Ο Γιάννης είναι το παιδί που έχει αγαπήσει όλη η Ελλάδα όχι μόνο για τις νίκες του στον αθλητισμό αλλά για την ιστορία και το ήθος του.
Ο Γιάννης της Ελλάδας μας
Μπορεί το πρωτάθλημα του ΝΒΑ να έληξε άδοξα και πρόωρα για τον Αντετοκούνμπο ωστόσο δεν επαναπαύεται και συνεχίζει την σκληρή προπόνηση τόσο για να είναι έτοιμος για την απαιτητική και δύσκολη σεζόν στο NBA αλλά για το Παγκόσμιο του Μπάσκετ στα τέλη Αυγούστου.
Ένα ακόμα μήνυμα έστειλε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Ο Greek Freak ανήρτησε μία σειρά από φωτογραφίες από την προπόνηση που έκανε στο ΟΑΚΑ το πρωί της Δευτέρας (12/6), στις οποίες φαίνεται να λιώνει -κυριολεκτικά- στο γυμναστήριο.
Ένα ακόμα μήνυμα με νόημα από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο
Μάλιστα, ο σούπερ σταρ των Μπακς ανέφερε στη λεζάντα: “Χτίζω για τα παιδιά μου, δεν θα τα παρατήσω”. Πρόκειται για στίχους από το τραγούδι “I’m On” του Lil Baby.
Θυμίζουμε ότι πριν από μερικά 24ωρα είχε επισκεφθεί το ΣΕΦ για προπόνηση. Τότε είχε σημειώσει: “Δεν διαπραγματεύομαι με τον εαυτό μου. Η δουλειά θα γίνει”.
Με μεγάλη προσοχή τα ζώα ήρθαν στην επιφάνεια από τους διασώστες και όλοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και φωνές.
Η τρομερή διάσωση
Μια πρωτοφανής διάσωση δύο γαϊδουριών δια… θαλάσσης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, σε ερημική παραλία στη βόρεια Κάρπαθο εντός της προστατευόμενης περιοχής Νatura 2000.
Άνδρες του Πυροσβεστικού κλιμακίου του νησιού, σε συνεργασία με τον λιμενικό σταθμό Διαφανίου, αλλά και στελέχη του φορέα διαχείρισης Βόρειας Καρπάθου καθώς και εθελοντές, μετά από πολύωρες προσπάθειες κατάφεραν να απεγκλωβίσουν σώα τα δύο ζώα που βρίσκονταν στην απόκρημνη και ερημική παραλία του δημοτικού διαμερίσματος Διαφανίου «Καλάμια».
Στην εξαιρετικά δύσκολη προσπάθεια συνέδραμε ιδιωτικό σκάφος για τη μεταφορά τους. Με μεγάλη προσοχή τα ζώα τραβήχτηκαν στην παρακείμενη προσβάσιμη παραλία «Βανάντα» και οι πυροσβέστες τους φόρεσαν σωσίβια.
Ήταν μια πραγματικά δύσκολη και συνάμα πρωτόγνωρη επιχείρηση τόσο για τους άνδρες του λιμενικού, του πυροσβεστικού κλιμακίου, του φορέα διαχείρισης, αλλά και των εθελοντών, οι οποίοι με ιδιαίτερη ευαισθησία και προσοχή κατάφεραν να μεταφέρουν σε ασφαλές σημείο τα δύο ζώα.
Επικεφαλής της προσπάθειας της πυροσβεστικής ήταν ο αξιωματικός Νικόλαος Παραγυιός.
Όταν η Αλεξάνδρα Χοροζίδου – Τσανακτσίδου παραλάμβανε, την περασμένη Δευτέρα, το πτυχίο της (με άριστα), από το Τμήμα της Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ),
η αίθουσα τελετών «σείστηκε» από τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες των εννιά(!) παιδιών της, που έβλεπαν, γεμάτα περηφάνια, τη μητέρα τους να πετυχαίνει ακόμη έναν στόχο της.
ΜΗΤΕΡΑ ΕΝΝΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΤΗΣ ΜΕ ΑΡΙΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ
Η Ανθή, η Μαρία, ο Γιώργος, η Μυρτώ, ο Άγγελος, ο Παύλος, ο Παΐσιος, ο Κωνσταντίνος και η μόλις δυόμιση ετών Ελισάβετ είναι τα παιδιά της Αλεξάνδρας Χοροζίδου – Τσανακτσίδου, που στα 41 της χρόνια εκτός από πολύτεκνη μητέρα είναι και πτυχιούχος εις …διπλούν, αφού είχε προηγηθεί το πτυχίο της στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας του Α.Τ.Ε.Ι.Θ.).
