Τι λες τώρα | Έγκυρες ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, βίντεο και φωτογραφίες από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Ο μυστικός νόμος της ανθρώπινης έλξης που κανείς δεν γνωρίζει

ψυχολογία

tilestwrak

-

21 Ιουνίου 2016 16:45

Ο μυστικός νόμος της ανθρώπινης έλξης που κανείς δεν γνωρίζει

Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν γνωρίζει τι δύναμη κατέχει πραγματικά. Πάντα σκεφτόμαστε πως αν συμβεί κάτι απίθανο ή εκπληκτικό- με άλλα λόγια κάποιου είδους θαύματος- μπορεί να εξηγηθεί μόνο ως τυχαίο περιστατικό.

Αυτό ακριβώς δείχνει πως είμαστε συλλογικά κολλημένοι μέσα σε ορισμένα πρότυπα σκέψης: ιδίως στην επίμονη πεποίθηση πως τα πάντα στη ζωή μας καθορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε.

Επιστημονικές αποδείξεις αυτού μας παρέχονται από τον Ρίτσαρντ Ντάβιντσον, έναν νευροεπιστήμονα παγκοσμίου φήμης από το πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. Ο ίδιος διεξήγαγε ένα πείραμα με τη συμμετοχή 8 μοναχών βουδιστών των οποίων οι εγκέφαλοι εξετάστηκαν καθώς συγκέντρωναν τις σκέψεις τους σε συγκεκριμένα συναισθήματα όπως είναι η συμπόνια, η χαρά ή η ευτυχία. Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν όλες τις προσδοκίες των επιστημόνων.

Η εγκεφαλική δραστηριότητα στον αριστερό μετωπιαίο λοβό από αυτούς που μελετήθηκαν (που είναι υπεύθυνος για την παραγωγή θετικών συναισθημάτων) ξεπέρασε τη δραστηριότητα στον δεξί μετωπιαίο λοβό (που είναι υπεύθυνος για την παραγωγή αρνητικών συναισθημάτων). Κάτι που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ κατά τη μελέτη της συνηθισμένης διανοητικής δραστηριότητας.

Με βάση τα αποτελέσματα αυτή της έρευνας, επετεύχθη ένα σημαντικό συμπέρασμα: Φαίνεται πως η δομή του εγκεφάλου, σαν το σχήμα ενός σώματος, μπορεί να αλλάξει με τη δύναμη της θέλησης.

Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε πως σε αυτό βασίζεται ο νόμος της έλξης. Για να το κάνουμε να δουλέψει υπέρ μας, θα πρέπει να καταλάβουμε καλύτερα πως αλληλεπιδρούν το σώμα και ο εγκέφαλός μας μεταξύ τους. Για να το πετύχουμε πρέπει να κάνουμε τα ακόλουθα σύμφωνα με τον Dr. Davidson

#1 Κάντε μια πραγματική σύνδεση

Κάνουμε νέες συνδέσεις στον εγκέφαλό μας από τη γνώση που αποκτούμε μέσω της ενημέρωσης, της φιλοσοφίας και της μελέτης. Κάθε φορά που συμμετέχουμε στην εκπαίδευση, αναπτύσσουμε νέες νευρολογικές συνδέσεις. Η μνήμη διατηρεί τη σύνδεση και μέσω της επανάληψης οι νευρώνες κρατούν την επιστήμη της αφύπνισης της σχέσης.

Ο νόμος της έλξης λειτουργεί στη συνέχεια με τον ίδιο τρόπο. Αν καθημερινά για δύο εβδομάδες περνάμε 2 ώρες διαλογισμού εστιάζοντας σε μια σκέψη στο μυαλό όπως η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας ή σκεπτόμενοι το πόσο πιο ευτυχισμένοι μπορούμε να γίνουμε, θα προπονήσουμε το μυαλό μας και θα το συνδέσουμε με τη μνήμη μας.

Κάνοντας επαναλήψεις για την απόλυτη εκδοχή του εαυτού μας, ο εγκέφαλος θα αποτυπώσει αυτές τις σκέψεις και θα τις συγκρατήσει ο μετωπιαίος λοβός, συνδέοντάς τες με τη μνήμη και προβάλλοντάς το ως το πρόσωπο που πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον.

#2 Επανασυνδέστε το μυαλό σας

Είναι αποδεδειγμένο ότι κάθε φορά που έχουμε μια σκέψη είτε θετική είτε αρνητική, δημιουργείται μια χημική ουσία και παρουσιάζεται μια χημική αντίδραση μέσα στο σώμα μας. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συναισθήματα και τα αισθήματα είναι το τελικό προϊόν κάθε εμπειρίας, πραγματικής ή φανταστικής. Όταν δεν βιώνουμε νέες σκέψεις, εξακολουθούμε να νιώθουμε με τον ίδιο τρόπο.

Όσο περισσότερο κρατούμε μια σκέψη τόσο περισσότερο διατηρούμε την πιθανότητα μελλοντικής εκδήλωσής της είτε είναι αρνητική είτε θετική. Αν εντρυφούμε σε αρνητικές σκέψεις μπορούμε να τις σταματήσουμε εισάγοντας νέες και θετικές σκέψεις που θα αλλάξουν τη χημεία του σώματός μας. Ωστόσο, όπως και με τους εθισμούς, στο σώμα δεν αρέσει η αντιστάθμιση και η έλλειψη της χημικής ουσίας και στέλνει σήμα στον εγκέφαλο. Αυτός είναι ο λόγος που μας είναι δύσκολο να σταματήσουμε τα αρνητικά μοτίβα σκέψης και συνεχίζουμε να ζούμε με βάση τους προηγούμενους εθισμούς μας.

Για αυτό εξαρτάται από τη δική μας σκέψη αν μπορούμε να αλλάξουμε τη χημεία του σώματός μας, που μας επιτρέπει να σπάσουμε τις συναισθηματικές εξαρτήσεις και να απελευθερωθούμε από την επανάληψη των ίδιων αρνητικών μοτίβων.

#3 Βεβαιωθείτε πως τα συναισθήματά σας ελέγχονται από τις σκέψεις σας.

Υπάρχουμε σε μια κοινωνία όπου το μυαλό μας είναι υπηρέτης του σώματός μας, προκαλώντας μας να ζούμε το γενετικό μας πεπρωμένο όπου δεν θα συμβεί ποτέ τίποτα νέο.

Για να φανερώσουμε τη δική μας πραγματικότητα, θα πρέπει να αφαιρέσουμε τον αυτόματο προγραμματισμό και να τα επανασυνδέσουμε ώστε το σώμα μας να είναι υπηρέτης του μυαλού μας και όχι το αντίθετο.

Για παράδειγμα, όταν νιώθουμε ανασφαλείς αρχίζουμε να σκεφτόμαστε τον τρόπο που αισθανόμαστε. Τότε ξεκινούμε να αισθανόμαστε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε και το συναίσθημα γίνεται το μέσο της σκέψης. Όταν συμβαίνει αυτό, το μυαλό βυθίζεται στο σώμα και αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ως το σώμα και όχι ως το μυαλό: γίνεται η κατάσταση της ύπαρξής μας.

Σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτα άλλο εκτός από τον τρόπο που αισθανόμαστε και αν νιώθουμε άσχημα τότε θα σκεφτούμε άσχημα. Όταν μπορέσουμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο σκέψης και αισθήματος, τότε μπορούμε να ξεκινήσουμε να σκεφτόμαστε σαν το μυαλό, να γίνει μια συνειδητή ευημερία και να ανυψώσουμε τον εαυτό μας στο να γίνουμε δημιουργοί της δικής μας ζωής.

Όταν αλλάξουν οι σκέψεις μας, μπορούμε να αλλάξουμε πραγματικά τη ζωή μας.

[isoulscience] [youtube]

Ο μυστικός κώδικας των Ευζώνων – Με ποιον τρόπο διώχνουν εκείνους που τους ενοχλούν

Εύζωνες

Stathis

-

24 Αυγούστου 2017 05:46

0

Ο μυστικός κώδικας των Ευζώνων – Με ποιον τρόπο διώχνουν εκείνους που τους ενοχλούν

Ο άγνωστος κώδικας των ευζώνων όταν ενοχλούνται, είτε από τουρίστες, είτε από οτιδήποτε μπαίνει εμπόδιο στην πορεία τους.

