Στην ολόπλευρη επίθεση που η ΝΔ έχει εξαπολύσει εναντίον της νεολαίας, καταπατώντας, τα εργασιακά και τα μορφωτικά της δικαιώματα ή επιρρίπτοντας στους νέους τις ευθύνες για την καλοκαιρινή έξαρση του κορωνοϊού, ο κ. Μητσοτάκης προσθέτει και τις προτάσεις του για στράτευση στα 18 και για αύξηση της θητείας.
Είναι μια παλιά συζήτηση που από καιρό σε καιρό επανέρχεται από τους θιασώτες της αντίληψης ότι πρέπει να γίνουμε σε ό, τι αφορά στο βαθμό στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας, Κύπρος ή Ισραήλ. Με το μιλιταριστικό πνεύμα της υποταγής και της καταπίεσης να διαποτίζει κάθε πτυχή της καθημερινότητας των πολιτών. Ειδικά η στράτευση στα 18, πρόκειται, για μέτρο αυταρχικό, ανελεύθερο και ακραία ταξικό , που παρ` ό,τι παρουσιάζεται με τη μορφή της «ισότητας», στρέφεται εναντίον των παιδιών από τα πιο φτωχά κοινωνικά στρώματα.
Γιατί, βέβαια, όλη η στρατιωτική μηχανή θα καταρρεύσει, χωρίς τους χιλιάδες πτυχιούχους γιατρούς, υγειονομικούς, πληροφορικούς, μηχανικούς κ.λπ. που υπηρετούν τη θητεία τους, πλαισιώνοντας τις αντίστοιχες στρατιωτικές υπηρεσίες.
Όλες αυτές οι κατηγορίες αποκλείεται να συμπεριληφθούν στη στράτευση στα 18. Ενώ, όπως έχει δείξει η εμπειρία της Κύπρου, οι γόνοι των πλούσιων οικογενειών (π.χ. των εφοπλιστών) έχουν διαμορφώσει ειδικό προνομιακό καθεστώς, για να αποφεύγουν τη στράτευση στα 18.
«Η συμπεριφορά του σ. Παύλου δεν είναι αποδεκτή και ορθώς του ασκείται πολιτική κριτική», ανέφερε ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ενώ σχολίασε ότι «η αιφνίδια ενεργοποίηση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, με την οποία επιχειρείται ποινική παρέμβαση στον πολιτικό διάλογο της χώρας, ανησυχεί κάθε δημοκρατικό πολίτη»
Ο Νίκος Φίλης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, μίλησε στη δημοσιογράφο Μαρία Μητσοπούλου (Ποντίκι, ιστοσελίδα), όπου και σχολίασε το ζήτημα που έχει προκύψει με την ανάρτηση του Παύλου Πολάκη και την παραπομπή του στην Επιτροπή Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Μ. Μητσοπούλου: Πώς σχολιάζετε την ανάρτηση του Παύλου Πολάκη και τις αντιδράσεις που προκάλεσε; Θα κοστίσει εκλογικά το θέμα στο ΣΥΡΙΖΑ;
Νίκος Φίλης: Ο Πολάκης επανέλαβε απόψεις που είχε διατυπώσει πολλές φορές στο παρελθόν, με το γνωστό ύφος του, το οποίο ορισμένες φορές ξενίζει και συχνά προκαλεί αμηχανία σε μεγάλο μέρος των μελών και ψηφοφόρων του κόμματος. Η τελευταία ανάρτησή του, σε μια ουσιαστικά προεκλογική περίοδο, έδωσε την εντύπωση ότι θέλει να πάει στις εκλογές με προσωπική γραμμή, έξω από τη συλλογική εκπροσώπηση του κόμματος. Οι υποψήφιοι βουλευτές όμως δεσμευόμαστε από τη συλλογικά επεξεργασμένη πολιτική του κόμματος. Συνεπώς, η συμπεριφορά του σ. Παύλου δεν είναι αποδεκτή και ορθώς του ασκείται πολιτική κριτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει συντεταγμένες δημοκρατικές λειτουργίες, όπου πρέπει να συζητηθεί το θέμα…
Πρέπει να διαγραφεί;
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι με τη μέχρι τώρα συμπεριφορά του υφίσταται θέμα διαγραφής. Επειδή γνωρίζω τον Παύλο, πιστεύω ότι ο ίδιος με τη στάση του θα διευκολύνει να μη δημιουργηθούν περαιτέρω ψυχικά και άλλα ρήγματα στο χώρο. Προέχει η πανστρατιά για τη νίκη στις εκλογές. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να εκμεταλλευτεί, παραποιώντας την μάλιστα, την ανάρτηση Πολάκη για να θέσει ένα συνολικό ζήτημα ρεβάνς σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν του συγχωρεί ότι έδωσε τη μάχη για να βγει η χώρα από τα μνημόνια, τη ρύθμιση του χρέους και τη δημιουργία προϋποθέσεων δημοκρατικής, κοινωνικής και οικολογικής ανάπτυξης της χώρας. Για αυτό, με αφορμή την υπόθεση Πολάκη, ξανακούμε το αφήγημα των μνημονιακών, για τις πλατείες των αγανακτισμένων που δήθεν υπονόμευαν τη Δημοκρατία, για το ότι οποιαδήποτε κριτική προς τους θεσμούς συνιστά «λαϊκισμό» και «φασισμό», για το ότι το παλαιό πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στη χρεοκοπία, είχε δίκιο!