«Δεν άσκησα το πρώτο επάγγελμα -είχα να μεγαλώσω παιδιά, αλλά, τώρα, πιστεύω πως ήρθε η στιγμή να κάνω όνειρο την αγάπη μου για την ιστορία. Ωστόσο η μητρότητα προηγείται! Αυτό δεν αλλάζει», τονίζει η 41χρονη μητέρα, η οποία αποφάσισε να μπει στο Πανεπιστήμιο, όταν είχε ήδη 7 παιδιά.
«Άρχισα να ασχολούμαι έντονα με την ιστορία, με το ζήτημα του Μακεδονικού Αγώνα. Ξεκίνησα κάποιες μελέτες και καταγραφές μαρτυρίων από τη μεριά της μητέρας, που κατάγεται από την περιοχή της Καστοριάς, με αποτέλεσμα να γράψω το βιβλίο “Στις φλόγες του Αη Λια”, που εκδόθηκε φέτος», λέει στο ΑΠΕ -ΜΠΕ.
Η είδηση της εισαγωγής της στο Πανεπιστήμιο τη βρήκε έχοντας στην αγκαλιά της το όγδοο παιδί της, σε ηλικία μόλις δύο μηνών. «Ο Κωνσταντίνος και η Ελισάβετ ουσιαστικά ήρθαν στη ζωή ενώ ήμουν φοιτήτρια», λέει και συμπληρώνει πως «κατά κάποιον τρόπο, το λοκντάουν και ο κορονοϊός με βοήθησαν να μην λείπω από το σπίτι, να διαβάζω και να παρακολουθώ μαθήματα διαδικτυακά».
«ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΑΘΕΥΤΗΚΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΑΜΑ. ΔΕΝ ΤΟ “ΦΩΝΑΞΑ”, ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ»
Στην ερώτηση, αν οι συμφοιτητές και οι καθηγητές της γνώριζαν ότι είναι πολύτεκνη μητέρα, λέει πως ποτέ δεν επιδίωξε να το μάθουν. «Ίσως κάποιοι γνώριζαν, αλλά μόνο στο τέλος των σπουδών μαθεύτηκε ότι είμαι μητέρα 9 παιδιών. Δεν το “φώναξα”, επειδή δεν ήθελα ειδική μεταχείριση από τους καθηγητές», εξηγεί.
BΑΖΕΙ ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ
Η Αλεξάνδρα Χοροζίδου – Τσανακτσίδου δεν έβαλε τελεία στον κύκλο σπουδών της με την απόκτηση του δεύτερου πτυχίου, αφού έχει ήδη ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια.
«Παρακολουθώ εκπαίδευση στο Personal and Executive Coaching, μέσω του οργανισμού ΙCF International Coaching Federation. Στοχεύω να ειδικευτώ ως parent coach – προσωπικός σύμβουλος για γυναίκες και μητέρες», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ρωτάμε επίσης, αν μέσα σε μια πολύτεκνη οικογένεια τα παιδιά μεγαλώνουν και γίνονται πιο επικοινωνιακά, με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση και ντομπροσύνη και η Αλεξάνδρα Χοροζίδου απαντά πως αυτό έχει να κάνει με τους γονείς και τη στάση τους απέναντι στη ζωή.
«Όλα εξαρτώνται από εμάς, τους γονείς, πώς θα διαχειριστούμε το θέμα της παιδείας, της εκπαίδευσης και της αγωγής. Βλέπω πως τα παιδιά μας δείχνουν ανοχή, κατανόηση και ενσυναίσθηση, και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό».
«ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ – ΜΕΡΕΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ»
Στην Αλεξάνδρα δεν αρέσουν οι ερωτήσεις τύπου: «πώς είναι να έχεις πολλά παιδιά;». Το θεωρεί φυσιολογικό, επισημαίνοντας, ωστόσο, πως θα πρέπει να υπάρχει κι ένας καλός σύζυγος και πατέρας, σύντροφος, που να ξέρει και να θέλει να μεγαλώνει παιδιά. «Με τον σύζυγό μου, τον Τιμόθεο Τσανακτσίδη, είμαστε μαζί από 18 χρονών. Έχουμε ευλογηθεί να κάνουμε παιδιά. Έχω γράψει βιβλίο – ημερολόγιο μιας εγκυμοσύνης με τίτλο “Το θαύμα εντός μου” (εκδόσεις Ελληνοεκδοτική), όπου μοιράζομαι με τους αναγνώστες την πορεία της εγκυμοσύνης», λέει «Όταν ξεκίνησα για πρώτη φορά αυτό το ταξίδι, δεν ήξερα τι ακριβώς θα μου επιφύλασσε.
Τη δεύτερη, την τρίτη… την όγδοη φορά ήμουν πιο έμπειρη. Κάθε εγκυμοσύνη είναι τόσο ιδιαίτερη, τόσο συναρπαστική. Χαρίζει βιώματα και συγκινήσεις, πληρότητα στην ψυχή μου, ευλογία στην οικογένειά μας», διαβάζουμε στο βιβλίο της.
