Ένας «τεράστιος» όγκος αφαιρέθηκε από το πίσω μέρος του κεφαλιού ενός άνδρα, συνολικού μήκους πέντε ιντσών, καθώς προκαλούσε αφόρητο πόνο στον ασθενή κάθε φορά που τον άγγιζε.
Ένα γιγάντιο «κέρατο» μήκους 12,5 εκατοστών αφαιρέθηκε από το πίσω μέρος του κεφαλιού ενός άνδρα, έπειτα από τρία χρόνια αγωνίας.
Ο 30χρονος ασθενής, που δεν κατονομάζεται, ένιωθε φρικτούς πόνους ενώ ζούσε με τον ασυνήθιστο όγκο – σε σημείο που το να πηγαίνει και μόνο για ύπνο αποτελούσε σημαντικό πρόβλημα. Το τεράστιο κέρατο αφαιρέθηκε από το κεφάλι του άνδρα υπό γενική αναισθησία και στάλθηκε αμέσως για εξετάσεις για καρκίνο, ενώ ο ασθενής ανάρρωνε στο σπίτι του ζώντας με μια νέα αίσθηση ελευθερίας. Ο αγγειοχειρουργός, Ruzil Khurmatullin, αφαίρεσε τον κερατοειδή όγκο υπό γενική αναισθησία.
Είπε: «Κατά την αρχική εξέταση, ο ασθενής ανέφερε ότι ο όγκος άρχισε να αναπτύσσεται στο κεφάλι του το 2022.
«Στην αρχή, δεν τον ενοχλούσε, αλλά καθώς μεγάλωνε σε μέγεθος, άρχισε να εμφανίζεται πόνος. Ένιωθε έντονη δυσφορία όταν άγγιζε τον όγκο στον ύπνο του».
Ο Δρ. Κουρματουλίν, από το Ναμπερέζνιε Τσέλνι της Ρωσίας, είπε ότι ήταν η πρώτη φορά στα 25 χρόνια που εργαζόταν ως χειρουργός που πραγματοποίησε μια τέτοια επέμβαση.
Αφαίρεσε εντελώς τον όγκο, στη συνέχεια έκανε καυτηρίαση για να αποτρέψει την υποτροπή.
Μια ανάπτυξη σε τόσο «τεράστιο μέγεθος» θεωρείται εξαιρετικά σπάνια, ειδικά σε έναν ασθενή που είναι σχετικά νέος. Διεξάγονται εξετάσεις για καρκίνο στο αφαιρεμένο «κέρατο».
Ο επικεφαλής του Τμήματος Αναισθησιολογίας, Πάβελ Εγκόροφ, δήλωσε: «Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε υπό γενική αναισθησία. Η δυσκολία ήταν να στερεωθεί το κεφάλι του άνδρα στο πλάι και να κρατηθεί σε αυτή τη θέση, παρακολουθώντας παράλληλα τα ζωτικά σημεία, μέχρι το τέλος της επέμβασης».
«Αντιμετωπίσαμε με επιτυχία αυτό την εμπέμβαση. Ο ασθενής συνήλθε γρήγορα μετά την αναισθησία και ανάρρωσε καλά. Τώρα είναι στο σπίτι με την οικογένειά του. Το νεόπλασμα έχει σταλεί για ανάλυση.»
Το κέρατο μεγάλωσε σε τέτοιο μέγεθος ως αποτέλεσμα του ασυνήθιστα γρήγορου πολλαπλασιασμού των δερματικών κυττάρων – κερατινοκυττάρων, τα οποία σκλήρυναν και σχημάτιζαν μια χαρακτηριστική κερατοειδή δομή, ανέφεραν οι αναφορές.
Γνωρίζατε ότι η βιταμίνη Κ2 παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία των αρτηριών σας;
Βοηθά στην αποφυγή συσσώρευσης ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία—κάτι ιδιαίτερα κρίσιμο για την υγεία της καρδιάς.
Πρώτα, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι υπάρχουν δύο κύριοι τύποι βιταμίνης Κ:
Βιταμίνη Κ1: βρίσκεται κυρίως σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι και είναι σημαντική για την πήξη του αίματος.
Βιταμίνη Κ2: βρίσκεται κυρίως σε ζωικά προϊόντα και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση. Αυτή είναι που βοηθά στην πρόληψη της εναπόθεσης ασβεστίου στις αρτηρίες, διατηρώντας τες καθαρές και ελαστικές.
Πού μπορείτε να βρείτε βιταμίνη Κ2;
Δεν χρειάζεται να καταφύγετε αμέσως στα συμπληρώματα—η Κ2 είναι φυσικά διαθέσιμη σε κάποια νόστιμα και θρεπτικά τρόφιμα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το natto, ένα παραδοσιακό ιαπωνικό φαγητό από ζυμωμένη σόγια.
Άλλες εξαιρετικές επιλογές είναι:
Χέλι
Παλιωμένα τυριά όπως gouda, edam, raclette και Jarlsberg
Μοσχαρίσιο συκώτι
Βούτυρο από ζώα που τρέφονται με χορτάρι
Σκούρο κρέας χήνας
Ξινολάχανο
Κρόκοι αυγών από κοτόπουλα ελεύθερης βοσκής
Θα παρατηρήσετε ένα κοινό θέμα: τα ζυμωμένα τρόφιμα και τα προϊόντα από ζώα που βόσκουν ελεύθερα είναι οι καλύτερες πηγές.
Τι γίνεται με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D;
Το ασβέστιο είναι κρίσιμο για την υγεία των οστών, και μπορείτε να το πάρετε από πράσινα φυλλώδη λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα ή εμπλουτισμένα φυτικά γάλατα. Συνήθως, δεν χρειάζεστε συμπλήρωμα ασβεστίου, εκτός αν σας το συστήσει ο γιατρός σας.
Όμως, χωρίς αρκετή βιταμίνη D, το σώμα σας δεν μπορεί να απορροφήσει σωστά το ασβέστιο. Κι αν το ασβέστιο δεν οδηγηθεί στα οστά, μπορεί να καταλήξει σε λάθος μέρη—όπως στις αρτηρίες σας, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού.
Η βιταμίνη Κ2 λειτουργεί ως «τροχονόμος» του ασβεστίου—διασφαλίζοντας πως πηγαίνει στα οστά και όχι στις αρτηρίες.
Σκέφτεστε συμπληρώματα;
Αν σκέφτεστε να πάρετε συμπληρώματα Κ2, υπάρχουν δύο κοινές μορφές:
MK-4: απορροφάται γρήγορα αλλά αποβάλλεται σύντομα.
MK-7: παραμένει περισσότερο στο σύστημα και λαμβάνεται μια φορά τη μέρα.
Συχνά, τα συμπληρώματα Κ2 συνδυάζονται με βιταμίνη D3—αυτές οι δύο βιταμίνες συνεργάζονται άριστα. Προτιμήστε τη βιταμίνη D3 (όχι D2), γιατί είναι πιο αποτελεσματική.
Η συνιστώμενη δόση για την MK-7 κυμαίνεται από 90 έως 200 μικρογραμμάρια την ημέρα.
