Κάποτε αυτή η ηθοποιός μάγευε με την ομορφιά της και ήταν στο επίκεντρο της προσοχής των ανδρών, αλλά «κατέστρεψε το υπέροχο πρόσωπό της» με πλαστικές επεμβάσεις και τώρα είναι αγνώριστη
Λόγω της εμφάνισής της, δεν την καλούν πλέον να συμμετάσχει σε ταινίες. Σήμερα είναι 91 ετών, έχει επιλέξει μια διαφορετική επαγγελματική πορεία και ζει μακριά από το Χόλιγουντ Αλλά ποια είναι; Θα εκπλαγείτε
Η Κιμ Νόβακ, διάσημη ηθοποιός των δεκαετιών του 1950 και του 1960, μάγεψε το κοινό με την καταπληκτική ομορφιά και τις πειστικές ερμηνείες της.
Γεννημένη στο Σικάγο, ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο, πριν περάσει στην υποκριτική, όπου γρήγορα έγινε μία από τις πρωταγωνίστριες του Χόλιγουντ.
Παρά το γεγονός ότι η Νόβακ αποσύρθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας στα τέλη της δεκαετίας του 1960, παρέμεινε στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος.
Πρόσφατα, η εμφάνισή της προκάλεσε αντιπαραθέσεις. Οι χρήστες του διαδικτύου σχολίασαν τη δραματική της μεταμόρφωση, αποδίδοντάς την στις πλαστικές επεμβάσεις.
Η ίδια η Νόβακ αποκάλυψε ότι, νιώθοντας ανασφάλεια και αναζητώντας βοήθεια, έκανε ενέσεις λίπους στο πρόσωπό της. Αυτές οι ενέσεις, τις οποίες αργότερα μετάνιωσε, έκαναν το ήδη στρογγυλό της πρόσωπο ακόμα πιο στρογγυλό.
Επιπλέον, το δέρμα της έγινε τεντωμένο, χάνοντας την ελαστικότητα και τη φυσική λάμψη που είχε στα νεανικά της χρόνια. Ακόμη και το χαμόγελό της φαίνεται αφύσικο.
Σε κοντινές φωτογραφίες, οι ρυτίδες στο πρόσωπό της αποκαλύπτουν την αφύσικη όψη των μάγουλων, της μύτης και του στόματός της.
Ενώ κάποιοι επέκριναν την εμφάνιση της Νόβακ και τις αισθητικές της επεμβάσεις, άλλοι την επαίνεσαν. Ένας θαυμαστής σχολίασε: «Φαίνεται εκθαμβωτική».
Ένας άλλος θαυμαστής συμφώνησε, γράφοντας: «Κιμ, φαίνεσαι απλά υπέροχη, θα τολμήσω να πω ότι δεν φαίνεσαι ούτε τη μισή ηλικία σου. Είσαι αιώνια όμορφη.»
Μια από τις περισσότερο φωτογραφημένες παραλίες της Ελλάδας αξίζει δικαιωματικά μια από τις κορυφαίες θέσεις του πελοποννήσιου top-10 μας. Το τέλειο ημικύκλιο που σχηματίζει, τα κρυστάλλινα, τιρκουάζ νερά της και οι λευκοί της αμμόλοφοι με την ψιλή σαν πούδρα άμμο συνθέτουν ένα τοπίο φαντασμαγορικό. Τέτοιο που σχεδόν δεν σε ενοχλεί η κοσμοσυρροή του Αυγούστου.
Διάφανα, γαλαζοπράσινα νερά και μεγάλα λευκά βότσαλα. Προσθέστε σε αυτό το ονειρικό σκηνικό τις καταπράσινες βουνοπλαγιές που καταλήγουν απότομα στα νερά του Μυρτώου κι έχετε μια ελάχιστη εικόνα από το μεγαλείο ενός από τα καλύτερα φυλαγμένα μυστικά της Πελοποννήσου.
Μια από τις ομορφότερες παραλίες της Μεσσηνίας –η οποία συγκεντρώνει με τη σειρά της τη μερίδα του λέοντος όταν μιλάμε για τις καλύτερες παραλίες της Πελοποννήσου. Βελούδινη χρυσαφένια άμμος, διάφανα ανοιχτογάλαζα νερά και μήκος ιδανικό για να βρείτε… την ησυχία σας, ή να την χάσετε εάν προτιμάτε.
Η ψιλή χρυσαφένια άμμος της που καταλήγει σε κρυστάλλινα νερά φέρνει στο νου κάτι από Καραϊβική. Βοηθά σε αυτόν τον συνειρμό και το παράξενο εκκλησάκι στην άκρη της, που ο θρύλος το θέλει να κρύβει τον θησαυρό κάποιων πειρατών.
Τι και αν τεχνικά δεν ανήκει στη «στεριανή» Πελοπόννησο; Τι και αν το μυστικό της διέρρευσε πριν από μερικά χρόνια, με αποτέλεσμα να βουλιάζει από κόσμο κάθε καλοκαίρι; Τα γαλαζοπράσινα νερά της και η απαλή ανοιχτόχρωμη άμμος που σχηματίζει καμπυλωτούς αμμόλοφους στο πίσω μέρος της είναι πάντα εκεί, να φτιάχνουν σκηνικό επίγειου παραδείσου.
Χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων σχεδόν λευκής αμμουδιάς, εκεί όπου το πανέμορφο Δάσος της Στροφιλιάς (το μεγαλύτερο δάσος κουκουναριάς στην Ελλάδα) ακουμπά στη θάλασσα. Αυτά από μόνα τους θα αρκούσαν για να χαρίσουν στην αχαγιώτικη Καλόγρια μια θέση στο top-10 μας, αν δεν ήταν και τα βαθυγάλαζα, διάφανα νερά της να συμπληρώνουν ιδανικά την εικόνα.
Ιόνια νερά να τα πιεις στο ποτήρι, άμμος που λαμπυρίζει στο φως του ήλιου, κυματάκι τον Αύγουστο για τους λάτρεις του είδους, και άφθονη σκιά από το ευωδιαστό πευκοδάσος του Αγιαννάκη που την «κορνιζάρει», φτάνοντας σχεδόν μέχρι εκεί που σκάει το κύμα.
Απαλή, χρυσαφένια αμμουδιά που εκτείνεται σε μήκος 50 χιλιομέτρων, αμμόλοφοι με λευκά κρινάκια, τιρκουάζ ιόνια νερά κι ένα υπέροχο πευκοδάσος, τραυματισμένο από τις φωτιές του 2007, το οποίο διασχίζουν οι γραμμές του εγκαταλελειμμένου πια σιδηροδρόμου. Οι Αθηναίοι τη λέμε συλλήβδην «Καϊάφα», επειδή κάποτε το τραίνο μας άφηνε στον ομώνυμο σταθμό, απέναντι από τη Λίμνη του Καϊάφα, κοντά στη Ζαχάρω.
Μεγάλα λευκά βότσαλα, πρασινογάλαζα νερά στα οποία καθρεφτίζονται τα φουντωτά δέντρα που της προσφέρουν απλόχερα τη σκιά τους, και επιβλητικά βράχια στο πίσω μέρος της.
Ένα χωριό στην άκρη του κόσμου και οι δύο παραλίες του. Αυτός θα μπορούσε να είναι ο «υπότιτλος» του ονόματος της παραλίας στο Κυπαρίσσι, που είναι στην πραγματικότητα δύο παραλίες:
Το Αφγανιστάν εκτός από μια φτωχή χώρα, θεωρείται και ένας από τους πιο επικίνδυνους προορισμούς στον πλανήτη. Η διαφθορά, η κατάχρηση εξουσίας και η ατιμωρησία αποτελούν ένα δραματικό συνδυασμό και επιδεινώνουν τη φτώχεια και τις δυσκολίες στο Αφγανιστάν, συνθήκες που επηρεάζουν το συντριπτικό ποσοστό του πληθυσμού.
Μαδαγασκάρη – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 972 δολάρια
Με έκταση περίπου όση αυτή της Γαλλίας, η πρώην νησιωτική γαλλική αποικία, η Μαδαγασκάρη, στα νοτιανατολικά της Αφρικής, αποτελεί έναν επίγειο παράδεισο με ένα μοναδικό οικοσύστημα.
Μαλάουι – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 893 δολάρια
Περισσότεροι από τους 15 εκατομμύρια κατοίκους του Μαλάουι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Πρόκειται για μια αγροτική χώρα, γνωστή για τα τεράστια ποσοστά στο AIDS, το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής αλλά και την υψηλή παιδική θνησιμότητα.
Νίγηρα – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 853 δολάρια
Ξηρασία, λιμός, ανυπαρξία εκπαίδευσης και περίθαλψης, επισιτιστική κρίση και απόλυτη φτώχεια είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι κάτοικοι του Νίγηρα.
Το πραξικόπημα του 2010 κράτησε πίσω τη χώρα σε υποδομές, ενώ όπως και σε άλλες αφρικανικές χώρες, στον Νίγηρα υπάρχουν τρόφιμα αλλά ο λαός δεν έχει χρήματα για να τα αγοράσει. Το ΔΝΤ ως προϋπόθεση για ένα νέο πακέτο βοήθειας στη χώρα επέβαλε την επιβολή ΦΠΑ 19% (!) στο αλεύρι, το γάλα και τη ζάχαρη.
Κεντροαφρικανική Δημοκρατία – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 828 δολάρια
Στην καρδιά της μαύρης ηπείρου υπάρχει μια χώρα με πληθυσμό 4,6 εκατομμύρια κατοίκους που έχει έναν άγνωστο, υπερπολύτιμο ορυκτό πλούτου. Η γη της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας κρύβει πετρέλαιο, ουράνιο, διαμάντια και χρυσό, όμως ο εμφύλιος και η διαφθορά την οδηγούν ψηλά στη λίστα.
Ερυθραία – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 792 δολάρια 
Η πρώην αποικία της Ιταλίας και μετέπειτα της Βρετανίας έχει προσδόκιμο ζωής τα 56 χρόνια, ενώ ο αναλφαβητισμός στις γυναίκες φτάνει στο 47,6%. Αν και αναπτυσσόμενη οικονομία το ΑΕΠ της στηρίζεται κυρίως σε εμβάσματα από το εξωτερικό.
Λιβερία – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 716 δολάρια
Με όνομα βαρύ σαν την ιστορία που την ακολουθεί καθώς σημαίνει «ελευθερία», η Λιβερία δημιουργήθηκε από απελευθερωμένους σκλάβους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί το 1822 και ίδρυσαν κράτος το 1847 με την υποστήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Από το 1989, η Λιβερία έχει ζήσει δύο εμφυλίους πολέμους το διάστημα 1989-1996 και το 1999-2003. Ως αποτέλεσμα η οικονομία ισοπεδώθηκε, κύματα προσφύγων κατευθύνθηκαν σε άλλες αφρικανικές χώρες και σήμερα η Λιβερία είναι στις πέντε πρώτες θέσεις με τις φτωχότερες χώρες του κόσμου.
Μπουρούντι – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 648 δολάρια
Το αιματοβαμμένο Μπουρούντι ζει μέχρι και σήμερα τη φτώχεια, τον πόνο και τη δυστυχία. Ορφανά, άνθρωποι ταλαιπωρημένοι και άρρωστοι συνθέτουν το σκηνικό στα μικρά χωριά της χώρας, έτσι ακριβώς όπως το άφησε η γενοκτονία του 1994.
Η χώρα παραμένει από τις πλέον πτωχές παγκοσμίως, παρότι παράγει Παράγονται καφέ, τσάι, βαμβάκι, αραβόσιτο, σόργο, και μπανάνες. Πλήττεται από το AIDS, την έλλειψη εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων, τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία ζει κάτω τα όρια της φτώχειας.
Ζιμπάμπουε – Ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα: 589 δολάρια
Μόνο το 2008 το κρούσμα χολέρας που χτύπησε τη χώρα στέρησε τη ζωή σε περισσότερες από 3.000 ζωές. Από το 1987 Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε είναι ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε, η κυβέρνηση του οποίου έχει επανειλημμένα καταγγελθεί για παραβίαση της ανθρώπινης ζωής.
Αντιμέτωπη με ασύλληπτα προβλήματα ανάπτυξης, η Ζιμπάμπουε είναι ένα καζάνι που βράζει με κρισιμότερο «αγκάθι» τον υψηλότερο στον κόσμο πληθωρισμό!
Η φτωχότερη χώρα του κόσμου
Η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα της Αφρικής είναι και η φτωχότερη χώρα του πλανήτη. Το Κονγκό χαρακτηρίζουν η διαφθορά και οι μεγαλύτερες παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Χωρίς αντίκρισμα φαίνεται να είναι η προσπάθεια του Κονγκό να ανακάμψει έπειτα από δεκαετίες δικτατορίας και δύο πολέμους που άφησαν εκατομμύρια νεκρούς και έκαναν συντρίμμια τις υποδομές. Τα παιδιά δεν πηγαίνουν στο σχολείο λόγω των συρράξεων, καθώς η βία συνεχίζεται με αιματηρές επιθέσεις από αντάρτες.
Η ιδιαίτερη αυτή αράχνη δεν περνά τη μέρα της φτιάχνοντας ιστούς, αλλά τριγυρίζει καραδοκώντας για λεία, απ’ όπου έλκει εξάλλου και το όνομά της. Με τους λύκους έχει όμως ακόμα ένα κοινό: τα δυνατά μητρικά ένστικτα!
Ως το μεγαλύτερο φίδι της Αφρικής, ο πύθωνας τα βάζει με τα πάντα, από φακόχοιρους και βαρανίδες μέχρι και κοτζάμ κροκόδειλους. Με την τρομακτική του φήμη αλλά και το γεγονός ότι ευθύνεται για τον θάνατο τουλάχιστον δύο ανθρώπων, δεν είναι το είδος του φιδιού που θα ήθελες να συναντήσεις στο διάβα σου.
Υπάρχει καλός λόγος που η Marvel Comics ονόμασε έναν σουπερήρωά της από το συγκεκριμένο είδος ικτίδας, που μοιάζει περισσότερο με αρκούδα παρά με νυφίτσα! Επιτομή του μικρός αλλά τρομακτικός, ο αδηφάγος (ελληνική ονομασία) έχει τη συνήθεια να τα βάζει με πολύ μεγαλύτερά του ζώα, ορμώντας ακόμα και σε αρκούδες, παρά το γεγονός ότι χάνει συνήθως στην άνιση αυτή μάχη.
Φανταστείτε έναν τυπικό σκορπιό, αυξήστε τον στα 20 εκατοστά και έχετε μπροστά σας την αυτοκρατορική εκδοχή του σκορπιού! Παρά το τρομερό του όνομα όμως, ο αυτοκρατορικός σκορπιός είναι σχετικά δειλός, εκτός κι αν μιλάμε για μητέρα με τα παιδιά της στην πλάτη (ή μέσα στην κοιλιά της).
Το μέγεθος δεν είναι το μόνο που κάνει το πιραρούκου να φαίνεται ότι έχει ξεπηδήσει από εφιάλτη. Μπορεί να είναι το μεγαλύτερο ψάρι του γλυκού νερού της Λατινικής Αμερικής και να τρώει τα πάντα εντός του υγρού στοιχείου, δεν περιορίζεται ωστόσο εκεί, καθώς πηδά έξω από το νερό και τρώει ακόμα και πουλιά!
Ένα από τα πλέον δηλητηριώδη βατράχια της οικογένειας των άκρως τοξικών dart, ο φραουλάτος κύριος προκαλεί σε όποιον αποπειραθεί να τον φάει άμεσο θάνατο. Αν είναι τόσο άτυχος και επιβιώσει, ο κυνηγός θα περάσει την υπόλοιπη ζωή του με παράλυση, νέκρωση των ιστών και άλλες δυσάρεστες παρενέργειες του ισχυρού του δηλητηρίου.
Η όρκα μόνο συστάσεις δεν χρειάζεται, καθώς δικαιώνει απόλυτα το «δολοφόνος» του ονόματός της, παραμένοντας στην απόλυτη κορυφή της υδάτινης τροφικής αλυσίδας. Και βέβαια με τη νοημοσύνη της να ανταγωνίζεται τη δική μας, ευτυχώς που δεν έχει βρει ακόμα τρόπο να εγκατασταθεί στη στεριά!
Αν δεν σε σκίσει με τους τεράστιους χαυλιόδοντές του, θα σε κάνει χαλκομανία με τους κοντά 2 τόνους του βάρους του αν τύχει και βρεθείς στο λάθος μέρος τη λάθος ώρα (όπως πολλά από τα παιδιά τους).
Αν ο Δράκουλας διέθετε πραγματική ενσάρκωση, δεν θα ήταν ο Βλαντ Τσέπες, αλλά η αιμοβόρα νυχτερίδα της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής. Όπως υποδηλώνει εύγλωττα και το όνομά του, ο βάμπιρος τρέφεται με αίμα και είναι υπεύθυνος για την εξάπλωση της λύσσας στα μέρη όπου ζει. Σε όρους μητρότητας πάντως, παραμένει αχτύπητος!
Γενικά μιλώντας, τα μοναχικά έντομα δεν θα σκόραραν υψηλά σε κανένα τεστ μητρότητας, αν και το έντομο με την ψαλιδωτή ουρά κάνει εδώ τη μεγάλη διαφορά. Όταν γεννήσει τα 40-45 αυγά της, τα κρατά ζεστά, τα προστατεύει και τα καθαρίζει καθημερινά (τα απαλλάσσει από μύκητες).
Ο Γιαγιά Τζαμέ αναγορεύτηκε ηγέτης της Γκάμπια στις 22 Ιουλίου 1994, ανατρέποντας τον Πρόεδρο Ντάουντα Τζαγουάρα.
Το Μπαχρέιν είναι η μικρότερη χώρα στον Αραβικό Κόλπο. Πρόκειται για το νησί το οποίο οι αρχαίοι Σουμέριοι θεωρούσαν τον επί Γης παράδεισο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια διακυβέρνησης υπό το βασιλιά Χαμάντ αλ Χαλίφα, περισσότερο θύμιζε κόλαση. Στο στόχαστρο του σουνίτη βασιλιά βρέθηκαν κατά κύριο λόγο τους σιίτες πολίτες.