Νέα ζωή χάρισε σε έναν πρώην εθελοντή πυροσβέστη ένας χειρούργος από την Αμερική εφαρμόζοντας πάνω του «την πιο εκτεταμένη μεταμόσχευση προσώπου στην ιστορία».

Η μεταμόσχευση έγινε τον Αύγουστο σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης και διήρκεσε 26 ολόκληρες ώρες.

Ο 26χρονος δότης

Δότης του προσώπου ήταν ένας 26χρονος ποδηλάτης που σκοτώθηκε στο Μπρούκλιν και ο οποίος σύμφωνα με την μητέρα του που έδωσε την άδεια για την δωρεά, ήθελε από μικρός να γίνει πυροσβέστης.

Πάτρικ Χάρντισον με τις δυο του κόρες

Την μεταμόσχευση έκανε ο δρ. Εντουάρντο Ροντρίγκεζ ο οποίος πριν προχωρήσει στην ολική μεταμόσχευση πραγματοποίησε στον ασθενή περισσότερες από 70 επεμβάσεις. Το μόσχευμα καλύπτει ολόκληρο το κρανίο του και ένα μέρος του λαιμού, και δεν έχει αφήσει κανένα εμφανές σημάδι καθώς η ραφή του μεταμοσχευμένου ιστού «τρέχει» χαμηλά στο πίσω μέρος του κρανίου.

«Ήμουν σχεδόν ολοκληρωτικά τυφλός. Μπορούσα να δω μόνο λίγο», λέει ο Πάτρικ Χάρντισον, που τονίζει πόσο δύσκολο ήταν να αποδεχθεί την παραμόρφωσή του και να αντέξει τον πόνο που τον οδήγησε σε πλήρη εξάρτηση από τα παυσίπονα.

«Τα παιδιά έτρεχαν φωνάζοντας και κλαίγοντας όταν με είδαν», λέει και συνεχίζει: «Πίστευα για χρόνια ότι θα πεθάνω όπως ήμουν μετά τον τραυματισμό. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα καθόμουν εδώ σήμερα μετά από μία μεταμόσχευση προσώπου».

Αυτή τη στιγμή ο ασθενής κάνει φυσικοθεραπείες ώστε μέχρι το τέλος του χρόνου να καταφέρει να επιστρέψει στο σπίτι του. Όπως υποστηρίζει ο γιατρός του πρόκειται για την πιο εκταταμένη μεταμόσχευση προσώπου από την άποψη της ποσότητας του ιστού που έχει μεταφερθεί καθώς στον Πάτρικ μεταμοσχεύθηκε το πρόσωπο, το τριχωτό της κεφαλής και τα αυτιά. Μετο πέρασμα του χρόνου, όπως τονίζει ο γιατρός, τα χαρακτηριστικά του προσώπου του δότη θα «συνδυαστούν» με αυτά του δικού του προσώπου.

Δείτε πως είναι σήμερα:

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1943 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Από τα πέντε χρόνια του άρχισε να μαθαίνει πιάνο, αλλά ποτέ δεν πήρε πτυχίο μουσικής.

Αντίθετα, έλαβε πτυχίο Αρχιτεκτονικής από το ΕΜΠ, αλλά ποτέ δεν εξάσκησε το επάγγελμα του αρχιτέκτονα, καθώς τον απορρόφησε ολοκληρωτικά η μουσική.

Το 1970 γράφει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου «Η Πόλη μας». Τα τραγούδια της παράστασης κυκλοφόρησαν σε δίσκο τον επόμενο χρόνο με ερμηνευτές τη Βίκυ Μοσχολιού και τον Μανώλη Μητσιά. Το 1972 κυκλοφορεί τον δίσκο «Κόκκινη Κλωστή» σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, με ερμηνευτές τον Μανώλη Μητσιά και τη Δήμητρα Γαλάνη.

