Συναγερμός σήμανε το πρωί της Τρίτης 21 Ιουλίου στη νότια είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης, απέναντι από το Μουσείο Ακρόπολης και τα εκδοτήρια εισιτηρίων, έπειτα από αναφορά για άνδρα που κρατούσε μαχαίρι και απειλούσε διερχόμενους πολίτες.
Δείτε το βίντεο:
Διερχόμενη ενημέρωσε το Κέντρο Άμεσης Δράσης για το περιστατικό. Κατά την επέμβαση των αστυνομικών διαπιστώθηκε ότι ο άνδρας είχε ήδη επιτεθεί απρόκλητα σε ένα ζευγάρι Ελληνοαμερικανών. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η γυναίκα τραυματίστηκε ελαφρά στα πόδια, ενώ ένας άνδρας που έχει χάσει αρκετό αίμα νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στον Ερυθρό Σταυρό.
Στο σημείο έσπευσαν από τη πρώτη στιγμή μοτοσικλέτα ταχείας ανταπόκρισης και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, προκειμένου να παράσχουν τις πρώτες βοήθειες στους τραυματίες.
Ο δράστης 60 ετών -με ψυχολογικά προβλήματα- λίγο αργότερα ακινητοποιήθηκε και συνελήφθη από Αστυνομικούς της διεύθυνση αστυνομίας Αθηνών. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πιθανόν άστεγος άνδρας έχει ποινικό παρελθόν καθώς μόλις τον Ιούνιο είχε συλληφθεί για εξύβριση στην Κυψέλη και το 2019 είχε συλληφθεί στο Σύνταγμα για κατοχή μαχαιριού.
Δείτε το βίντεο:
«Πήγε να σφάξει τη γυναίκα, ακούσαμε φωνές»: Γυναίκα περιγράφει την επίθεση στο ζευγάρι των Ελληνοαμερικανών στην Ακρόπολη
Τις στιγμές που εκτυλίχθηκαν στα εκδοτήρια της Ακρόπολης κατά την αιματηρή επίθεση με μαχαίρι, νωρίς το πρωί της Τρίτης, περιγράφει αυτόπτης μάρτυρας.
«Είμαστε στη γραμμή και περιμέναμε να μπούμε μέσα. Δεν άνοιξαν οι πόρτες να μπούμε μέσα και εκεί ακούσαμε φωνές και οι άνθρωποι σκορπιστήκανε παντού και γυρίσαμε γύρω για να δούμε τι γινότανε. Και είδαμε τον ένα άνθρωπο με μαχαίρι και πήγε να σφάξει μια γυναίκα» λέει στο Orange Press Agency η Κόνι, ομογενής από την Αυστραλία.
Όπως εξηγεί, «μετά είδαμε τη γυναίκα που ήταν κάτω στη γη και είχε αίμα πίσω στην πλάτη της. Εμείς φοβηθήκαμε, πήγαμε λίγο πιο πέρα, αλλά μετά σιγά σιγά είδαμε την αστυνομία και ξαναήρθανε κοντά και εμείς συνεχίσαμε στο δρόμο μας».
Δείτε το βίντεο:
Αμέσως μετά, σύμφωνα με την Κόνι, που ήταν με την κόρη της στο σημείο, ανέλαβε η ΕΛ.ΑΣ και το ΕΚΑΒ. Οι τουρίστες που βρίσκονταν στα εκδοτήρια απομακρύνθηκαν από τους αστυνομικούς, μέχρι να γίνει σαφές το τι είχε συμβεί. Αρκετοί έδωσαν και καταθέσεις.
Ενας άλλος άνδρας που στεκόταν στην ίδια ουρά με το ζευγάρι των Ελληνοαμερικανών, δήλωσε πως είδε τον τραυματία να αιμορραγεί άσχημα. «Ακούσαμε ουρλιαχτά και είδαμε κόσμο να τρέχει. Είδα την κυρία πεσμένη στο έδαφος, παιδιά φώναζαν. Στην αρχή νομίζαμε ότι είχε πέσει ή κάτι τέτοιο, αλλά μετά ακούσαμε να λέει «πού είναι άντρας μου;». Κοίταξα δίπλα και είδα ότι αστυνομικοί κρατούσαν έναν τύπο κάτω και σε έναν άλλον έδιναν τις πρώτες βοήθειες. Αιμορραγούσε πολύ άσχημα, αλλά νομίζω θα είναι εντάξει. Ηταν τρομακτικό πάντως», είπε.
Υπενθυμίζεται ότι οι δύο τραυματίες -ο άνδρας πιο σοβαρά- διακομίστηκαν στον «Ερυθρό Σταυρό», ενώ ο 60χρονος δράστης συνελήφθη.
Δείτε το βίντεο:
Είχε διαταχθεί ο εγκλεισμός του δράστη
Ο 60χρονος δράστης της επίθεσης στο παρελθόν έχει αντιμετωπίσει ψυχολογικά προβλήματα, ενώ έχει διαταχθεί και ο εγκλεισμό του σε ιδρύματα.
Τον Ιούνιο, οδηγήθηκε στο ΓΝΑ Γεώργιος Γεννηματάς από αστυνομικούς του ΑΤ Κυψέλης, όπου κρατήθηκε για νοσηλεία.
Το 2022 υπήρξε εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό, αλλά δεν εντοπίστηκε ποτέ, ενώ το 2014 οδηγήθηκε στο Δαφνί από αστυνομικούς του ΑΤ Κυψέλης για νοσηλεία.
Με ρίζες από την Καβάλα ο Τζον Πολ Ντετζόρια θεωρείται από το Forbes ως ένα από τα 100 μεγαλύτερα επιχειρηματικά μυαλά στον κόσμο σήμερα
Τι ακριβώς ήταν η τεκίλα 3 – 4 δεκαετίες πίσω; Το λαϊκό ποτό των Μεξικανών που έφτανε στις ΗΠΑ χύμα σε πλαστικά μπουκάλια, μία κατάσταση που θύμιζε πολύ το δικό μας τσίπουρο. Για τον John Paul DeJoria ήταν η βάση για το αγαπημένο του ποτό, την μαργαρίτα, που δεν αποχωρίζονταν ακόμη και όταν ήταν αδέκαρος.
Την δεύτερη φορά που είχε μείνει άστεγος, όταν άφησε το σπίτι του και ζούσε μέρα νύχτα στο αυτοκίνητο του, από τα δύο δολάρια που είχε για ημερήσια διαβίωση το ένα το έδινα για την απογευματινή του μαργαρίτα που συνοδεύονταν από τάκος και αν ήταν τυχερός καμιά φορά και από καυτερές φτερούγες κοτόπουλου.
Όταν έπιασε την καλή μέσα από την πρώτη του δουλειά που δεν είναι άλλη από την Paul Mitchell, την αυτοκρατορία των προϊόντων για κομμωτήρια, αποφάσισε να επενδύσει στην τεκίλα με στόχο να παράξει ένα ανώτερο προϊόν από αυτά που κυκλοφορούσαν έως τότε στην αγορά.
Το 1989 όταν εξαγοράζε μαζί με τον Martin Crowley μία μικρή ποτοποιία στο Μεξικό ο ίδιος είχε στο μυαλό του όπως ανέφερε αργότερα”την ευκαιρία να δημιουργήσει την καλύτερη τεκίλα στον κόσμο. Ακόμη και αν δεν πετύχαινε θα είχα αρκετά μπουκάλια τεκίλας να δίνω στους φίλους μου για δώρο κάθε χρόνο”.
Η τεκίλα Patron, για την οποία γίνεται ο λόγος, κατάφερε να γίνει όντως η πλέον premium τεκίλα καθώς όταν τα υπόλοιπα μπουκάλια πωλούνταν έναντι 4-5 δολάρια το δικό της άγγιζε τα 38 δολάρια. Για να καταφέρει να πετύχει η Patron γύριζε ο ίδιος στα καλύτερα εστιατόρια και μπαρ και έδινε δείγμα ένα δύο μπουκάλια και ζητούσε από τους ιδιοκτήτες να την συγκρίνουν με την καλύτερη τεκίλα που είχαν και να την κερνούν σε διάσημους πελάτες τους.
Λίγο καιρό αργότερα η Patron έγινε το αγαπημένο ποτό καλλιτεχνών όπως ο Κλιντ Ιστγουντ και κατάφερε να προσελκύσει και το βλέμμα κορυφαίων εταιρειών εμφιάλωσης όπως της Bacardi η οποία απέκτησε ένα 30% της Patron το 2008. Δέκα χρόνια μετά, και πριν από λίγες ημέρες, θα εξαγοράσει το υπόλοιπο 70% των μετοχών της ποτοποιίας της Patron από τον DeJoria έναντι 5,1 δισ. δολάρια.
