Θα έχετε ίσως παρατηρήσει πως ένα αστείο βίντεο μας κάνει πιο εύκολα να γελάσουμε όταν μέσα σε αυτό ακούγεται και το γέλιο κάποιου παρευρισκόμενου. Ειδικά δε, όταν ξεκαρδίζεται ακόμα και αυτός που τραβάει το βίντεο, το γέλιο είναι εγγυημένη υπόθεση!
Δείτε το βίντεο!
Όταν πάτε στην αγορά ή στο σούπερ μάρκετ, αν προσέξετε, θα δείτε μερικά κομμάτια χοιρινού κρέατος που είναι πιο σκούρα από άλλα. Πολλοί πιστεύουν ότι όσο πιο σκούρο είναι το κρέας, τόσο το καλύτερο. Είναι αλήθεια αυτό;
Αφού σφαγιαστεί, το χοιρινό διαχωρίζεται σε πολλά διαφορετικά μέρη. Τα μέρη που περιέχουν πολλά αιμοφόρα αγγεία, όπως το κρέας στην περιοχή του λαιμού, το κρέας των ώμων και το κρέας των μπροστινών ποδιών θα έχουν πιο σκούρο χρώμα. Όμως, μέρη με λίγα αιμοφόρα αγγεία όπως η οσφυϊκή χώρα, το πίσω πόδι, κ.λπ. θα έχουν πιο ανοιχτό ροζ χρώμα.
Εάν ο χοίρος δεν είναι πια ζωντανός πριν από τη σφαγή, το αίμα δεν θα αποστραγγιστεί τελείως. Εκείνη την ώρα, πολύ αίμα και ακαθαρσίες θα συσσωρευτούν στο κρέας, κάνοντας το μωβ ή σκούρο κόκκινο. Το άρρωστο χοιρινό όταν κόβεται έχει συχνά σκούρους μώλωπες λόγω θρόμβων αίματος.
Εν τω μεταξύ, το νωπό κρέας που πωλείται αμέσως μετά τη σφαγή έχει συχνά πιο σκούρο χρώμα , αφού λόγω της έκθεσης στον αέρα, το χοιρινό οξειδώνεται, άρα έχει πιο σκούρο χρώμα.Όμως, το κρέας μπορεί, επίσης, να μολυνθεί κατά τη μεταφορά και τη συσκευασία και να γίνει πολύ σκούρο . Με λίγα λόγια, όσο περισσότερο μένει το κρέας, τόσο λιγότερο νόστιμο είναι.
Για το κέρδος, εγχύεται νερό στο χοιρινό, για να αυξηθεί το βάρος του. Το κρέας που περιέχει πολύ νερό είναι συχνά πιο ανοιχτόχρωμο, δεν είναι φρέσκο και δεν φαίνεται φυσικό. Μπορείτε να δείτε σημάδια φυσαλίδων στο κρέας. Αν βάλετε το χέρι σας ή μια χαρτοπετσέτα στην επιφάνεια του κρέατος, θα αισθανθείτε το υγρό.
Όταν αγοράζετε χοιρινό κρέας, πρέπει να προσέξετε το χρώμα του κρέατος. Θα πρέπει να επιλέξετε κομμάτια κρέατος που είναι ροζ ή έντονο κόκκινο. Αυτό είναι σημάδι φρέσκου κρέατος. Δείτε και το λίπος. Αν δείτε ότι το λίπος έχει ωραίο λευκό χρώμα, είναι σημάδι φρέσκου κρέατος.
Το φρέσκο χοιρινό θα έχει μια αμυδρή μυρωδιά ψαριού. Αν δείτε ότι το κρέας έχει έντονη, δυσάρεστη μυρωδιά ψαριού ή έντονη μυρωδιά, δεν πρέπει να το αγοράσετε. Μπορεί να είναι άρρωστο χοιρινό ή κρέας που έχει μείνει για πολύ καιρό.
Κατά την αγορά, μπορείτε να αγγίξετε την επιφάνεια του κρέατος. Ένα καλό κομμάτι κρέατος θα έχει μια ελαφρώς υγρή επιφάνεια αλλά θα εξακολουθεί να είναι αρκετά στεγνό, όμως, δεν θα κολλάει στο χέρι. Εάν η επιφάνεια του κρέατος είναι υγρή, κολλώδης ή λιπαρή, μπορεί να είναι κρέας με έγχυση νερού ή χαλασμένο.
Πιέστε το χέρι σας στο κρέας και αν δεν δείτε να βγαίνει νερό και το κρέας είναι ελαστικό, είναι φρέσκο κρέας. Αν δείτε να βγαίνει ροζ νερό ή το κρέας δεν είναι ελαστικό αφού το πιέσετε με το χέρι σας, δεν πρέπει να το αγοράσετε γιατί είναι σημάδι ότι το κρέας δεν είναι φρέσκο.
Χρώμα: Ροζ-κόκκινο, ομοιόμορφο. Ούτε πολύ χλωμό (άσπρο/γκρι), ούτε πολύ σκούρο καφετί.
Υφή: Σφιχτή, ελαστική. Όταν το πιέζεις με το δάχτυλο, επανέρχεται.
Μυρωδιά: Ουδέτερη, ελαφρώς «φρέσκια». Όχι ξινή, όχι γλυκερή, όχι «χημική».
Λίπος: Λευκό ή ελαφρώς ροζ, όχι κιτρινωπό. Πρέπει να είναι συμπαγές, όχι «λιωμένο».
Υγρασία: Να μην “κολυμπάει” σε υγρά. Ελαφρά υγρό είναι φυσιολογικό, αλλά όχι να στάζει.
Χρώμα: Πολύ χλωμό (pale) → μπορεί να σημαίνει κακή ποιότητα (PSE). Πολύ σκούρο καφέ → πιθανή αλλοίωση ή οξείδωση.
Υφή: Λαστιχένια, μαλακή ή κολλώδης → σημάδι ότι αρχίζει να χαλάει.
Μυρωδιά: Ξινή, έντονη, δυσάρεστη → ξεκάθαρο ότι είναι αλλοιωμένο.
Λίπος: Κίτρινο ή με «κηλίδες» → όχι φρέσκο.
Υγρά: Αν έχει πολλά υγρά/ζουμιά στο σακουλάκι ή στον πάγκο → πιθανό να είναι παλιό ή ενέσιμο με νερό.
Το χρώμα από μόνο του δεν αρκεί για να κρίνεις. Πρέπει πάντα να συνδυάζεις χρώμα + υφή + μυρωδιά.
Μερικές φορές παρασυρόμαστε τόσο πολύ από την τρικυμία της καθημερινότητας και από την προσπάθεια για να πετύχουμε στην ζωή μας, που ξεχνάμε τους άλλους γύρω μας.
του Γιάννη Αραχωβίτη
Πριν από 10 -13 χρόνια προσπαθούσα να αναπτύξω τις επιχειρήσεις μου σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πολλές φορές έβγαινα από το ένα αεροπλάνο και έμπαινα στο άλλο. Επαγγελματικά τα πράγματα πήγαιναν εξαιρετικά και ήμουν τόσο εστιασμένος, που δεν παρατηρούσα ακριβώς τι γινόταν γύρω μου. Δεν πρόσεξα τα λευκά μαλλιά του πατέρα, τα ρυτιδιασμένα χέρια της μάνας μου, τα μπουκαλάκια με τα χάπια ου έπαιρναν. Δεν έδωσα την σημασία που έπρεπε. Πήγαινα κάπου κάπου να τους δω, αλλά στα κλεφτά και βιαστικά. Αυτοί χαιρόντουσαν για μένα, γιατί πραγματοποιούσα τα όνειρά μου, παρόλο που τους έλλειπα.
Ώσπου κάποια μέρα, νύχτα για να ακριβολογώ, το τηλέφωνο κτύπησε. Ήταν ήδη αργά. Δεν πρόλαβα να τους πω ευχαριστώ για όλα. Δεν πρόλαβα να ακούσω τις τελευταίες τους επιθυμίες, να τους πω το «Σ’ ΑΓΑΠΩ».
Καταλαβαίνω ότι η πραγματικότητα, ειδικά τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, είναι πολύ σκληρή. Τρέχουμε σαν τρελοί, από το πρωί μέχρι το βράδυ, όχι τόσο για την επιτυχία, αλλά για την επιβίωση. Το μυαλό μας φοβισμένο και ταραγμένο. Οι σχέσεις μας με τους άλλους σε συνεχή ένταση, έτοιμοι να ξεσπάσουμε και να ξεσπαθώσουμε στον πρώτο που θα μας φανεί περίεργος.
Χάνουμε τις ευκαιρίες να δείξουμε την αγάπη μας σε άτομα που μας φρόντισαν, που μας νοιάστηκαν, που κόπιασαν και θυσιάστηκαν για μας. Και δεν χρειάζεται να το κάνουμε γιατί τους το χρωστάμε, αλλά γιατί είμαστε ευγνώμονες που μας στήριξαν στα δύσκολα και μας κράτησαν το χέρι. Γιατί θέλουμε και οφείλουμε να δίνουμε αγάπη σε όλους. Και επειδή ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς που μας πρόσφεραν την δική τους.
Κάνε το πράξη στην ζωή σου.
Συνειδητά, κάτσε και σχεδίασε. Θυμήσου που έχεις αφήσει ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, σε ποιους χρωστάς μια συγνώμη, σε ποιους ένα φιλί, ένα ευχαριστώ. Μην το αναβάλεις. Σήμερα είμαστε, αύριο όχι.
Από την ώρα που διαιώνισα το είδος μου, έχω διαρκώς ένα κόμπο στο στήθος. Μόνιμο. Εντοιχισμένο.
Θυμάμαι την μητέρα μου, άυπνη να με περιμένει να γυρίσω στις 2 το πρωί. Να μου ζητά να την πάρω τηλέφωνο όταν φτάσω. Να την πάρω τηλέφωνο όταν φύγω. Να μου αντιπροτείνει να πάω με τα πόδια και να μην καβαλήσω μηχανή. Να νομίζει ότι κοιμάμαι και να έρχεται να τσεκάρει ότι αναπνέω. Να είμαι στη μέση της ζούγκλας χωρίς τηλέφωνο ή internet και όταν μπόρεσα να επικοινωνήσω ν’ ακούω τα κομμάτια της να σπάνε από ανακούφιση. Το σφίξιμο τα κρατούσε ενωμένα. Δεν καταλάβαινα ακριβώς γιατί αγχωνόταν τόσο πολύ αλλά προσπάθησα πολύ να μην της προκαλώ ανασφάλειες. Έβλεπα στα μάτια της τον τρόμο, άκουγα την ταχυκαρδία, μέτραγα να χρόνια που έχανε. Είμαι σίγουρη ότι το ίδιο ίσχυε και για τον πατέρα μου. Τώρα καταλαβαίνω ότι το αίσθημα ευθύνης πολλές φορές ξεπερνά σε μέγεθος αυτό της αγάπης. Δεν είναι ταυτόσημα. Είναι ξεχωριστά και αντιμάχονται το ένα το άλλο.
Όταν αγαπάς βάζεις φτερά. Όταν έχεις ευθύνη, βάζεις αλυσίδες.
Ο κόσμος μας είναι άθλιος, βίαιος και σίγουρα ακατάλληλος για τους ανθρώπους. Ένα λεπτό στις ειδήσεις είναι αρκετό για να μετανιώσεις που έφερες ένα παιδί σε αυτό το μέρος. Ένα λεπτό στους δρόμους μιας πόλης είναι αρκετό για να μην το αφήσεις να ξαναβγεί από το σπίτι. Ένα αεροπορικό δυστύχημα είναι αρκετό για να μην το ξανα-βάλεις σε αεροπλάνο. Οι ζωντανοί εφιάλτες και οι φοβίες μιας μάνας ξεπερνούν τον πιο ευφάνταστο σεναριογράφο σε πρωτοτυπία και σε ταχύτητα δημιουργίας. Τον πιο ικανό σκηνοθέτη σε αποτύπωση λεπτομερειών και αληθοφάνειας. Τόσο, που ενώ είναι ξύπνιες, εντελώς ξαφνικά, σπαράζουν στο κλάμα, παθαίνουν κρίσεις πανικού, ψυχοσωματικά κ.α.
Η διαχείριση αυτής της τιτάνιας ευθύνης είναι ανέφικτη. Κι αν κάτι ξεμπλοκάρει περιστασιακά τις διαδικασίες, είναι η αγάπη, που θυμίζει ότι δεν υποχρεούται μόνο να προστατεύσει αλλά να δυναμώσει, ν’ απονέμει αυτοδυναμία, να εκτοξεύσει. Κι όμως σφίγγει, με όλη της την δύναμη γιατί φοβάται. Και γνωρίζει πολύ καλά ότι ο φόβος της δεν είναι παράλογος. Δεν είναι προϊόν φαντασίας. Κρίνει, οργανώνει, διαπραγματεύεται με γνώμονα την χειρότερη έκβαση. Γιατί αν δεν το κάνει, παίρνει ρίσκο. Ρίσκο, με την ζωή του παιδιού της.
Όσο κι αν προσπαθείς λοιπόν, να εξηγήσεις στο παιδί σου, τι είναι αυτό που σε καθιστά υστερική, υπερβολική, υπερπροστατευτική και όλα τα κακά της μοίρας σου, δεν πρόκειται να το καταλάβει αν δεν γίνει γονιός. Κι αυτό ίσως είναι το μόνο που δεν μπορούν να νιώσουν, στην ρεαλιστική του κλίμακα, οι μη γονείς.
Θα ευχόμουν όλα τα παιδιά του κόσμου, να σέβονται αυτό το βάρος που κουβαλούν οι γονείς τους και να το αντιμετωπίζουν με τρυφερότητα και με την αντίστοιχη ευθύνη, απέναντι στην ψυχοσύνθεση αυτών των ανθρώπων που καταβάλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να το διαχειριστούν. Σίγουρα είναι αποπνικτικό κάποιες φορές. Αλλά η συνέπεια, η εντιμότητα, η ειλικρίνεια και η ανάληψη προσωπικών ευθυνών, θα αποδείξουν σε αυτούς, τους κατά τ’ άλλα «υστερικούς γονείς», ότι μπορούν να εμπιστεύονται και να χαλαρώνουν τις αλυσίδες. Να κοιμούνται το βράδυ. Να φοβούνται μόνο τα «ντέρτια» της φύσης τα οποία κανείς δεν μπορεί να δαμάσει.
Α! Κι ένα χάδι κι ένα φιλί, που και που δεν βλάπτει. Το έχουν ανάγκη.
ΠΗΓΗ themamagers
Την άγνωστη δικογραφία για τον «κλεμμένο χρυσό της Ολυμπιακής Αεροπορίας», βάρους 600 κιλών και αξίας 1,8 εκατ. ευρώ, αποκαλύπτει το «Εθνος της Κυριακής».
Η απίστευτη απάτη μεγατόνων, σε βάρος του πρώην κρατικού αερομεταφορέα, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι σενάριο χολιγουντιανής ταινίας, καθώς φαίνεται πως η «κομπίνα» εξυφάνθηκε από ένα διεθνές κύκλωμα στο οποίο ενεπλάκησαν αμερικανικές και ελληνικές εταιρείες, ασφαλιστικοί κολοσσοί και εξανεμίστηκαν μυθικά χρηματικά ποσά.
Η υπόθεση
Όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2002, όταν μια εταιρεία με έδρα στον Ασπρόπυργο αγόρασε μεγάλη ποσότητα καλωδίων (scrap) του ΟΤΕ, από τα οποία έγινε εξαγωγή χρυσού, λευκόχρυσου και πλατίνας, συνολικού βάρους άνω των 600 κιλών και αξίας άνω του 1,8 εκατομμυρίων ευρώ.
Κοινοπραξία αμερικανικών εταιρειών αγόρασε τον χρυσό ενώ μια τρίτη εταιρεία, ελληνικών συμφερόντων, ανέλαβε την μεσιτεία της πώλησης και υπογράφηκε το σχετικό συμφωνητικό. Ο χρυσός τοποθετείται σε ειδικά κιβώτια στον Ασπρόπυργο, τα οποία ελέγχθηκαν από ανεξάρτητο πραγματογνώμονα.
Μεσολαβητής μεταξύ πωλητών και αγοραστών ορίστηκε ο H.D. -ο οποίος φέρεται να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση- γεννημένος στη Σουηδία και κάτοικος ΗΠΑ. Οι μεσίτες ασφάλισαν τον χρυσό σε δύο ασφαλιστικές εταιρείες, την LLOYD’S του Λονδίνου και την βελγική NAVIGA N.V. BELMARINE & HENRI J. MOERKE RKE and Co NV, έναντι 1.650.000 δολαρίων.
Επίσης ανέλαβαν τη μεταφορά του χρυσού από τον Ασπρόπυργο στο Ελ Βενιζέλος, για να αποσταλεί στην Φρανκφούρτη με εμπορική πτήση της Ολυμπιακής και η αμερικανική κοινοπραξία που αγόρασε τον χρυσό καταβάλλει προκαταβολή ύψους 900.000 δολαρίων.
Κατά τη μεταφορά του χρυσού από τις εγκαταστάσεις στον Ασπρόπυργο έως το αεροδρόμιο, μεσίτες και μεταφορείς υπογράφουν σειρά εγγράφων ότι παραδόθηκε στην Ολυμπιακή για να ταξιδέψει Γερμανία. Όπως όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο γερμανικό αεροδρόμιο, ο χρυσός είχε κάνει φτερά.
Ο χρυσός είχε κάνει φτερά
Ο μεσολαβητής H.D. είναι αυτός που στέλνει email στον διευθυντή Εμπορευματικών Μεταφορών αναφέροντας ότι ο χρυσός δεν έφτασε. Γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες για τον εντοπισμό του φορτίου.
Πριν δοθεί χρόνος για να διαπιστωθεί τι έχει γίνει από τις αρχές της ΟΑ, ο μεσολαβητής H.D. στέλνει δεύτερο email ζητώντας επίμονα πληροφορίες για την τύχη του χρυσού στέλνοντας φωτογραφίες από τα κιβώτια και τα έγγραφα της φορτωτικής από τα οποία προέκυπτε ότι ο υπάλληλος της ΟΑ είχε παραλάβει τον χρυσό.
Σύντομα η αγοράστρια εταιρεία στέλνει έγγραφο με το οποίο καθιστά την Ολυμπιακή Αεροπορία μοναδική και πλήρως υπεύθυνη για την απώλεια του χρυσού των 1,8 εκατ. ευρώ.
Το κόλπο γκρόσο κατά της ΟΑ
Όμως όπως προκύπτει από τα δύο βουλεύματα του Συμβουλίου Εφετών που αποκαλύπτει το Έθνος της Κυριακής σε βάρος της Ολυμπιακής είχε στηθεί ένα κόλπο γκρόσο.
Η εταιρεία που είχε αναλάβει τη μεσιτεία της πώλησης των πολύτιμων μετάλλων με απάτη του μεσολαβητή Αμερικανού πολίτη H.D., στελέχη της μεταφορικής εταιρείας αλλά και διεφθαρμένοι υπάλληλοι της ΟΑ που φέρονται ότι έλαβαν χρηματικά ανταλλάγματα για να πλαστογραφήσουν σειρά εγγράφων (φορτωτική και δήλωση αποστολέα SLI) ακόμη και τον ακτινολογικών έλεγχο των κιβωτίων με τον οποίο «πιστοποιούνταν» η παραλαβή του χρυσού των 1,8 εκατ. ευρώ, ο οποίος παραμένει άφαντος 13 χρόνια μετά την απάτη.
Από την προανάκριση προκύπτει ότι δεν παραλήφθηκαν ποτέ τα επίμαχα εμπορεύματα, ενώ από τις κάμερες ασφαλείας στον χώρο παραλαβής εμπορευμάτων της ΟΑ έδειξαν ότι ουδέποτε παραλήφθηκαν τα ευγενή μέταλλα, ενώ μεγάλο μέρος των εγγράφων αποδείχθηκαν πλαστά.
Ο χρυσός φέρεται να υπεξαιρέθηκε με ευθύνη των 8 συνολικά κατηγορούμενων οι οποίοι πήραν προκαταβολή ύψους 900.000 δολαρίων από την αγοράστρια εταιρεία και στην συνέχεια σκηνοθέτησαν την «απώλεια» του χρυσού για να λάβουν αποζημίωση από την Ολυμπιακή και τις ασφαλιστικές εταιρείες ύψους περίπου 3 εκατ. δολαρίων, ενώ ο χρυσός των 1,8 εκατ. ευρώ δεν έχει ακόμη βρεθεί.
Την κομπίνα φαίνεται να έστησαν στέλεχος της κοινοπραξίας αμερικανικών εταιρειών που αγόρασε τον χρυσό, οι ιδιοκτήτες της ελληνικής εταιρείες που ανέλαβαν τη μεσιτεία της πώλησης, υπάλληλοι της μεταφορικής και της ΟΑ.
Ερωτήματα εγείρονται γιατί η ΟΑ προέβη σε εξώδικο συμβιβασμό με την αγοράστρια εταιρεία και κατέβαλε αποζημίωση ενώ η ποινική διαδικασία ήταν σε εξέλιξη.
Περισσότερα στοιχεία για την υπόθεση στο «Εθνος της Κυριακής».
*Διόρθωση: Η πρόταση «Όταν 600 κιλά χρυσού έκαναν φτερά από πτήση της Ολυμπιακής: Πως στήθηκε το κόλπο του 2012 κατά ασφαλιστικών και της ΟΑ», είναι λάθος. Το σωστό είναι «Όταν 600 κιλά χρυσού έκαναν φτερά από πτήση της Ολυμπιακής: Πως στήθηκε το κόλπο του 2002 κατά ασφαλιστικών και της ΟΑ»
Πηγή: Εθνος της Κυριακής
Και ο χειρότερος Έλλην έκαμε με ανδρείαν το χρέος του”. Μια επική μάχη, που έδωσε χρόνο στην ελληνική επανάσταση να εδραιωθεί
Στις 15 Μαΐου του 1821 μαζεύονται στο Μοναστήρι του Αη-Γιώργη στο χωριό Βουργαρέλι Άρτας οι οπλαρχηγοί Γ. Καραϊσκάκης, Γιαννάκης και Μήτρος Κουτελίδας, Γώγος Μπακόλας, Αντρέας Ίσκος, Γιαννάκης Ράγκος, Μάρκος Μπότσαρης, Κουτσονίκας και πολλοί άλλοι αγωνιστές και κηρύσσουν την επανάσταση στα Τζουμέρκα και στο Ραδοβύζι, υπό τις ευλογίες του ηγούμενου του μοναστηριού Χριστόφορου.
Τα Θεοδώριανα, κεφαλοχώρι στα Τζουμέρκα Άρτας, καθώς ήταν απομακρυσμένα και προστατεύονταν από τα φυσικά οχυρά των απόκρημνων βουνών, πρόσφεραν μεγάλες υπηρεσίες στην Επανάσταση του 1821. Οι τσελιγκάδες ενισχύουν την προσπάθεια και oι Θεοδωριανίτες πυκνώνουν τις τάξεις των ενόπλων.
Ακολουθούν τους καπεταναίους και λαβαίνουν μέρος σε πολλές μάχες. Στόχος των Τούρκων η καταστολή της επανάστασης στην Πελοπόννησο. Τον Ιούλιο του 1821 ο Ισμαήλ πασάς με 2.000 Τουρκαλβανούς καταφτάνει στα Τζουμέρκα με σκοπό να ανοίξει δρόμο για τη Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο., Στόχος του ήταν να καταπνίξει την επανάσταση στην Πελοπόννησο. Αφού πυρπολούν το Συρράκο και τους Καλαρρύτες, τα Πράμαντα και τους Μελισσουργούς φτάνουν στην περιοχή «Αυτί».
Ο «Σταυρός» του Κοσμά του Αιτωλού
Οι Έλληνες οπλαρχηγοί αποφασίζουν να δώσουν την αποφασιστική μάχη στο στενό πέρασμα στη ράχη του Σταυρού. Η περιοχή οφείλει το όνομά της στον πατέρα Κοσμά τον Αιτωλό. Στα 1777 είχε περάσει απ’ τα Θεοδώριανα Άρτας ο Πατροκοσμάς, όπου σε περίοπτη θέση ανάμεσα στο Αθαμάνιο και στα Θεοδώριανα έστησε ξύλινο σταυρό. Από τότε η περιοχή αυτή ονομάζεται «Σταυρός». Κήρυξε στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου και ίδρυσε το πρώτο σχολείο στα Θεοδώριανα στέλνοντας ο ίδιος τον πρώτο δάσκαλο από το Ζαγόρι.
Αρχηγός των Ελλήνων ορίζεται ο θείος του Καραϊσκάκη
Αρχηγός των Ελλήνων ορίζεται ο Γώγος Μπακόλας. Ο Γώγος Μπακόλας γεννήθηκε το 1751 στη Σκουληκαριά Άρτας και ήταν θείος του Καραϊσκάκη από τη μητέρα του. Το ‘21 ήταν εβδομηντάρης περίπου. Ήταν σεβαστός από όλους για τη σύνεση, την παλικαριά του, αλλά και την εμπειρία της ηλικίας του. Στην πολιορκία της Άρτας το φθινόπωρο του 1821 διακρίθηκε για την τόλμη του….
Το σχέδιο του Μπακόλα
Ο Γώγος Μπακόλας γνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία της θέσης «Σταυρός» σε υψόμετρο 1.250 μέτρων βιάζεται να φτάσει και να οργανώσει την άμυνα. Φτάνει στο Σταυρό τη νύχτα της 2ας προς 3ης Αυγούστου μαζί με άλλους Καπεταναίους. Αρχικά φροντίζει να φυγαδέψει τον άμαχο πληθυσμό και να εκκενώσει το παρακείμενο χωριό των Θεοδώριανων. Έτσι, οι Τούρκοι φτάνουν στα έρημα Θεοδώριανα.
Η πρώτη μάχη στο Σταυρό αρχίζει στις 4 Αυγούστου 1821
Από τη μια μεριά 2.000 Τουρκαλβανοί και από την άλλη λιγοστοί Έλληνες που καταφέρνουν όμως να τους αντιμετωπίσουν. Το βράδυ καταφθάνουν ενισχύσεις και στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα….
Δεύτερη επίθεση
Οι Τούρκοι είχαν υπεροπλία αλλά οπισθοχωρούν Την επόμενη μέρα ξεκινά η μεγάλη επίθεση. Οι Τούρκοι πλέον αριθμούν 6.000, ενώ οι Έλληνες είναι 500. Η μάχη κρατά όλη μέρα, αλλά οι Τούρκοι δεν καταφέρνουν να περάσουν το Σταυρό. Οι απώλειες των Τούρκων είναι μεγάλες και αναγκάζονται να οπισθοχωρήσουν και να επιστρέψουν στα Γιάννενα. Η νίκη στο Σταυρό είχε μεγάλη σημασία για την εξέλιξη της επανάστασης γιατί εμπόδισε τους Τούρκους να περάσουν προς τη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, δίνοντας χρόνο να εδραιωθεί η επανάσταση.
«Όπου Γώγος εκεί και νίκη»
Στη μάχη πήραν μέρος και οι Κουτελιδαίοι, Ράγκος, Καραϊσκάκης, Τσαρακλής, γερο Μπαλωμένος κ.α. Μάλιστα ο Μακρυγιάννης που συμμετείχε στη μάχη εξαίρει την ανδρεία του Γώγου Μπακόλα:
«Και ο χειρότερος Έλλην έκαμε με ανδρείαν το χρέος του, όμως προτιμάται και δοξάζεται ο Γώγος ο αθάνατος, δε στοχάζεται θάνατο ο αγνός πατριώτης….Ήταν πολλά άξιος και τυχερός ο Γώγος». «Ήταν τίμιος άνθρωπος και γενναίος πατριώτης κι’ αγαθός. Αρρώστησε σε κάμποσον καιρόν κι’ από την πίκρα του απέθανε. Η πατρίς χάριτες χρωστάγει εις αυτόν τον γενναίο άντρα». «Τέτοιους αξιωματικούς θέλει η Κυβέρνησή μας να λευτερώση την πατρίδα, νέους¨ τους παλιούς σκότωμα. Μπεζέρισαν ν’ ακούνε Γώγο με ογδοήντα ένα άνθρωπον να βαστάξη έξι χιλιάδες και να γιομίση ο τόπος σκοτωμένους». «Όπου Γώγος εκεί και νίκη»
Το μνημείο που έχει ανεγερθεί σε αυτή τη θέση τιμά τους πεσόντες, διαφυλάσσει την ιστορική μνήμη και προσφέρει στους ταξιδιώτες εκπληκτική θέα.
Όταν όμως το ήπαρ δεν λειτουργεί σωστά, μπορεί να προκαλέσει πόνο ή δυσφορία σε διάφορες περιοχές. Αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια δεν πρέπει να αγνοούνται. Παρακάτω παρουσιάζονται τα κύρια σημεία όπου τα προβλήματα του ήπατος μπορεί να εμφανιστούν ως σωματικά συμπτώματα.
Ο πόνος στο δεξί άνω τμήμα της κοιλιάς είναι από τα πιο σαφή σημάδια προβλημάτων στο ήπαρ. Επειδή το ήπαρ βρίσκεται ακριβώς κάτω από το διάφραγμα στη δεξιά πλευρά, κάθε φλεγμονή, βλάβη ή διόγκωση μπορεί να προκαλέσει έντονη ενόχληση εκεί.
Αυτός ο πόνος μπορεί να μοιάζει με θαμπό πόνο ή ακόμη και με οξύ, διαπεραστικό αίσθημα. Παθήσεις όπως η ηπατίτιδα, η κίρρωση ή το λιπώδες ήπαρ συχνά ευθύνονται για αυτά τα συμπτώματα.
Επειδή το ήπαρ βρίσκεται κοντά στο διάφραγμα, τα προβλήματα του ήπατος μπορεί να προκαλέσουν πόνο που αντανακλά στον δεξί ώμο ή ακόμη και στο άνω δεξί μέρος της πλάτης.
Αυτός ο τύπος πόνου ονομάζεται «αντανακλώμενος πόνος» — ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τον πόνο από το ήπαρ σαν να προέρχεται από άλλα σημεία. Άτομα με χρόνια ηπατική νόσο ή με μάζες στο ήπαρ συχνά αναφέρουν αυτό το σύμπτωμα.
Μερικές φορές τα προβλήματα του ήπατος δεν περιορίζονται σε ένα σημείο. Αντίθετα, μπορεί να εμφανιστεί γενικευμένος πόνος σε όλη την κοιλιακή χώρα.
Αυτό οφείλεται συχνά στη συσσώρευση υγρού στην κοιλιά (κατάσταση γνωστή ως ασκίτης) ή στη φλεγμονή που επηρεάζει γειτονικά όργανα. Αυτό το φούσκωμα και η πίεση συνήθως παρατηρούνται σε πιο προχωρημένα στάδια ηπατικών παθήσεων, όπως η κίρρωση.
Η δυσλειτουργία του ήπατος δεν περιορίζεται μόνο στα εσωτερικά συστήματα — μπορεί να εμφανιστεί και στο δέρμα αλλά και στις αρθρώσεις. Μια κατάσταση που ονομάζεται χολόσταση, όπου η ροή της χολής εμποδίζεται, προκαλεί έντονη φαγούρα, ιδιαίτερα στις παλάμες και στα πέλματα.
Η συσσώρευση τοξινών λόγω κακής ηπατικής λειτουργίας μπορεί επίσης να οδηγήσει σε πόνο ή φλεγμονή στις αρθρώσεις, γνωστή ως ηπατική αρθρίτιδα.
Αν και δεν αποτελούν τοπικό πόνο, οι πονοκέφαλοι και η έντονη κόπωση είναι συχνά σημάδια προβλημάτων στο ήπαρ. Όταν το ήπαρ δεν μπορεί να απομακρύνει σωστά τις τοξίνες, αυτές συσσωρεύονται και επηρεάζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, οδηγώντας σε νοητική θολούρα, σύγχυση και συνεχή κούραση.
Αυτό είναι γνωστό ως ηπατική εγκεφαλοπάθεια και μπορεί επίσης να προκαλέσει επίμονους πονοκεφάλους και γενική αίσθηση κακής υγείας.
Ο πόνος που σχετίζεται με το ήπαρ μπορεί να εμφανιστεί σε πολλά σημεία — από την κοιλιά και την πλάτη μέχρι τις αρθρώσεις και ακόμη και το κεφάλι.
Αν παρατηρήσετε συνεχή πόνο σε αυτές τις περιοχές μαζί με συμπτώματα όπως κιτρίνισμα στο δέρμα ή στα μάτια, πρησμένη κοιλιά, εξάντληση ή νοητική σύγχυση, είναι σημαντικό να απευθυνθείτε σε έναν γιατρό. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση της ηπατικής νόσου και να αποτρέψει πιο σοβαρά προβλήματα υγείας στο μέλλον.
Όταν 2 τίγρεις συναντούν μια μαύρη αρκούδα τότε…
Δείτε το σκληρό βίντεο με την μάχη των ζώων από ντοκιμαντέρ.
Δείτε τι γίνεται στο βίντεο
Η Αθήνα έχει γνωρίσει πολλούς χιονιάδες, όμως κανένας δεν χαράχτηκε τόσο βαθιά στη συλλογική μνήμη όσο εκείνος της 16ης του Φεβρουαρίου του 1934.
Ήταν τότε που η πρωτεύουσα βίωσε τη χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ, με το θερμόμετρο να κατρακυλά σε επίπεδα αδιανόητα για τα δεδομένα της πόλης.
Ένα πρωινό, η Αθήνα ξύπνησε στους -10,4 βαθμούς Κελσίου, ζώντας τη σκληρότερη δοκιμασία του χειμώνα της σύγχρονης ιστορίας της.
Οι εφημερίδες της εποχής κατέγραψαν με δραματικούς τόνους το πρωτοφανές φαινόμενο. «Σκι εις την καρδιά της Αθήνας», έγραφε χαρακτηριστικά λεζάντα κάτω από φωτογραφία που δεν προερχόταν από τις Άλπεις ή την Πάρνηθα, αλλά από την οδό Σταδίου.
Στο θολωμένο από τη σφοδρή χιονόπτωση καρέ, τρεις φιγούρες με παγοπέδιλα στέκονταν μπροστά από την Παλαιά Βουλή, αποτυπώνοντας με τρόπο εμβληματικό το μέγεθος του φαινομένου.
Το ημερολόγιο έδειχνε Φεβρουάριο του 1934 και η πόλη είχε ντυθεί στα λευκά. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, ο μετεωρολογικός σταθμός του Ζαππείου κατέγραψε -7°C, ενώ στη Γεωπονική Σχολή σημειώθηκε το ιστορικό -10,4°C. Το χιόνι στο κέντρο της Αθήνας έφτασε σε πάχος τα 40 εκατοστά, αριθμός αδιανόητος ακόμη και για σύγχρονες χιονοπτώσεις.
Το κύμα της κακοκαιρίας διήρκεσε περίπου δύο εικοσιτετράωρα, όμως οι συνέπειές του ήταν βαριές.
Η Αθήνα των περίπου 811.000 κατοίκων βρέθηκε απροετοίμαστη. Σχολεία, καταστήματα και δημόσιες υπηρεσίες έκλεισαν, ενώ διακόπηκαν τηλεφωνικές και τηλεγραφικές γραμμές. Τα λεωφορεία και σε πολλές περιπτώσεις τα τραμ ακινητοποιήθηκαν, αφήνοντας την πόλη κυριολεκτικά παγωμένη.
Όσοι τόλμησαν να μετακινηθούν, συχνά εγκλωβίστηκαν στα οχήματά τους.
Οι εφημερίδες των επόμενων ημερών αφιέρωσαν εκτενή ρεπορτάζ στα «βάσανα των σοφέρ», περιγράφοντας μια Αθήνα χωρίς σχέδιο αντιμετώπισης ακραίων καιρικών φαινομένων.
Ο χιονιάς άφησε πίσω του τρεις νεκρούς, ανάμεσά τους έναν άνθρωπο που πέθανε από ασφυξία λόγω χρήσης μαγκαλιού σε κλειστό χώρο.
Δεκάδες ήταν οι βλάβες και οι τραυματισμοί, άλλοι σοβαροί και άλλοι πιο… ανάλαφροι. Περισσότερα από 15 άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με μώλωπες και πληγές από χιονοπόλεμο, ένα απρόσμενο επακόλουθο της κακοκαιρίας.
Η έλλειψη εμπειρίας ήταν εμφανής και στις κρατικές οδηγίες. Η εντολή προς την Πυροσβεστική να ρίξει νερό για να λιώσει ο πάγος επιδείνωσε την κατάσταση, μετατρέποντας τους δρόμους σε παγοδρόμια.
Καμία οργανωμένη επιχείρηση καθαρισμού δεν πραγματοποιήθηκε και η πόλη περίμενε απλώς να λιώσει το χιόνι από μόνο του.
Το μεγαλύτερο πλήγμα δέχθηκαν οι προσφυγικές συνοικίες.
Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ακόμη οργανωμένοι κρατικοί οικισμοί, χιλιάδες εκτοπισμένοι ζούσαν σε πλινθόκτιστα σπίτια και παραπήγματα.
Στη Δραπετσώνα, την Παλαιά Κοκκινιά και τα Αρμένικα της Νίκαιας, δεκάδες ή και εκατοντάδες κατασκευές κατέρρευσαν από το βάρος του χιονιού. Χωρίς επαρκή θέρμανση, νερό ή καύσιμα, οι κάτοικοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πραγματική ανθρωπιστική κρίση.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, μόνο οι νέοι και τα παιδιά έδειχναν να απολαμβάνουν το σπάνιο φαινόμενο.
Φοιτητές συγκεντρώνονταν γύρω από το Πανεπιστήμιο και τη Βιβλιοθήκη, επιδιδόμενοι σε χιονοπόλεμο με περαστικούς κάθε ηλικίας.
Η χαρά, ωστόσο, δεν κράτησε για όλους: καταγγελίες οδήγησαν την αστυνομία σε παρεμβάσεις και προσαγωγές.
Στα πιο παράδοξα στιγμιότυπα του διημέρου συγκαταλέγεται και η ραγδαία αύξηση στις πωλήσεις οινοπνευματωδών, με την ελπίδα ότι το αλκοόλ θα προσέφερε λίγη ζεστασιά.
Η αποκάλυψη της υπόθεσης του revenge porn, με πρωταγωνιστή τον Στάθη Παναγιωτόπουλο του Ράδιο Αρβύλα, φέρνει στην επικαιρότητα το ρεσιτάλ υποκρισίας που εκτυλίσσεται καθημερινά στα μάτια μας.
Χρήστος Γιαννούλης – newsbomb.gr
Η ηθική κατάπτωση μεγάλου μέρους της κοινωνίας δεν είναι κάτι νέο. Παγκόσμιο φαινόμενο θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς, αν και πλέον η ανθρωπότητα έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου και έτσι δεν μπορεί να οριστεί με σαφήνεια και εντελώς συγκεκριμένα το τι θεωρεί κανείς ηθικό. Όταν, βέβαια, μιλάμε για περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και έμφυλη βία, δεν υπάρχει «ζύγι», κριτήρια και διαφορετική οπτική γωνία. Τα πράγματα σε μια τέτοια περίπτωση είναι απολύτως ξεκάθαρα, και δεν χωρά συζήτηση. Η τιμωρία θα πρέπει να είναι παραδειγματική και αυστηρότατη, σίγουρα αυστηρότερη από όσο είναι σήμερα σε πολλά σημεία του πλανήτη κι ενδεχομένως στην Ελλάδα, όπως και η περιθωριοποίηση του δράστη.
Μια περιθωριοποίηση η οποία ήρθε μετά από τρία χρόνια για τον Στάθη Παναγιωτόπουλο. Τόσο χρειάστηκε για να αποκαλυφθεί η ιστορία του revenge porn με πρωταγωνιστή τον ίδιο και μια πρώην σύντροφό του, την οποία γνώρισε στο νησί του την Αλόννησο όπου και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά. Ορθά ο Αντώνης Κανάκης κι οι συνεργάτες του, ομοίως και ο ΑΝΤ1, αποφάσισαν να τον απομακρύνουν από το Ράδιο Αρβύλα και το Vinylio, ωστόσο, όπως γίνεται γνωστό μέσα από τις καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν στα social media, η υπόθεση αυτή έχει ξεκινήσει από το 2018 και ήδη έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης.
Εδώ, λοιπόν, έχει εκτυλιχθεί μπροστά στα μάτια όλης της χώρας ένα ρεσιτάλ υποκρισίας. Πρώτα από όλα από τον ίδιο τον παρουσιαστή, για την ενοχή ή την αθωότητα του οποίου δεν θα αποφασίσει ο Τύπος και τα social media αλλά η δικαιοσύνη, ο οποίος γνώριζε ότι έχει μια τέτοια υπόθεση «ανοικτή» αλλά συνέχισε να συμμετέχει σε μια εκπομπή η οποία αν μη τι άλλο, και πολύ σωστά, έχει κριτική στάση απέναντι σε ανάλογα συμβάντα. Ορθώς το τιμ του Ράδιο Αρβύλα έχει καυτηριάσει όλα τα περιστατικά έμφυλης βίας και σεξουαλικής κακοποίησης που έχουν δημοσιοποιηθεί στη χώρα, ωστόσο, όταν σαν μέλος της εκπομπής γνωρίζει κάποιος ότι από το 2018 έχει ανάλογη υπόθεση που τον αφορά να εκκρεμεί θα έπρεπε να έχει τουλάχιστον την ευθιξία να σταματήσει τη συμμετοχή του σε αυτή.
Ο Στάθης Παναγιωτόπουλος θα μπορούσε να προφυλάξει τόσο τον εαυτό του, όσο και τους συμπαρουσιαστές και φίλους του από όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο 24ωρο, αφήνοντας τη δικαιοσύνη να αποφασίσει για το αν είναι αθώος ή ένοχος. Στην πρώτη περίπτωση, θα μπορούσε να επιστρέψει μη έχοντας καμία σκιά να τον συνοδεύει, στη δε δεύτερη, θα καλούνταν να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του νόμου, μη έχοντας προκαλέσει σάλο γύρω από το όνομά του και το όνομα των συνεργατών του. Επιβεβαιώθηκε, όμως και κάτι ακόμα. Και σε αυτή την περίπτωση, με τον τρόπο που εξελίσσεται και με τη συμπεριφορά του επίμαχου προσώπου, γίνεται σαφές πως για να «κουνήσεις το δάχτυλο» σε κάποιον, πόσω μάλλον στο σύνολο της κοινωνίας, θα πρέπει να είσαι ο ίδιος απόλυτα καθαρός. Όχι γιατί θα ανακαλύψει κάποιος πιθανές «βρωμιές» σου, αλλά γιατί δεν έχεις (ή δεν θα έπρεπε να το έχεις) και το ηθικό δικαίωμα να κρίνεις όταν σε βαραίνουν ανάλογες υποθέσεις…
Σε κάθε περίπτωση, ο Στάθης Παναγιωτόπουλος θα ήθελε όλη αυτή η ιστορία να είναι «το κρύο ανέκδοτο της ημέρας», όμως, μάλλον ήρθε να τον «κάψει» και να συμπαρασύρει στη δίνη της αδηφάγας κριτικής στα social media και το υπόλοιπο τιμ του Ράδιο Αρβύλα…
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com