Στην ερώτηση, τι θα απαντούσε στους νέους, που φοβούνται να κάνουν έστω ένα παιδί, υπό το άγχος της οικονομικής και ηθικής ευθύνης, η πολύτεκνη μητέρα απαντάει: «Καταρχάς πρέπει να υπάρχει συμφωνία μέσα σ’ ένα αγαπημένο ζευγάρι. Και το κύριο: μια συμπονετική αγάπη. Τότε, όλα γίνονται! Αγαπάμε τα παιδιά και νιώθουμε ευτυχισμένοι, μεγαλώνοντάς τα! Το παιδί, τα παιδιά, είναι ευλογία του Θεού. Αυτό το πιστεύουμε ακράδαντα- εγώ και ο άνδρας μου!»
ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΓΑΠΗ
Η Αλεξάνδρα Χοροζίδου- Τσανακτσίδου κατάφερε να μην επιβαρύνει τα παιδιά της με τις δραστηριότητες της. «Τα βιβλία που γράφω και οι σπουδές μου δεν είναι …αναγκαστική εργασία, είναι τα ενδιαφέροντά μου. Γι’ αυτό, αν η μεγαλύτερη κόρη μου, με δική της πρωτοβουλία και θέληση φτιάξει μια μέρα μια κατσαρόλα φαγητού, της λέμε όλοι ένα μεγάλο ευχαριστώ και δεν ζητάμε να επαναληφθεί! Η ίδια θα αποφασίσει…».
Στη δε επισήμανσή μας πως «κι όμως, να ταΐσεις 9 παιδιά είναι ένα καθημερινό ζήτημα», σχολιάζει: «Πράγματι. Η μικρότερη κατσαρόλα που χρειαζόμαστε, είναι αυτή των οχτώ λίτρων και μόνο για ένα γεύμα! Αλλά η πιο κατάλληλη κατσαρόλα για να χορτάσει μια οικογένεια, είναι αυτή, στην οποία ανακατεύουμε το φαγητό με μπόλικη αγάπη!».
Ένα από τα ωραιότερα στιγμιότυπα της παρέλασης της 25ης Μαρτίου που αξίζει να αναδείξουμε είναι η ιστορία της σημαιοφόρου του Εσπερινού Επαγγελματικού Λυκείου Μυτιλήνης.
Η 37χρονη Καλλιόπη Ψυρούκη, μητέρα 3 παιδιών, έκλεψε την παράσταση στην παρέλαση και εισέπραξε το χειροκρότημα όλων για την απόφασή της να επιστρέψει στα θρανία και να διαπρέψει με τις επιδόσεις της, γεγονός που της έδωσε την ευκαιρία να κρατήσει την σημαία του σχολείου της.
ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ, ΕΚΑΝΕ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ!
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ stonisis.gr η ιστορία της 37χρονης μητέρας είναι ένα παράδειγμα ενθάρρυνσης καθώς επέστρεψε στα θρανία πριν από 2,5 χρόνια ενώ συνέχιζε να μεγαλώνει μόνη της, αρχηγός μονογονεϊκής οικογένειας, τα τρία της παιδιά και ήθελε όσο τίποτα να ολοκληρώσει τις σπουδές της που άφησε πίσω για χάρη της οικογένειας.
Η βαθμολογία της με 19.8 ήταν το εισιτήριο για να αναδειχθεί σημαιοφόρος και δίπλα της σαν παραστάτρια ήταν η μεγάλη κόρη της, μαθήτρια της Β Λυκείου επίσης αριστούχος.
Η Καλλιόπη Ψυρούκη μεγάλωσε στην Αγιάσο και μετά τη Γ Γυμνασίου, εγκατέλειψε το σχολείο της, παντρεύτηκε και αφοσιώθηκε στα παιδιά της. Πάντα βιοπαλαίστρια, άνθρωπος της δουλειάς και με τι δεν καταπιάστηκε!
«Στις ελιές δούλευα, στην οικοδομή, πεντάμηνα καθαριότητας, σε μονώσεις, ελαιοχρωματισμούς, έκαιγα κλαδιά από κλαδέματα, καθάριζα τα κτήματα με μεροκάματα» λέει στο «Ν».
Ο γιος της Αλέξανδρος είναι 17 χρόνων και η μικρή της κόρη Ευμορφία είναι 4,5 ετών. Όλα τα παιδιά της ήταν πολύ περήφανα που την είδαν να κρατά την ελληνική σημαία, κάτι που κέρδισε με το σπαθί της και με πολύ διάβασμα.
“ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΜΟΥ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ”
«Το ήθελα το σχολείο. Ειδικά όταν άρχισαν να μεγαλώνουν τα παιδιά, μου αρέσουν τα γράμματα και μου αρέσουν τα Μαθηματικά. Ήθελα να ξέρω ότι μπορώ να βγάλω το Λύκειο και με το σπαθί μου να προχωρήσω στη δουλειά μου.