Αν και τα σκληρά ποτά δοκιμάζονται και η παγκόσμια τάση είναι πτωτική η τεκίλα συνεχίζει την ανοδική της πορεία παρουσιάζοντας ετήσια αύξηση της τάξης του 6% σύμφωνα με το Distilled Spirits Council. H Patron είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τεκίλα στον κόσμο με πωλήσεις 2,5 εκατ. κιβωτίων (9λίτρων) το 2016, πίσω από την Sauza (3,8 εκατ. κιβώτια).
Με την επιτυχημένη αυτή πώληση ο John Paul DeJoria δικαιολογεί με τον καλύτερο τρόπο την ένταξη του πριν από λίγους μήνες στην λίστα του Forbes 100 Greatest Living Business Minds.
O ίδιος βρέθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Αθήνα φορώντας το καπέλο του επικεφαλής της Paul Mitchell. Εδώ συναντήθηκε με συγγενείς του από την Καβάλα από όπου κατάγονταν η μητέρα του Μαγδαλινή Κοντούδη.
Aφιέρωμα στην Μαίρη Μαράντη: Η «Βασίλισσα της Πίστας» που ένωσε το λαϊκό τραγούδι με τον κινηματογραφικό μύθο
Η Μαίρη Μαράντη υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικότερες γυναικείες παρουσίες της ελληνικής νυχτερινής διασκέδασης κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980.
Με δυναμική σκηνική παρουσία, λαϊκή φωνή και την ικανότητα να επικοινωνεί άμεσα με το κοινό, δημιούργησε μια πορεία που δεν περιορίστηκε σε μία μεγάλη επιτυχία. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει δεκάδες ηχογραφήσεις και συνεργασίες με σημαντικούς συνθέτες, ενώ η κινηματογραφική επανεμφάνιση του τραγουδιού «Θα πάρω φόρα» την έκανε γνωστή και σε ανθρώπους που δεν είχαν ζήσει την εποχή της ακμής της.
Πίσω από το καλλιτεχνικό όνομα Μαίρη Μαράντη βρισκόταν η Μαρία Τσεκούρα, γεννημένη στο Αίγιο στις 17 Δεκεμβρίου 1950. Πέθανε στις 28 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 72 ετών — λίγες εβδομάδες πριν συμπληρώσει τα 73 — έπειτα από σύντομη μάχη με τον καρκίνο. Σε αρκετά δημοσιεύματα αναφέρθηκε ως 73χρονη, με βάση το έτος γέννησής της. Η κηδεία της τελέστηκε στις 30 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Αίγιο.
Τα παιδικά χρόνια στο Αίγιο και η μουσική οικογένεια
Η σχέση της Μαίρης Μαράντη με το λαϊκό τραγούδι άρχισε πολύ πριν από την επαγγελματική της εμφάνιση. Σύμφωνα με βιογραφικές μαρτυρίες, ο πατέρας της διατηρούσε ταβέρνα στο Αίγιο, από την οποία είχαν περάσει μεγάλα ονόματα του λαϊκού και του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Στράτος Παγιουμτζής και ο Στέλιος Καζαντζίδης. Η ίδια είχε περιγράψει ότι, όταν ήταν παιδί, χρησιμοποιούσε ένα μπρίκι σαν αυτοσχέδιο μικρόφωνο και μιμούνταν τους τραγουδιστές που άκουγε.
Μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια με συνολικά εννέα παιδιά. Η μουσική δεν ήταν προσωπική της εξαίρεση, αλλά οικογενειακό χαρακτηριστικό. Η ίδια απέδιδε το φωνητικό χάρισμα των αδελφών της στη μητέρα τους, η οποία, όπως έλεγε, είχε πολύ καλή φωνή. Δύο ακόμη μέλη της οικογένειας ακολούθησαν επαγγελματική καριέρα: η Γωγώ Πολέμη, με δισκογραφική παρουσία κυρίως στη δεκαετία του 1970, και ο Γιάννης Βορριάς, γνωστός μεταξύ άλλων από το τραγούδι «Θεός φυλάξοι».
Η Μαράντη δεν φοίτησε σε κάποια οργανωμένη μουσική σχολή που να καθόρισε την πορεία της. Η βασική της «εκπαίδευση» ήταν βιωματική: τα ακούσματα της οικογένειας, οι μουσικοί που περνούσαν από την ταβέρνα του πατέρα της, τα λαϊκά τραγούδια της εποχής και αργότερα η συνεχής εργασία μπροστά σε απαιτητικό κοινό.
Δείτε το βίντεο:
Η φυγή για την Αθήνα σε ηλικία δεκαεπτά ετών
Σε ηλικία περίπου δεκαεπτά ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει το Αίγιο και να εγκατασταθεί στην Αθήνα, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της. Έμεινε αρχικά στο σπίτι μιας θείας της στην περιοχή της Πλατείας Αμερικής. Ο σκοπός της ήταν συγκεκριμένος: να γίνει επαγγελματίας τραγουδίστρια. Μία από τις πρώτες εμφανίσεις της έγινε στην ταβέρνα «Σέμη», στην οδό Αλκαμένους. Μέσα σε λίγους μήνες άρχισε να εμφανίζεται σε αθηναϊκά κέντρα, μικρές μπουάτ και νυχτερινά μαγαζιά.
Υπάρχει μια μικρή απόκλιση στις πηγές σχετικά με την ακριβή χρονολογία έναρξης της καριέρας της. Σε μεταγενέστερα βιογραφικά σημειώματα αναφέρεται συχνά το 1970 ως η χρονιά κατά την οποία ξεκίνησε στο πάλκο. Η ίδια, όμως, σε συνέντευξή της το 2020, τοποθετούσε την έναρξη των επαγγελματικών εμφανίσεών της στο 1968. Τα διαθέσιμα δισκογραφικά αρχεία επιβεβαιώνουν ότι πραγματοποιούσε ηχογραφήσεις ήδη από το 1969. Επομένως, η ακριβέστερη εικόνα είναι ότι ξεκίνησε τις εμφανίσεις το 1968, μπήκε στη δισκογραφία το 1969 και άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστή στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Η ίδια απέδιδε τη γρήγορη άνοδό της όχι μόνο στις φωνητικές της δυνατότητες, αλλά και στην προσωπικότητα και στην επαγγελματική της συμπεριφορά. Όπως είχε αναφέρει, καθώς περνούσαν τα χρόνια μετακινούνταν σε μεγαλύτερα μαγαζιά και συνεργαζόταν με ολοένα γνωστότερους καλλιτέχνες.
Η καθοριστική γνωριμία με τον Γιάννη Καραμπεσίνη
Καθοριστικό σημείο στην καριέρα της ήταν η συνάντησή της με τον συνθέτη και δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Γιάννη Καραμπεσίνη. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Καραμπεσίνης την άκουσε να τραγουδά στο γνωστό αθηναϊκό κέντρο του «Τζίμη του Χοντρού», στην οδό Αχαρνών, εντυπωσιάστηκε από τη φωνή της και ξεκίνησε μαζί της μια μακρόχρονη συνεργασία. Η επαγγελματική σχέση τους εξελίχθηκε και σε προσωπική, καθώς αργότερα παντρεύτηκαν, προτού τελικά ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους.
Τα τεκμήρια της Ελληνικής Δισκογραφίας δείχνουν ότι η συνεργασία τους είχε αρχίσει το αργότερο το φθινόπωρο του 1969. Στις 7 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς ηχογραφήθηκαν τα τραγούδια «Βασανοκατοικία» και «Πού σε βρήκα», σε μουσική και στίχους του Καραμπεσίνη. Το πρώτο κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών από τη His Master’s Voice στις 13 Νοεμβρίου 1969. Ακολούθησαν τα «Δεν σε πιστεύω πια» και «Δικάστε την καρδιά μου», που ηχογραφήθηκαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, καθώς και τα «Παίξε μπουζούκι μου» και «Μεγάλε μου έρωτα», τα οποία ηχογραφήθηκαν τον Ιανουάριο του 1970.
Η Μαράντη θεωρούσε ότι το τραγούδι του Καραμπεσίνη «Έχω κάψες» ήταν αυτό που έδωσε την πρώτη μεγάλη ώθηση στην καριέρα της. Το χαρακτήριζε άμεση και μεγάλη επιτυχία, ήδη γνωστή στο κοινό των νυχτερινών κέντρων πριν ακόμη συγκεντρωθεί μαζί με άλλες ηχογραφήσεις στον πρώτο προσωπικό της δίσκο.
