Το να ξυπνάτε γύρω στις 3 το πρωί μπορεί να είναι απογοητευτικό, ανησυχητικό και περίεργα επίμονο.
Κοιτάζετε το ρολόι, γυρίζετε πλευρό και ξαφνικά το μυαλό σας είναι εντελώς ξύπνιο. Τα καλά νέα είναι ότι το να ξυπνάτε αυτή την ώρα δεν σημαίνει αυτόματα ότι η επόμενη μέρα χάθηκε. Αυτό που μετράει περισσότερο είναι το πώς αντιδράτε σε αυτές τις στιγμές.
Γενικά το να ξυπνάτε στις 3–4 τα ξημερώματα είναι συνήθως σημάδι στρες, διαταραγμένου κύκλου ύπνου ή ορμονικών αλλαγών.
Παρακάτω θα δείτε τι πρέπει να κάνετε — και εξίσου σημαντικό, τι πρέπει να αποφύγετε — ώστε να προστατέψετε την ενέργειά σας και να νιώσετε καλύτερα την επόμενη μέρα.
1. Μην πανικοβληθείτε — Το σώμα σας δεν “χάλασε”
Το πρώτο λάθος που κάνουν πολλοί είναι να πανικοβάλλονται. Σκέψεις όπως «Δεν θα ξανακοιμηθώ» ή «Αύριο θα είμαι χάλια» ενεργοποιούν ορμόνες στρες, ειδικά κορτιζόλη, που κάνουν ακόμη πιο δύσκολο τον ύπνο.
Το να ξυπνάμε σύντομα ανάμεσα στους κύκλους ύπνου είναι φυσιολογικό. Γύρω στις 3 το πρωί, το σώμα περνάει σε πιο ελαφρύ ύπνο. Αν το νευρικό σας σύστημα είναι ευαίσθητο, στρεσαρισμένο ή συναισθηματικά φορτισμένο, μπορεί να “ξυπνήσει” ευκολότερα σε αυτή τη φάση.
Το κλειδί είναι να παραμείνετε ήρεμοι και ουδέτεροι. Αντιμετωπίστε το ξύπνημα σαν πληροφορία — όχι σαν απειλή.
2. Αντισταθείτε στο να κοιτάζετε συνέχεια το ρολόι
Το ρολόι βάζει το μυαλό σας να “υπολογίζει”: πόσες ώρες απομένουν, πόσο κουρασμένοι θα είστε, τι έχετε να κάνετε αύριο. Αυτό βάζει τον εγκέφαλο σε λειτουργία επίλυσης προβλημάτων.
Αν γίνεται, γυρίστε το ρολόι από την άλλη ή αποφύγετε να το ξανακοιτάξετε. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας: «Το σώμα μου ξεκουράζεται, ακόμη κι αν είμαι ξύπνιος/ή.»
Η ξεκούραση ωφελεί το σώμα σχεδόν όσο και ο ύπνος.
3. Αναπνεύστε αργά για να στείλετε σήμα ασφάλειας
Τη νύχτα, οι ανησυχίες μεγεθύνονται. Η αργή αναπνοή στέλνει σήμα στο νευρικό σύστημα ότι είστε ασφαλείς.
Δοκιμάστε:
Εισπνοή από τη μύτη για 4 δευτερόλεπτα
Αργή εκπνοή από το στόμα για 6–8 δευτερόλεπτα
Επαναλάβετε για 2–3 λεπτά
Οι πιο μεγάλες εκπνοές ηρεμούν το πνευμονογαστρικό νεύρο και μειώνουν τους παλμούς. Πολλοί αποκοιμούνται χωρίς να το καταλάβουν.
4. Μην πιάσετε το κινητό
Φως, ειδοποιήσεις, σκρολάρισμα — όλα ενεργοποιούν τον εγκέφαλο. Ακόμη και το “να ρίξετε μια ματιά” λέει στο μυαλό σας ότι είναι μέρα.
Αν πραγματικά δεν μπορείτε να κοιμηθείτε μετά από 20–30 λεπτά, κάντε κάτι βαρετό και ήσυχο:
Καθίστε σε μια καρέκλα
Διαβάστε λίγες σελίδες από ένα έντυπο βιβλίο
Ακούστε κάτι ήρεμο και γνώριμο (όχι κάτι νέο και συναρπαστικό)
Ο στόχος δεν είναι η ψυχαγωγία — είναι η ήπια αποσύνδεση.
5. Αφήστε τις σκέψεις να περάσουν χωρίς να μπείτε σε διάλογο
Στις 3 το πρωί, οι σκέψεις φαίνονται βαρύτερες. Τα προβλήματα μεγαλύτερα, οι τύψεις πιο δυνατές, οι φόβοι πιο πειστικοί. Αντί να “παλεύετε” με τις σκέψεις, φανταστείτε ότι τις βάζετε σε ένα ράφι μέχρι το πρωί. Μπορείτε να πείτε μέσα σας: «Όχι τώρα. Θα το σκεφτώ αύριο.»
Τα περισσότερα θέματα φαίνονται πολύ διαφορετικά στο φως της ημέρας.
6. Ρυθμίστε τις προσδοκίες σας για την επόμενη μέρα — με σεβασμό προς τον εαυτό σας
Ακόμα κι αν δεν ξανακοιμηθείτε αμέσως, μπορείτε να λειτουργήσετε πολύ καλύτερα απ’ όσο νομίζετε. Έρευνες δείχνουν ότι ο φόβος της κούρασης συχνά προκαλεί περισσότερη κόπωση από την ίδια την έλλειψη ύπνου.
Την επόμενη μέρα:
Φάτε θρεπτικά γεύματα
Κάντε λίγη ήπια κίνηση ή έναν μικρό περίπατο
Αποφύγετε την υπερβολική καφεΐνη
Κινηθείτε σε πιο ήρεμους ρυθμούς
Πολλοί εκπλήσσονται με το πόσο καλά τα καταφέρνουν.
7. Δείτε το μοτίβο — όχι μόνο τη μία νύχτα
Αν το ξύπνημα στις 3 το πρωί συμβαίνει συχνά, μπορεί να υποδηλώνει συναισθηματικό στρες, ανησυχία, πένθος ή ένα υπερφορτωμένο νευρικό σύστημα. Η αντιμετώπιση του άγχους μέσα στην ημέρα και η βελτίωση της βραδινής ρουτίνας συνήθως μειώνουν φυσικά τις νυχτερινές αφυπνίσεις.
Η αναζήτηση «Γιάννης Παπαμιχαήλ επάγγελμα» εκτοξεύτηκε στις πρώτες θέσεις και η απάντηση είναι πιο σύνθετη απ’ όσο φαντάζονται οι περισσότεροι.
Στις πρώτες θέσεις των αναζητήσεων βρέθηκε σήμερα η φράση «Γιάννης Παπαμιχαήλ επάγγελμα», με χιλιάδες χρήστες να προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς κάνει επαγγελματικά ο γιος της Αλίκη Βουγιουκλάκη και του Δημήτρης Παπαμιχαήλ.
Η αφορμή ήταν ο πρόσφατος χωρισμός του από τη σύζυγό του, Ελένη Κολτζή, ωστόσο πίσω από την τάση κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα που συνοδεύει τον Γιάννη Παπαμιχαήλ εδώ και χρόνια, το πώς έχει επιλέξει να πορευτεί επαγγελματικά κουβαλώντας ένα από τα βαρύτερα επώνυμα της ελληνικής showbiz.
Γιατί τρεντάρει σήμερα η αναζήτηση «Γιάννης Παπαμιχαήλ επάγγελμα»
Το διαζύγιό του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις αναζητήσεις του κοινού. Η είδηση έγινε γνωστή από τον ίδιο, όταν απάντησε σε σχόλιο στο Facebook γράφοντας χαρακτηριστικά «Έχω χωρίσει εδώ και 6 μήνες». Από τη στιγμή που το θέμα αναπαράχθηκε από δεκάδες sites και social media, πολλοί αναγνώστες θέλησαν να μάθουν περισσότερα για τον ίδιο, ποιος είναι σήμερα και πώς βιοπορίζεται, πέρα από το διάσημο όνομα των γονιών του.
