Είδε τη σωρό του πατέρα του να μεταφέρεται σε καρότσι οικοδομής! – Περιμένουμε το κατάλληλο μηχάνημα λέει αντιδήμαρχος.
Μια τραγική εμπειρία έζησε ο Κυριάκος Σταμπούλης όταν πήγε στο νεκροταφείο Καλαμαριάς στην Θεσσαλονίκη για την εκταφή του πατέρα του. Οταν άνοιξε ο τάφος αντιμετώπισε ένα μακάβριο θέαμα με την σορό του πατέρα του να μην έχει αποσυντεθεί. Ωστόσο το δράμα του δεν άρχισε εδώ, καθώς του εξήγησαν ότι η πλήρη αποσύνθεση δεν ολοκληρώνεται σε τρία χρόνια.
Το μεγάλο σοκ ακολούθησε. Είδε υπάλληλους να μεταφέρουν τη σορό τυλιγμένη σε σεντόνι σε ένα καρότσι οικοδομής!
Οταν έφτασαν στο σημείο δίπλα στο χώρο απόθεσης των οστών εναπόθεσαν τη σορό στο έδαφος και περίμεναν ιερέα να τελέσει την δέηση.
Όπως εξηγεί ο κ Σταμουλής αυτό το θέαμα τον συνέτριψε καθώς είδε τη σορό του πατέρα του να εκτίθεται στον ήλιο για τρία τέταρτα της ώρας στο έδαφος και με απόλυτη ασέβεια να μεταφέρεται με καρότσι.
Από την πλεύρα του αρμόδιος Αντιδήμαρχος Καλαμαριάς μιλά για μια διαδικασία που ακολουθείται για τις σορούς που δεν έχουν αποσυνθεθεί και αναφέρει ότι η μεταφορά γίνεται με ό,τι μέσο βρεθεί διαθέσιμο καθώς ακόμη αναμένεται το ειδικό μεταφορικό μηχάνημα που έχει προμηθευτεί ο Δήμος.
Η Λιν Μέι, η διάσημη κινεζο-μεξικανή showgirl γνωστή ως “The Goddess of Love”, μαγνήτισε το κοινό και πρωταγωνίστησε σε σχεδόν 100 ταινίες.
Αλλά μια κακή διαδικασία Botox τη δεκαετία του 1990 άλλαξε δραστικά την εμφάνισή της. Αντί για τα επιθυμητά αποτελέσματα, έμεινε με παραμορφωτικά εξογκώματα στο πρόσωπό της. «Μου έκαναν ενέσεις με νερό, baby oil ή μαγειρικό λάδι», αποκάλυψε, υπογραμμίζοντας την τραγική έκβαση της διαδικασίας.
Η προσωπική ζωή της Lyn σημαδεύτηκε από τραγωδία. Αφού ο δεύτερος σύζυγός της, Antonio Chi Su, πέθανε από καρκίνο το 2008, η Lyn παραδέχτηκε: «Τον ξέθαψα και κοιμήθηκα δίπλα του» καθώς πάλευε με τη θλίψη της.
Το 2021, η Lyn έγινε πρωτοσέλιδο όταν ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της στα 68 της, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ήταν ένα τέχνασμα δημοσίων σχέσεων.
Παρά τις προκλήσεις της, η Lyn May παραμένει σύμβολο ανθεκτικότητας και αίγλης στη μεξικάνικη ποπ κουλτούρα, ενσωματώνοντας την πολυπλοκότητα της φήμης και την αναζήτηση της ομορφιάς.
Όλα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός στη 2η διεθνή διάσκεψη για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, που διοργανώνει το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα
Την ανάγκη ενός νέου πατριωτισμού απέναντι στην ολιγαρχία και την κλεπτοκρατία, υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη 2η διεθνή διάσκεψη για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη, που διοργανώνει το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που όπως είπε, δημιουργεί την κοινωνία του ενός πέμπτου, και υπογράμμισε την ευθύνη συνολικά των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων για την διαμόρφωση ενός νέου οράματος.
Σημείωσε την αδυναμία της αντιπολίτευσης να προβάλει εναλλακτική λύση και πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχει μαγικό κλειδί για να ανοίξουμε την πόρτα μίας άλλης Ελλάδας, πρέπει να το βρούμε ή να το δημιουργήσουμε όλοι μαζί. Χρειάζεται ένα σχέδιο ανάταξης και ανάπτυξης με ορίζοντα πενταετίας. Χρειάζεται ένα νέο όραμα που θα κινητοποιήσει τον κόσμο της εργασίας και της δημιουργίας».
Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στην διεθνή πραγματικότητα, κάνοντας μία συνολική ανάλυση των διεθνών πραγμάτων, του «ακραίου αυταρχικού και νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που ευνοεί την άνοδο της διεθνούς Ακροδεξιάς», όπως ανέφερε. Για να προσθέσει ότι απαιτείται πλέον, μία συντονισμένη αντίδραση των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων. Όσον αφορά τις διεθνείς εξελίξεις, σημείωσε: «Σήμερα, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί οι δυνάμεις αυτές και οι ιδέες τους, είναι δυστυχώς ακόμα πιο ισχυρές. Δεν διαχέονται μόνο στην κοινωνία. Αναλαμβάνουν και τη διακυβέρνηση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η επανεκλογή του Προέδρου Τραμπ δεν επηρεάζει απλά τις παγκόσμιες εξελίξεις. Ανατρέπει το ίδιο το πλαίσιο στο οποίο οικοδομήθηκαν οι διεθνείς σχέσεις μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ιδίως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αξιοποιεί τις αδυναμίες της φιλελέυθερης διεθνούς τάξης πραγμάτων. Τις τραγικές συνέπειες των δυτικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν ή την αποτυχία της πολιτικής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Για να επιβάλει το ‘δίκαιο του ισχυρού’ αντί του διεθνούς δικαίου, ως σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων.
