Μια νεαρή κοπέλα ανέβασε πρόσφατα τις φωτογραφίες που ακολουθούν, θέλοντας να δείξει την εντυπωσιακή μεταμόρφωση του σώματος της.
Όπως φαίνεται αρχικά το κορίτσι ήταν στα όρια της ανορεξίας, ωστόσο βρήκε διέξοδο στην γυμναστική που την βοήθησε να αποκτήσει και πάλι ένα υγιέστατο σώμα.
Ιδιαίτερη είναι η σημερινή μέρα για τον Ραφαήλ Στυλιανού ο οποίος κατάφερε να νικήσει δύο φορές την λευχαιμία και πλέον γιορτάζει την ημέρα που η ζωή του έδωσε ακόμη μια ευκαιρία.
Με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Ραφαήλ Στυλιανού, λέει ότι πέρασαν δύο χρόνια από την ημέρα που η ζωή του έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία. Δύο χρόνια που όπως αναφέρει ήταν πολύ δύσκολα για την αποκατάσταση του.
«Προχωρούμε με αισιοδοξία για το μέλλον. Τεράστιο ευχαριστώ στην οικογένεια μου αλλά και σε εσάς που είστε πάντα δίπλα μου. Υγειά σε όλους» αναφέρει μεταξύ άλλων.
Με αισιοδοξία για το μέλλον ο Ραφαήλ εξιστορεί την δική του περιπέτεια με την λευχαιμία με την οποία βρέθηκε δύο φορές αντιμέτωπος. «Ξέρω ότι η υγειά είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτό το κόσμο και χωρίς αυτήν δεν υπάρχει τίποτα» ανέφερε ο Ραφαήλ Στυλιανού διηγώντας στο SigmaLive το πώς ξεκίνησαν όλα και βρέθηκα να παλεύει για τη ζωή του.
“Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2013 όταν διαγνωστικά για πρώτη φορά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και έκανα χημειοθεραπείες μέχρι το 2016. Το 2020 η λευχαιμία μου κτύπησε για δεύτερη φορά την πόρτα όπου μετά από μια εξέταση που έκανα διαγνώστηκα ξανά. Την πρώτη φορά που διαγνωστικά το 2013 είχαν φουσκώσει οι αδένες μου πίσω από τα αυτιά και μετά άρχισα να κουράζομαι πάρα πολύ συχνά χωρίς κάποιο λόγο. Έτσι επισκέφθηκα το νοσοκομείο στην Θεσσαλονίκη όπου σπούδαζα και με συμβούλευσαν να κάνω κάποιες εξειδικευμένες εξετάσεις επειδή είχα πάρα πολύ ψηλά λευκά αιμοσφαίρια. Επέστρεψα στην Κύπρο για να κάνω τις εξετάσεις που μου είπαν και τότε διαγνώστηκα για πρώτη φορά στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Την δεύτερη φορά είχαν διογκωθεί οι όρχεις μου και επισκέφθηκα το γιατρό μου που μου είπε ότι όντος δεν είναι φυσιολογικό και ότι πρέπει να αφαιρεθεί για βιοψία. Μετά την αφαίρεση η βιοψία έδειξε υποτροπή της λευχαιμίας”.
Ερωτηθείς ποια ήταν η πρώτη του σκέψη μόλις διαγνώστηκε για δεύτερη φορά με λευχαιμία είπε ότι “Η πρώτη σκέψη μου ήταν γιατί πάλι, στεναχωρήθηκα πάρα πολύ γιατί παρόλο που είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι μπορεί να ξαναέρθει, δεν το περίμενα. Μετά από λίγες ημέρες, πιο ήρεμος και πιο συνειδητοποιημένος τι είχε γίνει είπα αφού ξανά ήρθε ας κάνω μεταμόσχευση μυελού των οστών να τελειώνει μια και έξω αυτή η ιστορία”
Στη συνέχεια εξήγησε ότι έπρεπε να μεταβεί στη Γερμανία για τη μεταμόσχευση των οστών αφού η Κύπρος δεν διαθέτει μεταμοσχευτικό κέντρο. “Είναι πολύ δύσκολο ψυχολογικά να πηγαίνεις σε μια ξένη χώρα χωρίς να έχεις κοντά σου τους φίλους σου και τους συγγενείς σου. Η οικογένεια μου ήρθε μαζί μου αλλά ήταν και για αυτούς πολύ δύσκολο γιατί ήταν περίοδος πανδημίας και πάλι δεν τους έβλεπα τόσο γιατί είχαμε πολύ λίγες επισκέψεις”
Όπως ανέφερε στη Γερμανία έμεινε έξι μήνες και στη συνέχεια μετά από παρενέργειες της μεταμόσχευσης επέστρεψε ξανά για μια εξειδικευμένη θεραπεία για άλλους περίπου πέντε μήνες. Το μόσχευμα για να λυτρωθεί από το μαρτύριο το οποίο περνούσε του το έδωσε ο πατέρας του ο οποίος ήταν κατά 50% συμβατός. “Όταν έμαθα ότι τελικά θα είναι ο πατέρας μου δότης χάρηκα πάρα πολύ γιατί για περίπου τρεις μήνες που έψαχνα σε όλο το κόσμο και αφού κινητοποιήθηκε πάρα πολύς κόσμος δεν βρέθηκε κάτι συμβατό”.
Θέλοντας να ευχαριστήσει όλους όσους του στάθηκαν και τον βοήθησαν στην περιπέτεια που πέρασε με την υγεία του είπε: “Αρχικά από όλη αυτή την περιπέτεια θα ήθελα να ευχαριστήσω την οικογένεια μου αλλά και την κοπέλα μου που ήταν διπλά μου στην Γερμανία και περισσότερο την μητέρα μου που δεν έφυγε λεπτό από εκεί . Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κόσμο που ανά χιλιάδες έτρεξαν να δώσουν δείγμα μυελού των οστών αλλά και την μεγάλη οικονομική βοήθεια που μου έδωσαν για να μπορέσω να μεταβώ και να ζήσω στην Γερμανία. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γιατρούς σε Κύπρο αλλά και Γερμανία που μου έδωσαν άλλη μια ευκαιρία στην ζωή”.
Επισήμανε ότι μέσα από αυτή την εμπειρία άλλαξαν πολλά ειδικά ο τρόπος που σκέφτεται. “Ξέρω ότι η υγειά είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτό το κόσμο και χωρίς αυτήν δεν υπάρχει τίποτα. Συμβουλεύω όλο το κόσμο να ζει την κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία επειδή δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει το αύριο”.
Ο Ραφαήλ αυτή την στιγμή βρίσκεται στην Κύπρο όπου κάνει κάθε μήνα αναλύσεις παρακολουθώντας τα πάντα αν κυλούν ομαλά. “Είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον θέλω να φτιάξω την δίκη μου οικογένεια και να βρω μια δουλειά που να μπορώ να ανταπεξέλθω, αφού μετά την μεταμόσχευση είναι δύσκολο να επανέλθεις πλήρως τα πρώτα χρόνια”.