Η παλιότερη συνέντευξη που εξηγεί πολλά
Σε παλαιότερη συνέντευξή του, που είδε το φως της δημοσιότητας στις 29 Ιουνίου 2020, ο Γιάννης Παπαμιχαήλ είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για το βάρος της παρακαταθήκης που κουβαλά. Είχε δηλώσει ότι όλοι περιμένουν από εκείνον να φτάσει στο επίπεδο των γονιών του, κάτι που θεωρεί άδικο. Όπως είχε πει τότε: «Είναι ψηλά ο πήχης και άδικο να σε συγκρίνουν. Όμως τα άτομα του μουσικού χώρου υποστηρίζουν ότι είμαι ένας πολύ καλός μουσικός, πράγμα που προσωπικά αποφεύγω να διατυμπανίζω». Στην ίδια συνέντευξη είχε αποκαλύψει ότι, παρά τη δημόσια εικόνα του, ο κόσμος δεν γνωρίζει το εύρος των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων. «Έχω αναγνωρισιμότητα, αλλά ο πολύς κόσμος δεν ξέρει ότι υπήρξα ραδιοφωνικός και θεατρικός παραγωγός, συγγραφέας, έχω συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Λένι Κράβιτζ και οι Jamiroquai. Δεν χρειαζόταν να δουλέψω, αλλά δουλεύω από τα δεκαοχτώ μου, αρχικά στο “Κανάλι 1 του Πειραιά”, στο ράδιο και στα σενάρια του ΑΝΤ1 με την αείμνηστη μητέρα του Γιάννη Πρετεντέρη».
Τι δουλειά κάνει σήμερα ο Γιάννης Παπαμιχαήλ
Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ δεν έχει ακολουθήσει μία γραμμική καριέρα με έναν και μοναδικό τίτλο επαγγέλματος. Έχει σπουδάσει οικονομικά στην Ελβετία και μουσική στις Ηνωμένες Πολιτείες και η επαγγελματική του διαδρομή κινείται διαχρονικά ανάμεσα στη δημιουργία, την παραγωγή και τη διαχείριση πολιτιστικού περιεχομένου. Έχει εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός, έχει ασχοληθεί με τη θεατρική παραγωγή, έχει γράψει και έχει συμμετάσχει σε μουσικά και καλλιτεχνικά projects. Τα τελευταία χρόνια, σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητάς του σχετίζεται και με τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αλίκης Βουγιουκλάκη, μέσα από αρχεία, αφιερώματα και συνεργασίες που διατηρούν ζωντανό το έργο της.
Από πού προέρχονται τα έσοδά του
Δεν υπάρχουν δημόσια στοιχεία που να δείχνουν ότι ο Γιάννης Παπαμιχαήλ έχει μόνιμη μισθωτή εργασία. Τα έσοδά του φαίνεται να προέρχονται από project based συνεργασίες, από καλλιτεχνικές και δημιουργικές δουλειές, από αμοιβές για επιλεγμένες δημόσιες εμφανίσεις ή συνεντεύξεις, καθώς και από δραστηριότητες που συνδέονται με το brand και την κληρονομιά των γονιών του. Ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν έζησε ποτέ ως «κληρονόμος που δεν δουλεύει», αλλά εργάζεται από πολύ νεαρή ηλικία.
Οι προσωπικές του εξομολογήσεις και η σημερινή του στάση
Στην ίδια συνέντευξη του 2020 είχε μιλήσει και για τις προσωπικές του σχέσεις, αναγνωρίζοντας λάθη και ζητώντας δημόσια συγγνώμη από πρώην συντρόφους του. Είχε παραδεχτεί ότι θα μπορούσε να είχε κάνει οικογένεια νωρίτερα και ότι σήμερα βλέπει τον χρόνο διαφορετικά, τονίζοντας πως η συντροφικότητα είναι στοιχείο του χαρακτήρα του. Σήμερα, μετά το διαζύγιο από την Ελένη Κολτζή, επιλέγει και πάλι να κρατά χαμηλούς τόνους, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αφήνοντας όμως το κοινό να αναζητά απαντήσεις για τη ζωή και το επάγγελμά του.
Γιατί το όνομά του συνεχίζει να προκαλεί ενδιαφέρον
Ο Γιάννης Παπαμιχαήλ παραμένει ένα πρόσωπο που κουβαλά έναν ισχυρό συμβολισμό. Δεν είναι απλώς «ο γιος της Αλίκης». Είναι ένας άνθρωπος που επέλεξε να κινηθεί επαγγελματικά με πολλαπλές ιδιότητες, μακριά από την εύκολη εκμετάλλευση του ονόματός του, και ίσως γι’ αυτό κάθε φορά που επιστρέφει στην επικαιρότητα, το ερώτημα «τι επάγγελμα κάνει» επανέρχεται πιο έντονο από ποτέ.
Κία Μπόζου: Η ζωή και η πορεία της αγαπημένης ηθοποιού – Από την Ελευθερούπολη στις μεγάλες σκηνές και τον ελληνικό κινηματογράφο
Η Κία Μπόζου υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές παρουσίες μιας ολόκληρης εποχής του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ηθοποιός, σουμπρέτα και τραγουδίστρια, πέρασε από σημαντικές αθηναϊκές σκηνές, εμφανίστηκε σε περισσότερες από 50 κινηματογραφικές παραγωγές και συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής υποκριτικής.
Μπορεί να μην ανήκε πάντοτε στους πρωταγωνιστές που έβλεπαν το όνομά τους πρώτο στις μαρκίζες, ωστόσο η παρουσία της υπήρξε χαρακτηριστική. Με ζωντάνια, εκφραστικότητα και την άνεση που απαιτούσε το μουσικό θέατρο, κατάφερε να δημιουργήσει τη δική της διαδρομή σε μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο της ελληνικής ψυχαγωγίας.
Η Κία, κατά κόσμον Ευδοκία Μπόζου, γεννήθηκε το 1935 στην Ελευθερούπολη Καβάλας. Η αγάπη της για την υποκριτική την οδήγησε στην Αθήνα και στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Ήδη, όμως, πριν ολοκληρώσει τις σπουδές της είχε αρχίσει να κάνει τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο, γεγονός που φανέρωνε ότι η επαγγελματική της πορεία είχε ξεκινήσει νωρίς.
Τα πρώτα βήματα στο θέατρο
Το 1961, τη χρονιά που ολοκλήρωσε τις σπουδές της, έκανε και το επίσημο θεατρικό της ντεμπούτο με τον θίασο τραγωδίας του Κώστα Λειβαδέα. Η αρχή της καριέρας της ήταν, επομένως, διαφορετική από την εικόνα με την οποία θα γινόταν περισσότερο γνωστή τα επόμενα χρόνια.
Για περίπου έναν χρόνο εργάστηκε στην πρόζα, όμως σύντομα στράφηκε σε έναν χώρο που έμελλε να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της καλλιτεχνικής της ταυτότητας. Από το 1963 πέρασε στην επιθεώρηση και στο μουσικόθέατρο, όπου μπορούσε να συνδυάσει την υποκριτική με το τραγούδι και τη σκηνική της παρουσία.
Η Κία Μπόζου εμφανίστηκε σε μερικά από τα πλέον γνωστά θέατρα της Αθήνας, όπως το Ακροπόλ, το Περοκέ, το Καλουτά, το Άλφα, το Βέμπο, το Μετροπόλιταν και το θέατρο Κήπου. Ήταν η εποχή κατά την οποία η επιθεώρηση αποτελούσε ένα από τα δημοφιλέστερα είδη ψυχαγωγίας και απαιτούσε από τους καλλιτέχνες πολλαπλές ικανότητες: υποκριτική, τραγούδι, κίνηση, χιούμορ και άμεση επικοινωνία με το κοινό.
Η Κία Μπόζου στον ελληνικό κινηματογράφο
Παράλληλα με το θέατρο, η Κία Μπόζου δημιούργησε μια πλούσια κινηματογραφική πορεία. Σύμφωνα με την ΕΡΤ και άλλες πηγές, συμμετείχε σε περισσότερες από 50 ταινίες, έχοντας την ευκαιρία να βρεθεί στο πλευρό ορισμένων από τους σημαντικότερους και δημοφιλέστερους Έλληνες ηθοποιούς της εποχής.
Δείτε το βίντεο:
Στη μεγάλη οθόνη συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Σπεράντζα Βρανά, τη Ζωζώ Σαπουντζάκη, τον Βασίλη Αυλωνίτη, τον Ορέστη Μακρή, τον Νίκο Σταυρίδη και τον Θανάση Βέγγο. Ήταν μια γενιά καλλιτεχνών που σφράγισε τη λεγόμενη «χρυσή εποχή» του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου.
