Συγκλόνισε με ανάρτησή του, ένας εθελοντής πυροσβέστης, ο οποίος επιχειρεί στη φωτιά της Πάρνηθας. Το βράδυ της Τετάρτης (24/8) ήταν πολύ δύσκολο, καθώς φαινόταν η πυρκαγιά και στα δύο μέτωπα να είναι σε ύφεση, ωστόσο στις 03:00 τα μεσάνυχτα, αναζωπυρώθηκε με μία “έκρηξη φωτιάς”, όπως ήταν χαρακτηριστικά από την Πυροσβεστική.
Ο Μπάμπης Ζαχαρής, πολιτικός μηχανικός και εθελοντής πυροσβέστης, επιχείρησε στη φωτιά στην Πάρνηθα τα ξημερώματα και ανέβασε μια φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Facebook, η οποία συγκλόνισε.
Κάθεται και κοιτάει ανήμπορος κι αυτός το γιγάντιο μέτωπο και γράφει”Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Δεν ήταν αρκετό…”.
Τον περασμένο μήνα, είχε γράψει: “Πυρκαγιές παντού. Κάθε μέρα. Από Κρήτη έως Έβρο. Άλλες μικρές άλλες μεγαλύτερες. Άλλες με συνέπειες τραγικές για το περιβάλλον και τον άνθρωπο, άλλες λιγότερο σοβαρές. Πυρκαγιές επίσης και σε Ισπανία, Πορτογαλία, Κροατία. Ακόμα και στην Αγγλία και στη Γερμανία.
Ομολογώ πως τέτοια κινητοποίηση “δυνάμεων” δεν έχω ξαναδεί. Τέτοιες επιστημονικές αναλύσεις και αστυνομικές έρευνες. Λογοτεχνία, φωτογραφία, στα καλύτερα τους. Ρεπορτάζ με έγκυρες και μη έγκυρες πληροφορίες για συνεχή ενημέρωση. Όλος ο “μηχανισμός” σε εγρήγορση. Είμαι περήφανος για όλους μας. Ειλικρινά.
Και φυσικά, όταν αναφέρομαι στον “μηχανισμό”, δεν εννοώ τους Πυροσβέστες, μόνιμους, συμβασιούχους και Εθελοντές , ούτε τους (πραγματικούς) Εθελοντές της Πολιτικής Προστασίας.
Αναφέρομαι στον “μηχανισμό” του πληκτρολογίου. “Μας έκαψαν οι κερατάδες….”, “Αναθεμα την ώρα και τη στιγμή που σε ψήφισα…”, “Αγοράσατε περιπολικά και rafal αντί για πυροσβεστικά…”, “Οι πυροσβέστες έφυγαν χωρίς να ρίξουν στάλα νερό….”, “Ο Δήμος τώρα ξύπνησε για να καθαρίσει τα πρανή…”, “Στην Αυστραλία είναι επαγγελματίες, εμείς…. “,” Όλοι ξέρουμε τον εμπρηστή, γιατί δεν τον πιάνουν;… “, “Φωτιά τώρα στη Καλαμάτα. Φώτο από τον μπατζανάκη του κουμπάρου μου… “,” Όταν πήραν την Δασοπυρόσβεση από το δασαρχείο και την έδωσαν στην πυροσβεστική, χάθηκε η μπάλα… “,” Ποιοι εμπρηστές μωρέ, μόνοι τους τα καίνε… “,” Καλά δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να τους πει πως αν ρίξουν νερό στον οδό τάδε, η φωτιά θα σβήσει σε 5 λεπτά; “,”Καλά ρε, γιατί στέκεστε εδω και δεν πάτε να την κυνηγήσετε; έχετε εντολές να μας αφήσετε να καούμε. Όλοι το γνωρίζουμε αυτό… “.”Πάλι καλά που αγόρασα ασύρματο και ακούω τι γίνεται για να ενημερώνω τους φίλους μου…. “,” Ποιο 199; Εγώ παίρνω τηλέφωνο τον φίλο μου που έχει έναν γνωστό στο ΕΣΚΕΔΙΚ και θα μου στείλει ελικόπτερο σε 10 λεπτά… “,” Αν δεν ήταν ο ξάδερφος από το χωριό στο συντονισμό της πυροσβεστικής, θα είχε χαθεί η μπάλα… “,” Εχτισα μεν αυθαίρετο, το παραδέχομαι. Αλλά το ίδιο δεν κάνουν όλοι;”, και χιλιάδες, ναι χιλιάδες, αλλά τέτοια.
Ξεκουνάτε ρε. Ενημερωθείτε (όχι από τον Babis the blogger), εκπαιδευτείτε, δράστε συντονισμένα και θεσμικά.
Έχω αηδιάσει ειλικρινά από τους ανταποκριτές του πληκτρολογίου. Ειλικρινά. Ενημερωθείτε για το πως μπορείτε να γίνετε κρίκος της τεράστιας αλυσίδας. Όχι για το πως να κρίνετε αν η αλυσίδα πάσχει. Προφανώς πάσχει. Αλλά δεν είναι δουλειά μας να την επισκευάσουμε. Δουλειά μας ειναι να την ενισχύσουμε. Και επειδή μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή όσο ο πιο αδύναμος κρίκος της, ας σκεφτούμε μήπως εμείς είμαστε ένας από αυτούς τους αδύναμους κρίκους. Παραδείγματα καλών πρακτικών υπάρχουν δεκάδες. Κακών, εκατοντάδες.
Δεν κάνουμε το χρέος μας στη κοινωνία κρίνοντας και αφορίζοντας. Το κάνουμε όταν συμπληρώνουμε τα κενά του μηχανισμού. Έστω και το μικρότερο κενό. Σαν το βάζο που γεμίζει με μεγάλες πέτρες, μετά με γαρμπίλι, μετά με μικρά χαλικάκια, μετά με άμμο, με σκόνη και νερό. Έτσι γεμίζει το βάζο (μηχανισμός).
Τεράστια κουβέντα όμως η οποία δεν θα αναδείξει το μεγάλο επιχειρησιακό πρόβλημα.
Θα αναδείξει το τρομακτικά μεγάλο, κοινωνικό πρόβλημα. Σκεφτείτε το…”.