Κλείνοντας έστειλε το δικό του μήνυμα σε όσους ακόμη παλεύουν με την λευχαιμία. “Το μήνυμα που θέλω να στείλω σε όλους αυτούς που παλεύουν με την λευχαιμία είναι να έχουν πίστη στο Θεό και ότι πλέον η λευχαιμία μπορεί να νικηθεί αφού η ιατρική έχει εξελιχθεί πάρα πολύ”.
Η Μέγκαν είναι 22 χρονών και βρίσκεται πλέον πίσω από μια πολύ επιτυχημένη ιστοσελίδα, η οποία εμπνέει ανθρώπους που υποφέρουν από διατροφικές διαταραχές και δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια.
Η ιστορία της με τη νευρική ανορεξία ξεκινά το 2007, όταν και άρχισε να κάνει παρέα με μια καινούργια κοπέλα στο σχολείο της.
«Ηταν από εκείνες τις φιλίες που μπορεί να έχει κανείς μόνο τα πρώτα χρόνια της εφηβείας τους. Μια απεγνωσμένη προσκόλληση στον άλλον», αναφέρει.
«Περνούσαμε τον χρόνο μας βυθίζοντας η μία την άλλη σε ανασφάλειες. Πηγαίναμε για τρέξιμο στις 6 το πρωί ή παίζαμε badminton για ώρες, μέχρι τα όρια της εξάντλησης. Τελικά, σερνόμασταν στο σπίτι και τρώγαμε μπισκότα και κέικ», συμπληρώνει.
Αυτό που αποκαλύπτει, τώρα, είναι πως «προπονούσαν» κατά κάποιο τρόπο η μία την άλλη για να φτάσουν ένα βήμα πριν από τις διατροφικές διαταραχές.
Καμία δεν έβλεπε το κακό που γινόταν και πόσο τοξική ήταν η φιλία τους. Οταν η Μέγκαν μετακόμισε, έχασε επαφή με τη φίλη της και «έπεσε» ακόμα πιο βαθιά στην ανορεξία.
Πλέον, χρόνια αργότερα, χάρη στην αποφασιστικότητα, τη δύναμη της θέλησης, αλλά και κάποιους μηχανισμούς προσαρμογής και στρατηγικές, που περιγράφει στο blog της, bodyposipanda, η Μέγκαν έχει αναρρώσει πλήρως.
Η αυτοπεποίθηση που αισθάνεται «ξεχειλίζει» μέσα από το Instagram, παρουσιάζοντας φωτογραφίες από τον παλιό και τον τωρινό εαυτό της, μαζί με θετικά μηνύματα που φτάνουν στο κοινό της.
Η μικρή Μοδέστια, νίκησε τη μάχη με την λευχαιμία, παραδίδοντας μαθήματα ζωής με την δύναμη της ψυχής της.
Η μικρή Μοδέστια χτύπησε το καμπανάκι της Παιδογκολογικής!
Όπως αναφέρει η μητέρα της σε ανάρτησή της στο facebook:
Τι και αν είναι Τρίτη και 13 ειναι η πιο χαρούμενη μέρα της ζωής μου είναι σήμερα!!!
Είμαι βαθύτατα συγκινημένη επιτέλους βγήκαν τα αποτελέσματα και είναι καθαρά!
Δοξάζω σε Θεέ μου ήσουν δίπλα μας και τελείωσε αυτό το μαρτύριο με αίσιο τέλος. Αν και ήμουν σίγουρη στο τέλος όμως έχεις αυτή την αγωνία έννοια ανησυχία…
Σας υπέρ ευχαριστώ όλους που ήσασταν δίπλα μας με κάθε τρόπο σε αυτό τον αγώνα.
Απόψε κάνουμε πάρτι στο σπίτι μας και είστε όλοι καλεσμένοι ❤️
Δείτε την σχετική ανάρτηση:
O 39χρονος Colaiacovo, ένας περήφανος μπαμπάς, ανακοίνωσε ότι ο 5χρονος γιος του Leo ολοκλήρωσε τις τελευταίες του χημειοθεραπείες κατά της λευχαιμίας την ημέρα των γενεθλίων του και δημοσίευσε ένα συγκινητικό βίντεο με το μικρό αγόρι να γιορτάζει μαζί με την οικογένειά του.
«Ο μικρός Leo μας έχει καταπλήξει. Ήταν δυνατός και χαμογελαστός σε κάθε του βήμα. Μας έχει εμπνεύσει όλους με την αποφασιστικότητα και το θάρρος του, μας έκανε να γελάμε με το πνευματώδες χιούμορ του ενώ έχει αντιμετωπίσει προκλήσεις και δύσκολες στιγμές με δύναμη που μπορούσε να μετακινήσει βουνά», είπε συγκινημένος ο μπαμπάς του.
«Αυτό το ταξίδι θα είναι για πάντα μέρος της ζωής του και ενώ δεν θα τον καθορίσει ποτέ, η δύναμη, η γενναιότητα και η ανθεκτικότητά του, χωρίς αμφιβολία, θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει οτιδήποτε!», πρόσθεσε.
Ο περήφανός μπαμπάς, όμως, δεν έλειψε να δώσει τα εύσημα και στην 8χρονη κόρη του, την «καλύτερη μεγάλη αδερφή», όπως είπε, που στάθηκε δίπλα στον αδερφό της και τον στήριξε.
Μετά από τρία δύσκολα χρόνια, ο μικρός Leo είναι καλά χάρη και στην στήριξη και την προσπάθεια των γιατρών του, και όλοι μαζί γιόρτασαν την μεγάλη του νίκη.
Πηγή: mama365.gr
Άδεια για την εκταφή του Ντένις Ρούτσι, γιου του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι, δίνεται με εισαγγελική παραγγελία, σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ.
Θα εξεταστούν και τα αιτήματα εκταφής των άλλων συγγενών των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών. Σήμερα είναι η 12η μέρα που ο Πάνος Ρούτσι κάνει απεργία πείνας.
Με παραγγελία της εισαγγελέως Πρωτοδικών Λάρισας Αικατερίνης Παπασταύρου προς το Αστυνομικό Τμήμα Λάρισας διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να γίνει η εκταφή του γιου του απεργού πεινάς, Πάνου Ρούτσι.