Μου άρεσε η επιστροφή στα θρανία, οι καθηγητές μου έλεγαν ότι έπρεπε να γίνω εκπαιδευτικός. Στα περισσότερα είχα 20ρια, αλλά στα μαθηματικά το ένιωθα ότι έχω άστρο. Με παρακαλούσαν να δώσω πανελλήνιες, αλλά είναι δύσκολο, δεν μπορώ.
Όταν κάτι θες, το βάζεις στόχο και δεν σταματάς πουθενά, δεν κ@λώνεις πουθενά.Και τα τρία παιδιά μου ήταν σήμερα περήφανα, κι αυτό μου αρκεί» μας λέει συγκινημένη.
Η Αναστασία, μια 23χρονη με κυστική ίνωση, έζησε τη δική της Ανάσταση φέτος το Πάσχα.
Είχε διασωληνωθεί αλλά ξύπνησε, ενάντια στα προγνωστικά, και τώρα περιμένει μόσχευμα πνεύμονα, που θα της δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Την ιστορία της αφηγήθηκε ο Δημήτρης Κοντοπίδης, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κυστικής Ίνωσης CF Europe, επίτιμος πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου για την Κυστική Ίνωση, αντιπρόεδρος στην Ένωση Ασθενών Ελλάδος και βραβευμένος ως Patient Advocate 2019 από τον Ευρωπαϊκό Σύλλογο Κυστικής Ίνωσης, σε μια νέα ανάρτησή του στο Facebook:
«Life Challenge:
»Το στοίχημα με την Αναστασία..
»Προχτές, Παρασκευή του Πάσχα, πήγα στην ΜΕΘ να επισκεφτώ ένα επίγειο θαύμα. Την αναστημένη Anastasia Tasoula. Για να το πω καλύτερα, αντίκρισα μέσα απο το παράθυρο, ένα 23χρονο πεισματάρικο θηρίο, που έχει κάνει ήδη την πρώτη ανατροπή. Μετά από 30 ημέρες διασωλήνωσης, ξύπνησε! Αυτό είναι αδύνατο στην πάθησή μας. Διότι οι ασθενείς με Κυστική Ίνωση, αν διασωληνωθούμε δεν ξαναξυπνάμε. Η κολλώδης βλέννα που έχουμε κολλάει τα τοιχώματα του πνέυμονα και τέρμα. Έχουμε λοιπόν την πρώτη Ανάσταση.
»Δεν ξέρω κατά πόσο σε αυτό το θαύμα βοηθάει ο θεός, η οργάνωση ενός Πανεπιστημιακού νοσοκομείου, τα σύγχρονα μηχανήματα, η αφοσιωμένη ομάδα με τον διευθυντή της ΜΕΘ, ο αποφασισμένος και πεισματάρικος χαρακτήρας της Αναστασίας ή όλα μαζί. Για να ζήσει το θηρίο μας, χρειαζόμαστε ένα μεγαλύτερο θαύμα, μια 2η Ανάσταση.
»Και σε αυτό το σημείο θα σας χρειαστούμε όλους.
»Η Αναστασία περιμένει μόσχευμα πνεύμονα. Βρίσκεται συνδεδεμένη με το ECMO, γνωστό και ως εξωσωματική υποστήριξη ζωής (ECLS). Είναι το μηχάνημα το οποίο κάνει την δουλειά του πνεύμονα έξω από το σώμα. Αντλεί το αίμα από το σώμα, οξυγονώνει τεχνητά τα ερυθρά αιμοσφαίρια, απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα και το επιστρέφει πίσω. Όπως καταλαβαίνετε σε αυτό δεν μπορείς να παραμείνεις πολύ καιρό. Υπάρχουν ασθενείς που έχουν αντέξει και 30 και 60 και 90 μέρες. Η αντοχή όμως είναι μια πολυσύνθετη διαδικασία και δεν είναι αυτοσκοπός. Όσο πιο γρήγορα βρεθεί το μόσχευμα, τόσο πιο δυνατός θα είναι ο οργανισμός της για να αντέξει στο χειρουργείο.
»Κάθε μέρα που περνάει το σώμα βρίσκεται σε ακινησία και χάνει μυϊκή μάζα. Για να μπορέσεις να μεταμοσχευτείς πρέπει να είσαι σε τέτοια κατάσταση όσον αφορά τα κιλά, ώστε να μπορέσεις να αντέξεις μετά το χειρουργείο. Κάθε μέρα που περνάει η μάχη με την ακινησία, το φαγητό είναι ένα challenge από μόνο του. Οι φυσικοθεραπευτές κουνάνε τα χέρια και τα πόδια σου, ώστε να μην μαγκώσουν και εξαφανιστεί ο μυϊκός ιστός. Τα κόκαλά σου, η λεκάνη σου έρχονται και ακουμπούν το στρώμα όλο και περισσότερο. Πονάς και ξαπλωμένος. Η μόνη στάση που έχεις είναι ανάσκελα και αν καταφέρεις και γύρεις λίγο στο πάλι, είναι υπέρτατη ανακούφιση. Το οπτικό σου πεδίο είναι οι λάμπες στο ταβάνι, τα μηχανήματα και τα ατελείωτα πηγαινέλα των νοσηλευτών με τα μπουκαλάκια, τους ορούς και ένα σωρό διαδικασίες που γίνονται τεχνητά έξω από το σώμα σου. Όλα αυτά τα γνωρίζω από πρώτο χέρι. Ήμουν 30 μέρες καθηλωμένος με πνευμοθώρακα αναμένοντας μόσχευμα και γλίτωσα με την κατάλληλη υποστήριξη και φροντίδα. Αυτό που χρειάζεται και η Αναστασία μας.