Απομεσήμερο Τετάρτης στην Ηρώδου Αττικού. Ενα ζευγάρι Βρετανών περπατά νωχελικά κάτω από τη σκιά που απλώνουν τα πανύψηλα δέντρα του Εθνικού Κήπου. Καθώς κατηφορίζουν, την προσοχή τους αποσπά ο εύζωνας που στέκει ακίνητος και με το βλέμμα «καρφωμένο» στον ορίζοντα έξω από την πύλη του Στρατοπέδου της Προεδρικής Φρουράς.

Η γυναίκα σπεύδει να φωτογραφηθεί μαζί του. Όταν όμως ο άνδρας που τη συνοδεύει σηκώνει την κάμερα για να απαθανατίσει τη στιγμή, ακούγεται μια φωνή να λέει στα αγγλικά: «Please take off your hat» (Παρακαλώ βγάλτε το καπέλο σας).

Η τουρίστρια υπακούει αμέσως στο… κέλευσμα του επόπτη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την τήρηση της τάξης στα τρία σημεία που φρουρούν οι εύζωνες -στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη έξω από τη Βουλή, στο Προεδρικό Μέγαρο και στην πύλη του στρατοπέδου της Προεδρικής Φρουράς στην Ηρώδου Αττικού- και να παρεμβαίνει ώστε να αποφευχθούν «παρατράγουδα».

Ο ρόλος του επόπτη, ειδικά τους θερινούς μήνες που οι τουρίστες συνωστίζονται μπροστά στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, είναι καθοριστικός.

«Υπάρχουν περιπτώσεις που πίσω από την πλάτη του επόπτη, όταν είναι για παράδειγμα στον έναν Σκοπό, πηγαίνουν και ενοχλούν τον άλλον. Τότε υπάρχει ένας κώδικας επικοινωνίας. Ο εύζωνας χτυπάει μια φορά το όπλο κάτω. Πολλοί ακόμα και με το χτύπημα του όπλου… τρομάζουν και εξαφανίζονται», δηλώνει ο διοικητής της Προεδρικής Φρουράς Ροδόλφος Δημητρόγλου.

Παρόλα αυτά το χτύπημα του κοντακίου του όπλου δεν συνδέεται απαραίτητα με την παρουσία του κόσμου. Μπορεί να κρύβει από την πιο απλή ενόχληση, λόγω θερμοκρασίας, μέχρι την παρουσία κάποιου αδέσποτου σκύλου, που εμποδίζει τον βηματισμό.

Όταν η αιτία δεν είναι εμφανής, ο επόπτης πλησιάζει τον Εύζωνα, στέκεται μπροστά του και αναλαμβάνει με καίριες ερωτήσεις να «εκμαιεύσει» το πρόβλημα. Η επικοινωνία μεταξύ των δύο ανδρών σε αυτά τα έκτακτα περιστατικά γίνεται συνθηματικά με νεύματα των ματιών.

Οι «άτυποι» κανόνες της Προεδρικής Φρουράς δεν επιτρέπουν στους πολίτες να ανεβαίνουν δύο δύο στο μνημείο για να φωτογραφηθούν. Το «πρωτόκολλο» απαγορεύει επίσης, σε ένδειξη σεβασμού, τις απρεπείς χειρονομίες, το προκλητικό ντύσιμο, τα γυαλιά ηλίου, τα καπέλα και τα χέρια στις τσέπες. «Κόκκινη γραμμή» αποτελούν και οι σέλφι.

Ωστόσο, οι πιο τολμηροί τουρίστες επιχειρούν ακόμη και να τους αγγίξουν για να διαπιστώσουν ότι δεν πρόκειται για… αγάλματα, ενώ άλλοι προσπαθούν με μορφασμούς και χειρονομίες να τους κάνουν να γελάσουν. Από τους πιο ενοχλητικούς είναι, λόγω κουλτούρας, οι Κινέζοι, οι πιο «ήσυχοι» οι Ευρωπαίοι, ενώ τον μεγαλύτερο σεβασμό δείχνουν οι Ιάπωνες.

«Δεν είναι τόσο το πρόβλημα ο τουρίστας όσο τα αντικειμενικά προβλήματα της ζέστης και του κρύου. Τα επεισόδια όχι τόσο πολύ, γιατί εκτιμάμε τον κίνδυνο και επεμβαίνουμε και προφυλάσσουμε τους εύζωνες. Στα πολύ μεγάλα επεισόδια έχουν αποχωρήσει κιόλας, ανεβαίνοντας προς τη μεριά των σκαλοπατιών που είναι πίσω από τη Βουλή. Πάνω από όλα είναι η ανθρώπινη ζωή», προσθέτει από την πλευρά του ο κ. Δημητρόγλου.

«Έχει τύχει σε κάποια πορεία κάποιος να ξαπλώσει στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη και τότε ένιωσα ασέβεια προς εμάς», θυμάται ο εύζωνας Δημήτριος Βλαχοκυριάκος.

Δεν λείπουν πάντως και τα περιστατικά που σκορπούν συγκίνηση και υπερηφάνεια στους, φαινομενικά, τουλάχιστον, απόμακρους τσολιάδες. «Είχε έρθει ένα σχολείο με παιδιά με κινητικά προβλήματα και είχε ανέβει στο Μνημείο να βγάλει φωτογραφία μαζί μου ένα παιδί σε αναπηρικό καροτσάκι. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα πολύ υπερήφανος, γιατί αισθάνθηκα ότι δίνω ελπίδα σε αυτά τα παιδιά», λέει ο εύζωνας Θεόδωρος Μελισσόπουλος.

«Κάποια στιγμή δύο πρώην εύζωνες ήρθαν και μου είπαν ότι είναι πολύ υπερήφανοι που στέκονται δίπλα μου, διότι έρχονταν στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη μετά 40 χρόνια. Αυτό με συγκίνησε και με έκανε να νιώσω κι εγώ το ίδιο υπερήφανος», καταθέτει τη δική του εμπειρία ο Δημήτριος Βλαχοκυριάκος.

Το να γίνει κανείς εύζωνας κατορθώνοντας να αγνοεί τις εξωτερικές προκλήσεις απαιτεί μεγάλη πειθαρχία. Σε αυτό συμβάλλει και η αυστηρή αλλά και επίπονη εκπαίδευση.

«Όταν είμαι πάνω στο μνημείο δεν μπορεί τίποτα να μου αποσπάσει την προσοχή. Είτε είναι 1.000 άτομα κάτω, είτε 10 για εμάς είναι το ίδιο», εξηγεί ο Θεόδωρος Μελισσόπουλος.

«Για κανέναν λόγο δεν θα γύριζα το βλέμμα μου, γιατί τότε θα χανόταν η μαγική εικόνα που ο κόσμος έχει στο μυαλό του για εμάς», συμπληρώνει ο εύζωνας Δημήτριος Βλαχοκυριάκος.

Η εκπαίδευση των ευζώνων διαρκεί έξι εβδομάδες.

«Περιλαμβάνει αρχικά ασκήσεις με και χωρίς όπλο, μετά ξεκινάμε τις ακινησίες σταδιακά από τα 60 λεπτά και φτάνουμε μέχρι τα 120 λεπτά και ακολουθεί ο ευζωνικός βηματισμός και η ευζωνική υπηρεσία.

Έχουμε επίσης καθημερινά σωματική αγωγή και ασκήσεις παρελάσεων», εξηγεί ο διοικητής της Προεδρικής Φρουράς.

Αν και η ακινησία αποτελεί φαινομενικά το μεγαλύτερο εμπόδιο, ο ευζωνικός βηματισμός είναι αυτός που οδηγεί στις περισσότερες «απώλειες», καθώς από τους 90 υποψήφιους εύζωνες που επιλέγονται ανά ΕΣΣΟ μόλις οι μισοί τα καταφέρνουν, σύμφωνα με το tonwtiko.