Το 1973 κυκλοφορούν σε κόκκινο βινύλιο τα «Μικρoαστικά» σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη, όπου για πρώτη φορά ο Λουκιανός ερμηνεύει δικές του συνθέσεις. Τα τραγούδια προτού εκδοθούν σε δίσκο κυκλοφορούσαν παράνομα στη διάρκεια της δικτατορίας και γίνονται σημείο αναφοράς για μία ολόκληρη γενιά. Επόμενος δίσκος του τα «Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας» (1975), πάλι σε στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη. Το 1976 κυκλοφορεί τον ορχηστρικό δίσκο «Media Luz», που είναι το σάουντρακ μιας υποθετικής ταινίας φιλμ νουάρ.

Ο δίσκος του «Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ» (1978) είναι ο πρώτος στον οποίο συνθέτει, γράφει και ερμηνεύει τα τραγούδια του. Δύο από τα τραγούδια του δίσκου ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού. Ακολουθούν οι δίσκοι «Ψυχραιμία Παιδιά» (1979), «Χαμηλή πτήση» (1982), «Τραγούδια για κακά παιδιά» (1986), «Γιατί θα γίνω μαραγκός» (1990) κι ένας δίσκος με τραγούδια της δεκαετίας του ‘50 με τίτλο «Fifties και ξερό ψωμί» (1988).

Το 1993 κυκλοφορεί το διπλό άλμπουμ «Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά», που είναι μία καταγραφή της μουσικής πορείας της Ελλάδας τα τελευταία πενήντα χρόνια. Στη δουλειά αυτή παρουσιάζονται δισκογραφικά για πρώτη φορά κατηγορίες τραγουδιών που ανήκουν στο χώρο της προφορικής παράδοσης, όπως σχολικά, τραγούδια της γειτονιάς, του δρόμου, της κατασκήνωσης, του κατηχητικού, προσκοπικά και ακόμη επτανησιακά, καντάδες, ελαφρά και ρεμπέτικα. Ήταν η ηχογραφημένη εκδοχή ενός λαϊκού μιούζικαλ που είχε παρουσιάσει το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς στο θέατρο του Λυκαβηττού.

Το 1998 κυκλοφόρησε τον «ζωντανό» δίσκο «Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη», με την τζαζ μπάντα από τη Νέα Ορλεάνη Preservation Hall Jazz Band, κάνοντας ένα από τα όνειρά του πραγματικότητα, και το 2002 «Τα φανταρίστικα» σε στίχους ανώνυμων φαντάρων, που είχαν δημοσιευτεί στη στήλη «Φαντάρε πού πας;» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας».

Παράλληλα με τη δισκογραφική του δουλειά έγραφε μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Συνεργάστηκε με το «Ελεύθερο Θέατρο» – «Ελεύθερη Σκηνή» (μουσική από τις παραστάσεις του περιέχεται στο διπλό άλμπουμ «Πάμε μαέστρο») και ήταν ο βασικός συνθέτης των παραστάσεων του «Θεσσαλικού Θεάτρου» της πρώτης περιόδου. Συνεργάστηκε, επίσης, με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Λαϊκό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά και την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου.

Στη μεγάλη οθόνη εμφανίσθηκε το 1971 με τη μουσική της ταινίας του Παύλου Παρασχάκη «Δάκρυα για έναν αλήτη», ενώ το 1975 επιμελήθηκε τη μουσική της ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ο Θίασος». Ξανασυνεργάστηκε με τον Αγγελόπουλο στην ταινία «Οι κυνηγοί» (1977) και το 1980 έγραψε τη μουσική για την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ελευθέριος Βενιζέλος». Συνέθεσε μουσική για βιντεοταινίες («Άλλος Χαβάη, άλλος πληρώνει», «Βαγγελίτσα πάρ…τη γκλίτσα» κ.ά.) και τηλεοπτικές εκπομπές και σειρές («Το κανάλι της Βαγγελίτσας», «Βίοι παράλληλοι του εμφυλίου» κ.ά.).

Όλα αυτά τα χρόνια ο Λουκιανός έκανε πάρα πολλές συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Κύπρο. Γνωστότερη από αυτές είναι το περίφημο «Πάρτυ στη Βουλιαγμένη» στην πλαζ της Βουλιαγμένης τον Ιούλιο του 1983, που συγκέντρωσε περίπου 70.000 κόσμο. Θεωρήθηκε το ελληνικό Γούντστοκ και ο Λουκιανός με αυτή τη συναυλία ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα σε φυσικούς χώρους.

