, ο γάμος με την Τόνια Καζιάνη και η κόρη του, Ευγενία

Ο Γιώργος Τζώρτζης παντρεύτηκε το μεγάλο του έρωτα, την οποία ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Ο λόγος για την ηθοποιό Τόνια Καζιάνη, την οποία γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας «Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα». Καρπός του έρωτά τους, η κόρη τους Ευγενία, η οποία δεν ακολούθησε τα επαγγελματικά βήματα των γονιών της.

Η Τόνια Καζιάνη αφιέρωνε όλο της το «είναι» στην οικογένειά της. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια που αντιμετώπιζε ο σύζυγός της πρόβλημα υγείας, έμεινε μακριά από την υποκριτική και είχε απομονωθεί στο πολυτελές σπίτι τους.

Όταν ο Γιώργος Τζώρτζης «έφυγε» από τη ζωή, εκείνη συντετριμμένη «χάθηκε» ακόμη περισσότερο βυθισμένη στη θλίψη, επενδύοντας αποκλειστικά τον χρόνο της στην κόρη της και, κυρίως, στην εγγονούλα της, τη Ζωή, την οποία λάτρευε τόσο και ο παππούς.

Η γνώριμη και αγαπημένη ηθοποιός Τόνια Καζιάνη, η οποία έφυγε πρόσφατα από τη ζωή (5 Ιανουαρίου 2026):

Γιώργος Τζώρτζης: Ο γάμος και το παιδί του

Ο γνωστός ηθοποιός έχτισε τη δική του οικογένεια. Ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Τόνια Καζιάνη, με την οποία γνωρίστηκε στα γυρίσματα της ταινίας “Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα” και με την οποία πρωταγωνίστησε και στο σίριαλ “Άγνωστος Πόλεμος”. Απέκτησαν μια κόρη, την Ευγενία, η οποία δεν ασχολήθηκε με τον χώρο της υποκριτικής.

Φιλμογραφία

• «Ποτέ την Κυριακή» (1960)
• «Συνοικία το “όνειρο”» (1961)
• «Τα δίχτυα της ντροπής» (1965)
• «Εγκατάλειψη» (1965)
• «Γεύση από ερώτα» (1966)
• «Η 7η ημέρα της δημιουργίας» (1966)
• «Η ώρα της οργής» (1968)
• «Το κανόνι και τ’ αηδόνι» (1968)
• «Θυμήσου αγάπη μου» (1969)
• «Ένας Γερμανός στα Καλάβρυτα» (1970)
• «Μαυροφόροι του βουνού και του κάμπου» (1970)
• «Όμορφες μέρες» (1970)
• «Σταυραετοί στα Μετέωρα» (1970)
• «Στη μάχη της Κρήτης» (1970)
• «Εσχάτη προδοσία» (1971)
• «Ελευθερία ή θάνατος» (1972)
• «Ο βάλτος» (1973)
• «Παύλος Μελάς» (1973)
• «Τα χρόνια της οργής» (1973)
• «Γιάννης και Μαρία» (1982)
• «Αδέξιος εραστής»  (1984)
• «Ο Ταμτάκος στο Ναυτικό»  (1985)
• «Και δειλός και τολμηρός»   (1988)
• «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους»  (2008)

Γιώργος Τζώρτζης: Η μοναχική του κηδεία

Παρόλο που η θλίψη ήταν μεγάλη όταν γνωστοποιήθηκε ο χαμός του ηθοποιού, οι μόνοι που τον τίμησαν ήταν ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο Κώστας Πρέκας. Ελάχιστα άτομα βρίσκονταν στο Κοιμητήριο Αγίου Δημητρίου (Μπραχάμι) όπου και είχε γίνει η κηδεία του γνωστού σε όλους ηθοποιού Γιώργου Τζώρτζη.

Συνολικά, ο Γιώργος Τζώρτζης ήταν ένας ηθοποιός με ξεχωριστή καριέρα. Συμμετείχε σε πολλές παραγωγές το κινηματογραφικές όσο και τηλεοπτικές και σίγουρα οι παλιότεροι θα τον θυμούνται για πάντα μέσα από τις αξέχαστε ερμηνείες του.