Ανάμεσα στις ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε βρίσκονται παραγωγές που εξακολουθούν να προβάλλονται και να αγαπιούνται από το κοινό δεκαετίες αργότερα. Στη φιλμογραφία της συναντάμε, μεταξύ άλλων, τις ταινίες «Η σωφερίνα», «Ήταν όλοι τους… κορόιδα!», «Κάλλιο πέντε και στο χέρι», «Γοργόνες και μάγκες», «Έμπαινε Κίτσο», «Η περιπτερού», «Οι άντρες ξέρουν να αγαπούν» και «Μια γυναίκα, μια αγάπη, μια ζωή!».
Η συμμετοχή της σε αυτές τις παραγωγές την έκανε μέρος της συλλογικής μνήμης του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πολλοί θεατές μπορεί να θυμούνται πρώτα το πρόσωπο, τη φωνή ή κάποια χαρακτηριστική σκηνή της και στη συνέχεια το όνομά της – κάτι που συνέβη με αρκετούς εξαιρετικούς ηθοποιούς δεύτερων ρόλων εκείνης της περιόδου.
Δείτε το βίντεο:
Η σουμπρέτα που αγαπούσε και το τραγούδι
Η καλλιτεχνική δραστηριότητα της Κίας Μπόζου δεν περιοριζόταν στην υποκριτική. Υπήρξε επίσης τραγουδίστρια και διακρίθηκε στο μουσικό θέατρο και την επιθεώρηση. Η φωνή της και η σκηνική της παρουσία τής άνοιξαν τον δρόμο και προς τη νυχτερινή διασκέδαση, με εμφανίσεις σε κέντρα της εποχής.
Δείτε το βίντεο:
Ο χαρακτηρισμός «σουμπρέτα», με τον οποίο συναντάται συχνά το όνομά της σε αφιερώματα, περιγράφει ουσιαστικά το είδος της πολυτάλαντης γυναικείας παρουσίας που απαιτούσε το μουσικό θέατρο: μια ηθοποιό που μπορούσε να τραγουδήσει, να κινηθεί με άνεση στη σκηνή, να υπηρετήσει την κωμωδία και να κερδίσει γρήγορα την προσοχή του θεατή.
Η Κία Μπόζου κατάφερε να υπηρετήσει ακριβώς αυτό το είδος σε μια περίοδο κατά την οποία οι ζωντανές παραστάσεις αποτελούσαν κεντρικό κομμάτι της αθηναϊκής διασκέδασης.
Δείτε το βίντεο:
Η προσωπική της ζωή
Πίσω από τα φώτα της σκηνής, η Κία Μπόζου είχε δημιουργήσει τη δική της οικογένεια. Ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία νυχτερινών κέντρων Λάκη Αγραπίδη, ο οποίος πέθανε το 2016. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος ακολούθησε διαφορετικό επαγγελματικό δρόμο και έγινε γιατρός.
Με το πέρασμα των χρόνων η ίδια απομακρύνθηκε από το θέατρο και το τραγούδι και έζησε μακριά από τη συνεχή δημοσιότητα.
Αυτή η απόσταση, ωστόσο, δεν μπορούσε να διαγράψει όσα είχε ήδη καταγράψει ο κινηματογραφικός φακός. Οι ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε συνέχισαν να προβάλλονται στην τηλεόραση, συστήνοντας την ίδια και τους συναδέλφους της σε νεότερες γενιές θεατών.
Ο θάνατός της και το τέλος μιας εποχής
Η Κία Μπόζου πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020. Η είδηση έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση της Μάρως Μπουρδάκου και την επόμενη ημέρα μεταδόθηκε από πολλά ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν ως έτος γέννησής της το 1935, τοποθετώντας την ηλικία της περίπου στα 85 χρόνια.
Η είδηση του θανάτου της αποτέλεσε αφορμή για να έρθει ξανά στο προσκήνιο μια καριέρα που είχε απλωθεί σε διαφορετικούς χώρους: στην πρόζα, στην επιθεώρηση, στο μουσικό θέατρο, στο τραγούδι και φυσικά στον κινηματογράφο.
Και ίσως εκεί βρίσκεται το σημαντικότερο στοιχείο της ιστορίας της. Η Κία Μπόζου ανήκε σε εκείνη τη μεγάλη ομάδα καλλιτεχνών που έδωσαν χρώμα και χαρακτήρα στον ελληνικό κινηματογράφο χωρίς να χρειάζεται πάντοτε να βρίσκονται στον πρώτο ρόλο.
Δείτε το βίντεο:
Οι περισσότεροι από 50 κινηματογραφικοί ρόλοι της, οι συνεργασίες με κορυφαίους ηθοποιούς και οι εμφανίσεις της στις μεγάλες θεατρικές σκηνές της Αθήνας αποτελούν τα κομμάτια μιας διαδρομής που διήρκεσε χρόνια και συνδέθηκε με μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής ψυχαγωγίας.
Δείτε το βίντεο:
Σήμερα, μέσα από τις επαναλήψεις των παλιών ελληνικών ταινιών, το πρόσωπό της εξακολουθεί να εμφανίζεται στις οθόνες. Και κάπως έτσι η Κία Μπόζου παραμένει παρούσα: ως μία από εκείνες τις γνώριμες φυσιογνωμίες του ελληνικού σινεμά που μπορεί να μην είχαν πάντοτε τον πρώτο ρόλο, αλλά συνέβαλαν καθοριστικά στην ατμόσφαιρα, στο χιούμορ και στη γοητεία μιας εποχής που εξακολουθεί να συγκινεί το κοινό.
Πόλυς Κερμανίδης: Η αυθεντική λαϊκή φωνή που σημάδεψε μια εποχή
Ο Πόλυς Κερμανίδης γεννήθηκε στη Ξάνθη, στα Κομνηνά, στις 20 Απριλίου 1946. Υπήρξε ένας από τους πιο ξεχωριστούς Έλληνες λαϊκούς τραγουδιστές, με φωνή που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και τραγούδια που παραμένουν μέχρι σήμερα βαθιά χαραγμένα στη μνήμη του κοινού.
Παρά τη σημαντική του πορεία και την απήχηση που είχε στο λαϊκό τραγούδι, το όνομά του δεν είναι τόσο γνωστό στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο θα άξιζε, ενώ δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα κάποια εκδήλωση στη γενέτειρά του προς τιμήν του, ακόμη και μετά τον θάνατό του.
Από τα πρώτα του βήματα στη μουσική, ο Πόλυς Κερμανίδης ξεχώρισε για το ιδιαίτερο ηχόχρωμα της φωνής του. Είχε μια ερμηνεία άμεση και αυθεντική, με λαϊκή έκταση και δύναμη, που κατάφερνε να μεταδίδει το συναίσθημα χωρίς περιττές τεχνικές επιδείξεις. Η φωνή του χαρακτηριζόταν από τις πολυκύμαντες αναπνοές, την εσωτερική ένταση και μια ερμηνευτική προσέγγιση που συνδύαζε την κλασική λαϊκή σχολή με μια ιδιότυπη «αναρχική» ελευθερία στην απόδοση. Αυτό το ιδιαίτερο ύφος ήταν που τον έκανε να ξεχωρίζει και να αγαπηθεί από το κοινό.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το τραγούδι «Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια», ένα κομμάτι που έγινε διαχρονικό και ταυτίστηκε με τη φωνή του. Το τραγούδι αυτό, γεμάτο νοσταλγία και εικόνες από τη ζωή των ναυτικών και των λιμανιών, εκφράζει την ψυχή του λαϊκού τραγουδιού και παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για τους φίλους του είδους. Η ερμηνεία του Κερμανίδη σε αυτό το κομμάτι θεωρείται από πολλούς μοναδική, καθώς συνδυάζει την ευαισθησία με την αυθεντικότητα που χαρακτήριζε τη φωνή του.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και εμφανίστηκε σε γνωστά νυχτερινά κέντρα της εποχής, κερδίζοντας την εκτίμηση τόσο των συναδέλφων του όσο και του κοινού. Αν και δεν υπήρξε από τους τραγουδιστές που κυριάρχησαν στα πρωτοσέλιδα ή στη δημοσιότητα, είχε μια σταθερή και ουσιαστική παρουσία στον χώρο του λαϊκού τραγουδιού, με ποιοτικές συνεργασίες και τραγούδια που άφησαν το αποτύπωμά τους.
