Ανοίγει ο δρόμος και για αγορά καινούργιων ελαστικών με επιδότηση.
Μετά τις επιδοτήσεις για αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ανοίγει η συζήτηση για αγορά ελαστικών, πού θα μειώνουν τόσο την κατανάλωση καυσίμου όσο και τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.
Η «συζήτηση» περί εκπεμπόμενων στην ατμόσφαιρα ρύπων από αυτοκίνητα έχει περάσει στο επόμενο επίπεδο μεταξύ θεσμών και κατασκευαστών.
Εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα δεν αφορά μόνο τις εκπομπές των συμβατικών μοντέλων από την εξάτμιση του θερμικού κινητήρα τους αλλά και τους ρύπους που εκπέμπονται σε όλη τη διάρκεια ζωής ενός οχήματος, αρχής γενομένης από την κατασκευή του στο εργοστάσιο.
Μάλιστα στο τραπέζι έχει πέσει για τα καλά και η συζήτηση που αφορά τους ρύπους που εκπέμπει ένα αυτοκίνητο κατά τη χρήση του, τόσο από τα φρένα -από τη φθορά στα τακάκια- όσο και από τα ελαστικά, με την τριβή τους στο οδόστρωμα και την απελευθέρωση μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα.
Ειδικά για τα ελαστικά, σε επίπεδο Ε.Ε. φαίνεται πως υπάρχει ήδη το νομικό πλαίσιο που επιτρέπει στα κράτη-μέλη να επιδοτούν, εκτός από την αγορά των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, και την αγορά «πράσινων» ελαστικών, τα οποία και ταξινομούνται από πλευράς απόδοσης στις κατηγορίες Α και Β και αφορούν τις επιδόσεις τους στην αντίσταση της κύλισης και το κράτημα σε βρεγμένο οδόστρωμα.
Η επιδότηση θα είναι 200 ευρώ ανά τετράδα
Σύμφωνα με το ιταλικό motori, τον περασμένο Νοέμβριο ο Fabio Bertolotti, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Κατασκευαστών Ελαστικών και Πλαστικών «Assogomma» στην Ιταλία, έκανε πρόταση στην ιταλική κυβέρνηση για την εφαρμογή αυτού του είδους των επιδοτήσεων.
Ένα μέτρο με διπλή θετική επίδραση αφού η τοποθέτηση «πράσινων» ελαστικών από τις κατηγορίες A και B που μειώνει τις εκπομπές ρύπων και βελτιώνει παράλληλα και την οδική ασφάλεια στους δρόμους για όλους τους χρήστες.
Πόσο μπορούν να μειώσουν την κατανάλωση καυσίμων
Σύμφωνα με πηγές η Ιταλία καταναλώνει 40 δισ. λίτρα καυσίμων ετησίως (βενζίνη και πετρέλαιο) και η χρήση ελαστικών κατηγορίας Α ή Β μπορεί να μειώσει αυτή την ποσότητα κατά δύο ολόκληρα δισεκατομμύρια λίτρα. Ως αποτέλεσμα η ετήσια μείωση στις εκπομπές CO2 μπορεί να ανέλθει ακόμη και στα επτά εκατ. τόνους, ενώ κερδισμένη βγαίνει και η τσέπη του καταναλωτή με συνολική μείωση εξόδων πάνω από τέσσερα δισ. ευρώ ανά έτος.
Το ύψος της επιδότησης που συζητείται ανέρχεται στα 200 ευρώ για κάθε σετ, ένα ποσό που μπορεί να μειώσει σημαντικά το έξοδο για την αγορά καινούριων ελαστικών με το σύνολο σε πρώτη φάση να φτάνει στα 20.000.000 ευρώ.
Η Ελένη Γερασιμίδου είναι πολλά χρόνια μέλος του ΚΚΕ, έχει εκλεγεί τρεις φορές βουλευτής του κομμουνιστικού κόμματος παρότι στις εκλογές του 2023 δεν κατάφερε να μπει η ίδια στη Βουλή.
Παρόλα αυτά σχολίασε τα αποτελέσματα των εκλογών μιλώντας πρόσφατα στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου. Μεταξύ άλλων κλήθηκε να σχολιάσει και την είσοδο στη Βουλή του κόμματος Σπαρτιάτες, το οποίο εμφανίστηκε από το πουθενά και μετά την εκλογή του, ο πρόεδρός του ευχαρίστησε τον καταδικασμένο και φυλακισμένο για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη.
Η ηθοποιός και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ δε μάσησε τα λόγια της και είπε τα πράγματα με το όνομά τους για την έκπληξη αυτή των Σπαρτιατών στο κοινοβούλιο.
Πώς είδατε τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών;
Αναμενόμενα. Το αισιόδοξο είναι ότι το ΚΚΕ ανέβηκε και θα ήταν ακόμη πιο ανεβασμένο, αλλά η απλή αναλογική δεν ευνοεί τέτοιες καταστάσεις. Αυτό που δεν περίμενε κανείς ήταν η είσοδος των “Σπαρτιατών”, ήταν η δυσάρεστη έκπληξη.
Περιμένατε ότι το κόμμα αυτό θα πήγαινε καλά;
Τι να περιμένουμε από ένα κόμμα που το γνωρίσαμε πριν λίγες μέρες; Μέσα από τη φυλακή δίνονταν οι εντολές. Πρέπει να αρχίσουμε πάλι να προσέχουμε πώς κυκλοφορούμε τις νύχτες, γιατί και η Χρυσή Αυγή πάντα έτσι δρούσε. Ξέρω άνθρωπο που έχει πάει επτά φορές στο νοσοκομείο από μέλη της Χρυσής Αυγής.
Στο μετρό, αλλά και στα λεωφορεία, αν ψάξεις αφορμή να τσακωθείς, πέτυχες διάνα. Σου δίνουν την αιτία έτοιμη στο χέρι μαζί με την αφορμή.