Για να διαβεί, ωστόσο, κάποιος το κατώφλι του στρατοπέδου της Προεδρικής Φρουράς και να φτάσει στο στάδιο της εκπαίδευσης θα πρέπει να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια, όπως να είναι αναστήματος άνω του 1,87 μ. και να έχει άριστη σωματική διάπλαση και ψυχοπνευματική κατάσταση.

[kathimerini]

Ο μυστικοπαθής πλουσιότερος Έλληνας εφοπλιστής Φίλιππος Νιάρχος

άνθρωποι

Stathis

-

29 Ιουνίου 2017 13:32

0

Ο μυστικοπαθής πλουσιότερος Έλληνας εφοπλιστής Φίλιππος Νιάρχος

Το όνομα του φιγουράρει κάθε χρόνο στη λίστα Forbes και πλασάρεται ως ο πλουσιότερος Έλληνας σε όλο τον κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι είναι ο πλουσιότερος Έλληνας, αν και πέφτει στη γενική κατάταξη τα τελευταία χρόνια.

Βέβαια δεν έχει κάποιο λόγο να ανησυχεί… Σε αυτά τα επίπεδα βέβαια αν είσαι στην 734η θέση των πλουσιότερων του κόσμου και πέσεις στην 814η για το 2017 δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Ο λόγος για τον Φίλιππο Νιάρχο, που φέρει το βαρύ όνομα της εφοπλιστικής οικογένειας, τα μυθικά πλούτη και τα έργα τέχνης. Και για φέτος είναι ο πλουσιότερος Έλληνας, (814η θέση) με περιουσία περί τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με το Forbes, ο κ. Νιάρχος είναι από τους πλουσιότερους εφοπλιστές του κόσμου, αλλά και κάτοχος μια πολύ σπουδαίας συλλογής έργων τέχνης.

Αναμφίβολα η παράδοση του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» στο Ελληνικό Δημόσιο, ένα έργο 630 εκατ. ευρώ που χρηματοδοτήθηκε από την εφοπλιστική οικογένεια, φέρνει στο προσκήνιο τους ανθρώπους που έχουν προσπαθήσει σκληρά να παραμείνουν εκτός δημοσιότητας.

Ο Φίλιππος αποφεύγει τη δημοσιότητα όπως ο «διάολος το λιβάνι», όμως η νεότερη γενιά φαίνεται να χαλάει την παράδοση αυτή. Ο γιος του Σταύρος έχει κερδίσει τον τίτλο του playboy, ενώ η Ευγενία γεμίζει το instagram με φωτογραφίες.

Η Ευγενία είναι και αυτή που έδωσε τις πιο πρόσφατες φωτογραφίες του πατέρα της… Με σημαντικότερη βέβαια αυτή μέσα στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στην Ελλάδα, όπου ο Φίλιππος επιθεώρησε το κτίριο, χωρίς κανείς να γνωρίζει ότι βρίσκεται στην Ελλάδα.

Ο Σταύρος δεν είναι ο μοναδικός Νιάρχος που περιλαμβάνεται στους 100 κορυφαίους εργένηδες ανά την Υφήλιο. Στο νούμερο 48 της κατάταξης βρίσκεται ο αδελφός του, ο 24χρονος Τεό. Πρόκειται μάλιστα για έναν επαγγελματία σέρφερ.

Ο Φίλιππος Νιάρχος πάντως αποφεύγει τους φωτογράφους, (διαθέσιμες υπάρχουν από όταν επισκέφθηκε τον Κώστα Καραμανλή στο Μέγαρο Μαξίμου για το ίδρυμα) δεν μιλάει σε δημοσιογράφους και δεν δίνει συνεντεύξεις, ενώ δείγμα της μυστικοπάθειας είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει ποιες ήταν οι δύο πρώτες γυναίκες του. Όλοι ξέρουν μόνο για την τρίτη σύζυγο, τη Βικτόρια – Χριστίνα Γκίνες, που του χάρισε τέσσερα παιδιά, τον Σταύρο, την Ευγενία, τον Θεόδωρο και την Ηλέκτρα.

Ο εφοπλιστής με το βαρύγδουπο όνομα κατοικεί στο Παρίσι και στο Λονδίνο και περνάει υπό άκρα μυστικότητα το χρόνο του στην Ελλάδα, κυρίως τα καλοκαίρια.

Η αμύθητη κληρονομιά του Σταύρου Νιάρχου

O Φίλιππος Νιάρχος είναι ο μεγαλύτερος γιος του αείμνηστου Σταύρου Νιάρχου, ο οποίος πέθανε το 1996. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εφοπλιστές του κόσμου και επί δεκαετίες έδινε τη δική του… επιχειρηματική μάχη με τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Ο Φίλιππος είναι ο πρωτότοκος γιος του Σταύρου Νιάρχου και έχει κληρονομήσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας και τη μεγάλη συλλογή έργων τέχνης του πατέρα του.

Η συλλογή αυτή αγοράστηκε το 1957 έναντι 3 εκατ. δολαρίων από τον ηθοποιό Εντουαρντ Ρόμπινσον, ο οποίος χρειαζόταν χρήματα για να πληρώσει το διαζύγιό του. Η συλλογή έργων τέχνης της οικογένειας Νιάρχου περιλαμβάνει μερικά από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια του κόσμου. Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή έργων του Van Gogh, η οποία, μάλιστα, περιλαμβάνει και το έργο «Self Portrait With Bandaged Ear» με τον αυτοτραυματισμό του Van Gogh, η αξία του οποίου εκτιμάται στα 100 εκατ. δολάρια.

Η συλλογή, περιλαμβάνει, επίσης, ένα από τα πιο εμβληματικά έργα του Πικάσο, το «Yo Picasso» το οποίο απέκτησε το 1989 έναντι 47,9 εκατ. δολαρίων σε δημοπρασία των Sotheby’s. Ο ίδιος ο Φίλιππος Νιάρχος κατάφερε να επεκτείνει τη συλλογή προσθέτοντας σε αυτή κάποια από τα πιο σπουδαία μεταπολεμικά έργα τέχνης, όπως κάποια του Andy Warhol, όπως το «Green Car Crash», το οποίο απέκτησε πριν από μερικά χρόνια αντί 71,7 εκατ. δολαρίων, αλλά και έργα του «Maurizio Cattelan», σημειώνει χαρακτηριστικά το Forbes παρουσιάζοντας το πορτραίτο του.

Μετά τον θάνατο του Σταύρου Νιάρχου, τον Απρίλιο του 1996, έτος-ορόσημο ήταν και το 2010, οπότε και, σύμφωνα με τη διαθήκη, η ελεύθερη διοίκηση και η διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων δίνουν τη σκυτάλη της αυτοκρατορίας, κατά κύριο λόγο, στα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, τον Φίλιππο και τον Σπύρο.

Σύμφωνα με όσες πληροφορίες είδαν τότε το φως της δημοσιότητας, η περιουσία περιελάμβανε τάνκερ, θαλαμηγούς, πύργους στο εξωτερικό, αμύθητης αξίας συλλογή έργων τέχνης, πολύτιμους λίθους, 40 τόνους χρυσό, μετοχές, αλλά και ατελείωτο ρευστό σε 87 τράπεζες.

Η Σπετσοπούλα και οι διακοπές στην Ελλάδα

Ο κ. Νιάρχος που μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Παρισιού, Λονδίνου, Ηνωμένων Πολιτειών και Ελβετίας, περνάει τα καλοκαίρια του στη Σπετσοπούλα, το νησί που αγόρασε ο πατέρας του.

Μάλιστα ο Φίλιππος και ο αδερφός του Σπύρος, σε όλη τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας περνούσαν τις διακοπές τους εκεί.

Στη θρυλική Σπετσοπούλα, η Ευγενία Λιβανού, η μητέρα του Φίλιππου, στα 44 χρόνια της, άφηνε την τελευταία πνοή της στις 3 Μαΐου 1970. Ένας θάνατος που τυλίχθηκε εξαρχής σε ένα πέπλο μυστηρίου.