Αυτή η δηλητηριώδης και διχαστική επιλογή Μητσοτάκη θα επιχειρηθεί να σφραγίσει αρνητικά την προεκλογική αντιπαράθεση, οδηγώντας σε δεύτερη μοίρα την αναγκαία προγραμματική αναμέτρηση. Οι σκοπιμότητες της κυβέρνησης είναι βρώμικες αλλά κατανοητές. Η αιφνίδια ενεργοποίηση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, με την οποία επιχειρείται ποινική παρέμβαση στον πολιτικό διάλογο της χώρας, ανησυχεί κάθε δημοκρατικό πολίτη.Η ανάρτηση Πολάκη δεν καλεί σε βία, δεν συνιστά ποινικό αδίκημα. Μπορεί να διαφωνεί κανείς με τις απόψεις του, αλλά αλίμονο εάν αποτελούν αντικείμενο εισαγγελικής διερεύνησης. Πόσο μάλλον που αυτή η αιφνίδια δικαστική παρέμβαση είναι επιλεκτική. Θα σας θυμίσω ότι ο γραμματέας της ΝΔ Μαρινάκης είχε γράψει σε ανάρτησή του προ καιρού, ότι αν ζούσε στην εποχή του εμφυλίου θα σκότωνε τον Τσίπρα. Ο Γεωργιάδης, κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης, δήλωνε ότι η Τουλουπάκη πρέπει να πάει φυλακή, ενώ ήταν σε εξέλιξη η δίκη. Κι ακόμα, την εποχή της Συμφωνίας των Πρεσπών, φωτογραφίες βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σε αγχόνη και με την ένδειξη «προδότες» αναρτώνταν στους δρόμους και στο διαδίκτυο. Δεν είναι παράδοξο που τότε δεν είχε υπάρξει παρέμβαση της Δικαιοσύνης; Να θυμίσουμε και τη βραδυπορία της ηγεσίας της Δικαιοσύνης στην διερεύνηση του μεγάλου σκανδάλου των υποκλοπών; Τόσους μήνες μετά δεν έχει ακόμα κληθεί μάρτυρας να καταθέσει, ενώ από την Ευρωβουλή συνεχίζεται η έρευνα. Ούτε καν τα πολιτικά πρόσωπα που απομακρύνθηκαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό δεν έχουν κληθεί! Αντιθέτως ακούμε ότι θα ζητηθεί η άρση της ασυλίας του Πολάκη για να καταθέσει ανωμοτί, δηλαδή κατ’ ουσίαν ως κατηγορούμενος.
Υπάρχει ένα θεσμικό θέμα το οποίο δυστυχώς κανένα κόμμα δεν έθεσε κατά τη συνταγματική αναθεώρηση. Ο τρόπος διορισμού της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση δημιουργεί εξαρτήσεις που είναι δυνατόν να επηρεάσουν τη συνολική λειτουργία της τρίτης εξουσίας. Μόλις προχθές ο αρμόδιος κοινοτικός επίτροπος επισήμανε αυτή την ελληνική ιδιορρυθμία, που «καθιστά τη Δικαιοσύνη επιρρεπή σε πιθανή επιρροή από την εκτελεστική εξουσία». Αντί λοιπόν να συζητάμε την ανάγκη βαθιών δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, όπως είναι η επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από τη βουλή με αυξημένη πλειοψηφία, καταναλωνόμαστε σε προσωπικές διαμάχες και στοχοποιήσεις.
Στη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτες από Αλβανούς αστυνομικούς αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στο TV Creta ο πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης.
«Όταν ένα πρόσωπο πηγαίνει με καλάσνικοφ σε μία ξένη χώρα, υψώνει τη σημαία την ελληνική», ανέφερε χαρακτηριστικά με τη δημοσιογράφο να αναφέρει σε «ποια περιοχή ξένης χώρας όμως; Έχει μία ιδιαιτερότητα αυτή η περιοχή», με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζει:
«Είναι νότια Αλβανία. Το ξαναλέω και προσέχω τα λόγια. Είναι νότια Αλβανία όχι Βόρειος Ήπειρος. Είναι αλβανικά τα εδάφη, στην αλβανική κυριαρχία και εκεί ζούσε και ζει δυστυχώς σε μικρότερο βαθμό, διότι έχει φύγει πολύς κόσμος, η ελληνική μειονότητα. Αυτό είναι άλλη ιστορία. Φαντάζεστε να έρθει ένας Τούρκος στη Θράκη με ένα καλάσνικοφ και να υψώσει την τουρκική σημαία και να πυροβολεί εναντίον των αστυνομικών; Τι θα λέγατε εσείς;».
Στη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτες από Αλβανούς αστυνομικούς αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στο TV Creta ο πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης.