«Πονάς και ξαπλωμένος. Η μόνη στάση που έχεις είναι ανάσκελα και αν καταφέρεις και γύρεις λίγο στο πάλι, είναι υπέρτατη ανακούφιση. Το οπτικό σου πεδίο είναι οι λάμπες στο ταβάνι»
»Επίσης μεγάλη πρόκληση είναι η μάχη με τις πιθανότητες και την τύχη. Πρέπει να βρεθεί μόσχευμα, κατάλληλο, μέσα σε λίγες μέρες.
»Στην χώρα μας που είμαστε από τις τελευταίες στην δωρεά οργάνων, το να βρεις έγκαιρα μόσχευμα είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ιδίως πνεύμονα. Διότι ο πνεύμονας είναι δυσεύρετος. Είναι ευαίσθητο όργανο και πρέπει να έχει γίνει κατάλληλη προετοιμασία και διατήρηση κατά τη μεταφορά του. Τα μοσχεύματα που φτάνουν για το χειρουργείο πολλές φορές είναι σε κακή κατάσταση και απορρίπτονται. Είτε λόγω διατήρησης, είτε γιατί τελευταία στιγμή – όταν τον πλένουν και ξαναελέγχουν – μπορεί να φανεί κάτι που δεν είχε φανεί στην αρχή, όπως μια κακοήθεια. Είχαμε άλλη συνασθενή μας η οποία μπήκε στο χειρουργείο της Αυστρίας και ναρκώθηκε 3 διαφορετικές φορές, μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα. Είναι προτιμότερο να επιστρέψεις στο δωμάτιο σου – αν η κατάσταση σου το επιτρέπει – μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα. Η ποιότητα του πνεύμονα είναι καθοριστικής σημασίας για το μετά. Δεν αρκεί το επιτυχημένο χειρουργείο. Θέλουμε ο πνεύμονας να αντέξει πολλά χρόνια.
»Οι πιθανότητες του mach- αρίσματος ακόμη πιο δύσκολες. Πέρα από την ομάδα αίματος, παίζει ρόλο η αντιστοίχιση του δότη – λήπτη. Πρέπει να βρεθεί το κατάλληλο μέγεθος, που διαφοροποιείται και από το φύλο, την ηλικία, το ύψος και την σωματική διάπλαση. Για αυτό και σε αυτό το machαρισμα θέλουμε πολλούς ασθενείς στη λίστα από τη μια και πολλά μοσχεύματα από την άλλη, ώστε να έχουμε περισσότερες πιθανότητες για το κατάλληλο “πάντρεμα”. Όλα αυτά είναι για την Αναστασία γνωστά. Όμως αυτά δεν είναι η μάχη της Αναστασίας. Γιατί την αποστολή της αύξησης μοσχευμάτων, της δωρεάς οργάνων οφείλουμε να την κάνουμε έγκαιρα όλοι εμείς. Κράτος, διοικητές νοσοκομείων, διευθυνές ΜΕΘ, πολίτες. Ο κάθε ένας από εμάς και κάθε μέρα. Όχι τελευταία στιγμή. Τους τελευταίους 10 μήνες χάσαμε 3 ασθενείς με Κυστική Ίνωση και δεν είναι οι μόνοι που χρειάζονται μεταμόσχευση πνεύμονα.
»Η πρόκληση όμως για την Αναστασία είναι άλλη.
»Είναι η μάχη ψυχολογίας. Ενώ γνωρίζει όλα τα παραπάνω, πρέπει να συνεχίσει να παλεύει κάθε μέρα με την ίδιο της τον εαυτό. Ένας έξυπνος εγκέφαλος, όπως της Αναστασίας πρέπει να κάνει λίγο τον χαζό. Να μην κάνει τους υπολογισμούς ακριβείας. Να μη δίνει σημασία στις λεπτομέρειες. Να μην κοιτάει τα μηχανήματα και τα ανεβοκατεβάσματα των δεικτών. Ή καλύτερα, να τα κοιτάει και να τα γλεντάει. Να τα τρολάρει μέχρι την νίκη. Και νομίζω το παιχνίδι το έχουμε. Θέλουμε όμως μια δυνατή κερκίδα, να δίνει παλμό.