Παρά την καλλιτεχνική του αξία, το όνομά του δεν έχει τιμηθεί όσο θα έπρεπε στον τόπο καταγωγής του. Πολλοί Ξανθιώτες δεν γνωρίζουν ότι ο Πόλυς Κερμανίδης γεννήθηκε στα Κομνηνά, ενώ ακόμη λιγότεροι γνωρίζουν ότι έφυγε από τη ζωή στις 6 Αυγούστου 2012. Μέχρι σήμερα, δεν έχει πραγματοποιηθεί κάποια εκδήλωση ή αφιέρωμα προς τιμήν του στην περιοχή όπου γεννήθηκε, γεγονός που προκαλεί απορία, αν αναλογιστεί κανείς την καλλιτεχνική του προσφορά.
Η μνήμη του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή μέσα από τα τραγούδια του και κυρίως μέσα από τη χαρακτηριστική φωνή του, που εξακολουθεί να συγκινεί. Ο Πόλυς Κερμανίδης ανήκει σε εκείνη τη γενιά των λαϊκών τραγουδιστών που δεν στηρίχθηκαν σε εντυπωσιασμούς, αλλά σε αυθεντικό συναίσθημα και προσωπικό ύφος. Γι’ αυτό και η φωνή του παραμένει διαχρονική, οικεία και βαθιά ανθρώπινη.
Ίσως στο μέλλον η πόλη που τον γέννησε να αναγνωρίσει πιο έμπρακτα την αξία του και να τιμήσει τη μνήμη του με έναν τρόπο αντάξιο της καλλιτεχνικής του πορείας. Γιατί καλλιτέχνες σαν τον Πόλυ Κερμανίδη δεν ανήκουν μόνο στη δισκογραφία ή στο παρελθόν, αλλά αποτελούν κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.
Θοδωρής Αθερίδης: 27 χρόνια χωρίς αλκοόλ – Η ημερομηνία που του άλλαξε τη ζωή
Μια ημερομηνία που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ είναι η 7η Σεπτεμβρίου για τον Θοδωρή Αθερίδη. Ο γνωστός ηθοποιός συμπλήρωσε 27 ολόκληρα χρόνια χωρίς αλκοόλ, έχοντας αφήσει οριστικά πίσω του μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ζωής του.
Το βράδυ της Δευτέρας 7 Σεπτεμβρίου, ο Θοδωρής Αθερίδης θέλησε να σηματοδοτήσει την επέτειο με μια λιτή αλλά ιδιαίτερα συμβολική ανάρτηση. Δημοσίευσε μια εικόνα από γαλήνια θάλασσα και έγραψε απλώς «27 χρόνια νηφάλιος», επιλέγοντας ως μουσική υπόκρουση το τραγούδι «Η σωτηρία της ψυχής», στην ερμηνεία της Μαρίζας Ρίζου.
Πίσω από αυτές τις τέσσερις λέξεις, ωστόσο, βρίσκεται μια ολόκληρη ιστορία εξάρτησης, φόβου αλλά και μιας απόφασης που τελικά του άλλαξε τη ζωή.
Από τις κρίσεις πανικού στο αλκοόλ
Ο Θοδωρής Αθερίδης δεν έχει κρύψει ποτέ το παρελθόν του. Αντίθετα, έχει επιλέξει να μιλά δημόσια για τον αλκοολισμό του, εξηγώντας μάλιστα ότι ένας από τους λόγους που το έκανε ήταν για να δεσμεύσει ακόμη περισσότερο τον ίδιο απέναντι στην απόφασή του να παραμείνει νηφάλιος.
Η πρώτη του επαφή με το αλκοόλ ως ένα είδος «ανακούφισης» ήρθε στην εφηβεία. Όπως έχει αφηγηθεί, περίπου στα 15 του άρχισε να βιώνει έντονες κρίσεις πανικού. Τότε δεν μπορούσε να καταλάβει τι ακριβώς του συνέβαινε.
Μια μπύρα που ήπιε σε μία από αυτές τις κρίσεις τού προκάλεσε χαλάρωση και σταδιακά το αλκοόλ άρχισε να αποκτά όλο και μεγαλύτερη θέση στην καθημερινότητά του.
Αυτό που αρχικά έμοιαζε με έναν τρόπο διαχείρισης του άγχους μετατράπηκε σταδιακά σε εξάρτηση.
Ο ίδιος έχει αποκαλύψει ότι έφτασε να καταναλώνει ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα μαζί με πολλές μπύρες, αντιμετωπίζοντας πλέον το ποτό σαν κάτι που είχε ανάγκη για να λειτουργήσει.
«Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα τις άλλες 23»
Τα πράγματα έφτασαν στο χειρότερο σημείο τους το καλοκαίρι του 1999.
Ο Αθερίδης έχει περιγράψει ότι εκείνη την περίοδο ουσιαστικά δεν κοιμόταν. Ξυπνούσε με έντονη δυσφορία και χρειαζόταν να πιει ξανά.
«Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23», έχει εξομολογηθεί, περιγράφοντας το σημείο στο οποίο είχε φτάσει η εξάρτησή του.
Ένα περιστατικό τον Αύγουστο του ίδιου έτους φαίνεται ότι λειτούργησε σαν ισχυρό καμπανάκι. Όπως έχει αφηγηθεί, είχε καταναλώσει 26 καραφάκια τσικουδιάς και κάποια στιγμή κατέρρευσε πάνω στο τραπέζι.
Ο ίδιος έχει περιγράψει εκείνη την κατάσταση με μία σκληρή φράση:
«Ο εξευτελισμός είχε χτυπήσει πάτο».
Είχε πλέον καταλάβει ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο «Στούντιο 4», εκείνη ήταν η περίοδος που συνειδητοποίησε ότι αν συνέχιζε με τον ίδιο τρόπο, το τέλος θα μπορούσε να είναι μοιραίο.
7 Σεπτεμβρίου 1999: Η πρώτη ημέρα χωρίς ποτό
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε στις 7 Σεπτεμβρίου 1999.
Ήταν η πρώτη ημέρα που ο Θοδωρής Αθερίδης δεν ήπιε. Και ήταν παράλληλα η ημέρα που σημειώθηκε ο καταστροφικός σεισμός της Πάρνηθας.
Ο ίδιος έχει αφηγηθεί ότι μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ για πρώτη φορά έπειτα από πολύ καιρό. Όταν έγινε ο σεισμός, βρισκόταν σε τόσο φορτισμένη ψυχολογική κατάσταση ώστε συνέδεσε μέσα του τα δύο γεγονότα, πιστεύοντας εκείνη τη στιγμή ότι ο σεισμός αντικατόπτριζε όσα συνέβαιναν μέσα του.
Στην προσπάθειά του να απεξαρτηθεί, σημαντικό ρόλο έπαιξε η απόφασή του να απευθυνθεί στους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Από τότε, όπως έχει δηλώσει, δεν έχει ξαναβάλει αλκοόλ στο στόμα του.
Η Σμαράγδα Καρύδη και τα 23 χρόνια κοινής ζωής
Στα χρόνια της νηφαλιότητας ήρθε και ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της προσωπικής του ζωής: η σχέση του με τη Σμαράγδα Καρύδη.
Οι δύο ηθοποιοί μοιράστηκαν περίπου 23 χρόνια κοινής πορείας, έχοντας καταφέρει για μεγάλο διάστημα να προστατεύσουν την προσωπική τους ζωή από την υπερβολική δημοσιότητα. Η σχέση τους ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2025, ωστόσο οι δυο τους διατήρησαν έναν ιδιαίτερο δεσμό.
Μάλιστα, τον Μάιο του 2026, ο Θοδωρής Αθερίδης μιλώντας για τη νέα πραγματικότητα μεταξύ τους είχε ξεκαθαρίσει ότι μεταξύ εκείνου και της Σμαράγδας δεν ειπώθηκε ποτέ η λέξη «χωρίζουμε».
Λίγους μήνες μετά την είδηση του χωρισμού τους, οι δυο τους εμφανίστηκαν ξανά μαζί σε φωτογραφία που δημοσίευσε ο ίδιος ο Αθερίδης, δείχνοντας ότι η βαθιά σχέση που έχτισαν επί δύο και πλέον δεκαετίες δεν εξαφανίστηκε μαζί με το τέλος της ερωτικής τους συνύπαρξης.
Σήμερα, 27 χρόνια μετά την 7η Σεπτεμβρίου 1999, ο Θοδωρής Αθερίδης δεν κρύβει ούτε εξωραΐζει εκείνη την περίοδο της ζωής του. Αντίθετα, μιλά γι’ αυτήν ανοιχτά, μετατρέποντας τη δική του εμπειρία σε μήνυμα για όσους βρίσκονται αντιμέτωποι με την εξάρτηση.