«Όταν ένα πρόσωπο πηγαίνει με καλάσνικοφ σε μία ξένη χώρα, υψώνει τη σημαία την ελληνική», ανέφερε χαρακτηριστικά με τη δημοσιογράφο να αναφέρει σε «ποια περιοχή ξένης χώρας όμως; Έχει μία ιδιαιτερότητα αυτή η περιοχή», με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζει:
«Είναι νότια Αλβανία. Το ξαναλέω και προσέχω τα λόγια. Είναι νότια Αλβανία όχι Βόρειος Ήπειρος. Είναι αλβανικά τα εδάφη, στην αλβανική κυριαρχία και εκεί ζούσε και ζει δυστυχώς σε μικρότερο βαθμό, διότι έχει φύγει πολύς κόσμος, η ελληνική μειονότητα. Αυτό είναι άλλη ιστορία. Φαντάζεστε να έρθει ένας Τούρκος στη Θράκη με ένα καλάσνικοφ και να υψώσει την τουρκική σημαία και να πυροβολεί εναντίον των αστυνομικών; Τι θα λέγατε εσείς;».
Στη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτες από Αλβανούς αστυνομικούς αναφέρθηκε σε συνέντευξή του στο TV Creta ο πρώην υπουργός Παιδείας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης.
«Όταν ένα πρόσωπο πηγαίνει με καλάσνικοφ σε μία ξένη χώρα, υψώνει τη σημαία την ελληνική», ανέφερε χαρακτηριστικά με τη δημοσιογράφο να αναφέρει σε «ποια περιοχή ξένης χώρας όμως; Έχει μία ιδιαιτερότητα αυτή η περιοχή», με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζει:
«Είναι νότια Αλβανία. Το ξαναλέω και προσέχω τα λόγια. Είναι νότια Αλβανία όχι Βόρειος Ήπειρος. Είναι αλβανικά τα εδάφη, στην αλβανική κυριαρχία και εκεί ζούσε και ζει δυστυχώς σε μικρότερο βαθμό, διότι έχει φύγει πολύς κόσμος, η ελληνική μειονότητα. Αυτό είναι άλλη ιστορία. Φαντάζεστε να έρθει ένας Τούρκος στη Θράκη με ένα καλάσνικοφ και να υψώσει την τουρκική σημαία και να πυροβολεί εναντίον των αστυνομικών; Τι θα λέγατε εσείς;».
«Είχα εμπιστοσύνη σε αυτό που έλεγαν οι Έλληνες επιστήμονες, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό», σημειώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης, σε ανάρτηση του στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook στο οποίο εξηγεί γιατί εμβολιάστηκε -«χωρίς δισταγμό», όπως λέει- με το σκεύασμα της AstraZeneca.
Και προσθέτει: «Το εμβόλιο φέρνει βιολογική ασφάλεια και ψυχική απελευθέρωση από το φόβο. Μην υποτιμάτε αυτό το δώρο της Επιστήμης, αυτό το βήμα προς την ελευθερία, αν ανήκετε στις ομάδες εμβολιασμού. Ειδικά οι υγειονομικοί ανάμεσά σας, που δίνετε με θάρρος τη μάχη της πρώτης γραμμής».
Ολόκληρη η ανάρτηση Φίλη:
«Γιατί εμβολιάστηκα (χωρίς δισταγμό)
Καθώς έχει περάσει 20μερο από τον εμβολιασμό μου με την πρώτη δόση του AstraZeneca, θα ήθελα να κάνω μια μικρή συμβολή στη συζήτηση που απασχολεί έντονα την κοινή γνώμη. Φυσικά, δεν μιλώ ως επιστήμονας, ούτε ως πολιτικός αυτή τη φορά. Ως απλός πολίτης, και μόνο.
Έτυχε να έχω ραντεβού για τον εμβολιασμό, σύμφωνα με την ηλικιακή μου ομάδα, στις 16 Μαρτίου. Την επομένη δηλαδή που οι μισές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία κ.ά.) ανέστειλαν τη χορήγησή του. Δεν θα ισχυριστώ ότι άκουσα την είδηση και την προσπέρασα. Αλλά δεν κλονίστηκα τόσο, ώστε να μην προσέλθω για τον εμβολιασμό μου.
Ποιοι ήταν οι δύο κύριοι λόγοι: Πρώτον, είχα εμπιστοσύνη σε αυτό που έλεγαν οι Έλληνες επιστήμονες, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Αφού τους ακούγαμε από την αρχή της πανδημίας, έπρεπε να τους ακούσουμε κι αυτή την κρίσιμη στιγμή. Δεύτερον, γιατί ως κοινός νους, αντιλαμβανόμουν ότι το «ένα στο εκατομμύριο», ακόμα και το «ένα στις εκατό χιλιάδες» είναι πολύ-πολύ μικρότερο, ασύγκριτα μικρότερο, από την πιθανότητα θανάτου ή επώδυνης νοσηλείας από τον κορονοϊό.