Δείτε το βίντεο:
Από τον Άκη Πάνου στον Τάκη Μουσαφίρη
Η πρώιμη δισκογραφία της Μαράντη δείχνει ότι δεν συνδέθηκε αποκλειστικά με έναν δημιουργό. Το 1970 ηχογράφησε το «Βιάστηκα» του Άκη Πάνου, με τον ίδιο στη μουσική, στους στίχους και στη διεύθυνση της ορχήστρας. Στην ηχογράφηση συμμετείχαν στα μπουζούκια ο Λάκης Καρνέζης και ο Κώστας Παπαδόπουλος, δύο από τους σημαντικότερους μουσικούς του λαϊκού τραγουδιού.
Στην ίδια περίοδο εντάσσεται και το «Δώσ’ μου να πιω», επίσης δημιουργία του Άκη Πάνου. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών το 1970 και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ερμηνείες της, επειδή ανέδειξε την πιο αυθεντικά λαϊκή πλευρά της φωνής της, πέρα από την εικόνα της εντυπωσιακής τραγουδίστριας των μεγάλων κέντρων.
Η πρώτη της συμμετοχή σε δίσκο μεγάλης διάρκειας καταγράφεται το 1971, στο άλμπουμ «Χαλάλι σου ζωή». Εκεί ερμήνευσε το «Μαλώσαμε, μαλώσαμε», σε μουσική του Λυκούργου Μαρκέα και στίχους του Θάνου Σοφού. Η παρουσία της στον ίδιο δίσκο με ήδη καθιερωμένους τραγουδιστές, όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Σταμάτης Κόκοτας, δείχνει ότι είχε αρχίσει να αντιμετωπίζεται ως υπολογίσιμη νέα φωνή του λαϊκού τραγουδιού.
Το 1972 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός της δίσκος, με τίτλο το καλλιτεχνικό της όνομα. Κατά τη διάρκεια της πορείας της συνεργάστηκε με δημιουργούς διαφορετικών γενεών και αισθητικών κατευθύνσεων: τον Σπύρο Παπαβασιλείου, τον Τάκη Μουσαφίρη, τον Τάκη Σούκα, τον Δώρο Γεωργιάδη, τον Αντώνη Ρεπάνη, τον Γιώργο Κατσαρό, τον Λυκούργο Μαρκέα, τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Νίκο Καρβέλα, μεταξύ άλλων.
Ανάμεσα στις γνωστότερες ερμηνείες της συγκαταλέγονται τα τραγούδια:
«Έχω κάψες», του Γιάννη Καραμπεσίνη
«Τσιφτετέλι με μπουζούκι», του Γιάννη Καραμπεσίνη
«Τη ζωή μου τη χάλασα», του Γιάννη Καραμπεσίνη
«Δώσ’ μου να πιω», του Άκη Πάνου
«Πάρε με αγκαλιά», του Τάκη Μουσαφίρη
«Δεν θα πλήξεις», του Τάκη Μουσαφίρη
«Άιντε να δούμε», των Σπύρου Παπαβασιλείου και Μίμη Μπιζάνη
«Μην ανάβεις φωτιές», των Σπύρου Παπαβασιλείου και Μίμη Μπιζάνη
«Για σένα»
«Κόσμε γιατί»
«Η πιο μεγάλη μου αγάπη είσαι εσύ».
Ερμήνευσε επίσης σε δεύτερη εκτέλεση τραγούδια του Νίκου Καρβέλα, όπως τα «Δεν παντρεύομαι» και «Μ’ ανάβεις», στοιχείο που αποτυπώνει την προσπάθειά της να προσαρμόζεται στις αλλαγές του εμπορικού λαϊκού τραγουδιού.
Η ίδια είχε υπολογίσει ότι πραγματοποίησε δώδεκα προσωπικούς δίσκους και συμμετείχε σε δεκάδες ακόμη κυκλοφορίες. Η ψηφιακή βάση Ελληνική Δισκογραφία καταγράφει 85 επιμέρους εγγραφές που συνδέονται με το όνομά της, αριθμός ο οποίος περιλαμβάνει τραγούδια, συμμετοχές και κυκλοφορίες διαφορετικών μορφών.
Γιατί ονομάστηκε «Βασίλισσα της Πίστας»
Ο τίτλος «Βασίλισσα της Πίστας» δεν προέκυψε από κάποια επίσημη βράβευση. Ήταν ένα προσωνύμιο που δημιουργήθηκε μέσα στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης, για να περιγράψει την ικανότητά της να κυριαρχεί επάνω στη σκηνή και να κινητοποιεί το κοινό.
Η Μαράντη δεν αντιμετώπιζε τον ρόλο της μόνο ως εκείνον της τραγουδίστριας που εκτελεί σωστά ένα μουσικό έργο. Θεωρούσε ότι σταδιακά ο κόσμος τη χαρακτήρισε περισσότερο «διασκεδάστρια»: μία καλλιτέχνιδα που μπορούσε να κρατήσει ζωντανό το πρόγραμμα, να επικοινωνήσει με τα τραπέζια και να μετατρέψει την εμφάνιση σε συλλογική εμπειρία.
Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, όταν τα μεγάλα λαϊκά κέντρα αποτελούσαν κεντρικό χώρο κοινωνικής ψυχαγωγίας, η σκηνική αντοχή είχε ιδιαίτερη σημασία. Τα προγράμματα διαρκούσαν πολλές ώρες και οι τραγουδιστές εμφανίζονταν μέσα σε θόρυβο, καπνό, σπασμένα πιάτα και λουλούδια. Η ίδια είχε θυμηθεί ότι τα πιάτα που πετούσαν οι θαμώνες μπορούσαν να τραυματίσουν τα πόδια των καλλιτεχνών. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της υποστήριζε ότι εξακολουθούσε να αγαπά το τραγούδι, επειδή μέσα από αυτό ο ερμηνευτής «βγάζει τον εαυτό του».
Η λάμψη, τα εντυπωσιακά κοστούμια και η εξωστρεφής παρουσία της δεν πρέπει, επομένως, να αποσυνδέονται από τη σκληρή καθημερινότητα του επαγγέλματος. Πίσω από την εικόνα της «βασίλισσας» υπήρχαν νυχτερινά ωράρια, συνεχείς μετακινήσεις, ανταγωνισμός και η υποχρέωση να κερδίζει το κοινό ξανά σε κάθε εμφάνιση.
Η Κρήτη και η μουσική ταβέρνα «Φεγγάρι»
Γύρω στο 1996 η Μαράντη εγκατέλειψε την Αθήνα και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της και τον γιο τους. Στα Σπήλια Ηρακλείου δημιούργησαν τη μουσική ταβέρνα «Φεγγάρι». Η τραγουδίστρια εμφανιζόταν η ίδια στον χώρο, συνεχίζοντας την επαφή της με το κοινό σε ένα περιβάλλον μικρότερο και πιο προσωπικό από τα μεγάλα αθηναϊκά κέντρα.
Το «Φεγγάρι» λειτούργησε για σχεδόν δέκα χρόνια. Σύμφωνα με μεταγενέστερη βιογραφική αναφορά, προβλήματα σχετικά με την Αρχαιολογική Υπηρεσία και την αδυναμία δημιουργίας χώρου στάθμευσης συνέβαλαν τελικά στο κλείσιμό του. Μετά το τέλος αυτής της περιόδου, η Μαράντη επέστρεψε στην Αθήνα και συνέχισε τις εμφανίσεις της.
Η περίοδος της Κρήτης είναι σημαντική επειδή δείχνει ότι η καριέρα της δεν στηριζόταν αποκλειστικά στη δισκογραφική δημοσιότητα. Ακόμη και όταν η βιομηχανία του τραγουδιού είχε αλλάξει και οι μεγάλες εταιρείες δεν επένδυαν πλέον με τον ίδιο τρόπο στις τραγουδίστριες της γενιάς της, εκείνη εξακολουθούσε να εργάζεται ζωντανά και να διατηρεί το προσωπικό της κοινό.