Ειδικότερα, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας ικανοποίησε τα αιτήματα εκταφής του Πάνου Ρούτσι, ενώ στην συνέχεια θα εξεταστούν και τα αιτήματα εκταφής των άλλων συγγενών των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Κατά συνέπεια θα πρέπει να λήξει μετά από 12 μέρες η απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος ζητούσε να γίνει εκταφή της σορού του γιού του Ντένι, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Η υπόθεση του Πάνου Ρούτσι έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη και έχει αναδείξει το πόσο ανεπούλωτες παραμένουν οι πληγές από την τραγωδία των Τεμπών. Ο Ρούτσι, πατέρας του Ντένις που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα θύματα, δίνει έναν σκληρό και επίμονο αγώνα για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να δικαιωθεί η μνήμη του παιδιού του.
Η ζωή του Πάνου Ρούτσι άλλαξε δραματικά όταν ο γιος του, Ντένις, χάθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Από την πρώτη στιγμή εξέφρασε αμφιβολίες για τον χειρισμό της υπόθεσης και επέμεινε πως πολλά σημεία παραμένουν σκοτεινά.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2025, κατέθεσε υπόμνημα ζητώντας την εκταφή της σορού του παιδιού του. Στόχος του ήταν να διενεργηθούν νέες ιατροδικαστικές εξετάσεις, ώστε να αποκλειστούν κάθε αμφιβολία και να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα. Το αίτημα αυτό επανέφερε δυναμικά τη συζήτηση για το εάν οι αρχές έχουν πράξει όσα χρειάζονται για τη διαλεύκανση της τραγωδίας.
Παράλληλα, ο Ρούτσι αποφάσισε να προχωρήσει σε απεργία πείνας, παραμένοντας στο Σύνταγμα για να καταστήσει σαφές πως δεν πρόκειται να υποχωρήσει. «Δεν τους πιστεύω πια», δήλωσε, δείχνοντας την απώλεια εμπιστοσύνης του στη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς. Η εικόνα του πατέρα που παλεύει με το σώμα και την ψυχή του για να ακουστεί η φωνή του, συγκίνησε αλλά και εξόργισε μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Μέσα στον Σεπτέμβριο, κατέθεσε επιπλέον υπομνήματα στο Εφετείο Λάρισας, ζητώντας όχι μόνο την εκταφή αλλά και την αναβάθμιση των κατηγοριών. Το αίτημά του βρήκε στήριξη και από άλλες οικογένειες θυμάτων, που είδαν στη δική του επιμονή έναν αγώνα για όλους.
Η υπόθεση έφτασε μέχρι την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων, η οποία ζήτησε να εξεταστεί το αίτημα εκταφής ως ζήτημα που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης αναγνώρισε δημόσια το δράμα του Πάνου Ρούτσι, υπογραμμίζοντας όμως ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να παρέμβει στη Δικαιοσύνη.
Πάνος Ρούτσι: «Δεν θέλω μόνο ταυτοποίηση της σορού, αλλά και τοξικολογικές εξετάσεις» – Συνεχίζει την απεργία πείνας
Συνεχίζει την απεργία πείνας ο Π. Ρούτσι – Δεν δέχτηκαν το αίτημα για τοξικολογικές εξετάσεις, δέχτηκαν μόνο το αίτημα για ταυτοποίηση
Ο απεργός πείνας πήγε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας προκειμένου να υποβληθεί σε προληπτικές αιματολογικές εξετάσεις.
Δεκτό έγινε σήμερα Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου το αίτημα του Πάνου Ρούτσι που κάνει απεργία πείνας, για εκταφή του γιου του, Ντένις, ο οποίος είναι ένα από τα θύματα στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Ο Πάνος Ρούτσι εμφανίστηκε ικανοποιημένος από αυτή την εξέλιξη, ωστόσο τόνισε στο Open πως δεν είναι ακριβώς αυτό που επιθυμεί, καθώς θέλει και τοξικολογικές εξετάσεις για να διερευνηθούν τα αίτια του θανάτου του γιου του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.
Ο απεργός πείνας ανέφερε συγκεκριμένα: «Δεν είναι αυτό που επιθυμώ ακριβώς. Δεν θέλω μόνο ταυτοποίηση της σορού. Θέλω και τοξικολογικές εξετάσεις για να διερευνηθούν τα αίτια του θανάτου του γιου μου».
Παράλληλα έκανε γνωστό πως θα συνεχίσει την απεργία πείνας που έχει ξεκινήσει εδώ και 12 ημέρες, παρά το γεγονό πως η εισαγγελέας πρωτοδικών στη Λάρισα έκανε δεκτό το αίτημα εκταφής του γιου του.
Συγκεκριμένα παραγγελία για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να γίνει η εκταφή του Ντένις Ρούτσι δόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας στο Αστυνομικό Τμήμα Λάρισας.
Ειδικότερα, η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας, Αικατερίνη Παπαιωάννου, ικανοποίησε τα αιτήματα εκταφής του Πάνου Ρούτσι, ενώ στην συνέχεια θα εξεταστούν και τα αιτήματα εκταφής των άλλων συγγενών των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών.
Σύμφωνα με το ΕΡΤnews ο Πάνος Ρούτσι πήγε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, έχοντας πρώτα συνεννοηθεί με τη διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής, προκειμένου να υποβληθεί σε προληπτικές αιματολογικές εξετάσεις ώστε να διαπιστωθεί αν έχει η απεργία πείνας έχει επηρεάσει την κατάσταση της υγείας του.
Σημειώνεται ότι τη δεύτερη έως και την τρίτη εβδομάδα μιας απεργίας πείνας, ο άνθρωπος που πραγματοποιεί αυτή τη μορφή διαμαρτυρίας κινδυνεύει από σοβαρό υποσιτισμό που μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια ζωτικών οργάνων.
Κοντά στον Πάνος Ρούτση βρίσκεται καθόλη τη διάρκεια του 24ώρου ασθενοφόρο, προκειμένου να παρέχουν οι γιατροί τις πρώτες βοήθειες αν χρειαστεί κάτι ή και να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο εφόσον ο ίδιος το επιθυμεί.
Ευθύνες τις οποίες ζητά και ο 48χρονος απεργός πείνας ο οποίος πήρε, λέει, αυτοβούλως την απόφαση αυτή ως ύστατο μέσο πίεσης δεδομένου ότι όχι μόνο δεν έχουν ξεκαθαρίσει ακόμα οι ακριβείς συνθήκες θανάτου του παιδιού του αλλά δεν είναι καν σίγουρος ότι μέσα στο φέρετρο βρίσκεται ο δικός του άνθρωπος (θυμίζει ότι είχε βρεθεί αταυτοποίητο βιολογικό υλικό σε μπάζα που μεταφέρθηκαν μετά το δυστύχημα) και δεν έκλαψε κάποιον άλλο – γι’ αυτό και ζητά εκταφή. Δεν είναι, έπειτα, ο μόνος γονέας που ζητά εκταφή.