Η είδηση του θανάτου της μητέρας όπως είναι φυσικό συγκλόνισε όλα τα αδέρφια και μεγάλωσαν απότομα. Ο Φίλιππος σπούδασε και αμέσως μετά πήρε το δρόμο του πατέρα του στις επιχειρήσεις.

Όσο βέβαια ήταν νεαρός θα περάσει από τα πιο σημαντικά πάρτι της εποχής του, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη και στο Μονακό και βέβαια από το θρυλικό Studio 54. Γοητεύει μοντέλα και καλλονές της εποχής και περιτριγυρίζεται από την καλή κοινωνία και γαλαζοαίματους.

Βήματα που φαίνεται να ακολουθεί ο γιος του Φίλιππου, ο Σταύρος. Ο νεαρός έχει τη φήμη του γόη και καίει τις καρδιές των μοντέλων και όχι μόνο…

Κατέχει τον τίτλο του play boy και όπως έχουν γράψει αμερικανικές εφημερίδες η Πάρις Χίλτον, η Κέιτ Ολσεν και πολλές ακόμη έχουν περάσει από τη ζωή του.

Η φιλία με τον Αμπράμοβιτς

Το παλάτι που κάποτε ανήκε στον Αριστοτέλη Ωνάση και τον Σταύρο Νιάρχο ανήκει πια στον Ρόμαν Αμπράμοβιτς.

Το Chateau de la Croe στη Νότια Γαλλία έχει ιστορία. Μεγάλη. Χτίστηκε το 1927 από τον άνθρωπο που σχεδίασε την Όπερα του Παρισιού Charles Garnet.

Πρώτοι ιδιοκτήτες του κάστρου ήταν ο δούκας και η δούκισσα του Γουίνδσορ, η οποία ανακαίνισε τον πύργο τον Μάιο του 1938. Το 1950 ο Αριστοτέλης Ωνάσης μαγεύτηκε από την ομορφιά του και το αγόρασε, όμως το πούλησε επτά χρόνια αργότερα, το 1957. Αμέσως μετά το αγόρασε ο «αιώνιος» αντίπαλος του Ωνάση, επίσης εφοπλιστής και μπατζανάκης του, Σταύρος Νιάρχος, που το έκανε δώρο στη γυναίκα του Ευγενία Λιβανού, αδερφή της Τίνας Λιβανού.

To deal των 40 εκατ. ευρώ όπως λέγεται για την αγορά του Chateau De La Croe έφερε πολύ κοντά τον ρώσο μεγιστάνα με τους γιους του έλληνα εφοπλιστή.

Εδώ και αρκετά χρόνια ο Αμπράμοβιτς επισκέπτεται τη Σπετσοπούλα τα καλοκαίρια για να απολαύσει την παρέα των Νιάρχων.

Πηγή: newsbeast

Ο μυστηριώδης θάνατος των 3 αδελφών, οι οποίες έγιναν θρύλος, με την παράσταση που ακύρωνε τους νόμους της φύσης. (βίντεο)

διάφορα

Stathis

-

19 Νοεμβρίου 2014 14:41

0

Ο μυστηριώδης θάνατος των 3 αδελφών, οι οποίες έγιναν θρύλος, με την παράσταση που ακύρωνε τους νόμους της φύσης. (βίντεο)

Το 1944 κυκλοφόρησε η ταινία «Ρυθμοί του Μπρόντγουεϊ». Έτσι γνώρισε ο κόσμος τις αδερφές Ρος.

Ήταν οι Μπέτσι Αν, Βέντα Βικτόρια και Ντίξι Τζουλ. Τρεις αδερφές από το Τέξας, που φαινομενικά δεν είχαν σκελετό. Τουλάχιστον, αυτή την εντύπωση έδιναν, σε όποιον παρακολουθούσε τις απίστευτες ακροβατικές τους ικανότητες.

Η ολιγόλεπτη παράσταση που δίνουν στην ταινία, είναι αδύνατον να μην εντυπωσιάσει. Οι κινήσεις που εκτελούν, απαιτούν, εκτός από ευλυγισία, και μεγάλη σωματική δύναμη. Τα καλλιτεχνικά ονόματα των αδερφών Ρος ήταν Άγκι, Μάγκι και Ελμίρα.

Εμφανίστηκαν ξαφνικά στη «σόου μπιζ» το 1944 και εξαφανίστηκαν το ίδιο απότομα.

Κάποια στιγμή ηχογράφησαν το τραγούδι «Five Minutes More», που αργότερα τραγούδησε κι ο Φρανκ Σινάτρα. Η τελευταία δημόσια εμφάνιση των αδερφών ήταν στο Λονδίνο, στις παραστάσεις του «Πικαντίλι Χέιραϊντ», που κράτησαν για δύο χρόνια, από το 1946 μέχρι το 1948. Αυτό ήταν και το τέλος της καριέρας τους.

Η Μπέτσι Αν, ή αλλιώς Άγκι, γεννήθηκε το 1926 και ήταν η μεγαλύτερη απ’ τις τρεις αδερφές. Παντρεύτηκε τον χορευτή Ρόμπερτ Χαϊτάουερ το 1947, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο. Ο Χαϊτάουερ ήταν αλκοολικός και σχιζοφρενής. Κάποια στιγμή ξυλοκόπησε τη γυναίκα του τόσο άσχημα, που η Μπέτσι Αν κόντεψε να πεθάνει.

Η Βέντα Βικτόρια, ή αλλιώς Μάγκι, γεννήθηκε το 1927. Παντρεύτηκε τον Άγγλο καλλιτέχνη Ντίκι Χέντερσον το 1948 και απέκτησαν δύο παιδιά.

Η Βέντα Βικτόρια πέθανε το 1963 σε ηλικία 35 ετών, από άγνωστα αίτια. Την ίδια μέρα πέθανε κι η τρίτη και μικρότερη αδερφή, Ντίξι Τζουλ. Ήταν μόλις 33 ετών.

Δεν ξέρουμε τίποτα για τον τρόπο θανάτου των δύο αδερφών, ούτε για την καριέρα της Μπέτσι Αν. Οι τρεις αδερφές Ρος έχουν χαρακτηριστεί ως το «μυστήριο του ίντερνετ», γιατί κανείς δε γνωρίζει περαιτέρω πληροφορίες για αυτές.

Απολαύστε το απόσπασμα από την ταινία, που έκανε διάσημες της αδερφές Ρος. Θα μείνετε άναυδοι….

Πηγή

Ο Μύρτος της Κεφαλονιάς είναι η ωραιότερη παραλία στην Ελλάδα!

διάφορα

Stathis

-

1 Φεβρουαρίου 2015 16:32

0

Ο Μύρτος της Κεφαλονιάς είναι η ωραιότερη παραλία στην Ελλάδα!

Αυτό είναι το top 5 των καλύτερων ελληνικών παραλιών – Η Κεφαλονιά, το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου, είναι στην κορυφή με την μαγευτική παραλία Μύρτος

Η Ελλάδα έχει πανέμορφες παραλίες με καθαρά και γαλάζια νερά, με απέραντες αμμουδιές και μοναδικά τοπία. Ποιες όμως είναι οι ωραιότερες παραλίες της χώρας; Η αμερικανική ιστοσελίδα Huffington Post μας απαντά και παρουσιάζει με εντυπωσιακές φωτογραφίες τις πέντε καλύτερες ελληνικές παραλίες.

1. Τα σκήπτρα κατέχει ο Μύρτος της Κεφαλονιάς, το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου. Ο επισκέπτης φθάνει στον Μύρτο, στην βόρεια πλευρά του νησιού, μετά από οδήγηση περίπου τριών τετάρτων από την πρωτεύουσα Αργοστόλι, για να βρεθεί σε μια παραλία ατελείωτη, με μικρά άσπρα βότσαλα. Η θέα πάνω από τον Μύρτο απλά αφήνει τον επισκέπτη άναυδο, αφού το εντυπωσιακό τοπίο αποζημιώνει ακόμα και τον πιο δύσκολο τουρίστα!