Ωστόσο, θυμηθείτε ότι η καλύτερη πηγή θρεπτικών συστατικών είναι πάντα τα πραγματικά τρόφιμα.
Συνοψίζοντας:
Η βιταμίνη Κ2 αποτρέπει τη συσσώρευση ασβεστίου στις αρτηρίες και ενισχύει τα οστά.
Βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα και ζωικά προϊόντα όπως natto, τυρί, βούτυρο, συκώτι και κρόκους αυγών.
Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου στα οστά, αλλά η Κ2 είναι αυτή που εμποδίζει την εναπόθεση στις αρτηρίες.
Μπορείτε να πάρετε συμπληρώματα MK-4 ή MK-7, αλλά η διατροφή είναι η καλύτερη μακροπρόθεσμη λύση.
Θέλετε περισσότερες πληροφορίες; Εξερευνήστε το βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο και μάθετε περισσότερα για τη βιταμίνη Κ2, τις πηγές και τα οφέλη της.
Νόμιζε ότι θα ήταν μόνο ένα βράδυ, αλλά αυτό που δεν ήξερε ήταν πως εκείνη η νύχτα θα άλλαζε τη ζωή του για πάντα.
Ο Ραφαήλ, 25 ετών, ζει σε μια εργατική γειτονιά στο Κερατσίνι. Είχε τελειώσει τις σπουδές του πριν από δύο χρόνια, αλλά δεν είχε καταφέρει ποτέ να βρει μια σταθερή δουλειά. Η μητέρα του ήταν σε τελικό στάδιο ασθένειας και οι λογαριασμοί του νοσοκομείου είχαν μαζευτεί.
Ως ο μοναδικός γιος της οικογένειας, με δύο μικρότερες αδελφές που ακόμα πήγαιναν σχολείο, αποφάσισε να γίνει υδραυλικός και άρχισε να κάνει μεροκάματα εδώ κι εκεί για να επιβιώσει.
Μια μέρα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα για μια επείγουσα επισκευή σε μια πολυτελή βίλα. Πήγε αμέσως. Όταν άνοιξε η πόρτα, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με μια κομψή και πολύ όμορφη γυναίκα γύρω στα εξήντα. Το όνομά της ήταν Ραχήλ, μια ιδιαίτερα ισχυρή προσωπικότητα στους πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους της χώρας.
Τον κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω.
«Εσύ είσαι ο υδραυλικός;»
«Ναι, κυρία μου. Θα κάνω καλή δουλειά. Μπορείτε να βασιστείτε σε μένα.»
Ο Ραφαήλ επισκεύασε πολύ γρήγορα και τέλεια την τουαλέτα.
Εντυπωσιασμένη, τον πλήρωσε. Εκείνος την ευχαρίστησε, αλλά πρόσεξε πως τα χρήματα που του έδωσε ήταν πολύ περισσότερα από το συμφωνημένο.
«Με συγχωρείτε, μου δώσατε περισσότερα απ’ όσα είχαμε συμφωνήσει.»
Η Ραχήλ τον κοίταξε έκπληκτη. «Είσαι ο πρώτος που μου το λέει αυτό. Όλοι οι άλλοι απλώς κρατούν τα χρήματα χωρίς να πουν λέξη.»
«Δεν είναι αυτό το στυλ μου, κυρία μου.»
Χαμογέλασε και του είπε ότι μπορούσε να θεωρήσει τα επιπλέον χρήματα ως ανταμοιβή, ένα μπόνους για την ειλικρίνειά του.
Την ευχαρίστησε, αλλά τη στιγμή που ετοιμαζόταν να φύγει, εκείνη του φώναξε: «Ραφαήλ, μείνε τη νύχτα μαζί μου.»
Ο νεαρός νόμισε πως δεν άκουσε καλά. «Κυρία μου, άκουσα σωστά;»
«Ένα βράδυ, και μπορώ να σου δώσω ό,τι θέλεις. Σπίτι, αυτοκίνητο, χρήματα.»
Ο Ραφαήλ πάγωσε. «Λυπάμαι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.»
«Γιατί; Δεν θέλεις να σώσεις τη μητέρα σου;»
«Μόνο ένα βράδυ αρκεί.»
«Όχι. Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Συγγνώμη.»
Και έφυγε. Η απόρριψή του χτύπησε τη Ραχήλ στο βάθος της ψυχής της. Πάντα την πλησίαζαν για τα χρήματά της, ποτέ για αυτό που ήταν. Τέσσερις φορές διαζευγμένη, ταπεινωμένη, προδομένη και μια ζωή την έκλεβαν — ο τελευταίος της σύζυγος της είχε κλέψει όλα της τα υπάρχοντα τη νύχτα του γάμου τους. Και τώρα ένας νεαρός άγνωστος, φτωχός και απελπισμένος, την απέρριπτε. Εκείνο ακριβώς το βράδυ, τον κάλεσε.
«Καλησπέρα, Ραφαήλ. Η Ραχήλ είμαι.»
«Καλησπέρα, κυρία μου.»
«Θα ήθελα να σε καλέσω για μεσημεριανό.»
«Λυπάμαι, δεν είμαι διαθέσιμος. Σας ευχαριστώ, κυρία μου.»
Και έκλεισε το τηλέφωνο. Ο φίλος του, ο Νέστωρας, το άκουσε και εξοργίστηκε.
«Είσαι τρελός; Η μητέρα σου είναι στο νοσοκομείο. Απορρίπτεις τη βοήθεια μιας πλούσιας γυναίκας. Ίσως ο Θεός σου στέλνει μια βοήθεια και εσύ λες όχι;»
Ο Ραφαήλ γέμισε αμφιβολίες. Κι αν ο Νέστωρας είχε δίκιο; Κι αν ήταν μια δοκιμασία, ένα σημάδι της μοίρας; Τελικά, τηλεφώνησε στη Ραχήλ και δέχτηκε να τη συναντήσει σε ένα ακριβό εστιατόριο.
Όταν έφτασε, βρέθηκε μόνος μαζί της. Είχε κλείσει ολόκληρο τον χώρο και τον υποδέχτηκε ζεστά. Ο Ραφαήλ δεν τολμούσε ούτε να τη κοιτάξει στα μάτια.
«Πόσο χρονών είσαι, Ραφαήλ;»
«25, κυρία μου.»
«Κι εσύ;»
«60, αλλά το ξέρω ήδη. Έκανα έρευνα για εσάς»
Ο Ραφαήλ την κοίταξε κατάματα και την ρώτησε: «Γιατί εγώ;»
«Γιατί είσαι ειλικρινής. Με άγγιξες. Δεν θέλεις τα χρήματά μου. Με σεβάστηκες. Μου θύμισες πώς είναι να αγαπιέσαι.»
Και τότε άνοιξε την καρδιά της. «Με έχουν προδώσει. Με έχουν ταπεινώσει. Με έχουν χρησιμοποιήσει. Όλη μου τη ζωή είχα χρήματα και αναγνώριση, αλλά ποτέ αγάπη στην ηλικία μου. Θέλω απλώς να νιώσω πώς είναι να σε αγαπούν.»