Κάτοικος Θεσσαλονίκης τα τελευταία τριάντα χρόνια, αφότου μετανάστευσε από την Αλβανία, μεροκαματιάρης και πατέρας ενός ακόμα αγοριού, δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα «κατασκήνωνε» μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη ζητώντας με το έσχατο μέσο πίεσης δικαιοσύνη για τα θύματα και απόδοση ευθυνών για την ανεκδιήγητη κατάσταση που επικρατεί εδώ και αρκετά χρόνια στους ελληνικούς σιδηρόδρομους. Και σίγουρα δεν θα φανταζόταν το τεράστιο κύμα αυθόρμητης, ακηδεμόνευτης αλληλεγγύης που δεν μπορούν να αμαυρώσουν ρατσιστικοί και άλλοι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί από φιλοκυβερνητικά και λογής φαιόχρωμα «παπαγαλάκια», τα ίδια που στοχοποιούν κατά σύστημα και άλλους μαρτυρικούς γονείς, από τη Μάγδα Φύσσα μέχρι τη Μαρία Καρυστιανού – μέχρι και ότι «κάποιοι τον έβαλαν» με στόχο να αποσταθεροποιήσει τη χώρα τού έχουν καταλογίσει, καλώντας τις αρχές να τον «μαζέψουν».
Γι’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς δεν έκανε κανένα σχόλιο, όπως δεν θέλησε να σχολιάσει και τις προσπάθειες να διασπαστεί το λεγόμενο «μέτωπο των Τεμπών»: «Δεν σκοπεύω να δώσω καμία αξία σε όλους αυτούς ούτε να κρίνω τη στιγμή αυτή διαφορετικές προσεγγίσεις στην προσπάθεια να αποδοθεί δικαιοσύνη. Προέχει το να αποκαλυφθεί η αλήθεια! Αυτή την υπόσχεση έδωσα στο παιδί που έχασα και θα την τηρήσω. Υπάρχουν υπεύθυνοι που δεν έχουν κάνει σωστά τη δουλειά τους και που εξακολουθούν να κρύβουν στοιχεία… Έπειτα σε κανέναν νεκρό δεν έγιναν τοξικολογικές εξετάσεις όπως θα έπρεπε ώστε να διαπιστωθεί αν πράγματι υπήρχε κάποια χημική ουσία στο εμπορικό τρένο που προκάλεσε τη φονική έκρηξη», λέει.
Κουράζεται να μιλάει πολύ –οποιαδήποτε έντονη δραστηριότητα σε απεργία πείνας καλό είναι να αποφεύγεται–, έχει και κάποια υποκείμενα θεματάκια υγείας, «όχι κάτι σοβαρό» βεβαιώνει. Σε σχετικά καλή κατάσταση τον βρήκε η Όλγα Κοσμοπούλου που τον παρακολουθεί οικειοθελώς, «μου πρότεινε ωστόσο να πίνω περισσότερα υγρά».
Η διευθύντρια της Α’ Παθολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας στοχοποιήθηκε επίσης από τα εν λόγω «εξωτικά πτηνά», που την είπαν «υπερβολικά ατημέλητη» για γιατρό, όπως είπαν και «υπερβολικά κομψευόμενη» για μητέρα που πενθεί τη Μαρία Καρυστιανού – άκρη μαζί τους δεν βγάζεις και σοφά ο Πάνος Ρούτσι προτιμά να σιωπά στις προκλήσεις. Θα λάμψει, άραγε, επιτέλους κάποια στιγμή η αλήθεια για τα Τέμπη, θα δικαιωθούν οι 57 νεκροί, θα νιώσουν μια κάποια ανακούφιση οι άνθρωποί τους; Δύσκολο να απαντηθεί εδώ αυτό, όσο όμως υπάρχουν άνθρωποι αποφασισμένοι να μην ξεχαστεί αυτή η φρίκη σε μια χώρα όπου η έκφραση «ζούμε από τύχη» μόνο τυχαία δεν έχει διατυπωθεί, όπως συχνά διαπιστώνουμε, υπάρχει ελπίδα.
Νικήτρια επέστρεψε στην Κύπρο, μετά από τέσσερις μήνες νοσηλείας στο Ισραήλ, η μικρή Μαρία.
Το τετράχρονο κοριτσάκι, το οποίο είχε μολυνθεί με στρεπτόκοκκο τύπου Α, έδινε από τις 21 Δεκεμβρίου μάχη για τη ζωή, στο Νοσοκομείο Τελασομέρ στο Τελ Αβίβ.
Οι παππούδες της, συγγενείς και φίλοι της οικογένειας, κρατώντας πανό στο οποίο αναγραφόταν «Καλωσόρισες Μαρία», καθώς και λουλούδια, μπαλόνια και αρκουδάκια, με τα μάτια τους γεμάτα με δάκρυα χαράς, επιφύλαξαν στην μικρή τους πριγκίπισσα και στην οικογένειά της θερμότατη υποδοχή.
Η Μαρία, κόντρα σε όλες τις προβλέψεις, επέστρεψε χαμογελαστή στην Κύπρο.
Ο πατέρας της μικρής Μαρίας, Νικόλας Κωνσταντίνου, ανέφερε πως «μετά από ένα πολλά δύσκολο αγώνα, που ξεκίνησε με λίγες ελπίδες, τελικά κατάφερε η Μαρία να επιστρέψει πίσω και όχι να επιστρέψει πίσω απλά, αλλά να επιστρέψει πίσω υγιής».
Η περιπέτεια της μικρής Μαρίας είχε αρχίσει λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, όταν το μικρό κοριτσάκι είχε διαγνωστεί με στρεπτόκοκκο τύπου Α.
Η κατάσταση της υγείας της είχε κριθεί ως εξαιρετικά κρίσιμη με το Υπουργείο Υγείας να στήνει στις 21 Δεκεμβρίου γιγαντιαία επιχείρηση για την αεροδιακομιδή της στο Ισραήλ.
Όπως δήλωσε ο πατέρας της, «το όνειρό μας όταν ξεκινούσαμε ήταν να επιστρέψουμε και οι τέσσερεις με κανονικό αεροπλάνο. Και από την στιγμή που το πετύχαμε τούτο συνεχίζει η ζωή μας από εκεί που έμεινε. Από τις 17 του Δεκέμβρη».
Οι τέσσερις μήνες νοσηλείας της Μαρίας στο Ισραήλ, δύο εκ των οποίων στην εντατική, ήταν εξαιρετικά δύσκολοι.
Η αγάπη του κόσμου και η πίστη στον Θεό ήταν τα εχέγγυα που έδιναν δύναμη στην οικογένεια να αντέξει.
Όπως ανέφερε ο πατέρας της: «Πολύς κόσμος που δεν μας είδε ποτέ, δεν ήξερε την Μαρία αλλά καθημερινά έστελνε την ενέργεια του και ήταν ένας λόγος να αποκτούμε εμείς δύναμη. Το άλλο που κρατούμε είναι η πίστη. Όταν πιστεύεις και προσεύχεσαι αποδείχτηκε και με την Μαρία, μπορούν να γίνουν θαύματα. Γιατί όντως στη δική μας την περίπτωση μιλούμε για ένα πολύ μεγάλο θαύμα».