Ακολούθως έδωσε το σκαρίφημα μία προοδευτικής ατζέντας υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα μία σειρά προϋποθέσεις. Είπε συγκεκριμένα ο Αλέξης Τσίπρας:
– Χρειάζεται ένα νέο εθνικό σχέδιο ανάταξης και ανασυγκρότησης, με ορίζοντα πενταετίας. Με στόχο την ανάπτυξη, την ανθεκτικότητα, την ασφάλεια αλλά και τη δικαιοσύνη, τους θεσμούς, τη δημοκρατία. Με στόχο την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη. Χρειάζεται είναι ένα νέο όραμα που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει.
– Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα και ένα νέο κίνημα. Μια ηθική, κοινωνική και πολιτική πρωτοβουλία που θα διατρέχει όλα τα προοδευτικά κόμματα, θα αγγίζει όσους έχουν γυρίσει τη πλάτη στο πολιτικό σύστημα, θα απαντά στην ακροδεξιά δημαγωγία και θα δίνει κίνητρο στους πολίτες να σηκωθούν από τον καναπέ.
– Ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό κύμα, που θα συνενώσει αποτελεσματικά τα πολύχρωμα κινήματα αντίστασης, και με πυξίδα τις ανάγκες της πατρίδας, θα δώσει κίνητρο, έμπνευση, εναλλακτική στους κουρασμένους πολίτες. Ένας νέος πατριωτισμός, τολμώ να πω, απέναντι στην ολιγαρχία και τη κλεπτοκρατία. Από τη μια η πατρίδα μας, από την άλλη τα πλούτη τους. Αυτή είναι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή. Απέναντι σε πολιτικές και πρακτικές που οξύνουν τις ανισότητες και το άδικο.
– Η ακροδεξιά, πολλές φορές σε συμμαχία με συντηρητικά ή νεοφιλελεύθερα κόμματα, προτείνει ένα μοντέλο αυταρχικού καπιταλισμού απέναντι στον δημοκρατικό καπιταλισμό. Ένα μοντέλο που δανείζεται πολιτικές και πρακτικές από τα αυταρχικά καθεστώτα στον κόσμο, τα οποία ενισχύονται. Ένα μοντέλο ακραία νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Διαρκείς μειώσεις φόρων στους ολιγάρχες και μεταφορά του βάρους χωρίς περιστροφές, στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, με περικοπές στο κοινωνικό κράτος και υψηλή έμμεση φορολογία.
– Στη πατρίδα μας δοκιμάζονται σήμερα και η δημοκρατία και η δικαιοσύνη. Γιατί με τις ορατές πολιτικές της και τις «αόρατες» πρακτικές της, η κυβέρνηση χτίζει μια κοινωνία, που εύλογα και με βάση επίσημα στοιχεία και μετρήσεις, μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως κοινωνία των χασμάτων. Μια κοινωνία του ενός πέμπτου, όπως είχα την ευκαιρία πριν λίγες μέρες να πω.
– Γιατί στη δική μας κυβέρνηση έλαχε ο κλήρος να βγάλουμε την Ελλάδα από τη κρίση, και πράγματι αναγκαστήκαμε να υιοθετήσουμε πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας. Εντούτοις όμως μειώσαμε το ποσοστό των νοικοκυριών που βρίσκονταν κάτω από το κατώφλι της φτώχειας. Το παραλάβαμε στο 21,4% το 2015 και το παραδώσαμε στο 17,9% το 2019.Και πετύχαμε μεγάλη βελτίωση στο δείκτη οικονομικής ανισότητας. Αντιθέτως η κυβέρνηση Μητσοτάκη που τα βρήκε όλα στρωμένα, έξω από τα μνημόνια και σε συνθήκες οικονομικής χαλάρωσης, αύξησε το ποσοστό της φτώχειας από το 17,9% στο 19,6% το 2024. Και την ίδια στιγμή άνοιξε το δρόμο για τρομακτικά υπερκέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις. Οι δέκα μεγαλύτερες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, είχαν πέρυσι ρεκόρ δεκαπενταετίας στα κέρδη, με 11,5 δισ. συνολικά
– Πρέπει να βάλουμε ως κεντρικό μας στόχο την ενίσχυση των θεσμικών αντίβαρων της δημοκρατίας, αποτρέποντας τον κίνδυνο να γίνουν τα κράτη, Ανώνυμες Εταιρείες αυτών που κυβερνούν και των ολιγαρχών που τους στηρίζουν.
– Να αντικαταστήσουμε το πελατειακό κράτος με ένα κράτος αναπτυξιακό, με στρατηγικούς στόχους.
– Πρέπει να μιλήσουμε για έναν νέο ηθικό, κοινωνικό και οικονομικό πατριωτισμό, για να προτάξουμε το όραμα του μέλλοντος.
Σε αντίθεση με την ακροδεξιά και τους δεξιούς συμμάχους της. Ή την κεντροδεξιά με τους ακροδεξιούς συμμάχους της, που προσποιούνται ότι αγωνίζονται για τους εργαζόμενους αλλά κατά βάση είναι εκεί για να στηρίξουν τους δισεκατομμυριούχους.
Πρέπει ως προοδευτικές δυνάμεις να επανοικειοποιηθούμε, όχι μόνο τον πατριωτισμό, αλλά και τον όρο «ανθρώπινη ασφάλεια» από την ακροδεξιά και τη δεξιά, σε μια περίοδο που τον εκμεταλλεύεται για να εντείνει τον φόβο και την ανασφάλεια και να εξασφαλίσει ψήφους.
– Να τονίσουμε τη σημασία που έχει, τόσο η προστασία της εδαφικής, όσο και της φυσικής, αλλά και της οικονομικής ασφάλειας για τους πολίτες μας.