Εχτές, για παράδειγμα, πήρα με τη φίλη μου, την Ελένη, το μετρό από τη στάση «Πανεπιστήμιο», για να πάμε στον Άγιο Δημήτριο. Μια στάση μετά, επιβιβάστηκε στο βαγόνι μας μια οικογένεια με ένα αγοράκι περίπου 5 ετών. Η μητέρα, πριν καν μπει, είχε τεντώσει το κεφάλι της και έψαχνε με άγχος και ανυπομονησία μια ελεύθερη θέση, για να παλουκωθεί η ίδια ή να παλουκώσει το παιδί της.
Όταν είδε, ότι όλες οι θέσεις ήταν κατειλημμένες, άρχισε να κοιτάει με αηδία και απέχθεια τους καθιστούς επιβάτες και πιο πολύ εμάς, σαν να μας έλεγε: «Ακόμα κάθεστε μουλάρες; Σηκωθείτε βρε αίσχη της κοινωνίας να κάτσει το παιδάκι». Μετά από κανα δυο λεπτά, είπε δυνατά: “Μην ανησυχείς αγοράκι μου, κάποιος θα κατέβει σύντομα και θα μπορέσεις κι εσύ να κάτσεις να ξεκουραστείς λιγάκι”. Σοβαρά τώρα;
Το παιδάκι ήταν πολύ γλυκούλι και από τον τρόπο, που με κοίταζε, κατάλαβα, ότι δεν το ένοιαζε και πολύ να κάτσει, ούτε καιγόταν να βρει άδεια θέση. Όταν κάποιος σηκώθηκε για να κατέβει, η γυναίκα με ένα της σάλτο, έκατσε στη θέση, μην προλάβει κανείς να της την πάρει.
Ως γονιός κι εγώ, καταλαβαίνω, πόσο κουραστική μπορεί να γίνει η μητρότητα – ειδικά αν είσαι σε ένα πολυσύχναστο τρένο. Και είναι αλήθεια, ότι η αναπηρία ενός ατόμου ή η ανάγκη του για μια θέση μπορεί να μην είναι άμεσα ορατή σε εμάς. Σαν μάνα, όμως, δεν θα έψαχνα σαν την τρελή μια θέση, για να βολέψω το παιδί μου. Τουναντίον, θα το σήκωνα, για να κάτσει κάποιος, που το έχει ανάγκη. Μπορεί να σταθεί όρθιο δίπλα μου, δεν θα πάθει κάτι.
Σε κάποιες χώρες είναι υποχρεωτικό βάσει νόμου να προσφέρεις τη θέση σου σε κάποιον, που τη χρειάζεται, ενώ σε άλλες τα παιδιά αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες, άρα έχουν κάθε δικαίωμα να κάθονται και ας είναι όρθια μια έγκυος ή ένας τυφλός.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να δώσει σε κάποιον άλλο το κάθισμά του, αλλά όλα έχουν κάποιο όριο. Δεν μπορείς, κυρία μου, να έχεις το 5χρονο να κάθεται και δίπλα η γιαγιά, που είναι 100 χρονών και έχει μαγκούρα να στέκεται όρθια, είναι τουλάχιστον αγενές. Δεν φταίει το παιδί σε καμία περίπτωση, αλλά η νοοτροπία των γονέων.
Το παιδάκι, ζωή να έχει, είναι υγιέστατο και παίζει όλη μέρα κυνηγητό και ποδόσφαιρο με τα άλλα παιδάκια της γειτονιάς. Έχει αντοχές και δεν θα πάθει τίποτα να σταθεί όρθιο για 10 λεπτά, μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας.
Η Jean Twenge, γνωστή συγγραφέας, είπε κάτι πολύ εύστοχο, ότι δηλαδή είναι η τάση της εποχής, που κάνει τους γονείς να παραχαϊδεύουν τα παιδιά τους. «Παλιά ένα 7χρονο» είπε, «μπορούσε να πάει και να γυρίσει μόνο του απ’ το σχολείο. Εάν κάνεις κάτι τέτοιο τώρα, θα σε πουν τουλάχιστον τρελή. Τόσο τρελή, που μπορεί να σου φέρουν και την Πρόνοια. Το 2015 συνελήφθησαν δύο γονείς, επειδή άφησαν τα παιδιά τους ηλικίας 6 και 10 ετών να παίξουν στο πάρκο, που ήταν δυο τετράγωνα πιο κάτω από το σπίτι τους. Προκειμένου να πάρουν πίσω τα παιδιά τους, οι γονείς έπρεπε να υπογράψουν συμφωνητικό βάσει του οποίου τα παιδιά δεν θα ξαναέπαιζαν έξω χωρίς επίβλεψη».
Είναι δύσκολο για μένα να κατανοήσω τη μόδα της εποχής, ίσως επειδή είναι τόσο διαφορετική από τη δική μου. Όταν ήμουν 10 χρονών, περπατούσα δύο χιλιόμετρα από το σπίτι μου, για να πάω στο σχολείο κάθε μέρα και άλλα δυο χιλιόμετρα πίσω. Με τα 3 ευρώ, που γλίτωνα από τα εισιτήρια, έπαιρνα φαγητό από το κυλικείο του σχολείου. Δικαιολογημένα σήμερα, ο κόσμος φοβάται, γιατί ο κίνδυνος παραμονεύει παντού – όπλα, ναρκωτικά, αλητεία, παιδεραστία – πράγματα, που δεν υπήρχαν στην εποχή μου. Χάρη στους γονείς μου απέκτησα την ανεξαρτησία και την αυτονομία, που χρειαζόμουν, για να μπορώ σήμερα να πω, ότι είμαι ελεύθερη και μπορώ να φροντίσω μόνη μου τον εαυτό μου.