Τον απλό πολίτη, που φοβάται και κάνει πίσω, τον καταλαβαίνω. Δεν θα τον κρίνω, ειδικά από τη στιγμή που τα μηνύματα που λαμβάνει καθημερινά, με ρυθμό ριπής πολυβόλου, είναι εν πολλοίς αντιφατικά. Αλλά αν θέλει να ακούσει μια φωνή μη ειδικού, ας είναι αυτή: το ρίσκο είναι τόσο μικρό, οι κίνδυνοι για μας και τους κοντινούς μας ανθρώπους τόσο μεγάλοι, που το εμβόλιο είναι η αυτονόητη επιλογή.
Ας έχουν υπόψη και κάτι άλλο όσοι διστάζουν: καθημερινά, συναντώ ανθρώπους που ζητούν να εμβολιαστούν, χωρίς να έχουν ακόμα το δικαίωμα. Για παράδειγμα, επί ένα χρόνο οι εκπαιδευτικοί των σχολείων ειδικής αγωγής, πηγαίνουν στις τάξεις τους απροστάτευτοι, χωρίς εμβολιασμό. Μετά από άπειρες πιέσεις, πολιτικές και συνδικαλιστικές, πήραν σειρά, αλλά ο εμβολιασμός τους μόλις τώρα ξεκινά. Το εμβόλιο φέρνει βιολογική ασφάλεια και ψυχική απελευθέρωση από το φόβο. Μην υποτιμάτε αυτό το δώρο της Επιστήμης, αυτό το βήμα προς την ελευθερία, αν ανήκετε στις ομάδες εμβολιασμού. Ειδικά οι υγειονομικοί ανάμεσά σας, που δίνετε με θάρρος τη μάχη της πρώτης γραμμής».
Το αρχέτυπο του κινηματογραφικού ντόμπρου και καθαρού μεροκαματιάρη, ο σταράτος μάγκας της διπλανής πόρτας και σύμβολο της ελληνικής ψυχής δηλαδή, δεν είναι άλλο από τον μοναδικό από κάθε άποψη Νίκο Φέρμα.
Ο ηθοποιός που καθιερώθηκε στη μανιέρα του μπεσαλή και μετατράπηκε σε έναν από τους μεγάλους δευτεραγωνιστές του ελληνικού πανιού εμφανίστηκε σε αμέτρητες κυριολεκτικά ταινίες, που ανάλογα με την πηγή κυμαίνονται μεταξύ 120-150 φιλμ!
Ο εμβληματικός δευτερορολίστας των δεκαετιών του 1950 και του 1960 ανάγκαζε μάλιστα τις παραγωγές να καθυστερούν τα γυρίσματά τους αν τον ήθελαν -που τον ήθελαν διακαώς- στο καστ τους, καθώς οι τόσες κινηματογραφικές υποχρεώσεις του δεν του άφηναν χρόνο για χασομέρι, σε πλήρη αντίθεση δηλαδή με τους χαλαρούς ήρωες που ενσάρκωνε συνήθως.
Ο φτωχός βιοπαλαιστής της ζωής, ο φουκαριάρης παλιατζής, ο αμίμητος μικροπωλητής, ο πολυτεχνίτης του μόχθου, ο λωποδυτάκος χαρτοπαίκτης, ακόμα και ο πατέρας αυστηρών αρχών του ελληνικού σινεμά έμεινε στις καρδιές μας ως ο βαρύμαγκας-καρικατούρα της οθόνης, καθώς ο Φέρμας έτσι ήταν και στη ζωή του.
Αυθεντικός και ειλικρινής, ο κλασικός δευτεραγωνιστής μεταπήδησε στην ηθοποιία πρώτης γραμμής σαρώνοντας θέατρο και κινηματογράφο με μοναδικό εφαλτήριο τις τεράστιες υποκριτικές του ικανότητες, χωρίς σταριλίκια και παρασκηνιακές διασυνδέσεις, παραμένοντας ένας χείμαρρος που ξεχείλιζε οθόνη και σανίδι.
Ο απόλυτος άνθρωπος της πιάτσας ήταν τόσο πειστικός στους ρόλους του καθώς έτσι ακριβώς ήταν και στη ζωή του: ένας σωστός μάγκας και άρχοντας. Ήσυχος πάντα και επαγγελματίας από τους λίγους, είχε το συνήθειο να φουμάρει το χασίσι παντού και μια μακρά σειρά από κωμικοτραγικά περιστατικά έχουν μείνει θρυλικά στην εθνική μας κινηματογραφία. Κανείς δεν είχε εξάλλου πρόβλημα με αυτό, καθώς ο Φέρμας ήταν πάντα ευχάριστος τύπος αλλά και τρομερός συνεργάτης, πάντοτε πρόθυμος και δουλευταράς.