Το 1999 δημιούργησε, μαζί με τη σύζυγό του Άννα Βαγενά, τον δικό του χώρο τον πολυχώρο «Μεταξουργείο» στην ομώνυμη συνοικία της Αθήνας, όπου δραστηριοποιήθηκε μέχρι την τελευτή του βίου του. Το καλοκαίρι του 2006 συνεργάστηκε με την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής (ΚΟΕΜ), πραγματοποιώντας συναυλίες στην Ελλάδα, το εξωτερικό, καθώς και στο Ηρώδειο, από όπου προέκυψε το διπλό άλμπουμ «Μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά».

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό και πολιτικό Άννα Βαγενά, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την ηθοποιό Γιασεμή Κηλαηδόνη και την τραγουδίστρια Μαρία Κηλαηδόνη.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο δημοφιλής καλλιτέχνης αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Έπασχε από την καρδιά του και αργότερα προσβλήθηκε από καρκίνο των πνευμόνων, όπως είχε εκμυστηρευθεί σε μία του συνέντευξη.

Το «Πάρτυ» στη Βουλιαγμένη

Η πρώτη μεγάλης κλίμακας συναυλία του, το περίφημο «Πάρτυ» στη Βουλιαγμένη, έγινε στις 25 Ιουλίου του 1983 και συγκέντρωσε πάνω από 70.000 άτομα -άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό στις 100.000.

Ο απόφοιτος αρχιτεκτονικής Λουκιανός Κηλαηδόνης οραματίστηκε μαζί με τη σύζυγό του, Άννα Βαγενά, «μια λαϊκή βραδιά με κάποιο αισθητήριο», μία μουσική γιορτή μέσα στο κατακαλόκαιρο. Με κεφάτες παρέες να λικνίζονται στη μουσική του κάτω από το φως του φεγγαριού.

Η ιδέα ήταν να κλείσει την πλαζ του ΕΟΤ στη Βουλιαγμένη μια νύχτα με πανσέληνο και να τη μεταμορφώσει σε συναυλιακό χώρο.

Όπως είχε αναφέρει ο ίδιος: «Πηγαινοερχόμουν έξι μήνες. Μέτρησα τα πάντα. Το μόνο που δεν προέβλεψα ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου». Η συναυλία έγινε γνωστή στο κοινό με μια λιτή αφίσα και ανακοινώσεις στο ραδιόφωνο.

Η βραδιά μεταδιδόταν από το ραδιόφωνο για 5 ώρες, από τις 9 μέχρι τις 2. Συντονιστής ήταν ο Γιάννης Πετρίδης, ο οποίος έπαιζε μουσική από 50’s, 60’s και 70’s στα κενά ανάμεσα στους καλλιτέχνες. O Ηρακλής Παπαδάκης και ο Διαγόρας Χρονόπουλος ανέλαβαν την κινηματογράφηση, που είχε και εντυπωσιακά για την εποχή πλάνα με ελικόπτερο, από την οποία προέκυψε η ομώνυμη ταινία «Πάρτυ στη Βουλιαγμένη».

Η σκηνή είχε στηθεί πάνω σε μια πλωτή εξέδρα, που βρισκόταν γύρω στα 15 μέτρα μέσα στη θάλασσα.  Οι καλλιτέχνες έφθαναν στη σκηνή με μία κατάφωτη φορτηγίδα από τον παρακείμενο Ναυτικό Όμιλο της Βουλιαγμένης. Η βραδιά άνοιξε με τον οικοδεσπότη Λουκιανό Κηλαηδόνη, ενώ η πιανίστρια Νέλι Σεμιτέκολο έπαιξε κομμάτια του Σκοτ Τζόπλιν.

Στο «Πάρτυ» εμφανίστηκαν οι Διονύσης Σαββόπουλος, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Βαγγέλης Γερμανός, Γιώργος Νταλάρας, Αφροδίτη Μάνου και Μαντώ. Η βραδιά έκλεισε λίγο μετά τις 2 το πρωί, όταν στη σκηνή ανέβηκε ο Γιώργος Νταλάρας, που μαζί με τον οικοδεσπότη τραγούδησαν τα «Θερινά Σινεμά».