Και ίσως γι’ αυτό η φετινή του ανάρτηση δεν χρειαζόταν περισσότερες λέξεις: «27 χρόνια νηφάλιος».
Η κοινωνική λειτουργός που όφειλε να προστατεύσει το κορίτσι παρευρέθηκε στην παράνομη τελετή – Οχτώ άνδρες καταδικάστηκαν σε συνολικά 91 χρόνια κάθειρξη για την εκμετάλλευση της ανήλικης
Στο Μπράντφορντ της βόρειας Αγγλίας, μια υπόθεση που αποκαλύφθηκε ύστερα από δεκαετίες σιωπής έχει προκαλέσει σοκ, οργή και αποτροπιασμό.
Ο Ράτζα Ζουλκουρνίν, 42 ετών, καταδικάστηκε σε 23 χρόνια φυλάκιση για τη μακροχρόνια κακοποίηση ενός ανήλικου κοριτσιού, το οποίο είχε τοποθετηθεί υπό την κρατική προστασία των κοινωνικών υπηρεσιών.
Το περιστατικό που αποκάλυψε τη διάλυση κάθε θεσμικού ελέγχου αφορούσε έναν παράνομο «γάμο» με βάση τον ισλαμικό νόμο (σαρία), στον οποίο συμμετείχε ο Ζουλκουρνίν, όταν το κορίτσι ήταν μόλις 15 ετών. Παρόντες, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, ήταν μέλη της οικογένειάς του – και κοινωνική λειτουργός που είχε αναλάβει την εποπτεία της ανήλικης.
Ο Ράτζα Ζουλκουρνίν, 42 ετών, καταδικάστηκε σε φυλάκιση μαζί με επτά ακόμη μέλη κυκλώματος εκμετάλλευσης ανηλίκων
Η τελετή δεν είχε καμία νομική ισχύ, αλλά χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για να νομιμοποιήσει τη σχέση εξουσίας που ο Ζουλκουρνίν και οι συνεργοί του είχαν επιβάλει πάνω στην ανήλικη.
Από την ανάδοχη φροντίδα στην κακοποίηση
Το δικαστήριο άκουσε πως η κοπέλα, γνωστή μόνο ως Άννα για λόγους προστασίας της ταυτότητάς της, είχε μεταφερθεί στην ανάδοχη φροντίδα της οικογένειας του Ζουλκουρνίν στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Εκεί ξεκίνησε μια πορεία εκμετάλλευσης που θα διαρκούσε χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας αποκαλύφθηκε ότι η Άννα υπήρξε θύμα συστηματικής σεξουαλικής κακοποίησης από τουλάχιστον 18 άνδρες στην περιοχή του Μπράντφορντ. Οι εισαγγελείς μίλησαν για ένα δίκτυο «σε βιομηχανική κλίμακα», που λειτουργούσε ανενόχλητο για χρόνια, εκμεταλλευόμενο παιδιά εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος.
Οι αρχές υποστήριξαν πως ο αριθμός των δραστών ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς πολλοί δεν ταυτοποιήθηκαν ποτέ και δεν οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη.
Ένα αδιαφανές παράθυρο με κάγκελα σε μία από τις τοποθεσίες όπου κακοποιήθηκε το θύμα
Η αρχή της αποκάλυψης
Η υπόθεση ήρθε στο φως το 2019, όταν η Άννα, πλέον ενήλικη, βρήκε τη δύναμη να απευθυνθεί στην αστυνομία και να καταγγείλει όσα είχε υποστεί. Η καταγγελία της πυροδότησε μια πολυετή αστυνομική έρευνα, με τη συμμετοχή ειδικών μονάδων για εγκλήματα κατά ανηλίκων.
Οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεκάδες μαρτυρίες και αποδεικτικά στοιχεία που οδήγησαν στην απαγγελία κατηγοριών εναντίον οκτώ ανδρών. Μεταξύ αυτών, εκτός από τον Ζουλκουρνίν, περιλαμβάνονται οι Μοχάμεντ Ίμραν Άκραμ (42 ετών), Μοχάμεντ Σέζαντ Χουσεΐν (39), Μπασαράτ Χαλίκ (45), Γουάτζιντ Χουσεΐν (42), Μοχάμεντ Ναχίμ (39), Ναντίμ Άλι (39) και Σάφραζ Άχμεντ Λατίφ (40). Οι ποινές τους, αθροιστικά, φτάνουν τα 91 χρόνια κάθειρξης.
Η οργισμένη αγόρευση του δικαστή
Κατά την ανακοίνωση των ποινών στο Δικαστήριο του Μπράντφορντ, ο δικαστής Άχμεντ Ναντίμ απευθύνθηκε στους κατηγορουμένους με ιδιαίτερα σκληρά λόγια: «Καθένας από εσάς στέκεται εδώ επειδή συνέβαλε στην πρόκληση βαθιάς και διαρκούς βλάβης σε ένα παιδί που βρισκόταν σε απόγνωση. Εκμεταλλευτήκατε την ανάγκη της για στοργή και ασφάλεια για τη δική σας ικανοποίηση», είπε, τονίζοντας ότι «η αποτυχία των θεσμών –των γονέων, των κοινωνικών υπηρεσιών και της αστυνομίας– δεν μειώνει τη δική σας ευθύνη, αλλά περιγράφει το περιβάλλον μέσα στο οποίο δρούσατε».
Ο δικαστής χαρακτήρισε τη στάση του θύματος «πράξη θάρρους και αξιοπρέπειας», σημειώνοντας πως η ίδια «αναγκάστηκε να ξαναζήσει το τραύμα της για να αποδοθεί δικαιοσύνη».
Από τα 18 στα 23 χρόνια φυλάκιση
Ο Ράτζα Ζουλκουρνίν είχε αρχικά καταδικαστεί σε 18 χρόνια κάθειρξης για δέκα βιασμούς και εννέα επιθέσεις απρεπούς χαρακτήρα, ωστόσο η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Εφετείο μετά από αίτημα της Εισαγγελίας, που θεώρησε την ποινή υπερβολικά επιεική. Το Εφετείο συμφώνησε και αύξησε την ποινή του στα 23 χρόνια, επιβάλλοντας παράλληλα διά βίου απαγόρευση επαφής με το θύμα και εγγραφή στο μητρώο δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων.
Η αποτυχία των θεσμών
Κατά τη διάρκεια της δίκης, ήρθαν στο φως σοβαρές παραλείψεις των κοινωνικών υπηρεσιών και της τοπικής αστυνομίας. Παρά τις επανειλημμένες ενδείξεις ότι το παιδί κινδύνευε, κανένας μηχανισμός προστασίας δεν ενεργοποιήθηκε εγκαίρως.
Η παρουσία κοινωνικής λειτουργού στην τελετή του «γάμου» θεωρήθηκε από το δικαστήριο ένδειξη θεσμικής αποτυχίας. Ο δικαστής Ναντίμ δήλωσε πως «το παιδί εγκαταλείφθηκε από όλους όσοι είχαν καθήκον να το προστατεύσουν».
Η υπόθεση προκάλεσε αντιδράσεις σε ολόκληρη τη Βρετανία, με αιτήματα για αναθεώρηση των διαδικασιών αναδοχής και επιτήρησης ανηλίκων.
Η αστυνομία αποδίδει φόρο τιμής στο θύμα
Η επικεφαλής επιθεωρήτρια Βίκι Γκρίνμπανκ, που ηγήθηκε της έρευνας, χαρακτήρισε τη γενναιότητα της Άννας «ανυπολόγιστη». «Περίμενε χρόνια για να δει τους ενόχους της να καταδικάζονται. Η υπομονή και η δύναμή της αποτελούν παράδειγμα για όλα τα θύματα κακοποίησης», δήλωσε.
Η ίδια υπογράμμισε ότι τέτοιες υποθέσεις είναι «εξαιρετικά πολύπλοκες και απαιτούν χρόνο», ωστόσο πρόσθεσε:
«Ανεξάρτητα από το πόσος χρόνος έχει περάσει, η αστυνομία θα συνεχίσει να ερευνά και να φέρνει τους δράστες ενώπιον της δικαιοσύνης».