«Θα πάρω φόρα»: Το τραγούδι που απέκτησε δεύτερη ζωή
Παρότι είχε ήδη μακρόχρονη πορεία, το όνομα της Μαίρης Μαράντη συνδέθηκε οριστικά με το «Θα πάρω φόρα», γνωστό και με τον χαρακτηριστικό στίχο «Θα τα γκρεμίσω». Το τραγούδι γράφτηκε από τον συνθέτη Μάκη Γιαπράκα και τον στιχουργό Πάνο Φαλάρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Δεν δημιουργήθηκε αρχικά κατά παραγγελία για τον κινηματογράφο και δεν είχε κυκλοφορήσει επίσημα όταν πρωτογράφτηκε.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο Παντελής Βούλγαρης ζήτησε από τον Γιαπράκα τραγούδια για την τρίτη ιστορία της σπονδυλωτής ταινίας «Όλα είναι δρόμος», με τίτλο «Βιετνάμ». Ο συνθέτης θυμήθηκε το ανέκδοτο «Θα πάρω φόρα», το οποίο ταίριαζε σχεδόν απόλυτα με το σενάριο. Η Μαράντη το ερμήνευσε στην ταινία, σε μία σκηνή που έμελλε να γίνει από τις πιο αναγνωρίσιμες του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου.
Δείτε το βίντεο:
Στο «Βιετνάμ», ο Γιώργος Αρμένης υποδύεται έναν επιχειρηματία που βιώνει έντονη προσωπική κρίση και ξεσπά καταστρέφοντας το νυχτερινό κέντρο στο οποίο διασκεδάζει. Η Μαράντη εμφανίζεται ως τραγουδίστρια του κέντρου, ενώ η κραυγή «Ηλία, ρίχ’ το!» συνοδεύει την κατεδάφιση του μαγαζιού. Το τραγούδι, η ερμηνεία της και η υπερβολή της σκηνής δημιούργησαν ένα απόσπασμα που ξεπέρασε τα όρια της ταινίας και απέκτησε αυτόνομη θέση στη λαϊκή κουλτούρα.
Δείτε το βίντεο:
Η ίδια είχε περιγράψει ότι στη σκηνή όπου η καπαρντίνα του Αρμένη πιάνει φωτιά, το ρούχο είχε βραχεί με ουίσκι και ο ηθοποιός το πέταξε μόλις άρχισε να καίγεται. Εκείνη θυμόταν ότι το περιστατικό συνέβη τόσο φυσικά κατά τη διάρκεια του γυρίσματος, ώστε οι παρευρισκόμενοι δεν πρόλαβαν να συνειδητοποιήσουν πλήρως την έντασή του.
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1998 και προσέφερε στη Μαράντη κάτι σπάνιο: μια δεύτερη καριέρα στη συλλογική μνήμη. Νεότερες γενιές, που δεν γνώριζαν τα τραγούδια της δεκαετίας του 1970, ανακάλυψαν τη φωνή και την εικόνα της μέσα από τη σκηνή του Βούλγαρη. Η ίδια έλεγε ότι τη χαροποιούσε το γεγονός πως το τραγούδι είχε «περάσει στη νεολαία».
Μια καριέρα πολύ μεγαλύτερη από μία κινηματογραφική σκηνή
Η τεράστια αναγνωρισιμότητα του «Θα πάρω φόρα» είχε και μία παράδοξη συνέπεια: σκέπασε μεγάλο μέρος της προηγούμενης καλλιτεχνικής της διαδρομής. Για πολλούς νεότερους ακροατές, η Μαίρη Μαράντη ήταν αποκλειστικά η τραγουδίστρια της σκηνής με τον Γιώργο Αρμένη. Στην πραγματικότητα, είχε ήδη πίσω της δεκαετίες επαγγελματικής παρουσίας, δίσκους 45 στροφών, προσωπικά άλμπουμ και συνεργασίες με ορισμένους από τους σημαντικότερους δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού.
Η φωνή της μπορούσε να κινηθεί ανάμεσα στο βαρύτερο λαϊκό τραγούδι, στο τσιφτετέλι, στο ελαφρολαϊκό και στο εμπορικό ρεπερτόριο της πίστας. Δεν διεκδίκησε την αυστηρή, εσωστρεφή ερμηνευτική ταυτότητα άλλων μεγάλων λαϊκών φωνών. Το ιδιαίτερο προσόν της ήταν διαφορετικό: συνδύαζε τη φωνητική δύναμη με την εξωστρέφεια, τον ρυθμό και το θεατρικό ένστικτο.
Αυτό εξηγεί και τη μακροβιότητά της. Ένας ερμηνευτής που στηρίζεται μόνο σε μία δισκογραφική επιτυχία συνήθως εξαφανίζεται όταν αλλάξει η μόδα. Η Μαράντη, αντίθετα, μπορούσε να εργάζεται επί δεκαετίες επειδή είχε διαμορφώσει ολοκληρωμένη σκηνική προσωπικότητα. Η αξία της φαινόταν περισσότερο στη ζωντανή επαφή με το κοινό παρά στους πίνακες πωλήσεων.
Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατός της
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της έκανε επιλεγμένες εμφανίσεις και παραχωρούσε συνεντεύξεις στις οποίες αναφερόταν χωρίς εξιδανίκευση στις συνθήκες της παλιάς νυχτερινής Αθήνας. Παρέμενε συναισθηματικά συνδεδεμένη με το επάγγελμά της και υποστήριζε ότι θα αγαπούσε το τραγούδι μέχρι το τέλος της ζωής της.
Πέθανε στις 28 Οκτωβρίου 2023, έπειτα από σύντομη αντιμετώπιση του καρκίνου. Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε εκτεταμένες αναφορές στον Τύπο, οι περισσότερες από τις οποίες επικεντρώθηκαν στο «Θα πάρω φόρα». Η κηδεία της έγινε δύο ημέρες αργότερα στη γενέτειρά της, το Αίγιο, κλείνοντας συμβολικά μια διαδρομή που είχε αρχίσει εκεί περισσότερο από επτά δεκαετίες πριν.
Η θέση της στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι
Η Μαίρη Μαράντη ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών των οποίων η πλήρης ιστορία δεν αποτυπώνεται εύκολα μόνο μέσα από τους προσωπικούς δίσκους. Πολλά από τα τραγούδια τους κυκλοφόρησαν αρχικά σε δίσκους 45 στροφών, άλλα εμφανίστηκαν σε συλλογές και αρκετές από τις πιο σημαντικές στιγμές τους συνέβησαν στα νυχτερινά κέντρα, χωρίς να έχουν καταγραφεί οπτικοακουστικά.
Η δική της διαδρομή αποτελεί μέρος της ιστορίας της μεταπολεμικής ελληνικής διασκέδασης: από τις μικρές ταβέρνες και τα λαϊκά κέντρα της οδού Αχαρνών έως τις μεγάλες πίστες των δεκαετιών του 1970 και του 1980· και από τους δίσκους της His Master’s Voice μέχρι την κινηματογραφική εικόνα του Παντελή Βούλγαρη.
Ο τίτλος «Βασίλισσα της Πίστας» περιγράφει εύστοχα τη δημόσια εικόνα της, αλλά δεν εξαντλεί την καλλιτεχνική της ταυτότητα. Η Μαράντη υπήρξε ερμηνεύτρια του Άκη Πάνου, συνεργάτιδα του Γιάννη Καραμπεσίνη, του Τάκη Μουσαφίρη και πολλών άλλων δημιουργών, επαγγελματίας με περισσότερα από τριάντα χρόνια στα νυχτερινά κέντρα και μια τραγουδίστρια που κατόρθωσε να επανέλθει στη συλλογική μνήμη μέσα από τον κινηματογράφο.
Η σημαντικότερη κληρονομιά της βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη διπλή ταυτότητα. Για όσους έζησαν τη χρυσή εποχή της πίστας, ήταν η δυναμική γυναίκα που μπορούσε να κρατήσει μόνη της ένα ολόκληρο πρόγραμμα. Για τους νεότερους, ήταν η φωνή που τραγουδούσε «Θα πάρω φόρα» ενώ γύρω της ένας κινηματογραφικός κόσμος κατέρρεε. Και στις δύο περιπτώσεις, η Μαίρη Μαράντη παρέμεινε αυτό που επιδίωξε από τα δεκαεπτά της χρόνια: μια γνήσια λαϊκή τραγουδίστρια που δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητη.
Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, η οποία έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 1996.
Ως εκ τούτου και καθώς η επέτειος συμπίπτει με την ημέρα της γέννησής της, πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που τη γνώρισαν τίμησαν τη μνήμη της.
Ανάμεσα σε όσους βρέθηκαν στο μνημόσυνο ήταν ο ανιψιός της Αιμίλιος Βουγιουκλάκης και ο τελευταίος της σύντροφος Κώστας Σπυρόπουλος, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν μετά από καιρό. Λίγο αργότερα, ο Αιμίλιος Βουγιουκλάκης προχώρησε μοιράστηκε μία φωτογραφία στην οποία ποζάρουν μαζί.
