Η υπόθεση του μικρού Γκάβελ, του αστυνομικού σκύλου που είχε απολυθεί από τις Αρχές της Αυστραλίας, γιατί ήταν πολύ… χαδιάρης έρχεται και πάλι στο προσκήνιο.
Ο μικρός σκύλος έχει αναλάβει πλέον καινούργια καθήκοντα και φαίνεται πως η νέα του θέση του ταιριάζει… γάντι.
Το κουτάβι είχε απολυθεί από τις τάξεις της αστυνομίας, όπου παρακολουθούσε ειδική εκπαίδευση, γιατί δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στους σκληρούς κανόνες. Μετά την απόλυσή του υιοθετήθηκε από τον κυβερνήτη του Κουίνσλαντ και πλέον έχει αναλάβει χρέη… οικοδεσπότη στο σπίτι της νέας του οικογένειας.
Ο Γκάβελ συμμετέχει σε όλες τις επίσημες δεξιώσεις και συναντήσεις που έχει ο σημαντικός «πατέρας» του, μάλιστα είναι αυτός που καλωσορίζει τους επισκέπτες κατά την έλευσή τους.
Το σκυλάκι φορά και μία ειδική… κάπα με το σύμβολο της πολιτείας.
Όλα τα στοιχεία που τον έκαναν ακατάλληλο για μία θέση στην αστυνομία τον κάνουν εξαιρετικό στα νέα του καθήκοντα.
Τις τελευταίες δύο μέρες, τα εύσημα της κοινωνίας έχουν συγκεντρώσει οι ομάδες της αστυνομίας που συμμετείχαν στην διάσωση του 4χρονου στο Φάληρο, ο οποίος είχε σπασμούς και λόγω της καθυστέρησης του ΕΚΑΒ ανέλαβαν εκείνοι να τον μεταφέρουν στο Παίδων.
Θυμίζουμε οτι ένας άνδρας της ΕΛ.ΑΣ είχε ξεκινήσει τις μαλάξεις μέσα στο σπίτι και όταν άκουσαν τις σειρήνες, θεώρησαν πως είχε έρθει το ασθενοφόρο και κατέβασαν τον μικρό κάτω για να μην χαθεί χρόνος. Εκεί όμως διαπίστωσαν πως ήταν τα περιπολικά που είχαν φτάσει για βοήθεια…
Τότε με την συγκατάθεση της μητέρας έβαλαν την ίδια και τον μικρό μέσα στο περιπολικό για να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο.
«Εκείνη την ώρα που ένα πράγμα είχαμε να σκεφτούμε. Να φτάσουμε στο νοσοκομείο εγκαίρως», είπε στον ΑΝΤ1 ένας από τους αστυνομικούς που συμμετείχε στην επιχείρηση που στήθηκε, ενώ ο Κώστας που έκανε μαλάξεις στον μικρό δήλωσε: «Μπήκα προσωπικά με το παιδάκι αγκαλιά και την μητέρα στο πίσω κάθισμα του περιπολικού. Ήταν πραγματικά μία δύσκολη κατάσταση. Πρωτόγνωρο πράγμα για εμένα».
Μαζί του ήταν ακόμα ένας αστυνομικός, ο οποίος είπε: «Το πήρε ο Κώστας στα χέρια του. Εγώ του κρατούσα το κεφαλάκι του ψηλά για να μην πάθει αναρρόφηση», ενώ όπως ειπώθηκε: «Κατά την μεταφορά ο συνάδελφος του έκανε μαλάξεις, η μητέρα ήταν σε πανικό».
Τελικά ο μικρός έφτασε σε 5,5 λεπτό στο Παίδων (και όχι σε 3 όπως αρχικά είχε ειπωθεί), με μία κοπέλα αστυνομικό να τονίζει πως: «Δεν το προβάλουμε, είναι καθήκον μας. Σαφώς είναι καθήκον μας».
Ο μικρός όπως είναι γνωστό διασωληνώθηκε, ενώ όπως μετέδωσε ο ΑΝΤ1 υπάρχει βελτίωση της υγείας του.
Η πορεία της ζωής του είναι αξιέπαινη και αξιοθαύμαστη καθώς στα 37 του έτη έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του σε τρεις σχολές, ενώ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να ξανακαθίσει στα φοιτητικά έδρανα προκειμένου να αποκτήσει και τέταρτο πτυχίο. Παρά τις δυσκολίες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, δεν εγκατέλειψε ούτε στιγμή τους στόχους και τα όνειρά του. Ο Κωνσταντίνος Μαρής είναι 37 ετών με καταγωγή από την Χίο και υπηρετεί από το 2015 στη Διεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης, από τη θέση του υπαρχιφύλακα.
Το 2003 τελειώνοντας το Τεχνικό Λύκειο, έδωσε για πρώτη φορά Πανελλαδικές. Τότε, η ζωή έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο στον ίδιο και στην οικογένειά του καθώς λίγο πριν δώσει το τελευταίο μάθημα των εξετάσεων, ο πατέρας του έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Όπως λέει, η μητέρα του, «στάθηκε βράχος» για τον ίδιο και επέλεξε να μην του το πει αμέσως έτσι ώστε να μην επηρεαστεί και να καταφέρει να πετύχει τους στόχους του, όπως και έγινε. Εισήχθη στο τμήμα Χρηματοικονομικών και Λογιστικής στο ΤΕΙ Πειραιά (πλέον ΑΕΙ). «Ήταν πολύ δύσκολα χρόνια για εμάς διότι έπρεπε να καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε, ψυχολογικά και οικονομικά. Εξαιτίας αυτής της συνθήκης καθυστέρησα δύο εξάμηνα να ξεκινήσω τη σχολή μου και το 2008 κατάφερα και πήρα το πτυχίο μου», περιγράφει ο ίδιος στο makthes.gr.
Η δίψα για γνώση και εξέλιξη για τον ίδιο αποτελεί κινητήριος δύναμη κι έτσι το 2009 έχοντας επιστρέψει στη Χίο, δίνει για δεύτερη χρονιά Πανελλαδικές, στοχεύοντας αυτήν τη φορά τη σχολή Αστυφυλάκων, δίχως όμως να τα καταφέρει. Λέει πως παρά την απογοήτευση, δεν τα παράτησε και το 2010 έδωσε εκ νέου Πανελλαδικές για τρίτη φορά. Φυσικά, η επιμονή και η προσήλωσή του στον στόχο απέδωσαν και έτσι κατάφερε να εισαχθεί στη Σχολή Αστυφυλάκων στη Σητεία και μάλιστα, στους εννιά πρώτους! Λίγα χρόνια αργότερα αποφασίζει να επιστρέψει στα θρανία και παράλληλα με τη δουλειά του να παρακολουθήσει τα μαθήματα του 1ου Γενικού Εσπερινού Λυκείου στην Ικτίνου, ώστε να μπορέσει αποφοιτώντας, να δώσει ξανά Πανελλαδικές με στόχο αυτήν τη φορά το Παιδαγωγικό ή την Ιατρική. Έτσι, το 2017 δίνει για τέταρτη φορά Πανελλαδικές και πετυχαίνει το απόλυτο, να εισαχθεί στο τμήμα Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου και αποφοίτησε φέτος τον Ιούλιο. «Ήθελα να κάνω ένα βήμα παραπάνω στη ζωή μου και να εξελιχθώ ανεξάρτητα από το εάν θα ασκήσω το επάγγελμα ή όχι. Μέσα από την καρδιά μου θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου στην Ελληνική Αστυνομία και την Διευθύντρια της Υπηρεσίας μου, κ. Παπαγεωργοπούλου γιατί δίχως τη στήριξη τους μπορεί και να μην κατάφερνα τον στόχο μου», λέει.
Παρότι δεν σκοπεύει να φύγει από το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας που είναι η μεγάλη του αγάπη, η επιθυμία του για την κατάκτηση νέων γνώσεων δεν σταματά όπως φαίνεται πουθενά και όπως λέει, «σκέφτομαι να δώσω κατατακτήριες προκειμένου να περάσω στο Παιδαγωγικό του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».