Η μαμά μου, μια ταλαιπωρημένη, αμόρφωτη γυναίκα, που ήταν υπόδειγμα μητέρας, θα έβαζε σήμερα κάτω δέκα μανάδες στη σειρά. Κάπνιζε, έβριζε μπροστά σε μένα και τον αδερφό μου, αν όμως, πέφταμε κάτω με το ποδήλατο και έτρεχε το αίμα ποτάμι, μας έλεγε: «Σταματήστε να κλαίτε, δεν είναι τίποτα, θα ζήσετε!». Το καλοκαίρι, που μας είχε κάθε μέρα, όλη μέρα κοντά της, έλεγε πιο συχνά «όχι», παρά «ναι». Μας έδωσε κότσια και αυτοπειθαρχία. Και αν υπήρχε τότε μετρό, δεν θα μας άφηνε σε καμία περίπτωση να κάτσουμε, ούτε καν αν ο ενήλικας, που θα καθόταν στη θέση μας ήταν υγιής και νεότατος.
Τα ΜΜΜ δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να διαμορφώσουν χαρακτήρα. Σίγουρα, δεν είναι και το καλύτερο πράγμα να στέκεσαι όρθιος σε ένα τρένο, που τρέχει, με τα χέρια σου τυλιγμένα σε έναν βρώμικο και γεμάτο χιλιάδες μικρόβια στύλο, αλλά το να μαθαίνεις να ελίσσεσαι με χάρη μέσα από τέτοιες καταστάσεις, που σου προκαλούν δυσφορία, είναι σίγουρα κάτι σημαντικό. Λέγεται «Μαθαίνω να στέκομαι στα πόδια μου».
Ο σύντροφός μου είναι ο μεγαλύτερος μαμάκιας που έχω δει. Βασικά, έχει κόλλημα και με τους δύο του γονείς, αλλά περισσότερο με τη μητέρα του.
Αρχικά μου επέβαλλε τη συγκατοίκηση με τους γονείς του, ενώ είχαμε ήδη ένα παιδί, γιατί όπως έλεγε δεν έχουν αποχωριστεί ποτέ και θέλει να τους έχει από κοντά. Έλεγε ότι θα είναι προσωρινό, μέχρι να βρουν ένα σπίτι στην Αθήνα, καθώς είχαν έρθει από την επαρχία για να βρίσκονται κοντά του. Εγώ ήμουν κατηγορηματική, ήξερα ότι είναι μεγάλο λάθος η συγκατοίκηση, αλλά δεν με άκουσε. 20 μήνες τους είχα πάνω από το κεφάλι μου, είχα και το παιδί, και τους έβγαζα και φαγητό έτοιμο στο τραπέζι σαν να ήταν εστιατόριο. Ταυτόχρονα τους βοηθούσα σε οτιδήποτε, από ένα απλό ραντεβού στο γιατρό μέχρι σε κάθε είδους γραφειοκρατία. Γιατί εκείνοι είναι παραδοσιακοί, με νοοτροπία πολλών χρόνων πίσω, και πιστεύουν ότι η “νύφη” είναι μία υπηρέτρια που πρέπει να τα κάνει όλα.
Εκτός της υπηρεσίας, τον έβλεπα να συζητάει τα πάντα μαζί τους και να παίρνουν μαζί τις αποφάσεις, εμένα με είχαν πάντα απέξω, μόνο για υπηρεσία. Μάλιστα οι γονείς χαμήλωναν τη φωνή ή σταματούσαν τη συζήτηση όταν έμπαινα εγώ. Και φυσικά άρχισαν να κάνουν και κουμάντο στο παιδί μου, να θέλουν να περνάει το δικό τους σε όλα. Μετά από 20 μήνες ήρθε το δεύτερο παιδί μας, και τότε άρχισα να πιέζω τον σύντροφό μου να τελειώνει επιτέλους η συγκατοίκηση. Σπίτι θα μπορούσαν να είχαν βρει πολύ νωρίτερα, εκείνος τους κρατούσε. Και όλα αυτά σε σπίτι 50 τετραγωνικών.
Παράλληλα, επειδή το μωρό είχε τις συνηθισμένες δυσκολίες, έκλαιγε τη νύχτα, μου έτρωγε πολύ χρόνο κτλ, εκείνοι άρχισαν να ενοχλούνται. Εγώ ήμουν πολύ κουρασμένη με δύο παιδιά, και βρήκα το θάρρος να τους ξεκαθαρίσω ότι αν θέλουν ακόμα να μένουν μαζί μας, πρέπει η πεθερά να μαγειρεύει μόνη της για τους δυό τους, κι ότι εγώ ίσα ίσα που προλαβαίνω να μαγειρεύω για τον άντρα μου. Και τότε έγινε μεγάλη φασαρία. Μου τα είπαν όλα μαζεμένα.
Το βασικό τους παράπονο ήταν ότι δεν ήμουν τόσο νοικοκυρά όπως η πεθερά, η οποία έχει μανία με την καθαριότητα και ξυπνάει χαράματα με μία σκούπα στο χέρι. Και άρχισαν να με προσβάλλουν για όλα, ότι είμαι τεμπέλα, ότι το μωρό κλαίει τη νύχτα επειδή εγώ κοιμάμαι και δεν το φροντίζω, ενώ εγώ ξαγρυπνούσα, κι ότι σαν νύφη έχω υποχρέωση να τα κάνω όλα, όχι μόνο να κρατάω στην εντέλεια το σπίτι και τα παιδιά, αλλά να δουλεύω κιόλας ταυτόχρονα! Ο σύντροφός μου έπαιρνε περισσότερο το μέρος τους, και τελικά, επειδή αντέδρασα κι εγώ και τους τα είπα για τα καλά, γιατί με έπνιξε το δίκιο και δεν πίστευα το πόσο αχάριστοι φάνηκαν ξεχνώντας όλες μου τις υπηρεσίες, αποφάσισε να χωριστούμε επιτέλους κι εκείνοι πήγαν σε άλλο σπίτι, όχι πολύ μακριά από εμάς φυσικά.
