Πέθανε σε ηλικία 27 ετών ο ελληνικής καταγωγής ράπερ Costa Titch (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Τσομπάνογλου) μετά την κατάρρευσή του επί σκηνής, μπροστά σε ένα τρομοκρατημένο κοινό, την ώρα που έδινε το σόου του. Λίγη ώρα μετά, έγινε γνωστός ο θάνατός του.

Ο ράπερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νότια Αφρική από Έλληνα πατέρα και Νοτιοαφρικανή μητέρα. Ο θάνατός του έχει συγκλονίσει τους θαυμαστές του, αφού ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην αφρικανική χώρα ενώ πρόσφατα είχε υπογράψει και συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία του Akon, κάνοντας ουσιαστικά βήματα για την καριέρα του.

Πλάνα από την τελευταία εμφάνισή του τον δείχνουν να βρίσκεται στη σκηνή και να ερμηνεύει μία από τις επιτυχίες του. Σε μια στιγμή σκοντάφτει αλλά φαίνεται να ολοκληρώνει κανονικά το τραγούδι του. Όμως, λίγο μετά καταρρέει μπροστά στο κοινό που παρακολουθεί τρομοκρατημένο.

Δείτε τη σοκαριστική στιγμή:

Οι άνδρες της ασφάλειας έσπευσαν στη σκηνή για να τον βοηθήσουν. Λίγη ώρα μετά, η οικογένειά του επιβεβαίωσε τον θάνατό του μέσω ανακοίνωσης και ευχαρίστησε τους θαυμαστές του για το ενδιαφέρον και τη στήριξή τους: «Ο θάνατος μας χτύπησε τραγικά την πόρτα. Μας έκλεψε τον πολυαγαπημένο μας γιο, αδεργό και εγγονό».

SAMRO is saddened by the passing of popular rapper Costa Tsobanoglou, better known as Costa Titch.

Heartfelt condolences to his family, friends and broader music industry. #RIPCostaTitch pic.twitter.com/qeXOcAxxFs

— SAMRO (@SAMROMusic) March 12, 2023

«Με βαθύ πόνο αναγκαζόμαστε να ανακοινώσουμε τον θάνατό του. Η οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη στιγμή καθώς προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μας έχει συμβεί και ζητάμε να έχουμε τον χρόνο και τον χώρο για να συνέλθουμε», αναφέρει η οικογένεια στην ανακοίνωσή της.

Μεγαλώνει η μακάβρια λίστα του κορονοϊού στη χώρα. Τελευταίο θύμα ένας 61χρονος μετανάστης που διέμενε στη δομή της Μαλακάσας και τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν στο νοσοκομείο “Ευαγγελισμός“.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άτυχος άνδρας ήταν ένας 61χρονος Αφγανός, πατέρας δύο παιδιών. Ουσιαστικά πρόκειται για τον πρώτο θάνατο μετανάστη στην Ελλάδα από την αρχή της πανδημίας.

Πλέον οι θάνατοι από τον φονικό ιό ανέρχονται σε 378.

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα σήμερα, κατέληξε στο “Λαϊκό” και μία γυναίκα μόλις 39 ετών η οποία σύμφωνα με πληροφορίες έπασχε από υποκείμενο νόσημα. Η αλλοδαπή γυναίκα, έκανε εισαγωγή στις 29 Σεπτεμβρίου και παρότι νέα σε ηλικία νοσηλευόταν διασωληνωμένη.

Ο κορονοϊός με αριθμούς

Με βάση την τελευταία επίσημη ενημέρωση του ΕΟΔΥ, ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων στη χώρα μας είναι 17.228, εκ των οποίων το 55.8% άνδρες. 2.783 (16.2%) θεωρούνται σχετιζόμενα με ταξίδι από το εξωτερικό και 7131 (41.4%) είναι σχετιζόμενα με ήδη γνωστό κρούσμα.