Ο Ραφαήλ έμεινε άφωνος. Εκείνη τον ρώτησε αν είχε παιδιά. «Όχι.»
Του είπε ότι είχε μια υιοθετημένη κόρη, τη Μαρία, 23 ετών, την οποία μεγάλωσε μόνη της. Τότε ο Ραφαήλ σηκώθηκε, πλησίασε και τη φίλησε.
«Αυτό σημαίνει ναι;» ρώτησε μπερδεμένη η Ραχήλ. Εκείνος έγνεψε, κι έτσι άρχισε η ιστορία τους.
Εκείνη τη νύχτα η Ραχήλ δεν κοιμήθηκε μόνη. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ένιωσε ειλικρινή χέρια να την αγκαλιάζουν, τρυφερές κινήσεις. Εκείνος της ψιθύρισε: «Μπορεί να μην είμαι πλούσιος, αλλά είμαι δικός σου.»
Οι μέρες περνούσαν και έβλεπαν ο ένας τον άλλον όλο και πιο συχνά, πρώτα διακριτικά, ύστερα δημόσια. Ο Ραφαήλ κέρδισε ξανά την εμπιστοσύνη της.
Η Ραχήλ τον αγάπησε όπως δεν είχε αγαπήσει ποτέ και του έδωσε τα πάντα με αφθονία. Η μητέρα του μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική. Φρόντισαν για την εκπαίδευση των αδελφών του και ο Ραφαήλ άρχισε ακόμη και να διαχειρίζεται δουλειές με τις επαφές της Ραχήλ. Όμως το πολυτιμότερο ήταν η αγάπη που μοιράζονταν.
Μια μέρα ο Ραφαήλ την κοίταξε και είπε: «Θέλω να σε παντρευτώ.» Εκείνη γέλασε, νομίζοντας πως αστειευόταν. Εκείνος επέμεινε και αποφάσισε να της κάνει πρόταση στα γενέθλιά της. Μπροστά σε όλους τους φίλους και τους συνεργάτες της, γονάτισε και έβγαλε ένα δαχτυλίδι. «Ραχήλ, θα με παντρευτείς;» Η αίθουσα πάγωσε. Ψίθυροι άρχισαν. «Σοβαρά; Είναι στην ηλικία της μητέρας του. Δεν είναι αγάπη, είναι συμφέρον.»
Όμως η Ραχήλ έβλεπε μόνο ένα πράγμα: τον σεβασμό του Ραφαήλ. Και είπε ναι. Έβαλε το δαχτυλίδι. Δάκρυα κύλησαν στα ρυτιδιασμένα της μάγουλα. Εκείνος την αγκάλιασε. Ο κόσμος γύρω τους θόλωσε, αλλά στο μυαλό του Ραφαήλ μια ερώτηση τον βασάνιζε σαν δηλητήριο: «Θα την αγαπούσα αν ήταν φτωχή;» Βασανιζόταν, αλλά κατά βάθος ήξερε πως ναι, την αγαπούσε.
Μια μέρα αποφάσισε να τη γνωρίσει στην οικογένειά του. Η μητέρα του, πλέον αναρρωμένη, ζούσε σε ένα σπίτι που είχε αγοράσει η Ραχήλ. Οι αδελφές του Ραφαήλ ήταν ενθουσιασμένες.
«Η γυναικα του αδελφού μας έρχεται. Η νύφη μας θα είναι όμορφη.»
Το αυτοκίνητο σταμάτησε. Η Ραχήλ κατέβηκε, κομψή σαν βασίλισσα, και ξαφνικά επικράτησε σιωπή.
Οι αδελφές του Ραφαήλ πάγωσαν. «Ποια είναι αυτή;»
Ο Ραφαήλ χαμογέλασε αμήχανα.
«Θέλω να σας συστήσω τη Ραχήλ, τη γυναίκα της ζωής μου.»
«Τι;» φώναξε η μικρότερη αδελφή του.
«Είσαι τρελός; Μας φέρνεις μια γριά για γυναίκα σου; Ντροπή!»
Ο Ραούλ φώναξε: «Αξίζει κάτι καλύτερο από τις προσβολές σας!»
Αλλά εκείνη συνέχισε.
«Δεν μπορείς καν να κάνεις παιδιά. Θέλουμε ανίψια. Καταστρέφεις τη ζωή σου, αδελφέ.»
Η Ραχήλ έφυγε κλαίγοντας, μπήκε στο αυτοκίνητό της και εξαφανίστηκε.
Ο Ραφαήλ προσπάθησε να την προλάβει, αλλά ήταν αργά.
Την κάλεσε, αλλά δεν απάντησε. Πήγε στο σπίτι της, αλλά δεν τον άφησε να μπει.
Ύστερα έλαβε ένα μήνυμα: «Τελείωσε. Ευχαριστώ για όλα. Κράτα όσα σου έδωσα, αλλά βγες από τη ζωή μου.»
Ο Ραφαήλ έπεσε στα γόνατα, συντετριμμένος από τη θλίψη.
Χτύπησε την πόρτα της Ραχήλ μέχρι που άνοιξε. Δεν τον κοίταξε καν.
«Γιατί δεν με προειδοποίησες; Γιατί με άφησες να υποφέρω έτσι;» είπε με τρεμάμενη φωνή.
« Σ’ αγαπώ, Ραχήλ. Δεν μπορείς να με αφήσεις έτσι.»
Τον κοίταξε με τα μάτια μιας γυναίκας ραγισμένης.
«Φεύγεις αύριο το πρωί. Τελείωσε.»
Ο Ραφαήλ κατέρρευσε, αλλά δεν τα παράτησε.
«Παρόλο που είσαι μεγαλύτερή μου, εγώ είμαι ο άντρας σε αυτή τη σχέση και σ’ αγαπώ. Θα σε παντρευτώ. Είσαι η γυναίκα της ζωής μου και κανείς — στο λέω, κανείς — δεν θα με εμποδίσει να σ’ αγαπώ.»
Αυτά τα λόγια άγγιξαν τη Ραχήλ μέχρι τα βάθη της ψυχής της. Έτρεξε και τον αγκάλιασε σφιχτά. Φιλήθηκαν με ακόμη περισσότερο πάθος. Εκείνη τη νύχτα αγαπήθηκαν και δέθηκαν πάρα πολύ.
Την επόμενη μέρα άρχισαν να ετοιμάζουν τον γάμο τους χωρίς την οικογένεια του Ραφαήλ.
Όμως μια άλλη σκιά πλανιόταν. Η Μαρία, η υιοθετημένη κόρη της Ραχήλ, επέστρεψε από το εξωτερικό για να παραστεί στον γάμο. Όταν έμαθε ότι η μητέρα της παντρευόταν ένας 25χρονο, εξερράγη.
«Ποιον παντρεύεσαι;» Και όταν είδε για πρώτη φορά τον Ραφαήλ, έμεινε άφωνη. «Είναι πανέμορφος.» Ο Ραφαήλ ένιωσε άβολα, αλλά η Ραχήλ γέλασε. Αυτό που δεν είδε η Ραχήλ ήταν ότι η κόρη της κοιτούσε τον Ραφαήλ με επιθυμία και πόθο, και αυτό θα κατέστρεφε σύντομα τα πάντα.