ADVERTISEMENT
Κι ενώ νόμιζα ότι ηρεμήσαμε, άρχισε τις συχνές επισκέψεις στους γονείς, να συζητάνε εκεί τα πάντα με τις ώρες, εμένα να μην με υπολογίζει καθόλου και να μη μου λέει τίποτα, κι όταν ερχόταν σπίτι να συνεχίζει να τους παίρνει τηλέφωνο, λες και δεν ήταν τόση ώρα μαζί. Επιπλέον με συγκρίνει συνέχεια με τη μάνα του και με μειώνει για τη νοικοκυροσύνη μου και δεν μου έχει εμπιστοσύνη ούτε για το μεγάλωμα των παιδιών, πιστεύει ότι η μάνα του είναι η μόνη που τα κάνει όλα καλά. Με κατηγορεί για οτιδήποτε μπορεί να πάθουν τα παιδιά, για όλα φταίω πάντα εγώ. Μου φέρεται λες και οικογένειά του είναι μόνο οι γονείς, μεγάλη αδυναμία η μάνα, κι εγώ μία υπηρέτρια που του μεγαλώνει τα παιδιά, τον φροντίζει και ικανοποιεί τις ερωτικές του επιθυμίες.
Του έχω μιλήσει πολλές φορές, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Του έχω πει ότι και το άλλο άκρο, αυτό που του τα δίνουν όλα, δεν είναι υγιές και του κάνει ζημιά, αλλά που να καταλάβει. Εκείνοι έχουν θεοποιήσει τα παιδιά τους, είναι πλήρως κακομαθημένος και δεν έχει μάθει το όχι στη ζωή του. Όταν εγώ του λέω όχι, αμέσως με συγκρίνει με την αγία μάνα που του λέει σε όλα ναι. Έχει φτάσει σε σημείο να με βρίζει μπροστά τους, να με απειλεί ότι θα χειροδικήσει και φυσικά είχε εκείνους για υπεράσπιση. Και μου λένε κι ότι το σπίτι είναι δικό τους και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, κοπανώντας μου συνέχεια την οικονομική μου κατάσταση, ότι δεν είχα ποτέ δικό μου σπίτι. Εκεί που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν είπε μπροστά τους ότι καλά έκανε ο πρώην σύντροφός μου και με χτυπούσε, ότι το αξίζω. Εγώ του είχα ανοίξει την καρδιά μου για το πολύ βίαιο παρελθόν μου που παραλίγο να μου στοιχίσει τη ζωή, νομίζοντας ότι πλέον κοντά του βρήκα ένα στήριγμα, ενώ αυτός μου το κοπανάει τώρα και αυτό. Καταλαβαίνω ότι του αρέσει να με μειώνει επίτηδες μπροστά τους, σαν να θέλε να καθησυχάσει τη μάνα ότι δεν τον κάνω ό,τι θέλω κι ότι δεν έχω πάρει τη θέση της στη ζωή του, για να μη ζηλέψει εκείνη.
Κι εγώ πάνω στην απελπισία μου και τα νεύρα μου, έφτασα σε σημείο να του κόψω την ερωτική επαφή, είναι η μόνη αντίδραση που μπορώ να έχω. Του είπα ότι ήθελα άντρα πρωτίστως για σύντροφο και φίλο στη ζωή, και όχι κάποιον που θα με αποκλείει και θα με χρησιμοποιεί μόνο για συμφέρον του. Δεν είναι απόλυτο βέβαια αυτό που κάνω, κάποιες φορές ενδίδω μετά από επιμονή του, αλλά γενικώς του έχω δυσκολέψει πολύ την ερωτική ζωή. Έφτασα σε σημείο να του δώσω την άδεια να αναζητήσει αλλού τον έρωτα. Εκείνος δεν το θέλει, γιατί είναι παραδοσιακός. Ξέρω ότι ακούγεται τρελό και λάθος αυτό που έκανα, αλλά πραγματικά δεν αντέχω να μην με υπολογίζει, είμαι πολύ πληγωμένη από εκείνον. Και πραγματικά χρειάζομαι κάποιον που πρώτα να με αγαπάει και να με σέβεται, ο έρωτας έρχεται σε δεύτερη μοίρα για μένα.
Περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο, ο λαός μας σέβεται και τιμά την Παναγία. Την επικαλείται σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής, επειδή πιστεύει ότι η Παναγία μεσολαβεί στον Χριστό για το καλό των ανθρώπων. Έτσι, υπάρχει κατά τόπους ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός από προσωνυμίες, που συνοδεύουν το όνομα της Παναγίας.
Ανάμεσα στις άπειρες θρησκευτικές παραδόσεις που ο λαός μας διαφύλαξε με ευλάβεια στο πέρασμα των χρόνων, είναι κι αυτή που αναφέρεται στην ανεύρεση της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας Τρυπητής, που η εκκλησία της βρίσκεται στον κυματόλουστη και καταπράσινη πολιτεία του Μωρηά, στο Αίγιον.
Κατά την παράδοση λοιπόν, στον δέκατο αιώνα, κάποια θεοσκότεινη νύχτα από κείνες που σαρώνουν με άγριες φουρτούνες τα πέλαγα, ένα καράβι ναυάγησε στον Κορινθιακό Κόλπο. Ο καπετάνιος του καραβιού, άνθρωπος τολμηρός και θεοφοβούμενος, κολυμπώντας στα μανιασμένα κύματα με τη βοήθεια μιας σανίδας, κατάφερε να φθάσει στην ακτή.
Ήταν η παραλία Αιγίου. Ο ναυαγός ευχαρίστησε το Θεό για την ανέλπιστη σωτηρία του και τότε, μέσα στο σκοτάδι, αντίκρισε , λίγο πιο πάνω απ’ την ακτή , σε ψηλό και απόκρημνο βράχο, ένα παράξενο φως.
Οδηγούμενος απ΄ αυτό το μυστηριώδες φως, σκαρφάλωσε στο βράχο για να βρεθεί ξαφνικά εμπρός σε ένα υπερκόσμιο θέαμα.