2. Παραλία Σαρακήνικο στη Μήλο. Είναι η παραλία του Αιγαίου πελάγους που έχει φωτογραφηθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη! Τα άσπρα της βράχια, που διαβρώνει ο χρόνος στο πέρασμά του, κάνουν μια υπέροχη αντίθεση με τα γαλανά νερά της.

3. Παραλία Βουτούμι στους Αντίπαξους. Εδώ μιλάμε για πραγματική απόδραση. Ένα θαλάσσιο ταξί θα κάνει μόνο 15 λεπτά να σας μεταφέρει από τους Παξούς σε αυτή την παραλία με τα λευκά βότσαλα και όποιος επιθυμεί μπορεί να συνδυάσει το μπάνιο του με φαγητό στις ψαροταβέρνες του νησιού.

4. Παραλία Ναυάγιο στην Ζάκυνθο. Στην παραλία φτάνει κανείς μόνο από την θάλασσα, αλλά αξίζει τον κόπο! Τα φωτεινά, γαλανά νερά στο Ναυάγιο, η άσπρη άμμος και τα μεγαλοπρεπή βράχια, συναγωνίζονται για το ποιος θα «αιχμαλωτίσει» με την ομορφιά του τους επισκέπτες. Η παραλία ονομάστηκε Ναυάγιο, επειδή σε αυτή το 1983 ναυάγησε το πλοίο «Παναγιώτης», που μετέφερε λαθραία τσιγάρα.

5. Κόκκινη παραλία στη Σαντορίνη. Μια παραλία με εντυπωσιακή κατακόκκινη άμμο. Το καλοκαίρι γεμίζει τουρίστες και οι καταδύσεις επιβάλλονται, αφού ο βυθός της παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, σύμφωνα με τις σχετικές αξιολογήσεις και κριτικές.

via

Ο Μύθος του Σπηλαίου από τον Πλάτωνα που θα σας ανοίξει το μυαλό

μυθολογία

Stathis

-

2 Σεπτεμβρίου 2015 01:09

0

Ο Μύθος του Σπηλαίου από τον Πλάτωνα που θα σας ανοίξει το μυαλό

Ο μύθος του σπηλαίου παρουσιάζει τη σχέση των ανθρώπων προς τις βαθμίδες του πραγματικού κόσμου, σε συνάρτηση με τον βαθμό γνώσης που αυτοί κατέχουν.

Η κλιμάκωση τοποθετεί τη γνώση των δεσμωτών στο επίπεδο της εικασίας και της πίστεως, ενώ αυτοί που ανεβαίνουν στον επάνω κόσμο ανέρχονται στην γνωστική κατηγορία της διάνοιας, έχοντας τη δύναμη ν’ αντικρίσουν μόνο τα απεικάσματα των αντικειμένων.

Όσοι είναι οπλισμένοι με τη δύναμη της διαλεκτικής ατενίζουν τα ίδια πράγματα, συλλαμβάνοντας την υπόστασή τους. Αυτοί που μπορούν να δουν τον ίδιο ήλιο, είναι εκείνοι που μπορούν ν’ ατενίσουν την πηγή του Αγαθού, βρίσκονται, δηλαδή, στη γνωστική σφαίρα της νοήσεως.

Παρατηρείται πως η συνάντηση των ατομικών συνειδήσεων με τον κόσμος και η διαπίστωση της διαφοράς των δύο μεγεθών, είναι ανάλογη με τη διαπίστωση της διαφοράς των μερών της ίδιας συνείδησης, έτσι ώστε οι δεσμώτες του σπηλαίου να συμβολίζουν το κρυφό και ανεξερεύνητο κομμάτι του ανθρώπου, το οποίο θα πραγματοποιήσει τη σύζευξη το με το γνωστό μέρος μέσο της διαλεκτικής.

Από την «Πολιτεία του Πλάτωνα» Εκδόσεις Κάκτος

Ο μύθος είναι μια πολλαπλή αλληγορία. Μέσω αυτού ο Πλάτωνας αναπτύσσει τον δικό του κόσμο ιδεών. Αφενός, παραθέτοντας τα στοιχεία (βαθμίδες) που μπορούν να καταρτίσουν ένα δημοκρατικό κράτος, αφετέρου μέμφεται τη ζωή μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες όπου ο άνθρωπος οχυρώνεται σε ένα προσωπικό σύμπαν (το προσωπικό σύμπαν είναι η σπηλιά) με τους νόμους, τη θρησκεία και τους κανόνες αδιαφορώντας για την ευρύτητα του πνεύματος που υπάρχει έξω από αυτές τις συνθήκες (η ευρύτητα του πνεύματος είναι ο ήλιος που υπάρχει έξω από την σπηλιά και οι εντός της σπηλιάς φοβούνται να αντικρίσουν γιατί τα μάτια τους συνήθισαν στο σκοτάδι και άμα δουν το δυνατό φως του ήλιου –της αλήθειας- θα τυφλωθούν. Μάλλον φοβούνται ότι θα τυφλωθούν γιατί τυφλοί είναι μέσα. Είναι ο ίδιος φόβος που καλλιεργούν οι ιθύνοντες προς τους υποτακτικούς)

Δεσμώτες είναι οι ακαλλιέργητοι, απαίδευτοι, (όχι αμόρφωτοι όπως υποστηρίζουν πολλοί, ή αμόρφωτοι με την έννοια αυτών που έχουν μόνο τη μόρφωσητου επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος, χωρίς να έχουν κάνει τις προσωπικές αναζητήσεις) που έχουν αλυσοδεθεί από την παιδική τους ηλικία και βλέπουν μόνο το βάθος της σπηλιάς, τίποτε άλλο.

Γνωρίζουν μόνο την γνώση που τους έχουν υποβάλει.

Υπάρχουν και οι απελεύθεροι, ή οι φιλόσοφοι που μπορούν να δουν το φως και την έξοδο. Έχουν όμως να επιλέξουν για το αν θα οδηγήσουν τους συνανθρώπους τους στην αφύπνιση και έξω από την σπηλιά, ή θα χρησιμοποιούσουν την αδυναμία τους στην όρασητους για να τους εκμεταλλευτούν και να γίνουν ισχυροί.

Με το φως της σπηλιάς βλέπουν τις σκιές πάνω στα τοιχώματα και νομίζουν πως είναι τα ίδια τα πράγματα και όχι οι σκιές τους. Αλλά μπορεί να είναι και τα πάθη παραμορφωμένα, έτσι όπως παραμορφώνουν και τη ζωή.

Ο Πλάτωνας γράφοντας αυτό το μεγαλειώδες αλληγορικό έργο που είναι ενταγμένο στην «Πολιτεία» ως το έβδομο βιβλίο της, ακτινογραφεί την κοινωνία και τον άνθρωπο, τη φύση και τους νόμους. Στους αιώνες που πέρασαν από τότε που γράφτηκε δοθήκαν δεκάδες ερμηνείες, αλλά αυτό που μένει κοινό σε όλους είναι το καταναγκαστικό σκοτάδι που επιβάλουν στους ανθρώπους από την ώρα που γεννιούνται ενταγμένοι σε μια κοινωνία που έχει ως δεδομένο την σκλαβιά και την υπηρέτηση των ανωτέρων οι οποίοι προκύπτουν από μια ιεραρχία που ατσαλώνει το επίσημο κράτος με νόμους, καθαγιάζει η θρησκεία και επιβάλει ο φόβος και με τους δύο.

Δείτε το βίντεο

Ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε μέσα του θυμό.

διδακτικές ιστορίες

Stathis

-

29 Δεκεμβρίου 2016 02:57

0

Ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε μέσα του θυμό.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο. Το ψαράκι αυτό ζούσε σε μια θάλασσα μακρινή, λίγο μικρή μεν, αλλά γεμάτη ψάρια, πολλά άλλα ψάρια. Πρέπει ακόμα να σας πω ότι αυτό το ψαράκι έμενε με τους γονείς του. Κι ότι ο ψαρομπαμπάς του και η ψαρομαμά του ήταν πολύ αυστηροί μαζί του.