Στη λεζάντα έγραψε: “Με τον αγαπημένο μου Κώστα Σπυρόπουλο μας δένουν αναμνήσεις, συναισθήματα, σχέσεις ζωής. Και όταν αυτά μένουν αναλλοίωτα στον χρόνο, τότε ναι, δεν ακολουθούν την συνήθη φθορά των πραγμάτων. 30 χρόνια από τα τελευταία γενέθλια της Αλίκης μας και όλα μοιάζουν σαν “χθες”…”
Από την τελετή απουσίαζε ο Γιάννης Παπαμιχαήλ, ο γιος της αξέχαστης ηθοποιού, γεγονός που προκάλεσε για ακόμη μία φορά συζητήσεις.
Οικογενειακές στιγμές απολαμβάνει ο Κωνσταντίνος Αργυρός, με αφορμή τη συναυλία που πραγματοποίησε το Σάββατο 18 Ιουλίου σε μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα κοντά στην Πύλο.
Ο δημοφιλής τραγουδιστής συνδύασε τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις με λίγες ημέρες ξεκούρασης και χτες 20/7 δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram μια σειρά από φωτογραφίες από την παραμονή του στην Πελοπόννησο.
Ανάμεσα στα στιγμιότυπα ξεχωρίζουν οι φωτογραφίες με τον γιο του, Βασίλη, που απέκτησε με τη σύζυγό του, Αλεξάνδρα Νίκα. Παράλληλα, το ζευγάρι πρόσφατα υποδέχθηκε και το δεύτερο παιδί του, την κόρη του, που ήρθε για να ολοκληρώσει την οικογενειακή του ευτυχία.
Στην ανάρτησή του, ο Κωνσταντίνος Αργυρός μοιράστηκε εικόνες τόσο από τη συναυλία του, όσο και από τις στιγμές χαλάρωσης με την οικογένειά του στις ομορφιές της Μεσσηνίας.
Ελίνα Παπίλα: Απολαμβάνει τον ήλιο και τη θάλασσα – Οι νέες φωτογραφίες που εντυπωσίασαν
Με το τέλος μιας απαιτητικής τηλεοπτικής σεζόν, η Ελίνα Παπίλα αποφάσισε να αφήσει πίσω της τους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας και να αφιερώσει χρόνο στην ξεκούραση και στα αγαπημένα της πρόσωπα. Η γνωστή παρουσιάστρια και ραδιοφωνική παραγωγός ξεκίνησε τις καλοκαιρινές της διακοπές, απολαμβάνοντας στιγμές χαλάρωσης δίπλα στη θάλασσα, τις οποίες μοιράστηκε και με τους διαδικτυακούς της φίλους.
Μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στα social media δημοσίευσε φωτογραφίες όπου ποζάρει με μαγιό πάνω σε σκάφος, απολαμβάνοντας τον ήλιο, το γαλάζιο της θάλασσας και την καλοκαιρινή ατμόσφαιρα. Οι αναρτήσεις της απέσπασαν αμέσως εκατοντάδες likes και δεκάδες θετικά σχόλια, με τους ακολούθους της να της εύχονται καλές διακοπές και ένα όμορφο καλοκαίρι.
Η χρονιά που προηγήθηκε ήταν γεμάτη προκλήσεις για την Ελίνα Παπίλα. Η συμμετοχή της στην εκπομπή «Real View» συζητήθηκε αρκετά, καθώς οι αλλαγές στο πρόγραμμα αλλά και οι επιδόσεις της εκπομπής στους πίνακες τηλεθέασης βρέθηκαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Παρά τα σχόλια και τις διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια της σεζόν, η ίδια προτίμησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να επικεντρωθεί στη δουλειά της, αποφεύγοντας τις δημόσιες αντιπαραθέσεις. Παράλληλα, συνέχισε να αναπτύσσει και τις υπόλοιπες επαγγελματικές της δραστηριότητες, δείχνοντας πως η πορεία της δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην τηλεόραση.
Εκτός από τη μικρή οθόνη, η παρουσιάστρια παραμένει ιδιαίτερα δραστήρια τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στον χώρο των podcasts. Το podcast που παρουσιάζει έχει αποκτήσει πιστό κοινό, με τις συνεντεύξεις και τις συζητήσεις της να συγκεντρώνουν σημαντικό ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα, συνεχίζει την παρουσία της στο ραδιόφωνο, έναν χώρο στον οποίο έχει αποκτήσει σημαντική εμπειρία και ξεχωριστή σχέση με το κοινό. Όπως έχει αναφέρει και η ίδια, απολαμβάνει την άμεση επικοινωνία με τους ακροατές και τους διαδικτυακούς της φίλους, καθώς της δίνεται η δυνατότητα να εκφράζεται πιο αυθόρμητα και προσωπικά.
Παρότι η επαγγελματική της δραστηριότητα βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της δημοσιότητας, η Ελίνα Παπίλα έχει τονίσει πολλές φορές πως η οικογένειά της αποτελεί τη μεγαλύτερη προτεραιότητα στη ζωή της. Έχει μιλήσει με ιδιαίτερη αγάπη για τον σύζυγό της, τον οποίο θεωρεί βασικό στήριγμα σε κάθε της βήμα, ενώ δεν κρύβει τη χαρά και την υπερηφάνεια που νιώθει για τα τρία παιδιά τους. Οι καλοκαιρινές διακοπές αποτελούν για εκείνη μια ιδανική ευκαιρία να περάσει περισσότερο ποιοτικό χρόνο μαζί τους, μακριά από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και την πίεση της καθημερινότητας.
Δείτε το βίντεο:
Στις φωτογραφίες που ανάρτησε από τις καλοκαιρινές της εξορμήσεις, η παρουσιάστρια εμφανίζεται ιδιαίτερα ευδιάθετη, χαμογελαστή και χαλαρή, απολαμβάνοντας τις στιγμές πάνω στο σκάφος. Η φυσική της εμφάνιση και η ανεπιτήδευτη διάθεσή της απέσπασαν θετικά σχόλια από τους χρήστες των social media, οι οποίοι σχολίασαν πως δείχνει να απολαμβάνει στο έπακρο τις διακοπές της μετά από μια απαιτητική χρονιά. Οι δημοσιεύσεις της συγκέντρωσαν μεγάλη ανταπόκριση, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τη στενή σχέση που διατηρεί με το κοινό της μέσα από τους προσωπικούς της λογαριασμούς.
Η εκρηκτική τραγουδίστρια άστραψε και βρόντηξε με τις δηλώσεις της!
Ο λόγος για την Έφη Σαρρή, η οποία βρέθηκε σε εκδήλωση και μπροστά στις κάμερες και τους δημοσιογράφους αποφάσισε να αποκαλύψει την αποχή της από τα….κρεβάτια τα ξένα!
Η γνωστή 66χρονη τραγουδίστρια όταν ρωτήθηκε πως κρατιέται νέα μετά από τόσο χρόνια, εκείνη απάντησε ότι κάνει αποχή από το τη σεξουαλική πράξη τα τελευταία… 20 χρόνια.
Μάλιστα, η Έφη Σαρρή δήλωσε πως ετοιμάζεται οσονούπω να μπει σε οίκο ευγηρίας για να κάνει περιοδεία, ενώ αστειευόμενη ανέφερε πως έγινε 80 χρονών!
Ο υπουργός Δικαιοσύνης μιλά για την έλλειψη προγραμματικού λόγου στην ΕΛΑΣ, την κολλημένη βελόνα του ΠΑΣΟΚ και το ενδεχόμενο βουλευτικής υποψηφιότητάς στην Α’ Θεσσαλονίκης
«Φιλοδοξούμε βάσιμα έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης» τονίζει ο Γιώργος Φλωρίδης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, σε συνέντευξή του στη «ΜτΚ», αναφέρει ότι ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης στις πολιτικές δίκες έχει πλέον περιοριστεί από τις 774 ημέρες στις 357, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2026 έπεσε στις 309 ημέρες.
Για την τρομοκρατία και την καταδίκη χωρίς αστερίσκους από τα πολιτικά κόμματα απαντά ότι «η ευθύνη του δημοκρατικού πολιτικού και κομματικού συστήματος είναι να πει όχι, οριστικά στον πολιτικό λόγο, που θέλει τον πολιτικό αντίπαλο «δολοφόνο και εγκληματία» διότι εκεί ακριβώς φυτρώνει και ξεπετάγεται το δολοφονικό χέρι της τρομοκρατίας, που υποδυόμενο τον δήθεν τιμωρό, αφαιρεί αθώες ζωές».