Ο γνωστός σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος αφηγήθηκε την πρώτη του επεισοδιακή γνωριμία με τον Νίκο Φέρμα στο βιβλίο του «Ένας σκηνοθέτης θυμάται»: «Με πλησιάζει ένας μάγκας βαρύς με το αργό λικνιστικό του περπάτημα εκείνο το πρωινό στο γύρισμα. Είναι ο Νίκος Φέρμας. Συρτή φωνή, νωθρή κίνηση, ματιά θαμπή. -Είσαι για μια τζούρα αφεντικό; -Τι τζούρα, ρωτάω παραξενεμένος. -Μια ρουφηξιά για. -Δεν καπνίζω. -Δεν είναι καπνός. Χόρτο είναι. -Τα χόρτα με πειράζουν στο στομάχι. -Τα λάχανα σε πειράζουν. Κι ετούτο δεν είναι λάχανο. Είναι ανθός. Τράβα μία και θα αρχίσεις να πετάς. Και τα πλάνα θα σου ’ρχονται το ένα μετά το άλλο σαν σύννεφα που τα κυνηγάει ο νοτιάς»!
Ο Φέρμας δεν φοβόταν να παραδεχτεί δημόσια ότι φούμαρε χασίσι και ποτέ δεν έκρυψε την έξη του, ούτε όταν μπήκε το «χόρτο» στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Όχι μόνο το απολάμβανε, αλλά σκάρωνε και φάρσες στους μη μυημένους. Ένα από τα γνωστότερα θύματα του χιούμορ του ήταν ο Σωτήρης Μουστάκας, που πρωτόβγαλτος ακόμα στο θέατρο μοιραζόταν με τον Φέρμα το ίδιο καμαρίνι, το οποίο συνήθιζε να μετατρέπει σε τεκέ ο τελευταίος. Νεαρότατος και άβγαλτος καθώς ήταν ο Μουστάκας, ρώτησε κάποια στιγμή τον Φέρμα για το περιεχόμενο του τσιγάρου του και εισέπραξε την απάντηση ότι ήταν φάρμακο για το στομάχι.
Λίγες μέρες αργότερα, κατέφτασε στο θέατρο με στομαχόπονο ο Μουστάκας και ζήτησε από τον συνάδελφό του μια τζούρα από το θεραπευτικό βοτάνι. Έκπληκτος ο Φέρμας, αντιλήφθηκε ότι ο Μουστάκας δεν είχε καταλάβει ότι κάπνιζε χασίς, όταν και γύρισε και του είπε χωρίς περιστροφές: «Μα καλά, ρε Κύπριε, δεν κατάλαβες τι είναι; Χασίσι είναι»!
Αυτός ήταν ο εξαίσιος καρατερίστας του ελληνικού σινεμά, ένας άνθρωπος απλός τόσο μέσα όσο και έξω από το μεγάλο πανί. Γι’ αυτό και ενσάρκωσε εξάλλου ιδανικά τους ανθρώπους της πιάτσας και του περιθωρίου, τους νταήδες, κομπιναδόρους και λαϊκούς τύπους της κοινωνίας, πάντα με την απαράμιλλη ζωντάνια και τη χαρακτηριστική πειστικότητά του…
Ποιος μπορεί να τον ξεχάσει ως αυστηρό πατέρα στον «Μπακαλόγατο», όταν γυρνά στη Μαρίκα Νέζερ και σχολιάζει τα προξενιά που εκείνη φέρνει σωρηδόν για τη μοναχοκόρη του: «Έχει όμως ο γαμπρός υπ’ όψιν του πως εμάς μας λείπουν 99 δραχμές για να βάλουμε στην μπάντα κάνα κατοστάρικο;»!
Πρώτα χρόνια
Ο Νίκος Φέρμας γεννιέται ως Νίκος Χατζηανδρέου το 1905 σε χωριουδάκι της Λέσβου μέσα σε φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο μεροκαματιάρης πατέρας με το μικρό κτηματάκι πέθανε ότι ο μοναχογιός του ήταν δεν ήταν τριών ετών και μάνα και γιος εγκαταστάθηκαν τότε στη Μυτιλήνη, όπου και δούλευε οικιακή βοηθός στα αρχοντικά για να μεγαλώσει τον Νίκο.
Το σχολείο δεν το τέλειωσε ο Φέρμας, μιας και η καταραμένη φτώχεια τον έβγαλε στη βιοπάλη ήδη από πολύ νωρίς. Έκανε τα πάντα, πέρασε από πάμπολλες δουλειές του ποδαριού και μέσω των διασυνδέσεων της μάνας του βρέθηκε κάποια στιγμή κλητήρας τραπεζικού υποκαταστήματος.
Παρά το γεγονός ότι η θέση ήταν πολλά υποσχόμενη και σωστό χρυσωρυχείο για τη φτωχή φαμίλια, η στολή που φορούσε ο Φέρμας με τα χρυσά κουμπιά και το πηλίκιο τού την έδινε στα νεύρα! Δεν άντεχε τις τυπικότητες και τις πειθαρχίες, ούτε και τη δουλοπρέπεια με την οποία τον ανάγκαζαν να φέρεται στους πελάτες. Κι έτσι τα παρατά και ψάχνει πάλι για δουλειά, καθώς φαινόταν να μη στεριώνει πουθενά.