Μέσα σε μικρό κοίλωμα, ένα είδος φυσικού κρυψώνα , αστραποβολούσε σαν ολόχρυσο άστρο η εικόνα της Θεοτόκου.
Ο ευλαβής ναυτικός προσκύνησε την Αγία εικόνα και μόλις ξημέρωσε έτρεξε στην πόλη να αναφέρει το γεγονός. Η είδηση μεταδόθηκε αστραπιαία στο λαό που ξεσηκώθηκε σύσσωμος να πάει να δει και να προσκυνήσει το θαύμα.
Έτσι κτίστηκε η εκκλησία της Παναγίας , που πήρε το όνομα «Τρυπητή» από την τρύπα του βράχου όπου βρέθηκε η εικόνα. Η παράδοση μάλιστα θέλει να λέει ότι οι Αιγιείς στην αρχή αποφάσισαν να χτίσουν το Ναό πιο πέρα από το σημείο που βρέθηκε η εικόνα επειδή τους εμπόδιζε ο βράχος.Τη νύχτα όμως ακούστηκε τρομερή βοή που συγκλόνισε τον τόπο σα να έγινε τρομερός σεισμός και την άλλη ημέρα κατάπληκτος ο λαός είδε στο βράχο σχηματισμένη μια σπηλιά.
Τότε κατάλαβαν ποιο ήταν το θέλημα της Παναγίας και χτίσανε την εκκλησία πάνω στο βράχο. Ο καπετάνιος του καραβιού δεν ξαναταξίδεψε. Έμεινε για πάντα εκεί και ασκήτεψε και η σκήτη του σώζεται μέχρι σήμερα.
Αυτή είναι η Ιστορία της «Τρυπητής» του Αιγίου κατά την τοπική προφορική παράδοση. Με το πέρασμα των καιρών η φήμη της εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα . Πλήθη προσκυνητών καταφθάνουν στο Αίγιο από κάθε γωνιά της χώρας για να θαυμάσουν την πανέμορφη εκκλησία και να προσκυνήσουν τη θαυματουργή και πανάρχαια εικόνα της Θεοτόκου.
Τη φήμη της «Τρυπητής» μεγάλωσε πολύ και η φυσική ομορφιά του χώρου που περιβάλει το ιερό προσκύνημα. Πραγματικά το τοπίο που ξετυλίγεται ολόγυρα είναι μαγευτικό. Ο Ναός φαίνεται σα να είναι «κολλημένος» πάνω στον απότομο βράχο, που τον στολίζει με ξεχωριστή χάρη και πλούσια βλάστηση.
Ανθώνες καλλιτεχνικοί και σιντριβάνια στολίζουν την πρόσοψη του Ναού., ενώ στις άλλες δύο πλευρές, στο μάκρος του βράχου, εκτείνονται πυκνές δενδροστοιχίες από ψηλά, λυγερόκορμα κυπαρίσσια, που το βαθυπράσινο χρώμα τους έρχεται σε γραφική αντίθεση με το κατάλευκο της εκκλησίας.
Η διπλή μεγάλη σκάλα συνδέει το Ναό και το συγκρότημα των ξενώνων του με το δημόσιο δρόμο που βουίζει από την αέναη κίνηση των αυτοκινήτων, ενώ μέχρι πριν κάποια χρόνια μια αμαξοστοιχία περνούσε στα πόδια της εκκλησίας και σφυρίζει χαρούμενα αποδίδοντας στη Παναγία ευλαβικό χαιρετισμό. Τώρα η γραμμή μεταφέρθηκε και αυτό τελείωσε.
Λίγα μέτρα πιο κάτω απλώνει το γαλάζιο χαλί της η θάλασσα του κορινθιακού με το μικρό λιμανάκι γεμάτο ψαρόβαρκες και τα χιλιοτραγουδισμένα βουνά της Ρούμελης απέναντι.
Ξέχωρα όμως από τούτη τη προνομιακή ομορφιά που εντυπωσιάζει και θέλγει τον επισκέπτη, η εκκλησία της Τρυπητής του Αιγίου, είναι ευρύτερα γνωστή από την περίτεχνη και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας , που όπως διατείνονται οι ειδικοί, είναι ένα έργο του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, καμωμένη όταν ο Άγιος περιόδευσε στην Αχαΐα.
Ο προσκυνητής που θα αντικρίσει για πρώτη φορά την Αγία εικόνα της Τρυπητής θα μείνει έκθαμβος και ρίγος ιερό θα διαπεράσει τη ψυχή του. Η γλυκύτητα που είναι χυμένη στο πρόσωπο της Παναγίας και το εκφραστικό βλέμμα Της, καθηλώνουν κάθε χριστιανό, ακόμα και τον πιο ολιγόπιστο.
Ώρες ολόκληρες μπορείς να στέκεσαι εμπρός της και να κοιτάζεις με θαυμασμό και κατάνυξη. Ένα αίσθημα υπερκόσμιο σε κυριεύει και μια λυτρωτική γαλήνη χύνεται στη ψυχή σου. Είναι μια Εικόνα αριστουργηματική, πραγματικά θεόπνευστη. Μια αστείρευτη πηγή πίστεως και θαυματουργής δύναμης, μια ανέσπερη αχτίδα παρηγοριάς και ελπίδας προς όλους όσους επιζητούν τη Βοήθειά της.
Τα θαύματα της Τρυπητής είναι γνωστά σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και έξω από αυτή, στον ελληνισμό του εξωτερικού. Οι εφημερίδες έχουν γράψει επανειλημμένος γι’ αυτά. Άπειρα και πολύτιμα αφιερώματα, φυλαγμένα σε ειδική προθήκη του Ναού, μαρτυρούν την θαυματουργική δύναμη της Αγίας εικόνας . Οι Αιγιείς τιμούν ιδιαίτερα την Τρυπητή και την θεωρούν Προστάτιδα της Πόλεως των, αποδίδουν δε σε αυτήν την επέμβασή Της την σωτηρία του Αιγίου από τους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές και από διάφορες, κατά καιρούς θεομηνίες.