«Ένας έξυπνος εγκέφαλος, όπως της Αναστασίας πρέπει να κάνει λίγο τον χαζό. Να μην κάνει τους υπολογισμούς ακριβείας. Να μη δίνει σημασία στις λεπτομέρειες. Να μην κοιτάει τα μηχανήματα και τα ανεβοκατεβάσματα των δεικτών».
»Όλους εσάς.
»Αγαπημένο μου θηρίο,
»Το στοίχημα που βάλαμε πρέπει να κάνει cash out. Τέτοια στοιχήματα στην Κυστική Ίνωση έχουμε συνηθίσει να τα κερδίζουμε. Και έχεις την “πάστα” νικητή. Το έχω δει στα tedx και σε κάθε τρελό project που έχεις ξεκινήσει. Το αληθινό self leadership, το life challenge της ζωής σου είναι εδώ. Και περιμένουμε να μας δώσεις στίγμα. Να μας περιγράψεις την μάχη που δίνεις κάθε λεπτό. Να μας δίνεις ένα daily report και να μας φωτίσεις αυτά που δεν βλέπουμε στο κρεβάτι της τελικής μάχης. Να μετράμε μαζί σου, την κάθε μέρα μέχρι τη νίκη.
Όταν η μητέρα της Vitória Bueno την πήγε για πρώτη φορά στο μάθημα μπαλέτου, ανησυχούσε για το αν η 5χρονη κόρη της θα κατάφερνε να προσαρμοστεί.
Γεννημένη χωρίς χέρια, το όνειρο της Bueno να γίνει κάποτε χορεύτρια φαινόταν οδυνηρά μη ρεαλιστικό – ειδικά στη μικρή αγροτική πόλη της Βραζιλίας που ζούσε, όπου η αναπηρία της την έκανε κοινωνικά περιθωριοποιημένη.
«Οι άνθρωποι παρατάσσονταν έξω από το σπίτι μας για να τη δουν», λέει η μητέρα της, Wanda, 39 ετών, ενθυμούμενη την αναισθησία τους. «Σήκωναν τα μανίκια της για να κοιτάξουν.»
Κι όμως η κοπέλα, στα 16 της χρόνια, έχει καταφέρει να επικεντρωθεί στις ανσάμπλ, τις πιρουέτες και τις υπόλοιπες προκλήσεις του μπαλέτου.
Μάλιστα, ξεκίνησε και μαθήματα τζαζ και ταπ.
Πλέον, τακτική μαθήτρια στην ακαδημία μπαλέτου στην πατρίδα της, στην πολιτεία Minas Gerais, το ταλέντο της Bueno την έχει κάνει αστέρι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έμπνευση για πολλούς.
«Για εμένα τα χέρια μου αποτελούν απλώς μια λεπτομέρεια», λέει το κορίτσι στο θέατρο όπου εξασκείται. «Ακολουθώ με τα μάτια μου, σαν τα χέρια μου να ήταν εκεί.»
Βλέποντάς την να γλιστρά πάνω στην ξύλινη σκηνή, συγχρονισμένη απόλυτα με τους συναδέλφους της σε μια λάμψη πράσινη και λευκή, είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι χορεύει χωρίς χέρια.
Η Bueno ξεκίνησε το μπαλέτο ακούγοντας τη συμβουλή της φυσιοθεραπευτή της, ο οποίος παρατήρησε ότι το νεαρό κορίτσι είχε ταλέντο στο να χορεύει.
Περισσότερο από την πραγματοποίηση ενός ονείρου, η δύναμη και η ευελιξία που απέκτησε μέσω του χορού αποδείχτηκαν ζωτικής σημασίας για τη Μπουένο, η οποία κάνει τα πάντα, από το βούρτσισμα των δοντιών της έως τη συλλογή αντικειμένων από το ράφι του σουπερμάρκετ, με τα πόδια της.
«Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει με τα πόδια της που δεν μπορώ να κάνω με τα χέρια μου», λέει ο πατέρας της, Χοσέ Κάρλος Περέιρα.
Τις τελευταίες μέρες, ο γάμος του Δούκα Harry και της Δούκισσας του Sussex, Meghan Markle, μονοπώλησε το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης σε όλον το κόσμο…
Στα πέρατα της γης έφτασαν οι εικόνες του ερωτευμένου νεόνυμφου ζευγαριού, σε κάθε σπίτι συζητήθηκε έστω και για λίγο το ευχάριστο αυτό γεγονός… Οι καλοπροαίρετοι «είδαν» δυο όμορφους νέους ανθρώπους που ξεκινούν τη ζωή τους κρατώντας με αγάπη ο ένας το χέρι του άλλου… Οι πιο δύσπιστοι σε θέματα ευτυχίας και όσοι επιλέγουν να παίζουν το «δικηγόρο του διαβόλου», επικεντρώθηκαν στην καταγωγή και στο background της νύφης, που ήταν αρκετά αντιφατικά σε σχέση με του γαμπρού…
Παρατήρησα, ότι οι περισσότεροι ενδιαφέρθηκαν να σχολιάσουν την εξωτερική εμφάνιση της Meghan, το νυφικό, την τιάρα, τα κοσμήματα, το φόρεμα της δεξίωσης, το αν τη συνόδεψε ο πρίγκιπας Κάρολος ή ανέβηκε τα σκαλιά του ναού μόνη της, κατά πόσο έσπασε το πρωτόκολλο με τη συμπεριφορά της και άλλα θέματα του ίδιου τύπου…
Μια από τις πρώτες μου σκέψεις κι εκείνο που με συγκίνησε βαθιά στον εν λόγω γάμο, ήταν η ευαίσθητη αλλά ταυτόχρονα δυναμική εικόνα της μητέρας της, Doria Ragland.