«…όσοι πηγαίνουν στη Βουλιαγμένη,
λέει ένας νόμος παλιός,
νύχτα με φεγγάρι κι είναι λίγο φτιαγμένοι,
πάντα τη βρίσκουν αλλιώς…».

Σε μια εποχή που ο όρος «beach party» δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστός, η συγκεκριμένη συναυλία κατάφερε να δημιουργήσει το αδιαχώρητο σε όλη την παραλιακή λεωφόρο, από τη Βουλιαγμένη μέχρι τη λεωφόρο Συγγρού. Όχι άδικα, το «Πάρτυ» στη Βουλιαγμένη θεωρήθηκε το ελληνικό Woodstock και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με αυτήν την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα, σε φυσικούς χώρους.

Πέθανε τα ξημερώματα, σε ηλικία 74 ετών, ο μουσικοσυνθέτης Λουκιανός Κηλαηδόνης.  Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν,  απεβίωσε μετά από βραχεία νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου Υγεία, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας.

Η εικόνα παρουσιάζει έναν άνδρα ξαπλωμένο σε νοσοκομειακό κρεβάτι, φανερά άρρωστο ή σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ γύρω του βρίσκονται τρεις γυναίκες.

Το ερώτημα στο πάνω μέρος της εικόνας είναι σαφές: «Ποια είναι η σύζυγός του;» Η πρόκληση είναι να παρατηρήσουμε τα στοιχεία και να καταλήξουμε στη σωστή απάντηση.

Οι υποψήφιες:

1. Η γυναίκα στα αριστερά, που κρατά ένα μπουκέτο με κόκκινα τριαντάφυλλα και φαίνεται συναισθηματικά φορτισμένη.

2. Η γυναίκα στο κέντρο, που κρατά μια κορνίζα με τη φωτογραφία του ασθενούς, κάτι που παραπέμπει σε ισχυρό προσωπικό δεσμό.

3. Η γυναίκα στα δεξιά, που κρατά ένα ημερολόγιο ή βιβλίο, και φορά βέρα στο αριστερό της χέρι.

Η σωστή απάντηση:

Η γυναίκα στα δεξιά είναι η σύζυγος του.

Η απόδειξη:

Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά, η γυναίκα αυτή φορά βέρα στο αριστερό της χέρι — ένα κλασικό σημάδι ότι είναι παντρεμένη. Ούτε η γυναίκα με τα λουλούδια, ούτε αυτή με την κορνίζα έχουν βέρα, κάτι που τις αποκλείει.

Ανάλυση και Συμπέρασμα:

Η εικόνα είναι ένα κλασικό παράδειγμα λογικού γρίφου τύπου “οπτικής παρατήρησης”. Παρουσιάζει τρεις συναισθηματικά φορτισμένες φιγούρες με τον ίδιο άνδρα, αλλά μόνο μία έχει το σαφές σύμβολο του γάμου. Παρόλο που οι άλλες γυναίκες δείχνουν ενδιαφέρον και θλίψη — κάτι που θα μπορούσε να υποδηλώνει συναισθηματική σχέση ή παλιό δεσμό — μόνο η γυναίκα με τη βέρα έχει την επίσημη και νομική σχέση μαζί του: είναι η σύζυγός του.

Αυτή η εικόνα μας υπενθυμίζει τη σημασία της προσοχής στη λεπτομέρεια, αλλά και το πόσο εύκολα μπορούν οι συναισθηματικές ενδείξεις να μας παραπλανήσουν αν δεν βασιστούμε σε αντικειμενικά στοιχεία.

Ανησυχία προκαλούν τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας που φέρνουν στο προσκήνιο την παρουσία αρσενικού σε αγαπημένα γλυκίσματα.

Σύμφωνα με μελέτη του οργανισμού Healthy Florida First, αρκετές δημοφιλείς καραμέλες και σοκολάτες ενδέχεται να περιέχουν επίπεδα αρσενικού που θεωρούνται μη ασφαλή για μακροχρόνια κατανάλωση.