Ο ίδιος περιγράφει πως παρά το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιατρική του ΑΠΘ είχε ένα ιδιαίτερα αυστηρό πρόγραμμα, με ελάχιστες εξόδους και αρκετά πρωινό ξύπνημα ώστε να είναι συνεπής στις επαγγελματικές και ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις, δεν νιώθει πως στερήθηκε κάτι. «Να είμαι καλός άνθρωπος και να βοηθάω τους συνανθρώπους μου, αυτός είναι ο στόχος μου», λέει. Ο ίδιος έχει και έντονη φιλοζωική δράση με τη μεγάλη του αδυναμία να είναι ο σκύλος του, ένα Labrador με προβλήματα υγείας που περιέθαλψε από όταν ήταν 34ων ημερών.
«Η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας είναι απεριόριστη. Κανείς δεν πρέπει να εγκαταλείπει τους στόχους και τα όνειρά του. Για εμένα όμως το πιο σημαντικό είναι να είμαστε καλοί άνθρωποι» είναι το μότο της ζωής του και το μήνυμα που θα ήθελε να περάσει στους συνανθρώπους του.
Ο βραβευμένος αστυνομικός Βαγγέλης Μπαταρλής, έσωσε το 2020 μια γυναίκα από βέβαιο πνιγμό στην περιοχή του Αλίμου, ενώ σε άλλη περίπτωση είχε πέσει από ύψος 10 μέτρων για να συλλάβει έναν διαρρήκτη κάτι που τον οδήγησε στο νοσοκομείο.
Στον Βαγγέλη Μπαταρλή αναμένεται να απονεμηθεί το μετάλλιο του Αστυνομικού Σταυρού από την πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Ο ίδιος έχει σώσει τρία ανήλικα παιδιά από τον πατέρα τους που τα κακοποιούσε. Ένα 13χρονο κορίτσι του είχε μιλήσει για όσα περνούσαν τα τρία αδέρφια στο σπίτι κι εκείνος της δώρισε ένα κινητό ώστε να τον καλέσει ανά πάσα στιγμή. Οπως κι έγινε τελικά.
Σε άλλη περίπτωση, είχε βοηθήσει να εξιχνιαστεί ένα περιστατικό διαδικτυακού εκβιασμού με θύμα μια 16χρονη, η οποία είχε φθάσει στο σημείο να θέλει να κάνει κακό στον εαυτό της.
Ο 31χρονος αστυνομικός περίεγραψε ένα άλλο περιστατικό μιλώντας στο STAR λέγοντας:
«Μας ανοίγει την πόρτα η γυναίκα, η οποία ήταν κλαμένη, και τα παιδιά ήταν πίσω της, δε μιλούσαν καν. Το ένα παιδί είχε καρούμπαλο με αίματα. Ο πατέρας των παιδιών, την κοιτούσε μέσα στα μάτια σαν να της έλεγε “μη μιλήσεις”.
Αυτό συμβαίνει στα περισσότερα περιστατικά που πηγαίνουμε, σαν τους λένε “μη μιλήσεις, πες ότι είναι όλα καλά” για να φύγουμε εμείς οι αστυνομικοί. Φυσικά δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, δόξα τω Θεώ έχουμε την εμπειρία από τέτοιου είδους περιστατικά».
Όπως λέει: «Πρώτα είμαστε ψυχολόγοι και μετά αστυνομικοί» συμπληρώνοντας ότι πρώτα προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των κακοποιημένων παιδιών ώστε να μιλήσουν για όσα συμβαίνουν.
Ο Βαγγέλης έφυγε από την Αστυνομία πριν από περίπου έναν χρόνο. Ήθελε να ξεκουραστεί και να αφοσιωθεί στην ανατροφή του ανήλικου γιου του. Η μοίρα ήταν σκληρή μαζί του. Ο 54χρονος Βαγγέλης Μπουρνάζης και ο 15χρονος γιος του είναι δυο από τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών.