Μια γυναίκα που χώρισε πολύ νέα από τον πατέρα του παιδιού της, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά την αποκλειστική ευθύνη της κόρη της από την τρυφερή παιδική της ηλικία… Στάθηκε δίπλα της στις δυσκολίες, τη στήριξε και την καθοδήγησε να αντιμετωπίσει πολλούς κινδύνους και ήρθε τελικά η μέρα που η τύχη, η μοίρα, την αξίωσε να ζήσει το «όνειρο»…
Να γίνει το παιδί της η ηρωίδα του σύγχρονου παραμυθιού, όπου ο πρίγκιπας τής δίνει όρκους αιώνιας αγάπης, αφοσίωσης, χαρίζοντάς της ολόκληρο τον κόσμο…
Η Doria Ragland, όπως ακριβώς ήταν μόνη της όλα τα χρόνια που μεγάλωνε τη Meghan – μην έχοντας δίπλα της την πατρική φιγούρα ώστε να μοιραστεί τις ανησυχίες της- έτσι και τώρα στάθηκε μόνη της… Εκεί, στον καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου, συγκρατούσε τα δάκρυα χαράς, συγκίνησης και ανακούφισης για την τύχη της κόρης της… Έσφιγγε τα χείλη και τα δάχτυλά της, σκεπτική, μια έσκυβε το κεφάλι της, μια κοιτούσε ψηλά χαμογελώντας δειλά…
Σε αυτήν τη μάνα, λοιπόν, υποκλίνομαι… Όπως και σε όλες εκείνες που κατάφεραν να μεγαλώσουν μόνες τους τα παιδιά τους, με υπομονή, επιμονή, πίστη κι αγάπη…
Ανάμεσά τους και στη δική μου μητέρα που από τότε που έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου- στα δέκα μου χρόνια- με μεγάλωσε μόνη της… Και θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή, όλα ανταμείβονται σε αυτήν τη ζωή… Η ιστορία της Meghan και της Doria, είναι η απόδειξη πως το happy end μπορεί να το συναντήσουμε στην πραγματικότητα και όχι μόνο στα παραμύθια…
Τον γύρο του κόσμου αποσπώντας παγκόσμια βραβεία και διακρίσεις κάνει η ταινία της Εύας Νάθενα, «Φόνισσα» με πρωταγωνίστρια την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ρόλο της εμβληματικής «Φραγκογιαννούς». Η γνωστή ηθοποιός αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς κερδίζοντας μερικά από τα πιο σημαντικά βραβεία.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποσπώντας έξι βραβεία, ενώ η επίσημη πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 2023 στο Θέατρο «Παλλάς» στην Αθήνα, παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, και πολλών ακόμα εξεχόντων προσωπικοτήτων.
Στο 21ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο, στις 23 Μαρτίου 2024, η «Φόνισσα» πήρε το Βραβείο Κοινού Άστρον.
Στο 18ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου, στις 6 Ιουνίου, η ταινία πήρε έξι βραβεία:
Καλύτερης Ταινίας
Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την Εύα Νάθενα
Καλύτερης Ενδυματολογίας για την Εύα Νάθενα
Καλύτερης Ηθοποιού για την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Καλύτερης Φωτογραφίας για τον Παναγιώτη Βασιλάκη
Καλύτερης Μουσικής για τον Δημήτρη Παπαδημητρίου
Το ειδικό αυτό βραβείο έχει απονεμηθεί μόνο δύο φορές σε Έλληνα κάτοικο της Ελλάδας και όχι της Αμερικής, την πρώτη φορά είχε απονεμηθεί στον Μίκη Θεοδωράκη και τη δεύτερη στην Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.
Στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ της Σαγκάης, στις 18 Ιουνίου, η Εύα Νάθενα τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας.
Παράλληλα, η σκηνοθέτις και η ερμηνεύτρια της «Φόνισσας» βραβεύτηκαν στα 3rd Greek TopWomen Awards 2024, που διοργάνωσαν στις 12 Ιουνίου οι ιστοσελίδες eirinika.gr και madeingreece.news, το ΕΒΕΑ και η Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων υπό την εποπτεία της Ειρήνης Νικολοπούλου και της Σάγιας Τσαουσίδου.
