Τραγωδία για μια οικογένεια στο Αμύνταιο Φλώρινας, με το 5χρονο κοριτσάκι της οικογένειας να αφήνει την τελευταία του πνοή, στα χέρια των γονιών του, έχοντας πριν πέσει σε κώμα.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα eordaia.org, το άτυχο παιδάκι μετέφεραν οι ίδιοι οι γονείς του στο νοσοκομείο, όταν για ανεξήγητο λόγο μελάνιασε και λιποθύμησε, αφού πρώτα διαμαρτυρήθηκε για αδιαθεσία και τάση να κάνει εμετό. Δυστυχώς, όταν έφτασε στο νοσοκομείο και παρά τις προσπάθειες των γιατρών, το 5χρονο παιδάκι ήταν ήδη νεκρό.

Το περιστατικό συνέβη στο Βαρικό του δήμου Αμυνταίου Φλώρινας, λίγο μετά τις 9 το βράδυ. Όπως φαντάζει φυσιολογικό, οι γονείς του άτυχου κοριτσιού είναι σοκαρισμένοι, βλέποντας μέσα σε λίγα λεπτά να χάνεται η ζωή του παιδιού τους.

Το κοριτσάκι μεταφέρθηκε στο Μποδοσάκειο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ενώ η ιατροδικαστική εξέταση που έγινε στη συνέχεια έδειξε ότι ο θάνατος οφείλεται σε αλλεργικό σοκ μετά από λήψη αντιβιοτικού.

Όπως ανέφερε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του Μποδοσακείου, Δημήτρης Κυφωνίδης, το παιδί όταν έφτασε στο νοσοκομείο ήταν άσφυγμο και μελανιασμένο και είχε όλα τα χαρακτηριστικά του νεκρού. Οι προσπάθειες που κατέβαλαν οι γιατροί για να το επαναφέρουν στη ζωή με Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και ανάνηψη δεν απέδωσαν. Από την ιατροδικαστική εξέταση προέκυψε ότι ο θάνατος οφείλεται σε αλλεργικό σοκ μετά τη λήψη ενός αντιβιοτικού που χορηγείται συχνά και είναι αγαπητό στα παιδιά λόγω της ευχάριστης γεύσης φρούτου.

Σύμφωνα με τον κ. Κυφωνίδη χτες το πρωί το κοριτσάκι ανέβασε πυρετό και αφού το εξέτασε ιδιώτης γιατρός του χορήγησε αντιβιοτικό με την οδηγία να λαμβάνεται ανά δωδεκάωρο, στις 8 το πρωί και στις 8 το βράδυ. Μετά τη χορήγηση του αντιβιοτικού, στις 8 το βράδυ, το κοριτσάκι αισθάνθηκε κάψιμο στο λαιμό, ζήτησε νερό και αφού το ήπιε σωριάστηκε. Αμέσως μετά ο πατέρας, μαζί με τον πρόεδρο του χωριού, μετέφεραν με ιδιωτικό αυτοκίνητο το παιδί στο Μποδοσάκειο, αλλά ήταν ήδη νεκρό και οι προσπάθειες των γιατρών για να το επαναφέρουν δεν απέδωσαν.

Ο 16χρονος Παντελής από τη Φλώρινα έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο με μηχανή και η οικογένειά του πήρε τη γενναία απόφαση να προχωρήσει σε δωρεά οργάνων.

Στις 29/06 ο 16χρονος Παντελής από την Φλώρινα είχε ένα τροχαίο με τη μηχανή του πατέρα του και μεταφέρθηκε σε πολύ άσχημη κατάσταση στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, όπου και νοσηλεύτηκε για αρκετές μέρες.

Όμως, όταν διαπιστώθηκε από τους γιατρούς ο εγκεφαλικός θάνατος του παιδιού, ο πατέρας του σε συνεννόηση με τον μικρότερο γιο του, πήραν με μεγαλοψυχία τη γενναία απόφαση να προχωρήσουν σε δωρεά οργάνων.

Έτσι, η χειρουργική ομάδα του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης προχώρησε στην αφαίρεση των νεφρών και του ήπατος, ενώ η ομάδα του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου έκανε τη λήψη της καρδιάς του νεαρού.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι επεμβάσεις μεταμόσχευσης των νεφρών και της καρδιάς πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία, δίνοντας ζωή σε τρεις ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται στο στάδιο της ανάρρωσης.

Ο πατέρας του 16χρονου, Λάζαρος Τραγιανού, περιγράφοντας στο newsit.gr όλα όσα έγιναν και πως πήρε την απόφαση της δωρεάς οργάνων, συγκλονίζει.