Με την περιπέτεια της υγείας της Μαρίας να αποτελεί πλέον μια κακιά ανάμνηση η οικογένεια της δίνει τη δική της συμβουλή στον κόσμο που ήταν δίπλα της.
«Πολύ σημαντικό τα αγαπημένα μας πρόσωπα να τα έχουμε κοντά μας, να περνούμε ποιοτικό χρόνο γιατί κανένας δεν ξέρει τι μας ξημερώνει», δηλώνει ο κ. Νικόλας.
Οι γονείς της Μαρίας απευθύνουν δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ιατρική ομάδα που παρέλαβε την κόρη τους στο Νοσοκομείο στην Κύπρο και έκανε τα αδύνατα δυνατά, ώστε να είναι σε θέση να ταξιδέψει, στους ιατρούς στο Ισραήλ οι οποίοι ήταν δίπλα στην Μαρία τους τελευταίους τέσσερις μήνες, αλλά και στην Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας.
Ο πατέρας της μικρής Μαρίας δήλωσε: «Η κυρία Γιαννάκη που ανέλαβε προσωπικά μια τέτοια δύσκολη επιχείρηση, επήρε το ρίσκο να υπογράψει για να διακομιστεί η Μαρία σε μια κατάσταση που η Μαρία δεν ήταν η καλύτερη και δικαιώθηκε και μαζί της δικαιωθήκαμε και εμείς. Έκανε κάτι που θα θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή».
Το θαύμα έγινε και η Μαρία βρίσκεται πλέον στο σπίτι της.
Η επόμενη μέρα, όπως καταληκτικά ανέφερε ο πατέρας της, θα την βρει πίσω στην καθημερινότητά της.
Να κάνει όλα όσα αγαπά και όσα στερήθηκε τους τελευταίους τέσσερις μήνες.
Μαζί της και οι ευχές όλων μας!!!
Για τους δύσκολους αυτούς τέσσερεις μήνες αναφέρθηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 η Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας, ανατρέχοντας στην πρώτη στιγμή που το Υπουργείο πήρε το ρίσκο μεταφορά της μικρής Μαρίας στο Ισραήλ.
Παραδέχθηκε πως ήταν μια δύσκολη απόφαση που έλαβε τον Δεκέμβριο, καθώς ήταν μια άκρως επείγουσα κατάσταση που έχριζε διαχείρισης, ωστόσο το θαύμα έγινε, και η μικρή Μαρία επέστρεψε στην Κύπρο νικήτρια από την μεγάλη αυτή δοκιμασία.
Πηγή: ANT1 KΥΠΡΟΥ
Ο Ραφαήλ Στυλιανού ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας μαζί με την αγαπημένη του, Σαλώμη. Ο Ραφαήλ είναι ένας πραγματικός μαχητής, μιας και έχει νικήσει δύο φορές τη λευχαιμία. Πρόσφατα λοιπόν, γιόρτασε την επέτειο δύο ολόκληρων χρόνων από την ημέρα που κέρδισε την ασθένεια για δεύτερη φορά.
Το Σάββατο (10/06), οι δύο ερωτευμένοι “δέθηκαν” με τα ιερά δεσμά του γάμου, σφραγίζοντας την αγάπη τους και με μια επίσημη δέσμευση. Η ευτυχισμένη στιγμή αποτυπώθηκε σε ένα υπέροχο βίντεο που δημοσίευσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μοιραζόμενοι τη χαρά τους με τον κόσμο.
Η ιστορία του Ραφαήλ και της Σαλώμης αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα αντοχής, αγάπης και ελπίδας. Ο Ραφαήλ αντιμετώπισε την δύσκολη ασθένεια του με θάρρος και αποφασιστικότητα, κερδίζοντας τη μάχη ενάντια στη λευχαιμία δύο φορές. Η αγάπη και η υποστήριξη της Σαλώμης σίγουρα συνέβαλαν στην ανάρρωσή του αλλά και στη διατήρηση του αισιόδοξου πνεύματός του.
Στην Ελλάδα, ένας στους τρεις Έλληνες θα νοσήσει από κατάθλιψη καθώς σε παγκόσμια κλίμακα το πιο συχνό νόσημα με αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια είναι η κατάθλιψη…
Της: Έπη Τρίμη
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έξαρση ψυχικών νοσημάτων τόσο στη χώρα μας, όσο και παγκοσμίως, με αποτέλεσμα ένας στους τρεις Έλληνες να νοσήσει από κατάθλιψη.Τα ψυχικά νοσήματα προλαμβάνονται και θεραπεύονται, αρκεί να δοθεί μεγάλη έμφαση στην πρόληψη από την προ- και σχολική ηλικία και να δοθούν κίνητρα για την έγκαιρη διάγνωση τους και τη θεραπεία τους.
Ας δούμε ποιοι διάσημοι έδωσαν τη «μάχη τους» και βγήκαν από το «σκοτάδι» ξανά στο φως.
Η Έλενα Παπαρίζου, «το δικό μας «νούμερο 1» όμως, έχει περάσει κατάθλιψη παλαιότερα και δεν έχει διστάσει να αναφερθεί σε αρκετές συνεντεύξεις της, στην σκοτεινή αυτή περίοδο της ζωής της. «Ένιωθα τεράστια μοναξιά παλιά. Δεν μπορούσε να καταλάβει κάποιος ότι όταν κατέβαινα από τη σκηνή και ότι μέχρι να πέσω για ύπνο ουσιαστικά περνούσα μία κατάθλιψη. Κατάφερα τα τελευταία χρόνια να κάνω τη μοναξιά μου μοναχικότητα», είπε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.
«Όταν έχασα τον πατέρα μου αναθεώρησα τη ζωή μου. Πήρα αρκετή κατηφόρα στην ψυχολογία μου τότε κι εκεί κατάλαβα πόσο εύθραυστη είμαι και πόσο ψεύτικα είναι όλα, γιατί η πραγματικότητα είναι άλλη» πρόσθεσε, μεταξύ άλλων, η Ελενα Παπαρίζου.
Είναι χυμώδης, εκρηκτική και για χρόνια την ακολουθούσε ο τίτλος «Ελληνίδα Μόνικα Μπελούτσι». ‘Οσοι την γνωρίζουν καλά ωστόσο, λένε πως είναι αρκετά ευαίσθητη, όπως άλλωστε και όλοι όσοι πέρασαν κάποτε κατάθλιψη, είτε είναι διάσημοι είναι όχι. Η ίδια, δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για την μάχη της με την επιλόχειο κατάθλιψη, λίγο μετά την γέννηση της κόρης της.