Ο Ιερός Ναός της Παναγίας Τρυπητής του Αιγίου, γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα, εορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Είναι η τοπική εορτή του Αιγίου και η Πόλις της ημέρα αυτή παρουσιάζει πανηγυρική όψη.
Τα καταστήματα είναι κλειστά και οι δρόμοι στολισμένοι με σημαίες και θυρεούς. Μετά τη Θεία Λειτουργία , γίνεται Λιτάνευση της θαυματουργής Εικόνας , με τη συμμετοχή του κλήρου της Ιεράς Μητροπόλεως και άλλων προσκεκλημένων Επισκόπων, εκπροσώπων της Κυβερνήσεως , Στρατιωτικών αγημάτων , Φιλαρμονικών, επισήμων του τόπου και χιλιάδων λαού που συρρέει από όλα τα μέρη της Ελλάδος.
Όλα τα σπίτια του Αιγίου αυτή την ημέρα είναι ανοιχτά για να δεχθούν και να φιλοξενήσουν τους ξένους και γενικώς επικρατεί μια εορταστική ατμόσφαιρα γεμάτη εγκαρδιότητα και καλοσύνη. Όλοι οι πολίτες με επικεφαλής το Δήμαρχο της Πόλεως προσφέρουν την βοήθειά τους για να εξασφαλισθεί πλήρως η επιτυχία της εορτής. Μια ευγενής άμιλλα αναπτύσσεται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα κάθε φορά ο εορτασμός να γίνεται λαμπρότερος και επιβλητικότερος.
Έτσι χιλιάδες προσκυνητών προβλέπετε ότι θα συρρεύσουν και φέτος στο Αίγιον, για να γονατίσουν ευλαβικά μπροστά στην Παναγία Δέσποινα του κόσμου , να την ευχαριστήσουν με δάκρυα στα μάτια για κάποιο καλό που τους έκανε , να ζητήσουν τη βοήθειά της για κάποιο πόνο που τους σπαράζει, να βρουν παρηγοριά κι’ ελπίδα και να αντλήσουν υπομονή και θάρρος για τον τραχύ αγώνα της ζωής.
Και μαζί με όλα αυτά, να χαρούν την φιλοξενία και την ομορφιά του Αιγίου, τις ωραίας ιστορικής πολιτείας του Μωρηά, που την λούζει ο χρυσός ανοιξιάτικος ήλιος, την αγκαλιάζει ασφυχτικά το πράσινο και την χαϊδεύουν τραγουδιστά οι αύρες και τα γαλάζια κύματα του Κορινθιακού…
Ο πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής για την Αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής στην Ελλάδα, μιλώντας στην ΕΡΤ για το καταστροφικό πέρασμα των πυρκαγιών, προσπάθησε να υποβαθμίσει το μέγεθος των καταστροφών αναφέροντας ότι μέχρι στιγμής “δεν έχουμε δει μεγάλες πυρκαγιές” και έβαλε στην σύγκριση τις φωτιές στην Ελλάδα με εκείνες στην Καλιφόρνια. Μάλιστα ο κ. Συνολάκης (που θα εκκένωνε το Μάτι σε 40 λεπτά) και στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, έκανε λόγω ότι οι πυρκαγιές είναι απόρροια της κλιματικής αλλαγής.
Παράλληλα, ο Κώστας Συνολάκης εξέφρασε την ανησυχία του για τυχόν πυρκαγιές που θα είναι παρόμοιες με αυτή της Ρόδου. «Αυτό που με ανησυχεί πάρα πολύ είναι όταν έχουμε τους πολύ ισχυρούς ανέμους να έχουμε πάλι μία κατάσταση όπως στη Ρόδο. Είναι μία πυρκαγιά που θα σβήσει όταν θέλει. Όταν τελειώσει ο άνεμος και η καύσιμη λύση. Ελπίζω να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο».
Συγεκριμένα όπως ανέφερε:
«Είδα σήμερα ότι έλεγαν ότι έχουν καεί 500.000 στρέμματα. Ναι, είναι τραγικό αλλά για να βάλουμε αυτό το νούμερο σε μία μόνο πυρκαγιά στην Καλιφόρνια, το 2021, κάηκαν περίπου 1 εκατ. στρέμματα» είπε ο Κώστας Συνολάκης.
«Μέσα στο καλοκαίρι αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Βλέπουμε τους ακραίους καύσωνας και αυτές τις πολύ μεγάλες πυρκαγιές. Δεν έχουν γίνει ακόμα στην Ελλάδα», τόνισε.
Ομως σύμφωνα με τα στοιχεία που φέρνει στο φως το σύστημα Copernicus, που δημιουργήθηκε από την ΕΕ με σκοπό την παρακολούθηση και χαρτογράφηση των πυρκαγιών, 470.000 στρέμματα έγιναν στάχτη από τις καταστροφικές πυρκαγιές που σημειώθηκαν τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Ιουλίου. Από την αρχή του έτους έχουν καεί συνολικά στη χώρα μας περίπου 550.000 στρέμματα, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Παρατηρήριο για Δασικές Πυρκαγιές.
Ταυτόχρονα έχουμε πανευρωπαϊκό ρεκόρ σε σχέση με τη έκταση της χώρας. Στην Ελλάδα οι καμένες εκτάσεις αναλογούν μέχρι στιγμής στο 0,40% της συνολικής επιφάνειας της χώρας. Ακολουθούν η η Ιταλία με 0,18% και η Ισπανία με 0,14%.