«Το 2021 έχασα τη σύζυγο μου, τη μητέρα των παιδιών μου από λευχαιμία. Έχω δύο αγόρια. Ο ένας, ο 16χρονος, είναι ο Παντελής που χάθηκε και ο άλλος είναι 15 ετών. Ο Παντελής κάθε απόγευμα πήγαινε με το ποδήλατο στον τάφο της μητέρας του και άναβε κερί στη μνήμη της. Οδηγούσε μηχανάκια φίλων ή γνωστών κάπου κάπου το παιδί μου και εκείνη τη μέρα για πρώτη φορά είπε ας οδηγήσω το μηχανάκι το δικό μας, που μόλις είχα πάρει εγώ.

Ήθελε να πάει μέχρι το χωριό να ανάψει το κεράκι του όπως συνήθιζε. Έτσι το πήρε το μηχανάκι και πήγε και μετά σκέφτηκε να πάει στο χωριό να δει κάποιους φίλους του. Το κράνος το φορούσε. Συνάντησε έναν φίλο του 30 μέτρα πριν φτάσει στο χωριό και έβγαλε το κράνος για να του μιλήσει.

Μετά σκέφτηκε πως αφού σχεδόν είχε φτάσει δεν χρειαζόταν να το ξαναβάλει για τόσο μικρή απόσταση. Πηγαίνοντας να βρει λοιπόν τους φίλους του, γλίστρησε στο χώμα που είχε κάτω και έπεσε. Μάλιστα δεν έτρεχε με ταχύτητα.

Εκεί είχε ένα παγκάκι και ένα πεζούλι και χτύπησε το κεφάλι του εκεί. Δημιουργήθηκε αιμάτωμα από το χτύπημα και οι βλάβες ήταν πολύ σοβαρές. Το παιδί μου ήταν άτυχο. Και εκείνη η μέρα ήταν η καλύτερη του.

Ολόκληρη εκείνη τη μέρα ήταν πολύ πρόσχαρος, έδειχνε πολύ χαρούμενος και ευτυχισμένος. Μας αγκάλιαζε και μας φιλούσε όλους. Μάλιστα, την ίδια μέρα, στις 29 Ιουνίου, δύο χρόνια πριν, είχε φύγει από τη ζωή η μητέρα του. Ίδια ακριβώς ημερομηνία. Ήταν πολύ περίεργο, σαν να ήταν να γίνει αυτό.

Το παιδί μου μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο στη Φλώρινα. Όμως τα πράγματα δεν ήταν καλά και χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη.

Οι γιατροί μου είπαν ότι έπρεπε να προχωρήσουν σε χειρουργείο, όμως με είχαν ενημερώσει ότι το παιδί ήταν σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Αφού το χειρουργείο έγινε περιμέναμε, όμως είχαμε καταλάβει ότι δεν θα τα κατάφερνε το παιδί, καθώς ήταν εγκεφαλικά νεκρός. Έτσι σκέφτηκα να μιλήσω με τον μικρό μου γιό για την πιθανότητα να προχωρήσουμε σε δωρεά οργάνων. Του είπα του παιδιού μου χαρακτηριστικά πως ο Παντελής χάθηκε.

Του είπα πως οι γιατροί δεν μας δίνουν ελπίδα και τον ρώτησα αν θα ήθελε με τον θάνατο του αδελφού του να βρουν ζωή άλλοι άνθρωποι ή παιδιά. Αμέσως μου είπε ναι να το κάνουμε. Άλλωστε πλέον είχαμε μείνει οι δυο μας από την οικογένεια μας και αποφάσεις θα έπρεπε να πάρουμε μόνοι μας.

«Το παιδί μου θα ζει μέσα από τους ανθρώπους που έλαβαν τα όργανά του»

Σκέφτηκα πως μέσα από τους ανθρώπους που θα λάβουν τα όργανα, θα ζει και ο Παντελής μας. Είπαμε πως έτσι θα δώσουμε χαρά σε άλλους ανθρώπους. Εμείς μπορεί να πήραμε τη λύπη αλλά θα έχουμε πάρει και κουράγιο μέσα από άλλους ανθρώπους και θα σκεφτόμαστε πως το παιδί ζει μέσα από αυτούς. Οι γιατροί πάλεψαν πολύ να τον κρατήσουν ζωντανό όμως δεν τα κατάφεραν.

Έτσι το πήραμε απόφαση και προχωρήσαμε. Μάλιστα τους παρακάλεσα να μη χαθεί κανένα όργανο. Για να βοηθήσουμε όποιον μπορούσαμε. Μέσα από τον θάνατο του παιδιού μου ήθελα να σωθούν άλλες ζωές. Ίσως αυτός να ήταν ο προορισμός της ζωής του.

«Τόσο ο Παντελής όσο και η γυναίκα μου ήταν πάντα άνθρωποι που ήθελαν να προσφέρουν στους άλλους», καταλήγει.

Μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας ο Γιώργος Φλωρίδης, Υπουργός Δικαιοσύνης, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα στους οδηγούς:

«….να ξέρει, για παράδειγμα, ο άλλος ότι η διαφορά ανάμεσα στο τώρα και από την 1η Μαΐου και μετά είναι η εξής για να το πω χαρακτηριστικά: Εάν περάσεις κόκκινο, που σημαίνει πράσινο για έναν άλλον ο οποίος ανύποπτα και σεβόμενος τον νόμο περνάει με πράσινο, εσύ όμως το βλέπεις στο κόκκινο, έχει μεσολαβήσει και πορτοκαλί και παρ’ όλα αυτά το περνάς για να τον τραυματίσεις βαριά ή να τον σκοτώσεις τότε οι ποινές είναι κάθειρξη, δηλαδή θα πας μέσα ό,τι και να γίνει. Και έτσι, δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, «Ξέρεις, έλα μωρέ και τι έγινε, πέρασα το κόκκινο». Κόκκινο για σένα είναι πράσινο για έναν άλλον. Όταν λοιπόν, προκαλείς βλάβη ή όταν αφήνεις τον άλλον ανάπηρο για όλη του τη ζωή ή όταν τον σκοτώσεις, εκεί για τα πράγματα δεν μπορεί να λέμε «Έλα μωρέ, τι έγινε…». Τι θα πει τι έγινε; Όταν έναν άνθρωπο τον έκανες ανάπηρο για όλη του τη ζωή και ένα νέο ή όταν τον σκότωσες. Λοιπόν, θέλει προσοχή. Και το κόκκινο δεν είναι κάτι που δεν το βλέπεις. Το βλέπεις και παρ’ όλα αυτά το βλέπεις και περνάς. Αυτά λοιπόν, πρέπει να αρχίσουμε να τα ξανασκεφτόμαστε».

«Πρόκειται για μια δίκη η οποία διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών. Το δικαστήριο έκρινε ότι υπάρχει κίνδυνος να υποστεί μεγάλο πρόβλημα το θύμα. Επομένως το τι διαδραματίζεται σε εκείνον τον χώρο, εγώ προσωπικά δεν το γνωρίζω».

Αυτό τόνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης στην Ολομέλεια.

Και πρόσθεσε:

«Η δίκη αυτή διεξάγεται ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού, την πλειοψηφία του οποίου έχουν οι ένορκοι. Κατά συνέπεια το δικαστήριο συγκροτείται από επτά ισότιμους δικαστές και αυτό το δικαστήριο θα αποφασίσει με βάση τα στοιχεία τα οποία έχει ενώπιόν του. Δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσει, αλλά νομίζω ότι ειδικά στο δικαστήριο που συγκροτείται με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή από τακτικούς δικαστές και από πολίτες, οι οποίοι κληρώνονται ως ένορκοι, χρειάζεται περισσότερο σεβασμό»

Ο κ. Φλωρίδης, τόνισε επίσης ότι η Βουλή είναι ο χώρος όπου η νομοθετική εξουσία, ανεξάρτητη, ασκεί το δικό της έργο και σε έναν άλλο χώρο η δικαστική εξουσία ασκεί τον δικό της ρόλο, το δικό της καθήκον, όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, στην παρέμβασή του, αναφέρθηκε στην εισαγγελική πρόταση κατά την δίκη της υπόθεσης του Κολωνού.

Είπε συγκεκριμένα ο κ. Βελόπουλος, ότι «το τελευταίο αποκούμπι του κάθε Έλληνα είναι η Δικαιοσύνη. Και δυστυχώς δεν είναι μόνο τυφλή είναι και κουφή. Δεν ακούει την κραυγή του κάθε Έλληνα. Και τώρα έρχεται μια απόφαση σε πλήρη αναντιστοιχία. Αν απουσιάζει η Δικαιοσύνη τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία παρά οργανωμένη ληστεία. Δεν μπορεί να ληστεύετε τη Δικαιοσύνη. Κάποιοι επιχειρούν συγκάλυψη. Δεν υπάρχει πολύ ή ολίγον παιδοβιαστής. Πραγματικά ισόβια. Να μην ξαναδούν τον ήλιο και χημικός ευνουχισμός» και ρώτησε τον κ. Φλωρίδη αν είναι ικανοποιημένος από την εισήγηση της εισαγγελέως χθες.

«Σε καμία περίπτωση ο υπουργός Δικαιοσύνης, οποιασδήποτε σοβαρής χώρας, δεν έχει δικαίωμα να σχολιάζει τι λένε και τι αποφασίζουν οι δικαστές, πολύ δε περισσότερο όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης αγνοεί απολύτως το πώς εξελίχθηκε η δίκη εκεί. Εάν ο υπουργός Δικαιοσύνης οποιασδήποτε σοβαρής χώρας, είναι σε διαρκή σχολιασμό των αποφάσεων που λαμβάνει η Δικαιοσύνη, τότε η Δημοκρατία καταλύεται και τέτοια συμβολή δική μας δεν υπάρχει», απάντησε ο κ. Φλωρίδης.