Ένα μήνυμα δικαίωσης και ευθύνης
Η απόφαση του δικαστηρίου θεωρείται ορόσημο για την αντιμετώπιση της εκμετάλλευσης ανηλίκων στο Ηνωμένο Βασίλειο και ταυτόχρονα καμπανάκι ευθύνης για τις κρατικές δομές που απέτυχαν να προστατεύσουν ένα παιδί που τους είχε εμπιστευθεί η Πολιτεία. Η Άννα, σήμερα ενήλικη, έχει καταφέρει να ανακτήσει τον έλεγχο της ζωής της, αν και, όπως τόνισε ο δικαστής, «το τίμημα που πλήρωσε θα τη συνοδεύει για πάντα».
Νέα πιστοληπτική βαθμολογία (credit score) στην Ελλάδα: Τι αλλάζει για πολίτες και επιχειρήσεις – Πώς θα βλέπετε τη βαθμολογία σας
Νέα δεδομένα δημιουργούνται στην πιστοληπτική αξιολόγηση πολιτών και επιχειρήσεων στην Ελλάδα, με την ανάπτυξη του Συστήματος Πιστοληπτικής Αξιολόγησης, το οποίο συγκεντρώνει και επεξεργάζεται δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς με στόχο τη διαμόρφωση μιας αξιόπιστης εικόνας της πιστοληπτικής ικανότητας φυσικών και νομικών προσώπων.
Το σύστημα παρουσιάστηκε επίσημα τον Ιούνιο του 2026 από τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (ΓΓΧΤΔΙΧ), μαζί με το νέο Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους.
Πρόκειται για δύο διαφορετικές ψηφιακές υποδομές, οι οποίες εντάσσονται στον ευρύτερο σχεδιασμό για την παρακολούθηση και διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.
Τι είναι το νέο «credit score»
Το θεσμικό πλαίσιο προβλέπει πιστοληπτική βαθμολόγηση φυσικών και νομικών προσώπων σε σχέση με τις οφειλές τους προς φορείς του δημόσιου τομέα.
Για την παραγωγή της βαθμολόγησης συγκεντρώνονται και επεξεργάζονται δεδομένα οικονομικής συμπεριφοράς από φορείς του Δημοσίου.
Μέσω της επεξεργασίας των διαθέσιμων στοιχείων παράγεται πιστοληπτική βαθμολόγηση, η οποία αποτυπώνει την πιστοληπτική εικόνα του φυσικού ή νομικού προσώπου.
Το νέο σύστημα προβλέπει επίσης τη δυνατότητα ανταλλαγής πιστοληπτικών βαθμολογήσεων με φορείς πιστοληπτικής αξιολόγησης, με σκοπό την παραγωγή της λεγόμενης «ενοποιημένης βαθμολόγησης».
Τι είναι η ενοποιημένη βαθμολόγηση
Η ενοποιημένη βαθμολόγηση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του νέου πλαισίου.
Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση 117113 ΕΞ 2026, συνδυάζει την πιστοληπτική βαθμολόγηση που παράγεται από το Σύστημα της ΓΓΧΤΔΙΧ σε σχέση με οφειλές προς φορείς του δημόσιου τομέα με την πιστοληπτική βαθμολόγηση που προέρχεται από συστήματα φορέων πιστοληπτικής αξιολόγησης.
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να δημιουργείται μια ευρύτερη εικόνα της πιστοληπτικής κατάστασης του ενδιαφερόμενου.
Η μεθοδολογία παραγωγής της ενοποιημένης βαθμολόγησης και η διασύνδεση των σχετικών συστημάτων καθορίστηκαν με υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2026.
Πώς θα μπορεί ο πολίτης να βλέπει τη βαθμολογία του
Το σύστημα προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία ενημέρωσης.
Μέσω διαδικτυακής πύλης, ο ενδιαφερόμενος θα μπορεί να αυθεντικοποιείται μέσω Taxisnet και να υποβάλλει αίτημα για ενημέρωση σχετικά με την πιστοληπτική βαθμολόγησή του έναντι φορέων του δημόσιου τομέα ή/και για την ενοποιημένη βαθμολόγησή του.
Η ενημέρωση θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη βαθμολόγηση, την κλίμακα στην οποία αυτή εντάσσεται, σχετική επεξήγηση, τη διάρκεια ισχύος της και ενημέρωση για τα δικαιώματα του πολίτη.
Για τα φυσικά πρόσωπα, το σχετικό έγγραφο προβλέπεται να αποστέλλεται ηλεκτρονικά στη θυρίδα του πολίτη.
Παράλληλα, το Υπουργείο αναφέρει ότι ο ενδιαφερόμενος θα έχει πρόσβαση στο ιστορικό των αιτήσεών του, δυνατότητα ελέγχου του αποτελέσματος της αξιολόγησης και, όπου απαιτείται, δυνατότητα υποβολής αιτήματος διόρθωσης της πιστοληπτικής βαθμολόγησης.
Τι είναι το Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους
Το Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους είναι διαφορετικό από το Σύστημα Πιστοληπτικής Αξιολόγησης.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, συγκεντρώνει στοιχεία για το ιδιωτικό χρέος και αποσκοπεί στη δημιουργία σαφέστερης εικόνας για την εξέλιξη και τα χαρακτηριστικά του.
Περιλαμβάνονται στοιχεία για οφειλές προς το Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ και άλλους φορείς του δημόσιου τομέα, χρηματοδοτικούς φορείς, αλλά και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, τηλεπικοινωνιών και άλλες νομικές οντότητες ιδιωτικού δικαίου.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι όλες αυτές οι οφειλές χρησιμοποιούνται αυτομάτως με τον ίδιο τρόπο για την παραγωγή της πιστοληπτικής βαθμολογίας. Πρόκειται για διαφορετικά συστήματα με διαφορετικές λειτουργίες.
Υπάρχει και το Κεντρικό Μητρώο Πιστώσεων της Τράπεζας της Ελλάδος
Ξεχωριστό είναι και το Κεντρικό Μητρώο Πιστώσεων (ΚΜΠ), το οποίο τέθηκε σε λειτουργία από την Τράπεζα της Ελλάδος στις 23 Ιανουαρίου 2026.
Στο ΚΜΠ συγκεντρώνονται στοιχεία που σχετίζονται με πιστώσεις από πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα, όπως το ιστορικό πληρωμών, δάνεια, χρηματοδοτικές μισθώσεις (leasing), factoring και εξασφαλίσεις.
Οι πολίτες μπορούν να λαμβάνουν χωρίς κόστος την Πιστωτική Έκθεσή τους και να βλέπουν τα στοιχεία που έχουν αναγγελθεί για αυτούς στο Μητρώο, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν δεδομένα που θεωρούν ανακριβή.
Σημαίνει χαμηλό score «οικονομικό αποκλεισμό»;
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Το επίσημο θεσμικό πλαίσιο προβλέπει πιστοληπτική αξιολόγηση και όχι ένα γενικευμένο σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης των πολιτών.
Αφορά οικονομικά δεδομένα και την πιστοληπτική ικανότητα φυσικών και νομικών προσώπων.
Παράλληλα, από τα επίσημα στοιχεία δεν προκύπτει ότι μια χαμηλή βαθμολογία συνεπάγεται αυτομάτως αποκλεισμό ενός πολίτη από βασικά αγαθά ή υπηρεσίες, όπως ηλεκτρικό ρεύμα ή τηλεφωνία.
Επομένως, χαρακτηρισμοί όπως «social credit» ή ισχυρισμοί περί αυτόματου «οικονομικού αποκλεισμού» δεν μπορούν, με βάση τα μέχρι σήμερα επίσημα δεδομένα, να παρουσιάζονται ως δεδομένη συνέπεια του νέου συστήματος.
Αυτό που πράγματι αλλάζει είναι ότι δημιουργείται πλέον ένα οργανωμένο ψηφιακό σύστημα παραγωγής πιστοληπτικής βαθμολόγησης, με δυνατότητα παραγωγής και ενοποιημένης αξιολόγησης μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών με φορείς πιστοληπτικής αξιολόγησης.
Το πώς το νέο πλαίσιο θα λειτουργήσει στην πράξη και ποια θα είναι η επίδρασή του στις συναλλαγές πολιτών και επιχειρήσεων είναι το επόμενο κρίσιμο ζήτημα που μένει να φανεί.
Είχε υποβληθεί σε επτά χειρουργικές επεμβάσεις στην καρδιά.
Θλίψη έχει προκαλέσει ο ξαφνικός θάνατος της Μις Αυστρία. Ήταν μόλις 22 ετών. Ο θάνατος της Λουτσία Σίσιτς επιβεβαιώθηκε από την οικογένεια και τους φίλους της, οι οποίοι έσπευσαν να την αποχαιρετήσουν και να εκφράσουν τη θλίψη τους στα social media.