Παρά το γεγονός ότι πολλοί τον θεωρούσαν αλήτη στην τοπική κοινωνία, ο Φέρμας είχε πάντα αγάπη για το θέατρο και τα «καλλιτεχνικά», όπως έλεγε, αν και δεν είχε εμπλακεί μέχρι τότε σε καμιά τέτοια δραστηριότητα. Αν και η μοίρα θα του χτυπούσε σύντομα την πόρτα…
Ο Φέρμας ηθοποιός
Είμαστε στα 1923, όταν η Μικρασιατική Καταστροφή αποβιβάζει στη Μυτιλήνη τον γνωστό ηθοποιό της εποχής Δημήτρη Βερώνη, ο οποίος ξεριζώθηκε από τον τόπο του και έψαχνε πια δουλειά στη Λέσβο. Μην έχοντας τι να κάνει, συγκροτεί τον δικό του θίασο από ντόπιους ερασιτέχνες που «τα έλεγαν» και αρχίζει να δίνει παραστάσεις στο νησί.
Αυτός θα ανακαλύψει τον Φέρμα και το υποκριτικό του ταλέντο, καθώς ο βετεράνος ηθοποιός είχε τον τρόπο του να ξετρυπώνει τα φιντάνια. Ο Βερώνης ήταν αυτός που σκαρφίστηκε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Φέρμας», όταν σιγουρεύτηκε ότι ο 18χρονος νεαρός είχε το μικρόβιο της υποκριτικής.
«-Πώς σε λένε;», τον ρώτησε ο Βερώνης, «-Νίκο Χατζηανδρέου. -Νίκο Χατζηανδρέου; Αυτό το όνομα, παιδί μου, είναι ακατάλληλο για το θέατρο. Θα το αλλάξουμε». Κι αφού σκέφτηκε λίγο, αποφάνθηκε τελικά: «-Θα λέγεσαι Φέρμας. Νίκος Φέρμας. Σ’ αρέσει;». Αδιάφορος ο φέρελπις ηθοποιός για το νέο του όνομα, δεν έφερε καμία αντίρρηση, αν και έμελλε να καθιερωθεί σε λίγα χρόνια τόσο στο σανίδι όσο και το πανί με το ψευδώνυμο που δέχτηκε απρόθυμα και χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το περιοδεύον μπουλούκι του Βερώνη έδωσε αρκετές παραστάσεις στη Μυτιλήνη και ο Φέρμας ανδρώθηκε υποκριτικά δίπλα στον μέντορά του. Κι έτσι, όταν διαλύθηκε ο θίασος και πιστεύοντας πια στις ικανότητές του, κατέβηκε στην Αθήνα για να κυνηγήσει το όνειρο της ηθοποιίας, σε πείσμα όλων!
Μέσα σε δύο χρόνια, θα βρεθεί να σπουδάζει στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου και να παίζει στο αισχύλειο θεατρικό «Επτά επί Θήβας» στο νεοσύστατο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά, κάνοντας το αθηναϊκό ντεμπούτο του. Αφού πήρε μέρος σε όλες τις παραστάσεις των επόμενων σεζόν, δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, έγινε αργά αλλά σταθερά αναπόσπαστο μέλος της αθηναϊκής θεατρικής σκηνής, γινόμενος κάποια στιγμή περιζήτητος από τους θεατρώνηδες και τους σκηνοθέτες.
Εμφανίστηκε δίπλα στους Χορν, Αυλωνίτη, Κωνσταντάρα, Χατζηχρήστο, Φωτόπουλο, Λαμπέτη, Βουγιουκλάκη, Καρέζη και τους άλλους μεγάλους πρωταγωνιστές της εποχής και όλοι είχαν να πουν έναν καλό λόγο για κείνον.
Με τον Χατζηχρήστο συνδέονταν με βαθιά φιλία και ο Φέρμας ήταν βασικός συνεργάτης του, καθώς κανείς δεν ενσάρκωνε καλύτερα τον τύπο του απλού λαϊκού ανθρώπου. Ο Φέρμας διακρίθηκε κυρίως σε έργα πρόζας αλλά και στη μεγάλη επιθεώρηση του καιρού…
Καριέρα στο σινεμά
Μποέμ από τους λίγους, ο Φέρμας έγινε βασικό μέλος των συντροφιών που περνούσαν τα βράδια τους με κρασί και λογοτεχνικές συζητήσεις και αποτελούνταν από ποιητές, πεζογράφους και ηθοποιούς. Έχοντας κάνει ήδη όνομα στο θεατρικό σανίδι και με πείρα χρόνων πια στις πλάτες του, ήταν ώρα να τον ανακαλύψει και ο ελληνικός κινηματογράφος.
Ο Φέρμας ντεμπουτάρει το 1948, όντας πια 43 ετών, στο φιλμ του Σακελλάριου «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται», και δεν φεύγει ποτέ από τα κινηματογραφικά πράγματα, μέχρι το 1972, όταν θα τον προλάβαινε αναπάντεχα ο θάνατος. Ο μεγάλος δευτερορολίστας πήρε μέρος σε αμέτρητες κυριολεκτικά ταινίες που δύσκολα μπορεί να απαριθμήσει κανείς!