«Αν μπορέσω να τον αποπλανήσω, θα τα πάρω όλα. Την αφοσίωσή του και τα μυστικά του.» Η Μαρία δεν ήταν σαν τα άλλα κορίτσια. Ήταν όμορφη, καλλιεργημένη και έξυπνη, αλλά πάνω απ’ όλα δεν άντεχε να της λένε όχι. Ήταν πάντα η πριγκίπισσα του σπιτιού, η μοναδική και λατρεμένη κόρη της Ραχήλ. Και τώρα ένας άντρας θα της τα έπαιρνε όλα. Τον ήθελε. Τον ποθούσε.
«Μαμά, είσαι σίγουρη για την επιλογή σου; Είναι τόσο νέος.»
«Ποτέ δεν ήμουν τόσο ευτυχισμένη, Μαρία. Μου δίνει ό,τι κανείς άλλος δεν μου έδωσε ποτέ.»
Αλλά ενώ η Ραχήλ ονειρευόταν τον γάμο της, η Μαρία ύφαινε ένα σχέδιο. Η πολιορκία άρχισε. Ο Ραφαήλ τη βρήκε στο σαλόνι. Φορούσε ένα πολύ κοντό φόρεμα. Τον πλησίασε και τον κοίταξε επίμονα. «Είσαι πολύ όμορφος.»
«Κράτα απόσταση», της είπε ο Ραφαήλ.
«Ευχαριστώ, αλλά είμαι ο μελλοντικός σου πατριός.»
Γέλασε. «Αστείο αυτό. Είσαι στην ηλικία μου, θα μπορούσε να είναι κάτι παραπάνω.»
Δεν απάντησε. Οι μέρες περνούσαν και η Μαρία τολμούσε όλο και περισσότερο. Μπήκε στο δωμάτιό του χωρίς να χτυπήσει. Έσκυψε πολύ κοντά του. Του ψιθύρισε λόγια πόθου. Ο Ραφαήλ την απέρριπτε κάθε φορά. Στεκόταν ακλόνητος. «Δεν σ’ αγαπώ, Μαρία. Είμαι με τη μητέρα σου, αυτό είναι όλο.» Εκείνη όμως δεν νοιαζόταν. «Θα αλλάξεις γνώμη, θα δεις.»
Μια μέρα, ενώ έτρωγαν όλοι μαζί, άρχισε ξανά. Αυτή τη φορά τον χάιδεψε με το πόδι της κάτω από το τραπέζι μπροστά στη Ραχήλ. Ο Ραφαήλ ένιωσε πολύ άβολα. Δεν ήξερε τι να κάνει. Σηκώθηκε από το τραπέζι.
«Όλα καλά;» τον ρώτησε η Ραχήλ.
«Ναι, απλώς μια αδιαθεσία. Πάω να ξαπλώσω.»
Αλλά στην πραγματικότητα ήταν έτοιμος να εκραγεί. Δεν ήξερε αν έπρεπε να μιλήσει ή να σωπάσει. Θα τον πίστευε η Ραχήλ; Ή θα νόμιζε ότι έλεγε ψέματα για να κρύψει κάτι;
Μετά από άλλο ένα βράδυ, η κατάσταση κορυφώθηκε. Ο Ραφαήλ ήταν στον διάδρομο και άκουσε το ντους να τρέχει. Η Μαρία βγήκε με μια πετσέτα χαλαρά δεμένη. Προσποιήθηκε ότι γλίστρησε, έπεσε στην αγκαλιά του και τον φίλησε. Ο Ραφαήλ την έσπρωξε απότομα. «Είσαι τρελή.» Εκείνη άρχισε να ουρλιάζει: «Μαμά! Βοήθεια!» Η Ραχήλ έτρεξε στο δωμάτιο.
Είδε τη Μαρία μισόγυμνη και να κλαίει στο πάτωμα. Ο Ραφαήλ προσπαθούσε να εξηγήσει, η Μαρία φώναζε, η Ραχήλ ούρλιαζε. Ο Ραφαήλ σήκωσε τα χέρια.
«Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Με παρενοχλεί εδώ και μέρες. Μου έστησε παγίδα.» Αλλά η Ραχήλ δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. «Φύγε αμέσως από το σπίτι μου.» Ο Ραφαήλ προσπάθησε να την πλησιάσει, αλλά εκείνη τον έσπρωξε.
Έφυγε κλαίγοντας, ταπεινωμένος, συντετριμμένος. Δεν κοιμήθηκε εκείνη τη νύχτα. Δεν έφαγε για τρεις μέρες. Στο μεγάλο, άδειο σπίτι, η Ραχήλ έκλαιγε. Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Θυμήθηκε όλη την περίεργη συμπεριφορά της κόρης της. Ένα πρωί αποφάσισε να δράσει. Έλεγξε τις κάμερες ασφαλείας του σπιτιού, κάλεσε τον τεχνικό της. «Θέλω να δω όλα τα βίντεο των τελευταίων ημερών.» Και τότε τα είδε όλα: το πολύ κοντό φόρεμα, τα βλέμματα, τις εισόδους στο δωμάτιο, τις προκλήσεις, και πάνω απ’ όλα, είδε τη στιγμή που η Μαρία φίλησε τον Ραφαήλ πριν ουρλιάξει.
Η Ραχήλ κατέρρευσε και κάλεσε την κόρη της. «Έλα εδώ, κάτσε, δες αυτό.» Και της έδειξε τα βίντεο.
Σιωπή. Ύστερα η Μαρία λύγισε. «Συγχώρεσέ με, μαμά. Ζήλευα. Δεν ήθελα να σε χάσω.» «Μου πήρες την ευτυχία, την αξιοπρέπειά μου. Φύγε από το σπίτι μου. Σε υιοθέτησα με αγάπη, αλλά αυτό που έκανες δεν μπορώ να το συγχωρήσω. Δεν είσαι πια κόρη μου.»
Η Ραχήλ άλλαξε τις κλειδαριές, μπλόκαρε τον αριθμό της και πήρε μια απόφαση. Πήρε το τηλέφωνο και κάλεσε τον Ραφαήλ. Καμία απάντηση. Του έστειλε μήνυμα, μετά άλλο ένα, ξανακάλεσε, τίποτα. Και τότε το έμαθε. Ο Ραφαήλ ήταν στο αεροδρόμιο, έφευγε από τη χώρα με δάκρυα στα μάτια. Η Ραχήλ έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς το αεροδρόμιο.
Έτρεχε με δάκρυα στα μάτια. Στην πύλη, τον είδε. «Ραφαήλ!» φώναξε. Εκείνος γύρισε, με τη βαλίτσα στο χέρι. Την είδε να κλαίει, λαχανιασμένη, να τρέμει. Έτρεξε προς αυτόν και έπεσε στα πόδια του. Γονάτισε. «Σε παρακαλώ, μην φύγεις. Ανακάλυψα την αλήθεια. Είδα τα βίντεο. Ήταν εκείνη, η Μαρία.»
Ο Ραφαήλ δεν είπε τίποτα. Την κοίταξε, πληγωμένος και διστακτικός. Τότε η Ραχήλ έβγαλε ένα μικρό κουτί και το άνοιξε.