Η Σίσιτς, με καταγωγή από τη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστρίας, αντιμετώπιζε από τη γέννησή της πρόβλημα με τη βαλβίδα της καρδιάς και, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, είχε υποβληθεί σε επτά χειρουργικές επεμβάσεις στην καρδιά. Ωστόσο, η ακριβής αιτία του θανάτου της δεν έχει γίνει γνωστή.
Η νεαρή καλλονή είχε μιλήσει ανοιχτά για το πώς η κατάσταση της υγείας της είχε επηρεάσει τη ζωή της. Σε συνέντευξή της το 2024 είχε δηλώσει: «Τα παιδικά μου χρόνια ήταν απλώς διαφορετικά, αλλά αυτό με έκανε επίσης δυνατή».
Η Σίσιτς στέφθηκε Μις Αυστρία το 2024. Μετά τη νίκη της στον διαγωνισμό ομορφιάς, είχε ευχαριστήσει την ομάδα καρδιολογίας που τη φρόντιζε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της.
Σε ανάρτησή της στο Instagram είχε γράψει: «Χάρη στους ειδικούς και τους αφοσιωμένους γιατρούς που, μέσα από τις τεράστιες προσπάθειές τους, μου έσωσαν επανειλημμένα τη ζωή, κατάφερα να ξεπεράσω πολλές δύσκολες στιγμές και να ζήσω μια γεμάτη ζωή.
Συνειδητοποιώ ότι έχω διανύσει μόνο ένα μικρό μέρος από όσα ακόμη βρίσκονται μπροστά μου. Παρ’ όλα αυτά, είμαι περήφανη που δεν τα παράτησα, παρότι υπήρχαν πολλοί λόγοι για να το κάνω. Είναι δύσκολο να βρω τα κατάλληλα λόγια για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου, καθώς ένα απλό “ευχαριστώ” απέχει πολύ από το να αποτυπώσει όσα νιώθω».
Κληρονομικό «σοκ»: Τέλος στα εξ αδιαιρέτου όπως τα ξέραμε – Τι αλλάζει από 16 Σεπτεμβρίου
Μεγάλες αλλαγές φέρνει το νέο κληρονομικό δίκαιο στον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται οι περιουσίες, στη νόμιμη μοίρα, στα δικαιώματα του επιζώντος συζύγου και στη θέση των συντρόφων. Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσπάθεια περιορισμού της δημιουργίας νέων «εξ αδιαιρέτου» ιδιοκτησιών μέσω της μετατροπής, κατά κανόνα, της νόμιμης μοίρας σε χρηματική αξίωση.
Το κληρονομικό δίκαιο στην Ελλάδα περνά σε μια νέα εποχή, καθώς η μεγάλη αναμόρφωσή του επιχειρεί να προσαρμόσει κανόνες δεκαετιών στις σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.
Ο Νόμος 5303/2026, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Μάιο του 2026, φέρνει σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι κληρονομιές και ιδιαίτερα περιπτώσεις που επί χρόνια οδηγούσαν σε κατακερματισμό ακινήτων και οικογενειακές διαμάχες.
Μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις αφορά τη νόμιμη μοίρα και τις περιπτώσεις στις οποίες ένα ακίνητο κατέληγε να ανήκει εξ αδιαιρέτου σε περισσότερους κληρονόμους.
Χρειάζεται, ωστόσο, μια σημαντική διευκρίνιση: δεν καταργείται γενικά η εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησία στην Ελλάδα. Η μεγάλη αλλαγή αφορά κυρίως τον τρόπο ικανοποίησης της νόμιμης μοίρας και έχει στόχο να περιορίσει τη δημιουργία νέων αναγκαστικών συγκυριοτήτων.
Η μεγάλη αλλαγή στη νόμιμη μοίρα
Μέχρι σήμερα, η προστασία της νόμιμης μοίρας μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα ο δικαιούχος να αποκτά μερίδιο πάνω στα ίδια τα περιουσιακά στοιχεία της κληρονομίας.
Αυτό στην πράξη μπορούσε να οδηγήσει ένα σπίτι, ένα οικόπεδο ή άλλο ακίνητο σε συγκυριότητα μεταξύ συγγενών, ακόμη και όταν ο διαθέτης είχε επιλέξει διαφορετικά με τη διαθήκη του.
Με το νέο πλαίσιο, η νόμιμη μοίρα μετατρέπεται κατά κανόνα σε χρηματική αξίωση.
Έτσι, αντί ο δικαιούχος της νόμιμης μοίρας να αποκτά αυτομάτως ποσοστό πάνω στο συγκεκριμένο ακίνητο, μπορεί να έχει απαίτηση για την οικονομική αξία που αντιστοιχεί στο δικαίωμά του.
Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες αλλαγές της μεταρρύθμισης, καθώς επιχειρεί να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που συναντάται σε χιλιάδες ελληνικές οικογένειες: ένα ακίνητο να καταλήγει μοιρασμένο σε ποσοστά μεταξύ πολλών προσώπων και τελικά να μην μπορεί εύκολα ούτε να αξιοποιηθεί ούτε να πωληθεί.
Τι σημαίνει στην πράξη
Ας υποθέσουμε ότι ένας γονέας έχει δύο παιδιά και με διαθήκη αφήνει ένα συγκεκριμένο ακίνητο στο ένα από αυτά.
Στο προηγούμενο καθεστώς, η διεκδίκηση της νόμιμης μοίρας από το άλλο παιδί μπορούσε να οδηγήσει σε εμπράγματο δικαίωμα πάνω στο ακίνητο και, επομένως, στη δημιουργία συγκυριότητας.
Με τη νέα λογική του νόμου, ο δικαιούχος μπορεί κατά κανόνα να διεκδικήσει την οικονομική αξία της νόμιμης μοίρας του, χωρίς να δημιουργείται αυτομάτως νέο εξ αδιαιρέτου ποσοστό στο ακίνητο.
Δεν πρόκειται, πάντως, για έναν απόλυτο κανόνα χωρίς εξαιρέσεις. Υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος, το δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει διαφορετικό τρόπο ικανοποίησης και να διατάξει αυτούσια απόδοση περιουσιακού στοιχείου ή ποσοστού του.
Γιατί αλλάζει το καθεστώς
Το πρόβλημα των εξ αδιαιρέτου περιουσιών είναι ιδιαίτερα έντονο στην Ελλάδα.
Με το πέρασμα των γενεών, ένα ακίνητο μπορεί να αποκτήσει πολλούς συγκυρίους, καθένας από τους οποίους διαθέτει ένα μικρό ποσοστό. Εάν δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ τους, η πώληση, η εκμετάλλευση ή ακόμη και σημαντικές αποφάσεις για το ακίνητο μπορεί να γίνουν εξαιρετικά δύσκολες.
Το αποτέλεσμα είναι περιουσίες σημαντικής αξίας να παραμένουν για χρόνια αναξιοποίητες.
Η μεταρρύθμιση επιχειρεί να περιορίσει αυτόν τον κατακερματισμό, χωρίς όμως να σημαίνει ότι εξαφανίζεται συνολικά από το ελληνικό δίκαιο η έννοια της εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησίας.
Αλλάζει το ποσοστό του επιζώντος συζύγου
Σημαντική αλλαγή προβλέπεται και για τον σύζυγο που μένει πίσω όταν δεν υπάρχει διαθήκη.
Στην περίπτωση που ο θανών αφήνει έναν σύζυγο και ένα παιδί, το εξ αδιαθέτου κληρονομικό δικαίωμα του επιζώντος συζύγου αυξάνεται.
Ο σύζυγος θα λαμβάνει το 1/3 της κληρονομίας όταν υπάρχει ένα παιδί, αντί για το 1/4 που ίσχυε με το προηγούμενο καθεστώς.
Το υπόλοιπο 2/3 περνά στο παιδί.
Όταν, αντίθετα, υπάρχουν δύο ή περισσότερα παιδιά, το ποσοστό του επιζώντος συζύγου παραμένει στο 1/4, ενώ τα παιδιά μοιράζονται τα υπόλοιπα 3/4.
Πρόκειται για ουσιαστική ενίσχυση της προστασίας του επιζώντος συζύγου στις οικογένειες με ένα παιδί.
Τι αλλάζει για τα ζευγάρια χωρίς γάμο
Το νέο κληρονομικό πλαίσιο επιχειρεί επίσης να αντιμετωπίσει τη σημερινή πραγματικότητα, στην οποία πολλά ζευγάρια συμβιώνουν για χρόνια χωρίς να έχουν τελέσει γάμο ή συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
Οι νέες διατάξεις προβλέπουν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις δικαιώματα για τον επιζώντα σύντροφο, τα οποία δεν πρέπει να συγχέονται με ένα γενικό και αυτόματο κληρονομικό δικαίωμα για κάθε περίπτωση ελεύθερης συμβίωσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι προβλέψεις που αφορούν την προστασία του συντρόφου μετά τον θάνατο του ανθρώπου με τον οποίο μοιραζόταν τη ζωή και την κατοικία του.
Οι κληρονομικές συμβάσεις αλλάζουν τα δεδομένα
Μία ακόμη μεγάλη καινοτομία είναι η εισαγωγή των κληρονομικών συμβάσεων.
Με το νέο πλαίσιο δημιουργείται η δυνατότητα, υπό συγκεκριμένους όρους και αυστηρές προϋποθέσεις, να γίνονται δεσμευτικές συμφωνίες για κληρονομικά ζητήματα όσο ο μελλοντικός κληρονομούμενος βρίσκεται ακόμη στη ζωή.
Πρόκειται για μία σημαντική αλλαγή σε σχέση με τη μέχρι σήμερα φιλοσοφία του ελληνικού κληρονομικού δικαίου.
Οι κληρονομικές συμβάσεις μπορούν να επιτρέψουν τον καλύτερο προγραμματισμό μιας περιουσίας και να περιορίσουν μελλοντικές συγκρούσεις μεταξύ κληρονόμων.
Προσοχή στην ημερομηνία εφαρμογής
Αν και ο νέος νόμος έχει ήδη ψηφιστεί και δημοσιευθεί, όλες οι αλλαγές δεν πρέπει να παρουσιάζονται σαν να εφαρμόζονται ήδη με τον ίδιο τρόπο σε κάθε κληρονομική υπόθεση.
Κρίσιμες διατάξεις του νέου κληρονομικού πλαισίου τίθενται σε εφαρμογή από τις 16 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ ο νόμος περιλαμβάνει ειδικές μεταβατικές προβλέψεις.
Η ημερομηνία θανάτου, η ύπαρξη ή όχι διαθήκης και τα πραγματικά δεδομένα κάθε υπόθεσης μπορούν επομένως να καθορίσουν ποιο καθεστώς εφαρμόζεται.
Για τον λόγο αυτό, όσοι βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με κληρονομική υπόθεση δεν θα πρέπει να θεωρούν ότι οι νέες διατάξεις εφαρμόζονται αυτομάτως και αναδρομικά σε κάθε περίπτωση.
Ποιοι μπορεί να κερδίσουν από τις αλλαγές
Οι αλλαγές μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα σημαντικές για οικογένειες με ακίνητη περιουσία, καθώς δημιουργούνται περισσότερες δυνατότητες ώστε ένα σπίτι, ένα οικόπεδο ή μία επιχείρηση να μη διασπάται υποχρεωτικά σε πολλά μικρά ποσοστά.
Κερδισμένοι μπορούν να είναι όσοι θέλουν να διατηρήσουν ένα ακίνητο ή μία οικογενειακή επιχείρηση ενιαία, αλλά και οι δικαιούχοι νόμιμης μοίρας που θα μπορούν να αξιώνουν την οικονομική αξία που τους αναλογεί χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να μπουν σε μία προβληματική συγκυριότητα.
Ενισχυμένος εμφανίζεται επίσης ο επιζών σύζυγος όταν υπάρχει μόνο ένα παιδί.
Ποιοι μπορεί να βρεθούν σε δυσκολότερη θέση
Η μετατροπή της νόμιμης μοίρας σε χρηματική αξίωση δημιουργεί όμως και νέα πρακτικά ζητήματα.
Ένας κληρονόμος που αποκτά ένα ακίνητο μπορεί να χρειαστεί να καταβάλει σημαντικό χρηματικό ποσό για να ικανοποιήσει τη νόμιμη μοίρα άλλου δικαιούχου.
Αν δεν διαθέτει την απαιτούμενη ρευστότητα, μπορεί να προκύψουν νέες διαφωνίες ή ανάγκη δικαστικής επίλυσης.
Επομένως, η μεταρρύθμιση δεν εξαφανίζει τις κληρονομικές διαφορές, αλλά αλλάζει σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται.
Τι πρέπει να γνωρίζουν όσοι έχουν ακίνητη περιουσία
Το νέο κληρονομικό δίκαιο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών για τη μεταβίβαση οικογενειακής περιουσίας στην Ελλάδα.
Οι αλλαγές στη νόμιμη μοίρα, η προσπάθεια περιορισμού της αναγκαστικής συγκυριότητας, η ενίσχυση του επιζώντος συζύγου και η εισαγωγή των κληρονομικών συμβάσεων δημιουργούν ένα διαφορετικό τοπίο.
Το σημαντικότερο είναι να αποφεύγεται η παραπλανητική διατύπωση ότι «καταργούνται τα εξ αδιαιρέτου» συνολικά.
Αυτό που αλλάζει ουσιαστικά είναι ο μηχανισμός της νόμιμης μοίρας, ώστε να περιορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες δημιουργούνται νέα εξ αδιαιρέτου μερίδια εξαιτίας της κληρονομικής διαδοχής.
Για όσους διαθέτουν σημαντική ακίνητη περιουσία ή σχεδιάζουν τη σύνταξη διαθήκης, οι αλλαγές καθιστούν ακόμη πιο σημαντικό τον έγκαιρο κληρονομικό σχεδιασμό και την εξειδικευμένη νομική συμβουλή, καθώς οι συνέπειες διαφέρουν ανάλογα με τη σύνθεση της οικογένειας, την περιουσία και τον χρόνο κατά τον οποίο ανοίγει η κληρονομία.
Θρήνος στον ελληνικό κινηματογράφο – Πέθανε ο Θάνος Λαμπρόπουλος
Θλίψη στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Θάνου Λαμπρόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών.
Ο γνωστός κινηματογραφικός παραγωγός και συνιδρυτής της εταιρείας παραγωγής «Περίπλους» είχε μακρά παρουσία στον χώρο, με ιδιαίτερη συμβολή στο ελληνικό ντοκιμαντέρ και την κινηματογραφική παραγωγή.
Ποιος ήταν ο Θάνος Λαμπρόπουλος
Ο Θάνος Λαμπρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου, καθώς και Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην οπτικοακουστική παραγωγή.
Το 1988 ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής «Περίπλους» μαζί με τον σκηνοθέτη Στέλιο Χαραλαμπόπουλο και τον διευθυντή φωτογραφίας Γιάννη Βαρβαρίγο. Η εταιρεία ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα σε ντοκιμαντέρ και ταινίες μυθοπλασίας, συμμετέχοντας τόσο σε ελληνικές παραγωγές όσο και σε ευρωπαϊκές συμπαραγωγές.
Στη διάρκεια της πορείας του συμμετείχε στην παραγωγή πολλών κινηματογραφικών και τηλεοπτικών έργων, μεταξύ των οποίων τα «Άδης», «Σινασός, Τοπογραφία της Μνήμης», «Ημερολόγια Καταστρώματος: Γιώργος Σεφέρης», «Μαραθώνιος μίας Ημιτελούς Άνοιξης, Γρηγόρης Λαμπράκης» και «Η Υπογραφή».
Παράλληλα, είχε διατελέσει μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του ΣΑΠΟΕ.
Η κηδεία του Θάνου Λαμπρόπουλου θα πραγματοποιηθεί σήμερα Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, στις 10:00, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο του ελληνικού κινηματογράφου, στον οποίο αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής και της επαγγελματικής του διαδρομής. Μέσα από τις παραγωγές στις οποίες συμμετείχε, συνέβαλε στην ανάδειξη θεμάτων που σχετίζονται με την ιστορία, τον πολιτισμό και σημαντικές προσωπικότητες της Ελλάδας.
Η πολυετής παρουσία του πίσω από την κάμερα συνδέθηκε ιδιαίτερα με το ντοκιμαντέρ, έναν χώρο στον οποίο εργάστηκε με συνέπεια για δεκαετίες. Η παρακαταθήκη του παραμένει μέσα από τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές που φέρουν τη δική του συμβολή και συνεχίζουν να συστήνουν το έργο του στο κοινό.
Τι δουλειά κάνει σήμερα ο Γιάννης Παπαμιχαήλ
Οι προσωπικές του εξομολογήσεις και η σημερινή του στάση