Όπως έχει περιγράψει σε συνεντεύξεις της η Μαρία Κορινθίου, υπήρχαν φορές που πίστευε πως η ζωή της είχε τελειώσει μιας και της έφταιγαν όλα κι έκλαιγε συνεχώς. Πρόσφατα μάλιστα μίλησε και για αυτό στην εκπομπή «Μαμά Δες».
Σε πρόσφατη τηλεοπτική συνάντηση που είχε με τον σύζυγό της Γιάννη Αϊβάζη, στην εκπομπή της ΕΡΤ, «Σημείο Συνάντησης», ο ηθοποιός είχε εξομολογηθεί για την περίοδο της επιλόχειας κατάθλιψης: «Σίγουρα θεώρησα τον εαυτό μου λίγο υπεύθυνο. Εγώ έφταιγα που μπήκες σε αυτή την διαδικασία. Όλο αυτό που πέρασες με την επιλόχειο κατάθλιψη και τη δουλειά σου μετά που σε πήγε πίσω, για μεγάλο χρονικό διάστημα ένιωσα ότι εγώ είμαι υπεύθυνος».
Η «Ελένη» από τις «Άγριες Μέλισσες», είναι και εκείνη ανάμεσα στα πρόσωπα της ελληνικής showbiz που έχουν περάσει κατάθλιψη, την οποία και «παλεύει» ακόμα. Μάλιστα η ίδια έχει και αγχώδης διαταραχή.
«Η διάγνωση έγινε στα 17 μου και έκτοτε παλεύω να τα αντιμετωπίσω με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία. Αλλά, ευτυχώς, έχω δίπλα μου ανθρώπους που με αγαπούν, με καταλαβαίνουν και με στηρίζουν. Επίσης, σε ένα τεστ ενσυναίσθησης που μου έκανε ο γιατρός μου χτύπησα… κόκκινο. Πώς να μην έχω κατάθλιψη όταν μπαίνω τόσο πολύ «στα παπούτσια» των άλλων; Αν μου πείτε κάτι στενόχωρο για σας, θα το βιώσω μέχρι το μεδούλι! Μπορεί να με διαλύσει», είχε εξομολογηθεί σε παλαιότερη συνέντευξή της στην «Καθημερινή».
Η Μαρία Κίτσου στο Ενώπιος Ενωπίω είχε εξηγήσει το λόγο που αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά:
«Πήρα την απόφαση πολύ συνειδητά να μιλήσω γι’ αυτό, το οποίο είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δηλαδή, ακόμα και να μιλάς γι’ αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Πολεμιέται όμως, υπάρχουν τρόποι να λυτρωθείς από αυτό, να βγεις από αυτό και γι’ αυτό το έκανα, για να δώσω παράδειγμα ότι δεν είναι ταμπού. Να μπορούν να μιλήσουν τα παιδιά στις οικογένειές τους, να μπορούν να μιλήσουν οι γυναίκες στον σύντροφό τους, οι άντρες στις γυναίκες τους, οι φίλοι με τους φίλους. Να ζητήσουν βοήθεια, δεν είναι τίποτα. Ίσα ίσα θα τους φύγει ένα μεγάλο βάρος και θα γίνουν καλά», είχε πει χαρακτηριστικά.
Είναι από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια της ελληνικής showbiz, αν και οι δυο τους απεχθάνονται τις κοσμικότητες. Μάλιστα, θα μπορούσαν ίσως και να είναι οι «πρωταγωνιστές» του αφιερώματος με τα ζευγάρια που μετρούν αρκετά χρόνια γάμου.
Παρόλα αυτά, η Ελένη Ράντου και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ξέρουν ακριβώς τι είναι η κατάθλιψη, αλλά και πόσο σκληρά πάλεψαν μαζί της.
Η Ελένη Ράντου, έχει παραδεχθεί πως πέρασε κατάθλιψη στα 40 της. Επίσης, όταν είχε βρεθεί καλεσμένη στην εκπομπή «Μεσάνυχτα» είχε αποκαλύψει πως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου παιδεύεται πολλά χρόνια με την κατάθλιψη.
Ο Βασίλης παιδεύεται πολλά χρόνια με την κατάθλιψη. Από τότε που τον γνώρισα, νομίζω είναι καλύτερα τώρα. Όταν τον γνώρισα φλέρταρε και με ποιο σκοτεινές σκέψεις. Ήθελε να του τηλεφωνώ ανά τέταρτο μην τυχόν έχω πάθει κάτι. Όταν δεν με έβρισκε έπαιρνε όλα τα νοσοκομεία για να δει αν είμαι καλά» είπε.
Σε ότι αφορά τη δική της περίπτωση αποκάλυψε πως: «στα 40 μου άρχισα να νιώθω ότι έχω και κατάθλιψη. Έπαθα το μεγαλύτερο σοκ. Άρχισαν πολύ σκοτεινές σκέψεις, κρίσεις πανικού, άρχισε μια περίεργη σύγκρουση μέσα μου.
Στην εγκυμοσύνη μου έφυγα από το σπίτι και είπα στον Βασίλη ότι δεν είναι άξιος να μεγαλώσει το παιδί μας. Του είπα εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν. Έπαθε σοκ! Πήγα να μείνω σε ένα ξενοδοχείο για ένα μήνα. Δεν έβγαινα από το δωμάτιο! Δεν έκανα δεύτερο παιδί γιατί ένιωθα ότι θα «απατήσω» την κόρη μου. Ο Βασίλης ήθελε πάρα πολύ. Ήθελα να υιοθετήσω παιδί, αλλά με σταμάτησε η κόρη μου» ανέφερε.
Και υπογράμμισε: «Το καλό είναι ότι δεν προσπάθησε να με κρατήσει… Είχα θυμώσει γιατί ένας συνεργάτης του τότε μου είχε πει ότι στις ημερομηνίες που θα γεννούσα θα ήταν στη Ρόδο και έλα στη Ρόδο να γεννήσεις… Εγώ το έπαιζα άνετη στην εγκυμοσύνη μου, αλλά η ψυχή μου έτρεμε… Όταν λοιπόν άκουσα αυτό, είπα «εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν….». Αν μου λες να έρθω να γεννήσω εκεί, εγώ φεύγω… έπαθε σοκ, αλλά με άφησε να φύγω»!
«Έφτασα κάποια στιγμή στα όρια της κατάθλιψης, με βοήθησε ψυχολόγος. Δεν καταλάβαινα τι έχω αλλά καταλάβαινα ότι ήμουν κλεισμένη σε ένα σπίτι για 7 μήνες. Είχα τα παντζούρια κλειστά, δεν έβλεπα κόσμο, δεν μιλούσα στο τηλέφωνο» είπε η ηθοποιός μεταξύ πολλών άλλων στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.