– Να προωθήσουμε μια ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, που να βασίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Που να υποστηρίζει νόμιμες οδούς μετανάστευσης.
Οι φημισμένες προφητείες του Άγιου Παΐσιου προκαλούν «ρίγη», καθώς τα περισσότερα από αυτά που έχει προφητεύσει φαίνεται πως αφορούν στο πολύ κοντινό μέλλον
«Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι τα μέρη που εκπηγάζει και περνά ο Ευφράτης ποταμός, δηλαδή η Τουρκία, η Μ. Ασία, η Συρία, το Ιράκ, ίσως και το Ιράν…» Ανατριχιάζουν τα προφητικά λόγια του Αγίου Παϊσίου αλλά και του Κοσμά του Αιτωλού καιγια όσα είχαν πει για την Μέση Ανατολή και ότι θα γίνει “γήπεδο” των πολέμων, λέγοντας ότι ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει από τα μέρη της Παλαιστίνης.
Επίσης, ανατριχιάζει η προφητεία του Αγίου Παΐσιου, η οποία αναφέρει την κατάσταση της Ελλάδας πριν από το Μεγάλο Πόλεμο, κάνοντας λόγο για την κατάληξή του, σε αντιπαράθεση με την Τουρκία.
Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι τα μέρη που εκπηγάζει και περνά ο Ευφράτης ποταμός, δηλαδή η Τουρκία, η Μ. Ασία, η Συρία, το Ιράκ, ίσως και το Ιράν.
Διαβάστε παρακάτω το χαρακτηριστικό απόσπαμα από το βιβλίο:
«Ερμηνεία της Ιεράς Αποκαλύψεως κατά την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες» – Μοναχού Μάξιμου Γαβριήλ Αγιορείτου. Όταν σάλπισε ο έκτος Άγγελος, ο Ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης ακούει μια φωνή να βγαίνει από τα τέσσερα κέρατα του ουρανίου θυσιαστηρίου. το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Θεού. Η λύση των τεσσάρων αγγέλων στον ποταμό Ευφράτη, που στέλλονται για να σκοτώσουν το ένα τρίτο των ανθρώπων είναι καθαρά μία συμβολική, οπτασιακή εικόνα, που θέλει να μας δηλώσει κάτι.
Τον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν θα το κάνουν οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι του ουρανού, χρησιμοποιώντας μάλιστα και πολυάριθμο ιππικό – τεθωρακισμένα, αλλά θα είναι παγκόσμιο ανθρώπινο μακελειό πολλών εθνών, όπως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτός βέβαια θα είναι πιο φρικτός, διότι σήμερα έχουμε σύγχρονα, πυρηνικά όπλα, που δύναται να σκοτώσουν όντως το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Συνεπώς, εδώ ο Θεός δια του Ευαγγελιστού Ιωάννου, ίσως θέλει να μας πει ότι αιτία του πολέμου αυτού θα είναι ο Ευφράτης ποταμός και τα νερά του ή ίσως ο χώρος και το κέντρο, που θα λάβει μέρος ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι τα μέρη που εκπηγάζει και περνά ο Ευφράτης ποταμός, δηλαδή η Τουρκία, η Μ. Ασία, η Συρία, το Ιράκ, ίσως και το Ιράν, διότι ο Ευφράτης χύνεται στον Περσικό κόλπο, που συνορεύει με το Ιράν.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέγει ότι τα στρατεύματα του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου θα φθάσουν μέχρι τη Συρία και το Ισραήλ. «Θα έρθει καιρός, που θα κατέβει το ρωσικό για να πηγαίνουν στους Εβραίους εκεί που θα γίνει πόλεμος και θα πλέξει το τριότικο δαμάλι.
Θα είναι τακτικός στρατός. Απ’ αυτόν δεν θα πάθετε τίποτα. Αλλά από το ρέμπελο θα πάθετε πολλά. Αν περάσει από την Αυλώνα, χαρά στην Μακεδονία. Αν περάσει από την Μακεδονία, δηλαδή από την Εγνατία οδό, αλλοίμονο στην Μακεδονία. Θα γίνει μεγάλο κακό».
Ο Άγιος Παϊσιος έλεγε ότι:
«Η Μέση Ανατολή θα γίνει γήπεδο πολέμων, στους οποίους θα λάβουν μέρος και οι Ρώσοι[…] Στην Κωνσταντινούπολη θα γίνει μεγάλος πόλεμος μεταξύ των Ρώσων και των Ευρωπαίων (ΝΑΤΟ) και θα χυθεί πολύ αίμα.Η Ελλάδα δεν θα έχει πρωτεύοντα ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά θα της δοθεί η Κωνσταντινούπολη, όχι γιατί μας ευλαβούνται οι Ρώσοι, αλλά γιατί δεν θα βρίσκουν άλλη καλύτερη λύση και θα καταλήξουν σ’ αυτή την συμφωνία με την Ελλάδα, μια και θα τους πιέζουν οι δύσκολες τότε περιστάσεις». Επίσης ο Άγιος Παϊσιος έλεγε ότι «θα οικονομήσει ο Θεός σ’ αυτό τον πόλεμο όλοι να γυρίσουν ηττημένοι. Ο ελληνικός στρατός θα είναι θεατής. Δεν θα γυρίσει κανένας νικητής. Γήπεδο θα είναι η Παλαιστίνη, τάφος η Νεκρά Θάλασσα. Αυτό θα είναι το πρώτο ημίχρονο, αλλά θα υπάρχει και δεύτερο ημίχρονο. (Ίσως με αυτά τα προφητικά λόγια ο Γέροντας Παϊσιος να θέλει να μας πει ότι ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει από τα μέρη της Συρίας και της Παλαιστίνης και μετά θα επεκταθεί και στην Μ. Ασία και την Κων/πολη).