Στο επίκεντρο παραμένει η Αττική με 165 κρούσματα, εκ των οποίων 16 συνδέονται με γνωστές συρροές, ενώ 7 αναφέρουν πρόσφατο ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας.

Επίσης καταγράφηκαν 32 κρούσματα στην Λακωνία, όλα συνδεόμενα με γνωστή συρροή.

Κορονοϊός: Συναγερμός στη Λακωνία – Θετικοί εργάτες γης από Ασία και Αφρική

Στο “κόκκινο” βρίσκεται η Λακωνία από χθες, μετά τον εντοπισμό 32 κρουσμάτων κοροναϊού σε εργάτες γης στον Δήμο Ευρώτα.

Αυτή την περίοδο, στον αγροτικό δήμο του Ευρώτα εργάζονται 1.500 άτομα, αφρικανικής και ασιατικής καταγωγής, τα οποία συνήθως μενούν όλοι μαζί, οπότε υπάρχει κίνδυνος μεγάλης διασποράς του ιού.

Μιλώντας στο MEGA, ο δήμαρχος Ευρώτα, Δήμος Βέρδος, ανέφερε ότι τα κρούσματα εντοπίστηκαν στα χωριά Άγιος Ιωάννης και Γλυκόβρυση και κλιμάκιο του ΕΟΔΥ έσπευσε άμεσα στην περιοχή για να κάνει τεστ και ιχνηλάτηση των επαφών των κρουσμάτων.

“Το άσχημο είναι ότι μένουν πολλά άτομα μαζί, 20-25 άτομα, σε ένα σπίτι 70 τετραγωνικών. Θέλει ψυχραιμία και όχι πανικό. Να απομονωθούν τα κρούσματα και να μην έρχονται σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο. Ζήτησα να μεταφερθούν σε δομή ή σε ξενοδοχείο τα άτομα που είναι θετικά ώστε να απομονωθούν και να ελέγχεται η τήρηση της καραντίνας”, ανέφερε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος.

Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του ολυμπιονίκη του ταεκβοντό και αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξανδρου Νικολαΐδη.

Ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης, πάλεψε επί δυο χρόνια με μια εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου.

Σε ανάρτησή του στο facebook γράφει για τη σκληρή μάχη που έδωσε με την σπάνια αυτή μορφή καρκίνου. Αναφέρεται στην οικογένειά του, στην πορεία του ως αθλητής και στην πολιτική.

«Βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο», αλλά όπως λέει «δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”;»

Ο σπουδαίος αθλητής που έφυγε σε ηλικία 43 ετών, αναφερόμενος στην σύζυγό του και τα παιδιά του λέει «είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια. Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έγω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι».

«Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου», καταλήγει στην ανάρτησή του.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στους Ολυμπιακούς αγώνες το 2004

Athens 2004 Olympics Ibrahim Kamal Jordan vs Alexandros Nikolaidis Greece Taekwondo Semifinal

Η συγκλονιστική ανάρτησή του στο Facebook

Θα ξεκινήσω με αυτό το κλισέ, ότι για να διαβάζετε τώρα αυτήν την δημοσίευση μου, μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα ή και για το πουθενά.

Δύο χρόνια, βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν. Ευτυχώς ο δικός μου γιατρός, ο υπέροχος Γιάννης Μπουκοβίνας που με πήρε από το χέρι στο πιο δύσκολο ταξίδι της ζωής μου, τον γνώριζε αυτόν τον σπάνιο τύπο και έκανε τα πάντα για να με σώσει ή να μου χαρίσει λίγη παραπάνω ζωή. Κίνησε γη και ουρανό, να φέρει φάρμακα κυριολεκτικά από την άλλη άκρη της γης για να τα δοκιμάσω.

Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου.

Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.

Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έχω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι.

Σε αυτό το δύσκολο ταξίδι, στάθηκα τυχερός γιατί συνοδοιπόρο είχα την αλληλεγγύη και την φροντίδα τόσων πολλών ανθρώπων, που πολλές φορές αναρωτήθηκα τι έκανα για να αξίζω όλα αυτά που με ανιδιοτέλεια μου προσέφεραν. Πρώτος ο γιατρός μου ο κ. Μπουκοβίνας, ο πρύτανης, ο κ. Δημόπουλος, που βοήθησε τόσο πολύ στην πρώτη φάση της ασθένειάς μου αλλά και αργότερα, στο να πάρω κάθε θεραπεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο κ. Ηλιάδης ο θωρακοχειρούργος μου, ένας εξαιρετικός επιστήμονας που με αγκάλιασε σαν πατέρας στο πολύ δύσκολο χειρουργείο μου, στους πνεύμονες, ο κ. Πέιος, ο νευροχειρούργος που μου απάλυνε τους φριχτούς πόνους και πολλοί πολλοί άλλοι, από νοσηλευτές μέχρι τραυματιοφορείς, όλοι μου έδειχναν την αγάπη τους και αυτή η αγάπη μου έδινε δύναμη.

Και τέλος θέλω να σταθώ στον άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθε πολύ πρόσφατα στη ζωή μου και μου χάρισε την φιλία του, την σκέψη του, το αδελφικό του νοιάξιμο, σαν να με ήξερε από πάντα. Μου απέδειξε ότι η όλα όσα πρεσβεύει ο ίδιος και η αριστερά είναι πραγματική στάση ζωής. Με στήριξε ηθικά και πρακτικά και έκανε και αυτός τα αδύνατα δυνατά για να έχω την καλύτερη φροντίδα.

Θέλω να πω σε όλους τους κάτι.

Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.

Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.

Για αυτό αν είμαι εγώ ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής με καρκίνωμα nut στην χώρα μας, ας γίνω η αφορμή για την ενημέρωση γιατρών, ασθενών, πάνω σε αυτόν τον τύπο καρκίνου που αν διαγνωσθεί εγκαίρως ίσως σωθούν ζωές. Ας γίνω η αφορμή για να ενισχυθεί ουσιαστικά το εθνικό μας σύστημα υγείας που τόσο υποτιμήθηκε τα τελευταία χρόνια, όχι να περιμένουν ουρές για μια αξονική, για μια χημειοθεραπεία ή ένα χειρουργείο και να χάνεται πολύτιμος χρόνος, να σταματήσει ο χρονοβόρος δαίδαλος της γραφειοκρατίας και των νομικών κωλυμάτων του ΕΟΦ όταν πρέπει να εγκριθούν άμεσα δοκιμαστικά φάρμακα που μπορεί να σώσουν ζωές.

Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.

Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου.

Υπήρξε η προσωποποίηση της φτώχειας, του πόνου, της αδικίας αλλά και της δύναμης, της υπομονής και της τιμιότητας. Ήταν και θα παραμείνει ες αεί, το αγαπημένο «παιδί του λαού» που εξέφρασε μέσα από τους κινηματογραφικούς του ρόλους και τα τραγούδια του τα βάσανα εκατομμυρίων ανθρώπων που αναγνώρισαν στο πρόσωπό του έναν απ’ αυτούς. Γι’ αυτό και τον λάτρεψαν και τον έβαλαν στην καρδιά τους και κράτησαν ζωντανή την εικόνα του καθιερώνοντάς τον ως έναν από τους πλέον δημοφιλείς κινηματογραφικούς ήρωες όλων των εποχών.

Αυτός ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος, που «έφυγε» στα 89 του χρόνια, έχοντας διαγράψει μια ζωή γεμάτη που τού χάρισε την αίσθηση της πληρότητας. Και πως να μην ένιωθε πλήρης; Έγραψε ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο και το τραγούδι, αγαπήθηκε όσο λίγοι και όταν ήρθε η ώρα, αποσύρθηκε για ζήσει όπως εκείνος επιθυμούσε, μακριά από τα αδιάκριτα φώτα, σε ένα κτήμα στην ανατολική Αττική, μαζί με την οικογένειά του, την αγαπημένη του σύζυγο, τα παιδιά και τα εγγόνια του.

Πριν από λίγες ημέρες και μετά από έναν ολόκληρο μήνα νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας, λόγω σοβαρών καρδιολογικών προβλημάτων, ο αγαπημένος ηθοποιός έδειξε σημάδια βελτίωσης και μεταφέρθηκε σε απλή κλίνη συνεχίζοντας τη θεραπεία του. Ωστόσο, φάνηκε πως η καρδιά του δεν άντεξε και σήμερα, 22 Ιανουαρίου άφησε την τελευταία του πνοή σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης όπου είχε προσφάτως μεταφερθεί.

https://www.youtube.com/watch?v=OR0tGXjZhnk

Καθ’ όλη τη διάρκεια των γιορτών βρισκόταν στην κλινική, έχοντας διαρκώς στο πλευρό του τα μέλη της οικογένειάς του.

«Στη ζωή μου έχω δει τέτοιες χαρές, τόση αγάπη από τον κόσμο, σαν να ‘μουνα σπλάχνο από τα σπλάχνα τους, σα να ‘μουνα παιδί τους. Ώρες ώρες βούρκωνα, λιώνανε τα μέσα μου, βουβαινόμουν, δεν μπορούσα να μιλήσω. Αναρωτιόμουν αν αξίζω αυτή την αγάπη και προσπαθούσα με τον καιρό να γίνομαι καλύτερος, πιο ταπεινός, πιο καταδεκτικός, αλληλέγγυος, πιο έντιμος, πιο εντάξει. Ένα με τον κόσμο, ένας με αυτούς. Δεν απέφευγα τους ανθρώπους, βρισκόμουν ανάμεσά τους, δίπλα τους, να τους νιώθω, να τους καταλαβαίνω, για να μπορώ και στα έργα μου να μιλάω για τους καημούς και τα προβλήματά τους, που ήταν και δικά μου παλιότερα. Δεν ξεχνούσα τον τσαγκάρη πατέρα μου, τη μητέρα μου στη φάμπρικα, τη μητριά μου παραδουλεύτρα» είχε εξομολογηθεί ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα», που κυκλοφόρησε, το 2005, από τις εκδόσεις «Άγκυρα».

Στις 400 σελίδες αυτού του βιβλίου, διηγήθηκε τη ζωή του, έτσι όπως την έχτισε, «Πετραδάκι – πετραδάκι», από τη φτωχογειτονιά της Νέας Ιωνίας που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Ως παιδί προσφύγων που πάλευαν καθημερινά για το ψωμί τους, γνώρισε από πολύ νωρίς τί θα πει φτώχεια και στερήσεις. Παρόλα αυτά δεν το έβαλε κάτω και κυνήγησε τα όνειρά του. Έπαιξε ποδόσφαιρο με την ΑΕΚ στα εφηβικά του χρόνια, διάβαζε διαρκώς ενώ όταν ήρθε η ώρα να αποφασίσει ποιον δρόμο θέλει να ακολουθήσει στη ζωή του, τα βήματά του τον οδήγησαν στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Είχε μαγευτεί από τις ερμηνείες του Μάνου Κατράκη κι ήθελε να μπει κι ο ίδιος στον μαγικό αυτό κόσμο.

Μπορεί οι πρώτες του δουλειές να ήταν στο θέατρο, έμελλε όμως να είναι ο κινηματογράφος εκείνος που θα τον κέρδιζε και θα τον αναδείκνυε. Βγήκε για πρώτη φορά στο λευκό πανί το 1958, στην κωμωδία του Φίλιππα Φυλακτού «Το Εισπρακτοράκι», παίζοντας στο πλευρό δύο σπουδαίων κωμικών, του Βασίλη Αυλωνίτη και του Νίκου Ρίζου.