Οι φίλοι συχνά περιγράφονται ως η οικογένεια που επιλέγουμε — οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα μας, μας στηρίζουν και μας βοηθούν να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Οι υγιείς φιλίες προσφέρουν άνεση, γέλιο και σταθερότητα, ιδιαίτερα στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής.

Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλοι έχουν τουλάχιστον έναν κοντινό φίλο. Έρευνες δείχνουν ότι οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί μπορούν να αυξήσουν τη μακροζωία και να μειώσουν το άγχος.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί:

«Όταν ξέρουμε ότι έχουμε ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε, οι δύσκολες καταστάσεις φαίνονται πιο διαχειρίσιμες — γιατί δεν νιώθουμε μόνοι.»

Όμως, δεν είναι όλες οι φιλίες υγιείς.

Όταν η φιλία γίνεται επιβλαβής

Ενώ οι υποστηρικτικές φιλίες μας βοηθούν να εξελισσόμαστε, οι τοξικές κάνουν το αντίθετο. Πρόκειται για σχέσεις που προκαλούν άγχος, στεναχώρια ή ανασφάλεια αντί για χαρά και εξέλιξη.

Με τον καιρό, τέτοιες φιλίες μπορεί να σε εξαντλήσουν συναισθηματικά. Μπορεί να παρατηρήσεις ότι μετά από κάθε επαφή νιώθεις κουρασμένος, αμφισβητείς τον εαυτό σου ή συμπεριφέρεσαι διαφορετικά μόνο και μόνο για να μην υπάρξει ένταση.

13 τύποι τοξικών φίλων που πρέπει να προσέχεις

1. Ο καυχησιάρης

Μιλάει συνεχώς για τον εαυτό του και δείχνει ελάχιστο ενδιαφέρον για σένα.

2. Ο μόνιμα γκρινιάρης

Τίποτα δεν του είναι αρκετό. Η αρνητικότητά του σε ρίχνει ψυχολογικά.

3. Ο αδιάφορος

Όταν τον χρειάζεσαι, εξαφανίζεται. Οι αληθινοί φίλοι είναι παρόντες.

4. Ο αναξιόπιστος

Υπόσχεται πολλά αλλά σπάνια τα τηρεί.

5. Ο υποκριτής

Σε κρίνει για πράγματα που κάνει και ο ίδιος.

6. Αυτός που σε μειώνει

«Αστεία» που πληγώνουν ή συνεχείς υποτιμήσεις.

7. Ο υπερβολικά απαιτητικός

Ζητάει συνεχώς στήριξη χωρίς να δίνει πίσω.

8. Ο υπερβολικά αρνητικός

Μεγεθύνει τα προβλήματα και αγνοεί τα θετικά.

9. Ο εγωιστής

Περιμένει να τον βάζεις πρώτο, αλλά δεν κάνει το ίδιο.

10. Ο ζηλιάρης

Νιώθει απειλή από τις άλλες σου φιλίες και προσπαθεί να σε απομονώσει.

11. Ο χειριστικός

Σε κάνει να νιώθεις ενοχές για να πετύχει αυτό που θέλει.

12. Ο δραματικός

Δημιουργεί συνεχώς εντάσεις και δράματα χωρίς λόγο.

13. Ο «διπρόσωπος»

Δείχνει φιλικός μπροστά σου, αλλά μιλάει διαφορετικά πίσω από την πλάτη σου.

Τι να κάνεις αν έχεις τοξικούς φίλους

Το να αλλάξεις έναν τοξικό άνθρωπο είναι σπάνια εφικτό. Μπορεί να υποσχεθεί ότι θα αλλάξει, αλλά συχνά επιστρέφει στις ίδιες συμπεριφορές.

Αντί γι’ αυτό, επικεντρώσου σε αυτά που μπορείς να ελέγξεις:

• Θέσε ξεκάθαρα όρια

• Πάρε αποστάσεις όταν χρειάζεται

• Επένδυσε χρόνο σε ανθρώπους που σε στηρίζουν και σε ανεβάζουν

Το να απομακρυνθείς μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά πολλές φορές είναι απαραίτητο για την ψυχική σου υγεία.

Όπως λένε: H ζωή είναι πολύ μικρή για να την περνάς με ανθρώπους που σου «ρουφάνε» τη χαρά αντί να σου τη δίνουν.