Μετά τα γεγονότα αυτά ο άνθρωπος θα φθάσει σε αδιέξοδο και τότε όλοι θα ζητούν να μάθουν για το Ευαγγέλιο και τις Γραφές. Ο Χριστός θα λυπηθεί τόν κόσμο και θα δείξει ένα σημείο για να πιστέψουν. Τότε θα ψάχνει κανείς να βρει άπιστο».
Επίσης ο Προφήτης Ιεζεκιήλ αναφέρεται στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και λέει ότι η Ρωσία θα κατέβει από τα έσχατα όρια του βορρά και θα πάει μέχρι το Ισραήλ.
Επίσης, πρέπει να αναφέρουμε ότι κατά την Αγία Γραφή, όλα τα σύνορα των εθνών διαφυλάττονται από διατεταγμένους αγγέλους δια να μην αλλοιώνονται από τις διαμάχες και τους πολέμους. Εδώ φαίνεται ότι ο Θεός δίνει εντολή να φύγουν οι άγγελοι να λυθούν από την περιοχή αυτή για να ξεκινήσει η αιτία του μεγάλου πολέμου.
Στο Δευτερονόμιο αναφέρονται τα εξής: «Όταν ο Θεός ώριζε εις κάθε έθνος το μέρος της χώρας, όπου θα έμεναν, όταν διέσπειρε τους απογόνους του Αδάμ, τους ανθρώπους εις τας διάφορας χώρας, καθόριζε τα σύνορα των λαών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων, οι οποίοι ετίθεντο ως φύλακες αυτών»
Oι ιστορίες πίσω από τις πιο δύσκολες στιγμές τους
Η πρόσφατη εισαγωγή του Γιώργου Μαζωνάκη σε ψυχιατρείο, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, έφερε στο προσκήνιο ένα θέμα που συχνά αποφεύγεται στη δημόσια συζήτηση: την ψυχική υγεία.
Παρά το κοινωνικό στίγμα, αρκετοί Έλληνες καλλιτέχνες έχουν μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία τους σε ψυχιατρικές κλινικές, είτε ακούσια, είτε εκούσια, απ’ όπου ξεκίνησαν το προσωπικό τους ταξίδι για αποκατάσταση.
Οι 7 Έλληνες επώνυμοι που νοσηλεύτηκαν σε ψυχιατρείο
Σταμάτης Γαρδέλης
Μετά το «I’m a Celebrity…» παραδέχτηκε ότι εισήχθη στο Δαφνί λόγω αυτοκτονικών σκέψεων. Ο Σταμάτης Γαρδέλης είχε μιλήσει με σεβασμό για τους γιατρούς και τόνισε ότι η κλινική δεν είναι «τρελάδικο» αλλά χώρος φροντίδας. «Το Δαφνί είναι μια ανώτερη ψυχιατρική κλινική, από πάρα πολύ αξιόλογους ανθρώπους, οι οποίοι διδάσκουν τους δρόμους για να ανακαλύψει και να βρει κανείς και να ξεψαχνίσει της ψυχής του τα βάθη», δήλωνε τότε.
Νοσηλεύτηκε δύο φορές σε ψυχιατρική κλινική, γεγονός που οι γονείς του επικαλέστηκαν για να τον αποτρέψουν από την υποκριτική. Ο ίδιος όμως ακολούθησε το πάθος του. «Μόλις πέρασαν έξι μήνες, δραπέτευσα. Ο πατέρας μου απειλούσε ότι θα αυτοκτονήσει. Γύρισα, αλλά το έσκασα ξανά μέσα απ’ το κελί όπου με είχαν τιμωρημένο. Δεν ξαναγύρισα και έπιασα δουλειά στα διυλιστήρια», έχει πει ο ίδιος.
Λάμπης Λιβιεράτος
Μετά από απώλειες και οικονομικές δυσκολίες, ο τραγουδιστής εισήχθη οικειοθελώς σε κλινική, κάτι που έχει δηλώσει πως τον ακολουθεί και έχει ασκήσει δριμεία κριτική στο στίγμα που συνοδεύει την ψυχιατρική νοσηλεία.
«Ζήτησα μια ιατρική βοήθεια όπως χιλιάδες κόσμος. Μπήκα στην ψυχιατρική κλινική με συμβουλή του γιατρού μου, και δική μου πρωτοβουλία. Πάρα πολλοί άνθρωποι πια παίρνουν αντικαταθλιπτικά», σημείωσε σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Ερρίκος Πετιλόν
Για παθολογικούς λόγους και όχι για ψυχιατρική αγωγή είχε νοσηλευτεί στο Δρομοκαΐτειο ο παρουσιαστής και πρώην μοντέλο. Μιλώντας ανοιχτά για τα όσα είχαν συμβεί εκείνες τις μέρες είχε παραδεχτεί: «Πήγα εκεί για να κάνω τις εξετάσεις, γιατί έχει εξαιρετικό ιατρικό προσωπικό και με γνωρίζουν κιόλας. Το ότι νοσηλεύτηκα μόνο για πέντε ημέρες αποδεικνύει του λόγου μου το αληθές. Οι γιατροί μάλιστα που έλεγξαν τις εξετάσεις μου, μού είπαν πως όλες είναι σαν του μικρού παιδιού». Ο Ερρίκος Πετιλόν έχει δηλώσει τον εθισμό του στις ουσίες, αλλά και τις προσπάθειές του να απεξαρτηθεί.
Σταύρος Μαυρίδης
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι, μεθυσμένος, είπε ψευδώς ότι θα αυτοκτονήσει για να απομακρύνει τα κανάλια από το σπίτι του.