Δεν ξέρουμε γιατί, αλλά το εμπόδιζαν να κάνει ένα σωρό πράγματα*. Του καταλόγιζαν ότι κολυμπούσε, ότι έπαιζε, ότι έκανε θόρυβο με το στόμα του, με δυο λόγια, το ψαράκι αυτό είχε πάντα την αίσθηση ότι δεν έκανε ποτέ αυτό που έπρεπε. Συχνά αναρωτιόταν εάν οι γονείς του ήταν οι αληθινοί γονείς του, τόσο αυστηροί φαίνονταν. Αλλά πρώτα απ΄όλα τους φοβόταν πολύ, κυρίως τον μπαμπά του, τη μαμά του λιγότερο, αλλά τη φοβόταν λίγο κι αυτή. Αυτό το φόβο τον έκρυβε πολύ βαθιά μέσα του, ποτέ, ποτέ δεν θα τον ομολογούσε σε κανέναν. Σε ποιον να μιλήσει άλλωστε; Τα άλλα ψάρια δεν έδειχναν να φοβούνται.

Έτσι κάθε πρωί, αυτό το ψαράκι που το έλεγαν Μάτεο, όταν έφτανε στο σχολείο των ψαριών, ξέρετε τι έκανε; Ε, λοιπόν, έδινε μια και κολυμπούσε προς τα άλλα ψάρια που βρίσκονταν στην αυλή του σχολείου και τα δάγκωνε. Ναι, τα δάγκωνε με το ψαρόστομά του, έτσι, χρατς, χρατς! Τα χτύπαγε κιόλας με τα πτερύγια του, με την ουρά του. Τους έριχνε νερό στα μάτια για να κλαίνε. Ναι, ναι τα ψάρια κλαίνε. Δεν το βλέπουμε γιατί τα δάκρυά τους ανακατεύονται με το νερό της θάλασσας, αλλά τα ψάρια όντως κλαίνε.

Προφανώς, όλοι, όλα τα ψάρια, έμεναν κάθε φορά έκπληκτοι βλέποντας το Μάτεο το ψαράκι να δαγκώνει και να χτυπάει έτσι. Τα άλλα ψαράκια τον φοβόντουσαν. Έτσι ήταν! Αφού αυτό φοβόταν τον μπαμπά του και λίγο τη μαμά του, ήταν πολύ λυπημένο. Αν ξέρατε πόσο λυπητερή είναι η λύπη ενός μικρού παιδιού ψαριού! Είναι τόσο λυπητερή, που καμιά φορά κάνει το νερό της θάλασσας γκρίζο, μπορεί και μαύρο.

Καμιά φορά βλέπουμε τη θάλασσα έτσι μαύρη, καθόλου γαλάζια, ούτε πράσινη, ούτε ευτυχισμένη, μαύρο κατράμι. Ε λοιπόν, σας το λέω, είναι εξαιτίας της λύπης των μικρών παιδιών ψαριών!

Κάποια μέρα, η δασκάλα του σχολείου των ψαριών πλησίασε το Μάτεο και του είπε:

– Σ’ έχω δει να χτυπάς τα άλλα ψαράκια. Τις περισσότερες μάλιστα φορές σ’ εμπόδισα να το κάνεις. Εγώ δε θέλω να σε φοβούνται τα άλλα ψαράκια. Πρόσεξα καλά ότι συχνά έχεις πολύ θυμό μέσα σου. Είναι μέρες που γίνεσαι κατακόκκινος από το θυμό σου. Χτες το βράδυ, πριν πάω για ύπνο, σε σκέφτηκα, και προβληματίστηκα πολύ, και μετά μου ήρθε μια ιδέα! Σου έφερα ένα κουτί για να βάζεις το θυμό σου. Είναι ένα κουτί όπου μπορούν να αφήνουν το θυμό τους τα ψαράκια. Το πρωί όταν έρχεσαι, μπορείς να βάζεις το θυμό σου στο κουτί, και το βράδυ, αν θέλεις, θα σου τον επιστρέφω, για να γυρνάς στο σπίτι. Αν πάλι το επιθυμείς, ο θυμός σου μπορεί τη νύχτα να κοιμάται εδώ, στο σχολείο. Έτσι, το επόμενο πρωί θα είναι ξεκούραστος…

Ο Μάτεο, το ψαράκι, έμεινε να κοιτάει έκπληκτο τη δασκάλα των ψαριών. Δεν ήξερε ότι υπήρχαν θυμοκούτια, φοβοκούτια, λυποκούτια, όπου μπορείς να βάζεις τους θυμούς, τις λύπες ή τους φόβους σου.

Εκείνο το πρωί δεν είπε τίποτα, αλλά την άλλη μέρα έφτασε μ’ ένα πολύ μικρό κοχυλάκι, που είχε βρει στο δρόμο για το σχολείο, στο βυθό της θάλασσας.

Είπε στη δασκάλα του σχολείου των ψαριών:

-Κυρία, θα ήθελα να βάλω τη σημερινή πρωινή μου λύπη στο κουτί του θυμού…

Η δασκάλα πήρε το κοχυλάκι, το κοίταξε πολλή ώρα και είδε ότι έκρυβε μέσα του μεγάλη λύπη όντως. Κατάλαβε ότι οι θυμοί είναι λύπες που δεν μπορούν να εκφραστούν αλλιώς. Έβαλε το κοχυλάκι στο κουτί του θυμού, όπως της είχες ζητήσει ο Μάτεο, το ψαράκι. Νομίζω μάλιστα ότι τον φίλησε, αλλά δεν είμαι και σίγουρος, γιατί δεν ξέρω πως φιλιούνται τα ψάρια!

Η συνέχεια της ιστορίας; Ε, λοιπόν, δεν την ξέρω ακόμα.

Η δασκάλα του σχολείου των ψαριών μου είπε ότι θα μου την έλεγε κάποια μέρα.

Έκτοτε έμαθα ότι και άλλες δασκάλες, στα σχολεία των ψαριών, είχαν υιοθετήσει τη συνήθεια να προτείνουν κουτιά για να βάζει κανείς τα οδυνηρά αισθήματα. Έτσι ώστε τα ψαράκι να μην παραμένουν φορτωμένα, φορτισμένα ή μολυσμένα από αρνητικές σκέψεις ολόκληρη τη μέρα. Κάτι μου λέει ότι αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει και με τα μικρά των ανθρώπων.

Έτσι τελειώνει προς το παρόν ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε τόσο θυμό μέσα του… που θα μπορούσε να καταπιεί ολόκληρη τη θάλασσα.

* Μπορεί να φοβόνταν μη χτυπήσει ή μη χαθεί! Ποτέ δεν το είπαν γιατί οι ψαρογονείς δεν μιλάνε πολύ για τον εαυτό τους. Δεν έχετε ακούσει που λένε: «Σιγή ιχθύος»!

[therapeutikoergastiri]

Ο μύθος του δολοφόνου Πίτμπουλ: Αυτή είναι η αλήθεια για την πιο παρεξηγημένη ράτσα σκύλων

διάφορα

Stathis

-

6 Δεκεμβρίου 2025 11:09

0

Ο μύθος του δολοφόνου Πίτμπουλ: Αυτή είναι η αλήθεια για την πιο παρεξηγημένη ράτσα σκύλων

Επίθεση Πίτμπουλ σε παιδί», «Σκύλος – δολοφόνος κατασπάραξε το αφεντικό του», «Συνελήφθη ο ιδιοκτήτης του επιθετικού Πίτμπουλ…», είναι μόλις μερικοί από τους τίτλους που έχουν φιγουράρει κατά καιρούς σε τίτλους ειδήσεων και εφημερίδων.

Τα Πίτμπουλ έχουν μείνει στη συνείδηση του κόσμου ως «τα πιο επιθετικά σκυλιά», ενώ αν τολμήσεις να εκφράσεις την επιθυμία σου να αποκτήσεις τετράποδο της συγκεκριμένης ράτσας είναι αναπόφευκτο το να βρεθεί κάποιος να σου αραδιάσει ένα κάρο περιπτώσεις από Πίτμπουλ που κατασπάραξαν τους ιδιοκτήτες τους.

