Και πλήρης σύνταξη πριν από τα 62 έτη – Ποιοι ευνοούνται φέτος
Οι τρεις κατηγορίες μητέρων με ανήλικο που μπορούν να λάβουν πλήρη ακόμα και στα 55 ή μειωμένη εντός του 2025. Κλειδί, η ασφάλιση μετά το 1993
Φυγή-ρεκόρ στη σύνταξη για το 2025 αναμένεται να καταγράψει ο ΕΦΚΑ, ενώ ένας στους τρεις ασφαλισμένους αποχωρεί με πρόωρη και μειωμένη σύνταξη, υπομένοντας μείωση έως 30%
Μεταξύ των ευνοημένων για συνταξιοδότηση φέτος είναι οι μητέρες ανηλίκων.
Ειδικότερα, τη δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν ακόμη και πριν από τα 62 εξακολουθούν να έχουν και το 2025 χιλιάδες μητέρες ανήλικων τέκνων, γονείς και τρίτεκνοι, πριν από το 1993 ασφαλισμένοι σε ΙΚΑ, Δημόσιο και Ταμεία ΔΕΚΟ – Τραπεζών.
Οι κατηγορίες αυτές είναι οι παρακάτω:
Δημόσιο: Πλήρη ή μειωμένη σύνταξη με όρια ηλικίας από 56 έως 62 ετών μπορούν να πάρουν οι εξής κατηγορίες ασφαλισμένων στο Δημόσιο με αίτηση το 2025:
n Ασφαλισµένοι γονείς με ανήλικο τέκνο το 2011 και 25ετία, γεννημένοι έως και τον 12/1965 με όριο ηλικίας συνταξιοδότησης 58 ετών και 5 μηνών.
n Ασφαλισµένοι γονείς με ανήλικο τέκνο το 2012 και 25ετία, γεννημένοι έως και τον 12/1963 με όριο ηλικίας συνταξιοδότησης 59 ετών και 6 µηνών.
n Τρίτεκνοι δημόσιοι υπάλληλοι γεννηµένοι από τον 1/1965 έως και τον 7/1965 με 21 έτη το 2011, με απαιτούμενη ηλικία συνταξιοδότησης 58 ετών και 5 μηνών.
n Τρίτεκνοι δημόσιοι υπάλληλοι γεννηµένοι από τον 1/1962 έως και τον 7/1962 με 23 έτη το 2012, με απαιτούμενη ηλικία συνταξιοδότησης 58 ετών και 5 μηνών), καθώς και οι γεννημένοι το 1963 με απαιτούμενη ηλικία συνταξιοδότησης το 61ο έτος.
Παράλληλα, φυγή με μειωμένη σύνταξη από το Δημόσιο πριν από τα 62 ισχύει για όσους διορίστηκαν πριν από το 1993 και συμπλήρωσαν τις ηλικίες των 55, 56, 58 και 60 ετών έως το 2022, με 25ετία στα έτη 2010, 2011 και 2012.
Με μειωμένη σύνταξη στα 56 και 58 από το Δημόσιο μπορούν να αποχωρήσουν οποτεδήποτε άνδρες και γυναίκες με 25ετία το 2011 και ηλικία 56 ετών έως το 2022 και με 25ετία το 2012 και ηλικία 58 ετών έως το 2022. Αν οι ηλικίες των 56 και 58 ετών συμπληρώνονται από 1/1/2023 και μετά, τότε βγαίνουν με μειωμένη στα 62.
Επίσης οι γυναίκες που συμπλήρωσαν 25ετία έως το 2010 θεμελιώνουν δικαίωμα για μειωμένη σύνταξη από το 55ο έτος, και οι άνδρες με 25ετία έως το 2010 βγαίνουν με μειωμένη από το 60ό έτος, εφόσον οι ηλικίες αυτές συμπληρώθηκαν έως το 2022.
Αν συμπληρώνονται από το 2023 και μετά το όριο ηλικίας για μειωμένη σύνταξη είναι το 62ο έτος.
Πρώην ΙΚΑ (ιδιωτικός τομέας): Οι ασφαλισμένες που προέρχονται από το ΙΚΑ και κλειδώνουν την έξοδο για σύνταξη (πλήρη ή μειωμένη) για το 2025 είναι οι εξής:
n Γυναίκες που είχαν συμπληρώσει έως το 2010 συνολικά 5.500 ημέρες ασφάλισης με ανήλικο τέκνο και έκλεισαν το 55ο έτος της ηλικίας τους έως το 2018. Με αυτές τις προϋποθέσεις μπορούν να αποχωρήσουν με πλήρη σύνταξη με το νέο όριο ηλικίας των 61 ετών εάν δεν έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί με μειωμένη.
n Γυναίκες που είχαν συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης με ανήλικο τέκνο είτε το 2010, είτε το 2011 και έκλεισαν τα 50 το 2017 ή τα 52. Με αυτές τις προϋποθέσεις αποχωρούν με μειωμένη σύνταξη με το όριο ηλικίας των 58,5 ετών, που το συμπληρώνουν το 2025 και το 2024 αντίστοιχα.
n Γυναίκες που είχαν στο ΙΚΑ 5.500 ημέρες ασφάλισης με ανήλικο τέκνο το 2012 και συμπλήρωσαν το 55ο έτος της ηλικίας τους έως το 2018. Οι μητέρες αυτής της κατηγορίας συνταξιοδοτούνται με μειωμένη σύνταξη εντός του 2024 με το νέο όριο ηλικίας που είναι το 61ο έτος, ενώ όσες έκλεισαν τα 55 από το 2019 και μετά βγαίνουν στα 62 με μειωμένη σύνταξη.
Ταμεία ΔΕΚΟ – Τραπεζών: Μητέρες, που είχαν συμπληρώσει 25ετία το 2010 με ανήλικο τέκνο και έκλεισαν το 50ό έτος της ηλικίας τους έως το 2017, αποχωρούν με πλήρη σύνταξη με όριο ηλικίας έως 58,5 ετών. Μετά το 2017 τα όρια ηλικίας για όσες συμπληρώνουν τα 50 ανεβαίνουν στα 60,2, στα 61,3 κ.ο.κ. Τα ίδια όρια ηλικίας ισχύουν και για τις μητέρες που είχαν συμπληρώσει την 25ετία με ανήλικο τέκνο το 2011 και έκλεισαν το 52ο έτος της ηλικίας τους έως το 2018.
Μητέρες που είχαν την 25ετία με ανήλικο τέκνο το 2012 και έκλεισαν το 55ο έτος της ηλικίας τους έως το 2018, αποχωρούν με πλήρη σύνταξη με όριο ηλικίας έως 61 ετών.
Αν και οι τάσεις του 2016 κυριαρχούν ακόμα στα feeds μας στο Instagram, η Zara κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο και φέρνει ξανά στη μόδα το 2010, επαναφέροντας το Napoleon jacket.
Είναι ένα σακάκι περιορισμένης έκδοσης, φτιαγμένο από ποιοτικά υλικά, με λεπτομέρειες που το κάνουν να αξίζει κάθε επένδυση. Ταυτόχρονα, μας ταξιδεύει πίσω στο παρελθόν, ξυπνώντας μνήμες και συναισθήματα.
Το Napoleon jacket είναι ένα σακάκι εμπνευσμένο από το στρατιωτικό στιλ του 19ου αιώνα, με χαρακτηριστικά όπως ψηλός γιακάς, μεταλλικά κουμπιά και δομημένους ώμους. Η σχεδίασή του συνδυάζει κομψότητα και δύναμη, θυμίζοντας τα έντονα σχήματα των στρατιωτικών στολών αλλά προσαρμοσμένο για καθημερινή χρήση.
Συχνά διαθέτει κοντό μήκος και επιμελημένες λεπτομέρειες που το κάνουν να ξεχωρίζει, ενώ μπορεί να φορεθεί τόσο με κλασικά παντελόνια όσο και με πιο casual κομμάτια, δημιουργώντας ένα στιλιστικό αποτέλεσμα που είναι ταυτόχρονα κομψό και δυναμικό.
Το σακάκι του 2010 ξαναγίνεται τάση
Το σακάκι από τα Zara διαθέτει ζεστά χρώματα βασισμένα σε μια μπεζ χρωματική παλέτα, κοντό μήκος, μακριά μανίκια και ψηλό λαιμό, ενώ ξεχωρίζει για τα ανάγλυφα μεταλλικά κουμπιά και τις θηλιές στους ώμους.
Το ξεφτισμένο φινίρισμα από ύφασμα, του προσδίδει μοναδικό χαρακτήρα, καθιστώντας το ιδανικό για να συνδυαστεί με αέρινες φούστες, τζιν, oversized παντελόνια ή ακόμα και φορέματα.