Επέστρεφαν από ταξίδι στην Αθήνα. Ο Βαγγέλης είχε καημό να δει την εγγονούλα του, την τριών μηνών κορούλα του μεγάλου του γιου. Στον γυρισμό έκλεισε κουκέτα μαζί με το στερνοπούλι του. Τα τρία του παιδιά ήταν όλη του η περιουσία. Πριν από δύο χρόνια έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο. Του στοίχισε πολύ η απώλεια. Κατάφερε και στάθηκε ξανά στα πόδια του. Καμάρωνε για τα παιδιά του που προόδευαν. Μέσα από αυτά έπαιρνε κι ο ίδιος ζωή. Μέχρι που το μοιραίο τρένο μπήκε στην καταραμένη κοιλάδα. Είχε κλείσει κουκέτα. Μέσα σε μια στιγμή ο 54χρονος και το αγγελούδι του έφυγαν.
Ο Βαγγέλης Μπουρνάζης υπηρετούσε στην Τροχαία Λητής. Άνθρωποι που τον γνώριζαν μιλούν για έναν υποδειγματικό αστυνομικό και έναν άξιο οικογενειάρχη. Περιγράφουν με τα πιο θερμά λόγια τον αγώνα που έδωσε στο πλευρό της συζύγου του. Θαυμάζουν το πόσο περήφανος ήταν για τα παιδιά του και με πόση αγάπη τα μεγάλωσε.
Πέταξε στους ουρανούς μαζί με το αγγελούδι του. Πήγαν να βρούνε τη μανούλα της οικογένειας. Γιατί τόσο νωρίς; Γιατί έτσι άδικα; Κανείς δεν έχει απάντηση. Σιωπή και δάκρυα
Ο Δημήτρης Μπουρνάζης πήγε στη Λάρισα για να αναγνωρίσει τις σορούς του πατέρα του και του αδερφού του. Έσφιξε τα δόντια και βρήκε το κουράγιο να μιλήσει στους δημοσιογράφους για την απάνθρωπη συμπεριφορά της Hellenic train. Με φωνή που έτρεμε και με το βλέμμα πλημμυρισμένο από οργή ζήτησε μόνο ένα πράγμα: να γίνει κάτι για να μην πεθάνει άλλος.
Εκτός από επιτυχημένος ηθοποιός και επιχειρηματίας, ο 40χρονος είναι και ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος
Ο Άστον Κούτσερ είναι εδώ και πολύ καιρό παρών στο Χόλιγουντ. Για χρόνια διασκεδάζει το κοινό με ρόλους σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές όπως Dude, Where’s the Car, το The Butterfly Effect και Two and a Half Men.
Αλλά δεν κάνει βήματα μόνο στην μεγάλη οθόνη. Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι ο 40χρονος είναι ένας επιχειρηματίας και επενδυτής που χαίρει εκτίμησης. Στην πραγματικότητα, η επιρροή του Κούτσερ είναι τέτοια που του πιστώνουν ότι βοήθησε στην οικοδόμηση της επιτυχίας μεγάλων εταιρειών όπως η Airbnb, η Spotify και η Uber.
Ωστόσο, η συνεισφορά του στον τομέα της καταπολέμησης της παράνομης εμπορίας ανθρώπων (trafficking) ίσως αξίζει τον καλύτερο έπαινο.
H οργάνωση Thorn, που ίδρυσε μαζί με την πρώην σύζυγό του, Ντέμι Μουρ το 2008, είναι υπεύθυνη για τη διάσωση 6.000 θυμάτων εμπορίας ανθρώπων σε ένα μόνο έτος και πιθανότατα αυτό δεν είναι καθόλου γνωστό.
Μιλώντας για το θέμα το 2016, ο Κούτσερ δήλωσε: «Βασικά, η αγορά και το εμπόριο για την εμπορία ανθρώπων συμβαίνει στο διαδίκτυο, όπως όλα τα άλλα τώρα και έτσι δημιουργούμε ψηφιακά εργαλεία για να πολεμήσουμε εναντίον της».
Οι προσπάθειες της οργάνωσης επικεντρώνονται στην τεχνολογία του διαδικτύου και στον ρόλο που παίζει στη διευκόλυνση της παιδικής πορνογραφίας και της σεξουαλικής δουλείας των παιδιών σε παγκόσμια κλίμακα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην ιστοσελίδα της οργάνωσης χάρη στις προσπάθειες και τα διαδικτυακά εργαλεία από τον Σεπτέμβριο του 2016 ταυτοποιήθηκαν 18.119 θύματα, 5.791 παιδιά και 6.553 διακινητές.