Η δήλωσή του οδήγησε σε εισαγγελική εντολή για νοσηλεία στο ψυχιατρείο του Θριάσιου. Μετά τη νοσηλεία, έζησε έναν χρόνο στο Άγιον Όρος: «Σκέφτηκα να γίνω μοναχός, είχα φορέσει και ράσο. Τώρα που γύρισα στα εγκόσμια, βλέπω πως όλοι είναι σε έναν πανικό μέσα στο άγχος. Στο μοναστήρι ήμουν μόνος με τον εαυτό μου, κάνοντας εσωτερικό διαλογισμό. Προσευχόμουν στον Θεό και έπαιρνα δύναμη».
Σωτηρία Μπέλλου
Στα μέσα του ’60 η ιστορική ερμηνεύτρια υπέστη νευρικό κλονισμό και διαγνώστηκε με μανιοκατάθλιψη. Μετά την έξοδο από την κλινική, βρέθηκε οικονομικά κατεστραμμένη, αναγκάστηκε να πουλάει τσιγάρα και κεριά για να ζήσει, ενώ φιλοξενήθηκε από φίλους και θαυμαστές μέχρι να ορθοποδήσει.
Δόμνα Κουντούρη
Η τραγουδίστρια έχει διαγνωστεί με διπολική διαταραχή και νοσηλεύτηκε έξι μέρες στο Δρομοκαΐτειο, όπου περιέγραψε τις συνθήκες ως «άθλιες». «Δεν μπορώ να το ελέγξω και παίρνω αγωγή γι’ αυτό. Το χειρίζομαι με τον πιο σωστό τρόπο, πιστεύω», είχε παραδεχτεί για τη νόσο της, ενώ σχετικά με τη νοσηλεία της έλεγε: «Τις πρώτες 3 ημέρες κοιμόμουν και δεν θυμάμαι τίποτα. Είναι άθλιες οι συνθήκες για τους ανθρώπους που χρειάζεται να βρουν την ψυχική τους ηρεμία, αλλά ούτε για το προσωπικό. Ακόμα κι αν είσαι καλά, εκεί μέσα θα τρελαθείς. Είναι βρώμικα και παρατημένα όλα εκεί μέσα. Στις 6 ημέρες είπα στους γιατρούς πως δεν είμαι τρελή και πως αν έμενα εκεί μέσα θα τρελαινόμουν. Αν δεν υπέγραφα να φύγω, θα δραπέτευα».
Τι συνέβη στην περίπτωση της Έφης Θώδη και της Καίτης Φίνου
Η Καίτη Φίνου μιλώντας στο youweekly.gr είχε αποκαλύψει πως επισκέφτηκε το Αιγινήτειο όταν ήταν 38 χρονών, χωρίς ωστόσο να νοσηλευτεί. «Τότε είχα διάφορες κρίσεις πανικού, κάτι που δεν βγάζαμε προς τα έξω. Τα ηρεμιστικά δίνονταν ακόμα χωρίς συνταγογράφηση, αλλά δεν ήθελα να τα παίρνω. Πήγαινα από τον έναν ψυχίατρο στον άλλον και μου έδιναν πανάκριβα φάρμακα, που δεν νομίζω να τα συνάντησα ποτέ ξανά στη ζωή μου. Ήμουν τόσο απελπισμένη από τις κρίσεις πανικού που είπα: “Αν είναι ντροπή, η μισή δική μου και η άλλη μισή σε όποιον με καταλάβει”. Μπήκα στο Αιγινήτειο και πήγα κατ’ ευθείαν στον διευθυντή. Συστήθηκα με το επίθετο του βιολογικού μου πατέρα. Του είπα κλαίγοντας: “Σας παρακαλώ, πηγαίνω κάθε μέρα στα επείγοντα. Είναι τέσσερα χρόνια αυτή η ιστορία, δεν μπορώ να ζήσω έτσι”».
Όσον αφορά την τραγουδίστρια, παρότι στο παρελθόν έχει γραφτεί πως νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρείο, η ίδια το έχει αρνηθεί, τονίζοντας πως έχει δεχτεί πόλεμο γι’ αυτό. «Ήταν νοσοκομείο και όχι ψυχιατρείο. Είχαν πειραχτεί τα νεύρα μου, πού είναι το κακό, η πρώτη είμαι ή η τελευταία; Έπρεπε να με ξεσκίσουν και να με φάνε όπως με φάγανε;».
Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες και συνθήκες, όλοι μοιράζονται την ίδια εμπειρία: μια ψυχική κρίση μπορεί να αγγίξει τον καθένα. Και η αναζήτηση βοήθειας, είτε σε δημόσιο είτε σε ιδιωτικό πλαίσιο, δεν είναι ντροπή, αλλά δείγμα αυτογνωσίας και δύναμης.
Σοκ και θρήνο προκαλεί η είδηση πως η Λίμπερτυ Πολύζου πέθανε την Πρωτοχρονιά στο σπίτι της και το άψυχο σώμα της ανακάλυψε ο αδερφός της που την αναζητούσε.
Στο δίπλα δωμάτιο νεκρή βρέθηκε και η κόρη της.
Οι πρώτες πληροφορίες σχετικά με το θάνατο τους σοκάρουν. Με αφορμή λοιπόν την τραγική αυτή είδηση, συλλέξαμε τους 6 πιο τραγικούς θανάτους επώνυμων προσώπων που πέθαναν ολομόναχοι στο σπίτι τους.
Πέθαναν στο σπίτι τους και οι ιστορίες τους συγκλόνισαν…
Σαπφώ Νοταρά
Η Σαπφώ Νοταρά πέθανε αβοήθητη στο διαμέρισμα που έμενε, το οποίο πλήρωνε κάποιος επιχειρηματίας θαυμαστής της του οποίου το όνομα δεν έμαθε ποτέ κανείς. Την βρήκαν νεκρή δυο ημέρες αργότερα – 13 Ιουνίου του 1985 – στην συνηθισμένη της θέση με ένα τσιγάρο που είχε σβήσει στο χέρι της, μετά από αναζήτηση από εστιατόριο που συνήθιζε να πηγαίνει.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 1984, τέσσερις ημέρες μετά το θάνατό του από καρδιακή ανακοπή. Ο ηθοποιός ήταν πεσμένος στο χαλί με τα χέρια του ανοιχτά φορώντας ρόμπα. Η φωτογραφία του άψυχου σώματος του είχε κυκλοφορήσει και είχε προκαλέσει σάλο.