Για τις θέσεις της ΕΛΑΣ επισημαίνει ότι βλέπει να υπάρχουν «σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας και προγραμματικού λόγου», ενώ για τη βελόνα του ΠΑΣΟΚ θυμίζει μία φράση του Κώστα Σημίτη.
Προαναγγέλλει νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον εκσυγχρονισμό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στις πολυκατοικίες και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, με κατάτμηση μεγάλων κατοικιών, αλλά και αλλαγές των όρων διαχείρισης των πολυκατοικιών, καθώς και την έναρξη λειτουργίας των υπηρεσιών του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις νέες εγκαταστάσεις στο χώρο του λιμανιού τον Ιανουάριο του 2027.
Τέλος, για πρώτη φορά αφήνει ανοιχτό το σενάριο να είναι υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης, λέγοντας ότι «αυτές οι εκλογές είναι από τις κρισιμότερες για την πολιτική σταθερότητα και την συνέχεια της προόδου στην χώρα. Όταν έρθει η ώρα, θα σταθμίσω την τελική μου απόφαση».
Κύριε Φλωρίδη, την Πέμπτη γνωστοποιήθηκε η απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με την οποία απαλλάσσονται οι 9 από τους 13 βουλευτές της ΝΔ για τους οποίους είχε αρθεί η ασυλία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι 3 διώκονται για πλημμέλημα και για έναν μένει να προσδιοριστεί το αδίκημα. Ποιο είναι το πολιτικό σας σχόλιο;
Η κυβέρνηση πλήρωσε δυσανάλογο πολιτικό κόστος στην υπόθεση αυτή εξαιτίας της άγριας πολιτικής εκμετάλλευσης που επιχειρήθηκε από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μεγάλο πολιτικό και προσωπικό κόστος, πλήρωσαν πολύ άδικα, όπως προκύπτει από την τελευταία εξέλιξη, υπουργοί της κυβέρνησης που έχασαν τη θέση τους και βουλευτές που υπέστησαν ανοίκειες επιθέσεις. Μένει τώρα να δούμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης για τους τέσσερις βουλευτές που παραπέμπονται. Έχουμε πλήρη σεβασμό στη Δικαιοσύνη.
Σας ανησυχούν οι πρόσφατες επιθέσεις με γκαζάκια σε σπίτια στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη; Υπάρχει έδαφος για αναζωπύρωση της τρομοκρατίας στη χώρα μας;
Κάθε δολοφονία συμπολίτη μας, όπως της τραγικής Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα κάθε απόπειρα δολοφονικής επίθεσης προκαλεί ένα πρώτο αίσθημα κοινωνικής ανησυχίας και φόβου. Ταυτόχρονα όμως και αυτό είναι το ενθαρρυντικό σήμερα, δημιουργεί κύμα απέχθειας και καταδίκης από την συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας και βάζει την πολιτεία μπροστά στο αυτονόητο καθήκον να οδηγήσει τους δράστες ενώπιον της δικαιοσύνης, όπως και άμεσα το έπραξε.
Η τρομοκρατία σήμερα είναι εκτός κοινωνίας και η απόπειρα κάποιων νέων ή παλιών αμετανόητων δολοφόνων να την ανασυστήσουν ως «πολιτικό» φαινόμενο είναι καταδικασμένη ν’ αποτύχει. Αυτό δεν σημαίνει, ότι η πολιτεία και οι διωκτικές αρχές θα πρέπει να εφησυχάζουν και ότι η κοινωνία θα ξεχάσει τον αιματοβαμμένο μεταπολιτευτικό ρόλο της τρομοκρατίας, με τόσες αδικοχαμένες ζωές για ένα ιδεοληπτικό τίποτα.
Πώς κρίνετε την αναζωπύρωση της έρευνας για τους τρεις θανάτους στον εμπρησμό της Μarfin;
Η ανεξιχνίαστη υπόθεση της Murfin, με τον θάνατο από ασφυξία τριών συμπολιτών μας συμπεριλαμβανομένης μίας εγκύου, δεν ήταν απλά ένα τραγικό γεγονός. Ήταν μία ανοιχτή πληγή έντονα χαραγμένη στην συλλογική μνήμη της κοινωνίας μας και ταυτόχρονα ένα στίγμα για την σύγχρονη ελληνική δημοκρατία. Έτσι η αναζωπύρωση της έρευνας ύστερα από τη μακροχρόνια και συστηματική δουλειά των ελληνικών διωκτικών αρχών υπό την εποπτεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, η οποία οδήγησε σε συλλήψεις υπόπτων που οδηγούνται ενώπιον του νόμου, ήταν χρέος της πολιτείας. Η συνέχεια ανήκει στην ελληνική δικαιοσύνη και μόνο, της οποίας οι αποφάσεις θα κρίνουν τον βαθμό λύτρωσης της κοινωνίας, αλλά και δικαίωσης της μνήμης των νεκρών.
Βλέπετε να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας που δεν στέκονται τόσο καθαρά απέναντι στην τρομοκρατία και δεν καταδικάζουν χωρίς αστερίσκους τα περιστατικά βίας στη δημόσια ζωή;
Καταρχήν βλέπω την ανάγκη να συμφωνήσει εμπράκτως, το πολιτικό και κομματικό σύστημα, στην αδιαπραγμάτευτη θέση ότι η τρομοκρατία αποτελεί ευθεία βολή κατά της Δημοκρατίας. Ο ελληνικός λαός πλέον, συμμερίζεται απόλυτα αυτή τη θέση. Μην ξεχνάμε ότι στην πρώιμη μεταπολίτευση δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Βγαίναμε από τη χούντα, υπήρχαν πολιτικές συγκρούσεις και απόθεμα έντασης, σήμερα όμως αποτελεί μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση η λαϊκή απομόνωση και καταδίκη της τρομοκρατίας.
Όμως, πάντα θα υπάρχουν και θα καιροφυλαχτούν για να βγουν στο προσκήνιο τρομοκρατικές δολοφονικές αντιλήψεις και πρακτικές. Τι περιμένουν και τι αξιοποιούν αυτές, ανέκαθεν; Το σινιάλο της πολιτικής τοξικότητας. Εδώ είναι η ευθύνη του δημοκρατικού πολιτικού και κομματικού συστήματος. Να πει όχι, οριστικά στον πολιτικό λόγο, που θέλει τον πολιτικό αντίπαλο «δολοφόνο και εγκληματία» διότι εκεί ακριβώς φυτρώνει και ξεπετάγεται το δολοφονικό χέρι της τρομοκρατίας, που υποδυόμενο τον δήθεν τιμωρό, αφαιρεί αθώες ζωές.
Αυτήν την περίοδο είχαμε την αποκάλυψη των πρώτων θέσεων και πρωτοβουλιών της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Πώς τις σχολιάζατε;
Είδα ένα πλαίσιο στρατηγικών αξόνων, που προσπαθεί να διατυπώσει ο κ. Τσίπρας με τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια και το Κοινωνικό Κράτος. Ξέρετε όμως, ο κ. Τσίπρας κουβαλάει ένα διπλό βάρος: Την πρόσφατη δική του πράξη αλλά ταυτόχρονα και το παρωχημένο λόγο της Κεντροαριστεράς, που υποχωρεί παντού στην Ευρώπη.
Για να είμαι πιο συγκεκριμένος: Πώς να μιλήσεις για Δημοκρατία, όταν έχεις προσπαθήσει να βάλεις φυλακή όλους τους πολιτικούς σου αντιπάλους με την Novartis; Αυτό ξέρετε αποτελεί αρνητικό παράδειγμα απόπειρας εφαρμογής σταλινικού μοντέλου εξουσίας σε δυτική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Πώς να μιλήσεις για Δικαιοσύνη και Διαφάνεια, όταν έχεις συγκροτήσει παραυπουργείο δικαιοσύνης και έχεις νομοθετήσει ποινικούς κώδικες με ειδικές στοχεύσεις, ανατρέποντας τις ημερομηνίες των εκλογών;
Και εκεί που περιμένεις κάτι καινούριο προγραμματικά από την Κεντροαριστερά, να πλαισιώσει δηλαδή τις εξαγγελίες της για το Κοινωνικό Κράτος με θέσεις για την παραγωγή και τη δημιουργία πλούτου, που κάνουν ένα νέο Κοινωνικό Κράτος βιώσιμο και αποδοτικό, ξαναβλέπεις πλήρη αφωνία. Με δυο λόγια, για την ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, βλέπω σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας και προγραμματικού λόγου.