Η Four Seasons Hotels & Resorts, και η Αστήρ Παλάς Βουλιαγμένης κατέληξαν σε συμφωνία για τη λειτουργία της πρώτης ξενοδοχειακής μονάδας Four Seasons στην Ελλάδα, στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Το νέο ξενοδοχείο αναμένεται να λειτουργήσει ως Four Seasons Astir Palace Hotel Athens, μετά την ολοκλήρωση της εκτταμένης αναβάθμισης των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, την άνοιξη του 2018.
«Ως ένας από τους πιο δημοφιλείς ταξιδιωτικούς προορισμούς στην Ευρώπη, η Ελλάδα είχε εδώ και καιρό προσελκύσει το ενδιαφέρον της Four Seasons και είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την είσοδό μας στη σημαντική αυτή αγορά σε συνεργασία με την Αστήρ Παλάς Βουλιαγμένης Α.Ξ.Ε.», τονίζει ο J. Allen Smith, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Four Seasons Hotels and Resorts. Από την πλευρά του ο Στέλιος Κουτσιβίτης, διευθύνων σύμβουλος της Αστήρ Παλάς σημειώνει ότι η εταιρεία παραμένει προσηλωμένη στην αξιοποίηση της ιστορικής κληρονομιάς και στην ανάδειξη του Αστέρα Βουλιαγμένης σε έναν κορυφαίο προορισμό παγκοσμίου κλάσης.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας για την ανακαίνιση των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και την επαναλειτουργία του ξενοδοχείου ως Four Seasons Astir Palace Hotel Athens, θα επενδυθούν πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ. Το ξενοδοχείο θα διαθέτει μεταξύ άλλων περίπου 300 δωμάτια, σουίτες και πολυτελή bungalows, spa και εγκαταστάσεις αναψυχής, χώρους συνεδρίων και εκδηλώσεων, πισίνες, παραλίες, ένα μοναδικό παραθαλάσσιο χώρο περιπάτου και πολλά ακόμη.
Ο Drew Goodall είχε μια μεγάλη αγάπη, την ηθοποιία. Στα 20 του, μετά τις σπουδές του στην υποκριτική, κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του και να παίξει δίπλα σε μεγάλα ονόματα του Χόλυγουντ, όπως ο Μπραντ Πιτ και ο Χιου Γκραντ.
Μπορεί οι ρόλοι να ήταν μικροί σε ταινίες όπως το «Snatch» και το «About a boy» όμως ο Drew, ακόμα και έτσι, δήλωνε το «παρών» στα στούντιο και τη μαγεία του σινεμά.
Και μέσα σε αυτή την καθημερινότητα ήρθε μια κριτική για την υποκριτική του δεινότητα που τον καταρράκωσε και έμελλε να του αλλάξει συθέμελα τη ζωή. «Διέλυσε την αυτοπεποίθησή μου. Σκέφτηκα “δεν το θέλω πια όλο αυτό, δεν θέλω να το κάνω άλλο. Και έτσι σταμάτησα”» είχε πει στη βρετανική ιστοσελίδα IBTimes.
Τα χρήματα που είχε βγάλει άρχισαν να τελειώνουν και εκείνος αρνούνταν πεισματικά να πει στους γονείς του τι είχε συμβεί. «Ήταν μεγάλη υπόθεση για μένα να μην μπορώ να λέω ότι εργάζομαι. Δεν ήθελα να αντικρίσω τους γονείς μου. Όταν είχα φύγει από το σπίτι ήμουν η μεγάλη ελπίδα τους. Δεν ήθελα να έρθω αντιμέτωπος με την αγανάκτηση που θα μου δημιουργούσε η επιστροφή στο σπίτι με την ουρά στα σκέλια. Και κάπως έτσι σταμάτησα να πληρώνω το νοίκι» είπε.
Ο νοικάρης του τον πέταξε έξω από το σπίτι και για έξι μήνες τη δεκαετία του ’90 σπίτι του έγινε ο δρόμος. Ο άστεγος, πια, Drew έδινε κάθε μέρα αγώνα για την επιβίωσή του, ζητιανεύοντας για λίγο φαγητό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ξυλοκοπήθηκε από μέθυσους και άλλους άστεγους στη μάχη της επικράτησης στα πεζοδρόμια και τα πάρκα.
