Όταν γεννήθηκε ο γιος της κολλητής μου πριν από ένα χρόνο περίπου μου ζήτησε να γίνω νονά του. Φυσικά και το περίμενα και δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν το έδινε σε άλλον ή άλλη να το βαφτίσει θα εκνευριζόμουν αφάνταστα. Πού να ξερα. Τώρα λίγους μήνες μετά δεν φαντάζεστε πόσο μετάνιωσα που δέχτηκα.

Όπως αποδείχθηκε η κολλητή μου δεν ήθελε νονά αλλά νταντά και με εκμεταλλεύτηκε χωρίς να υπολογίσει τη φιλία μας. Ξέρετε τι έκανε; Στην ουσία με απέλυσε από νονά. Ακύρωσε την κουμπαριά μας ένα μήνα πριν τη βάφτιση και αυτό επειδή δεν δέχτηκα ένα βράδυ να κρατήσω το μωρό για να βγει με τον άντρα της.

Από τότε που γεννήθηκε πολλές φορές είχα κρατήσει το μπεμπούλη και με μεγάλη μου χαρά. Από τη μία είναι παιδί της κολλητής μου την οποία λατρεύω, από την άλλη θα γινόταν βαφτιστήρι μου, το πνευματικό μου παιδί και ήθελα να χτίσω από νωρίς μία όμορφη σχέση μαζί του. Μόνο ένα βράδυ δεν μπόρεσα να το κρατήσω και αυτό γιατί είχα σοβαρό λόγο. Έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο να μείνω με τη θεία μου για να μπορέσει ο θείος μου και η ξαδέρφη μου να ξεκουραστούν και να κάνουν ένα μπάνιο, αυτό όμως η κολλητή μου το θεώρησε δικαιολογία. Μόλις της είπα πως το συγκεκριμένο βράδυ δεν μπορώ να κρατήσω το μωρό ξίνισε αμέσως και την κατάλαβα από το τηλέφωνο. Την επόμενη εβδομάδα δεν με πήρε ούτε ένα τηλέφωνο μέχρι που αναγκάστηκα να πάω σπίτι της για να δω πώς είναι και τι κάνει. Με υποδέχτηκε με πολύ σνομπ ύφος κι όταν τη ρώτησα τι τρέχει μου απάντησε πώς δεν της άρεσε καθόλου που δεν μπόρεσα να κρατήσω το μωρό εκείνο το βράδυ και πως αν είναι να φέρομαι έτσι, τότε δεν αξίζω να γίνω νονά του παιδιού της!

Δεν αξίζω να γίνω νονά του παιδιού της επειδή δεν το κράτησα για ένα βράδυ; Σοβαρά τώρα; Έτσι μετράει τους ανθρώπους; Τόσο κακομαθημένη είναι; Παρόλο που της εξήγησα γιατί δεν μπορούσα εκείνη είχε κολλήσει στο ότι εγώ την απαρνήθηκα, την πρόδωσα και απλά δεν πήγα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το πήρε τόσο προσωπικά. Απ’ ότι φαίνεται έχει μάθει να την υπηρετούν και να της κάνουν τα χατίρια, εκτός αν μετάνιωσε που μου πρότεινε να γίνω κουμπάρα της και είχε υπόψιν κάποια άλλη και το έριξε εκεί για να νομίζω ότι είμαι εγώ η φταίχτρα.

Λυπάμαι πάρα πολύ που μία φιλία χάλασε με αυτό τον τρόπο και λυπάμαι εξίσου που η φίλη μου αποδείχθηκε υλίστρια και φαντασμένη. Καλύτερη νονά και καλύτερη φίλη από εμένα δεν θα βρει. Όταν το καταλάβει θα είναι αργά.

Αθηνά

Είμαι η Αναστασία, 30 ετών… Πληγωμένη πολύ από τη ζωή και από τις προηγούμενες σχέσεις μου. Είμαι χωρισμένη, είχα έναν πολύ δύσκολο γάμο μέχρι που ο πρώην σύζυγός μου, μου είπε πως θέλει διαζύγιο γιατί ήδη υπήρχε άλλη στη ζωή του. Καμία σχέση που είχα, δεν μου είχε φερθεί καλά. Όλοι τους με έβλεπαν σαν ένα κομμάτι κρέας και όχι σαν άνθρωπο… σαν γυναίκα.