Σήμερα Σάββατο, 9 Μαΐου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίου Χριστοφόρου μάρτυρος, Προφήτου Ησαΐα, Άγιος Νικόλαος ο νέος ο εν Βουνένοις.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Χριστόφορος, Χριστοφόρης,
Φόρης, Χριστόφης,
Χριστοφία, Χριστοφίνα,
Ησαΐας.
Άγιος Χριστόφορος
Άγιος της Χριστιανοσύνης, που μαρτύρησε για την πίστη του στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δέκιου το 251 μ.Χ. Η μνήμη του τιμάται στις 9 Μαΐου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 25 Ιουλίου από την Καθολική.
Σύμφωνα με την παράδοση, καταγόταν από βάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρέπροβος (reprobus = κολασμένος στα λατινικά). Ήταν πανύψηλος, δυνατός και πολύ άσχημος στην όψη. Στη διάρκεια ενός πολέμου της φυλής του με τους Ρωμαίους συνελήφθη αιχμάλωτος. Μεταφέρθηκε στην Αντιόχεια και λόγω των σωματικών του προσόντων εντάχθηκε στις ρωμαϊκές λεγεώνες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αντιόχεια μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό, βαπτίστηκε από τον τοπικό επίσκοπο Βαβύλα, τον μετέπειτα ιερομάρτυρα, και έλαβε το όνομα Xριστόφορος ή Χριστοφόρος.
Λίγο μετά τη βάπτισή του, ο Χριστόφορος είδε κάποιους χριστιανούς να κακοποιούνται από ειδωλολάτρες. Υπερασπίστηκε σθεναρά τους ομοδόξους του, αλλά καταγγέλθηκε στον αυτοκράτορα Δέκιο, ο οποίος διέταξε τη σύλληψή του. Ένα στρατιωτικό απόσπασμα άρχισε να τον αναζητεί. Μετά από αρκετές ημέρες έρευνας, αποκαμωμένοι και νηστικοί, οι στρατιώτες ανακάλυψαν τον Χριστόφορο, τη στιγμή που ετοιμαζόταν να γευματίσει με ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Με την προσευχή, ο Χριστόφορος κατόρθωσε να πολλαπλασιάσει τον λιγοστό άρτο και να χορτάσει όλους τους στρατιώτες. Έκπληκτοι αυτοί για το θαύμα πίστεψαν στον Χριστό.
Όταν ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε το γεγονός, συνέλαβε και αποκεφάλισε τους στρατιώτες τού αποσπάσματος, ενώ προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να μεταπείσει τον Χριστόφορο. Του έστειλε και δύο γυναίκες ελευθέρων ηθών, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν.
Όχι μόνο δεν συνέβη αυτό, αλλά οι δυο γυναίκες έγιναν Χριστιανές, αφού πείστηκαν από τον Χριστόφορο να επανέλθουν στο δρόμο της αρετής. Όταν το πληροφορήθηκε ο Δέκιος εξαγριώθηκε και διέταξε τον αποκεφαλισμό, τόσο του Χριστόφορου, όσο και των δύο γυναικών (251 μ.Χ.). Η μνήμη της Ακυλίνης και της Καλλινίκης συνεορτάζεται με αυτή του Αγίου Χριστόφορου στις 9 Μαΐου.
Στην αγιογραφία, ο Άγιος Χριστόφορος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Η παράδοση αναφέρει ότι περνούσε τους οδοιπόρους από ένα χείμαρρο, επειδή δεν υπήρχε γέφυρα. Όταν πέρασε και τον Χριστό πήρε το όνομά του Χριστόφορος («Χριστόν φέρει»). Σε κάποιες εικόνες παριστάνεται ως κυνοκέφαλος, επειδή σύμφωνα με την παράδοση καταγόταν από το έθνος των Κυνοκεφάλων.
Ο Άγιος Χριστοφόρος ως κυνοκέφαλος
Στη λαϊκή παράδοση ο μεγαλομάρτυρας Χριστόφορος θεωρείται προστάτης των χωραφιών και των αμπελιών από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα από τη χαλαζόπτωση. Είναι, επίσης, προστάτης Άγιος των αυτοκινητιστών, των οδοιπόρων και του Σώματος Εφοδιασμού – Μεταφορών (ΣΕΜ) του Ελληνικού Στρατού. Ο Μεγαλομάρτυρας Χριστόφορος είναι, μεταξύ άλλων, πολιούχος Άγιος του Αγρινίου, του Βίλνιους, της Ρίγα, της Αβάνας, του Μπραουνσβάιχ, του Μακλεμβούργου και της Ζιρόνα.
Λαογραφία
Την ημέρα της εορτής του Αγίου Χριστοφόρου, οι γεωργοί δεν εργάζονταν, όπως και την προηγουμένη του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, για μην πέσει χαλάζι και καταστραφεί η σοδειά τους. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ο Μάης λέγεται «Χαλαζάς» ή «Βροχάρης», επειδή τότε συμβαίνει να πέφτει χαλάζι ή να βρέχει. Ας σημειωθεί ότι σε πολλές περιοχές της Ελλάδας η βροχή τον Μάιο θεωρείται καταστροφική για τη γεωργία. Σχετική η παροιμία «Στων αμαρτωλών τη χώρα, το Μάη μήνα βρέχει», γνωστή και με την παραλλαγή «Στον καταραμένο τόπο, το Μάη μήνα βρέχει».
Δείτε το βίντεο:
Τέχνη
Στις 9 Μαΐου 2022, ο ηθοποιός Χριστόφορος Αντωνιάδης παρουσίασε την θεατρική παράσταση «Άγιος Χριστόφορος» με θέμα τον ανατρεπτικό βίο του μάρτυρα Χριστοφόρου στον προαύλιο χώρο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης. «Aν επέλεγα να διηγηθώ στον τετράχρονο ανιψιό μου μια ιστορία, πίστης, διαφορετικότητας, αγάπης και συγχώρεσης θα ήταν αυτή. Η ζωή του μάρτυρα Χριστοφόρου», ανέφερε σε δηλώσεις του ο Χριστόφορος Αντωνιάδης που έγραψε το κείμενο και σκηνοθέτησε την παράσταση.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμβληματική μορφή του ελληνικού τραγουδιού, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία, μια περιοχή που αποτέλεσε σημείο αναφοράς στη ζωή και το έργο του.
Η αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του αποτυπώνεται τόσο στις αναμνήσεις όσο και στη μουσική του διαδρομή, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική λαϊκή παράδοση.
Οι ρίζες του στη Νέα Ιωνία
Ο τραγουδιστής γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στο σπίτι της οδού Αλάιας 33 στη Νέα Ιωνία, περιοχή με ισχυρές μνήμες από τον προσφυγικό ελληνισμό. Ο πατέρας του, Χαράλαμπος Καζαντζίδης, χτίστης από τον Πόντο, και η μητέρα του, Γεσθημανή, από τη νοτιοδυτική Μικρά Ασία, έφεραν μαζί τους τις πολιτιστικές παραδόσεις και τις αξίες του προσφυγικού ελληνισμού. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Χαράλαμπος οργανώθηκε στον ΕΛΑΣ, γεγονός που σημάδεψε την οικογένεια, αφού διώξεις και τραγικά γεγονότα, όπως η δολοφονία του από αντικομμουνιστές το 1947, επηρέασαν βαθιά τα παιδικά χρόνια του Στέλιου.
Από την ηλικία των 13 ετών, ο Στέλιος εργάστηκε σκληρά για να στηρίξει την οικογένειά του. Η πρώτη επαφή του με τη μουσική ήρθε όταν το αφεντικό του, στο εργοστάσιο υφαντουργίας «Έσπερος», του χάρισε μια κιθάρα, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του. Με την καθοδήγηση σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως ο συνθέτης Στέλιος Χρυσίνης, ο Καζαντζίδης ξεκίνησε μια λαμπρή πορεία στο τραγούδι.
Η μουσική πορεία και η κοινωνική επιρροή
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου υπήρξε καθοριστικός στην ανάδειξη του Καζαντζίδη, ενώ οι συνεργασίες του με συνθέτες και μαγαζιά συνέβαλαν στην εδραίωσή του ως πρωταγωνιστή του λαϊκού τραγουδιού. Γνωστός για τις αρχές του, ο Καζαντζίδης διαφύλαξε την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος, απορρίπτοντας συνήθειες της νύχτας, όπως η παρουσία τραγουδιστριών στα τραπέζια πελατών.
Η δισκογραφία του περιλάμβανε τραγούδια που αγγίζουν θέματα όπως η μετανάστευση και η καθημερινότητα των εργαζομένων, θέματα που αντηχούσαν στις καρδιές των ανθρώπων. Αντιμετώπισε, ωστόσο, δυσκολίες, ιδιαίτερα επί δικτατορίας, όταν το 90% των τραγουδιών του απορρίφθηκε από τη λογοκρισία, παρότι δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο.
Η προσωπική ζωή και η κληρονομιά
Η προσωπική του ζωή σημαδεύτηκε από σχέσεις που απασχόλησαν το κοινό. Παντρεύτηκε τη Μαρινέλλα το 1964, αλλά ο γάμος τους διαλύθηκε δύο χρόνια αργότερα. Στο πλευρό της δεύτερης συζύγου του, Βάσως, έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Ο Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε από τη ζωή στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, αφού αρνήθηκε να ταφεί δημοσία δαπάνη, παραμένοντας πιστός στις αρχές του.
Η ταφή του δίπλα στη μητέρα του στο Νεκροταφείο της Ελευσίνας εξελίχθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ οι θαυμαστές του συνεχίζουν να τιμούν το έργο του μέσα από συλλόγους που προωθούν τη μνήμη και τη μουσική του.
Μνήμες και βανδαλισμοί
Το πατρικό του στη Νέα Ιωνία στέκει ακόμη, αν και εγκαταλελειμμένο, θυμίζοντας μια εποχή γεμάτη αναμνήσεις. Δυστυχώς, η προτομή του κοντά στο σπίτι του αφαιρέθηκε το 2022 από βανδάλους, οι οποίοι τελικά συνελήφθησαν.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης, με τη φωνή και την προσωπικότητά του, παραμένει ένα αιώνιο σύμβολο του λαϊκού πολιτισμού, εκφράζοντας τα όνειρα και τις δυσκολίες των απλών ανθρώπων.
Τα τεστ όρασης και οι οπτικές ψευδαισθήσεις είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος για να δοκιμάσετε πόσο καλά λειτουργούν τα μάτια και ο εγκέφαλός σας μαζί.
Συχνά, οι αριθμοί ή τα σχήματα κρύβονται μέσα σε μοτίβα, χρώματα ή θολές εικόνες, και μόνο όσοι έχουν καλή αντίληψη της αντίθεσης και της λεπτομέρειας μπορούν να τα εντοπίσουν εύκολα.
Στην παρακάτω εικόνα, υπάρχει ένας αριθμός που δεν είναι αμέσως εμφανής. Με την πρώτη ματιά μπορεί να φαίνεται σαν ένα απλό μοτίβο, αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα μπορέσετε να διακρίνετε τα ψηφία.
Πώς να δοκιμάσετε
Κοιτάξτε την εικόνα από κανονική απόσταση.
Αν δεν βλέπετε τον αριθμό, δοκιμάστε να απομακρυνθείτε λίγο από την οθόνη.
Μπορείτε επίσης να μισοκλείσετε τα μάτια σας για να μειώσετε τη λεπτομέρεια και να δείτε το συνολικό σχήμα.
Αυτά τα τεστ βασίζονται στον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την αντίθεση και τα μοτίβα. Δεν αποτελούν ιατρική διάγνωση, αλλά μπορούν να δώσουν μια ένδειξη για το πόσο καλά λειτουργεί η οπτική σας αντίληψη.
Η απάντηση
Ο κρυμμένος αριθμός στην εικόνα είναι:
105.7
Αν μπορέσατε να τον δείτε γρήγορα, συγχαρητήρια! Αυτό σημαίνει ότι η οπτική σας αντίληψη και η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Αν όχι, μην ανησυχείτε — μερικές φορές ο φωτισμός, η οθόνη ή η απόσταση μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα.
Η 45χρονη ραδιοφωνική παραγωγός γέννησε ένα υγιέστατο κορίτσι
Μητέρα έγινε η Γιώτα Τσιμπρικίδου καθώς γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι. ύμφωνα με ρεπορτάζ της εκπομπής «Super Κατερίνα», η 45χρονη ραδιοφωνική παραγωγός μπήκε το πρωί της Παρασκευής 8 Μαΐου στο μαιευτήριο και λίγη ώρα αργότερα έφερε στον κόσμο το πρώτο παιδί της, που όπως ανέφερε ο Στέφανος Κωνσταντινίδης, γεννήθηκε 2.870 γραμμάρια.
Δείτε το βίντεο:
Η Έλενα Πολυκάρπου αποκάλυψε περισσότερες λεπτομέρειες στη συνέχεια: «Μπήκε πολύ πρωί σε μαιευτήριο των βορείων προαστίων, γύρω στις 6, 6 και κάτι. Γεννήθηκε το κοριτσάκι της, είναι υγιέστατο. Έχει μιλήσει και είχε έρθει εδώ τα έχει πει και με την Κατερίνα μας, το ήθελαν πάρα πολύ μαζί με τον Άγγελο τον άντρα της. Πλέουν σε πελάγη ευτυχίας. Είναι όλη η οικογένεια εκεί. Έχει αρχίσει να γεμίζει ο διάδρομος με αρκουδάκια», είπε.
Σε συνέντευξη που είχε δώσει έναν μήνα πριν η Γιώτα Τσιμπρικίδου, στην εκπομπή «Happy Day» είχε εξομολογηθεί τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της: «Θα φέρω προγραμματισμένα την κόρη μου στον κόσμο στις αρχές Μαΐου. Παιδεύτηκα πάρα πολύ στην εγκυμοσύνη και συνεχίζω να παιδεύομαι να πω την αλήθεια, δεν μου είναι πολύ εύκολη η εγκυμοσύνη. Δεν μπορώ καθόλου να φάω, ό,τι τρώω δεν στέκεται στο στομάχι μου και είμαι καθημερινά πολύ δύσκολα με ναυτίες και εμετούς. Έχω πάρει ένα κιλό ας πούμε, το οποίο μια φεύγει, μια έρχεται, πάει πάνω κάτω. Δόξα τω Θεώ το παιδί είναι καλά», ανέφερε.
Δείτε το βίντεο:
Η ραδιοφωνική παραγωγός είχε μιλήσει και για την εξωσωματική γονιμοποίηση και τη στιγμή που ενημερώθηκε για την εγκυμοσύνη της: «Φυσικά θυμάμαι την ημέρα που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Ήμουν έξω από αυτό το μοναστήρι, που για μένα σημαίνει πάρα πολλά, είναι η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου στην Παιανία. Και ήμουν εκεί έξω, όταν με πήρε ο εξωσωματικός μου στο τηλέφωνο και μου είπε “Γιωτάκι μου, πάμε καλά”. Δεν ήταν η πρώτη φορά βέβαια, γιατί και στην προηγούμενη εξωσωματική εγώ ήμουν έγκυος. Μετά ξεκίνησε η αγωνία του να ξεπεράσω το πρώτο στάδιο. Δηλαδή αυτό που στην πρώτη εξωσωματική δεν πέτυχε, να πετύχει στη δεύτερη».
Στα νιάτα του χαρακτηριστήκε “ζεν πρεμιέ”, αφού ήταν ένας εκ των γοητευτικότερων πρωταγωνιστών που έκανε το γυναικείο κοινό να παραληρεί.
Ο Παύλος Λιάρος υποδύθηκε τον Κίμωνα Πετρόχειλο, τον μεγαλύτερο γιο του Κωνσταντάρα που σπούδαζε Ιατρική, στην ταινία “Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι”.
Σον ρόλο του ήταν τεμπέλης και προτιμούσε να κοιμάται παρά να πηγαίνει στη σχολή του.
Ο ηθοποιός Παύλος Λιάρος ξεχώρισε για το ταλέντο του στην κωμωδία. Η καριέρα του ήταν πλούσια στον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’70. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Κ. Μιχαηλίδη.
Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο έγινε το 1963 με τον ρόλο του Ηλία στην ταινία “Το κάθαρμα” σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου.
Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν “Τρελά κορίτσια, απίθανα αγόρια”, “Αγάπησα έναν προδότη”. “Δύο πόδια σ’ έναν παπούτσι”, “Ο τζαναμπέτης”, “Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω”. “Γαβριέλα, η αμαρτωλή της Αθήνας”, “Κατηγορώ την κοινωνία”, “Λολίτες της Αθηνάς”.
Τη δεκαετία του ’70 πήρε μέρος στις ταινίες που ήταν βασισμένες σε ιστορικά γεγονότα “Υποβρύχιον Παπανικολής” και “Καλάβρυτα 1821”. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη συγγραφή σεναρίου. Υπήρξε ο σεναριογράφος των ταινιών “Βρώμικες κυρίες” , “Κολασμένες ψυχές στα δίχτυα της ηδονής” και “Η μεγάλη απόφαση”. Η τελευταία του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1979 με την ταινία “Τζακ ο καβαλάρης”.
Παράλληλα εργάστηκε σε τηλεοπτικές παραγωγές στην ΥΕΝΕΔ και μεταξύ άλλων έπαιξε στις σειρές: Λέσχη μυστηρίου: Επικίνδυνη νύχτα”, “Οι προστάτες του νόμου”, “Ποιος είναι ο ένοχος” και “Υποψίες”. Τη δεκαετία του ’80 σκηνοθέτησε ορισμένες βιντεοταινίες και ντοκιμαντέρ.
Παύλος Λιάρος: Πως είναι σήμερα στα 80 του ο γνωστός ηθοποιός;
Ο Παύλος Λιαρός σήμερα είναι 80 ετών. Υπήρξε ένας σπουδαίος ηθοποιός που αγάπησε τον κινηματογράφο και κόσμησε επί σειρά ετών τον καλλιτεχνικό χώρο με την παρουσία του.
Ο ίδιος έχει πει: «Ήμασταν φτωχή οικογένεια, αλλά πολύ τίμια. Ούτε ο πατέρας μου ούτε η μάνα μου ήθελαν να γίνω ηθοποιός. Ήμουν μοναχοπαίδι και καταλαβαίνεις. Θυμάμαι τον παππού μου που μου έλεγε “βρε συ, ξέρεις ποιοι γίνονται ηθοποιοί;
Οι κόρες και οι γιοι των πουτ…ων”. Το είχαν τόσο χαμηλού επιπέδου. Μεγάλωσα στου Ψυρρή και ήμουν πολύ ατίθασος. Ο πατέρας μου, τις πέντε μέρες από τις επτά της εβδομάδας, με έδερνε, (γέλια). Ήμουν όμως καλός μαθητής και με καθόλου διάβασμα.
Όταν ήμουν έφηβος, χόρευα πολύ ωραίο ροκ εν ρολ και οι γκόμενες χάζευαν. Όταν έφευγα από τα κλαμπ, είχα πάντα τρία τέσσερα τηλέφωνα από τα κοριτσόπουλα που με είχαν ερωτευτεί. Την εποχή εκείνη, λοιπόν, μεσουρανούσαν ο Κακκαβάς και ο Μπάρκουλης. Και με το μυαλό μου έλεγα: “Πιο ωραίοι είναι αυτοί από μένα; Θα γίνω ηθοποιός”. Και κάπως έτσι ψωνίστηκα με τον κινηματογράφο», είπε ο Παύλος Λιάρος.
Μαζικές παραιτήσεις στη Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Βορείου Τομέα – Στο επίκεντρο η εκδήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο Χαλάνδρι
Έντονες πολιτικές διεργασίες και παρασκηνιακές ζυμώσεις φαίνεται πως βρίσκονται σε εξέλιξη στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αργά το βράδυ της Παρασκευής κυκλοφόρησαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες όλα τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής Βορείου Τομέα φέρονται να υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους, προκαλώντας νέο κύκλο συζητήσεων και εσωκομματικών αναταράξεων.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι παραιτήσεις συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την επικείμενη πολιτική εκδήλωση του πρώην πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, η οποία έχει προγραμματιστεί για τη Δευτέρα στο Θέατρο Ρεματιάς στο Χαλάνδρι και ήδη συγκεντρώνει έντονο πολιτικό ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με κομματικές πηγές, η εκδήλωση θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς έρχεται σε μια περίοδο όπου το εσωτερικό του κόμματος εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση αναζήτησης πολιτικής κατεύθυνσης και ισορροπιών μετά τις αλλεπάλληλες εξελίξεις των τελευταίων μηνών. Πολλά στελέχη αντιμετωπίζουν την παρουσία και τη δημόσια παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα ως μια κίνηση με ευρύτερο πολιτικό μήνυμα, τόσο προς τη βάση του κόμματος όσο και προς το συνολικότερο προοδευτικό ακροατήριο.
Στην οργάνωση της εκδήλωσης συμμετέχουν ενεργά γνωστά πρώην και νυν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που διατηρούν ισχυρή επιρροή στον Βόρειο Τομέα της Αθήνας. Ανάμεσα στα πρόσωπα που φέρονται να πρωτοστατούν βρίσκεται και ο Θέμης Μουμουλίδης, ενώ πληροφορίες κάνουν λόγο για κινητοποίηση παλαιών κομματικών δικτύων και οργανωμένων δυνάμεων που παραμένουν πολιτικά κοντά στον πρώην πρωθυπουργό.
Η φημολογούμενη ομαδική παραίτηση της Νομαρχιακής Επιτροπής Βορείου Τομέα ερμηνεύεται από αρκετούς ως ένδειξη βαθύτερων εσωτερικών αντιθέσεων που συνεχίζουν να υπάρχουν στο κόμμα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτυπώνει το κλίμα έντασης που επικρατεί σε οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά σε περιοχές όπου διατηρούνται ισχυροί πολιτικοί μηχανισμοί και διαφορετικές τάσεις.
Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη ανακοίνωση από την Κουμουνδούρου ούτε επιβεβαίωση των πληροφοριών από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το τοπίο γύρω από το εύρος και το παρασκήνιο των παραιτήσεων. Ωστόσο, στελέχη του κόμματος παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς θεωρείται πιθανό οι επόμενες ημέρες να αποδειχθούν καθοριστικές για τις εσωτερικές ισορροπίες και τις πολιτικές πρωτοβουλίες που θα ακολουθήσουν.
Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στην εκδήλωση της Δευτέρας στο Χαλάνδρι, η οποία αναμένεται να αποτελέσει σημείο πολιτικής αναφοράς όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. Πολλοί αναμένουν με ενδιαφέρον τα μηνύματα που θα επιλέξει να στείλει ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς και τη δυναμική που θα καταγραφεί τόσο σε επίπεδο παρουσιών όσο και σε επίπεδο πολιτικών συσχετισμών.
Ανακοίνωσε ότι τις επόμενες μέρες θα κατατεθεί στον Άρειο Πάγο το καταστατικό και ότι μέσα στο μήνα θα γίνει και η επίσημη παρουσίαση του κόμματος
Η Μαρία Καρυστιανού έκανε γνωστό ότι αναλαμβάνει τη θέση της επικεφαλής του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών.
Σε ανάρτησή της, η Περιφερειακή Οργάνωση Πολιτών Κρήτης, αναφέρει ότι η Μαρία Καρυστιανού δέχθηκε και επίσημα το κάλεσμα για να στεφθεί επικεφαλής. Πρόκειται για μία προαποφασισμένη ενέργεια, ωστόσο η επιλογή ήταν να γίνει μέσω διαδικασίας καλέσματος, από μία περιφερειακή οργάνωση.
Αναλυτικά η ανάρτησή της Περιφερειακής Οργάνωσης Πολιτών Κρήτης:
Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
Με βαθιά συγκίνηση και αίσθημα ιστορικής ευθύνης, τα μέλη της Περιφερειακής Οργάνωσης Πολιτών Κρήτης υποδέχονται την επίσημη απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία ανταποκρίνεται στο κάλεσμά μας και αναλαμβάνει πλέον και επίσημα την ηγεσία του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών.
Η γυναίκα που έγινε το σύμβολο του αγώνα για την αλήθεια και την αξιοπρέπεια, ενώνει τη φωνή της με τους πολίτες της Κρήτης και ολόκληρης της Ελλάδας, μετατρέποντας μια αυθόρμητη κοινωνική ανάγκη σε μια οργανωμένη θεσμική δύναμη διεκδίκησης.
Δείτε το βίντεο:
Στο μήνυμά της προς την Οργάνωσή μας, η κ. Καρυστιανού αναγνωρίζει την αντοχή και την αποφασιστικότητα της Κρήτης, δηλώνοντας έτοιμη να ανταποκριθεί στη «βαριά και ιστορική ευθύνη» της ηγεσίας ενός κινήματος που συνδημιουργήθηκε από συμπατριώτες μας στην Ελλάδα και την ομογένεια.
Το μήνυμα-απάντηση της Μαρίας Καρυστιανού
«Αγαπητές φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ από καρδιάς για την ετοιμότητα και στήριξη σας σε αυτό το κίνημα που μας ένωσε όλους.
Η αποφασιστικότητα και η εμπιστοσύνη, που επιδεικνύετε αποτελούν για μένα το πιο ισχυρό στήριμα. Μου δίνετε τη δύναμη να συνεχίσω μαζί σας τον ιερό αγώνα για δικαιοσύνη και δημοκρατία, για μια Ελλάδα που δεν θα μας πληγώνει, αλλά θα μας αγκαλιάζει, για μια πατρίδα προστάτιδα των παιδιών μας και των επόμενων γενεών.
Αποδέχομαι με τιμή και αίσθημα ευθύνης την παρότρυνση σας να τεθώ επικεφαλής του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών, που χτίζουμε μέρα με τη μέρα όλοι μαζί.
Δεν είμαστε απλώς μια ομάδα, είμαστε μια μεγάλη οικογένεια που μεγαλώνει συνεχώς, επειδή την ενώνει η αλήθεια και η αγάπη για το δίκαιο. Γνωρίζετε καλά ότι η φωνή μας προκαλεί στους λεηλατούντες τη χώρα μας πανικό, ότι κι αν μηχανεύονται αυτοί που φοβούνται την κάθαρση, δεν πρόκειται να μας αναχαιτίσουν. Η δική μας πορεία είναι ενωτική, κοιτάζει μόνο μπροστά και δεν έχει γυρισμό. Είμαστε πολλοί, περισσότεροι από όσο τολμάτε να φανταστείτε και συνεχίζουμε ενωμένοι το ταξίδι για το δίκαιο και την αλήθεια.
Δείτε το βίντεο:
Πολλές από τις σκέψεις και τις αγωνίες σας αποτέλεσαν έμπνευση για την ιδρυτική μας διακήρυξη, που τις επόμενες μέρες θα καταθέσουμε στον Άρειο Πάγο και θα παρουσιαστεί επίσημα μέσα στον Μάιο. Θα είναι τεράστια η χαρά και η τιμή αν είστε παρόντες αυτή την ξεχωριστή στιγμή, να σφίξουμε τα χέρια, να γίνουμε μια αγκαλιά και να πάρουμε δύναμη ο ένας από τον άλλο.
Καλή αντάμωση και καλή συμπόρευση στο δρόμο του δικαίου. Σας ευχαριστώ θερμά για όλα!”
Συμπόρευση και Δράση
Η Περιφερειακή Οργάνωση Πολιτών Κρήτης καλεί κάθε πολίτη να στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Με τη Μαρία Καρυστιανού στην πρώτη γραμμή, ο κοινός αγώνας για τη συνολική αναγέννηση της πατρίδας μας, την αποκατάσταση των θεσμών και την προάσπιση των δημοκρατικών αξιών, αποκτά πλέον ουσιαστική δυναμική και μια καθαρή φωνή που εκφράζει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας»
Μαρία Κωνσταντάρου: Η ηλικία, τα οικονομικά προβλήματα και η απόπειρα βιασμού που δεν ξέχασε ποτέ
“Θα ήθελα και γω να με δω ξανά στην τηλεόραση ή στο θέατρο, δεν μου κάνουν όμως προτάσεις”, τόνισε η ηθοποιός.
Η Μαρία Κωνσταντάρο είναι μια ηθοποιός που πλέον στα 93 της, τα τελευταία χρόνια λείπει από την τηλεόραση και το θέατρο. Ήταν η περιβόητη Ασημίνα στην υπέροχη ελληνική ταινία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη «Αχ αυτή η γυναίκα μου», ενώ έχει πρωταγωνιστήσει και σε πάρα πολλές ελληνικές σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης.
Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα» η ίδια δήλωσε πως ξαφνιάστηκε που τη θυμήθηκαν και της πήραν για συνέντευξη:
«Όταν με πήρατε τηλέφωνο, είπα: Που με θυμήθηκαν; Είδαν πόσο χρονών είμαι, είπαν ότι αυτή όπου να ‘ναι θα τα τινάξει… ας έχουμε ένα φρέσκο υλικό» είπε αρχικά και συνέχισε μιλώντας για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ζώντας απλά με μια σύνταξη:
«Πούλησα το σπίτι μου, πριν από εννιά χρόνια, τώρα το νοικιάζω. Αρχίσαμε το ενοίκιο με 350 ευρώ, σιγά σιγά το ανέβασαν και φτάσαμε στα 600 ευρώ. Μου μένουν λοιπόν 185 ευρώ τον μήνα για να ζήσω.
Θα ήθελα και γω να με δω ξανά στην τηλεόραση ή στο θέατρο, δενμουκάνουν όμως προτάσεις. Μου είχε κάνει πρόταση το θέατρο Τέχνης, πριν από δύο χρόνια, μιλάγαμε περίπου δυο μήνες και όταν φτάσαμε στην αμοιβή μου έδιναν 800ευρώ. Τα 800 ευρώ ο κύριος που κάνει την παραγωγή να τα δώσει στην παραδουλεύτρα του, όχι σε μένα».
Μάλιστα, στη συνέχεια αποκάλυψε πως η ίδια στον χώρο αντιμετώπισε πρόβλημαπαρενόχλησης και μάλιστα σοβαρής αφού συνάδελφός της -που δεν κατονόμασε- αποπειράθηκε να τη βιάσει:
«Σε μια περίπτωση που ήμασταν τουρνέ, ανοίγει την πόρτα την οποία έχω κλειδώσει εγώ και χρησιμοποιεί την φωνή μια ηθοποιού. Καθώς εγώ λούζομαι στο νιπτήρα, με τις σαπουνάδες στα μαλλιά, κάνω έτσι και ανοίγω με το κλειδί. Νόμιζα ότι είναι αυτή και αυτή όμως μου έκανε βρωμιά. Με το που ανοίγω την πόρτα μπαίνει αυτός μέσα.
Ήταν η εποχή που φορούσαμε τα baby doll. Με ρίχνει κάτω στο πάτωμα και προσπαθούσε να με βιάσει. Καθώς εγώ ήμουν ανάσκελα κάτω, έψαξα να βρω να πιάσω κάτι και έπιασα ένα παπούτσι με μεγάλο τακούνι. Του το κοπάνησα στο κεφάλι και έπαιζε μετά στην παράσταση με ένα καρούμπαλο».
Μαρία Κωνσταντάρου: «Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου»
Μεγάλωσε χωρίς τη μάνα της, φώναζε «μαμά» μια θεία της, θυμάται ακόμα τις παιδικές της βόλτες στον βασιλικό κήπο. Όταν είπε πως θέλει να γίνει ηθοποιός, ο πατέρας της είπε «θα σε σφάξω». Η αγαπημένη ηθοποιός που έπαιξε σε μερικές από τις σημαντικότερες θεατρικές παραστάσεις αλλά και ταινίες της εποχής της είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
Γεννήθηκα στην Πτολεμαΐδα το 1933, γιατί ο πατέρας μου ήταν ειρηνοδίκης και βρέθηκε εκεί με μετάθεση. Ήμουν βρέφος όταν χώρισε με τη μάνα μου και με πήρε, σαράντα ημερών, κατεβήκαμε με τον σιδηρόδρομο στην Αθήνα, στις αδελφές του, και έφυγε πάλι με μετάθεση, στη Σκιάθο αυτήν τη φορά. Ο πατέρας μου ήταν 52 χρονών, η μάνα μου 18 όταν γεννήθηκα, δεν ταίριαξαν. Προφανώς ήταν μια ατυχής συνεύρεση, έμεινε η μάνα μου έγκυος κι εκείνος ήταν δικαστής, έπρεπε να την αποκαταστήσει. Με τη μητέρα μου δεν είχαμε σχέσεις ποτέ, δεν συνδεθήκαμε, δεν τη γνώρισα.
• Μεγάλωσα με τις τέσσερις αδελφές του πατέρα μου, με τέτοια αγάπη που δεν έχει πάρει άλλος άνθρωπος. Άρχισα να λέω «μαμά» τη μεγάλη αδελφή του, τη Βαρβάρα – σκεφθείτε, έφτασα επτά-οκτώ χρονών και δεν είχα καταλάβει ότι αυτή δεν ήταν η μητέρα μου. Ούτε τον πατέρα μου θυμάμαι εκείνα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, έλειπε συνεχώς. Χτύπησε μια μέρα το κουδούνι, βγήκα να δω από το μπαλκόνι και φώναξα «είναι ένας κύριος με βαλίτσες. Ήταν ο πατέρας μου που δεν τον αναγνώριζα.
• Μέναμε στην οδό Παλαιολόγου Μπενιζέλου 4, στη Μητρόπολη, και οι δυο πρώτες αδελφές του πατέρα μου, η Βαρβάρα και η Ελένη, ήταν οι μεγαλύτερες ράφτρες της εποχής, είχαν τον Οίκο Κωνσταντοπούλου. Είχαν υφάσματα, κορσέδες, εσώρουχα και έραβαν τα ανάκτορα, τη δούκισσα του Κεντ, την πριγκίπισσα Ελένη, όλη την τότε αριστοκρατία και τον καλό κόσμο. Δεν ήταν ιδιαίτερα μορφωμένες με την έννοια την ακαδημαϊκή, αλλά είχαν μια φοβερή πνευματικότητα – τον Ντοστογιέφσκι τον άκουσα από τη Βαρβάρα όταν ήμουν δέκα ετών. Η θεία μου η Αντιγόνη είχε βγει από το Αρσάκειο δασκάλα στα δεκάξι και δούλευε σε σχολείο στην Κηφισιά και η θεία μου η Ελπινίκη, που ήταν με το πιάνο και το τραγούδι, αμέσως πήρε τον ρόλο της νταντάς μου. Με πήγαινε από το πρωί που ξυπνούσα στον Βασιλικό Κήπο –ξέρω κάθε γωνιά και κάθε τρύπα που υπάρχει εκεί– και γυρνούσαμε το βράδυ.
Από την τηλεόραση έγινα αναγνωρίσιμη, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να αυξήσω το κασέ μου, γιατί δεν ήξερα να πουλήσω τον εαυτό μου. Δεν έπαιρνα ψίχουλα και δεν διαμαρτύρομαι, αλλά θα μπορούσα να βγάζω περισσότερα. Κάποιες φορές αισθανόμουν ότι δεν με άφηναν να κάνω πράγματα γιατί ξεπερνούσα το μέτρο.
• Οι γυναίκες αυτές ήταν όλες ανύπαντρες και ανεξάρτητες και έκαναν τα πάντα για τη μόρφωσή μου. Για ένα διάστημα πήγαινα στο γερμανικό κίντεργκαρντεν στον Άγιο Νικόλαο. Όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος πήγα στη Γερμανική Σχολή. Ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός ήταν οικογενειακός φίλος μας και ζήτησε από τον Άλφρεντ Ρομαίν, που ήταν διευθυντής της Γερμανικής Σχολής και γνωρίζονταν πριν από τον πόλεμο και την Κατοχή, να φοιτήσω εκεί για να εξασφαλίσει το συσσίτιό μου.
• Έτσι δεν κατάλαβα την Κατοχή, ούτε την πείνα· τα καλοκαίρια της Κατοχής τα πέρασα στο σπίτι της θείας μου της Αντιγόνης, στην οδό Δεληγιάννη, στην Κηφισιά. Ο Δαμασκηνός, που ο δικτάτορας Μεταξάς τον είχε περιορίσει φρουρούμενο από το 1938 στη Σαλαμίνα, είχε στείλει στο σπίτι της Κηφισιάς μια κατσικούλα θηλυκιά και τέσσερις κότες για να εξασφαλίσει το γάλα μου και τα αυγά μου. Αυτά τα καλοκαίρια τα θυμάμαι με πολύ παιχνίδι μέσα στη βίλα Ρωμάνου, μια τεράστια έκταση όπου νοίκιαζαν οι αθηναϊκές οικογένειες, του Λυκουρέζου, του Σερπιέρη κ.ά., δωμάτια για να περνούν τα καλοκαίρια.
«Μακρινό λυπητερό τραγούδι» του Κεχαΐδη. Ο Κάρολος Κουν ανέβασε το μονόπρακτο αυτό μαζί με ένα ακόμα, «Το παιχνίδι στις Αλυκές», σε μία παράσταση τον χειμώνα του 1956. Μαζί με τη Μαρία Κωνσταντάρου ο Μιγάδης, ο Μπάκας και η Πανταζοπούλου. Πηγή φωτογραφίας: Θέατρο Τέχνης
• Γυμνάσιο πήγα στη Σχολή Χιλλ που ήταν παρθεναγωγείο. Ήμουν άνετα μαθήτρια του 16, χωρίς να σκοτώνομαι στο διάβασμα, και ήμουν πάρα πολύ άτακτη, αλλά επειδή οι αταξίες μου δεν ήταν προς αποβολή, παρακάλεσαν τη θεία μου να μη με ξαναπάει στο σχολείο αν δεν ζητήσω συγγνώμη. Δεν ζήτησα, αλλά με ξαναπήραν. Επειδή η Χιλλ δεν είχε ογδόη, πήγαμε την τελευταία χρονιά στη Σχολή Αηδονοπούλου και είχαμε την τύχη να έχουμε γυμνασιάρχη την Κακριδή, τη σύζυγο του Γιάννη Κακριδή, μια σπουδαία γυναίκα που μας άνοιξε πολλούς ορίζοντες.
• Με πήγαιναν οι δικοί μου να δω θεατρικές παραστάσεις. Έχω δει τη Λαμπέτη στο Μουσούρη να παίζει στο Κουρέλι, έχω δει το Παιχνίδι του έρωτα και της τύχης με τον Χορν, την Αλκαίου. Πηγαίναμε και στη Λυρική Σκηνή, είχα δει την οπερέτα του Σούμπερτ, το «Σπίτι των τριών κοριτσιών», όπου έπαιζε ένα κορίτσι που υποδυόταν το αγόρι και ήθελα να είμαι αυτό. Με πήγαν από πολύ μικρή στη Ζουρούδη για χορό και μετά στη Μαίρη Βρυάκου που οι μαθήτριες που προετοίμαζε πήγαιναν στο Covent Garden, έκανα και πιάνο – από μικρή μπήκα σε ένα κλίμα καλλιτεχνικό. Ήθελα να γίνω ηθοποιός, αλλά ο πατέρας μου, που ήταν ένας μορφωμένος άνθρωπος χωρίς καμία πνευματικότητα και δεν τον αισθάνθηκα ποτέ κοντά μου, συνεχώς έβαζε απαγορεύεις: τα καλά κορίτσια δεν μιλούν από τα μπαλκόνια με αγόρια, δεν παίζουν πιάνο, τέτοια πράγματα. Όταν έμεινε μαζί μας στη Μητρόπολη, με τη συνταξιοδότησή του, κάθε απόγευμα μού έκανε αρχαία και αυτό του το χρωστάω, αγάπησα τη γλώσσα.
• Όταν είπα πως θέλω να γίνω ηθοποιός ο πατέρας μου είπε «θα σε σφάξω» κι εγώ απάντησα «ή καλόγρια θα γίνω ή ηθοποιός». Οι θείες μου με έκρυβαν και με κάλυπταν, έτσι έδωσα στο Εθνικό. Δεν πέρασα εκεί, αλλά πέρασα πανηγυρικά στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Η επιτροπή ήταν ο Κουν, ο Βολανάκης και ο Διαμαντόπουλος που ενθουσιάστηκε με τον αυτοσχεδιασμό μου. Ο Κουν αναγνώρισε αμέσως το τι είμαι και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα μαζί του πάνω στη δουλειά. Ποτέ δεν με πίεσε, μου έδινε ένα στίγμα κι εγώ προχωρούσα. Ο Κουν θύμωνε όταν είχε κάποιος απόψεις και δεν ήξερε τίποτα, δεν είχε βγει από το αυγό. Και μία από αυτές τις βραδιές έφυγε το τραπεζάκι το τσίγκινο με τα νερά και τα τσιγάρα – θύμωνε με αυτά. Αυτά που έλεγε ο Κουν για μένα «αν μπορούσα να δουλεύω με τη Μαρία, θα δούλευα μόνο με αυτή» μου έκαναν κακό. Γιατί αυτά δεν άρεσαν, υπήρχε φθόνος μεγάλος εκεί μέσα, και από άντρες και από γυναίκες. Όταν έπαιξα τη Ντουνιάσα στον Βυσσινόκηπο, ο Καραγάτσης μου έγραψε έναν ύμνο. Και γενικά στην καριέρα μου πήρα εξαιρετικές κριτικές, με τίμησαν. Ο Κουν ήταν μια προσωπικότητα, όταν σε εμπιστευόταν και έκανες κάτι αλλιώτικο στην πρόβα, το κοίταζε, το πάλευε στο μυαλό του, είχε την έγνοια, δεν εγκατέλειπε αυτό που τον απασχολούσε και στο τέλος, αν το είχες κάνει καλά, το άλλαζε.
Μαρία Κωνσταντάρου & Δάφνη Σκούρα στο «Κορίτσι με τα άσπρα μαλλιά», 1961. Πηγή Εικόνας: Βιβλίο «Βαθειές είναι οι ρίζες…»
• Όταν τέλειωσα το Τέχνης έμεινα εκεί για τρία χρόνια, ένιωθα ευτυχισμένη κι ας μην είχα παρέες εκεί. Δεν με αγαπούσαν ούτε οι γυναίκες ούτε οι άντρες, μόνο η Νέλλη Αγγελίδου, που ήταν μεγάλη κυρία, με συμπαθούσε πολύ και με είχε πάρει κάπως υπό την προστασία της. Μου έλεγε «μην ανοίγεις το στόμα σου, μη μιλάς» για να επιβιώσω. Όταν τέλειωσα το Τέχνης παντρεύτηκα έναν τρίτο ξάδελφό μου για να ξεφύγω από την εξουσία του πατέρα μου που ακόμα και όταν ήμουν ηθοποιός προσποιούνταν ότι δεν ήξερε τίποτα, το αγνοούσε. Ο Σούλης –έτσι τον έλεγαν–, που ήταν στρατιωτικός, με αγάπησε πολύ. Ήξερε ότι δεν ήμουν ερωτευμένη μαζί του και μου είπε «Μαρία, σε παντρεύομαι για να εκπληρώσεις τα όνειρά σου». Ζήσαμε πολλά χρόνια μαζί και χώρισα γιατί παραήταν τέλειος άνθρωπος, είχα ενοχές, δεν του άξιζε να ζει με μια γυναίκα που δεν τον αγαπούσε. Ερωτεύτηκα άλλους άντρες, ή έτσι νόμιζα, μέχρι να ερωτευτώ αληθινά στα 58 μου χρόνια. Αλλά γι’ αυτή την ιστορία αγάπης δεν θα μιλήσω ποτέ, είναι από τα ιερά δικά μου πράγματα.
• Από τον Κουν έφυγα γιατί δεν μου έδινε ποτέ να παίξω πρώτο ρόλο. Επειδή σε κάθε ρόλο μεταμορφωνόμουν, αλλιώς κινούμουν, αλλιώς μιλούσα, με ήθελε για να βουλώνω τις τρύπες. Έφυγα, λοιπόν –γράφτηκε και στις εφημερίδες, στη στήλη του Μαμάκη στο «Έθνος»–, και ο Κουν έστειλε τον Λαζάνη για να γυρίσω πίσω. Του λέω «να σε ρωτήσω κάτι; Υπάρχει περίπτωση να παίξω εγώ την Γκρούσα στον Κύκλο με την κιμωλία; Θα παίξω εγώ πρώτο ρόλο;» και απαντάει «είναι πολύ οδυνηρό να σου πω γιατί δεν θα παίξεις, γιατί δεν είσαι όμορφη». Κι έφυγα. Καλλονή δεν ήμουν, αλλά, όπως έλεγε ο Τσαρούχης: «Η Κωνσταντάρου επιβάλλεται με τον σκελετό της».
• Με τον Τσαρούχη συνδέθηκα πολύ αργότερα. Όταν ήμουν στη σχολή, κάποιος Αντρέας Μητσάκης που έφυγε για το Παρίσι μετά και ανήκε στον κύκλο του Τσαρούχη, με πήρε και πήγαμε μια μέρα στο σπίτι του Τσαρούχη πάνω από τον Ελευθερουδάκη, στο Σύνταγμα, σε μια σοφίτα. Ανέβαινες εσύ, κατέβαιναν οι αρουραίοι, είχε όμως πολύ φως και το θυμάμαι ακόμα που ήταν πολύ ακατάστατο. Μια μέρα έπιασα και το συμμάζεψα, εκτός από την κρεβατοκάμαρα, όπου δεν επέτρεπε να μπει κανένας.
• Στο Τέχνης ο Τσαρούχης έκανε τα σκηνικά για τη Δωδέκατη Νύχτα όπου υπήρχε μια βεράντα με κολονάκια, και έπρεπε να βάλει δυο στρογγυλές μπάλες. Λεφτά για τόρνους δεν υπήρχαν, οπότε πήρε δυο μπάλες απ’ αυτές που παίζουν τα παιδιά, τις κάρφωσε, τις έβαψε και τέλος. Χρειαζόταν διαδήματα; Πήγαινε στο Μοναστηράκι, έπαιρνε τρία-τέσσερα κιλά αλυσίδες από αυτές που είχαν τα καζανάκια, τις έβαφε χρυσές και έκανε κοσμήματα καταπληκτικά. Τα μαλλιά μου τότε ήταν κοντά, αλλά είχα μια κοτσίδα ψεύτικη από την προηγούμενη παράσταση, και είπα «ας τη βάλω να του τη δείξω». Όταν με είδε, αναφώνησε «Α, το πρώτο κορίτσι που δεν κρέμασε μπούκλες».
Τρωάδες, στο ιστορικό ανέβασμα του Γιάννη Τσαρούχη.
• Ο Τσαρούχης με αγάπησε μετά τις Τρωάδες, που όταν ήταν να τις ανεβάσει τον πήρα τηλέφωνο και μου είπε «άργησες, έχουν κλείσει οι ρόλοι, έχει μείνει μόνο η Αθηνά». Εγώ ήθελα να παίξω σε αυτή την παράσταση, ο ρόλος δεν με ενδιέφερε, και πήγα. Για την Ελένη είχε πάρει την Καίτη Πάνου, που ήταν φίλη της Σμάρως Στεφανίδου, αλλά εκείνη βρήκε τον ρόλο μικρό κι έφυγε. Έτσι μου έδωσε κι έπαιξα την Ελένη. Κάναμε πρόβες στο σπίτι του αδελφού του, στη Μαυρομματαίων. Τον λατρεύαμε όλοι τον Τσαρούχη. Ήμασταν όλοι με ποσοστά και χωρίς εκείνος να το ζητήσει, τον βάλαμε κι εκείνον μέσα – είναι τα περισσότερα λεφτά που έχω βγάλει στο θέατρο. Ήταν τέτοια η κοσμοσυρροή που ερχόταν η αστυνομία να βάλει τάξη στο μικρό στενό της Καπλανών. Ο Τσαρούχης είχε πει στον Αρβανίτη, που έκανε τα φώτα, «θέλω τα φώτα σκληρά, δεν θέλω φωτοσκιάσεις». Μπαίνει μια μέρα για την πρόβα, βλέπει να μην έχουν γίνει όπως ζήτησε και θυμώνει πολύ – μία φορά τον έχω δει θυμωμένο και ήταν αυτή. Παίρνει το καπέλο του και φεύγει, κατηφορίζει τη Μασσαλίας. Βγαίνει η κοπέλα που έπαιζε την Αθηνά με την περικεφαλαία και την ασπίδα και αρχίζει να τον κυνηγάει στον δρόμο να τον φέρει πίσω, φωνάζοντας «κύριε Γιάννη». Ήταν η μόνη που σκέφτηκε να τον φέρει πίσω, ενώ ο κόσμος κοίταζε άλαλος το θέαμα, γιατί δεν ήξεραν ότι υπήρχε εκεί γύρω θέατρο.
• Βγήκα στο ελεύθερο θέατρο μετά το Τέχνης. Έπαιξα στο Άλσος με τον Χατζίσκο και τη Νικηφοράκη, μετά έμαθα ότι ο Μουσούρης ανέβαζε τις Τρεις αδερφές, του έστειλα ένα γράμμα –ήμουν άρρωστη, είχα πάθει ηπατίτιδα–, του ζήτησα να παίξω την Νατάσσα και με πήρε αμέσως. Ο Μουσούρης ήταν κύριος, ευφυής θεατρικά. Ασχολούνταν με την παραμικρή λεπτομέρεια, πρόσεχε τα κοστούμια κι αυτό ήταν ένα σπουδαίο θέατρο. Μετά πήγα στον Μυράτ, με τον Μποστ στην Όμορφη Πόλη, δούλευα συνέχεια. Δεν ξέρω να περιγράψω τη θεατρική κατάσταση στην Αθήνα όπως θα έκανε ένας ιστορικός του θεάτρου, αλλά υπήρχαν κριτικοί. Υπήρχε ο Πλωρίτης, ο Τερζάκης, ο Δρομάζος, υπήρχαν άνθρωποι που η γνώμη τους μέτραγε. Μια κακή κριτική πείραζε πάντα, τη συζητούσαν, αλλά όχι και ιδιαίτερα. Ο κόσμος, δε, που έφτανε στο θέατρο φορούσε τα καλά του, σήμερα δεν το βλέπεις αυτό.
• Μετά δούλεψα με τον Ποταμίτη που τόλμησε να κάνει ένα θέατρο έξω από το κέντρο, που ήταν πάντα γεμάτο. Πολλοί, όταν μιλούν για το θέατρο, τον ξεχνούν, αλλά ο Ποταμίτης ήταν ένας διανοούμενος, καλύτερος σκηνοθέτης από ηθοποιός, έκανε τολμηρές επιλογές, ωραία πράγματα, με πάθος. Για παράδειγμα, πριν κάνουμε τον Άνθρωπο Ελέφαντα με πήρε και πήγαμε να δούμε την παράσταση στο Λονδίνο. Στον Ποταμίτη γνώρισα και έναν ποιητή και κριτικό με μεγάλη αξία, τον Γιάννη Βαρβέρη. Σπουδαίος άνθρωπος ήταν και ο Καμπανέλλης που, αν δεν ήταν συγγραφέας, θα ήταν μεγάλος σκηνοθέτης. Είχαμε γνωριστεί στην Αυλή των Θαυμάτων και είπε ο Κουν τότε γι’ αυτό το έργο «μην το σνομπάρετε επειδή είναι ελληνικό, θα το παίξετε σαν Τσέχοφ». Υπήρχε διαφορά ποιότητας αυτών των ανθρώπων σε σχέση με άλλους και θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Όταν έπαιξα στο Αστέρια στον πρωινό ουρανό στη Φρυνίχου, πήρα το Βραβείο Κουν. Τότε έκανα πρόβες με τον Κουγιουμτζή στο Φιντανάκι, στο Υπόγειο. Και μπήκα στην πρόβα την επομένη και δεν γύρισε ένας άνθρωπος να πει μια κουβέντα, σαν να μη συνέβη τίποτα, σαν να μην υπήρχα. Έτσι ήταν οι άνθρωποι εκεί, καμένοι, και δεν φταίει ο Κουν γι’ αυτό. Πήραν όλα τα κακά του Κουν: δεν τους άρεσε ούτε το γέλιο ούτε το χιούμορ, ήταν σκυθρωποί για να φαίνονται τάχα σοβαροί. Μόνο ένας ηθοποιός, κάνοντας πλάκα, είπε σε μια παρατήρηση που μου έκανε ο Μίμης: «Παίξε καλά, Μαρία, μη σου πάρουν το βραβείο πίσω».
• Ο κόσμος με αναγνωρίζει από τον κινηματογράφο, νομίζουν ότι έχω παίξει πολύ, αλλά έχω κάνει μόνο δύο ταινίες, και τις δυο με την Αλίκη. Η μια είναι το Αχ! Αυτή η γυναίκα μου που παίζαμε πριν στο θέατρο REX, όπου μας βρήκε η χούντα, η άλλη είναι η Μαρία της Σιωπής και τίποτε άλλο. Όλες αυτές οι θιασαρχίνες, η Καρέζη, η Καλογεροπούλου, η Αρβανίτη και πόσες άλλες δεν με πήραν να παίξω ποτέ. Δεύτερο ρόλο θα έκανα, δεν θα τους έτρωγα το πρωταγωνιστιλίκι. Η μόνη που είχε αξία και με πήρε και δεν φοβόταν ποτέ αν η διπλανή της ήταν καλή ηθοποιός ήταν η Αλίκη. Έπαιξα μαζί της και πέρασα πολύ καλά, η Αλίκη, όταν έπαιζε άλλος ηθοποιός, δεν κουνιόταν, δεν ήθελε να χαλάσει τη σκηνή του άλλου, σε αντίθεση με τον Παπαμιχαήλ. Μια φορά με ρώτησε «γιατί εμείς δεν είμαστε φίλες;», της απάντησα «γιατί δεν έχεις χρόνο» και ήταν αλήθεια· ξεκινούσε να δουλεύει από το πρωί, πήγαινε στο στούντιο για γυρίσματα και τέλειωνε τη νύχτα, στο θέατρο. Έχω παίξει στην ταινία του Παπατάκη Οι βοσκοί της συμφοράς και έχω κάνει και κάτι ταινίες πριν από είκοσι χρόνια στη Warner Bros. Όταν παίχτηκαν οι Βοσκοί ήταν χούντα. Με πήρε τηλέφωνο ο παραγωγός της ταινίας από το Παρίσι να τον βρω εκεί για να πάμε μαζί στο Φεστιβάλ των Καννών, αλλά η χούντα δεν μου επέτρεψε να φύγω στο εξωτερικό. Ο άντρας μου ήταν στρατιωτικός και δημοκρατικός και τον ταλαιπώρησαν πολύ. Δεν μας κυνήγησαν αλλά μας παρακολουθούσαν μέχρι και τα τηλέφωνα, δεν υπήρχε περίπτωση να βγω από τη χώρα.
Αχ αυτή η γυναίκα μου
Με τον Σπύρο Καλογήρου στη Μαρία της Σιωπής
«Οι βοσκοί της συμφοράς» του Παπατάκη.
• Αντίθετα με τον κινηματογράφο, τηλεόραση έκανα πάρα πολύ, από τον «Παράξενο Ταξιδιώτη», που ήταν από τις πρώτες σειρές στην τηλεόραση, μέχρι την τελευταία, το «Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον», που ήταν καταπληκτική. Από την τηλεόραση έγινα αναγνωρίσιμη, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να αυξήσω το κασέ μου, γιατί δεν ήξερα να πουλήσω τον εαυτό μου. Δεν έπαιρνα ψίχουλα και δεν διαμαρτύρομαι, αλλά θα μπορούσα να βγάζω περισσότερα. Κάποιες φορές αισθανόμουν ότι δεν με άφηναν να κάνω πράγματα γιατί ξεπερνούσα το μέτρο.
• Διαβάζω και αγαπώ το διάβασμα, που ήταν πάντα ένα καταφύγιο, όπως λάτρευα και το σχολείο γιατί ήμουν μαζί με άλλα παιδιά, γιατί ήμουνα μοναχοπαίδι.
• Στο σπίτι μου το πατρικό είχαμε μια βιβλιοθήκη που ήταν κλειδωμένη κι έπαιρνα ένα μαχαιράκι και την άνοιγα, έτσι έχω διαβάσει τα πάντα. Λατρεύω την ελληνική γλώσσα και απολαμβάνω κάθε λέξη και έννοια. Μάλιστα, όταν ήμουν μικρή, διάβαζα σε άπταιστη καθαρεύουσα βιβλία πολύ δύσκολα. Διαβάζω κλασικούς συγγραφείς, ο Ντοστογιέφσκι είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας, οι ήρωές του είναι τα πρώτα μου ξαδέρφια. Τέτοια οικειότητα έχω με αυτούς από τότε που διάβασα μικρή το Ταπεινοί και Καταφρονεμένοι – είναι μεγαλοφυής συγγραφέας, με έναν κόσμο που δεν υπάρχουν λόγια να τον περιγράψουμε. Τα καινούργια βιβλία δεν μου λένε τίποτα. Τα σημεία αναφοράς μου είναι τα κλασικά έργα.
Ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος (Θεράπων), η Βίκυ Πρωτογεράκη (Κόρη), η Μαρία Κωνσταντάρου (Γυναίκα) και ο Ιάκωβος Ψαρράς (Φύλακας) στην παράσταση «Ο Δείπνος» στο Εθνικό Θέατρο το 1993.
• Είμαι ένας άνθρωπος μοναχικός και ας μη φαίνεται αυτό εκ πρώτης όψεως. Φυσικά μου αρέσει η παρέα και το να βγαίνω με ανθρώπους με τους οποίους μπορώ να επικοινωνήσω, να πω πράγματα που με ενδιαφέρουν – εκεί περνάω καλά. Αν βρεθώ σε παρέα που δεν έχω τίποτα να πω, βαριέμαι μέχρι δυστυχίας. Σταμάτησα να παίζω γιατί οι ρόλοι για γυναίκες στην ηλικία μου δεν υπάρχουν. Περνώ τις μέρες μου διαβάζοντας και λύνοντας κρυπτόλεξα, μιλώντας με ανθρώπους που με ενδιαφέρουν. Οι περισσότεροι παλιοί μου φίλοι δεν είναι πια στη ζωή κι αυτή είναι μια πραγματικότητα, αλλά όσο έχω το μυαλό και τις δυνάμεις μου δεν εγκαταλείπω, σιχαίνομαι την γκρίνια και τη μιζέρια. Παρακολουθώ καθημερινά τις ειδήσεις πρωί και βράδυ και ανελλιπώς μια σειρά που με έχει ξετρελάνει, το «Grand Hotel», όλοι οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί. Έχω αρχίσει να γράφω ένα βιβλίο για όλη αυτήν τη ζωή που πέρασα στο θέατρο και στρώνομαι κάθε μέρα στο γράψιμο. Έχω έναν στόχο σοβαρό πολύ, που με κρατάει σε εγρήγορση.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Με πληροφορίες από την έντυπη LiFO και τα Παραπολιτικά
Παράλληλα, φυγή με μειωμένη σύνταξη από το Δημόσιο πριν από τα 62 ισχύει για όσους διορίστηκαν πριν από το 1993 και συμπλήρωσαν τις ηλικίες των 55, 56, 58 και 60 ετών έως το 2022, με 25ετία στα έτη 2010, 2011 και 2012.