Η έρευνα ανέλυσε συνολικά 48 γνωστά γλυκίσματα της αγοράς και διαπίστωσε ότι τα 28 από αυτά εμφάνιζαν αυξημένες συγκεντρώσεις αρσενικού, γεγονός που άνοιξε ξανά τη συζήτηση γύρω από την ασφάλεια ορισμένων τροφίμων που καταναλώνονται συχνά, κυρίως από παιδιά. Τα ευρήματα αμφισβητήθηκαν άμεσα από την Εθνική Ένωση Ζαχαροπλαστών (NCA), η οποία έκανε λόγο για εσφαλμένη προσέγγιση και αμφιλεγόμενη μεθοδολογία.

Τι είναι το αρσενικό και γιατί απασχολεί τους ειδικούς

Το αρσενικό είναι ένα βαρέο μέταλλο που μπορεί να εντοπιστεί σε τρόφιμα εξαιτίας του εδάφους καλλιέργειας, της διαδικασίας παραγωγής ή της επεξεργασίας τους. Όπως επισημαίνουν οι αρμόδιες υγειονομικές αρχές, η παρατεταμένη έκθεση σε αρσενικό έχει συσχετιστεί με σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ορισμένες μορφές καρκίνου, καρδιαγγειακά προβλήματα, δερματικές αλλοιώσεις και επιπτώσεις στη νευρολογική ανάπτυξη, ιδιαίτερα κατά την εγκυμοσύνη.

Πόσο θεωρείται «ασφαλές»;

Η μελέτη του Healthy Florida First επιχείρησε να καθορίσει ανώτατα όρια κατανάλωσης καραμελών σε ετήσια βάση, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και το σωματικό βάρος, τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες. Τα όρια αυτά αποτυπώθηκαν σε γραμμάρια, ώστε να δοθεί μια πιο πρακτική εικόνα της επιτρεπόμενης πρόσληψης.

Ποια γλυκίσματα βρέθηκαν στο επίκεντρο

Στη λίστα των προϊόντων που παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα αρσενικού περιλαμβάνονται ιδιαίτερα γνωστά ονόματα, όπως τα Kit Kat, Snickers, Skittles, Swedish Fish, Sour Patch Kids και Tootsie Roll, καθώς και άλλα ευρέως καταναλισκόμενα γλυκίσματα.

Η αντίδραση της βιομηχανίας

Η Εθνική Ένωση Ζαχαροπλαστών απέρριψε τα συμπεράσματα της μελέτης, τονίζοντας ότι τα προϊόντα της αγοράς είναι ασφαλή και καταναλώνονται εδώ και δεκαετίες χωρίς αποδεδειγμένους κινδύνους. Σε σχετική ανακοίνωση υπογράμμισε ότι οι σοκολάτες και οι καραμέλες μπορούν να απολαμβάνονται με μέτρο, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής.

Παρότι οι απόψεις διίστανται, οι ειδικοί υπενθυμίζουν πως η μέτρια κατανάλωση και η ενημέρωση παραμένουν οι βασικοί σύμμαχοι για πιο συνειδητές διατροφικές επιλογές, ειδικά όταν πρόκειται για προϊόντα που απευθύνονται και σε παιδιά.

Γιατί η στάση ύπνου επηρεάζει το ροχαλητό

Το ροχαλητό είναι ένα από εκείνα τα νυχτερινά προβλήματα που φαίνονται απλά, αλλά στην πραγματικότητα επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες: την ανατομία, τα πρότυπα αναπνοής, το βάθος του ύπνου, τις αλλεργίες, το βάρος, την κατανάλωση αλκοόλ και—πολύ σημαντικό—τη στάση ύπνου.

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις είναι αν το να κοιμάται κανείς στη δεξιά πλευρά βοηθά ή επιδεινώνει το ροχαλητό. Η απάντηση δεν είναι ένα απλό ναι ή όχι, αλλά η επιστήμη μάς δίνει ορισμένες σαφείς ενδείξεις.