Αν και όλοι τον θυμόμαστε στους χαρακτηριστικότερους ίσως ρόλους του που άφησαν εποχή: «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Ποτέ την Κυριακή», «Καλώς ήλθε το δολάριο», «Λόλα», «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης», «Η χαρτοπαίχτρα», «Της κακομοίρας», «Ανθισμένη αμυγδαλιά», «Όσα κρύβει η νύχτα», «Ο παπατρέχας», «Τρεις κούκλες κι εγώ» κ.ά.
Ο Φέρμας έπαιξε τα πάντα και τα έπαιξε με τον χαρακτηριστικό του τρόπο, από δράματα μέχρι και κωμωδίες, με την ίδια απροσχημάτιστη απλότητα που διακρίνει τους πραγματικά μεγάλους. Μέσα σε είκοσι χρόνια κινηματογραφικής καριέρας, πρόλαβε να ερμηνεύσει πλήθος ρόλων και τύπων και να μας χαρίσει αξιομνημόνευτες ατάκες που όλοι θυμόμαστε…
Ο Φέρμας είχε ανέβει καλλιτεχνικά και τα είχε πράγματι καταφέρει, αν και πάντα στεκόταν απέναντι στη ζωή και την επιτυχία με μια επιβλητική αδιαφορία που έκανε σε όλους εντύπωση. Ο ηθοποιός παντρεύτηκε με την ηθοποιό Άννα Παντζίκα, με την οποία έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του, αποτελώντας ένα από τα πιο πετυχημένα ζευγάρια της ελληνικής showbiz, πράγμα όχι και τόσο συνηθισμένο για τα θεατρικά ζευγάρια.
Θρυλείται ότι στον γάμο του Φέρμα ο Αλέκος Σακελάριος, για να του κάνει πλάκα, έβαλε χασίσι μέσα στο θυμιατό του παπά, με αποτέλεσμα πολλοί από τους καλεσμένους να ζαλιστούν! Αλλά και ο θιασάρχης Βασίλης Μπουρνέλης κάθε φορά που περνούσε έξω από το καμαρίνι του συνήθιζε να τον πειράζει για την καπνίλα λέγοντας: «Αγιασμό έχουμε πάλι σήμερα;».
Αυτός ήταν ο λατρεμένος Νίκος Φέρμας, ένας άνθρωπος που αντιμετώπισε τη ζωή με το χιούμορ και τη χαλαρότητα που της πρέπει. Έφυγε ξαφνικά από τον κόσμο στις 14 Αυγούστου 1972, όταν τον πρόδωσε η τρυφερή του καρδιά.
O πολιτικός κύκλος του Αλέξη Τσίπρα έχει κλείσει». Την κατηγορηματική αυτή δήλωση έκανε ο πρώην υπουργός και στέλεχος σήμερα της Νέας Αριστεράς – Νίκος Φίλης σε τηλεοπτική του συνέντευξή κληθείς να σχολιάσει τα τεκταινόμενα στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.
«Για μένα ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας σύντροφος με τον οποίο περάσαμε δύσκολες ώρες μαζί και που νομίζω ότι ο πολιτικός του κύκλος στην παρούσα φάση έχει τελειώσει» ανέφερε.
Επίσης σημείωσε – μιλώντας στο Open: «Με θλίψη παρακολούθησα το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια εξέλιξη εκφυλισμού ενός χώρου ο οποίος προσέφερε πολλά στην κοινωνία και στον λαό μας. Είναι μια εξέλιξη η οποία επιβεβαιώνει με τον πιο ακραίο τρόπο τους φόβους που είχαμε όταν φεύγαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Φεύγει το “Α” της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ».
«Ο Κασσελάκης λέει ότι έχει στο μυαλό του το κόμμα του Μπάιντεν. Εδώ, όμως, θα μιλάμε για ένα μικρό κόμμα – μπαλαντέρ εξουσίας», τόνισε και σημείωσε πως:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα αρχηγικό κόμμα με τον Τσίπρα επικεφαλής. Ήταν, όμως, και ένα κόμμα που είχε την πνοή των κινημάτων της Αριστεράς και γενικά της δημοκρατικής ανατροπής», επεσήμανε.
Σημείωσε, δε, πως «πλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα Κασσελάκη».
«Ο Κασσελάκης έχει ύφος Τραμπ»
Σε ερώτηση αν δικαιώθηκε για το «ύφος Τραμπ» που είχε αποδώσει στον Στέφανο Κασσελάκη απάντησε:
«Σήμερα το λένε όλοι ότι έχει ύφος Τραμπ. Ο ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύεται είναι αυταρχισμός και αλαζονεία. Το φαινόμενο Κασσελάκη θα πάει σε άλλα κόμματα και σε άλλους πολιτικούς χώρους. Είναι η απαξίωση μέσω της μεταδημοκρατίας».
Ο πρώην υπουργός άσκησε κριτική στον Αλέξη Τσίπρα για την επιλογή του εισηγηθεί στο κόμμα την εκλογή προέδρου από τη βάση, θεωρώντας ότι από αυτή τη διαδικασία προέκυψαν φαινόμενα εκφυλιστικά: «Για έναν κόσμο ο οποίος σήμερα επικρατεί στον χώρο του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ είναι παρελθόν ο κ. Τσίπρας. Άνοιξε, όμως, ο ίδιος την πόρτα σε αυτόν τον κόσμο».