Ήταν ένα δαχτυλίδι. «Θα με παντρευτείς;» Ο Ραφαήλ χαμήλωσε το βλέμμα και κούνησε το κεφάλι. «Δεν έπρεπε ποτέ να με θεωρήσεις ικανό για κάτι τέτοιο.»«Το ξέρω, συγγνώμη. Σε ικετεύω.» Εκείνος πήρε το δαχτυλίδι και γονάτισε με τη σειρά του. «Εγώ έπρεπε σου κάνω πρόταση γάμου.» Και εκεί, μπροστά σε όλους τους ταξιδιώτες, τους υπαλλήλους και τους περαστικούς, έβαλε το δαχτυλίδι στο δάχτυλό της. Φιλήθηκαν και όλοι χειροκρότησαν.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Ραχήλ και ο Ραφαήλ παντρεύτηκαν σε μια απλή τελετή, γεμάτη όμως αγάπη, χωρίς πολυτέλειες, χωρίς περιττούς ανθρώπους, μόνο με όσους τους αγαπούσαν πραγματικά και τους στήριζαν.
Η οικογένεια του Ραφαήλ, αρχικά απούσα, τελικά ζήτησε συγγνώμη. Οι αδελφές του ζήτησαν συγχώρεση. Η μητέρα του παραδέχτηκε ότι ήταν άδικη. «Αν την κάνει ευτυχισμένη, τότε είναι καλοδεχούμενη.» Η Ραχήλ τους δέχτηκε χωρίς κακία, αλλά κράτησε απόσταση από τη Μαρία. Η υιοθεσία ακυρώθηκε επίσημα.
Ο Ραφαήλ συνέχισε τη ζωή του με τη γυναίκα που αγαπούσε. Ταξίδεψαν, γέλασαν, έζησαν. Όμως αυτό που κανείς δεν περίμενε ήταν αυτό που τους επιφύλασσε η μοίρα. Ένα πρωί, η Ραχήλ ξύπνησε με ναυτία. Είπε στον εαυτό της ότι ήταν απλώς κούραση και άγχος, αλλά οι μέρες περνούσαν.
Πήγε στο νοσοκομείο, έκανε εξετάσεις αίματος και υπέρηχο. Ο γιατρός σταμάτησε, κοίταξε την οθόνη και μετά τη Ραχήλ. «Κυρία μου, είστε έγκυος;»«Με συγχωρείτε;» είπε γελώντας νευρικά. «Ναι, και όχι με ένα ή δύο, αλλά με τρία μωρά. Περιμένετε τρίδυμα!»
Η Ραχήλ σωριάστηκε στην καρέκλα. Ο Ραφαήλ έμεινε άφωνος. «Δηλαδή θα γίνω πατέρας τριδύμων;» Οι εξετάσεις όμως ήταν ξεκάθαρες. Ήταν ένα θαύμα. Η είδηση εξαπλώθηκε σαν φωτιά στη γειτονιά και ύστερα σε όλη την πόλη και την χώρα.
Κάποιοι φώναζαν ότι ήταν ψέμα, άλλοι ότι ήταν μαγεία, αλλά η εγκυμοσύνη ήταν πραγματική. Τη φρόντιζαν οι καλύτεροι γιατροί. Κάθε μέρα ο Ραφαήλ ήταν δίπλα της. Μιλούσε στα μωρά μέσα από την κοιλιά της, της έκανε μασάζ στα πόδια, μαγείρευε και τη φρόντιζε. «Σου είπα ότι θα σ’ αγαπώ μέχρι το τέλος», της έλεγε. Εκείνη χαμογελούσε, κουρασμένη αλλά ευτυχισμένη. «Σ’ αγαπώ, Ραφαήλ. Σε ευχαριστώ που μου έδωσες πίσω τη ζωή μου.»
Μήνες αργότερα, η Ραχήλ έφερε στον κόσμο τρία πανέμορφα παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι.
Όλοι έκλαιγαν από χαρά. Τα ονόμασαν Μιχάλη,Αμαλία και Ανδρέα.. Στο δωμάτιο, εκείνη έπιασε το χέρι του Ραφαήλ και ψιθύρισε: «Τώρα κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν έχουμε μέλλον.» Εκείνος αγκάλιασε τα παιδιά του και μετά της ψιθύρισε: «Εσύ είσαι το θαύμα μου και αυτά είναι το φως μας. Βλέπεις, η αγάπη δεν έχει ηλικία. Δεν είναι οι ρυτίδες, τα χρήματα ή το παρελθόν. Αυτό που μετράει είναι η ειλικρίνεια. Η αγάπη δεν καταλαβαίνει από χρόνια, χρήματα ή τις προσδοκίες των άλλων.»
Η ιστορία του Ραφαήλ και της Ραχήλ μας διδάσκει ότι αυτό που πραγματικά μετράει είναι η ειλικρίνεια της καρδιάς και το θάρρος να παλέψεις για αυτή τη σύνδεση, ακόμη κι όταν όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου. Το θαύμα τους δεν ήταν τα τρίδυμα, αλλά η αγάπη που δημιούργησαν μαζί, μια αγάπη που τους έδωσε μέλλον όταν όλοι πίστευαν ότι δεν θα είχαν.
Και τώρα πείτε μας: πιστεύετε ότι η ειλικρίνεια του Ραφαήλ ήταν το πραγματικό θαύμα που άλλαξε τη μοίρα της Ραχήλ;
Μία από τις πιο βασικές τροφές στη στην Μεσογειακή διατροφή, είναι φυσικά οι ελιές.
Παραδόξως οι ελιές επιτρέπονται και στη νηστεία, αν και το λάδι που παράγεται φυσικά από τις ελιές, δεν επιτρέπεται. Μυστήρια πράγματα, δεν συμφωνείτε;
Όπως και να έχει, υπάρχουν ορισμένα βασικά στοιχεία που είναι καλό να γνωρίζετε για τις ελιές, τη διατροφική τους αξία και το πώς μπορεί να επηρεάσουν την υγεία σας.
Μαύρες και πράσινες ελιές
Οι μαύρες και οι πράσινες ελιές είναι σχεδόν ταυτόσημες. Η μεγαλύτερη θρεπτική τους διαφορά είναι στην περιεκτικότητά τους σε νάτριο, κυρίως όταν πρόκειται για συσκευασμένα προϊόντα σε άλμη. Οι πράσινες ελιές περιέχουν περίπου το διπλάσιο νάτριο από τις μαύρες ελιές. Η διαφορά στο χρώμα οφείλεται κατά κύριο λόγο στην ωριμότητα της ελιάς, όταν συλλέγεται, αλλά επηρεάζεται επίσης από τις μεθόδους επεξεργασίας.
Μαύρες ελιές
Αυτές αφήνονται να ωριμάσουν πάνω στο δέντρο. Είναι επίσης εμποτισμένες σε ένα αλκαλικό διάλυμα για να απομακρυνθεί η φυσική πικρή τους γεύση και στη συνέχεια περνούν και εκείνες από την άλμη.