Ο «τηλεορασάνθρωπος» είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού πάλεψε με το «τέρας» της κατάθλιψης και αφού κατάφερε να βγει νικητής από αυτό, ξεκίνησε μία εκστρατεία ενημέρωσης για τα θέματα ψυχικής υγείας. Έγραψε βιβλίο, «Το τέρας κι Εγώ» που μεταφέρθηκε στο θέατρο, ενώ δίνει συχνά σεμινάρια στο κοινό μιλώντας για την προσωπική του εμπειρία.
Μάλιστα, όπως ο ίδιος έχει περιγράψει, πέρασε κατάθλιψη την περίοδο που επαγγελματικά βίωνε την απόλυτη επιτυχία.
«Όταν νόμιζαν όλοι ότι ήμουν ένας παντοδύναμος διευθυντής ειδήσεων εγώ κλεινόμουν σε ένα δωμάτιο και δεν μπορούσα να δω φως. Δεν ευχαριστήθηκα μια επιτυχία, που είχα στην τηλεόραση. Υπέφερα. Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου το αφιερώνω στους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα με την κατάθλιψη, θέλω να βοηθήσω. Είναι ύπουλη αρρώστια», είχε δηλώσει ο Σταμάτης Μαλέλης κάποια στιγμή.
Η αγαπημένη ηθοποιός με κάθε ευκαιρία τονίζει πως «η κατάθλιψη δεν είναι ταμπού και πως όταν κανείς το αντιληφθεί και συνειδητοποιήσει αυτήν την κατάσταση, τότε μόνο θα μπορεί να κερδίσει την αποδοχή και στη συνέχεια την ίασή της».
Η ίδια, άλλωστε, γνωρίζει από πρώτο χέρι πώς είναι να περνάς κατάθλιψη και αισθάνεσαι πως είναι να μην έχεις όρεξη για ζωή και να θέλεις μόνο να βλέπεις το ταβάνι του δωματίου σου. Όπως έχει εξομολογηθεί, η απώλεια του συζύγου της Μάριου Πλωρίτη και το γεγονός ότι δεν τον πένθησε, εφτά χρόνια μετά την έφερε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη.
«Ανέβαλα το πένθος, έλεγα “αυτό δεν το σκεφτόμαστε, δεν υπάρχει γιατί πρέπει να βγω στην παράσταση». Για να βγεις στη σκηνή, δεν μπορώ να σκεφτώ ότι θα γυρίσω σπίτι και δεν θα υπάρχει ο Μάριος, άρα πρέπει να βγω από τον εαυτό μου, αυτό δεν υπάρχει. Κάνουμε, λοιπόν, μια μετατόπιση και έρχεται ετεροχρονισμένα η λύπη, ο πόνος και η διάλυση. Το γεγονός ότι δεν πένθησα τον άνδρα μου με έριξε σε κατάθλιψη εφτά χρόνια μετά», είχε εξομολογηθεί η ηθοποιός.
Η Κάτια Δανδουλάκη έχει περιγράψει και πώς ήταν εκείνη η σκοτεινή περίοδος της ζωής της: «Ξύπνησα, είχα γύρισμα, και νόμιζα ότι το κρεβάτι μου απέχει ένα χιλιόμετρο από την πόρτα. Σαν να έσβησε η μηχανή. Δεν μπορούσα να σηκωθώ και να πάω μέχρι την πόρτα. Αυτό είναι σημάδι ότι ξεπέρασες τα όρια. Ενώ είχα πολλές… καμπάνες, αλλά έλεγα όχι πρέπει να το κάνω αυτό, πρέπει να είμαι στην ώρα μου, να μην κοιμηθώ, πρέπει, πρέπει. Με τα πολλά πρέπει κατέληξα σε αυτό και μετά η υπερκόπωση έφερε και την κατάθλιψη».
«Ήθελα να είμαι στο κρεβάτι μου και να βλέπω το ταβάνι, να μη μου μιλάει κανένας. Μου έλεγαν ότι το θέατρο είναι γεμάτο κι εγώ ανατρίχιαζα. Γινόμουν μούσκεμα, πώς θα αντιμετωπίσω τον κόσμο. Με το που αισθάνθηκα ότι βλέπω το ταβάνι και δεν θέλω να κάνω τίποτα, δεν θέλω να πάω στο θέατρο, δεν θέλω να μου μιλάνε, αμέσως πήγα σε γιατρό, σε ψυχίατρο», έχει δηλώσει ακόμη.
Η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας έκανε μία κατάθεση ψυχής σε μια πρόσφατη συνέυντεξή της κάνοντας πολλούς να σοκαριστούν. Ο δικός της στόχος ήταν να απλώσει ένα χέρι προς όλους αυτούς τους ανθρώπους που νιώθουν το ίδιο αλλά ντρέπονται/φοβούνται να μιλήσουν.
«Εμένα πέθανε ο πατέρας μου όταν ήμουν 10 χρονών και από τότε άρχισαν τα σπέρματα, οι σπόροι της κατάθλιψης, που εκδηλώθηκε γύρω στα 30 μου. Ταυτόχρονα δούλευα, έκανα τη ζωή μου, αλλά η κατάθλιψη υπήρχε πάντα. Έκανα πάρα πολλά χρόνια να την αντιμετωπίσω. Έζησα 30 χρόνια σχεδόν στο σκοτάδι αυτής της κατάθλιψης. Έζησα 30 χρόνια, και το λέω για όλους εσάς που είστε τώρα σπίτι και μας ακούτε ενδεχομένως, πιστεύοντας το «δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω». Όχι. Υπάρχει δεν μπορώ. Ο άνθρωπος που έχει κατάθλιψη είναι πολύ βαθιά τα σκοτάδια του. Ο άνθρωπος που έχει κατάθλιψη δεν πηγαίνει από εδώ μέχρι το μπάνιο. Δεν μπορεί, όχι δεν θέλει. Σας παρακαλώ πολύ, όσοι έχετε και το κρύβετε δεν είστε μόνοι και δεν είστε οι μόνοι», περιγράφει η Έλενα Ακρίτα.
Η ηθοποιός είναι από αυτούς που έζησε με λιγότερη ένταση την κατάθλιψη. «Μια μίνι υπερκόπωση και πέρασα και μια ελαφριάς μορφής κατάθλιψη. Δεν μπήκα σε νοσοκομείο αλλά έφτασα σε σημείο που δεν ήθελα να κάνω τίποτα. Είχα μια τρομερή άρνηση για όλα. Ήμουν πολύ πεσμένη ψυχολογικά», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της σε εβδομαδιαίο περιοδικό. Αναλυτικά είχε πει: «Δυσκολίες αντιμετώπισα σε πολλούς τομείς, με βασικότερο αυτόν της προσωπικής μου ισορροπίας. Η ζωή μου ήταν πολύ έντονη, οπότε έπρεπε η προ μωρού Αθηνά με τη μαμά Αθηνά να έρθουν σε μια ισορροπία. Μπορεί η ζωή μου να φαίνεται λαμπερή και υπέροχη, όμως κι εγώ ως νέα μανούλα έζησα και ζω ακριβώς τους ίδιους φόβους και τις ίδιες ανησυχίες και αντιμετωπίζω τις ίδιες δυσκολίες με τις υπόλοιπες γυναίκες. Επιλέγω όμως να μην εκθέτω αυτό το κομμάτι σε συνεντεύξεις ή στα social media γιατί είναι κάτι που δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μου. Δεν διαφέρω σε τίποτα από τη μέση Ελληνίδα μητέρα που περνάει δύσκολες στιγμές και χρειάζεται αγάπη, φροντίδα και υποστήριξη από τους δικούς της ανθρώπους. Απλώς, τα επτά χρόνια ψυχανάλυσης με βοήθησαν να μην υποκύψω σε πιθανή κατάθλιψη. Έμεινα στις σκέψεις».