Το ροχαλητό συμβαίνει όταν η ροή του αέρα μπλοκάρεται μερικώς καθώς αναπνέετε στον ύπνο. Όταν οι μύες του λαιμού χαλαρώνουν, ο αεραγωγός στενεύει. Ο αέρας που περνά προκαλεί δονήσεις στους γύρω ιστούς, δημιουργώντας τον γνώριμο ήχο του ροχαλητού.

Η στάση ύπνου αλλάζει το πώς δρα η βαρύτητα σε αυτούς τους ιστούς. Γι’ αυτό και ο ύπνος ανάσκελα συνδέεται έντονα με πιο δυνατό και συχνό ροχαλητό: η βαρύτητα τραβά τη γλώσσα και τη μαλακή υπερώα προς τα πίσω, στενεύοντας τον αεραγωγό. Ο ύπνος στο πλάι, γενικά, βοηθά να παραμένει πιο ανοιχτός ο αεραγωγός.

Όμως, δεν είναι όλες οι πλάγιες στάσεις ίδιες.

Ύπνος στη δεξιά πλευρά: Bοηθά ή βλάπτει;

Για πολλούς ανθρώπους, ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να μειώσει το ροχαλητό σε σύγκριση με τον ύπνο ανάσκελα, αλλά ίσως το επιδεινώσει σε σχέση με τον ύπνο στην αριστερή πλευρά—ιδίως σε ορισμένες περιπτώσεις.

Δείτε γιατί:

1. Ανοιχτός αεραγωγός

Ο ύπνος στο πλάι εμποδίζει τη γλώσσα να πέσει κατευθείαν προς τα πίσω στον λαιμό. Αυτό από μόνο του συχνά μειώνει την ένταση του ροχαλητού. Από αυτή την άποψη, η δεξιά πλευρά είναι συνήθως καλύτερη από τον ύπνο ανάσκελα.

Ωστόσο, ορισμένες μελέτες και ειδικοί στον ύπνο σημειώνουν ότι η αριστερή πλευρά μπορεί να κρατά τον αεραγωγό ελαφρώς πιο σταθερό για κάποιους ανθρώπους, ιδιαίτερα για όσους έχουν υπνική άπνοια ή ροχαλητό που σχετίζεται με παλινδρόμηση.

2. Σχέση με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Η παλινδρόμηση οξέων είναι σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στο ροχαλητό. Όταν τα οξέα του στομάχου ανεβαίνουν προς τα πάνω, μπορούν να ερεθίσουν τον λαιμό και τον αεραγωγό, προκαλώντας φλεγμονή και στένωση που επιδεινώνουν το ροχαλητό.

Ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να αυξήσει την παλινδρόμηση, λόγω της θέσης του στομάχου και του οισοφάγου. Η αυξημένη παλινδρόμηση μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο ερεθισμό στον λαιμό κατά τη διάρκεια της νύχτας, κάτι που ίσως επιδεινώσει το ροχαλητό—ιδίως σε άτομα που ήδη έχουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (GERD).

Αντίθετα, έχει φανεί ότι ο ύπνος στην αριστερή πλευρά μειώνει την παλινδρόμηση, γι’ αυτό και οι γιατροί τον συστήνουν συχνά σε άτομα που ροχαλίζουν λόγω αυτού του προβλήματος.

3. Ρινική συμφόρηση και κυκλοφορία

Κάποιοι άνθρωποι παρατηρούν ότι η ρινική συμφόρηση αλλάζει ανάλογα με την πλευρά που ξαπλώνουν. Ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να αυξήσει τη συμφόρηση στη δεξιά ρινική δίοδο λόγω της βαρύτητας και των αλλαγών στην αιμάτωση. Αν το ροχαλητό σας οφείλεται κυρίως σε ρινική απόφραξη και όχι σε κατάρρευση του λαιμού, αυτό μπορεί να το επιδεινώσει.