Δουλεύω σκληρά για να επιβιώσω από τη ηλικία των 12 μου χρόνων, μόνη, παρατημένη από οικογένεια και ορφανή από πατέρα από μικρό παιδί… Τώρα λόγω του λοκντάουν και τα μέτρα είμαι σε αναστολή, δεν εργάζομαι.

Το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, πριν από 3 μηνες χώρισα από μία ακόμα αποτυχημένη σχέση που κράτησε σχεδόν 9 μήνες. Πέρασα πολύ άσχημα και από την προηγούμενή μου σχέση… Και τότε άρχισε να χτυπάει η καρδιά μου για έναν άνδρα… Από το πουθενά, χωρίς καν να το σκεφτώ, με το που κοιταχτήκαμε στα μάτια, ένιωσα κάτι το διαφορετικό και συγκλονιστικό… Βρέθηκα ερωτευμένη και μάλιστα βαριά… Όμως ήξερα πως θα ήμουν το τρίτο πρόσωπο… Γιατί είναι παντρεμένος και μάλιστα με παιδιά συνομίληκά μου και μεγαλύτερα.

Δεν με ενδιέφερε που είναι μεγαλύτερός μου 20 χρόνια. Έχουμε φοβερή χημεία και είναι ο μοναδικός άντρας που έχει τόση εμπειρία και με συμβουλεύει, συζητάμε και ασχολείται με μένα, αφιερώνει χρόνο σε μένα από τη δουλειά του για να συναντηθούμε,για να με πάρει μια αγκαλιά… Η σύζυγός του είναι άρρωστη από καρκίνο χρόνια τώρα, εγώ βλέπω ότι έχει καρδιά μικρού παιδιού και χαίρεται μαζί του. Δεν κάνω αυτά που κάνει η γυναίκα του. Δεν τον ζαλίζω με γκρίνια και ζήλεια π.χ… Με μένα ηρεμεί κάθε φορά που βρισκόμαστε και μου λέει το κάθε πρόβλημα που έχει επαγγελματικό και μη… Ξέρω πως θέλει να περάσει όλη την υπόλοιπη ζωή του μαζί μου, όμως δεν το κάνει. Για τα παιδιά του δεν χωρίζει και όχι για τη γυναίκα του και πριν κρίνετε το οτιδήποτε ή σκεφτείτε, είναι εξακριβωμένο πως το θέλει, αφού μου πρότεινε κιόλας όταν με τα χρόνια καταπέσει θα με πάρει σπίτι του σαν αποκλειστική για να μη με χάσει, για να με βλέπει. Εξάλλου ειναι η δουλειά μου.

Είναι ερωτευμένος μαζί μου, το ξέρω καλά και μου το δείχνει με κάθε τρόπο… Περνάει από το σπίτι μου πολλές φορές λόγω εργασίας και μου πετάει τριαντάφυλλα στην αυλή μου, είναι στοργικός και ρομαντικός με πολύ χιούμορ. Είναι η εξαίρεση από κάθε πικραμένη σχέση που είχα. Τον αγαπάω ειλικρινά και θα αφοσιωθώ δίπλα τους χωρίς να φτιάξω τη ζωή μου με άλλον αλλά και όταν ο θάνατος μας χωρίσει θα το σκεφτώ καλά αν θα κάνω οικογένεια. Πάντως αν έκανα, το πρώτο μου παιδί θα το ονόμαζα με το όνομα του για να το ακούω κάθε μέρα και γιατί θα ήθελα πολύ ένα παιδί έστω μαζί του… Το ερωτικό μας κομμάτι είναι μοναδικό όμως δεν μας ενώνει μόνο αυτό, άλλα γενικά η χημεία που έχουμε σε όλα…

Ανυπομονώ να βρεθούμε, τον σκέφτομαι και μου λείπει φοβερά, ιδίως τα βράδια υποφέρω που δεν κοιμόμαστε κάθε βράδυ αγκαλιά…

Το μόνο που εύχομαι είναι το 2021 που θα έρθει να με βρει μαζί του και κάθε καινούρια χρονιά!! Καλές γιορτές με υγεία, αγάπη και ευτυχία σε όλους!!!