Εδώ και λίγο καιρό ανακάλυψα πως έμεινα έγκυος από το σύντροφο μου που δεν τα πάμε καλά. Θέλω να τον χωρίσω γιατί δεν μου φαίνεται καλά, μου μιλάει άσχημα, αδιαφορεί για μένα, δεν μου λέει που πάει και τι κάνει. Εγω είμαι 18 χρόνων και με το μωρό δεν θα είμαι σε θέση να εργαστώ ούτε τα οικονομικά μου είναι σε καλή κατάσταση, ούτε δικό μου σπιτι έχω. Εκτός από τη διατροφή που θα καταβάλλει ο σύντροφός μου για το παιδί υπάρχει πιθανότητα να καταβάλλει και για μένα; Έστω για τα πρώτα χρόνια γιατί μεγαλώνοντας ένα νεογέννητο μόνη μου δεν θα είμαι σε θέση να εργαστώ. Να συμπληρώσω πως ο σύντροφος μου είναι ιδιωτικός υπάλληλος και παίρνει μισθό 750€
Απαντάει η δικηγόρος κυρία Κωνσταντίνα Αθανασίου
Κατά τη διάταξη του άρθρου 1502 του ΑΚ προβλέπεται ότι: σε περίπτωση που ένα τέκνο έχει γεννηθεί χωρίς γάμο της μητέρας του και η πατρότητα του είναι πολύ πιθανή, η δε μητέρα του βρίσκεται σε απορία, το δικαστήριο μπορεί, ακόμη και πριν ασκηθεί η αγωγή για την αναγνώριση του, να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο την προκαταβολή από τον πατέρα στο τέκνο, κάθε μήνα, εύλογου ποσού έναντι της οφειλόμενης σ` αυτό διατροφής.
Με την ανωτέρω διάταξη παρέχεται η δυνατότητα επιδίκασης προσωρινής διατροφής στο τέκνο, που γεννήθηκε χωρίς γάμο της μητέρας του και πριν ακόμη ασκηθεί η αγωγή για την αναγνώριση της πατρότητας (πολύ περισσότερο δε κατ` αυτήν και μετ` αυτήν) και κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, αν συντρέχουν οι περιοριστικά οριζόμενοι σ` αυτήν όροι, ήτοι α`) η πατρότητα του πατέρα να είναι πολύ πιθανή, που συμβαίνει όταν η σαρκική συνάφεια με τη μητέρα του τέκνου κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης, είτε αποδεικνύεται, είτε πιθανολογείται ιδιαίτερα έντονα και β`) η μητέρα να είναι άπορη. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με το τέκνο, η ηλικία του οποίου είναι αδιάφορη στην προκείμενη περίπτωση, θα πρέπει να έχουν ανάγκη από ξένη βοήθεια, είτε διότι δεν έχουν περιουσία, είτε διότι δεν έχουν εισοδήματα από περιουσιακά στοιχεία ή εργασία, λόγω π.χ. ανηλικότητας του τέκνου ή απασχόλησης της μητέρας με τη φροντίδα του τέκνου. Η αίτηση προσωρινής διατροφής μπορεί να ασκηθεί και μετά την άσκηση της αγωγής για την αναγνώριση της πατρότητας (απ. 16169/2010 Μονομ. Πρωτοδικείο Θεσσαλ).
Επίσης το άρθρο 1503 του Α. Κ προβλέπει ότι: Σε περίπτωση όπου ένα τέκνο γεννήθηκε χωρίς γάμο της μητέρας του, το δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτησή της, να καταδικάσει τον πατέρα που αναγνωρίστηκε δικαστικώς: 1. στην καταβολή των δαπανών του τοκετού, 2. σε διατροφή της μητέρας, εφόσον αυτή αδυνατεί να διαθρέψει τον εαυτό της, επί δύο μήνες πριν από τον τοκετό και τέσσερις ύστερα από αυτόν, ή, αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, το πολύ επί ένα έτος.
Επομένως, αν και διασφαλίζεστε για ένα χρονικό διάστημα, όσον αφορά στη διατροφή του τέκνου σας, θα πρέπει να αναγνωριστεί η πατρότητά του και έπειτα να καταθέσετε εκ νέου αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και αγωγή για να ζητήσετε διατροφή.
Είμαι χωρισμένος και έχω ένα αγοράκι 7 ετών που είναι όλη μου η ζωή. Αυτό το παιδί το αγαπάω όσο δεν έχω αγαπήσει ποτέ τίποτα. Αν ήταν εφικτό θα ήθελα να το βλέπω κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό και κάθε δευτερόλεπτο. Του έχω αφοσιωθεί πλήρως, όπως και η μαμά του άλλωστε και κάνω ό, τι περνά από το χέρι μου για να είναι καλά και ευτυχισμένο.
Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που άργησα αρκετά να κάνω νέα σχέση. Καινούργια σχέση έκανα πριν από περίπου ενάμιση χρόνο. Ήθελα να χορτάσω το παιδί μου όσο ήταν πιο μικρό πριν αποφασίσω να κάνω το επόμενο βήμα στη ζωή μου.
Η κοπέλα με την οποία έκανα σχέση ήταν πολύ καλή, είχε υπομονή, κατανόηση, συμπαθούσε πολύ το γιο μου κάτι που για μένα είναι βασικό κριτήριο επιλογής και τη συμπαθούσε πολύ και εκείνος. Της είπα από την πρώτη στιγμή όλη την αλήθεια για μένα, για το διαζύγιό μου, για το παιδί, γιατί ήθελα να ξέρει πριν συμφωνήσει να προχωρήσει μαζί μου.
Δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα μέχρι που έγινε το εξής περιστατικό: Πριν από δύο εβδομάδες περίπου είχα κανονίσει να πάω στο σπίτι της κοπέλας μου, την οποία είχα να δω αρκετές μέρες λόγω δουλειάς, αλλά με πήρε τηλέφωνο η πρώην γυναίκα μου και μου είπε ότι το παιδί έκλαιγε, ότι του έλειπα πολύ και ότι της ζητούσε επίμονα να με δει. Δεν άντεξα. Πήρα τηλέφωνο την κοπέλα μου, της το ακύρωσα με συνοπτικές διαδικασίες και πήγα να δω το αγοράκι μου.