Βίκυ Βανίτα
Η Βίκυ Βανίτα πέθανε στις 8 Μαρτίου 2007, σε ηλικία 59 ετών, μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο. Άφησε την τελευταία της πνοή στο διαμέρισμά της και την βρήκε λίγο αργότερα η μητέρα της νεκρή.
Μαίρη Μεταξά
Η Μαίρη Μεταξά πέθανε στις 18 Μαρτίου 1987, μερικές ημέρες μετά τον θάνατό της από καρδιακή ανακοπή. Η μοναχική της αποχώρηση από τη ζωή υπενθυμίζει τη σημασία της ανθρώπινης επαφής και της στήριξης, ακόμα και για εκείνους που φαινομενικά έχουν όλο τον κόσμο να τους θαυμάζει.
Βασίλης Λογοθετίδης
Ο Βασίλης Λογοθετίδης πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1960 στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο καθώς ξυριζόταν και ετοιμαζόταν να πάει στο θέατρο. Η οικιακή βοηθός άκουσε έναν ασυνήθιστο θόρυβο και έτρεξε στο μπάνιο όπου τον βρήκε νεκρό.
Αλέξης Γκόλφης
Ο Αλέξης Γκόλφης και επιλέχθηκε για τον ρόλο του Χριστού στη σειρά της ΕΡΤ, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται και το τηλεοπτικό κοινό τον λάτρεψε. Μετά το τέλος της σειράς η καριέρα του δεν ήταν αναμενόμενη όχι μόνο δεν είχε επαγγελματικές προτάσεις αλλά ατύχησε και στην προσωπική του ζωή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στα Πατήσια ενώ ζητιάνευε για να μπορέσει να εξασφαλίσει λίγα χρήματα. Τον είχαν δει να ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό.
Τον Αύγουστο του 2007 άφησε την τελευταία του πνοή από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η σορός του έμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου για περίπου δυο μήνες. Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του η ΕΡΤ αποφάσισε να καλύψει τα έξοδα της κηδείας.
Ελένη Καριολάκη
Το 2023 η είδηση του θανάτου της Ελένης Καριολάκη προκάλεσε τεράστιο σοκ. Η γυναίκα που έγινε γνωστή μέσα από το Ελλάδα έχεις ταλέντο και είχε γίνει viral, είχε πεθάνει πέντε ημέρες πριν τελικά ανακαλύψουν το άψυχο σώμα της. Ο σύζυγός της μάλιστα, έμενε στο ίδιο σπίτι και δεν είχε καταλάβει τίποτα.
«Ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Στο πρόσωπο ήταν μαύρη. Κι άλλες φορές είχε μείνει τρεις μέρες στο κρεβάτι και μετά σηκωνόταν. Τα δάχτυλά της ήταν δαγκωμένα. Τώρα από τι ήταν δαγκωμένα, δεν ξέρω. Ίσως να μην είχε φάει. Της είχαν δαγκώσει τα χέρια; Δεν ξέρω», είχε αποκαλυφθεί, ενώ οι εικόνες μέσα από το σπίτι ήταν αποτρόπαιες με τις ακαθαρσίες των σκύλων.
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη υπήρξε μια εξαιρετικά χαρισματική ηθοποιός, γνωστή για την απαράμιλλη ομορφιά της και την ακλόνητη πίστη στις αξίες της.
Γεννημένη στην Αθήνα το 1942, με ποντιακές ρίζες, ανήκε σε μια οικογένεια με βαθιές καλλιτεχνικές ρίζες. Ο πατέρας της, Νίκος Τριανταφυλλίδης, ήταν συνθέτης, γεγονός που την επηρέασε να ακολουθήσει την καλλιτεχνική πορεία.
Από νεαρή ηλικία, η Νίκη έδειξε το ταλέντο της στην υποκριτική, φοιτώντας στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη σχολή του Πέλου Κατσέλη. Η εξωτική της ομορφιά και το υποκριτικό της ταλέντο την ανέδειξαν γρήγορα σε μία από τις πιο αγαπητές ηθοποιούς της εποχής της.
Καλλιτεχνικές Επιτυχίες
Η καριέρα της Τριανταφυλλίδη άρχισε να ανθεί τη δεκαετία του ’60 με συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες. Οι ερμηνείες της σε έργα όπως “Ο Ουρανός” του Τάκη Κανελλόπουλου και “Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα” ανέδειξαν το ταλέντο της και της χάρισαν την αγάπη του κοινού. Συνέχισε με σημαντικές εμφανίσεις σε παραγωγές όπως το “Λεωφορείο ο Πόθος” και στις ταινίες “Ο Τάφος των Εραστών” και “Αστραπόγιαννος”.
«Οι κωμωδίες που παίζονται στον κινηματογράφο είναι πολύ χαμηλού επιπέδου. Βέβαια και ένα μέρος του κοινού είναι ακαλλιέργητο και αποστολή μας είναι να το καλλιεργήσουμε. Η καλύτερη ταινία που έχω γυρίσει μέχρι τώρα είναι Ο τάφος των εραστών και η χειρότερη μια ταινία που έκανα την τυφλή.[…] Δεν προσαρμόζομαι εύκολα γιατί δεν κάνω συμβιβασμούς στη ζωή μου. Και επειδή τη ζωή μας την διαμορφώνουμε συνήθως οι ίδιοι, είμαι αρνητική σε κάθε συμβιβασμό». Αυτά είχε δηλώσει το 1969 στο περιοδικό Ρομάντζο, αναδεικνύοντας την ακλόνητη στάση της απέναντι στους συμβιβασμούς.