Στην εκδήλωση βραβεύτηκαν είκοσι δύο κορυφαίες Ελληνίδες στον πολιτισμό, το επιχειρείν και την κοινωνία, και τιμής ένεκεν επτά μητέρες δολοφονημένων ή κακοποιημένων γυναικών σε μια κινητοποίηση κατά της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας.
Μεγαλώνει φυσικά, λέει «όχι» σε επεμβάσεις: Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη εμφανίστηκε έτσι στα 65 της και όλοι την θαύμασαν
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη έκανε μια σπάνια βραδινή έξοδο, στην γκαλερί Bernier/Eliades, στα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης “Owls and Chairs” του Robert Wilson και τράβηξε όλα τα βλέμματα πάνω της με την εμφάνισή της.
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη δεν πέρασε απαρατήρητη
Η αγαπημένη ηθοποιός έκανε μια πολύ κομψή και στιλάτη εμφάνιση, με ένα total black look, με κρουαζέ φόρεμα.
Ειδικότερα, η 65χρονη επέλεξε να φορέσει ένα μίντι φόρεμα, που έδενε με ζωνάρι από το ίδιο ύφασμα στο πλάι της μέσης της και το συνδύασε με ψηλοτάκουνες γόβες με μπαρέτα και διχτυωτό καλσόν.
Το μακιγιάζ της ηθοποιού ήταν σε φυσικούς τόνους, τονίζοντας τα μάτια της με μαύρο μολύβι, ενώ φόρεσε ένα κραγιόν σε αποχρώσεις του καφέ.
Η Αθήνα βρέθηκε στην πρώτη θέση όσον αφορά τις πόλεις με τις πιο ευχάριστες μυρωδιές παγκοσμίως!
Αν και πολλοί θεωρούν ότι οι μεγαλουπόλεις έχουν άσχημη μυρωδιά λόγω των σκουπιδιών και του καυσαερίου, η έρευνα δείχνει ότι υπάρχουν πόλεις που εκπέμπουν ευχάριστα αρώματα.
Πρώτη θέση παγκοσμίως η Αθήνα για τον καλύτερο λóγο
Πρόσφατη μελέτη από το HAYPP ανέδειξε την όχι και τόσο αναμενόμενη και γνωστή πτυχή της μυρωδιάς στις αστικές περιοχές, αναλύοντας 30 μεγάλες πόλεις σε εντός Ευρώπης για να βρει ποια είναι η πιο μυρωδάτη. Οι ερευνητές εξέτασαν παράγοντες όπως η καθαριότητα και η παρουσία ανθοπωλείων, αρτοποιείων και αρωματοπωλείων για να δώσουν σε κάθε πόλη μια “βαθμολογία μυρωδιάς”.
Η Αθήνα στην πρώτη θέση με τις καλύτερες μυρωδιές στον κόσμο
Η πόλη που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας ως Νο 1 είναι η Αθήνα. Αν και δεν το περιμέναμε, η ελληνική πρωτεύουσα διακρίνεται για τις εκπληκτικές μυρωδιές της.
Μάλιστα όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η έρευνα: «Πολυσύχναστες λαϊκές αγορές, άρωμα φρέσκων προϊόντων, βοτάνων και λαχταριστών ελληνικών λιχουδιών διαχέεται στον αέρα. Η Αθήνα είναι μια γιορτή για τις αισθήσεις, με 8,3 στα 10 στο μέτρο μυρωδιάς. Από την τραγανή τυρόπιτα μέχρι το σιροπιαστό γλυκό μπακλαβά, τα αρτοποιεία της πόλης προσφέρουν μια σοβαρή ικανοποίηση από μυρωδιές» και συνεχίζει: «Η Αθήνα είναι επίσης ένας λουλουδάτος παράδεισος, με 31 ανθοπωλεία και 22 αρωματοπωλεία ανά 10 τετραγωνικά χιλιόμετρα, πράγμα που σημαίνει ότι το ντελικάτο άρωμα απλώνεται σε κάθε γωνιά της πόλης. Η δέσμευση της πόλης για την καθαριότητα αντικατοπτρίζεται επίσης στον Δείκτη Περιβαλλοντικής Απόδοσης (EPI), με βαθμολογία 56,2. Επομένως, την επόμενη φορά που σχεδιάζετε ένα ταξίδι, μην ακολουθείτε την καρδιά σας – ακολουθήστε τη μύτη σας»
Το Παρίσι, με τη μαγευτική του αύρα και τα κομψά δρομάκια, βρίσκεται στη δεύτερη θέση, ενώ η Ζυρίχη ακολουθεί με το καθαρό και γραφικό περιβάλλον της.
Αυτές είναι οι 10 πιο μυρωδάτες πόλεις στον κόσμο:
