Ένα κείμενο “γροθιά στο στομάχι” (μια έκφραση κλισέ που εδώ όμως ταιριάζει απόλυτα), δημοσίευσε ο γνωστός δημοσιογράφος Δημήτρης Καμπουράκης, για την “χαμένη γενιά”, στο έλεος της ανεργίας και των χαμένων ονείρων.
Ο γνωστός δημοσιογράφος περιγράφει την παρέα της κόρης του, που είναι σήμερα 26 χρονών, σπούδασε στο Ηράκλειο και κατόρθωσε να βρει δουλειά στην Ελλάδα της κρίσης. Από την παρέα της ωστόσο, όπως λέει, είναι η μόνη που μπορεί να κάνει όνειρα επαγγελματικά και προσωπικά.
Δείτε γιατί και πώς, στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο liberal.gr και αξίζει να το διαβάσετε μέχρι τέλους
“Η κόρη μου είναι 26 χρονών. Έβγαλε δημόσιο σχολείο, σπούδασε λογιστικά στο Ηράκλειο, αρνήθηκε να φύγει στο εξωτερικό. Ένα μέσο παιδί μιας μέσης οικογένειας. Βρήκε με τα χίλια ζόρια μια απλή δουλειά στην ειδικότητα της στον ιδιωτικό τομέα. Δουλεύει πολύ, πληρώνεται στοιχειωδώς αλλά τουλάχιστον με πλήρη ασφάλιση. Απ’ την παρέα της, είναι η μόνη που δουλεύει. Δυστυχώς.
Η παρέα της αποτελείται από καμιά δεκαριά συνήλικους και συνήλικες της, όλα παιδιά της γειτονιάς και παλιοί συμμαθητές, σπουδαγμένα και με μυαλό. Πολυτεχνεία, οικονομικές σχολές, φυσικομαθηματικές, παιδαγωγικά. Από τους δέκα, μόνο η κόρη μου δουλεύει σε κανονική δουλειά, όλοι οι υπόλοιποι είναι είτε εντελώς άνεργοι, είτε ψευτοαπασχολούνται ως σερβιτόροι σε καφετέριες και ως πωλητές σε supermarkets με εργασία part time.
Κοιτάζω καμιά φορά αυτή την παρέα και με πιάνει η ψυχή μου. Βλέπω παιδιά με σοβαρά προσόντα και με όρεξη να κάνουν πράγματα, να κάθονται γύρω-γύρω απ’ το τραπεζάκι του σαλονιού και να μετράνε τα φραγκοδίφραγκα για να πάρουν μια πίτσα στο σπίτι που μαζεύονται. Το έξω κοστίζει βλέπετε. Αν ποτέ πέσετε πάνω τους, καλύτερα να μην τα ρωτήσετε που μένουν. Θα στεναχωρηθείτε. Και τα δέκα μένουν στο παιδικό τους δωμάτιο. Αγόρια θηρία μέχρι εκεί πάνω και κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά, αντί ν’ ανοίξουν τα φτερά τους στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή, αγκαλιάζουν το παιδικό τους μαξιλαράκι το βράδυ που κοιμούνται.
Έχουν ήδη ψάξει όλα για δουλειά επί χρόνια. Έστειλαν βιογραφικά με το τσουβάλι, σε όποια δουλειά μπορεί κανείς να φανταστεί. Τίποτα. Έδωσαν δεκάδες συνεντεύξεις, καμιά δεν καρποφόρησε. Τώρα πια αμφισβητούν και την αξία του βιογραφικού και την σημασία της συνέντευξης. Όταν ήταν φοιτητές (γιατί τα γνωρίζω από μικρά) και λίγο μετά το πτυχίο, τα άκουγες να κάνουν όνειρα για το μέλλον. Τώρα οι συζητήσεις αυτές έχουν κοπεί. Ζουν με το ‘’μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει’’. Η έννοια της καριέρας όλο και σβήνει απ’ το μυαλό τους. Βλέπουν παλιότερους τους να βρίσκονται στην ίδια μοίρα μ’ αυτά και νεότερους να έρχονται να συνωστίζονται από πίσω τους. Δεν βλέπουν φως.
Τα περισσότερα απ’ αυτά έχουν πια τις σχέσεις τους. Παλιότερα σ’ αυτές τις ηλικίες άρχιζαν σιγα-σιγά τα σχέδια για να φτιάξουν οικογένειες. Τώρα αυτό δεν υπάρχει καν στον ορίζοντα. Αν κάτι ονειρεύονται για το μακρινό μέλλον, δεν είναι πια ο γάμος και τα παιδιά, αλλά η δυνατότητα τους να φύγουν κάποτε από το πατρικό τους για έναν δικό τους χώρο. Κι όλο σχεδιάζουν να μαζέψουν τίποτα λεφτά για να ζήσουν –έστω- μονάχα τους και στο τέλος του μήνα πάντα καταλήγουν στην μαμά και στην γιαγιά για να συμπληρώσουν το φραγκοδίφραγκο για την πίτσα στο σπίτι.
Η πολιτική γι αυτά δεν υπάρχει. Είναι κάτι χειρότερο απ’ την χολέρα, κάτι μακρινό, βρώμικο και συλλήβδην ανήθικο. Δυο δεκαετίες που τα παρακολουθώ τώρα (μερικά από το νηπιαγωγείο) μόνο μια φορά τα είδα να δείχνουν κάποιο ενδιαφέρον για την πολιτική: Την περίοδο του δημοψηφίσματος. Κάποια ψιλοτσακώθηκαν κιόλας τότε. Η αναλογία τους ήταν ακριβώς 60-40 τότε. Μετά, όχι μόνο δεν ξαναμίλησαν για πολιτική, αλλά την σιχάθηκαν χειρότερα. Πλέον, δεν ελπίζουν τίποτα απ’ αυτήν και δεν θέλουν να έχουν σχέση μαζί της. Στις επόμενες εκλογές δεν ξέρω ούτε αν θα πάνε να ψηφίσουν, ούτε τι θα ψηφίσουν.
Είναι παιδιά που βλέπουν την ζωή να περνά δίπλα τους δίχως να τα ακουμπά, είναι μια γενιά που βλέπει τα χρόνια να περνούν ερήμην της. Τη μνημονεύω την γενιά αυτή στο σημερινό μου σημείωμα, διότι είδα το αναιμικό 1,4% ανάπτυξη, καθώς και μια έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ με ζοφερά στοιχεία. Σκέφτηκα να προσωποποιήσω αυτά τα δυο δεδομένα στον μικρό μου κοινωνικό κύκλο. Αν κάποιος πολιτικός θέλει να κάνει κάτι καλό για τούτο τον τόπο, ας δώσει λίγη έμπνευση και μία κάποια προοπτική σ’ αυτά τα άξια και άτυχα παιδιά…”
Την πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής του έζησε σήμερα ο Γιώργος Πιλίδης. Ο πρώην παίκτης του Survivor παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του, Όλγα Καρπουζίδου μετά από 7 χρόνια σχέσης.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του TLIFE, ο Γιώργος Πιλίδης και η Όλγα Καρπουζίδου ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου σε εκκλησία στις Αχαρνές, έχοντας στο πλευρό τους λίγους και καλούς τους φίλους. Ο ίδιος είχε ως επιθυμία να κρατήσει το χαρμόσυνο αυτό γεγονός μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά και από τα social media.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι καλεσμένοι του ζευγαριού δεν μπορούν να μοιραστούν στιγμιότυπα από το μυστήριο.
«Με το κορίτσι μου είμαστε μαζί από μικροί. Είμαστε έξι χρόνια μαζί. Δεν ήμασταν στο ίδιο σχολείο. Ήταν ένας Instagramικός έρωτας. Ο γάμος είναι στα κοντινά μας πλάνα. Ίσως παντρευτούμε του χρόνου, ίσως και φέτος. Μετά τον Σεπτέμβριο πάντως», είχε αποκαλύψει στο παρελθόν ο Γιώργος Πιλίδης.
Ο 23χρονος παγκόσμιος πρωταθλητής πάλης είναι ιδιαίτερα χαμηλών τόνων και δεν του αρέσει να στρέφει τα φώτα πάνω του λόγω της προσωπικής του ζωής. Αυτός είναι και ο λόγος που τα πράγματα που έχουν γίνει γνωστά για τη σύντροφό του και γενικότερα την προσωπική του ζωή είναι μέσα από δικές του δηλώσεις ή εξομολογήσεις.
Η Όλγα Καρπουζίδου είναι 21 ετών, εργάζεται ως αισθητικός και συμπαραστέκεται σε όλα στον Γιώργο Πιλίδη. Αγαπάει τα ταξίδια, ενώ εχει περίπου 4.000 ακολούθους στο Instagram. Οι δυο τους σήμερα αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης και αγάπης και ανυπομονούν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί!
Στη ΓΑΔΑ προσήχθησαν το μεσημέρι της Κυριακής (12.11.2023) ο Αντώνης Ξένος και η Αγγελική Ξένου, ο σύζυγος και η κόρη της ηθοποιού Ελένης Γερασιμίδου.
Την προσαγωγή έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας σε ανάρτησή του στο Facebook. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΗ, η Αγγελική και ο Αντώνης Ξένος οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ γιατί είχαν κρεμάσει στο αυτοκίνητό τους μια παλαιστινιακή σημαία. Για την κόρη και τον σύζυγο της Ελένης Γερασιμίδου ανάρτηση έκανε και η ηθοποιός, Μάνια Παπαδημητρίου.
«Από ποτέ απαγορεύεται στη χώρα μας να υποστηρίζει κάποιος το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην δικαιοσύνη και την ειρήνη;», έγραψε.
Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα
«Φαίνεται ότι η κατάσταση στην χώρα μας είναι εκτός ελέγχου! Με μεγάλή λύπη και οργή πληροφορηθήκαμε προ ολίγου ότι προσήχθησαν στην ΓΑΔΑ δυο μέλη μας του ΣΕΗ, αγωνιστές χρόνια, με το αιτιολογικό ότι είχαν υψώσει την Παλαιστινιακή σημαία από το αυτοκίνητό τους. Πρόκειται για τον Αντώνη Ξένο και την Αγγελική Ξένου (οικογένεια της αγαπημένης μας Ελένης Γερασιμίδου).
Από πότε απαγορεύεται η ελεύθερη έκφραση; Η αντίδρασή μας ήταν άμεση… Και η Ελένη ως άμεσα ενδιαφερόμενη και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και εγώ ως πρόεδρος του ΣΕΗ και βουλευτής της Πλεύση Ελευθερίας απαιτήσαμε την άμεση απελευθέρωση των 2 ηθοποιών μας.
Είμαστε αλληλέγγυοι με το δράμα του Παλαιστινιακού λαού και την σφαγή από τις δυνάμεις του Ισραήλ ως αντίποινα στα αίσχη που διαπράττει η τρομοκρατική Χαμάς. Η κυβέρνηση οφείλει να προστατεύσει την ελευθερία της έκφρασης.
Από την άλλη σήμερα προπηλακίστηκα εν μέσω οδού από θεοσεβούμενη κυρία (η οποία με “απείλησε” κιόλας ότι δεν θα με ξαναδεί στο θέατρο ως θεατής!!!!) επειδή προασπίστηκα στην Βουλή το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος χαρακτήρισε ως ανήθικη την αξιόλογη Θέμιδα Μπαζάκα για τις ιδέες της.
Φαίνεται ότι χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα για να σέβονται όλοι τις ιδέες των άλλων… Επιτέλους η πατρίδα μας και ο όλος ο λαός μας πρέπει να εναρμονιστεί με τις αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας».
Στη ΓΑΔΑ προσήχθησαν το μεσημέρι της Κυριακής (12.11.2023) ο Αντώνης Ξένος και η Αγγελική Ξένου, ο σύζυγος και η κόρη της ηθοποιού Ελένης Γερασιμίδου.
Την προσαγωγή έκανε γνωστή ο Σπύρος Μπιμπίλας σε ανάρτησή του στο Facebook. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΗ, η Αγγελική και ο Αντώνης Ξένος οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ γιατί είχαν κρεμάσει στο αυτοκίνητό τους μια παλαιστινιακή σημαία. Για την κόρη και τον σύζυγο της Ελένης Γερασιμίδου ανάρτηση έκανε και η ηθοποιός, Μάνια Παπαδημητρίου.
«Από ποτέ απαγορεύεται στη χώρα μας να υποστηρίζει κάποιος το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην δικαιοσύνη και την ειρήνη;», έγραψε.
Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα
«Φαίνεται ότι η κατάσταση στην χώρα μας είναι εκτός ελέγχου! Με μεγάλή λύπη και οργή πληροφορηθήκαμε προ ολίγου ότι προσήχθησαν στην ΓΑΔΑ δυο μέλη μας του ΣΕΗ, αγωνιστές χρόνια, με το αιτιολογικό ότι είχαν υψώσει την Παλαιστινιακή σημαία από το αυτοκίνητό τους. Πρόκειται για τον Αντώνη Ξένο και την Αγγελική Ξένου (οικογένεια της αγαπημένης μας Ελένης Γερασιμίδου).
Από πότε απαγορεύεται η ελεύθερη έκφραση; Η αντίδρασή μας ήταν άμεση… Και η Ελένη ως άμεσα ενδιαφερόμενη και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ και εγώ ως πρόεδρος του ΣΕΗ και βουλευτής της Πλεύση Ελευθερίας απαιτήσαμε την άμεση απελευθέρωση των 2 ηθοποιών μας.
Είμαστε αλληλέγγυοι με το δράμα του Παλαιστινιακού λαού και την σφαγή από τις δυνάμεις του Ισραήλ ως αντίποινα στα αίσχη που διαπράττει η τρομοκρατική Χαμάς. Η κυβέρνηση οφείλει να προστατεύσει την ελευθερία της έκφρασης.
Από την άλλη σήμερα προπηλακίστηκα εν μέσω οδού από θεοσεβούμενη κυρία (η οποία με “απείλησε” κιόλας ότι δεν θα με ξαναδεί στο θέατρο ως θεατής!!!!) επειδή προασπίστηκα στην Βουλή το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος χαρακτήρισε ως ανήθικη την αξιόλογη Θέμιδα Μπαζάκα για τις ιδέες της.
Φαίνεται ότι χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα για να σέβονται όλοι τις ιδέες των άλλων… Επιτέλους η πατρίδα μας και ο όλος ο λαός μας πρέπει να εναρμονιστεί με τις αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας».
Πριν από λίγα χρόνια, οι μαθητές του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Καρδίτσας συνδέθηκαν μέσω Skype με το Ρότσεστερ της Μινεσότα και τη Mayo Clinic, για να γνωρίσουν μια συντοπίτισσά τους: την Ευανθία Γαλάνη, καθηγήτρια Ογκολογίας της Mayo Clinic και διακεκριμένη ερευνήτρια. Ήταν μια συγκινητική στιγμή και για τις δύο πλευρές. «Συνάντησα διαδικτυακά ανθρώπους ηλικίας 18 ετών και άνω, οι οποίοι δεν ολοκλήρωσαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, γιατί δεν είχαν, ενδεχομένως, τις ίδιες ευκαιρίες με εμένα. Τους μίλησα για τα εμπόδια που βρήκα και πώς τα ξεπέρασα, για τα “άλματα” που έκανα: από μια επαρχιακή πόλη στην Αθήνα, και από την Ελλάδα στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού.
Άκουσα τις ερωτήσεις τους και προσπάθησα να λύσω τις απορίες τους. Αυτό που ελπίζω να τους έμεινε από τη συνομιλία μας είναι ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσει κανείς τα όνειρά του», λέει η ίδια.
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Ο πατέρας της ήταν ιδιοκτήτης κινηματογράφου. «Οι αδελφές μου και εγώ ήμασταν προνομιούχες: αντί να βλέπουμε τηλεόραση στο σπίτι, είχαμε το προσωπικό μας σινεμά. Ανάμεσα στις ταινίες που με είχαν συγκλονίσει ήταν η “Αποκάλυψη τώρα” του Κόπολα· ακόμα έχω στα αυτιά μου τη μουσική από τις “Βαλκυρίες” του Βάγκνερ. Κι επειδή τα “Αστέρια”, έτσι λεγόταν, ήταν το μοναδικό κινηματοθεάτρο της πόλης μας, όλοι οι σπουδαίοι θίασοι που έκαναν περιοδεία μετά τη Μεταπολίτευση έδιναν παραστάσεις εκεί. Ο χώρος φιλοξενούσε και διαλέξεις. Θυμάμαι τον μεγάλο παιδαγωγό και φιλόσοφο Ευάγγελο Παπανούτσο: και την ομιλία του, που με είχε καθηλώσει, και το πόσο προσηνής ήταν».
– Γιατί επιλέξατε να σπουδάσετε Ιατρική;
– Ενα καλοκαίρι, λίγο πριν τελειώσω το Λύκειο, στην Καστανιά Αγράφων, όπου κάναμε διακοπές, έγινε ένα αυτοκινητικό ατύχημα και υπήρχαν πολλοί τραυματίες. Εκεί είδα πόσο σημαντικό είναι να έχει κανείς τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, φροντίζοντας τους συνανθρώπους του – πόσo μάλλον αν αυτό αποδειχθεί σωτήριο για τη ζωή τους. Μέχρι τότε σκεφτόμουν να ακολουθήσω κλασικές σπουδές –με γοήτευαν η Φιλολογία και η Φιλοσοφία, η ελληνική παιδεία, εν γένει, που είναι ανθρωποκεντρική– αλλά συνειδητοποίησα ότι αυτό που τελικά με ενδιέφερε δεν ήταν η ακαδημαϊκή μελέτη των κλασικών συγγραφέων, αλλά η ουσία του έργου τους: στο επίκεντρο βρίσκεται ο άνθρωπος. Δεν ήθελα απλώς να μελετώ και να περιγράφω, αλλά να έχω τη δυνατότητα της παρέμβασης, μέσω της Ιατρικής. Είκοσι οκτώ χρόνια μετά την αποφοίτησή μου από την Ιατρική Σχολή της Αθήνας, εξακολουθώ να νιώθω τον ίδιο ενθουσιασμό κάθε μέρα: βιώνω τη χαρά της ανακάλυψης, κάτι που έχει να κάνει αφενός με τον κεντρικό ρόλο που κατέχει η έρευνα στο πεδίο της δουλειάς μου, και αφετέρου με το απίστευτο προνόμιο που έχει κάθε γιατρός, να φροντίζει ανθρώπινες υπάρξεις και ενδεχομένως να αλλάζει τη ζωή τους.
– Πώς αποφασίσατε να φύγετε για τις ΗΠΑ;
– Η Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ ήταν και παραμένει μία από τις αξιολογότερες σχολές και πεδίο αριστείας. Οι συμφοιτητές μου κι εγώ, για να κατακτήσουμε τη γνώση εις βάθος, ήταν λογικό να στραφούμε και προς το εξωτερικό: σε ξενόγλωσση βιβλιογραφία, σε δημοσιεύσεις ξένων περιοδικών, στις τεχνολογικές εξελίξεις. Στο τέταρτο έτος, ο καθηγητής μου στη Χειρουργική Βασίλης Γολεμάτης, ο οποίος έχει εκπαιδεύσει και εμπνεύσει πολλούς Ελληνες επιστήμονες, κανόνισε για εμένα μερικά θερινά μαθήματα στο πανεπιστήμιο Yale. Εκεί με αξιολόγησαν στο ανώτερο 1% των αριστούχων φοιτητών τους κι αυτό μου άνοιξε αρκετές πόρτες. Τα υπόλοιπα καλοκαίρια, το ίδιο. Ηταν η εποχή που στις Ηνωμένες Πολιτείες «ανέτειλε» η ανάλυση του ανθρώπινου γονιδιώματος. Διαισθανόμενη ότι αυτή η προσέγγιση θα μας επέτρεπε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση ασθενειών τις οποίες μέχρι τότε δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία, εν μέρει επειδή δεν τις κατανοούσαμε, επέλεξα να ειδικευθώ στην Ογκολογία.
– Ποιο είναι το αντικείμενο της έρευνάς σας;
– Ενα σημαντικό μέρος της είναι η Ιοθεραπεία. Χρησιμοποιούμε ιούς, στρέφοντάς τους εναντίον των καρκινικών κυττάρων. Η ιδέα στηρίζεται στη γνώση του τρόπου με τον οποίο αυτοί δρουν: όταν ένας ιός προσβάλλει ένα κύτταρο, χρησιμοποιεί τους ίδιους τους κυτταρικούς μηχανισμούς για να αναπαραχθεί και έτσι σκοτώνει το κύτταρο. Με τον ίδιο τρόπο, όμως, τροποποιημένοι ιοί μπορούν να εξουδετερώσουν αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα. Το εργαστήριο που διευθύνω στη Mayo Clinic χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ. Τροποποιώντας γενετικώς τους ογκολυτικούς ιούς μπορούμε να αυξήσουμε την αποτελεσματικότητά τους και την ικανότητά τους να ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα και έτσι δημιουργήσαμε φάρμακα που εφαρμόζονται κλινικά με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Παράλληλα, διευθύνω και το κλινικό πρόγραμμα γονιδιακής θεραπείας και ογκολυτικής ανοσοθεραπείας της Mayo Clinic που είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Εχουμε εφαρμόσει πρωτοποριακές προσεγγίσεις: καινούργιες γονιδιακές πλατφόρμες και νέους συνδυασμούς ανοσοθεραπείας, μεταξύ άλλων. Ταυτόχρονα είμαι επικεφαλής μιας πολυκεντρικής ομάδας νευρο-ογκολογίας (Alliance for Clinical Trials in Oncology) που αποτελείται από 160 πανεπιστήμια και περισσότερες από 600 ογκολογικές κλινικές των ΗΠΑ και στοχεύει στην ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών θεραπειών για πρωτοπαθείς και μεταστατικούς όγκους του κεντρικού νευρικού συστήματος.
«Ενα καλοκαίρι, λίγο πριν τελειώσω το Λύκειο, έγινε ένα αυτοκινητικό ατύχημα και υπήρχαν πολλοί τραυματίες. Εκεί είδα πόσο σημαντικό είναι να έχει κανείς τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, φροντίζοντας τους συνανθρώπους του – πόσo μάλλον αν αυτό αποδειχθεί σωτήριο για τη ζωή τους», λέει η κ. Ευανθία Γαλάνη. INTIME NEWS
Ελπίζω να συνειδητοποιηθεί από όλους η αξία της πρόληψης
Ζητώ από την Ευανθία Γαλάνη τη δική της εξήγηση στο γιατί, παρά την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης, δεν έχουν ακόμη βρεθεί αποτελεσματικές θεραπείες για τον καρκίνο. «Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τον αντιμετωπίζαμε ως μία νόσο: δεν είναι μία, αλλά πολλές. Βομβαρδίζαμε τους όγκους με χημειοθεραπείες, μαζί με τα καρκινικά κύτταρα σκοτώναμε και υγιή, συχνά οδηγώντας σε σοβαρές παρενέργειες, και ελπίζαμε αυτό να λειτουργήσει – και, πράγματι, βοηθούσε και βοηθάει κάποιους ασθενείς.
Η ριζική θεραπεία απαιτεί κατηγοριοποίηση και εξειδίκευση. Στα σαρκώματα, για παράδειγμα, κακοήθεις όγκους που ξεκινούν από τα οστά και τα μαλακά μόρια, υπάρχουν δεκάδες διαφορετικοί τύποι που απαιτούν διαφορετική φαρμακευτική αντιμετώπιση. Σήμερα έχουμε στοχευμένες θεραπείες για κάποιους από αυτούς και προσπαθούμε να αναπτύξουμε για τους υπόλοιπους», απαντά. «Αντιστοίχως, οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού συστήματος (γνωστοί ως GIST), που αναπτύσσονται κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα, μέχρι πριν από μερικά χρόνια στη μεταστατική τους μορφή ήταν ανίατοι, με παντελή έλλειψη ανταπόκρισης στη χημειοθεραπεία. Από τότε που ανακαλύφθηκε η εξάρτησή τους από μια γενετική μετάλλαξη, βρέθηκε τρόπος αυτή να μπλοκάρεται και πλέον τα GISTs αποτελούν μοντέλο στοχευόμενης θεραπείας με θεαματικά αποτελέσματα. Υπάρχουν παρόμοια ενθαρρυντικά παραδείγματα τόσο για συμπαγείς όγκους όσο και για αιματολογικές κακοήθειες. H προσέγγισή μας, λοιπόν, είναι: για να εξαλείψουμε κάποια στιγμή τον καρκίνο πρέπει να τον κατανοήσουμε σε βάθος, να δούμε το υπόβαθρο πάνω στο οποίο εκδηλώνεται, τους μηχανισμούς με τους οποίους αναπτύσσεται και τις αλληλεπιδράσεις των καρκινικών κυττάρων με το ανοσοποιητικό σύστημα».
Είναι αισιόδοξη; «Ναι, είμαι. Πριν από μόλις έναν αιώνα, εκατομμύρια άνθρωποι πέθαιναν από τις μολυσματικές νόσους –σήμερα οι περισσότερες έχουν εξαλειφθεί– και από απλές λοιμώξεις. Η έλευση των αντιβιοτικών άλλαξε ριζικά αυτό το σκηνικό. Αντίστοιχα πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια θα είμαστε σε θέση να θεραπεύουμε πλήρως ολοένα και περισσότερους ασθενείς με καρκίνο. Και ότι για άλλους ο καρκίνος θα γίνει χρόνια νόσος, όπως είναι τώρα ο διαβήτης ή η υπέρταση. Η θνησιμότητα διαρκώς μειώνεται, και για κάποιες μορφές, όπως τον καρκίνο του πνεύμονα ή του τραχήλου της μήτρας (HPV) γνωρίζουμε ότι μπορούν να προληφθούν. Ελπίζω να συνειδητοποιηθεί από όλους η αξία της πρόληψης: η διακοπή του καπνίσματος, ο εμβολιασμός ενάντια στον HPV, η τακτική παρακολούθηση (κολονοσκόπηση, ΠΑΠ τεστ και μαστογραφία για τις γυναίκες, PSA για τους άνδρες) και ο γενετικός έλεγχος, για έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, αν υπάρχουν γενετικά σύνδρομα που προκαλούν προδιάθεση».
Η Mayo Clinic
«Με εγκαταστάσεις στη Μινεσότα, στην Αριζόνα και στη Φλόριντα, η Mayo Clinic, των 65.000 εργαζομένων, είναι ένας τεράστιος μη κερδοσκοπικός οργανισμός: όλα τα κέρδη επενδύονται στην έρευνα και στην εκπαίδευση. Βλέπουμε 1,3 εκατ. ασθενείς ετησίως και άλλους 12-13 εκατ., με τους οποίους συνδεόμαστε με δικτυακές πλατφόρμες. Παρακολουθούμε ασθενείς από τις 50 αμερικανικές πολιτείες και από 130-150 χώρες. Αρχή μας είναι ότι ο ασθενής αποτελεί κέντρο της προσπάθειάς μας. Οταν έγινα διευθύντρια του τμήματος Μοριακής Ιατρικής και συναντήθηκα με τον CEO, με ρώτησε πώς πίστευα ότι η “Πολιτεία” του Πλάτωνα θα έπρεπε να επηρεάζει τη διοίκηση σύγχρονων ιατρικών ιδρυμάτων. Ηταν μια στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ: η αγάπη μου για τη φιλοσοφία και την αρχαία ελληνική γραμματεία συναντούσε το πάθος μου για την Ιατρική…».
Η συνάντηση
Γευματίσαμε στο εστιατόριο του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, στην Κηφισιά. Πήραμε από μια σαλάτα με βιολογικές ντομάτες, ψητή αγκινάρα, αμπελοφάσουλα, βλήτα και μαύρα ρεβύθια και από ένα ποτήρι ροζέ κρασί. Πληρώσαμε 29 ευρώ. «Η δουλειά μου με έκανε πιο ταπεινή», μου είπε πριν χωρίσουμε η Ευανθία Γαλάνη. «Δεν αφήνει χώρο και χρόνο για μεμψιμοιρία. Υπάρχουν ασθένειες που μπορούμε να αποφύγουμε με την πρόληψη ή την τροποποίηση του τρόπου ζωής μας – και οφείλουμε να το κάνουμε. Ταυτόχρονα υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε· αυτά μας διδάσκουν πόσο πολύτιμες είναι οι μικρές χαρές στην καθημερινή μας ζωή και ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να τις αφήνουμε να χάνονται».
Οι σταθμοί της
1990
Αποφοιτά από την Ιατρική Σχολή Αθηνών με Αριστα και με τον μεγαλύτερο βαθμό πτυχίου.
1991
Αρχίζει ειδικότητα Παθολογίας και στη συνέχεια Αιματολογίας-Ογκολογίας στη Mayo Clinic.
1993
Ανακηρύσσεται διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
2008
Εκλέγεται τακτική καθηγήτρια Oγκολογίας στη Mayo Clinic και στη συνέχεια τιμάται με το Sandra J. Schultze Professorship.
2009
Αναλαμβάνει διευθύντρια του τμήματος Μοριακής Ιατρικής της Mayo Clinic.
2013
Ενεργοποιεί την πρώτη κλινική μελέτη παγκοσμίως χρήσης βλαστοκυττάρων για τη μεταφορά ογκολυτικών ιών στη θεραπεία του καρκίνου.
2015
Γίνεται πρόεδρος της ερευνητικής ομάδας του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ για την έρευνα του γλοιοβλαστώματος.
2019
Εκλέγεται πρύτανης Ανάπτυξης της Mayo Clinic.
Η πλατεία Εξαρχείων είναι ένας δημόσιος αστικός χώρος με έντονο ιστορικό φορτίο. Το τελευταίο διάστημα, η αθηναϊκή συνοικία έχει βρεθεί και πάλι στο προσκήνιο εξαιτίας των έργων για την κατασκευή του σταθμού μετρό της γραμμής 4.
Δείτε το βίντεο
Το δίλημμα που έχει τεθεί αφορά το αν πρέπει ή όχι ο σταθμός να κατασκευαστεί στην πλατεία Εξαρχείων. Από τη μία οι υπέρμαχοι της άποψης που λένε ότι «με το μετρό η πλατεία και η περιοχή γενικότερα θα αποκτήσουν καινούργια ζωή» και από την άλλη οι υπερασπιστές της τροποποίησης της χάραξης της γραμμής 4 οι οποίοι συγχρόνως ζητούν να σταματήσουν οι εργασίες για την κοπή δέντρων εξαιτίας του μετρό, καταγγέλλοντας ότι δεν υπάρχουν σχετικές άδειες.
Πάντως, το υπουργείο Υποδομών έχει δηλώσει ότι αλλαγή χωροθέτησης του σταθμού των Εξαρχείων είναι εκτός συζήτησης ενώ και ο απερχόμενος δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης υποστήριξε: «Με το μετρό δεν παίζουμε. Για αυτό εγκαίρως δρομολογήσαμε τις αναγκαίες λύσεις. Εδώ και καιρό. Μακριά από σκιαμαχίες και λαϊκισμούς.
Με την υπογραφή της Σύμβασης για την προμήθεια 2.975 μεγάλων δέντρων σε χώρους και σημεία του Δήμου Αθηναίων που επηρεάζονται από τις εργασίες για τη γραμμή 4, ολοκληρώνεται η υλοποίηση του σχεδιασμού που αποτυπώθηκε στο Μνημόνιο Συνεργασίας που είχαν υπογράψει από τον Μάρτιο του 2022 ο Δήμος Αθηναίων, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η Αττικό Μετρό Α.Ε και η Ανάπλαση Αθήνας Α.Ε. και υπερψηφίστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο και από τις παρατάξεις που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ».
Αναγνωρίζοντας τα επί μέρους χαρακτηριστικά της περιοχής και εστιάζοντας στην έντονη παρουσία κατοικίας και την αυξημένη ανάγκη για ελεύθερους και πράσινους χώρους, κύριος στόχος της πρότασης είναι να διατηρηθεί η πλατεία ως σημείο συνάντησης, ανοιχτό σε χρήσεις που απευθύνονται τόσο σε περαστικούς, όσο και σε κατοίκους.
Την ώρα, λοιπόν, που τα πνεύματα είναι οξυμένα για τον υπό κατασκευή καινούριο σταθμό και οι διαμαρτυρίες είναι έντονες για την καταστροφή της χλωρίδας στην πλατεία Εξαρχείων, η «Ανάπλαση Αθήνας» δημοσιοποίησε τον νικητή του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού. Ανάμεσα στις έξι προτάσεις που κατατέθηκαν, τελικά, επικράτησε εκείνη του γραφείου Tense Architecture Network. Η Κριτική Επιτροπή του Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού, συνεδρίασε μάλιστα εννέα φορές για να καταλήξει στα οριστικά συμπεράσματά της.
Συγκεκριμένα, στα πρακτικά του διοικητικού συμβουλίου, σημειώνεται: «Αποφασίζει, με αυθημερόν έγκριση, κατά πλειοψηφία, μειοψηφούντος του μέλους του Δ.Σ., κ. Ρ. Αξελού, λόγω της πάγιας θέσης της δημοτικής παράταξής του, «Ανοιχτή πόλη», κατά της χωροθέτησης του νέου σταθμού Μετρό «ΕΞΑΡΧΕΙΑ, την επικύρωση του αποτελέσματος και του τελικού συγκεντρωτικού και συνοπτικού πρακτικού της κριτικής επιτροπής του Ανοιχτού Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού Ιδεών με τίτλο «Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός Ιδεών για την ανάπλαση του κοινόχρηστου χώρου και της ευρύτερης περιοχής του νέου σταθμού Μετρό ΕΞΑΡΧΕΙΑ», ορισθείσας με το ΦΕΚ 771/ΥΟΔΔ/01-08-2023».
Ειδικότερα, όσον αφορά το σκεπτικό για τη συγκεκριμένη επικρατούσα πρόταση, από τα πρακτικά της κριτικής επιτροπής, διαβάζουμε: «Πολύ καλή ισορροπία του δημόσιου χώρου της πλατείας, με σαφή κεντρικότητα του γλυπτού των τριών ερώτων, της ισχυρής περιμετρικής φύτευσης και της διαχείρισης της εισόδου στο μετρό, που «μεγαλώνει» την πλατεία, εξυπηρετώντας ανάλογα το μετρό. Κυκλοφοριακά, η πλατεία επεκτείνεται στις οδούς Στουρνάρη και Τρικούπη αφήνοντας μια λωρίδα διέλευσης μόνο, που οργανώνει περιμετρικά ήπιες κυκλοφορίες στην ευρύτερη περιοχή.
Η οργανωμένη φύτευση αναδεικνύει την αστική πλατεία, απέχοντας από τον αστικό κήπο και τις σύνθετες υπερκείμενες κατασκευές. Το αστικό περιβάλλον της πλατείας με τις καλές πολυκατοικίες και το VOX αναδεικνύονται. Τα υλικά είναι σωστά διαλεγμένα για να είναι ανθεκτικά στη χρήση και διαπερατά με άρτια αισθητική.
Καλά σχεδιασμένος και λιτός εξοπλισμός. Οργάνωση απορροής ομβρίων, σχάρες δέντρων, φωτισμός. Γενικά, καλά οργανωμένη προσέγγιση σε πολλά επίπεδα που δίνει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Η πρόταση επιχειρεί μια ενδιαφέρουσα ανάγνωση της πλατείας που οδηγείται συνθετικά από τη σαφή διάκριση ανάμεσα σε ένα δημόσιο χώρο πλατείας γειτονιάς και ένα δημόσιο χώρο σταθμού μετρό μεγάλης εμβέλειας.
Η πρόσβαση στον χώρο της πλατείας και η απρόσκοπτη προσπέλαση από και προς τη λειτουργία του μετρό θεωρείται επιτυχής, καθώς διαμορφώνεται μέσω μιας εύληπτης και άνετης εισόδου, σε μικρή βύθιση από τον κυρίως χώρο της πλατείας και διακριτά προς αυτή, ώστε να εκτονώνεται πιο ανώδυνα η αυξημένη λειτουργία του σταθμού.
Το εύρημα της ολίσθησης του άνω μέρους της σκάλας του σταθμού, με στόχο τη διεύρυνση του χώρου της εισόδου χωρίς να διαταράσσεται η αρχική χωροθέτηση της κατακόρυφης σύνδεσης της πλατείας με τις αποβάθρες των συρμών, συμβάλει επιτυχώς στη διαμόρφωση ενός χώρου εισόδου ικανού να απευθύνεται σε ένα αυξημένο πλήθος ατόμων και επιβάλλεται να γίνει αποδεκτό στον οριστικό σχεδιασμό του σταθμού.
Αξιοσημείωτη είναι η διατήρηση του ιστορικού στοιχείου του φανοστάτη της πλατείας, που τοποθετείται στο κέντρο των ομόκεντρων κύκλων της δαπεδόστρωσης. Η λύση φιλοδοξεί να δει το χώρο ως μια σχεδόν κυριολεκτική υλοποίηση του γεωμετρικού συμβόλου του κύκλου, αντιληπτού κυρίως από το επίπεδο των ορόφων των κτιρίων που περιβάλλουν την πλατεία, το κέντρο του οποίου, σε ίσες αποστάσεις από την περιφέρεια, δεν θέλει να καταληφθεί από κάτι καινούργιο, αλλά επιχειρεί, μέσα από τη μαθηματική ουδετερότητα, να κρατήσει παλιό και νέο σε ίσες αποστάσεις.
Η σκληρή, αυστηρή γεωμετρία του κύκλου, που επεκτείνει τον δημόσιο χώρο σε ομόκεντρες ζώνες πέρα από τα παραδοσιακά όρια του πεζοδρομίου, που ορίζει σήμερα το χώρο της πλατείας, ευνοεί τη μορφολογική σαφήνεια της λύσης και λειτουργεί συνδετικά για τον κοινόχρηστο χώρο».
«Μεγάλωσα στα Εξάρχεια, πήγα δημοτικό στον λόφο του Στρέφη και Γυμνάσιο – Λύκειο στο 5 ο Εξαρχείων. Συμμετείχαμε στον διαγωνισμό θεωρώντας ότι είναι εφικτό ακόμη και με το Μετρό εκεί, η πλατεία να μην απωλέσει τον χαρακτήρα της, να διασφαλίσει τον ζωτικό της χώρο. Ήταν μία πολύ δύσκολη άσκηση αλλά η αίσθησή μου είναι ότι τα καταφέραμε», δηλώνει στην LIFO ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ και Ιδρυτικό μέλος των Tense Architecture Network, Τηλέμαχος Ανδριανόπουλος.
«Πιστεύω στη δύναμη της γεωμετρίας. Για παράδειγμα, το τρίγωνο της κατοικίας στα Μέγαρα ήταν η εγγραφή ενός απόλυτου σχήματος μέσα σε έναν ελαιώνα ενώ εδώ ένας επίσης απόλυτος κύκλος εγγράφεται μέσα στο τρίγωνο της πλατείας των Εξαρχείων, μαγνητίζοντας προς το κέντρο του την κοινωνική της ζωή. Επίσης, οι τρείς έρωτες αποτελούν το σύμβολο της, τρυφερά πλαισιωμένοι από τα δέντρα», προσθέτει για τον σχεδιασμό και τη φιλοσοφία της πρότασης.
Για τον ίδιο και την ομάδα του η Πλατεία Εξαρχείων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γίγνεσθαι της πόλης των Αθηνών αλλά και με την ταυτότητα γειτονιάς, που χαρακτηρίζει έντονα την ευρύτερη περιοχή που την περιβάλλει. Στο σημείο αυτό αναφέρει: «Πρόκειται για μια περιοχή που -όντας μία από τις πλέον χαρακτηριστικές αστικές συνοικίες – προέβαλλε ανέκαθεν την πολυχρωμία, τη διαφορετικότητα και την ενεργητική παρουσία της τοπικής της κοινότητας και καλείται πλέον να διαφυλάξει αυτή την ταυτότητα, υποδεχόμενη έναν νέο σταθμό μετρό.
Μία πλατεία με ιδιαίτερα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και ένας σταθμός μετρό καλούνται λοιπόν να συνυπάρξουν, σε ένα πεδίο που θέτει ζητήματα τόσο κυριαρχίας του ενός έναντι του άλλου, όσο και περιορισμού της δυνατότητας εκτόνωσης του δημόσιου βίου -με τον τρόπο που αυτή τελούνταν μέχρι και σήμερα.
Ο σχεδιασμός, λαμβάνοντας υπόψη τις προκλήσεις του πεδίου, οφείλει να επιτρέψει στην πλατεία και στη ζωή που την ορίζει να συνεχίσει να υπάρχει και να την ενισχύσει, με την προτεινόμενη επίλυση να επιχειρεί μεν την αναζήτηση των ισορροπιών μεταξύ των δύο πόλων, αλλά να εξάρει τη σημασία της πλατείας έναντι του σταθμού.
Διατηρώντας την προηγούμενη, κατάφυτη εικόνα της και με αφετηρία τον σαφή καθορισμό των ροών από και προς τον σταθμό του μετρό, η επιφάνεια της νέας πλατείας επαυξάνεται, ενώ η φύτευση την πλαισιώνει, ώστε να ορίζει τον ελεύθερο χώρο, η έντονα κυκλοτερής διαμόρφωση του οποίου έρχεται να τονίσει την κυριολεκτική αλλά και συμβολική του κεντρικότητα».
Αναγνωρίζοντας τα επί μέρους χαρακτηριστικά της περιοχής και εστιάζοντας στην έντονη παρουσία κατοικίας και την αυξημένη ανάγκη για ελεύθερους και πράσινους χώρους, κύριος στόχος της πρότασης είναι να διατηρηθεί η πλατεία ως σημείο συνάντησης, ανοιχτό σε χρήσεις που απευθύνονται τόσο σε περαστικούς, όσο και σε κατοίκους. Δεδομένης της γειτνίασης του σταθμού με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τη Νομική Σχολή Αθηνών, το επιβατικό κοινό αναμένεται να περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό φοιτητών και νέων επισκεπτών.
Μέσα από τη δημιουργία χώρων χωρίς αυστηρό λειτουργικό περιορισμό, αυξάνονται οι δυνατότητες οικειοποίησης του δημόσιου χώρου – με πολλαπλές ευκαιρίες στάσης είτε στην κύρια πλατεία, είτε στη υποβαθμισμένη αμφιθεατρική κλίμακα που οδηγεί στον σταθμό.
Στη διάρκεια της επικοινωνίας ο κ. Ανδριανόπουλος εξηγεί: «Η νέα πλατεία είναι ταυτόχρονα εύληπτη, φορτισμένη, ευέλικτη και δεκτική. Με τον προτεινόμενο σχεδιασμό δεν αλλοιώνονται οι λειτουργίες των οδών, αφού παραμένουν οι μονοδρομήσεις τους καθώς και η ένταξη της οδού Θεμιστοκλέους στη λειτουργική διαμόρφωση της πλατείας. Ειδικά, καταργούνται οι παράπλευρες ζώνες στάθμευσης, τόσο στην οδό Στουρνάρη, όσο και στην οδό Σπ. Τρικούπη.
Δημιουργούνται δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας με όριο ταχύτητας τα 30 χλμ/ωρα, πιο φιλικοί στον πεζό ως προς την ασφάλεια, τον θόρυβο και την ρύπανση. Με τη διαπλάτυνση των πεζοδρομίων εξασφαλίζεται το ελάχιστο πλάτος του 1.50μ. για την ελεύθερη ζώνη όδευσης πεζών και αυξάνεται στην ευρύτερη περιοχή το μερίδιο των καθημερινών μετακινήσεων με περπάτημα, αντί της χρήσης μηχανοκίνητων μέσων για μικρές και μεσαίου μήκους διαδρομές. Έχει επίσης ληφθεί υπόψη η ολιγόλεπτη στάθμευση των οχημάτων τροφοδοσίας σε διαθέσιμες θέσεις».
Τέλος, όσον αφορά τη φύτευση, ένα θέμα που έχει απασχολήσει τους κατοίκους της περιοχής, ο κ. Ανδριανόπουλος υποστηρίζει: «Τα νέα δένδρα αναφέρονται στην προηγούμενη κατάσταση της Πλατείας ως προς την κλίμακα και τη δομή τους. Επιλέγονται ψηλά δένδρα με εκτεταμένες κόμες και πλούσια φυλλική επιφάνεια ώστε να δημιουργούν συνθήκες σκιασμού και άνετης υπαίθριας παραμονής. Η μορφή τους είναι ευθυτενής με καθαρό κορμό, σε ύψος τουλάχιστον 2.00 μέτρων, ώστε να επιτρέπουν την άνετη διέλευση των πεζών και την οπτική επαφή με ολόκληρη την Πλατεία κατά το πέρασμα ή την στάση σε αυτήν. Το ύψος τους κατά την εγκατάσταση θα είναι μεταξύ 5.00- 8.00 μέτρων, ώστε να υπάρξει άμεση εξισορρόπηση του πρασίνου ισοζυγίου σε σχέση με την προηγούμενη κατάσταση.
Το κεντρικό δένδρο στην επιφάνεια της πλατείας προτείνεται Πλάτανος (Platanus orientalis), ενώ για τα περιφερειακά επιλέγονται ποικιλίες όπως Kουτσουπιά (Cercis siliquastrum), Χαρουπιά (Ceratonia siliqua) και Ελιά (Olea europaea) ώστε να υπάρχει ποικιλία στην κλίμακα, την ανθοφορία και ενδιαφέρουσα εποχική εναλλαγή. Οι επιφανειακές φυτεύσεις δημιουργούν συμπαγείς συστάδες από ποικιλίες θάμνων ανθεκτικών στις αστικές συνθήκες με ποικιλία χρωμάτων, υφών και μεγεθών. Οι φυτεμένες επιφάνειες πλαισιώνουν τα ψηλά φυτικά στοιχεία και δημιουργούν επιμέρους σημεία συνάντησης και παραμονής στον υπαίθριο χώρο».
Στη διαγραφή προσωπικών λογαριασμών που παραμένουν ανενεργοί για διάστημα από δύο συνεχόμενα χρόνια και πάνω αναμένεται να προχωρήσει η Google, ξεκινώντας από τον Δεκέμβριο του 2023.
Περνώντας σε λεπτομέρειες, η εταιρεία υποστηρίζει ότι τα ανενεργά αυτά προφίλ αποτελούν εύκολους στόχους για hackers, καθώς πιθανότατα χρησιμοποιούν παρωχημένους κωδικούς πρόσβασης και είναι επίσης ευάλωτα σε spam, phishing, και άλλες μορφές ψηφιακών επιθέσεων.
Για να αποφευχθεί η ακούσια διαγραφή λογαριασμών, η Google έχει αρχίσει να αποστέλλει υπενθυμίσεις μέσω email στους κατόχους ανενεργών λογαριασμών που προορίζονται για διαγραφή. Τα email ενημερώνουν τους χρήστες για την επικείμενη διαγραφή των λογαριασμών τους για λόγους ασφαλείας, με στόχο την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων και την αποτροπή μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης από τρίτους.
Σε περίπτωση διαγραφής, η Google σχεδιάζει να αφαιρέσει όλα τα δεδομένα που βρίσκονται στις υπηρεσίες της και τα οποία συνδέονται με τον εκάστοτε λογαριασμό. Αυτό σημαίνει πως θα χαθούν όλα τα e-mails από το Gmail, τα έγγραφα από το Docs, τα αρχεία από το Drive, κλπ. Ωστόσο, τα βίντεο που έχουν ανέβει στο YouTube δεν θα διαγραφούν.
Οι χρήστες που έχουν λάβει email ειδοποίησης και επιθυμούν να αποτρέψουν τη διαγραφή του λογαριασμού τους, μπορούν να το κάνουν μέσω απλών ενεργειών όπως η αποστολή κάποιου email, η λήψη εφαρμογών από το Play Store, η προβολή βίντεο στο YouTube, η δημιουργία κάποιου εγγράφου ή η ανάρτηση κάποιου αρχείου στο Drive πριν από τον Δεκέμβριο.
Η διαδικασία αυτή θα αφορά μόνο τους προσωπικούς λογαριασμούς και όχι τους επιχειρηματικούς ή εκπαιδευτικούς λογαριασμούς. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μόλις ξεκινήσει η διαδικασία διαγραφής, δεν μπορεί να αναιρεθεί, εκτός κι αν ο χρήστης αρχίσει να χρησιμοποιεί εκ νέου τον λογαριασμό του.
Ο Μίλτος Τεντόγλου μίλησε στο Οpen και την Έλβη Μιχαηλίδου και περιέγραψε τι θα έκανε αν είχε δύο μήνες να κάτσει.
«Τον ένα μήνα θέλω να τον περάσω σπίτι μου κάνοντας… τίποτα. Τον άλλο μήνα που θα έχω ενέργεια θα ήθελα να πάω κανένα ταξίδι, στη Γερμανία στην οικογένειά μου, έχω πολλούς φίλους εκεί» ανέφερε.
«Αναμενόμενο ήταν αυτό που έγινε στο ΟΑΚΑ γιατί όπως όλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις “τελειώνουν”. Έχουμε ένα στάδιο που προπονούμαι που είναι παμπάλαιο, που στάζουν νερά, με τους κουβάδες, δεν έχει θέρμανση. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση να ξέρετε ότι έχει τελειώσει ο στίβος στην Ελλάδα.
Η Δούκισσα Νομικού δημοσίευσε νέα στιγμιότυπα με τον Σάββα και τη μικρή Αναστασία.
Η Δούκισσα Νομικού είναι φειδωλή στις φωτογραφίες με τα παιδιά της που δημοσιεύει στο Instagram. Τις τελευταίες ημέρες, έκανε μία εξαίρεση και οι λόγοι ήταν πολλοί: γενέθλια, γιορτές, στολισμός του σπιτιού για τα Χριστούγεννα και επιπλέον, για 21 συνεχόμενες μέρες ο Σάββας και η Αναστασία κατάφεραν να βουρτσίσουν καλά και σωστά τα δόντια τους πρωί και βράδυ.
Το τελευταίο μπορεί να σας επλήσσει αλλά ήταν ένα challenge για την επιχειρηματία, το οποίο έβγαλαν εις πέρας. Η Δούκισσα Νομικού δημοσίευσε μία φωτογραφία με τον Σάββα και την Αναστασία στο μπάνιο του σπιτιού όπου και οι τρεις βουρτσίζουν τα δόντια τους μαζί. Ο Σάββας φοράει μία ποδοσφαιρική φανέλα με το όνομά του και τον αριθμό 10 και η Αναστασία ακριβώς δίπλα του κάθεται πάνω στον νιπτήρα.
Άλλη φωτογραφία που δημοσίευσε πρόσφατα η Δούκισσα Νομικού με τα παιδιά της αυτή που τα αδύο αδέρφια φορούν στολή σούπερ ήρωα και ποζάρουν στον φωτογραφικό φακό. Με τη φωτογραφία αυτή ευχήθηκε στον σύζυγό της, ΔημήτρηΘεοδωρίδη, για τη γιορτη του.
Ακόμα ένα στιγιότυπο είναι το παρακάτω, μπροστά από το στολισμένο δέντρο.
Στόλισε και φέτος για Χριστούγεννα η Δούκισσα Νομικού
Κάθε χρόνο η Δούκισσα Νομικού στολίζει το δέντρο για τα Χριστούγεννα στις 6 Νοέμβρη, μία μέρα πριν από τα γενέθλιά της. Σε παλιότερη ανάρτησή της είχε πει για αυτήν τη συνήθεια που έγινε παράδοση:
«Από τότε που γεννήθηκε ο Σάββας στολίζω πάντα μία ημέρα πριν τα γενέθλια μου, για να χαρούμε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα φωτάκια και τη ζεστασιά του όσο περισσότερο μπορούμε».
Επίσης, το δέντρο που στολίζει δεν είναι τυχαίο. Είανι το ίδιο δέντρο που στόλιζε με τους γονείς και τον αδερφό της όταν ήταν παιδιά, το οποίο της έδωσαν οι γονείς της όταν δημιούργησε τη δική της οικογένεια.
Και φέτος ο στολισμός είναι αντίστοιχος με εκείνων των προηγούμενων ετών. Κόκκινες μπλάλες, πολλά φωτάκια και στολίδια ιδιαίτερα με εκείνα των παιδιών.