Στην προσπάθειά του να πάρει «μυρωδιά» από την υποκριτική που λάτρευε συνήθιζε να κοιμάται σε χαρτόνια έξω από το London Academy of Performing Arts. «Ήταν τόσο παράξενο να ξυπνάς δίπλα σε κάποιον που φορούσε το κουστούμι του Ερρίκου VIII. Αν αργούσα να ξυπνήσω το πρωί και ερχόταν κόσμος έπρεπε να κρυφτώ και να εμφανιστώ ξανά όταν όλοι είχαν φύγει» είχε πει.
Η ψυχολογία του ήταν καταρρακωμένη αναλογιζόμενος τη μέχρι τότε πορεία της ζωής του. «Όταν ζεις στο δρόμο έχεις ατελείωτες ώρες που δεν κάνεις τίποτα. Ποιος είμαι; Τι κάνω; Αυτές οι ερωτήσεις με είχαν οδηγήσει στην κατάθλιψη».
Όσο ξαφνικά όμως χάλασε η ζωή του τόσο ξαφνικά έφτιαξε…
Η τυχαία γνωριμία και η δημιουργία της επιχείρησης Sunshine Shoeshine
Η ζωή στο δρόμο είχε και κάποιες ακτίνες αισιοδοξίας. Αυτή η επαφή του Drew με τους άγνωστους περαστικούς, οι μικρές στιγμές επικοινωνίας, έφερναν κάποιες φορές το χαμόγελο ξανά στα χείλη του. Ένας από αυτούς τους χιλιάδες καθημερινούς περαστικούς άλλαξε όλη τη ζωή του. Του πρότεινε να αρχίσει να γυαλίζει παπούτσια και έτσι να βγάζει κάποια χρήματα που θα του εξασφάλιζαν, έστω, την τροφή του. Χρησιμοποιώντας κάποια από τα χρήματά που είχε συγκεντρώσει ζητιανεύοντας αγόρασε μια βούρτσα και ένα κουτί βερνίκι και κατευθύνθηκε προς την οικονομική περιοχή του Λονδίνου για να κάνει πράξει όσα του είχε προτείνει ο περαστικός.
Χωρίς άδεια για τη δουλειά που έκανε στο δρόμο έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεχτικός με την Αστυνομία, που κάθε φορά που τον έβλεπε τον μετακόμιζε σε άλλο σημείο, απειλώντας τον με σύλληψη.
Έξι μήνες πέρασε ο Drew γυαλίζοντας παπούτσια στο δρόμο για 2 λίρες τη φορά. Μία μέρα ένας από τους τακτικούς κουστουμαρισμένους πελάτες τους του είπε να πάει στο γραφείο όπου δούλευε για να γυαλίζει τα παπούτσια των εργαζόμενων. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη. Έτσι άρχισε να μεγαλώνει την «επιχείρησή» του πηγαίνοντας καθημερινά σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για να περιποιείται τους άνδρες που ντύνονταν στην πένα.
Το πελατολόγιο μεγάλωνε, το ίδιο και τα έσοδά του. Και έτσι ο Drew έκανε πράξη το γνωμικό της γαλλίδας συγγραφέα Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «χρειάζεται πάντα μια δόση τρέλας για να αντιμετωπίσεις το πεπρωμένο» και το 2012 έφτιαξε την επιχείρηση «Sunshine Shoeshine».
Τα κέρδη και η πρόσληψη ανέργων και ατόμων με ειδικές ανάγκες
Μέρα με τη μέρα το «Sunshine Shoeshine» επεκτεινόταν και σήμερα έχει φτάσει να συνεργάζεται με σημαντικές επιχειρήσεις σε ολόκληρο το Λονδίνο που θεωρούν απαραίτητο το γυάλισμα των παπουτσιών των στελεχών τους. Τα ετήσια κέρδη φτάνουν και συχνά ξεπερνούν τις 250.000 ευρώ και τα περισσότερα από αυτά ο Drew τα δίνει για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Υπάρχει όμως κάτι άλλο που κάνει τον 43χρονο περήφανο για όσα έχει καταφέρει και προκαλεί το θαυμασμό και την επιβράβευση των άλλων. Ποτέ δεν ξέχασε τι πέρασε για γίνει επιχειρηματίας. Έτσι στελεχώνει το Sunshine Shoeshine κυρίως με άστεγους και άτομα με ειδικές ανάγκες.
