Μια σημαντική συμβουλή για τις σχέσεις και τον γάμο είναι ότι πρέπει να διατηρεί κανείς το χιούμορ του. Ακόμη κι αν οι καταστάσεις είναι δύσκολες δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως με θετική σκέψη, ευχάριστη διάθεση και καλή θέληση όλα μπορούν να διορθωθούν.
Η παρακάτω ιστορία κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στο διαδίκτυο και όχι άδικα.
Ένας άνδρας πηγαίνει στο γιατρό γιατί ανησυχεί για τη γυναίκα του που χάνει την ψυχραιμία της.
«Ποιο είναι το πρόβλημα; »ρωτά ο γιατρός.
«Γιατρέ δεν ξέρω τι να κάνω. Κάθε μέρα η γυναίκα μου χάνει την ψυχραιμία της χωρίς λόγο και με τρομάζει.» είπε ο άνδρας.
«Έχω μια θεραπεία για αυτό. Όταν η γυναίκα σου νευριάζει πάρε ένα ποτήρι, βάλε νερό στο στόμα σου και κράτα το εκεί. Δεν είναι ανάγκη να το καταπιείς αλλά πρέπει να το κρατάς μέχρι να ηρεμεί ή να φύγει από το δωμάτιο.»
Μετά από δυο εβδομάδες ο άνδρας επισκέφτηκε πάλι τον γιατρό αλλά έδειχνε αναγεννημένος και ήρεμος.
«Γιατρέ μου είχατε μια εξαιρετική ιδέα. Κάθε φορά που η γυναίκα μου θυμώνει κάνω αυτό που μου είπατε μέχρι που ηρεμεί. Πως ένα ποτήρι με νερό το καταφέρνει αυτό;» ρώτησε πραγματικά απορημένος.
Και ο γιατρός του απάντησε: «Το νερό από μόνο του δεν κάνει τίποτα. Απλά κρατά το στόμα σου απασχολημένο. Αυτό είναι το κόλπο!»
Την πρώτη θρομβόλυση (TIMI) σε πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο (ΠΠΙ) ασθενούς με έμφραγμα μυοκαρδίου, έφερε εις πέρας με επιτυχία, στο ΠΠΙ Σερίφου, ο γιατρός Θανάσης Κοντάρης.
Ο «γιατρός της Σερίφου» που είχε απασχολήσει το περασμένο διάστημα με την «κραυγή αγωνίας» που είχε εκφράσει για τις ελλείψεις στο περιφερειακό ιατρείο Σερίφου, φτάνοντας μάλιστα σε σημείο να υποβάλλει την παραίτησή του στον τότε υπουργό Υγείας Θάνο Πλεύρη, έσωσε ασθενή που είχε υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Όπως έγραψε ο ίδιος στο προφίλ του στο Facebook:
«Η πρώτη θρομβολυση (TIMI) σε πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο (ΠΠΙ) ασθενούς με έμφραγμα μυοκαρδίου, επιτευχθεί με επιτυχία, στο ΠΠΙ Σερίφου. Γνωρίζοντας τον κίνδυνο, τις επιπλοκές αλλά και τα ωφέλη, και ύστερα από την σύμφωνη γνώμη του ασθενούς, προχώρησαμε στην θρομβολυση ακολουθώντας τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες. Σχεδόν αμέσως μετά από την χορήγηση του θρομβολυτικού, ο ασθενής ασυμπτωματικός και οι ισχαιμικές αλλοίωσεις στο καρδιογράφημα εξαφανίστηκαν! Ευτυχώς -για καλή μας τύχη- δίχως παρενέργειες ο ασθενής, άντρας 67 ετών, επισκέπτης στο νησί μας, βρίσκεται ασφαλής σε μονάδα παρακολούθησης εμφραγμάτων στον ερυθρό Σταύρο, στα έμπειρα χέρια του φίλου Giannis Tsiafoutis!»
Από την πλευρά του ο γιατρός Γιάννης Τσιαφούτης σε δική του ανάρτηση δημοσιεύει το μήνυμα που δέχθηκε από τον συνάδελφό του.
«7:30 το πρωί μήνυμα στο κινητό : φίλε είσαι ακόμη διακοπές ;;
Η Σεριφος δεν είναι μόνο τα απίστευτα νερά και η χώρα της .. είναι και το περιφερειακό της Ιατρείο και οι γιατροί της με «αρχηγό» τον Athanasios Kontaris..
Σήμερα το πρωί ένας συμπατριώτης μας κάνοντας διακοπές είχε την «τύχη» να υποστεί Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου στο νησί του Περσεα αλλά και τώρα του Θανάση .. Η ενδεδειγμένη θεραπεία , η θρομβολυση εγινε αμέσως , για πρώτη φορά σε Περιφερειακό Ιατρείο (!!!) , το ελικόπτερο τον μετέφερε ( μετά την κληση του γιατρού εκεί ) φυσικά τον υποδεχτήκαμε χωρίς δεύτερη σκέψη και η Αγγειοπλαστική του πήγε μια χαρα ..
Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά ! Οι δυνατότητες είναι απεριόριστες όταν οι άνθρωποι θέλουν .. το σύστημα υγείας στα καλύτερα του..
ΥΓ ο ασθενής ήταν απο την Λαμια !!! Τυχαιο;;»
Η κραυγή αγωνίας και η παραίτηση
Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Μάιο ο γιατρός Θανάσης Κοντάρης ο μοναδικός ειδικευμένος γιατρός στο Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο (ΠΠΙ) Σερίφου, είχε ανακοινώσει ότι υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του γενικού – οικογενειακού γιατρού επιμελητή Α΄ του ΠΠΙ Σερίφου, «με βαριά καρδιά, σχεδόν αναγκασμένος (αγανακτισμένος), αλλά παράλληλα και με ένα αίσθημα ανακούφισης»
Σε υπόμνημα προς τον τότε υπουργό Υγείας, το οποίο συνόδευε την παραίτησή του, ο κ. Κοντάρης περιέγραφε πώς οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη.
«Οι κάτοικοι της Σερίφου αλλά και άλλων μικρών νησιών αντιμετωπίζονται ως πολίτες τρίτης κατηγορίας. Οι υπηρεσίες υγείας που παρέχονται από το ΠΠΙ Σερίφου είναι επισφαλείς για τους κατοίκους, αλλά και τους επισκέπτες του νησιού, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Οι λόγοι είναι ο φόρτος εργασίας, η αυξημένη επισκεψιμότητα στο νησί, καθώς και η υποστελέχωση», τονίζει.
Σε άλλο σημείο του υπομνήματος σημειώνει ότι «τους θερινούς μήνες εργαζόμαστε υπερωριακά, παράνομα και με εξουθενωτικά ωράρια, σε τέτοιο σημείο που είμαστε επικίνδυνοι για την ασφάλεια των ασθενών».
Ο κ. Κοντάρης είχε τονίσει ότι ενώ υπάρχει αύξηση της επισκεψιμότητας στο νησί της Σερίφου και κατά συνέπεια αυξημένη ζήτηση υπηρεσιών υγείας, δεν υπήρξε αντίστοιχη ανταπόκριση στην αύξηση του προσωπικού του Πολυδύναμου Περιφερειακού Ιατρείου του νησιού, παρά τις εκκλήσεις του ίδιου.
«Το υπουργείο Υγείας δεν έλαβε ποτέ σοβαρά υπόψη του τη νησιωτικότητα και τη σημαντικότητα των Κυκλάδων σε καμιά νομοθεσία και καμιά προκήρυξη. Στην τελευταία προκήρυξη, τον Αύγουστο 2022, οι περισσότερες θέσεις ιατρών που αφορούσαν τις Κυκλάδες έμειναν αζήτητες», ανέφερε.
Τελικά διαπραγματεύτηκε καλύτερες συνθήκες λειτουργίας του ιατρείου κυρίως με τον Χρήστο Ροϊλό, διοικητή της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας και ο κ. Κοντάρης ανακάλεσε την παραίτησή του.
Τα νέα της παραίτησης του έκαναν μεγάλη αίσθηση γιατί ο κ. Κοντάρης ήταν ένα success story του brain gain. Το 2018, επέλεξε να αφήσει την Σουηδία, όπου εργαζόταν ως γενικός ιατρός, για να επιστρέψει στην Ελλάδα, και μάλιστα όχι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη ή Πάτρα. Η επιθυμία του ήταν να μετακομίσει στη Σέριφο.
Στο νησί είχε κάνει το αγροτικό του το 2008. Εκεί γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του, ο πατέρας της οποίας έχει καταγωγή από τη Σέριφο, όπου εκείνη περνούσε τα καλοκαίρια της.
Ο Παύλος Πολάκης υπόσχεται ότι τα λαμόγια που έβγαλαν ανάπηρο τον Αριστείδη Φλώρο της Energa και επέτρεψαν την υφ’ όρον αποφυλάκισή του θα πληρώσουν…
Και μάλιστα καταγγέλλει με ανάρτησή του στο Facebook ότι προφανώς η ιατρική γνωμάτευση είναι μαϊμού. Ομως, όπως προκύπτει απο τα στοιχεία της «Διαύγειας», ο Διονύσιος Γαϊτάνης, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ιατρικής Αξιολόγησης, που υπογράφει τη γνωμάτευση για τον Αριστείδη Φλώρο… διορίστηκε στη θέση αυτή επί ΣΥΡΙΖΑ, το 2016.
Ο 39χρονος αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας και αφού διαγνώστηκε ποσοστό αναπηρίας του άνω του 65%, λόγω κρίσεων επιληψίας και άλλων ψυχιατρικών προβλημάτων.
Ο Αριστείδης Φλώρος τον Φεβρουάριο του 2017 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 21 ετών και χρηματική ποινή 1,5 εκατ. ευρώ, για το σκάνδαλο της Energa, ενώ τον περασμένο Μάρτιο κρίθηκε ένοχος για ηθική αυτουργία στην απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του δικηγόρου Γιώργου Αντωνόπουλου, τον Νοέμβριο του 2014 στην Πεντέλη.
Η απόφαση για τον διορισμό του Διονύσιου Γαϊτάνη έτσι όπως δημοσιεύθηκε στη «Διαύγεια»:
Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Σοβιετικός γιατρός, Λέονιντ Ρογκόζοφ, μέλος μιας ερευνητικής αποστολής στην αφιλόξενη Ανταρκτική, βασανιζόταν από οξεία σκωληκοειδίτιδα. Χρειαζόταν άμεση επέμβαση ώστε να μην πεθάνει από περιτονίτιδα. Υπό αντίξοες συνθήκες και ενώ ήταν ο μοναδικός γιατρός της αποστολής, συνειδητοποίησε ότι θα έπρεπε να χειρουργήσει τον εαυτό του. Η ιστορία του θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από ταινία, αλλά είναι πραγματική.
Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Σοβιετική Ένωση έστειλαν πολλούς επιστήμονές στην Ανταρκτική.
Σκοπός τους ήταν να κατασκευάσουν φυλάκια και να πραγματοποιήσουν έρευνα για την σχετικά ανεξερεύνητη ήπειρο.
Ο μοναδικός γιατρός της 6ης Σοβιετικής Αποστολής στην Ανταρκτική
Το 1960, πραγματοποιείτο η έκτη Σοβιετική Αποστολή στην Ανταρκτική. Το πλοίο της αποστολής Ομπ ξεκίνησε το ταξίδι του από το Λένινγκραντ, για την παγωμένη ήπειρο στις 5 Νοεμβρίου 1960.
Μετά από 36 ημέρες, τα 13 μέλη της αποστολής έφτασαν στην Ανταρκτική. Έπρεπε να κατασκευάσουν μια πολική βάση, έχοντας χρονοδιάγραμμα εννέα εβδομάδων. Στις 18 Φεβρουαρίου 1961, ο σταθμός Νοβολαζαρέβσκαγια ολοκληρώθηκε στην ώρα του.
Για ένα χρόνο, το πλοίο θα έμενε στο σταθμό Νοβολαζαρέβσκαγια. Η επικοινωνία με τον έξω κόσμο δεν ήταν πλέον δυνατή, το ψύχος ήταν δριμύ και τα μέλη της αποστολής θα έπρεπε να βασιστούν ο ένας στον άλλο.
Ανάμεσά τους βρισκόταν ένας 27χρονος, ο Λέονιντ Ρογκόζοφ. Ήταν ο μοναδικός γιατρός της αποστολής και είχε διακόψει μια πολλά υποσχόμενη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία.
Ο Λέονιντ Ρογκόζοφ, ο μοναδικός γιατρός της 6ης Σοβιετικής Αποστολής στην Ανταρκτική – Πηγή εικόνας: Youtube
Όταν η σκωληκοειδίτιδα τού “χτύπησε την πόρτα”
Στις 29 Απριλίου 1961, ο Ρογκόζοφ άρχισε να νιώθει κόπωση και αδυναμία. Είχε, επίσης, ναυτία και βασανιζόταν από οξύ πόνο στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς του. Η θερμοκρασία του σώματός του έφτασε τους 37,5 βαθμούς Κελσίου.
Στο ημερολόγιο που κρατούσε, ο Ρογκόζοφ έγραψε: “Φαίνεται ότι έχω σκωληκοειδίτιδα. Παραμένω όμως ήρεμος και που και που χαμογελάω. Γιατί να τρομάξω τους φίλους μου;”
Δεδομένου ότι είχε ολοκληρώσει τη γενική ιατρική του εκπαίδευση και είχε ξεκινήσει να κάνει την ειδικότητά του στη χειρουργική, μπορούσε εύκολα να καταλάβει τα συμπτώματά του.
“Όντας χειρουργός, δεν είχε καμία δυσκολία στη διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Ήταν μια κατάσταση που γνώριζε καλά, μια εγχείρηση ρουτίνας στον πολιτισμένο κόσμο.
Αλλά, δυστυχώς, δεν βρέθηκε στον πολιτισμένο κόσμο. Αντίθετα βρισκόταν στη μέση μιας πολικής ερημιάς”, είχε πει ο γιος του Ρογκόζοφ, Βλάντισλαβ.
“Πονάει σαν να με τρυπάει ο διάβολος! Αλλά δεν μπορώ να τα παρατήσω”
Στις 30 Απριλίου, η κατάσταση χειροτέρευε για τον Σοβιετικό γιατρό. Άρχισε να εμφανίζει τα πρώτα συμπτώματα περιτονίτιδας, οπότε η ζωή του “κρεμόταν” από μία “κλωστή”.
“Δεν κοιμήθηκα καθόλου χθες το βράδυ. Πονάει σαν διάβολος! Μία χιονοθύελλα διαπερνούσε το μέσα μου, σαν να κλαίνε εκατό τσακάλια“, ήταν τα λόγια με τα οποία περιέγραψε την κατάστασή του.
Ο πολικός χειμώνας βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, συνεπώς καμία άμεση βοήθεια δεν θα μπορούσε να σταλεί. Συν τοις άλλοις, ο πλησιέστερος σταθμός βρισκόταν πάνω από 1.000 μίλια μακριά από το Νοβολαζαρέβσκαγια. Δεν του έμενε άλλη επιλογή παρά να χειρουργήσει τον εαυτό του!
“Αυτό είναι… Πρέπει να σκεφτώ σοβαρά τη μόνη μου διέξοδο: να εγχειρίσω τον εαυτό μου… Είναι σχεδόν αδύνατο… Αλλά δεν μπορώ να μείνω απλώς με σταυρωμένα χέρια και να τα παρατήσω“, έγραψε στο ημερολόγιό του.
Η προετοιμασία ενός ριψοκίνδυνου αλλά αναγκαίου αυτοχειρουργείου
Ο Ρογκόζοφ έπρεπε να λάβει υπόψη και την παραμικρή λεπτομέρεια πριν προχωρήσει στο χειρουργείο. Επιπλέον, ο διοικητής του σταθμού έπρεπε να πάρει το “οκ” της Μόσχας.
Ένας θάνατος μέλους αποστολής θα αποτελούσε τεράστιο πλήγμα για τους Σοβιετικούς ενόσω βρισκόταν σε εξέλιξη ο Ψυχρός Πόλεμος.
Όρισε, λοιπόν, δύο βασικούς βοηθούς: ο ένας θα έριχνε φως με την λάμπα και θα του έδινε τα χειρουργικά εργαλεία και ο άλλος θα κρατούσε έναν καθρέφτη ώστε ο Ρογκόζοφ να βλέπει τα όργανά του για να κάνει την επέμβαση.
Επίσης, το “παρών” στο χώρο έδωσε ο διοικητής του σταθμού, σε περίπτωση που είτε ο Ρογκόζοφ είτε κάποιος από τους δύο του βοηθούς λιποθυμούσε.
Αφού ολοκληρώθηκε η προετοιμασία και οι αναγκαίες απολυμάνσεις και αποστειρώσεις, το χειρουργείο ξεκίνησε, γύρω στις 2 τα μεσάνυχτα της 1ης Μαϊου 1961.
Ο Ρογκόζοφ έκανε τοπική αναισθησία με προκαΐνη και, ύστερα, μια τομή 10 με 12 εκατοστά στο τοίχωμα της κοιλιάς του. Παρά τη βοήθεια του καθρέφτη, ήταν η αίσθηση της αφής αυτό που καθοδήγησε το Σοβιετικό γιατρό.
Ο Ρογκόζοφ έπρεπε να λάβει υπόψη και την παραμική λεπτομέρεια πριν προχωρήσει στο αυτοχειρουργείο – Πηγή εικόνας: Youtube
“Επιτέλους, ιδού, η καταραμένη απόφυση!”
Ο Ρογκόζοφ ξεκουραζόταν για 20 με 25 δευτερόλεπτα, κάθε τέσσερα με πέντε λεπτά περίπου. “Ο ίδιος ήταν ήρεμος και επικεντρώθηκε στη δουλειά του, αλλά ο ιδρώτας έτρεχε κάτω από το πρόσωπό του.
Για εμάς ήταν κάτι δυσάρεστο, αλλά μπορέσαμε να μείνουμε ψύχραιμοι”, είπε ένας εκ των βοηθών του.
Καθώς ο Ρογκόζοφ έφτανε στο τελευταίο και πιο δύσκολο μέρος της επέμβασης, παραλίγο να χάσει τις αισθήσεις του. Τελικά, μετά από σχεδόν δύο ώρες χειρουργείου, τα κατάφερε. “Επιτέλους, ιδού, η καταραμένη απόφυση”, ήταν η φράση που είπε, όταν συνειδητοποίησε πως όλα πήγαν καλά.
Ο Ρογκόζοφ συνομιλεί με ένα μέλος της σοβιετικής αποστολής μετά τοχειρουργείο – Πηγή εικόνας: Youtube
Ο Ρογκόζοφ επανήλθε στα καθήκοντά του μετά από περίπου δύο εβδομάδες. Αργότερα, έγραψε στο ημερολόγιό του για τη μοναδική εμπειρία του:
“Οι καημένοι οι βοηθοί μου! Λίγο πριν πάρω το νυστέρι, έριξα μία τελευταία ματιά πάνω τους. Ήταν κάτασπροι, πιο λευκοί και από τις ολόλευκες ιατρικές στολές που είχαν φορέσει. Και εγώ φοβόμουν πάρα πολύ.
Αλλά όταν ένιωσα την βελόνα με την προκαΐνη από την ένεση που έκανα μόνος μου, κατά κάποιο τρόπο μπήκα σε κατάσταση “αυτόματου πιλότου” και δεν έδινα σημασία σε τίποτα άλλο“.
Ήταν η απόδειξη της αποφασιστικότητας και της θέλησής του για ζωή
Το 1962, o Ρογκόζοφ επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση κι έγινε δεκτός σαν εθνικός ήρωας.
Η ιστορία επιβίωσής του αποτέλεσε ένα ισχυρό εργαλείο για τη σοβιετική μηχανή προπαγάνδας, η οποία τον εγκωμίασε με ανάλογο τρόπο όπως έκανε για τον Γιούρι Γκαγκάριν.
Ο Ρογκόζοφ τιμήθηκε με το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργασίας, όμως απέφευγε τη δημοσιότητα και συνέχισε την ιατρική του καριέρα με ταπεινότητα.
Όταν ρωτήθηκε για την περίφημη επέμβαση, απάντησε χαμογελώντας: “Μια δουλειά όπως όλες οι υπόλοιπες, μια ζωή σαν όλες τις άλλες”
Όταν ο Ρογκόζοφ επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση, έγινε δεκτός σαν εθνικός ήρωας – Πηγή εικόνας: Youtube
Ο Ρογκόζοφ ήξερε ότι “έπαιξε” τη ζωή του “κορώνα γράμματα”. Η σκωληκοειδής απόφυσή του θα μπορούσε να σκάσει και, αν αυτό συνέβαινε, μάλλον θα πέθαινε.
Όπως είπε ο γιος του:
“Αν βρεθείτε σε μια φαινομενικά απελπιστική κατάσταση, όταν όλες οι πιθανότητες είναι εναντίον σας, ακόμα κι αν βρίσκεστε στη μέση του πιο εχθρικού περιβάλλοντος, μην τα παρατάτε. Πιστέψτε στον εαυτό σας και παλέψτε, παλέψτε για τη ζωή σας“.
Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, ο Ρογκόζοφ επικεντρώθηκε στην επιστήμη του και από το 1986 μέχρι το 2000 διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος χειρουργικής στο Ινστιτούτο Ερευνών της Αγίας Πετρούπολης.
Πέθανε το 2000, σε ηλικία 66 ετών, από καρκίνο του πνεύμονα.
Πριν από 28 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Albert Bruce Sabin, εβραίος γιατρός-Ιολόγος που δεν κατοχύρωσε το εμβόλιό του κατά της πολιομυελίτιδας και αρνήθηκε τα χρήματα, επιτρέποντας, έτσι, τη διάδοσή του και στα φτωχότερα στρώματα της παγκόσμιας κοινωνίας.
Γεννήθηκε το 1906 στο Białystok της Πολωνίας. Εκατομμύρια παιδιά από την Ανατολή, την Ασία και την Ευρώπη εμβολιάστηκαν με αυτό, με αποτέλεσμα να εξαλειφθεί η νόσος.
«Τόσοι πολλοί επέμεναν να πατεντάρω το εμβόλιο, αλλά δεν ήθελα. Αυτό είναι το δώρο μου σε όλα τα παιδιά του κόσμου» ήταν η ακλόνητη θέλησή του… Κι από όλους εμάς ένα μεγάλο ευχαριστώ!
Είναι μοναδικά υπέροχο ….ότι ΠΆΝΤΑ θα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα.
Που σε αυτές της εξαιρέσεις ….ο κόσμος θα βασίζεται και θα προχωράει
“Ήρθε αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και έπαρση δώρισε 4 όργανα στο σχολείο που διαπλάθει τους αυριανούς μουσικούς και αποχώρησε αθόρυβα, με την υπόσχεση πως θα ξαναγυρίσει”.
Ο αγαπητός και ταλαντούχος καλλιτέχνης, Γιάννης Χαρούλης, πριν από περίπου ένα χρόνο, έκανε μια σπουδαία κίνηση. Επικοινώνησε με το Μουσικό Γυμνάσιο Λασιθίου, ρώτησε τι μουσικά όργανα χρειάζονται και τους τα δώρισε μοιράζοντας πολλά χαμόγελα στα παιδιά. Ο ιδιος έπαιξε και τραγούδησε μαζί με τους μαθητές στην αυλή του σχολείου.
«Όταν ξαφνικά λαμβάνεις χθες το πρωί τηλεφώνημα από δύο συνεργάτιδες του που σε ρωτούν τι μουσικά όργανα θα θέλαμε να μας φέρει ο ίδιος προσωπικά και τους λες 3 ταμπουράδες και μια ασκομαντούρα και σήμερα το πρωί τα έχει ήδη αγοράσει. Αλλά με τα χρήματα που έβγαλε από το λάδι του, ραβδίζοντας τις ελιές με την γλυκύτατη Κατερίνα! Και ξαφνικά βλέπεις και μπαίνουν στο προαύλιο του σχολείου μας, μεταφέροντας τα 4 αυτά μουσικά όργανα, δύο φωτεινά και χαρούμενα χαμόγελα, δύο εγκάρδιες χειραψίες, μάτια ζωντανά και γεμάτα χαρά, πείτε μου, πώς γίνεται να μην τρελαθούν και τα κοπέλια μας και όλοι εμείς στο Μουσικό Γυμνάσιο!
Μεγάλη η χαρά και η τιμή να υποδεχτούμε σήμερα έναν υπέροχο καλλιτέχνη που ταξιδεύει το μυαλό και την ψυχή μας κάθε φορά που τον ακούμε, έναν απέριττο άνθρωπο που αγαπά τον τόπο του, την τέχνη του και τα κοπέλια! Γιάννης Χαρούλης, η απλότητα και η αμεσότητά σου μας κέρδισε όλους στο σχολείο!
Τι να πρωτοπούμε για το σημερινό πρωινό. Έβγαλε φωτογραφίες με τα παιδιά, τα άκουσε να παίζουν τα κάλαντα, τραγούδησε μαζί με τη χορωδία και όλα αυτά μέσα σε ένα πανηγυρικό και πολύ, μα πολύ χαρούμενο κλίμα! Συνομίλησε με τους καθηγητές για το σχολείο και τη μουσική και κλείσαμε τη συνάντηση αυτή περιμένοντάς τη νέα του επίσκεψη, ώστε να μιλήσει με τους μαθητές μας για τη μουσική και την πορεία της ζωής του μέσα από αυτήν και να απολαύσουμε δια ζώσης όλοι εμείς στο Μουσικό τις απίστευτες ερμηνείες του!
Γιάννη Χαρούλη, σε ευχαριστούμε από καρδιάς για την επίσκεψη και τη γεμάτη νόημα χειρονομία σου, γιατί μας έδειξες εμπράκτως, ότι ο προσωπικός μόχθος μπορεί να γίνει μουσικά όργανα, μουσική και τέχνη! Με το καλό να ξανανταμώσουμε» ανέφερε η ανακοίνωση του σχολείου.
Ήταν μια πολύ όμορφη κίνηση από τον Γιάννη Χαρούλη που αξίζει να την θυμηθούμε ξανά αλλά και να γίνει γνωστή σε αυτούς που δεν την γνωρίζουν.
Ο Γιάννης Τσέρκης είναι 42 χρονών, ζει στα Πηγάδια της Καρπάθου και έχει κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει, μεγαλώνει μονάχος τέσσερις γιούς. Ο Θεός τον έβαλε σε μια μεγάλη και μακριά δοκιμασία. Παντρεύτηκε, έκανε τέσσερα παιδιά κι ύστερα όλα μέσα στη σχέση του ήρθαν τα πάνω-κάτω. Στη γιορτή της μάνας ο Γιάννης είχε την τιμητική του. Τα παιδιά έκοψαν τριαντάφυλλα, ζωγράφισαν κάρτες και έγραψαν σε κείνον: «εμείς είμαστε τα τριαντάφυλλα και εσύ το νερό μας».
*Το αρχικό ρεπορτάζ ανήκει στον δημοσιογράφο κύριο ΜανώληΔημελλά και το προώθησε ο κύριος Τσέρκης στο singleparent
Όταν μιλάς για τα παιδιά όλα είναι χρωματιστά κι έχουν φτερά αγγέλων, μα σα φτάνεις στις αμέτρητες δυσκολίες, που κρύβει το μεγάλωμα τους, τότε οι λέξεις βγαίνουν πιο δύσκολα από τα χείλη κι ακόμη πιο δύσκολα μοιράζεσαι όλα εκείνα που σε μεταμορφώνουν σε γονιό.
Γονιός! Ίσως η μοναδική λέξη που δε μπορεί να αποδώσει το συναίσθημα κι όλα όσα κρύβει ή μπορεί να κρύψει ετούτη η κουβέντα βαθιά μέσα της.
Ο Γιάννης Τσέρκης είναι 42 χρονών, ζει στα Πηγάδια της Καρπάθου και έχει κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει, μεγαλώνει μονάχος τέσσερις γιούς.
Ταυτόχρονα έχει και τους δυο ρόλους, είναι μάνα και πατέρας!
Ο Θεός τον έβαλε σε μια μεγάλη και μακριά δοκιμασία. Παντρεύτηκε, έκανε τέσσερα παιδιά κι ύστερα όλα μέσα στη σχέση του ήρθαν τα πάνω-κάτω. Όμως η ιστορία δεν ακολούθησε τη συνηθισμένη οδό, τα παιδιά, αρχικά τα τρία κι έπειτα το πιο μικρό, βρέθηκαν να μεγαλώνουν με τον πατέρα κι αυτό είναι κάτι ασυνήθιστο για την κοινωνία μας, κάτι σχεδόν άγνωστο για τους μικρούς τόπους.
Συνήθως είναι η μάνα, εκείνη που χρεώνεται αυτόν το ρόλο, έτσι η περίπτωση του Γιάννη γίνεται ένα ξεχωριστό μάθημα ζωής.
Ανοιχτός, ακομπλεξάριστος και πάνω από όλα καθαρός. Δεν προσπαθεί να κρύψει καμιά από τις δυσκολίες που έχει ζήσει, ούτε από τους αμέτρητους φόβους που τον κυνηγούσαν μέρα-νύχτα.
Σήμερα μάλιστα, έχουν περάσει ήδη οκτώ χρόνια και έχει μάθει να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού. Έγινε ξεφτέρι στη μαγειρική, φτιάχνει γλυκά και συνήθως τις νυχτιές σιδερώνει και συμμαζεύει το σπίτι.
Τα πρωινά, αφού φτιάξει πρωινό, ντύσει και ετοιμάζει τα παιδιά για το σχολείο, έπειτα πηγαίνει στη δουλειά του. Εδώ και λίγο καιρό είναι μόνιμος εργαζόμενος στον Δήμο Καρπάθου. Αλλά και παλαιότερα, πέρασε από πολλές εργασίες κι όλες μπροστά στην «καθημερινότητα της μάνας», του φαίνονται παιδικά παιγνίδια! Σ΄αυτή την μαγική λέξη στάθηκε πολύ ώρα. Μάνα είναι για κείνον όχι μόνο εκείνη που γεννά ένα μωρό, μα εκείνη ή εκείνος που δίνει τη ψυχή και το σώμα του για να το αναθρέψει. Κι όταν βλέπει κάποιους άντρες να αντιμετωπίζουν με απαξία το ρόλο της μάνας τότε θέλει να φωνάξει, να τους κάμει να δουν τι σημαίνει να έχεις τις ευθύνες του σπιτιού και να μεγαλώνεις παιδιά. Προτείνει λοιπόν σε όποιον αμφιβάλει να αναλάβει για λίγες μέρες αυτόν το ρόλο.
Η ζωή του Γιάννη είναι αφιερωμένη στους γιούς του, από αυτούς αντλεί μια υπερφυσικά ανεξάντλητη δύναμη και ο ίδιος γίνεται πρότυπο ανθρώπου, ένα διαρκές παράδειγμα για τη σχεδόν τυφλή σε τέτοια ζητήματα κοινωνία μας.
Στην αρχή του φαινόταν ένας καθημερινός Γολγοθάς. Να ταΐσει με το μπιμπερό το μωρό, να μαγειρέψει για τα άλλα τρία, να φροντίσει και να ασφαλίσει το σπίτι και κάπου στο ενδιάμεσο να βρει και να κάμει μια δουλειά, γιατί τα έξοδα έτρεχαν ενώ εκείνος είχε μονάχα δυο χέρια, ήταν ολομόναχος σε ένα πέλαγος εξόδων. Κι όλα αυτά, έτσι αμάθητος και άσχετος, ήθελαν διπλή και τριπλή προσπάθεια για να γίνουν. Σε πόσες στιγμές δεν ένιωθε πως έσπαγε τα μούτρα του. Κι όμως εκεί, επέμεινε, μέχρι να διδαχτεί το σωστό δρόμο.
Θυμάται ότι ανάμεσα στις πολλές δουλειές και για λίγο διάστημα είχε βρει και κάποια νυχτερινά μεροκάματα. Έβαλε λοιπόν μια κάμερα κι έβλεπε τα παιδιά στο κινητό του. Μα ήταν τέτοιο το άγχος κι η αγωνία του, που κάθε φορά που ένα από τα παιδιά έκλαιγε κι έψαχνε την πιπίλα, εκείνος άφηνε το πόστο του και έτρεχε σπίτι να το φροντίσει.
Η κάθε στιγμή έκρυβε μια νέα έκπληξη, όσο μεγάλωναν τα παιδιά τόσο ο Γιάννης σπούδαζε τη τέχνη νασαι μάνα και ταυτόχρονα νασαι πατέρας. Να είσαι γονιός.
Δύσκολα αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες από τον ασταμάτητο αγώνα του. ‘Όπως το μπούλινγκ που έζησαν οι γιοι του από μεγαλύτερα παιδιά μέσα στο σχολείο και εκείνος, αφού συμβουλεύτηκε ειδικούς επιστήμονες για την αντιμετώπιση του θέματος, πλησίασε και μίλησε με τους γονείς των παιδιών που πλήγωσαν τα δικά του.
Ο Γιάννης Τσέρκης δεν έχει παράπονα από την τοπική κοινωνία, αντίθετα, υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που στήριξαν τον αγώνα του. Όπως κάποια από τις γειτόνισσες που στάθηκε και τον βοήθησε όταν είχε φέρει τα παιδιά στο νησί, στις δύσκολες στιγμές της αρχής. Το ίδιο λέει και για τους ανθρώπους που βάφτισαν τα παιδιά του.
Κάναμε στην άκρη τις δυσκολίες της καθημερινότητας, αυτές άλλωστε δεν νοιάζουν κανέναν, παρά μονάχα εκείνον που τις βιώνει και πιάσαμε την ανατροφή των τεσσάρων γιών του.
Πατέρας και μάνα ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν περιθώρια για ολιγωρίες ούτε για πισωγυρίσματα και μεμψιμοιρίες, ο Γιάννης σχεδόν από την αρχή έσφιξε τα δόντια και πήρε τις αποφάσεις του.
Πρώτη του σκέψη να κάμει τίμιους και ηθικούς ανθρώπους. Να έχουν τρόπους, να μάθουν να πιστεύουν και να προσεύχονται στο Θεό. Να σέβονται τους μεγαλύτερους. Τα παιδιά του ήθελε να μιλούν στον πληθυντικό, να μάθουν να λένε «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». Να προσφέρουν με την καρδιά τους φαγητό και νερό σε όλα τα ζώα.
Να μη ζουν μέσα σε γυάλινους κόσμους και παραμύθια.
Σήμερα ο μεγαλύτερος γιος του είναι δώδεκα χρονών κι ο μικρότερος επτά, μοιάζει ναναι χθες όταν τους κρατούσε και τους κοίμιζε όλους μαζί στην αγκαλιά του. Το κρεβάτι του είναι πάντα ανοιχτό κι όλο και κάποιο από τα αγόρια του σκαρφαλώνει και κοιμάται στο πλάι του.
Ένας χωρισμός είναι δύσκολος για τους ενήλικες, πόσο μάλλον για τα παιδιά. Ο Γιάννης φρόντισε να μη φτάνουν στα αυτιά των παιδιών του πικρές κουβέντες για την άλλη πλευρά. Καμιά φορά, όπως λέει ο ίδιος, ακόμη και ένα μικρό ψέμα βοηθά ώστε να μην αφήσουμε σημάδια, να μην κάνουμε τραύματα στις παιδικές ψυχές. Όσο βέβαια μεγαλώνουν η ειλικρίνεια και η αλήθεια γίνεται μονόδρομος.
Η πληρωμή του Γιάννη είναι καθημερινή, ζει την αγάπη των γιών του κι ο ίδιος καμαρώνει για το χαρακτήρα τoυς.
Η ζωή του μοιάζει με μυθιστόρημα, ο τρόπος που ανέλαβε τα παιδιά, έπειτα οι πρώτες μέρες, το δικαστήριο και ο αγώνας για να τα αναθρέψει.
Δυο μονάχα στιγμές θα μπω στον πειρασμό να περιγράψω.
Ήταν λίγους μήνες πριν περάσουν τα παιδιά στα χέρια του. Τότε ζούσαν με τη μητέρα τους, εκείνος βρέθηκε στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του. Κάθε βράδυ κοιμόταν μέσα στο παιδικό πάρκο κι άφηνε το σπίτι ξεκλείδωτο. Η δεύτερη στιγμή είναι χαρούμενη, είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας του. Στη γιορτή της μάνας ο Γιάννης είχε την τιμητική του. Τα παιδιά έκοψαν τριαντάφυλλα, ζωγράφισαν κάρτες και έγραψαν σε κείνον: «εμείς είμαστε τα τριαντάφυλλα και εσύ το νερό μας».
Αλλά και σήμερα, στη γιορτή του πατέρα, οι γιοι του ετοίμασαν ακόμη μια αντίστοιχα τρυφερή έκπληξη που θα κάμει αυτόν τον πατέρα να δακρύσει από ευτυχία.
Πατέρας και μάνα το ίδιο πρόσωπο. Δύσκολη υπόθεση να μεγαλώνεις παιδιά, ακόμη δυσκολότερη για τις μονογονεϊκές οικογένειες. Να όμως που άνθρωποι όπως ο Γιάννης Τσέρκης ζουν κι αναπνέουν δίπλα μας, δίνουν ελπίδα στο δύστροπο και στριφνό είδος μας. Αυτή είναι η ιστορία μου αλήθεια όχι ψέματα απλός θελω να περάσω ένα μην σε όλους τους γονείς που παλεύουν μόνη γονείς για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ευχαριστώ αν θέλετε μπορείτε να προβάλετε την ιστορία μου ευχαριστώ
O Γιάννης Στάνκογλου θέλησε να γιορτάσει την ονομαστική του εορτή με τον καλύτερο τρόπο.
Πιο συγκεκριμένα, ο ηθοποιός δημοσίευσε στον προσωπικό λογαριασμό του στο Instagram μία φωτογραφία που τον δείχνει να βρίσκεται στον Όλυμπο. Όπως έγραψε ο ίδιος στη λεζάντα της ανάρτησης “Στις κορφές του Ολύμπου για την γιορτή μου……”.
Όπως ήταν αναμενόμενο, τα σχόλια του post γέμισαν με ευχές για τη γιορτή του ηθοποιού.
«Θα είναι μια παραγωγή που θα στοιχίσει 5 εκατομμύρια»
Μια κινηματογραφική παραγωγή υψηλών απαιτήσεων, η οποία εστιάζει στην εμβληματικότερη ίσως μορφή του 1821, φαίνεται πως βρίσκεται ήδη στα σκαριά. Ο Γιάννης Σμαραγδής, έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο του «Καποδίστρια», προχωρά στο επόμενο μεγάλο βήμα του, βάζοντας στο επίκεντρο τη ζωή και τη δράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Δείτε το βίντεο:
Πλάνο μάχης και σκηνές δράσης
Η νέα αυτή απόπειρα δεν θα θυμίζει σε τίποτα μια στατική βιογραφία. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Γιώργου Λιάγκα, ο σκηνοθέτης έχει ήδη ορίσει την πλοκή και το πλάνο της ταινίας, δίνοντας έμφαση στον ρεαλισμό. Οι ανάγκες του σεναρίου απαιτούν τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού κασκαντέρ για τις πολεμικές συγκρούσεις, καθώς το όραμα του δημιουργού περιλαμβάνει σκηνές με άλογα και έντονη δράση.
«Θα είναι μια παραγωγή που θα στοιχίσει 5 εκατομμύρια. Θα υπάρχουν σκηνές πολέμου. Θα χρειαστούν πολλοί κασκαντέρ. Για να μην φανεί ψεύτικο, γιατί θα έχει πολύ αίμα, άλογα, είναι δύσκολη ταινία. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται ταινία για τον Κολοκοτρώνη!» ανέφερε χαρακτηριστικά ο παρουσιαστής κατά τη διάρκεια της αποκάλυψης.
Το στοίχημα της διεθνούς εμβέλειας
Παρά το γεγονός ότι ο Γιάννης Σμαραγδής τηρεί προς το παρόν σιγή ιχθύος, οι πληροφορίες θέλουν την παραγωγή να είναι η πρώτη που επικεντρώνεται αποκλειστικά στον «Γέρο του Μοριά». Στο πλαίσιο του σχολιασμού της είδησης, έπεσε στο τραπέζι και η ιδέα για μια αγγλόφωνη ταινία, ώστε η ιστορία της απελευθέρωσης της Ελλάδας να ταξιδέψει πέρα από τα σύνορα. «Γιατί να μην τον μάθει όλος ο κόσμος; Απελευθέρωσε μια χώρα», αναρωτήθηκε ο Λιάγκας, τονίζοντας τη σημασία της οικουμενικότητας του ήρωα.
Η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο πριν, όσο και μετά την κυκλοφορία της. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήδη από το στάδιο της παραγωγής υπήρξαν δυσκολίες χρηματοδότησης, καθώς ο σκηνοθέτης υποστήριξε ότι το έργο δεν έτυχε επαρκούς στήριξης από θεσμικούς φορείς, γεγονός που οδήγησε ακόμη και σε πρωτοβουλίες οικονομικής ενίσχυσης από Έλληνες της ομογένειας.
Μετά την πρεμιέρα, η ταινία βρέθηκε στο επίκεντρο δημόσιας συζήτησης. Από τη μία πλευρά, σήμερα βρίσκεται στις κορυφαίες ταινίες με ρεκόρ εισιτηρίων, σημειώνοντας σημαντική εμπορική επιτυχία. Παράλληλα, όμως, δέχθηκε σφοδρή κριτική από μερίδα κριτικών κινηματογράφου, οι οποίοι τη χαρακτήρισαν υπερβολικά εξιδανικευμένη και μελοδραματική, υποστηρίζοντας ότι συμπιέζει ιστορικά γεγονότα και παραλείπει σημαντικές πτυχές της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια.
Αντιδράσεις εκδηλώθηκαν και στον καλλιτεχνικό χώρο. Τελευταίο παράδειγμα, ο ηθοποιός Γιάννης Στάνκογλου, ο οποίος σε πρόσφατες δηλώσεις του, σημείωσε: «Έχουν πάει και για άλλους λόγους στις αίθουσες, αλλά δεν έχει γίνει τόσος ντόρος. Όλος αυτός ο ντόρος με την ταινία έγινε γιατί είναι ο Καποδίστριας και γιατί έπαιξε όλο αυτό το παιχνίδι, ας το πούμε έτσι, του αν θα πάρει ή δεν θα πάρει λεφτά. Κατά τη γνώμη μου ο Καποδίστριας θα έπρεπε να είχε γίνει με πολύ άλλο budget και δεν ξέρω με ποιον άλλο τρόπο και με ποιον σκηνοθέτη. Συγγνώμη που δεν απαντάω πολιτικά, αλλά είναι ένα σινεμά που δεν μου αρέσει εμένα», γεγονός που προκάλεσε την απάντηση του σκηνοθέτη και αναζωπύρωσε τη δημόσια αντιπαράθεση.
Καλυμμένο με φυτοπλαγκτόν παραμένει μεγάλο μέρος της παραλίας της Θεσσαλονίκης. Την εικόνα του Θερμαϊκού σχολίασε και ο Γιάννης Σερβετάς με το δικό του τρόπο.
Ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής ανήρτησε βίντεο με φόντο την παραλία Θεσσαλονίκης και έριξε ένα κέρμα ευχόμενος να εξαφανιστεί το φυτοπλαγκτόν.
Όμως η ευχή του δεν έγινε πραγματικότητα και υποσχέθηκε να επιστρέψει ρίχνοντας μεγαλύτερο χρηματικό ποσό για να πιάσει η ευχή του.
Δείτε το βίντεο
Σε 55 δευτερόλεπτα όλη αλήθεια για το φυτοπλαγκτόν και η προσπάθεια μου να καθαρίσω τον Βρωμαϊκό εεεεε συγνώμη τον Θερμαϊκό μόνος μου.
ΥΓ. Θα είναι τα πιό χρήσιμα 55" της ζωής σας.