Πολιτικά πολλοί λένε ότι η ΕΛΑΣ θα ζορίσει το ΠΑΣΟΚ και θα το ξεπεράσει εκλογικά. Συμφωνείτε; Και με την ευκαιρία: Γιατί η βελόνα του ΠΑΣΟΚ δεν κουνιέται προς τα επάνω;
Αυτό λοιπόν που φαίνεται, για να συνεχίσω στα προηγούμενα, είναι ότι η ΕΛΑΣ υπερτερεί, ως τώρα τουλάχιστον, του ΠΑΣΟΚ στον ανταγωνισμό για έναν ρηχό αντιμητσοτακικό λόγο. Εκεί ο κ. Τσίπρας είναι πιο αυθεντικός εισπράττοντας και τα σημερινά δημοσκοπικά οφέλη. Τώρα, γιατί δεν κουνιέται η βελόνα του ΠΑΣΟΚ: Νομίζω ότι η φράση του Κ. Σημίτη στις τελευταίες εκλογές του ΠΑΣΟΚ, για να γίνει ξανά ένα μεγάλο εναλλακτικό κυβερνητικό κόμμα, ήταν μία προφητική παρακαταθήκη: «Για το ΠΑΣΟΚ είναι μία ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες…».
Για το διαφαινόμενο κόμμα Σαμαρά, έχετε γνώμη; Πώς βλέπετε το ενδεχόμενο εκλογικής καθόδου του πρώην πρωθυπουργού να επηρεάζει τον στόχο της ΝΔ για αυτοδυναμία;
Δεν μ’ αρέσει να μιλάω για κάτι, που ακόμη δεν υπάρχει. Γιατί; Διότι ειδικά τα κόμματα, που βρίσκονται στο στάδιο της φημολογίας, υπερτιμώνται πολιτικά και φουσκώνουν. Αντίθετα, όταν γίνονται πραγματικότητα, συνήθως προσγειώνονται σ’ αυτήν. Αυτή η πολιτική διαπίστωση ισχύει πολύ περισσότερο για τα κόμματα συγκυρίας ή μίας εκλογικής χρήσεως και λιγότερο βέβαια για κόμματα, που καλύπτουν μια βαθύτερη και πραγματική ανάγκη.
Πάμε στα του υπουργείου σας. Είστε ικανοποιημένος με την επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης που έχει επιτευχθεί επί των ημερών σας;
Ο Δικαστικός Χάρτης έχει φέρει ήδη και συνεχίζει να φέρνει σημαντικά αποτελέσματα στην επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων μαζί με τις πολλές αλλαγές, που εξελίσσονται στον χώρο της δικαιοσύνης, όπως οι νέες δικονομίες σε ποινική, πολιτική και διοικητική δίκη, η ευρεία ψηφιοποίηση, η ανανέωση κτιρίων, η μεταφορά ύλης σε δικηγόρους και συμβολαιογράφους.
Σήμερα, δύο χρόνια σχεδόν μετά τον Δικαστικό Χάρτη, ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης στις πολιτικές δίκες, έχει πλέον περιοριστεί από τις 774 ημέρες στις 357, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2026 έπεσε ακόμα περισσότερο, στις 309 ημέρες. Την ίδια στιγμή, τα δικαστήρια εκκαθαρίζουν πλέον περισσότερες υποθέσεις από όσες εισάγονται. Αυτό δείχνει ότι μία δύσκολη μεταρρύθμιση αρχίζει να αποδίδει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Οι πρωτόδικες αποφάσεις στην Ελλάδα εκδίδονται στον ίδιο μέσο όρο του χρόνου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο στόχος αυτός ήταν για το 2027, αλλά ήδη τον έχουμε πετύχει. Φιλοδοξούμε βάσιμα, έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης.
Το υπουργείο προωθεί νομοθετικές ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στις πολυκατοικίες και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Ποιο θα είναι το πνεύμα του νομοσχεδίου που προωθείται;
Η πρωτοβουλία αυτή του υπουργείου Δικαιοσύνης σηματοδοτεί την πολιτική βούληση της κυβέρνησης σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και τις οργανώσεις ιδιοκτητών ακινήτων στη χώρα, να προχωρήσει σε μία ριζική αναμόρφωση της συνιδιοκτησίας στην Ελλάδα, που διέπεται από μία απαρχαιομένη νομοθεσία εκατό χρόνων (ν.3741/1929), προσαρμόζοντάς την στις σύγχρονες κοινωνικές, τεχνολογικές και οικονομικές συνθήκες.
Σκοπός της πολυεπίπεδης αυτής παρέμβασης είναι η απελευθέρωση της ακίνητης περιουσίας από κάθε λογής φραγμούς και εμπόδια ώστε να καταστεί εκμεταλλεύσιμη και αξιοποιήσιμη. Αυτό θα βοηθήσει τον ιδιοκτήτη, τον κάτοικο των πόλης, αλλά και την ίδια την εθνική οικονομία και κοινωνία στο μέγα ζήτημα της στέγασης και κατ’ επέκταση στο καυτό θέμα της ακρίβειας, που αυτό επιφέρει στα ελληνικά νοικοκυριά.
Ξεχωριστού ενδιαφέροντος μέτρα που θα συμπεριλάβει το νέο νομοσχέδιο για την συνιδιοκτησία, είναι η κατάτμηση μεγάλων κατοικιών, που θ’ αυξήσουν την προσφορά της ελλείπουσας στέγασης στα αστικά κέντρα αλλά και οι αλλαγές των όρων διαχείρισης των πολυκατοικιών, που είναι απαραίτητοι για την απρόσκοπτη και αρμονική συγκατοίκηση των ενοίκων.
Ένα καλό νέο για τη Θεσσαλονίκη θα είναι η λειτουργία του νέου Εφετείου στο Λιμάνι. Πού βρισκόμαστε και πότε να περιμένουμε ότι θα ξεκινήσει;
Όντως η μεταφορά του Εφετείου Θεσσαλονίκης στο Λιμάνι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα υποδομής για τη δικαιοσύνη στην πόλη, καθώς θα επιτρέψει την πλήρη ανακαίνιση του υπάρχοντος Δικαστικού Μεγάρου.
Ήδη έχει υπογραφεί η σύμβαση μεταξύ του υπουργείου Δικαιοσύνης και της ΟΛΘ Α.Ε. για τη μακροχρόνια παραχώρηση κτιριακών εγκαταστάσεων συνολικού εμβαδού περίπου 9.000 τ.μ. Οι εργασίες διαμόρφωσης του κτιρίου στο Λιμάνι βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Το κτίριο θα είναι υπερσύγχρονο και θα στεγάσει το Εφετείο και την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης. Παράλληλα με τις κτιριακές εργασίες, εκπονείται κυκλοφοριακή μελέτη για τη διαχείριση της αυξημένης κίνησης που αναμένεται στην περιοχή του Λιμανιού λόγω της λειτουργίας των δικαστικών υπηρεσιών.
Η έναρξη λειτουργίας των υπηρεσιών του Εφετείου στις νέες εγκαταστάσεις έχει οριστεί για τον Ιανουάριο του 2027. Οι εργασίες μεταστέγασης αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός του 2026, ώστε να ακολουθήσει η μεταφορά του εξοπλισμού και των αρχείων, με στόχο το νέο δικαστικό έτος του 2027 να βρει το Εφετείο στη νέα του έδρα.
Η μεταφορά στο Λιμάνι είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ξεκινήσει το μεγάλο έργο της ριζικής ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά χωροταξικά και λειτουργικά προβλήματα εδώ και δεκαετίες.
Και μία προσωπική ερώτηση για το τέλος: Τα σενάρια ότι θα είστε υποψήφιος με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης δεν έχουν σταματήσει. Εξακολουθείτε να το απορρίπτετε; Ακόμα και αν σας το ζητήσει ο πρωθυπουργός;
Έχω πει σε ανύποπτο χρόνο ότι πρόθεσή μου είναι μην κατέβω υποψήφιος στις εκλογές του 2027. Ταυτόχρονα, δεν μπορεί ν’ αγνοηθεί, ότι αυτές οι εκλογές είναι από τις κρισιμότερες για την πολιτική σταθερότητα και την συνέχεια της προόδου στη χώρα. Όταν έρθει η ώρα, θα σταθμίσω την τελική μου απόφαση.
«Βάζουμε τέλος σε μία δεκαετή κοινωνική αδικία» δήλωσε η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως καταθέτωντας το νομοσχέδιο στη Βουλή
Κατατέθηκαν στη Βουλή οι νομοθετικές διατάξεις που προβλέπουν την κατάργηση των περικοπών στις συντάξεις χηρείας μετά την παρέλευση της τριετίας, για τους συνταξιούχους που υπάγονται στο καθεστώς του νόμου 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου).
Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο αποκατάστασης μιας κοινωνικής αδικίας που ταλαιπώρησε χιλιάδες οικογένειες επί μία δεκαετία, όπως τονισε η υπουργός Εργασίας, Νίκη Κεραμέως. Με στόχο τη διόρθωση των στρεβλώσεων που δημιούργησε ο νόμος 4387/2016, η νέα ρύθμιση καταργεί τις περικοπές στις κύριες συντάξεις χηρείας μετά την τριετία, αναγνωρίζοντας την αυτοτέλεια των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και απαλλάσσοντας τους δικαιούχους από οικονομικά βάρη του παρελθόντος.
Η κ. Κεραμέως δήλωσε: «Καταργούμε μία μεγάλη κοινωνική αδικία δέκα ετών, η οποία ταλαιπώρησε χιλιάδες οικογένειες. Εισάγουμε ένα νέο, δίκαιο και κοινωνικά ευαίσθητο πλαίσιο, αποκαθιστώντας τις στρεβλώσεις που δημιούργησε ο νόμος Τσίπρα – Κατρούγκαλου». Η υπουργός υπογράμμισε ότι η ρύθμιση αποκαθιστά την ασφάλεια δικαίου και ενισχύει την προστασία των οικογενειών που έχασαν τον άνθρωπό τους, ενώ επισήμανε πως η δυνατότητα αυτής της παρέμβασης προήλθε από την αύξηση της απασχόλησης και την υπεραπόδοση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας.
Οι τέσσερις βασικές αλλαγές των νέων διατάξεων
1. Καταργείται η προβλεπόμενη από τον νόμο 4387/2016 περικοπή των συντάξεων χηρείας μετά την τριετία. Θεσπίζεται η μόνιμη καταβολή της κύριας σύνταξης λόγω θανάτου με βάση τα αρχικά ποσοστά δικαιώματος. Οι δικαιούχοι που είχαν δει τη σύνταξή τους να μειώνεται από 70% σε 35% θα τη δουν να επανέρχεται στο 70%.
2. Για περισσότερους από 75.000 συνταξιούχους χηρείας στους οποίους δεν είχαν εφαρμοστεί οι περικοπές του νόμου 4387/2016, αυτές δεν θα εφαρμοστούν, καθώς καταργούνται. Το Δημόσιο παραιτείται από κάθε αναζήτηση αναδρομικών ποσών, απαλλάσσοντας τα νοικοκυριά από τον κίνδυνο καταλογισμών.
3. Διασφαλίζεται ότι οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν σύνταξη από δικό τους δικαίωμα και ταυτόχρονα σύνταξη λόγω θανάτου, προερχόμενες από διαφορετικά ασφαλιστικά δικαιώματα, θα συνεχίσουν να εισπράττουν και τις δύο εθνικές συντάξεις. Περίπου 122.000 συνταξιούχοι προστατεύονται από την περικοπή της δεύτερης εθνικής σύνταξης που προέβλεπε ο νόμος 4387/2016, χωρίς αναζήτηση αναδρομικών ποσών.
4. Τα παιδιά που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους και δικαιούνται συντάξεις λόγω θανάτου και από τους δύο, θα λαμβάνουν πλέον το πλήρες ποσοστό από την εθνική σύνταξη κάθε γονέα ξεχωριστά. Έτσι, το ποσό της εθνικής σύνταξης που θα λαμβάνουν διπλασιάζεται.
Οι σχετικές διατάξεις είναι διαθέσιμες στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Βουλής και θα τεθούν προς ψήφιση στην Ολομέλεια την Τρίτη 21 Ιουλίου 2026.
«Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται περίπου στο 29%-31% και υπολείπεται 5-6 ποσοστιαίων μονάδων για να διεκδικήσει την αυτοδυναμία», τόνισε
Για τη σημασία της αξιοπιστίας του κυβερνητικού έργου, την ανάγκη ολοκλήρωσης των μεταρρυθμίσεων και τη μη βελτίωση της καθημερινότητας ως βασικό κριτήριο εμπιστοσύνης των πολιτών, μίλησε η Αλεξάνδρα Σδούκου.
Ερωτηθείσα για την πιθανότητα πρόωρων εκλογών, η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, μιλώντας στον ΣΚΑΪ τόνισε ότι «οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, εξάλλου αυτό είναι που λέει μέρα παρά μέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ότι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027». Υπογράμμισε δε, ότι «κακώς η εκλογολογία τροφοδοτείται από την επαφή με τους πολίτες ή τα εγκαίνια έργων. Ο πρωθυπουργός, από το 2019, ήδη από την πρώτη θητεία του, ήταν πάντα σε επαφή με τον κόσμο, ενώ είναι λογικό οι περιοδείες να συνδυάζονται και με εγκαίνια, καθώς η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης σημαίνει όλο και περισσότερες παραδόσεις έργων».
Αλεξάνδρα Σδούκου: «Από το 2019 βελτιώνουμε τα εισοδήματα»
Η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ ανέδειξε ως βασικό πυλώνα της κυβερνητικής πολιτικής «τη συνεχή βελτίωση της ζωής των πολιτών, τις αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις», μία πολιτική που έχει ξεκινήσει από το 2019 και συνεχίζεται ως σήμερα συνδυαζόμενη με μόνιμες μειώσεις φόρων.
Η κ. Σδούκου υπογράμμισε πως ο στόχος της κυβέρνησης είναι να μπαίνουν διαρκώς μικρά κομμάτια του παζλ στο κυβερνητικό έργο «παραδίδοντας στους πολίτες ένα καινούργιο νοσοκομείο, ένα κέντρο υγείας, ένα σχολείο» και επεσήμανε πως το πιο σημαντικό «είναι να πείσουμε τον κόσμο για την αξιοπιστία των πεπραγμένων μας. Η αξιοπιστία είναι το διαβατήριό μας».
Αλεξάνδρα Σδούκου: «Αντιπολίτευση της ισοπέδωσης»
Η κ. Σδούκου, σχολιάζοντας τις διαφορές της κυβέρνησης με την αντιπολίτευση, τόνισε ότι «η αριστερή συμπαράταξη προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε αυτά που ζήσαμε. Θυμόμαστε όμως τη ΔΕΘ, όπου ο κ. Τσίπρας είχε υποσχεθεί 15 δισεκατομμύρια παροχές, κατάργηση μνημονίων και μια πλουσιοπάροχη ζωή. Ζήσαμε capital controls, κλειστές τράπεζες, ουρές». «Αυτά δεν ξεχνιούνται», πρόσθεσε, καθώς, όπως είπε, «ήταν ένας αποτυχημένος πρωθυπουργός και δεν πείθει. Ούτε μπορεί να κατηγορεί τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και να σκανδαλολογεί συνεχώς, εκείνος που έχει αμετάκλητα καταδικασμένους υπουργούς της κυβέρνησής του».
Δείτε το βίντεο:
Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ σημείωσε πως «έχει μια λογική που ισοπεδώνει τα πάντα, ακόμη και τα έργα στα κέντρα υγείας και στα νοσοκομεία» χαρακτηρίζοντας την τακτική αυτή «θλιβερή» και προσθέτοντας πως «το κάνουν γνωρίζοντας πόσα έχουν ανακαινιστεί, πόσα έχουν παραδοθεί στους πολίτες όντας πλέον απολύτως σύγχρονα και ταυτόχρονα ξέρουν καλά ότι το 2019 υπηρετούσαν 90.320 εργαζόμενοι στο δημόσιο σύστημα υγείας και σήμερα είναι 100.000, δηλαδή 10.000 περισσότεροι, παρά τις συνταξιοδοτήσεις που υπήρξαν στα χρόνια αυτά».
Η εκπρόσωπος Τύπου τόνισε ότι «η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται περίπου στο 29%-31% και υπολείπεται 5-6 ποσοστιαίων μονάδων για να διεκδικήσει την αυτοδυναμία. Είναι ρεαλιστικό και εφικτό, αρκεί να επιταχύνουμε την υλοποίηση των δεσμεύσεών μας και να διορθώσουμε ό,τι λάθος ή παράλειψη υπάρχει μέχρι την τελευταία μέρα».
Επεσήμανε παράλληλα ότι «θα πρέπει να εξηγήσουμε στον κόσμο, πέρα από τα πεπραγμένα μας, ποιες είναι οι προτάσεις μας για την Ελλάδα του 2030».
Η 