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί.
«Δεν υπάρχει μαγικό κουμπί να το πατήσεις και να εξαφανίσεις το θέμα των αστέγων. Θα υπάρχει πάντα. Αλλά αν δώσεις σε κάποιον λίγο από το χρόνο σου, του μιλήσεις, μπορείς να βρεις μια λύση» λέει στο Reuters.
Μέχρι σήμερα έχει δώσει εργασία σε 40 ανήμπορους ανθρώπους που ζούσαν στο δρόμο, δίνοντάς τους επίσης τη δυνατότητα να επιλέξουν σε ποιον φιλανθρωπικό οργανισμό θα δώσουν μέρος των κερδών από το γυάλισμα των παπουτσιών.
Ένας από αυτούς είναι και ο 45χρονος Alan Walton, που για 15 χρόνια ήταν άνεργος, αντιμετωπίζοντας προβλήματα υγείας, καθώς από το ένα μάτι δεν έβλεπε, αλλά και ψυχολογικά προβλήματα.
Tα λόγια του για το αφεντικό του συγκινούν. «Μου έχει δώσει ένα σκοπό, μου δίνει αυτοπεποίθηση. Με έχει κάνει να νιώθω άνθρωπος. Έχοντας δουλειά και προϋπηρεσία νιώθω ότι έχω μέλλον, που δεν είχα πριν. Αν δεν έχεις προϋπηρεσία και προσόντα οι εργοδότες δεν βλέπουν τίποτα σε σένα. Και αυτό μου το έδωσε το Sunshine» λέει στο BBC.
Και ο Drew έχει ένα μήνυμα να δώσει σε όλους αυτούς που βιώνουν μια κατάσταση ίδια με αυτή που βίωσε παλιότερα. «Μην το παίρνετε τόσο σοβαρά. Σίγουρα είναι μια δύσκολη κατάσταση αλλά αν την αντιμετωπίσετε σαν παιχνίδι, ξαφνικά τα πράγματα γίνονται ευκολότερα. Ακόμα φοβάμαι ότι αύριο μπορεί να χάσω τα πάντα, όλα είναι πιθανά. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στο οπλοστάσιό σου είναι να είσαι ταπεινός και να λες θα χαρώ όσα έχω τώρα».
Διάσπαρτα στο κέντρο της Sarasota στη Florida υπάρχουν 6 δημόσια πιάνα που μπορεί να παίξει οποιοσδήποτε το επιθυμεί. Καθώς περπατούσε στην πόλη, η Aroar Natasha συνάντησε έναν άστεγο άνδρα, τον 51χρονο Donald Gould, ο οποίος έπαιζε μια διασκευή του “Come Sail Away” από τους Styx. Η μουσική του εντυπωσίασε την γυναίκα τόσο πολύ που θέλησε να μοιραστεί το βίντεο που τράβηξε στο Facebook, το οποίο φυσικά δεν άργησε να κάνει τον γύρο του διαδικτύου.
Ο Gould είναι βετεράνος του στρατού και έμαθε να παίζει πιάνο σε παιδική ηλικία, ενώ σπούδασε μουσική στο Spring Arbor University του Michigan. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του το 1998, ανέπτυξε μια εξάρτηση από ουσίες και τα τελευταία 6-7 χρόνια περνάει το μεγαλύτερο διάστημα στους δρόμους.
Ο 55χρονος Slavik από το Lviv της Ουκρανίας είναι ένας άστεγος που εντοπίστηκε από τον Ουκρανό φωτογράφο Yurko Dyachyshyn όταν παρατήρησε πως δεν φορούσε σχεδόν ποτέ τα ίδια ρούχα δυο φορές.
Τα επόμενα 2 χρόνια ο Slavik αποτέλεσε μοντέλο για τον φωτογράφο, ο οποίος δημιούργησε μια σειρά από διαφορετικά πορτραίτα του.