Οι Προσωπικές Δυσκολίες
Παρά τις επαγγελματικές της επιτυχίες, η ζωή της Νίκης Τριανταφυλλίδη δεν ήταν χωρίς προκλήσεις. Αντιμετώπισε δυσκολίες στην τηλεόραση και πολλές ατυχίες στην επαγγελματική της πορεία. Ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή της ήταν η απόφασή της το 1992 να αποκτήσει το δικό της θέατρο στην πλατεία Βάθης, το Θέατρο Νίκη Τριανταφυλλίδη. Παρά τις υποσχέσεις για βοήθεια, η κατάσταση δεν βελτιώθηκε, γεγονός που την επηρέασε τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.
Προβλήματα υγείας
Η υγεία της Νίκης Τριανταφυλλίδη άρχισε να επιδεινώνεται, και το 1997 έδωσε μια συγκλονιστική συνέντευξη Τύπου, όπου δήλωσε πως μπορεί να ήταν η τελευταία φορά που έπαιζε θέατρο. Παρά τις δυσκολίες, η αφοσίωσή της στην τέχνη παρέμεινε αδιαπραγμάτευτη, και η συνεισφορά της στο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο παραμένει ανεκτίμητη.
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη απεβίωσε το 2013, αφήνοντας πίσω της ένα σημαντικό καλλιτεχνικό έργο και μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει νέους καλλιτέχνες. Η ζωή της, γεμάτη πάθος για την τέχνη και ανυποχώρητη αφοσίωση, παρά τις αδικίες και τα εμπόδια, αποτελεί παράδειγμα δύναμης και επιμονής.
Η Νίκη Τριανταφυλλίδη δεν ήταν απλώς μια ηθοποιός, αλλά μια ανένταχτη και δυναμική προσωπικότητα που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο. Η ιστορία της μας θυμίζει τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης και την αξία της τέχνης ως μέσο έκφρασης και αντοχής απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής.
Ο Δημήτρης Λιαντίνης ανέβηκε τον Ταΰγετο 14 φορές μέχρι να βρει το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το 1998.
Η αυτοκτονία του καθηγητή είναι η πιο περίεργη που κλήθηκαν ποτέ να ερευνήσουν οι αστυνομικοί ρεπόρτερ. Ο ίδιος είχε κάνει πολλές αναφορές στα βιβλία του προγενέστερα.
Μία από αυτές είναι και αυτή στη σελίδα 235 στο βιβλίο «Έξυπνον Ενύπνιον»: «Εάν ο θάνατος ενσκήπτει σαν γεγονός βίαιο και τραχύ (factum brutum) και αποσβολώνει την ανθρώπινη εμπειρία, τούτο δεν οφείλεται στη φύση του θανάτου, αλλά στη στάση του ανθρώπου.
Δεν είναι βάναυσος ο θάνατος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται ο άνθρωπος τη ζωή είναι αδέξιος και σκαιός…».
Οι προγενέστερες αναφορές στο σχέδιο του
Αρκετά χρόνια πριν εγκαταλείψει τα εγκόσμια ο Λιαντίνης προετοίμαζε τον τρόπο με τον οποίο θα συνέβαινε. Αυτό προκύπτει μέσα από μαρτυρίες κοντινών του αλλά και τη δημοσιογραφική έρευνα και τα σημειώματα του. Αυτό που τον ανησυχούσε περισσότερο από όλα ήταν να συμβεί με το δικό του τρόπο. Ήθελε να επιλέξει ο ίδιος το πως, που και πότε.
«Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα – βήμα ολόκληρη τη ζωή μου» έγραψε στην επιστολή του προς την κόρη του Διοτιμία πριν χαθεί.
Δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο ίδιος φοβήθηκε τις τελευταίες του στιγμές στον Ταύγετο στα 2240μέτρα υψόμετρο, μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα πως έγραψε τον επίλογο με τον δικό του τρόπο και δεν το έβαλε στα πόδια.
«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω. Σε τούτη την έσχατη ολική πράξη , δεν θα γίνει το δικό σου, αλλά το δικό μου», αναφέρει στο βιβλίο του “Γκέμμα”.
Πολλοί θεώρησαν ότι ο ίδιος έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη ή και διατάραξη της πνευματικής του υγείας. Ο ίδιος όμως δεν κράτησε για εκείνον την πηγή της άρνησης για τη ζωή. Αυτό φαίνεται μέσα από την επιστολή προς την κόρη του.
«Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Η λύπη μου γι αυτό το έγκλημα με σκοτώνει…» έγραψε.
Δύσκολα χωρά ο ανθρώπινος νους το τρόπο που προετοίμαζε τον θάνατο του. Ανέβηκε στο βουνό συνολικά 14 φορές για να χαρτογραφήσει την περιοχή και να στήσει το μέρος που θα πέθαινε. Τα έχει καταγράψει όλα στο “Ορειπορικόν” το σημειωματάριο του που βρέθηκε καιρό μετά ανάμεσα στα προσωπικά του αντικείμενα. Η πρώτη φορά που ανέβηκε ήταν τον Οκτώβριο του 1992 και η τελευταία τον Ιούνιο του 1998.
Τα πειστήρια που άφησε πίσω του
Το σημειωματάριο βρέθηκε αφού εξαφανίστηκε, αυτό όπως και άλλα πειστήρια της πράξης του τα είχε αφήσει σε σημεία εύκολα να βρεθούν.
Πάνω στο γραφείο του άφησε το γράμμα προς την κόρη του και δίπλα ένα ανοιχτό βιβλίο που έδειχνε μια αναπαράσταση της γυναίκας του Καίσαρα, που είχε δει όνειρο ότι εκείνος πέθαινε.
Στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι του άφησε το «H ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη, στο τέλος του βιβλίου είχε σημειώσει : «Αύριο είναι η μεγάλη μέρα» και δίπλα την ημερομηνία 31/5/1998.
Στο τραπέζι άφησε το ρολόι, τον αναπτήρα του, τα προσωπικά του αντικείμενα και οδηγίες για τα λεφτά και τους λογαριασμούς του.
Την επόμενη μέρα έφυγε από το σπίτι του για την Σπάρτη όπου και άφησε το αυτοκίνητο του και πήρε ταξί για το καταφύγιο στον Ταΰγετο. Ενημέρωσε τον ταξιτζή να μην τον περιμένει να επιστρέψει όπως είχε γίνει τις προηγούμενες φορές που τον είχε αφήσει εκεί. Το μεσημέρι κατά τις 2 άρχισε να ανεβαίνει το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία στην κορυφή του βουνού.
Μετά από εκεί κανείς ποτέ δεν ον είδε νεκρό ή ζωντανό.
Η εύκολη προσέγγιση είναι να θεωρήσει κανείς ότι ο Λιαντίνης προχώρησε σε μια ανώφελη θυσία, ενώ το δύσκολο είναι να κατανοήσει κανείς , μέσα από μελέτη, το τελευταίο μήνυμα ενός ανθρώπου που ακόμα και 2 χρόνια μετά τον χαμό του αναγνωρίζεται συλλογικά ως ο πιο διορατικός αυτόχειρας.
Δεν ήταν έγκυος ούτε σε ένα, ούτε σε δύο αλλά σε πέντε μωρά! Είναι κάτι σπάνιο να συμβεί, αλλά για την Σούζαν έγινε πραγματικότητα.
Η 28χρονη τότε μητέρα, συμβουλεύτηκε από τον γιατρό της να ματαιώσει την εγκυμοσύνη, και να κάνει επιλεκτική έκτρωση, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Δείτε την φωτογραφία 20 χρόνια μετά!
Αλλά τι είναι μια επιλεκτική έκτρωση; Είναι μια μορφή θεραπευτικής έκτρωσης. Ένα ή περισσότερα έμβρυα αφαιρούνται για να αυξήσουν την πιθανότητα επιβίωσης για τα υπόλοιπα.
Η επιλεκτική άμβλωση χωρίς ιατρικούς λόγους που βασίζονται μόνο στο φύλο είναι παράνομη.
Η Σούζαν αρνήθηκε να το κάνει χωρίς δισταγμό και οδηγήθηκε σε ειδικό. Ωστόσο, πήρε την ίδια συμβουλή: να συνεχίσει την εγκυμοσύνη με μερικά από τα έμβρυα. Η Σούζαν και ο σύζυγός της επέμειναν στην επιλογή τους και δεν θα το μετάνιωναν αργότερα.
20 χρόνια αργότερα, η Σούζαν δεν έχει καμία απογοήτευση για την απόφασή της. Δεν υπήρξαν επιπλοκές κατά τη γέννηση και μέχρι τώρα όλα τα παιδιά της έχουν περάσει τις εξετάσεις τους ταυτόχρονα.
Η Αναστασία Τσαλαμιδά, μητέρα ενός 20χρονου γιου, τονίζει πως δεν είναι συγγενής θύματος, αλλά νιώθει το θέμα προσωπικό
“Δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας λόγος να του απαγορεύουν την εκταφή”. Αυτό δηλώνει η Αναστασία Τσαλαμιδά, η 60χρονη μητέρα από την Πάτρα που αποτελεί το δεύτερο άτομο που ξεκινά απεργία πείνας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Πάνο Ρούτσι.
Δείτε τις δηλώσεις της στο βίντεο:
Η ίδια υποστηρίζει ότι η άρνηση των αρχών είναι νομικά αβάσιμη: “Έχω μελετήσει το θέμα και νομικά δεν στέκεται αυτό. Εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι οικογενειακής αντιζηλίας, δεν μπορούν να του αρνηθούν την εκταφή. Έπρεπε να έχουν δώσει την άδεια και στον Ασλανίδη και στον Πάνο”.
Η απόφασή της, όπως εξηγεί, πηγάζει από την ανάγκη για συμπαράσταση στον αγώνα του πατέρα που ζητά την εκταφή του γιου του. “Αυτό που έκανε ο κύριος Ρούτσι, δεν θα έπρεπε να μείνει μόνος του. Επειδή παρακολουθώ στενά το θέμα των Τεμπών και έχω πάρα πολύ θυμό μέσα μου, θεώρησα ότι οφείλουμε να είμαστε δίπλα του”.
Η κα Τσαλαμιδά, μητέρα ενός 20χρονου γιου, τονίζει πως δεν είναι συγγενής θύματος, αλλά νιώθει το θέμα προσωπικό: “Θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο αυτό το πράγμα, έχουν γίνει πάρα πολλά λάθη”.
Ξεκαθαρίζει, τέλος, ότι δεν είχε καμία προηγούμενη σχέση με τον Πάνο Ρούτσι ή τον άλλο απεργό πείνας από το Αίγιο. “Όχι, όχι, χθες γνωριστήκαμε. Δεν είμαστε συνοδοιπόροι σε κάτι, παρά μόνο στον αγώνα αυτόν που κάνει, που είναι απόλυτα δίκαιος”.
Υπενθυμίζεται ότι στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι από την δεύτερη ημέρα του αγώνα του με σκοπό να γίνει δεκτό το αίτημα για εκταφή του παιδιού του βρίσκεται ο κ. Δημήτρης Οικονομόπουλος, πατέρας και ο ίδιος, ο οποίος μπορεί να μην είχε συγγενείς που έχασε στα Τέμπη, στέκεται όμως αλληλέγγυος, κάνοντας απεργία πείνας δίπλα στον κ. Ρούτσι.