Επίλεξε φιλίες που σε κάνουν να γελάς, να νιώθεις ασφάλεια και να θυμάσαι ποιος πραγματικά είσαι. Οι υγιείς σχέσεις δεν δημιουργούν δράμα — δημιουργούν ηρεμία.

Αν φυτρώνουν τρίχες στα αυτιά σας, αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα σας αλλάζει με την ηλικία και ανταποκρίνεται σε ορμονικές μεταβολές

Οι περισσότεροι άνθρωποι παρατηρούν τις τρίχες στα αυτιά τυχαία — κοιτάζοντας τον καθρέφτη.

Συνήθως το αντιμετωπίζουν ως ένα καθαρά αισθητικό θέμα, κάτι που απλώς κόβεις και ξεχνάς. Αυτό που πολλοί όμως δεν γνωρίζουν είναι ότι η τριχοφυΐα στα αυτιά συνδέεται στενά με τις ορμόνες, τη γήρανση, τη γενετική και τις αλλαγές που συμβαίνουν μέσα στο σώμα σου.

Αν και τις περισσότερες φορές είναι ακίνδυνη, δεν είναι εντελώς ανούσια. Στην πραγματικότητα, μπορεί να δώσει μικρές αλλά σημαντικές ενδείξεις για το πώς αλλάζει το σώμα σου με τον χρόνο.

Οι τρίχες στα αυτιά είναι πιο συχνές απ’ όσο νομίζετε

Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα κάτι: Οι τρίχες στα αυτιά είναι φυσιολογικές. Σχεδόν όλοι έχουν μικρές, λεπτές τρίχες γύρω από τα αυτιά. Αυτό που αλλάζει είναι το πάχος, το μήκος και το πόσο ορατές γίνονται, ιδιαίτερα με την ηλικία.

Οι τρίχες στα αυτιά τείνουν να γίνονται πιο εμφανείς:

• Μετά τα 30–40 χρόνια

• Πιο συχνά στους άνδρες απ’ ό,τι στις γυναίκες

• Σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό έντονης τριχοφυΐας

Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία. Υπάρχουν βιολογικοί λόγοι πίσω από αυτό.

Ο ρόλος των ορμονών: Τεστοστερόνη και ανδρογόνα

Ο βασικός παράγοντας που οδηγεί στην ανάπτυξη τριχών στα αυτιά είναι τα ανδρογόνα, και κυρίως η τεστοστερόνη.

Καθώς μεγαλώνεις:

• Τα επίπεδα των ορμονών δεν μειώνονται ομαλά, αλλά παρουσιάζουν διακυμάνσεις

• Οι θύλακες των τριχών σε συγκεκριμένες περιοχές (αυτιά, μύτη, φρύδια) γίνονται πιο ευαίσθητοι στην τεστοστερόνη

• Αυτοί οι θύλακες αρχίζουν να παράγουν πιο σκληρές, σκούρες και μακριές τρίχες

Ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ τα μαλλιά στο κεφάλι μπορεί να αραιώνουν λόγω ορμονικής ευαισθησίας, οι τρίχες στα αυτιά και στη μύτη συχνά αντιδρούν αντίστροφα και γίνονται πιο ενεργές.

Γι’ αυτό πολλοί λένε χαριτολογώντας ότι τα μαλλιά «μετακομίζουν» από το κεφάλι στα αυτιά — βιολογικά όμως πρόκειται για διαφορετική αντίδραση των θυλάκων στις ίδιες ορμόνες.

Η γήρανση αλλάζει τον τρόπο που μεγαλώνουν οι τρίχες

Η γήρανση δεν επηρεάζει μόνο τις ρυτίδες και τις αρθρώσεις — αλλάζει και τη συμπεριφορά των τριχών.

Καθώς το δέρμα γερνά:

• Οι κύκλοι ανάπτυξης της τρίχας επιβραδύνονται

• Η αποβολή της τρίχας γίνεται λιγότερο συχνή

• Η τρίχα παραμένει περισσότερο καιρό στη φάση ανάπτυξης

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι τρίχες στα αυτιά:

• Να μεγαλώνουν περισσότερο απ’ ό,τι παλιά

• Να φαίνονται πιο χοντρές και σκληρές

• Να «πετάγονται» αντί να κάθονται επίπεδα

Ταυτόχρονα, το δέρμα γύρω από τα αυτιά λεπταίνει, κάνοντας τις τρίχες πιο εμφανείς ακόμη κι αν δεν έχουν αυξηθεί ιδιαίτερα σε αριθμό.