Τέλος, σε ερώτηση αν μέλη που ενδεχομένως αποχωρίσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν θέση στη Νέα Αριστερά είπε:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν υπάρχει σήμερα.
Η Νέα Αριστερά δεν κάνει face control. Είναι προφανές ότι άνθρωποι που βρίσκονται σήμερα στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να αναζητήσουν μια συμπόρευση μαζί μας.
Δεν θέλουμε να είμαστε ένα κομμάτι της διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ, θέλουμε να είμαστε κάτι καινούργιο».
Θλίψη έχει σκορπίσει στο πανελλήνιο ο θάνατος της Φώφης Γεννηματά, η οποία έφυγε από τη ζωή στα 56 της μόλις χρόνια, χτυπημένη από τον καρκίνο.
Χιλιάδες είναι οι χρήστες των social media που είχαν κάτι να γράψουν για τη Φώφη Γεννηματά, είτε τη γνώριζαν προσωπικά, είτε όχι.
Ανάμεσα στα μηνύματα βαθιάς θλίψης και σπαραγμού για τον χαμό της προέδρου του ΚΙΝΑΛ, ήταν και αυτό του δημοσιογράφου Νίκου Υποφάντη, ο οποίος γύρισε τον χρόνο 12 χρόνια πίσω και θυμήθηκε τη στιγμή που η Φώφη Γεννηματά τον στήριξε, όταν ο τότε 3,5 ετών γιος του έδινε τη δική του μάχη με τον καρκίνο.
“Είναι χειμώνας 2009 όταν έρχεσαι στο αντικαρκινικό ‘παλιό’ νοσοκομείο Παίδων. Το παιδί δίνει αγώνα τρομερό να κρατηθεί στην ζωή. Ήσουν η μόνη που με την αγκαλιά σου, ήξερες πως αισθάνεται η οικογένεια. Τεράστιο ευχαριστώ για το κουράγιο που μας έδωσες! Αντίο”, έγραψε στο Twitter ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ.
Σε παλιότερη συνέντευξή του ο Νίκος Υποφάντης είχε αποκαλύψει για τη μάχη του γιου του με τον καρκίνο: “Ήταν 3,5 ετών και χαροπάλευε με τον καρκίνο. Να μη συμβεί σε κανέναν, να σου φέρουν το παιδί σου σχεδόν νεκρό δυο και τρεις φορές”.
Είναι χειμώνας 2009 όταν έρχεσαι στο αντικαρκινικό "παλιό" νοσοκομείο Παίδων.Το παιδί δίνει αγώνα τρομερό να κρατηθεί στην ζωή. Ήσουν η μόνη που με την αγκαλιά σου,ήξερες πως αισθάνεται η οικογένεια.Τεράστιο ευχαριστώ για το κουράγιο που μας έδωσες!Αντίο #Φωφη_Γεννηματα !#Φώφηpic.twitter.com/FAbOqqbKfF
Ο Νίκος Υποφάντης σε συνέντευξή του στην εκπομπή της Φαίης Σκορδά, μίλησε και για το πόσο δύσκολο είναι το να συνδυάσεις τη δουλειά με την οικογένεια.
Ακόμα, ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής αναφέρθηκε στη μάχη που είχε δώσει ένας από τους τρεις γιους του με τον καρκίνο, στην παιδική του ηλικία.
Μιλώντας για το πώς συνδύασε τη δουλειά του με την δημιουργία οικογένειας, είπε πως: «Δεν ήταν εύκολο. Όταν είχα τον γιο μου 9 μηνών περίμενε η σύζυγός μου να κάνουμε Πάσχα, κι εγώ έλειψα 11 μέρες.
Με έπαιρνε τηλέφωνο πρωί, μεσημέρι, βράδυ και με “χώριζε” και μόλις γύρισα πίσω μου είπε ότι δεν ξέρει αν θέλει να κάνει άλλα παιδιά μαζί μου! Τελικά ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί μας και κάναμε και ένα τρίτο. Δύσκολο πράγμα γιατί τα παιδιά δεν τα βλέπεις, αλλά χαίρονται που έχουν έναν μπαμπά ενεργό!».
Σε ερώτηση που δέχθηκε για τη μάχη του γιου με τον καρκίνο, ο Νίκος Υποφάντης εξομολογήθηκε ότι: «Πέρασε αυτό. Είναι καλά τώρα, είναι λεβένταρος. Απλά σε όλους τους γονείς που τυγχάνει να περνούν τα παιδιά τους σοβαρό πρόβλημα και χρειάζεται να νοσηλευτούν, να έχουν πίστη στην επιστήμη. Δεν είναι εύκολο να ακούς ότι το παιδί σου έχει καρκίνο, ζορίζεσαι. Έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου! Το περιμένεις ενδεχομένως για σένα, αλλά δεν το περιμένεις για το παιδί».