Την επόμενη μέρα με πήρε τηλέφωνο η κοπέλα μου και άρχισε τα παράπονα του στυλ τόσο καιρό έχουμε να βρεθούμε, τόσο καιρό έχεις να με δεις, τόσο καιρό να κάνουμε σεξ και εσύ με παρατάς στα κρύα του λουτρού για να πας να δεις το παιδί σου και δεν με υπολογίζεις καθόλου και πού πάει αυτή η σχέση και που προχωράμε και όλα τα συναφή…
Εγώ τέτοιες κουβέντες δεν τις ανέχομαι. Ποια είναι αυτή που θα μου πει πας να δεις το παιδί σου αντί να έρθεις να δεις εμένα; Ποια νομίζει ότι είναι; Έχει την εντύπωση ξαφνικά ότι έγινε ίσα και όμοια με το παιδί μου; Σαν το παιδί μου δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Φυσικά και τη χώρισα την ίδια στιγμή. Τώρα με παίρνει τηλέφωνο, με παρακαλάει, μου λέει συγνώμη, αλλά της το κλείνω στα μούτρα. Δεν είναι ότι έχω θυμώσει. Είναι ότι αηδίασα και δεν θέλω ούτε να τη βλέπω. Καμία δεν μπορεί να συναγωνιστεί το παιδί μου. Καμία δεν πρόκειται ποτέ να μπει στη θέση του. Αυτό έπρεπε να το σκεφτεί πολύ καλά πριν ανοίξει το στόμα της και ξεστομίσει αυτές τις κουβέντες.
Όλοι μου λένε ότι είμαι υπερβολικός και κολλημένος με το παιδί μου και ότι στο τέλος αν συνεχίσω έτσι θα μείνω μπακούρι.
Μία θεία κατηγορήθηκε από την αδερφή της και μητέρα της ανιψιάς της επειδή όταν το παιδί είχε περίοδο του έδωσε ταμπόν.
Η γυναίκα που ανέβασε την ιστορία της στο Reddit είπε ότι η αδερφή της τα έβαλε άσχημα μαζί της γιατί με αυτό που έκανε κατέστρεψε την παρθενιά του παιδιού!
Η αδερφή αρνήθηκε να συζητήσει το «ακατάλληλο» ζήτημα με την έφηβη κόρη της, τα έβαλε όμως με την αδερφή της κατηγορώντας την ανοιχτά ότι είναι εκείνη υπεύθυνη για το κακό που συνέβη.
«Όταν στην ανιψιά μου ήρθε η περίοδος για πρώτη φορά, η μητέρα της με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να τη βοηθήσω και να εξηγήσω στην κόρη της τι είναι η περίοδος, γιατί έχει περίοδο και πώς να τη διαχειριστεί. Προφανώς και δεν ήθελα να το κάνω γιατί δεν ήταν δική μου δουλειά αλλά το έκανα γιατί κάποιος έπρεπε να βοηθήσει το κοριτσάκι που είχε φρικάρει εντελώς γιατί αιμορραγούσε και η αδερφή μου δεν ήταν η κατάλληλη».
Έτσι η θεία έδωσε μερικά μαξιλάρια στο παιδί να τα βάλει πίσω από τη μέση της και της εξήγησε ότι πέρα από τις σερβιέτες υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές όπως τα ταμπόν που είναι από τις καλύτερες για τους αρχάριους.
«Έχει περίοδο εδώ και περίπου ένα χρόνο και τις προάλλες ήρθε να μου πει ότι καμιά φορά στο σχολείο ντρέπεται γιατί τις πρώτες μέρες έχει έντονη ροή και πολλές φορές στο σχολείο δεν προλαβαίνει να αλλάξει και λερώνεται. Η μαμά της αντί να τη βοηθήσει της λέει ότι είναι δική της δουλειά να πλύνει τα ρούχα και τα εσώρουχά της και να βγάλει τους λεκέδες από το αίμα και εγώ θέλοντας πάντα να τη βοηθήσω της έδωσα ένα ταμπόν και της είπα να το δοκιμάσει για να απαλλαγεί μια και καλή από το πρόβλημα των διαρροών. Η αδερφή μου το έμαθε όταν είδε το ταμπόν στην τσάντα της και βγήκε εκτός εαυτού. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχα κανένα δικαίωμα να της δώσω κάτι τέτοιο και ότι έχασε την παρθενιά της λέγοντάς της να το χρησιμοποιήσει.
Δεν αισθάνομαι ότι αυτό που έκανα ήταν λάθος. Η ανιψιά μου δείχνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε μένα παρά στη μητέρα της και δεν ήθελε να την κοροϊδεύουν άλλο στο σχολείο και να πλένει κάθε λίγο και λιγάκι τα εσώρουχα και τα ρούχα της για να βγάλει τους λεκέδες αίματος».
Η θεία ολοκλήρωσε την ανάρτησή της ρωτώντας τους χρήστες του Reddit αν έκανε λάθος αλλά η πλειοψηφία των χρηστών πίστευε ότι η αδερφή της έπρεπε επιτέλους να ξυπνήσει.
«Μετά το ταμπόν που έκανες δώρο στην ανιψιά σου κάνε και στην αδερφή σου ένα ξυπνητήρι μπας και ξυπνήσει. Φέρεται λες και έκανες κάποιο έγκλημα τη στιγμή που το μόνο που ήθελες ήταν να βοηθήσεις».
«Καλύτερα κάνε δώρο στην αδερφή σου ένα ημερολόγιο μήπως και καταλάβει επιτέλους ότι ζούμε στο 2021».
Ένας τρίτος χρήστης έγραψε: «Είναι απαράδεκτο μία γυναίκα να μην έχει ιδέα από ανατομία του γυναικείου σώματος».