Αναστασία

Στον λαβύρινθο της ζωής, η Ελένη προσπαθεί να διασχίσει τα δύσκολα μονοπάτια με αξιοπρέπεια και σθένος. Μια μητέρα, συνήθως, αναζητά το καλύτερο για το παιδί της. Παρόλα αυτά, η Ελένη καλείται να διαλέξει μεταξύ του γιου της και του έρωτα. Στην καρδιά της κρύβεται μια απόφαση που θα καθορίσει το μέλλον και των δυο. Όμως, καλύτερα να τα δείτε, όπως η ίδια μας τα διηγήθηκε:

Η ιστορία της Ελένης:

Ο σύντροφός μου θέλει να συζήσουμε μόνο αν φύγει ο γιος μου από το σπίτι. Να του πω να μείνει με τον μπαμπά του;

«Πίστευα ότι μετά το διαζύγιό μου δεν θα ερωτευόμουν ποτέ ξανά, αλλά να τελικά που τα κατάφερα και είμαι με έναν άντρα που λατρεύω και με λατρεύει. Εκτός από εξαιρετικός χαρακτήρας είναι και καταπληκτικός στο σεξ, κάτι που μου είχε λείψει πάρα πολύ. Από την αρχή της σχέσης μας του γνώρισα τον γιο μου, που είναι 15 ετών και από εκείνη την ημέρα, έρχεται στο σπίτι μας όποτε θέλει. Του έχω βγάλει, μάλιστα και δικό του κλειδί, γιατί δεν είναι ξένος να χτυπάει τα κουδούνια για να μπει. Ο γιος μου τον συμπαθεί, πάρα πολύ κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Είναι πραγματικά ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου τύχει. Έχει μία πολύ καλή δουλειά και μία μεγάλη περιουσία. Δεν μου λείπει τίποτα. Ό,τι θέλω μου το προσφέρει.

Πρόσφατα του πρότεινα αν θέλει να συζήσουμε. Είμαστε αρκετό καιρό μαζί, τα πάμε πολύ καλά, γιατί να μην κάνουμε το επόμενο βήμα; Ολόκληρο σπίτι έχω, που μένουμε μόνο εγώ και ο γιος μου. Αφού τα πάμε τόσο καλά, γιατί να μην έρθει να μείνει μαζί μας;».

«Θα έρθει μόνο αν φύγει ο γιος μου»

«Η απάντησή του ήταν ότι θα έρθει μόνο αν φύγει ο γιος μου. Όπως μου είπε, θέλει να νιώθει άνετα, σαν στο σπίτι του και να κυκλοφορεί ακόμα και γυμνός, άμα γουστάρει, οπότε δεν μπορεί να έχει και ένα παιδί μέσα στα πόδια του, ούτε μπορεί να έχει την έγνοια μη μας ακούσει ή μη μπει στο δωμάτιό μας, όταν εμείς κάνουμε σεξ. Με λίγα λόγια, έτσι και έρθει και είναι το παιδί στο σπίτι, δεν θα νιώθει άνετα, οπότε προτιμά να κάτσει στο δικό του.

Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να στείλω το παιδί μου να μείνει με τον πατέρα του. Η αλήθεια είναι πως θέλω να ξαναφτιάξω τη ζωή μου και ονειρεύομαι να το κάνω πλάι στον άντρα αυτόν που έχω στο πλευρό μου. Κατανοώ τις ενστάσεις και τις ανησυχίες του, αν και τον βρίσκω κάπως υπερβολικό, αλλά, από την άλλη, αυτή είναι η ευκαιρία μου και δεν σκοπεύω να τη χάσω μόνο και μόνο εξαιτίας του παιδιού μου. Και με τον μπαμπά του μία χαρά θα είναι. Δεν θα του λείψει τίποτα και θα έρχεται όποτε θέλει να μας βλέπει. Δεν έχω το δικαίωμα να ξαναγίνω ευτυχισμένη; Γιατί να τον χάσω τώρα που τον βρήκα;»