γράφει η Όλγα Παρθενέα-Γεωργάτσου

Μόνο που -δυστυχώς- υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη παρανόηση που έγκειται στον συνδυασμό δύο εξαιρετικά λανθασμένων αντιλήψεων σχετικά με τη συγκεκριμένη ράτσα: Πρώτον, κανένας -κανένας όμως- σκύλος δεν έχει την επιθετικότητα στα γονίδιά του και δεύτερον, δεν ανήκουν όλοι οι μυώδεις σκύλοι στη ράτσα που είναι ευρέως γνωστή ως «Πίτμπουλ».

Από αυτό το τελευταίο αξίζει να ξεκινήσουμε.

Πού σταματά η αλήθεια και πού αρχίζει η εμμονή κατά των σκύλων της συγκεκριμένης ράτσας;

Ποιοι «μύθοι» εντάσσουν τα Πίτμπουλ στην κατηγορία με τα πιο αιμοβόρα σκυλιά και πώς η διαστρέβλωση των γεγονότων έχει καταφέρει να καταστρέψει τη φήμη των τετράποδων που -για όσους γνωρίζουν- φημίζονται για την τρυφερότητα και τον ανθρωποκεντρισμό τους;

«Τα Πίτμπουλ βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των επιθέσεων σε ανθρώπους»

Εξαρτάται από το τι θεωρεί ο καθένας «Πίτμπουλ». Επίσημα, μόλις δύο φυλές ανήκουν στην κατηγορία των Πίτμπουλ και αυτές δεν είναι άλλες από το Αμερικανικό Πίτμπουλ Τεριέ και το Αμερικανικό Σταφορντσάιρ Τεριέ.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές «συγγενικές» φυλές τους μοιάζουν εμφανισιακά, δεν ανήκουν ωστόσο στη συγκεκριμένη ράτσα.

Όταν λοιπόν για όλους τους μυώδεις, δυνατούς σκύλους με πλατύ, μεγάλο κεφάλι χρησιμοποιείται λανθασμένα ο όρος «Πίτμπουλ» πώς θα μπορούσε να μην αυξηθεί το ποσοστό της συγκεκριμένης ράτσας στις όποιες επιθέσεις;

Πρόκειται για εξαιρετικά μυώδη ζώα τα οποία αρχικά δημιουργήθηκαν από γονίδια Τεριέ και Μπουλντόγκ για καθαρά εμπορικούς σκοπούς, καταδικασμένα να γνωρίσουν τους πιο ακατάλληλους ιδιοκτήτες. Εκείνους που θα τα χρησιμοποιούσαν ως «όπλα μάχης» με απώτερο σκοπό το κέρδος.

Τα ζώα αυτά δεν αναπαράχθηκαν ως σκύλοι συντροφιάς, παρά μόνο ως τετράποδα που μόνο τους σκοπό θα είχαν την κυριαρχία και την επίδειξη δύναμης. Σα να λέμε, μια άρρωστη έμπνευση που θα σάρωνε στις κυνομαχίες…

Εδώ, όμως, κρίνεται απαραίτητη μια διευκρίνιση: Στα εργαστήρια «πλάστηκε» το κορμί των σκύλων αυτών. Δεν διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας τους.

Τη δύναμη του σκύλου αυτού δεν είναι δυνατόν να την ελέγξουμε. Ο καλός ή ο κακός τους χαρακτήρας, από την άλλη, φέρει τη δική μας υπογραφή.

«Δεν είναι σκυλιά εμπιστοσύνης»

Εσύ θα εμπιστευόσουν κάποιον που θα σου έκοβε τα αυτιά, τα άκρα και που θα σε χτυπούσε μέχρι να γίνεις «όσο επιθετικός πρέπει να είσαι»; Μάλλον όχι.

Μέχρι σήμερα, κυκλοφορούν ανάμεσά μας άνθρωποι που δηλώνουν λάτρεις της ράτσας αυτής μόνο και μόνο επειδή θεωρούν τη μυϊκή δύναμη των ζώων σημάδι δικής τους υπεροχής. Έχεις Πίτμπουλ; Είσαι αυτό το… κάτι παραπάνω.

Πολλά από τα σκυλιά που έπεσαν στα χέρια τέτοιων ιδιοκτητών είχαν την τύχη να διασωθούν. Δεν περίμενες, όμως, να ξεχάσουν την κακοποίηση που υπέστησαν, σωστά; Άλλα, πάλι, δεν πρόλαβαν…

Στην πρώτη περίπτωση, συναντάμε σκύλους φοβικούς, άλλοτε επιθετικούς -γιατί έτσι έμαθαν να είναι-, οι οποίοι όμως με τη σωστή εκπαίδευση και την πολλή προσοχή και αγάπη μπορούν να αφήσουν πίσω τους τις κακές ημέρες.

Δυστυχώς, ο φόβος δεν θα φύγει ποτέ, αφού ακόμα και μία απότομη κίνησή μας μπορεί να τα τρομάξει και να τα οδηγήσει ενστικτωδώς στο να επιτεθούν.

Κάτι που θα κάνει κάθε σκύλος ανεξαρτήτως ράτσας. Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι τα Πίτμπουλ έχουν τη μυική δύναμη να κερδίσουν τη «μάχη» με έναν άνθρωπο. Κάτι που δε συμβαίνει με σκύλους ράτσας Κανίς ή Μαλτέζ.

«Το σαγόνι που ‘κλειδώνει’»

Ακόμα μία ανυπόστατη φήμη αφορά αφορά στα… δολοφονικά σαγόνια του Πίτμπουλ. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η ανατομία του σαγονιού του σε τίποτα δεν διαφέρει από αυτή ενός άλλου σκύλου. Το στόμα τους, είναι απλά ελαφρώς πιο μεγάλο.

Ούτε «κλειδώνει», ούτε επιβάλλεται να σπάσει προκειμένου να ελευθερωθεί το θύμα. Η πιο διαδεδομένη φήμη θέλει τη μοναδική πιθανότητα να γλιτώσει κανείς από το δάγκωμα Πίτμπουλ να βρίσκεται στο σπάσιμο του σαγονιού του ζώου. Φυσικά και κάτι τέτοιο δεν ισχύει σύμφωνα με τους επιστήμονες.

«Χάνουν το μυαλό τους και επιτίθενται»

Η φήμη αυτή κυνηγά κυρίως τα Ντόπερμαν, ωστόσο ούτε αυτή επιβεβαιώνεται επιστημονικά.

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ακούσει την άποψη που θέλει το μυαλό των συγκεκριμένων σκύλων να μεγαλώνει μέσα σε ένα κρανίο που δεν αναπτύσσεται, με αποτέλεσμα ο σκύλος να τρελαίνεται.

Ευτυχώς, κάτι τέτοιο μένει στα λόγια και κανένας γιατρός δεν έχει ποτέ βάλει την υπογραφή του σε τέτοιου είδους θεωρία.

Πίτμπουλ, τα πιο κακοποιημένα ζώα

Πηγαίνοντας σε ένα καταφύγιο ζώων, θα παρατηρήσεις ότι δεκάδες σκύλοι ράτσας Πίτμπουλ έχουν διασωθεί και περιμένουν υπομονετικά τον νέο τους ιδιοκτήτη. Τα σημάδια στο σώμα τους είναι ορατά, ενώ σπανίως θα δεις ζώο χωρίς ακρωτηριασμένα τα αυτιά και την ουρά του.

Δυστυχώς, οι πρώτοι που θα ενδιαφερθούν γι’ αυτά και θα ζητήσουν να τα πάρουν μαζί τους είναι άνθρωποι των οποίων οι σκοποί φαίνονται από χιλιόμετρα: Κυνομαχίες και εξοντωτική αναπαραγωγή.

Τα κέρδη από τα στοιχήματα των κυνομαχιών είναι τεράστια, ενώ το γεγονός πως ένα κουτάβι της ράτσας αυτής μπορεί να φτάσει στη μαύρη αγορά ακόμα και τα 600 ευρώ, καθιστά σαφές ότι τα κίνητρα για την υιοθεσία τους -αν μπορείς να το αποκαλέσεις έτσι- μόνο αγνά δεν είναι.