Πράσινες ελιές
Αυτές περισυλλέγονται όταν είναι άγουρες. Εμποτίζονται σε διάλυμα αλυσίβας, επέρχεται η ζύμωση σε ένα διάλυμα άλμης για 6 έως 12 μήνες και στη συνέχεια είναι έτοιμες για την διαδικασία συσκευασία τους. Τις πράσινες και χωρίς κουκούτσι συνήθως τις βρίσκουμε και γεμιστές με αμύγδαλα, σκόρδο ή πιπεριές.
Ελιές: Διατροφική αξία
Μια μερίδα 15 γραμμαρίων πράσινες ελιές περιέχει 20 θερμίδες, ενώ οι μαύρες περιέχουν 25 θερμίδες. Οι θερμίδες προέρχονται κυρίως από λίπος. Συνολικά έχουν 2 γραμμάρια λίπους, λιγότερο από 0,5 γραμμάρια κορεσμένων ή πολυακόρεστων λιπαρών και 1,5 γραμμάρια από τα καλά μονοακόρεστα λιπαρά. Περιέχουν λιγότερο από 0,5 γραμμάρια πρωτεΐνης, 1 γραμμάριο υδατανθράκων, 0,5 γραμμάρια φυτικών ινών και καθόλου χοληστερόλη ή trans-λιπαρά οξέα σε μία μερίδα. Τέλος περιέχουν μικρές ποσότητες βιταμινών και μετάλλων (2% της ημερήσιας ανάγκης σε βιταμίνη Ε και 1% για τη βιταμίνη Α).
Προσοχή στο νάτριο!
Επειδή επεξεργάζονται μέσα από διάλυμα άλμης, τόσο οι πράσινες, όσο και οι μαύρες ελιές περιέχουν σημαντική ποσότητα νατρίου. Το νάτριο αυξάνει τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης και σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά καρδιαγγειακής νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου. Οι αμερικανικές αρχές εξέδωσαν το 2010 έναν οδηγό για την ημερήσια πρόσληψη νατρίου (2010 Dietary Guidelines Advisory Committee) και συνιστούν να μην υπερβαίνει κανείς τα 1.500 mg ημερησίως.
Πέντε μαύρες ελιές περιέχουν περίπου 115-125 χιλιοστόγραμμα νατρίου, ή 8% αυτής της συνιστώμενης ποσότητας. Η ίδια μερίδα από πράσινες περιέχει 218-360 χιλιοστόγραμμα νατρίου, ή 14-24% της ίδιας οδηγίας.
Δίπλα σε κάδο ανακύκλωσης βρέθηκαν βραβεία και κειμήλια του Γιάννη Βόγλη, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του ηθοποιού.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Espresso, πρόκειται για τρία βραβεία, έναν φακό, έναν αναπτήρα και μία μπρούτζινη βάση, τα οποία εντοπίστηκαν από περαστικά πάνω σε ένα τραπέζι. Τότε, αποφάσισε να τα πάρει και να τους δώσει μία «δεύτερη ευκαιρία», βάζοντάς τα προς πώληση σε διαδικτυακή πλατφόρμα αγοροπωλησίας αντικειμένων.
Δείτε το βίντεο:
«Αισθάνομαι πολύ τυχερός που τα βρήκα και τα διαθέτω προς πώληση σε χαμηλή τιμή, προκειμένου να τους δώσω ξανά ζωή»
Ο άνδρας που τα βρήκε περιέγραψε τη στιγμή που είδε τα αντικείμενα μπροστά του.
«Τα τρία βραβεία του Γιάννη Βόγλη τα βρήκα πριν από λίγους μήνες τυχαία δίπλα σε έναν κάδο ανακύκλωσης στην Παλλήνη. Προφανώς, οι συγγενείς του δεν τα ήθελαν και τα πέταξαν.
Ήταν στημένα πάνω σε ένα τραπέζι μαζί με κάποια ακόμα προσωπικά αντικείμενα. Μου έκανε φοβερή εντύπωση που βρήκα παρατημένα στον δρόμο τόσο σημαντικά κειμήλια ενός σπουδαίου ηθοποιού. Τα βραβεία αυτά, βέβαια, δεν έχουν κάποια σημαντική υλική αξία, μόνο ιστορική.
Μόνο το βραβείο από τα Χανιά είναι μπρούντζινο. Αισθάνομαι πολύ τυχερός που τα βρήκα και τα διαθέτω προς πώληση σε χαμηλή τιμή, προκειμένου να τους δώσω ξανά ζωή. Άλλωστε, αφού ήταν πεταμένα σε κάδο, σίγουρα δεν θα τα θέλει η οικογένειά του», δήλωσε στην εφημερίδα.
Δείτε το βίντεο:
«Δεν θυμάμαι, κάποια στιγμή πρέπει να τα πήγαμε και για ανακύκλωση», λέει ο γιος του Γιάννη Βόγλη
Από την πλευρά του, ο γιος του ηθοποιού δήλωσε ότι δεν γνώριζε για την τύχη των αντικειμένων και το γεγονός ότι πωλούνται.
«Τα βραβεία αυτά υπήρχαν στο σπίτι του πατέρα μου στην Παλλήνη όσο ζούσε. Όταν πέθανε, το 2016, τα πήγαμε στην αποθήκη. Κάποια στιγμή πρέπει να τα πήγαμε και για ανακύκλωση, δεν θυμάμαι. Δεν ήξερα ότι έχουν βγει προς πώληση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι τιμές των αντικειμένων του Γιάννη Βόγλη που βρέθηκαν δίπλα σε κάδο ανακύκλωσης και πωλούνται
Το ακριβότερο βραβείο, που απονεμήθηκε στον Γιάννη Βόγλη το 2007 από τον τέως δήμαρχο Χανίων, Κυριάκο Βυρβιδάκη, και δημιουργήθηκε από τον γνωστό γλύπτη Παναγιώτη Τζαφόλια πωλείται στην τιμή των 75 ευρώ.
Το βραβείο από το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας του 2011 πωλείται έναντι 25 ευρώ, όπως και το βραβείο από το Hellenic Canadian Congress of B.C. το 1989.
Τα υπόλοιπα αντικείμενα του ηθοποιού που βρέθηκαν δίπλα στα βραβεία δίνονται για συνολικά 65 ευρώ.
Μαρία Σολδάτου: Η Ωραία της οθόνης που πήρε τα βουνά
Στην ταινία «Ο Παπατρέχας», με τον Θανάση Βέγγο (1966), η Μαρία Σολδάτου, ενώ βάζει κρέμα στο πρόσωπο της Σούλης Σαμπάχ –προτού εκείνη τραγουδήσει το παραδοσιακό «Μάτια σαν και τα δικά σου» με χορωδία τις Νίτσα Μαρούδα και Ταϋγέτη! –αποφαίνεται: «Κρεμ ντε νουί. Και η Ροσάνα Ποντεστά αυτήν μεταχειρίζεται!».
Τόσο πολύ είχε μπει στην ζωή μας η σταρ της Τσινετσιτά από τη Λιβύη (τότε ιταλική αποικία), που διακρίθηκε για την ανοιχτόχρωμη ομορφιά της και ρόλους κυρίως… χλαμύδας: Ναυσικά στην «Οδύσσεια» δίπλα στους Κερκ Ντάγκλας και Σιλβάνα Μάνγκανο, ολόξανθη Ωραία Ελένη στην περίφημη «Ελένη της Τροίας» του 1956, «Σκλάβα της Ρώμης», Σουάχ ή Σώκε, ήτοι έκτος γιος του γενάρχη των Εβραίων Αβραάμ, στα «Σόδομα και Γόμορρα» του Μίκλος Ρόζα, Ηρα στον «Ηρακλή» του ογκωδέστατου μποντιμπίλντερ Λου Φερίνιο το 1983.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Και να φανταστεί κάποιος ότι είχε ξεκινήσει σχεδόν σουρεαλιστικά το ’50: Οφηλία στο διαφορετικό «Εγώ ο Αμλετ» και «Χιονάτη» στην πρώτη πειραγμένη εκδοχή με τους εφτά νάνους ως διασώστες. Επίσης ήταν η μόνη σταρ που είχε στη… δούλεψή της (σε ρόλους υπηρέτριας και βοηθού αντίστοιχα) σε ταινίες την Μπριζίτ Μπαρντό και την Ανούκ Εμέ.
Η Ποντεστά, που πέθανε στα 79 της, 28 χρόνια αφότου γύρισε την τελευταία της ταινία, δεν μπήκε στην ελληνική καθημερινότητα μέσα από τη μεγάλη οθόνη. Μπήκε από τα θρυλικά βράδια των σταρ στη «Λαγουδέρα» της Υδρας, αφότου – το 1957 – η συμπατριώτισσά της Σοφία Λόρεν γύρισε «Το παιδί και το δελφίνι» και τραγούδησε, μαζί με τον Τάκη Μωράκη, «Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη». Εκεί που οι αστέρες έπιναν, έτρωγαν, έπιναν και βουτούσαν – παραδοσιακά! – στη θάλασσα με τα ρούχα.
Μπήκε και μέσα από τις διαφημίσεις του πρώτου καλλυντικού σαπουνιού μαζικής παραγωγής Λουξ, του «σαπουνιού ομορφιάς των σταρ», όπως πλασαριζόταν. Με την Ποντεστά σε ρόλο μοντέλου (παράλληλα με τις Σοφία Λόρεν, Κατρίν Ντενέβ, Ούρσουλα Αντρες, Πασκάλ Πετί και Ελκε Σόμερ) να κρατά στα δόντια της τις πέρλες ενός κολιέ πάνω από το σλόγκαν «Η Ροσάνα Ποντεστά προτιμά το Λουξ. Εσείς;» Και ξαφνικά η Ελλάδα πλημμύρισε ιμιτασιόν μαργαριταρένια κολιέ σε συσκευασία δώρου μαζί με το σαπούνι.
Η πολύ προγενέστερή της εισαγόμενη στην Ελλάδα χιλιανή αρτίστα Ροζίτα Σεράνο είχε αναστατώσει τόσο την κοσμική Ελλάδα που έφτασε να γίνει πάστα, όμως η Ποντεστά έγινε πλαστική κούκλα. Λίγο κοντούλα, αλλά όμορφη.
Αυτό προτού η ξανθιά Ωραία Ελένη «φυλακιστεί» στα δημιουργήματα του σκηνοθέτη, ηθοποιού και παραγωγού συζύγου της – τον οποίο ερωτεύθηκε παράφορα – Μάρκο Βικάριο, για τον οποίο αναγκάστηκε να υποδυθεί ακόμη και την Κοκό, ερωμένη ενός πολυπόθητου και αχόρταγου άνδρα με τρεις όρχεις στο «Homo Eroticus» του 1971. Εποχή κατά την οποία δέχτηκε να φωτογραφιστεί – με περισσότερα ρούχα από άλλες – για το περιοδικό «Πλέιμποϊ», αφού έκανε αμέτρητα εξώφυλλα σε περιοδικά όπως το «Τempo», το ιταλικό «Ρομάντσο».
Και αυτό προτού να αφήσει για πάντα το σινεμά, να χωρίσει τον Βικάριο και να αφιερωθεί στον νέο παράφορο έρωτά της για τον διάσημο ιταλό αλπινιστή, εξερευνητή και δημοσιογράφο Βάλτερ Μπονάτι, που την πήρε μαζί του και στα βουνά αλλά την άφησε μόνη, όταν νικήθηκε από τον καρκίνο του παγκρέατος το 2011. Μοναξιά που –το είχε πει –δεν θα την άντεχε για πολύ…
Γιώργος Σίσκος: Δείτε πώς είναι σήμερα ο πρωταγωνιστής της σειράς «Άγνωστος πόλεμος»
O Γιώργος Σίσκος, που υποδυόταν τον Ταγματάρχη Καβάση στη σειρά «Άγνωστος Πόλεμος» εθεάθη πρόσφατα σε εκδήλωση στη μνήμη του Νίκου Φώσκολου! Πώς είναι σήμερα ο γνωστός ηθοποιός;
Ο Γιώργος Σίσκος έχει στο ενεργητικό του πολλές θεατρικές και τηλεοπτικές επιτυχίες, ο ρόλος όμως που τον έκανε να ξεχωρίσει ήταν εκείνος του Ταγματάρχη Καβάση στη σειρά Άγνωστος Πόλεμος.
Τα τελευταία χρόνια διατηρεί μία διακριτική ζωή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τους δημοσιογράφους. Ο ίδιος μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε μιλήσει για τους συνάδελφους του οι οποίοι δεν άντεξαν που έμειναν εκτός τηλεόρασης. Εκείνος πώς κατάφερε να το αντιμετωπίσει και να προχωρήσει παρακάτω;
«Υπήρξαν άνθρωποι που έπαθαν σοκ. Εμένα δεν με πείραξε, γιατί όλο αυτό που είχα δεν το θεωρούσα κεκτημένο μου. Είμαι της άποψης ότι τα πάντα έρχονται και παρέρχονται. Δεν το κρύβω ότι τότε που μου έκλεισαν τις πόρτες πικράθηκα, αλλά έδειξα κατανόηση. Αυτό κάνω πάντα σε ό,τι αρνητικό μού συμβαίνει, πρώτα για να τα έχω καλά με τον εαυτό μου και ύστερα με τους γύρω μου. Και τελικά γι’ αυτό δεν αυτοκτόνησα! Το συναίσθημα της κατανόησης είναι μεγαλύτερο κι από την αγάπη. Όταν κάποιος σου κάνει κάτι άσχημο, αντί να τον μισήσεις και να τον κυνηγήσεις, τον κατανοείς. Για μένα η καλύτερη εκδίκηση είναι να τον ξεχάσεις, σαν να μην γεννήθηκε ποτέ για σένα αυτός ο άνθρωπος. Δεν κρατάω κακία σε κανέναν» είπε σε συνέντευξή του σε καθημερινή εφημερίδα και συνέχισε: «Πήγα στην περιφέρεια και έκανα το… αγροτικό μου! Ανέλαβα καλλιτεχνικός διευθυντής στα ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, Καβάλας και Κέρκυρας από το 1995 μέχρι το 2007, έως ότου πήρα τη σύνταξή μου. Το να εμφανίζεσαι από το ένα σίριαλ στο άλλο με σχεδόν το ίδιο στιλ, λες και πρόκειται για τον ίδιο ρόλο, νομίζω πως σε… κατακρεουργεί ως ηθοποιό. Όταν έπαιζα στο «Εν τούτω νίκα» μάλιστα, είχα ζητήσει να εμφανίζομαι με γένια για να διαφοροποιούμαι από τον ρόλο μου στον ‘’Άγνωστο Πόλεμο’’».
Πώς είναι σήμερα ο γνωστός ηθοποιός;
Πριν από λίγες μέρες, ο 84χρονος ηθοποιός εθεάθη στο Δημοτικό Θέατρο Ηλιούπολης, στην εκδήλωση για τον Νίκο Φώσκολο.
Μια ήρεμη και χαλαρή βόλτα με τη μητέρα της, Μιράντα Πατέρα και τον ενός έτους γιο της, απόλαυσε σήμερα 8 Ιανουαρίου η Αλεξάνδρα Νίκα.
Η σύζυγος του Κωνσταντίνου Αργυρού από τη μέρα που έφερε στον κόσμο τον γιο τους, Βασίλη, έχει αφοσιωθεί στην ανατροφή του απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή της οικογενειακής της ζωής. Όπως άλλωστε έχει πει η ίδια σε συνέντευξή της, η απόφαση να γίνει μαμά σε τόσο μικρή ηλικία ήταν απόλυτα συνειδητή.
Δείτε την φωτογραφία:
«Ήταν συνειδητή η απόφαση να γίνω μαμά σε τόσο νεαρή ηλικία. Ήξερα ότι ο Κωνσταντίνος είναι ο άνθρωπός μου και ότι θέλαμε να χτίσουμε μαζί την οικογένεια που είχαμε ονειρευτεί» είχε πει χαρακτηριστικά.
Η μητέρα της, Μιράντα Πατέρα είναι από τα πρόσωπα που στάθηκαν δίπλα της από την πρώτη στιγμή κάτι που εξακολουθεί να κάνει αφού, όπως φαίνεται, ο εγγονός της τής έχει κλέψει την καρδιά. Στη φωτογραφία που δημοσίευσε η Αλεξάνδρα Νίκα από τη βόλτα τους, βλέπουμε γιαγιά και εγγονό να περπατούν χέρι-χέρι.
Ο Κωνσταντίνος Αργυρός και η Αλεξάνδρα Νίκα τον Νοέμβριο του 2024 έγιναν για πρώτη φορά γονείς, ενώ τον περασμένο Ιούλιο ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου στην Ανάβυσσο. Επιθυμία του ζευγαριού ήταν να μοιραστούν την ιδιαίτερη αυτή στιγμή με ελάχιστα πρόσωπα από το περιβάλλον τους.
Αυτά τα 5 ζώδια γίνονται όλο και πιο όμορφα όσο μεγαλώνουν
Τα πέντε ζώδια που γίνονται πιο όμορφα όσο περνάει ο χρόνος.
Τα μαλλιά γκριζάρουν, οι ρυτίδες βαθαίνουν και μικροί πόνοι εμφανίζονται -σημάδια του χρόνου που κανείς δεν αποφεύγει. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που παραμένουν γοητευτικοί και ελκυστικοί, ακόμα και στα πιο ώριμα χρόνια της ζωής τους.
Υπάρχουν πέντε ζώδια που όχι μόνο διατηρούν τη φυσική τους ομορφιά όσο μεγαλώνουν, αλλά ακτινοβολούν ακόμη περισσότερο χάρη στο θετικό τους χάρισμα, την εσωτερική ισορροπία και τη μοναδικότητά τους. Οι γκρίζες τρίχες και οι γραμμές του προσώπου τονίζουν απλώς τη σοφία και τη φινέτσα τους.
5 ζώδια που η ηλικία τα κάνει πιο γοητευτικά από ποτέ
Ταύρος
Οι Ταύροι αποκτούν μια κομψή ωριμότητα όσο περνούν τα χρόνια. Με φυσική αγάπη για την ομορφιά, την άνεση και την αισθητική, δεν χάνουν ποτέ τη γοητεία τους. Αντιθέτως, η σταθερότητά τους, η αυτοπεποίθηση και το εκλεπτυσμένο τους στιλ τούς κάνουν ακόμα πιο ελκυστικούς όσο μεγαλώνουν.
Ζυγός
Οι Ζυγοί είναι ευλογημένοι με διαχρονική ομορφιά – μέσα και έξω. Η εσωτερική τους αρμονία και η καλλιτεχνική τους ματιά αποτυπώνονται στην εμφάνισή τους. Με φυσικό ταλέντο να βλέπουν το καλό στους ανθρώπους (και στον εαυτό τους), παραμένουν αγαπητοί και γοητευτικοί, ανεξαρτήτως ηλικίας.
Υδροχόος
Ο Υδροχόος παραμένει αυθεντικός και μοναδικός σε κάθε φάση της ζωής του. Μεγαλώνοντας, δεν χάνει τη λάμψη του -αντιθέτως, το αντισυμβατικό του πνεύμα και η εσωτερική του δύναμη ενισχύουν το χάρισμά του. Η γοητεία του Υδροχόου προκύπτει από τη σιγουριά του να είναι ακριβώς ο εαυτός του.
Λέων
Οι Λέοντες δουλεύουν αδιάκοπα με τον εαυτό τους σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους και σπάνια αφήνονται. Με τα χρόνια, η προσωπικότητά τους γίνεται πιο δυναμική και επιβλητική. Η αυξανόμενη αυτοπεποίθηση και η φυσική τους γοητεία τούς καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστικούς όσο μεγαλώνουν.
Παρθένος
Οι Παρθένοι επίσης καλλιεργούν την αυτοπεποίθησή τους με την πάροδο του χρόνου, αποκτώντας έναν κομψό και σίγουρο τρόπο έκφρασης. Χάρη στην εγγενή τους ανάγκη για συνεχή βελτίωση, η γοητεία τους ενισχύεται σταδιακά, με αποτέλεσμα να παραμένουν ελκυστικοί ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία.
Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης σε ηλικία 83 ετών
Καθιερώθηκε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκος Δράκος”.
Έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη (08/01), σε ηλικία 83 ετών, ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, τον χαρακτηριστικό και διάσημο ρόλο του “Γιάγκου Δράκου” στη “Λάμψη”.
Πρωταγωνιστής του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου ο Χρήστος Πολίτης εργάστηκε στο θέατρο από το 1966-1967 έως το 1997-1998, σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο, κυρίως, από το 1968 έως το 1974, συμμετέχοντας σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση εργάστηκε από το 1973 έως το 2005, πρωταγωνιστώντας σε 8 τηλεοπτικές σειρές.
Η πλούσια διαδρομή του Χρήστου Πολίτη
Ο Χρήστος Πολίτης ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965).
Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969)[3]. Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990).
Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.
Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το Άρμα Θέσπιδος κ.ά.. Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκο Δράκο”, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.
Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία, δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου. Θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.