Η γενετική παίζει μεγάλο ρόλο

Αν ο πατέρας, ο παππούς ή άλλοι μεγαλύτεροι συγγενείς είχαν έντονες τρίχες στα αυτιά, είναι πολύ πιθανό να εμφανίσετε κι εσείς.

Η γενετική επηρεάζει:

• Την ευαισθησία των θυλάκων στις ορμόνες

• Το πάχος και την υφή της τρίχας

• Τα σημεία όπου η τρίχα αναπτύσσεται πιο έντονα

Αυτό σημαίνει ότι η τριχοφυΐα στα αυτιά συχνά είναι κληρονομική και όχι αποτέλεσμα τρόπου ζωής ή κακής υγιεινής.

Συνδέονται οι τρίχες στα αυτιά με προβλήματα υγείας;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι τρίχες στα αυτιά είναι ακίνδυνες. Ωστόσο, οι ξαφνικές ή υπερβολικές αλλαγές δεν πρέπει να αγνοούνται.

Δώστε προσοχή αν:

• Η τριχοφυΐα αυξηθεί απότομα

• Η ανάπτυξη είναι υπερβολική και συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα

• Υπάρχουν ενδείξεις ορμονικής διαταραχής (κόπωση, αλλαγές βάρους, μεταβολές διάθεσης)

Σημαντικές αλλαγές στα μοτίβα τριχοφυΐας μπορεί να αντικατοπτρίζουν εσωτερικές ορμονικές μεταβολές, οπότε αξίζει να αναφέρονται σε έναν τακτικό ιατρικό έλεγχο.

Τι ΔΕΝ σημαίνουν οι τρίχες στα αυτιά

Ας καταρρίψουμε μερικούς μύθους.

Οι τρίχες στα αυτιά ΔΕΝ είναι:

• Ένδειξη κακής υγιεινής

• Σημάδι ότι είσαι ανθυγιεινός

• Κάτι που προκαλείται από βρωμιά ή έλλειψη περιποίησης

• Λόγος ντροπής

Είναι απλώς μέρος του τρόπου με τον οποίο το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται με την ηλικία.

Πρέπει να αφαιρείτε τις τρίχες στα αυτιά;

Από ιατρική άποψη, η αφαίρεση είναι προαιρετική και κυρίως αισθητικό θέμα.

Ασφαλείς επιλογές:

• Κόψιμο με μικρό ψαλίδι ή ηλεκτρικό τρίμερ

• Επαγγελματική περιποίηση

Απόφυγετε:

• Το τράβηγμα βαθιάς τρίχας (μπορεί να προκαλέσει μόλυνση)

• Τη χρήση αιχμηρών αντικειμένων μέσα στο αυτί

• Την αποτρίχωση με κερί χωρίς επαγγελματική καθοδήγηση

Οι τρίχες στα αυτιά έχουν και ρόλο: Βοηθούν στο να παγιδεύουν σκόνη και μικρά σωματίδια, προστατεύοντας τον ακουστικό πόρο.

Πότε να δείτε γιατρό

Μιλήσετε με έναν γιατρό αν η τριχοφυΐα στα αυτιά συνοδεύεται από:

• Απότομες ορμονικές αλλαγές

• Ανεξήγητη κόπωση

• Απότομη απώλεια ή αύξηση βάρους

• Άλλες ασυνήθιστες αλλαγές στην τριχοφυΐα του σώματος

Η μεγάλη εικόνα

Το σώμα σας επικοινωνεί συνεχώς μέσω μικρών σημάτων — αλλαγές στο δέρμα, στον ύπνο, στην όρεξη, ακόμα και στις τρίχες. Οι τρίχες στα αυτιά είναι ένα από αυτά τα ήρεμα σημάδια γήρανσης και ορμονικών αλλαγών. Δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβάστε αλλά κάτι που αξίζει να προσέχετε.

Αντί να τις βλέπετε ως ενόχληση, δείτε τες ως υπενθύμιση: Το σώμα σας εξελίσσεται, προσαρμόζεται και ανταποκρίνεται στον χρόνο.