Η ηθοποιός είχε εκμυστηρευτεί για την κατάθλιψη στην εκπομπή του Θοδωρή Αθερίδη. Η ίδια είχε αποκαλύψει ότι από μικρή είχε την έφεση σε αυτό και πλέον ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή αφού συμβουλεύτηκε έναν πολύ καλό γιατρό.«Δεν ξεπερνιέται η κατάθλιψη από μόνη της. Δεν νομίζω ότι δημιουργείται από κάποιο περιστατικό. Όταν πήγα στον γιατρό, μου είπε “είσαι ένας καταθλιπτικός άνθρωπος”, αυτό είναι δεδομένο. Παίρνουμε χάπια, αυτό κάνουμε, δεν μπορούσα την ψυχανάλυση καθόλου, το δοκίμασα, αλλά δεν πέρασα καλά και παίρνω κάποια χάπια, τα οποία είναι ανώδυνα, τα παίρνεις χωρίς συνταγή, αντικαταθλιπτικά και ζω κανονικά. Δεν πετάω στα σύννεφα, ποτέ δεν πέταγα όμως», είπε η ηθοποιός.
Τα χάρτινα καλαμάκια μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία και όχι φιλικότερα προς το περιβάλλον από τα πλαστικά, καθώς περιέχουν μακράς διαρκείας και δυνητικά τοξικές χημικές ουσίες, κατέληξε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Food Additives & Contaminants.
Στην πρώτη ανάλυση αυτού του είδους στην Ευρώπη και μόνο στη δεύτερη στον κόσμο, Βέλγοι ερευνητές εξέτασαν 39 μάρκες καλαμακίων από πέντε υλικά – χαρτί, μπαμπού, γυαλί, ανοξείδωτο ατσάλι και πλαστικό – για την ομάδα συνθετικών χημικών ουσιών που είναι γνωστές ως πολυ- και υπερφθοροαλκυλικές ουσίες (PFAS).
Τα PFAS χρησιμοποιούνται για την κατασκευή καθημερινών προϊόντων, από ρούχα εξωτερικού χώρου μέχρι αντικολλητικά τηγάνια, ανθεκτικά στο νερό, τη θερμότητα και τους λεκέδες. Ωστόσο, είναι δυνητικά επιβλαβή για τους ανθρώπους, την άγρια ζωή και το περιβάλλον. Διασπώνται πολύ αργά και μπορούν να επιμείνουν για χιλιάδες χρόνια στο περιβάλλον, μια ιδιότητα που τα έχει οδηγήσει στο να είναι γνωστά ως «παντοτινά χημικά» (forever chemicals). Έχουν συσχετιστεί επίσης με μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως χαμηλότερη απόκριση στα εμβόλια, χαμηλότερο βάρος γέννησης, νόσο του θυρεοειδούς, αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, ηπατική βλάβη, καρκίνο των νεφρών και καρκίνο των όρχεων.
Η πλειοψηφία των εμπορικών σημάτων (27/39, 69%) περιείχε PFAS, με 18 διαφορετικά PFAS να ανιχνεύονται συνολικά. Τα χάρτινα καλαμάκια ήταν πιο πιθανό να περιέχουν PFAS, με τις χημικές ουσίες να ανιχνεύονται στα 18/20 (90%) των εμπορικών σημάτων που δοκιμάστηκαν. Τα PFAS ανιχνεύθηκαν επίσης σε 4/5 (80%) μάρκες μπαμπού, 3/4 (75%) των μάρκες πλαστικών καλαμακίων και 2/5 (40%) μάρκες γυάλινων καλαμακίων. Δεν εντοπίστηκαν σε κανέναν από τους πέντε τύπους μεταλλικών καλαμακίων που δοκιμάστηκαν. Το πιο συχνά εντοπιζόμενο PFAS, το υπερφθοροκτανοϊκό οξύ (PFOA), έχει απαγορευτεί παγκοσμίως από το 2020. Ανιχνεύθηκαν επίσης τριφθοροξικό οξύ (TFA) και τριφθορομεθανοσουλφονικό οξύ (TFMS), PFAS «υπερμικρής αλυσίδας», τα οποία είναι εξαιρετικά υδατοδιαλυτά και έτσι μπορεί να εκπλυθούν από τα καλαμάκια σε ποτά.
Οι συγκεντρώσεις PFAS ήταν χαμηλές και λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να χρησιμοποιούν καλαμάκια μόνο περιστασιακά, ενέχουν περιορισμένο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, τα PFAS μπορούν να παραμένουν στο σώμα για πολλά χρόνια και οι συγκεντρώσεις μπορεί να αυξηθούν με την πάροδο του χρόνου. «Μικρές ποσότητες PFAS, αν και δεν είναι επιβλαβείς από μόνες τους, μπορούν να προσθέσουν στο χημικό φορτίο που υπάρχει ήδη στο σώμα», λέει ο Thimo Groffen, περιβαλλοντικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας που συμμετείχε σε αυτή τη μελέτη. Δεν είναι γνωστό πάντως αν τα PFAS προστέθηκαν στα καλαμάκια από τους κατασκευαστές για στεγανοποίηση ή αν ήταν αποτέλεσμα μόλυνσης από το έδαφος ή το νερό κατά τη διάρκεια της παραγωγής.
Ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βελγίου, έχουν απαγορεύσει την πώληση πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης, συμπεριλαμβανομένων των καλαμακίων, και οι εκδόσεις με βάση τα φυτά έχουν γίνει δημοφιλείς εναλλακτικές λύσεις. «Τα καλαμάκια από φυτικά υλικά, όπως το χαρτί και το μπαμπού, συχνά διαφημίζονται ως πιο βιώσιμα και φιλικά προς το περιβάλλον από αυτά που κατασκευάζονται από πλαστικό», λέει ο Groffen, «Ωστόσο, η παρουσία PFAS σε αυτά τα καλαμάκια σημαίνει ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα αλήθεια».
Πηγή: ertnews, από Phys.org
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com