Από κακοποίηση σε κακοποίηση λοιπόν.

Ευτυχώς, τόσο οι υπεύθυνοι των καταφυγίων όσο και οι εθελοντές που περισυλλέγουν και περιθάλπουν αδέσποτα ζώα είναι πλέον πολύ υποψιασμένοι και προσέχουν ακόμα περισσότερο το πού θα δώσουν τους σκύλους αυτούς.

Πώς πραγματικά είναι ένα ευτυχισμένο Πίτμπουλ;

Η χαρά και ο ενθουσιασμός του Πίτμπουλ δεν μπορούν να κρυφτούν. Μια σβούρα στο κρεβάτι, ένα πήδημα στον καναπέ ή ένα τρέξιμο στο χωλ του σπιτιού σου είναι αρκετά για να… αφήσουν πίσω τους συντρίμμια.

Ο σίφουνας αυτός θα απαιτήσει όλη σου την προσοχή εντός και εκτός σπιτιού και θα σου δώσει όλη του την αγάπη.

Πρόκειται για ζώα εξαιρετικά συναισθηματικά, τρυφερά και ανθρωποκεντρικά που δεν συνηθίζουν ποτέ στη μοναξιά και την απομόνωση. Το Πίτμπουλ θα γίνει ο πιο πιστός σου φίλος και θα σε θεωρεί για πάντα «άνθρωπό του». Ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ράτσα.

Το θέμα είναι ένα, λοιπόν: Μπορείς να κάνεις ένα Πίτμπουλ ευτυχισμένο;

Να μην το εκμεταλλεύεσαι και να μην το κακομεταχειρίζεσαι; Αν ναι, ουδέποτε θα κάνει επίδειξη δύναμης, ούτε πρόκειται να σου επιτεθεί. Είναι δυνατό, μα όχι «αιμοβόρο». Επιθετικό το έκαναν, δεν γεννήθηκε.

Είναι στο χέρι σου.

Θέλεις ένα ζώο σε αυτή την κατάσταση…;

Ή το προτιμάς κάπως έτσι, στον καναπέ και το κρεβάτι σου;

Στο σημείο αυτό να σου γνωρίσω τη Μούρη. Πιτμπουλίνα game dox mix, μηνών δεκατεσσάρων.

Αγοράστηκε πιθανότατα με σκοπό τη διαδικασία της αναπαραγωγής, αλλά κατέληξε με συντριπτικό κάταγμα στο αριστερό της πίσω πόδι, εγκαταλελειμμένη σε κτηνιατρείο όταν ο «άνθρωπός της» αποφάσισε να την «τιμωρήσει». Τι να έκανε άραγε; Να του έφαγε κάποιο έπιπλο ή απλά να μην ήταν… υπάκουη;

«Πετάχτηκε από το παράθυρο ή την κλώτσησαν», είπε ο κτηνίατρος. Ήταν 6 μηνών. Σήμερα είναι στα καλύτερά της. Η βίδα στο πόδι της δεν την εμποδίζει ούτε να τρέχει, ούτε να πηδάει, ούτε να κάνει ζημιές.

Περπατάμε λίγο περίεργα αλλά… το λες και χαριτωμενιά.

Μια Μούρη κάπου περιμένει κι εσένα. Σε κάποιο καταφύγιο, κάποια αγγελία στο ίντερνετ ή ακόμα και στο πεζοδρόμιο της γειτονιάς σου.

Αν πάλι δεν βρήκες εκεί τη δική σου «Μούρη», η σελίδα στο Facebook και το σπίτι του κυρίου Γιώργου Μασούρη και των υπόλοιπων εθελοντών της γειτονιάς του, φιλοξενούν πολλές μουσούδες που αξίζει να γνωρίσεις.

Βρες τον νέο σου συγκάτοικο και κάνε χώρο στο κρεβάτι σου γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα αποδειχθεί ιδιαιτέρως απαιτητικός…

Πηγή: menshouse.gr

Ο μύθος του Αισώπου και η Mercedes AMG GT (βίντεο)

Stathis

-

28 Ιανουαρίου 2015 16:17

0

Ο μύθος του Αισώπου και η Mercedes AMG GT (βίντεο)

Το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο τελικός του πρωταθλήματος NFL, γνωστού ως Super Bowl. Κάθε χρόνο, οι μεγαλύτεροι διαφημιζόμενοι ετοιμάζουν σποτ ειδικά για την περίσταση, προκειμένου να δημιουργήσουν «θόρυβο» γύρω από τα προϊόντα τους. Ανάμεσά τους είναι και οι κατασκευαστές αυτοκινήτων.

To 49ο Super Bowl θα διεξαχθεί την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στο γήπεδο του Πανεπιστημίου Φοίνιξ, ανάμεσα στους New England Patriots και τους περσινούς πρωταθλητές Seattle Seahawks. Η Mercedes θα διαφημίσει το νέο της supercar, την AMG GT, χρησιμοποιώντας ως σενάριο το «Λαγό και τη Χελώνα» του Αισώπου.

Η τηλεθέαση του Super Bowl ξεπερνά κάθε χρόνο τα 100 εκατ., οπότε κρίνεται φυσιολογικό τα 30 sec διαφημιστικού χρόνου να κοστίζουν περίπου 4 εκατ. δολάρια. Οπότε για μία μόνο προβολή, η Mercedes Αμερικής θα καταβάλει 8 εκατ. δολάρια!

Δείτε το βίντεο:

Ο Μπρους Γουίλις επιστρέφει για ένα ακόμα «Πολύ σκληρός για να πεθάνει»

Plus

Stathis

-

28 Σεπτεμβρίου 2017 06:06

0

Ο Μπρους Γουίλις επιστρέφει για ένα ακόμα «Πολύ σκληρός για να πεθάνει»

Επιβεβαιώθηκε τελικά η φημολογία που έδινε και έπαιρνε στο Χόλιγουντ για τη μεγάλη επιστροφή του Μπρους Γουίλις στον ρόλο που τον καθιέρωσε ως ηθοποιό ταινιών δράσης.

«Die Hard: Year One» θα το λένε και θα είναι τόσο prequel όσο και sequel της σειράς, παρακολουθώντας τον John McClane σε νέα κωμικοτραγικά περιστατικά.

Ο Γουίλις θα παίξει έναν ρόλο κοντά στην ηλικία του, τη σημερινή εκδοχή του ήρωά του δηλαδή, πιάνοντάς τον από κει που τον άφησε το 2013 και το «A Good Day To Die Hard». Η νέα ταινία θα παρακολουθεί την ιστορία του McClane ως νεοφώτιστου αστυνομικού στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (ξεκινά από την Πρωτοχρονιά του 1979), αν και το υπόλοιπο φιλμ θα τοποθετείται στο σήμερα.

«Είμαι πραγματικά χαρούμενος που μου ζητούν να επιστρέψω και να κάνω άλλες εκδοχές και ενσαρκώσεις του “Die Hard”», είπε ο δημοφιλής ηθοποιός, παραδεχόμενος ωστόσο πως «το πρώτο [φιλμ] τα έχει πραγματικά όλα. Τα επόμενα προσπάθησαν απλώς να είναι τόσο καλά όσο εκείνη η ταινία».

Ο σκηνοθέτης Len Wiseman ομολόγησε πάντως πως θα είναι δύσκολη η μάχη να βρει κάποιον να παίξει τον νεαρό Γουίλις. Η τελευταία ταινία της σειράς, το «A Good Day to Die Hard», μάζεψε πάνω από 300 εκατ. δολάρια παγκοσμίως, ανοίγοντας προφανώς την όρεξη στους παραγωγούς…

Και κάτι ακόμα: ο Μπρους Γουίλις ήταν πολύ τυχερός που πήρε αρχικά τον ρόλο, καθώς πριν από αυτός δοκίμασαν και απέτυχαν από τον Σταλόνε και τον Σβαρτσενέγκερ μέχρι τον Μπαρτ Ρέινολντς και τον Ρίτσαρντ Γκιρ!

[nme] [nbst]