Πότε ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να βοηθήσει

Ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να είναι ωφέλιμος αν:

• Το ροχαλητό εμφανίζεται κυρίως όταν κοιμάστε ανάσκελα

• Δεν έχετε παλινδρόμηση οξέων

• Το ροχαλητό είναι ήπιο και εξαρτάται από τη στάση

• Έχετε πόνο σε ώμο ή ισχίο που δεν σας επιτρέπει να κοιμηθείτε στην αριστερή πλευρά

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η δεξιά πλευρά αποτελεί συχνά έναν λογικό συμβιβασμό και μπορεί να μειώσει σημαντικά το ροχαλητό σε σχέση με τον ύπνο ανάσκελα.

Πότε μπορεί να το επιδεινώσει

Ο ύπνος στη δεξιά πλευρά μπορεί να επιδεινώσει το ροχαλητό αν:

• Έχετε παλινδρόμηση ή συχνές καούρες

• Έχετε μέτρια έως σοβαρή υπνική άπνοια

• Το ροχαλητό σχετίζεται με φλεγμονή στον λαιμό

• Ξυπνάτε με πονόλαιμο ή βραχνή φωνή

Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο ύπνος στην αριστερή πλευρά είναι συνήθως καλύτερη επιλογή.

Πρακτικές συμβουλές για μείωση του ροχαλητού

Αν προτιμάτε να κοιμάστε στη δεξιά πλευρά αλλά εξακολουθείτε να ροχαλίζετε, δοκιμάστε:

• Να σηκώνετε ελαφρώς το κεφάλι με ένα υποστηρικτικό μαξιλάρι

• Να αποφεύγετε το αλκοόλ 3–4 ώρες πριν τον ύπνο

• Να αντιμετωπίζετε τη ρινική συμφόρηση με ρινικές πλύσεις ή υγραντήρα

• Να διατηρείτε υγιές σωματικό βάρος

• Να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας να αλλάζει πλευρά μέσα στη νύχτα αν εμφανιστούν συμπτώματα παλινδρόμησης

Συμπέρασμα

Ο ύπνος στη δεξιά πλευρά είναι συνήθως καλύτερος από τον ύπνο ανάσκελα όσον αφορά το ροχαλητό, αλλά δεν είναι η ιδανική επιλογή για όλους. Για άτομα με παλινδρόμηση ή υπνική άπνοια, η αριστερή πλευρά προσφέρει συχνά μεγαλύτερη ανακούφιση. Η πιο αποτελεσματική προσέγγιση είναι να παρατηρείτε τα δικά σας συμπτώματα και να προσαρμόζετε τη στάση ύπνου ανάλογα.

Μερικές φορές, μικρές αλλαγές στον τρόπο που κοιμάστε μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην ποιότητα του ύπνου—τόσο τη δική σας όσο και των γύρω σας.

Μια απλή εικόνα ενός χαλιού έχει καταφέρει να μπερδέψει χιλιάδες χρήστες στο διαδίκτυο.

Ο λόγος; Κάπου μέσα στο σχέδιο κρύβεται ένα δαχτυλίδι, το οποίο μόνο όσοι έχουν πραγματικά κοφτερή όραση μπορούν να εντοπίσουν.

Δείτε την εικόνα καλά:

Credit: Reddit/ TheMilkStore

Με την πρώτη ματιά, το χαλί μοιάζει απόλυτα συνηθισμένο. Το μοτίβο του, όμως, είναι τόσο πυκνό και «χαοτικό», που το μικρό αντικείμενο χάνεται μέσα στις λεπτομέρειες. Πολλοί προσπαθούν για αρκετά λεπτά χωρίς επιτυχία, ενώ άλλοι το βρίσκουν σχεδόν αμέσως.

Αυτό το είδος οπτικών γρίφων έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές, γιατί δοκιμάζει την παρατηρητικότητα και τη συγκέντρωση. Δεν πρόκειται μόνο για την όραση, αλλά και για τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα μοτίβα και τις αντιθέσεις.

Αν θέλεις να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, κοίτα προσεκτικά κάθε σημείο του χαλιού, χωρίς να βιάζεσαι. Μερικές φορές, μια μικρή αλλαγή στη γωνία θέασης ή ένα σύντομο διάλειμμα μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Αν δεν το βρήκατε, δείτε την απάντηση:

Πιο κοντά που είναι: