Η εξήγηση που έδωσε η μεγάλη νικήτρια

Η Βουλγαρία, με την Dara και το τραγούδι Bangaranga, κατέκτησε την πρώτη θέση στον 70ο διαγωνισμό της Eurovision, οδηγώντας τον Μάιο του 2027 τη διοργάνωση στη γειτονιά μας.

Η Βουλγαρία κέρδισε για πρώτη φορά την Eurovision με ένα τραγούδι για τον τίτλο του οποίου όλοι απορούν τι σημαίνει.

Λίγο πριν στεφθεί νικήτρια της Eurovision 2026, η Dara, η 27χρονη τραγουδίστρια, μίλησε για το τι σημαίνει το Bangaranga που πλέον «μας έχει κολλήσει». Δεν έχει ακριβή μετάφραση, ωστόσο, περιφραστικά σημαίνει: «είναι η στιγμή που πλέον επιλέγεις να ζήσει μέσα από την αγάπη και όχι μέσα από τον φόβο».

Δείτε το βίντεο:

Ο Έλληνας συνθέτης, Δημήτρης Κοντόπουλος, που υπέγραψε τη φετινή – και νικητήρια – συμμετοχή της Βουλγαρίας στην Eurovision είχε δηλώσει σε συνέντευξή του για τη σημασία του Bangaranga. «Είναι δική της λέξη, είναι λέξη της Dara. Διώχνεις τους δαίμονες από μέσα σου».

Σύμφωνα με την επίσημη παρουσίαση, το «Bangaranga» αντλεί έμπνευση από τους κουκουέρους, τους παλιούς βουλγαρικούς τελετουργικούς περφόρμερ που είχαν ως αποστολή να απομακρύνουν το κακό. Αποτελεί λοιπόν μία παραδοσιακή αναφορά, με σύγχρονο περιεχόμενο που δίνει ένα σπουδαίο μήνυμα.  Πάντως, στα λεξικά η λέξη δεν υπάρχει. Κάποιοι εκτιμούν ότι πιθανόν συνδέεται με την τζαμαϊκανή αργκό και αποτελεί μία λέξη που περιγράφει την εκρηκτική ενέργεια ενός ατόμου, το να κάνει θόρυβο με τη ζωντάνια του. 

Eurovision 2026: Ποια είναι η DARA που χάρισε την πρώτη νίκη της Βουλγαρίας στον διαγωνισμό -Κέρδισε κοινό και κριτικούς

Η Βουλγαρία κατέκτησε την πρώτη της νίκη στη Eurovision με το εκρηκτικό Bangaranga της DARA, σε μια βραδιά στη Βιέννη που ανέτρεψε τα δεδομένα του διαγωνισμού.

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στη Wiener Stadthalle της Βιέννης κράτησε το κοινό σε όλο τον κόσμο με κομμένη την ανάσα, καθώς οι παρουσιαστές Victoria Swarovski και Michael Ostrowski αποκάλυπταν τον νικητή της Eurovision 2026. Η DARA θριάμβευσε για τη Βουλγαρία με το Bangaranga, χαρίζοντας στη χώρα την πρώτη της νίκη στην 70ή διοργάνωση και επισφραγίζοντας μια εντυπωσιακή επιστροφή μετά την τριετή απουσία της από τον διαγωνισμό μεταξύ 2023 και 2025.

Η Βουλγαρία συγκέντρωσε συνολικά 516 βαθμούς, κυριαρχώντας τόσο στις επιτροπές όσο και στο televoting. Το Bangaranga έλαβε 204 βαθμούς από τις επιτροπές και 312 από το κοινό, πετυχαίνοντας τη σπάνια διπλή πρωτιά που είχε να εμφανιστεί από το 2017. Η διαφορά των 173 βαθμών από το δεύτερο τραγούδι αποτελεί νέο ρεκόρ στη Eurovision, ξεπερνώντας το προηγούμενο των 169 βαθμών που είχε σημειώσει το Fairytale του Alexander Rybak το 2009.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε το Ισραήλ με το Michelle του Noam Bettan, ενώ τρίτη τερμάτισε η Ρουμανία, επίσης επιστρέφοντας στη διοργάνωση, με την Alexandra Căpitănescu και το Choke Me. Την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσαν η Αυστραλία και η Ιταλία.

Το Bangaranga δημιουργήθηκε από τους Anne Judith Stokke Wik, Darina Yotova, Δημήτρη Κοντόπουλο και Monoir, ενώ στα φωνητικά ήταν η Βικτώρια Χαλκίτη.

Η Ελλάδα με τον Ακύλα και το «Φέρ’το» κατέκτησε την δέκατη θέση συγκεντρώνοντας 220 βαθμούς, ενώ η Κύπρος με την Aντιγόνη Μπάξτον και το τραγούδι «Jalla» βρέθηκε στην 19η θέση με 75 βαθμούς.

Ποια είναι η DARA που κατέκτησε τη Eurovision 2026

Η DARA, γεννημένη στις 9 Σεπτεμβρίου 1998 ως Νταρίνα Νικολάεβα Γιότοβα στη Βάρνα της Βουλγαρίας, είναι μία από τις πιο γνωστές pop μουσικούς στη χώρα της, διαμορφώνοντας την εικόνα της σύγχρονης βουλγαρικής pop μέσα από τη μοναδική φωνή της, την επιβλητική σκηνική παρουσία της και την αχαλίνωτη μίξη μουσικών ειδών.

Ξεκίνησε την καριέρα της το 2015, όταν έφτασε στον τελικό του X Factor Bulgaria και τερμάτισε στην 3η θέση.

Η DARA διευρύνει συνεχώς τα όρια της βουλγαρικής μουσικής και είναι περισσότερο γνωστή για τις τεράστιες επιτυχίες της Thunder, Call Me και Mr. Rover, που κυριάρχησαν στα charts για εβδομάδες. Εκτός από τα πολλαπλά Νο1 τραγούδια της στο επίσημο Bulgarian Airplay Chart, η DARA έχει επίσης εξελιχθεί σε εξέχουσα μορφή της σύγχρονης βαλκανικής μουσικής σκηνής.

Παρότι τα τραγούδια και τα βίντεό της έχουν συγκεντρώσει περισσότερες από 80 εκατομμύρια ακροάσεις και προβολές, η DARA έχει επίσης αναλάβει τον ρόλο της μέντορα για μια νέα γενιά μουσικών μέσω του The Voice of Bulgaria, το 2021 και το 2022.

Το πιο προσωπικό της project μέχρι σήμερα, το άλμπουμ ADHDARA, κυκλοφόρησε το 2025. Το έργο αυτό σηματοδότησε τη μετάβασή της από μια γνωστή pop καλλιτέχνιδα στη χώρα της σε μια δημιουργό με ξεχωριστή διεθνή ταυτότητα και ολοένα αυξανόμενη παγκόσμια παρουσία.

Στις αρχές του 2026 επιλέχθηκε εσωτερικά/μέσω εθνικού τελικού (Natsionalna Selektsiya) για να εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία στη Eurovision. Με το χορευτικό banger «Bangaranga» – ένα ενεργητικό dance-pop κομμάτι με riot ατμόσφαιρα, hooks που μένουν και στίχους για αυτοπεποίθηση και ξεφάντωμα – κατάφερε να δώσει στη χώρα της την πρώτη νίκη στην ιστορία του διαγωνισμού.

Όπως είπε η DARA στις πρώτες δηλώσεις της, την ώρα των αποτελεσμάτων, ξημέρωνε η επέτειος ενός χρόνου γάμου με τον αγαπημένο της, ο οποίος όπως έχει πει η ίδια την πιστεύει πολύ και ήταν σίγουρος ότι θα κερδίσει τη Eurovision.

Viral έγινε η ένωση της Kerry και του Costa αποτέλεσε το επίκεντρο μιας συγκινητικής και βαθιά παραδοσιακής ελληνορθόδοξης γαμήλιας τελετής, η οποία κατάφερε να συνδυάσει με μοναδικό τρόπο τις σύγχρονες πινελιές με τα διαχρονικά τελετουργικά.

Το ζευγάρι έλαμπε από ευτυχία, με την ατμόσφαιρα να είναι φορτισμένη από συναίσθημα, καθώς οι δυο τους αντάλλασσαν όρκους αιώνιας πίστης και αγάπης μπροστά στους αγαπημένους τους. Ωστόσο, πέρα από το ρομαντικό κλίμα της ημέρας, μια συγκεκριμένη στιλιστική επιλογή προκάλεσε έντονες συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μετατρέποντας ένα μέρος της τελετής σε viral φαινόμενο.

Δείτε το βίντεο:

@onthedaybyshay

KERRY & COSTA | 15.02.26 #weddingday #weddingceremony #greekorthodox #church #weddingcontentcreator

♬ Athina Mou – Konstantinos Argiros

Η εμφάνιση της Kerry δεν έμεινε ασχολίαστη. Ενώ για πολλούς η παρουσία της ήταν εντυπωσιακή, σε κάποια σχόλια ασκήθηκε μια μικρή κριτική για το νυφικό της νύφης το οποίο ήταν λίγο αποκαλυπτικό. Η επιλογή ενός τολμηρού σχεδίου προκάλεσε την αντίδραση ορισμένων χρηστών, οι οποίοι στάθηκαν επικριτικά απέναντι στην αισθητική του ρούχου μέσα στον ιερό χώρο της εκκλησίας. Χαρακτηριστικά, κάποιοι έγραψαν «πολύ άτυχη επιλογή το ρούχο»,«με μαγιό κ παρεο;», «Τα έχουμε ισοπέδωσει ολα».

Παρά τις διαδικτυακές αντιπαραθέσεις, η τελετή διατήρησε τον ιερό της χαρακτήρα. Το ζευγάρι έφτασε στην εκκλησία με ένα φωτεινό κίτρινο αυτοκίνητο, προσθέτοντας μια προσωπική και αξιομνημόνευτη νότα στην άφιξή του.

Στο εσωτερικό του ναού, που ήταν διακοσμημένος με περίτεχνες θρησκευτικές τοιχογραφίες, η Kerry και ο Costa στάθηκαν ενώπιον του ιερέα, κρατώντας σφιχτά ο ένας το χέρι του άλλου. Η συγκίνηση ήταν έκδηλη όταν η Kerry, κρατώντας μια εντυπωσιακή ανθοδέσμη από κόκκινα τριαντάφυλλα, δέχτηκε ένα τρυφερό φιλί στο χέρι από τον Costa, σε μια κίνηση απόλυτης αφοσίωσης.

Το βίντεο που κυκλοφόρησε αποτυπώνει πλήθος τρυφερών στιγμών, από τα φιλιά των νεονύμφων μέχρι το χαρούμενο βλέμμα της Kerry καθώς χαιρετούσε τους καλεσμένους. Παρά τις επικρίσεις για το αν το νυφικό ήταν υπερβολικά μοντέρνο για μια παραδοσιακή εκκλησία, η ουσία της ημέρας παρέμεινε η γιορτή της αγάπης τους.

Η έναρξη της νέας τους ζωής στιγματίστηκε από αυτόν τον διάλογο μεταξύ παράδοσης και νεωτερισμού, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και στις πιο κλασικές στιγμές, οι προσωπικές επιλογές μπορούν να προκαλέσουν μεγάλες συζητήσεις.

Ικαρία: Ελληνες γιατροί και ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13% των Ικαριωτών στη μελέτη τους ήταν άνω των 80 ετών, σε σύγκριση με περίπου 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η Ικαρία, το ελληνικό νησί όπου οι άνθρωποι «ξεχνούν να πεθάνουν», είναι μια από τις πέντε περιοχές σε όλο τον κόσμο με το μεγαλύτερο ποσοστό αιωνόβιων.

Το 2009, Έλληνες γιατροί και ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13% των Ικαριωτών στη μελέτη τους ήταν άνω των 80 ετών, σε σύγκριση με περίπου 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού και γύρω στο 4% στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.

Οι άνθρωποι στο νησί είχαν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν μέχρι τα 100 από τους Αμερικανούς.

Η Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, διάσημη σεφ και ιδιοκτήτρια σχολής μαγειρικής Diane Kochilas, έχοντας οικογενειακές ρίζες από την Ικαρία λέει στο CNBC, ποια είναι τα 12 φαγητά που τρώνε οι Ικαριώτες.

Αναλυτικότερα:

1. Φασόλια και όσπρια

Αυτά είναι από τα βασικά συστατικά του ικαριώτικου τρόπου διατροφής. Η προσθήκη τους στο καθημερινό πρόγραμμα γευμάτων έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη μακροζωία και μπορεί να βοηθήσει κάποιον να αποσύρει σταδιακά το κρέας από τη διατροφή του.

Παραδείγματα:

• Ρεβίθια
• Γίγαντες
• Φακές
• Φάβα

2. Σκόρδο

Οι σύγχρονοι Ικαριώτες το λατρεύουν. Η κόρη της Kochilas φτιάχνει ένα χυμό ωμού σκόρδου, τσαγιού βουνού ή φασκόμηλου, τζίντζερ και μελιού, το οποίο καταναλώνει προληπτικά όταν πέφτει η θερμοκρασία ή νιώθει ότι αρχίζει να έχει κρυολόγημα. Πρόκειται για συμβουλή οικογενειακού φίλου, ο οποίος είναι 91 χρονών.

Το σκόρδο κάνει σχεδόν τα πάντα πιο νόστιμα. Γλυκαίνει καθώς μαλακώνει και μαγειρεύεται, προσδίδοντας μια σχεδόν καραμελωμένη γεύση σε πολλά διαφορετικά φαγητά.

3. Σιτηρά

Τα σιτηρά ολικής αλέσεως αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής της Ικαρίας.

Παραδείγματα:

• Πλιγούρι
• Farro
• Ζυμαρικά και συγκεκριμένα ολικής αλέσεως, χωρίς γλουτένη, πλούσια σε πρωτεΐνες, ή με βάση τα φασόλια

4. Βότανα

Στην Ικαρία οι περισσότερες οικογένειες έχουν ένα ντουλάπι γεμάτο με αποξηραμένα βότανα, οι θεραπευτικές ιδιότητες των οποίων εμπεριέχονται στη γνώση που μεταδίδεται από τη μια γενιά στην άλλη.

Παραδείγματα:

• Φύλλα δάφνης
•  Ρίγανη
•  Αλμυρά
• Θυμάρι
•  Μέντα

5. Ξηροί καρποί

Οι ξηροί καρποί είναι ένα σημαντικό συστατικό στην ελληνική μαγειρική.

Παραδείγματα:

• Αμύγδαλα
• Φιστίκια Αιγίνης
• Καρύδια

6. Ελιές

Οι ελιές αποτελούν βασικό στοιχείο της ελληνικής διατροφής από τους προϊστορικούς χρόνους.

7. Ελαιόλαδο

Πολλά από τα οφέλη για την υγεία που συνδέονται με τη μεσογειακή διατροφή, και κατ’ επέκταση, τη αποδίδονται της Ικαρίας, αποδίδονται στο ελαιόλαδο.

8. Θαλασσινό αλάτι

Στην Ικαρία, πολλοί άνθρωποι, χρησιμοποιούν θαλασσινό αλάτι που συγκεντρώνεται στις μικρές φυσικές αλυκές που έχουν σχηματιστεί κατά μήκος της βραχώδους ακτογραμμής του νησιού εδώ και αιώνες. Έχει καλύτερη γεύση από το επιτραπέζιο αλάτι, το οποίο προέρχεται από ορυχεία και είναι επεξεργασμένο σε μεγάλο βαθμό.

9. Μέλι

Η καθημερινή κατανάλωση μελιού είναι ένα από τα μυστικά μακροζωίας των νησιωτών. Το μέλι είναι αντιβακτηριακό, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και σε αντίθεση με τη λευκή ζάχαρη ή τα τεχνητά γλυκαντικά βοηθά το σώμα να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Πολλοί άνθρωποι στην Ικαρία τρώνε μια κουταλιά κάθε πρωί.

10. Αποξηραμένα φρούτα

Τα σύκα και οι σταφίδες είναι δύο αποξηραμένα φρούτα που η Kochilas βάζει σε κάθε λογής αλμυρά πιάτα, ειδικά σε σαλάτες και πιάτα με ρύζι.

11. Γιαούρτι

Το γιαούρτι αποτελεί μέρος της διατροφής της Ανατολικής Μεσογείου εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το παραδοσιακό γιαούρτι στην Ικαρία παράγεται με κατσικίσιο γάλα και έχει νόστιμη ξινή γεύση και κρεμώδη υφή.

Ωστόσο σε όσους δεν αρέσει το γιαούρτι με κατσικίσιο γάλα, η Kochilas λέει πως το ελληνικό γιαούρτι είναι εξίσου πλούσιο σε προβιοτικά.

12. Φέτα και παρόμοια τυριά

Σχεδόν όλα τα τυριά που φτιάχνουν και τρώνε οι Ικαριώτες παράγονται με γίδινο ή πρόβειο γάλα, όπως η φέτα, ενώ μεγάλο μέρος τους είναι φυσικά ζυμωμένο.

Το χέρι- που, αν το προσέξεις καλύτερα θα δεις πως θυμίζει έντονα σαρκικό κουπί- σηκώνεται κι ετοιμάζεται να κατέβει με πρωτοφανή δύναμη στον ήδη κοκκινισμένο σβέρκο του ήρωα της ιστορίας μας. Έπειτα, έρχεται το μοιραίο: σλατς!

«Ρε Λάμπρο, δεν μπορείς να βάζεις λιγότερη δύναμη;», ρωτάει αυτός που… υποδέχτηκε το χαστούκι. Έπειτα, όπως πάντα, γέλια- το κοινό στο θέατρο έχει λυθεί και οι πιθανότητες να βρει λίαν συντόμως την αυτοκυριαρχία του είναι λιγότερες κι από το να γίνει η δραχμή ο μπαμπάς του δολαρίου.

«Οι καρπαζιές που έτρωγα βροχή στις ταινίες ήταν αληθινές, ο σβέρκος μου το ξέρει! Στην ταινία σφαλιάρες, το ίδιο και στο θέατρο, δύο παραστάσεις, έτρωγα ξύλο από τις έξι το πρωί μέχρι τη μία τη νύχτα. Κάποτε παίζαμε στο θέατρο με τον Λάμπρο τον Κωνσταντάρα, αυτόν τον πρίγκιπα του θεάτρου, που μου είχε κουδουνίσει το μυαλό με τη χερούκλα του…»,

θα δήλωνε χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξή του, λύνοντας το απόλυτο μυστήριο που συμπυκνωνόταν στην πρόταση «Μα δεν μπορεί όλες οι σφαλιάρες να είναι κανονικές! Κανείς δε θ’ άντεχε τόσο ξύλο».

Κανείς, πλην αυτού, δηλαδή. Πλην του Αλέκου Τζανετάκου…

Τέχνη καμωμένη από ατόφια ανάγκη – Η οικογένειά του είχε 5 παιδιά, με τον ίδιο- γεννημένο το 1937 στα Μανιάτικα του Πειραιά- ν’ αποτελεί το μοναδικό αγόρι. Τα παιδιά του χρόνια σημαδεύτηκαν από «ανηλεή» φτώχεια, με τον ίδιο να τονίζει, ενθυμούμενος τα νιάτα του, πως «Ξεκίνησα να δουλεύω από πολύ μικρός, κάνοντας οποιαδήποτε δουλειά. Σφουγγαρίκι στις αυλές και στα πεζοδρόμια των πλουσίων. Δεν ντρεπόμουν, αλλά ποτέ δεν ζητιάνεψα…».

Το μέγεθος της κακής οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν φαίνεται από το γεγονός ότι «Περιμέναμε πώς και πώς να έρθει η Κυριακή για να φάμε κρέας με μακαρόνια. Τις άλλες μέρες θυμάμαι τη μάνα μου να βρέχει μια μικρή φέτα ψωμί και να την πασπαλίζει με λίγη ζάχαρη».

Τη λύση στο αθεράπευτο, θαρρείς, οικονομικό του πρόβλημα έμελλε να δώσει η Τέχνη: όταν ο ίδιος βρισκόταν στην εφηβεία είδε τις 2 από τις 4 αδερφές του- τις επονομαζόμενες «Τζάνετ Σίστερς»- να σημειώνουν αξιόλογη επιτυχία ως μουσικοχορευτικό ντουέτο και αποφάσισε και ο ίδιος, λαμβάνοντας υπόψη και τις απολαβές των συγγενών του, ν’ ακολουθήσει τα βήματά τους.

Ωστόσο, ο Τζανετάκος επέλεξε να γίνει ηθοποιός. Έτσι, φοίτησε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, πριν «περάσει», μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, και από την κινηματογραφική σχολή του Λυκούργου Σταυράκου, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα.

Αλέκος Τζανετάκος: Ο άνθρωπος που… ερωτεύτηκε δύο Lancia!

Μετά… Μετά είχε φτάσει η στιγμή για την επιδρομή στο πανί. Α, ναι: και την εκτόξευση στ’ αστέρια. Σανίδι-Πανί-Φεγγάρι. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε τις εμφανίσεις στο θέατρο, ενώ το 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μεγάλη Οθόνη, συμμετέχοντας στην κωμωδία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Η αρπαγή της Περσεφόνης».

Το 1957 έγινε ευρύτερα γνωστός στο θεατρικό κοινό μέσα από το «Οι δικοί μας άνθρωποι» του θιάσου του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, ενώ 4-5 χρόνια αργότερα επέστη ο καιρός για να εξελιχθεί σε σταρ (σχεδόν) πρώτου μεγέθους: η Φίνος Φιλμ του προσέφερε συμβόλαιο συνεργασίας και η παρουσία του σε πασίγνωστες ταινίες (όπως, φερ’ ειπείν, το «Ο Ηλίας του 16ου»  ή το «Μερικοί το προτιμούν κρύο») του έδωσε τη δυνατότητα ν’ αφήσει οριστικά και αμετάκλητα πίσω του την ανέχεια.

Μπορεί, όμως, η καριέρα του να πήγαινε από το καλό στο καλύτερο, αλλά το γεγονός πως ο Φίνος δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ σε πρωταγωνιστικό ρόλο τον στενοχώρησε βαθύτατα. Γι’ αυτό, πήρε την απόφαση να μετακομίσει στην Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (την έτερη μεγάλη εταιρία παραγωγής ταινιών), όπου και του δόθηκε η ευκαιρία να είναι το πρώτο όνομα την εποχή της βιντεοκασέτας.

Κατά τη διάρκεια της ενεργούς πορείας του στα μεγάλα φώτα έγραψε ιστορία και με την παρουσία του στο «Ο τρελός του Λούνα Παρκ» (1969-1970), όταν και πρωταγωνίστησε στο πλάι του Θανάση Βέγγου, «γράφοντας» μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στα χρονικά.

Σταδιακά, αηδιασμένος- όπως σχολίασε ο ίδιος- από το star system που αναπτυσσόταν στην Ελλάδα, άρχισε ν’ αποτραβιέται από τη δημοσιότητα, ιδρύοντας το 1985 το δικό του θίασο, με τον οποίον ανέβασε παραστάσεις εντός των συνόρων αλλά και στο εξωτερικό, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.

Παρά το γεγονός πως ταυτίστηκε με το χαρακτήρα του «Παιδιού της φάπας» και αυτού του ανεπρόκοπου και χαραμοφάη γιου, τον οποίον καταχέριζαν ο Βουτσάς, ο Κωνσταντάρας και ο Παπαγιαννόπουλος, αγαπήθηκε παράφορα από το ελληνικό κοινό, κι ας ήταν, κατά βάση, δευτεραγωνιστής. Το ταλέντο του δε χρειαζόταν όλη την οθόνη για να λάμψη. Του αρκούσαν λίγες στιγμές ευφυούς κωμικής παρουσίας.

Αυλαία
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε αποτραβηγμένος απ’ όλους και απ’ όλα, σχεδόν ολομόναχος, μιας και παρά το γεγονός πως είχε κάνει 17 αρραβώνες (όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του), ουδέποτε παντρεύτηκε και δεν έκανε οικογένεια.

«Έμεινα κι εγώ μόνος, ανύπαντρος, ένας μοναχικός λύκος που φωνάζω τις νύχτες επάνω στις βουνοκορφές τη μοναξιά μου και τη λύπη μου. Λύκος μοναχικός, τι έφταιξε που έμεινα μόνος και δεν παντρεύτηκα μέχρι τώρα; Μ’ έφαγε ο έρωτας, έχω κάνει δεκαεπτά αρραβώνες και κανένα γάμο. Ίσως είναι και το κισμέτ, που λένε οι Άραβες. Είμαι όμως καλά, έχω φιλοσοφήσει τη μοναξιά μου και την έχω κάνει φίλη.

Είμαι οικονομικά ανεξάρτητος, έχω φτιάξει μια μεγάλη περιουσία και δοξάζω τον Θεό γι’ αυτά που μου έδωσε», είχε πει σε συνέντευξή του λίγα χρόνια πριν πεθάνει.

Εκείνο που ελάχιστοι γνώριζαν για τον Αλέκο είναι ότι εκτός από ηθοποιός είχε τρέλα και με την ταχύτητα, κατεβαίνοντας σε αρκετούς αγώνες και, μάλιστα, κερδίζοντας πολλούς από αυτούς. Η Lancia που οδηγούσε ήταν «η γκόμενά μου!» και αυτή που του έμεινε πιστή μέχρι το τέλος, στις 11 Απριλίου του 2010, όταν και, καταβεβλημένος από τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, πέθανε.

Μόνος του, κλινήρης για μεγάλο διάστημα, καταπίνοντας τη μη εκπεφρασμένη πικρία του για όλους εκείνους που τα χρόνια της δόξας ήταν δίπλα του, αλλά μετά τον είχαν ξεχάσει. Όταν ο Τζανετάκος «έφυγε», δεν ακούστηκε κανένας θόρυβος. Ούτε καν ο ήχος μιας πένθιμης σφαλιάρας, ένα εκκωφαντικά άηχο σπλατς.

Τι παράξενο, αλήθεια…