https://www.youtube.com/watch?v=4reObgS8xuQ

Κι όμως αποδείχτηκε τελικά πως προορισμός του ήταν οι δραματικοί ρόλοι. Σε αυτούς διακρίθηκε πρωταγωνιστώντας, επί χρόνια, σε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών όπως οι «Αγάπησα και πόνεσα », «Είναι μεγάλος ο Καημός», «Ο Ζητιάνος μιας Αγάπης», «Απόκληροι της Κοινωνίας», «Καρδιά μου πάψε να πονάς», «Με Πόνο και με Δάκρυα», «Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου», «Γιακουμής μια Ρωμαίικη Καρδιά» κ.α.z

Μέσα από τους κινηματογραφικούς του ρόλους, ωστόσο, κατάφερε να αναδείξει και ένα ακόμη ταλέντο του, αυτό του τραγουδιού. Ο ίδιος αναδείχτηκε ως ιδανικός ερμηνευτής των πονεμένων τραγουδιών που ηρώων που υποδυόταν. Γι’ αυτό και όταν στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 έληξε η χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου έστρεψε εκεί το ενδιαφέρον του. Κυκλοφόρησε 9 δίσκους και 55 σίγκλς και ερμήνευσε συνολικά 300 τραγούδια με σημαντικές υπογραφές όπως αυτές του Απόστολου Καλδάρα, του ΄Ακη Πάνου, του Χρήστου Νικολόπουλου του Σταύρου Ξαρχάκου κ.α.

Οι συναυλίες που έδινε εκείνη την περίοδο, εντός και εκτός Ελλάδας, γινόταν το αδιαχώρητο. Οι συναισθηματικές ερμηνείες του Ξανθόπουλου έκαναν τους απανταχού Έλληνες να δακρύζουν!

Κι όμως, παρά την μεγάλη, τη σαρωτική επιτυχία, παρέμεινε ταπεινός, προσγειωμένος στη γη. «Πολλές φορές έπαιρνα το λεωφορείο – αυτοκίνητο δεν είχα ακόμη- και πήγαινα στο Μαρούσι κι από τη στάση, με ψιλόβροχο, περπατούσα μέχρι το στούντιο για να μην ξεχνιέμαι, να είμαι κοντά στον κόσμο, μέσα στον κόσμο, να βλέπω τι τραβάει, πώς περνάει. Έλεγα στον εαυτό μου, περπάτα κερατά, για να μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα και να θυμάσαι πάντα ότι αξιώθηκες, εσύ, ο γιος του κυρ Παναγιώτη του τσαγκάρη, να δεις αγάπες και χαρές που δεν τις έβαζε ο νους σου, και που δεν ξέρουμε σε τελευταία ανάλυση αν τις άξιζες κιόλας» διηγούνταν ο ίδιος.

Η αυτοβιογραφία του, τού έδωσε την ευκαιρία να αποκαλύψει το αληθινό του πρόσωπο, όλα όσα έκρυβε βαθιά μέσα στην ψυχή του, «σαν εξομολόγησε σε στον πνευματικό του», όπως χαρακτηριστικά έγραφε ο ίδιος. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο πολύς κόσμος είχε ταυτίσει τον Ξανθόπουλο με τον βαρύ, μονίμως λυπημένο άνδρα που υποδυόταν στις ταινίες. Κι όμως, στην πραγματική του ζωή, δεν ήταν αυτός ο άνδρας: «Δεν με ξέρετε, κανένας δεν με ξέρει. Η εικόνα μου δεν είναι αυτή που δημιούργησαν, ίσως να φταίω κι εγώ που δεν αντιδρώ, δεν μιλάω. Η καλή μου η Ελένη Ζαφειρίου, που έκανε τη μάνα μου στις ταινίες, μου «λεγε, “Χαμογέλα, βρε. Ενώ είσαι τόσο καλό παιδί, έτσι που σε βλέπουν μουτρωμένο, βάζουν χίλια δυο στο μυαλό τους. Μην αδικείς ο ίδιος τον εαυτό σου».

Μπάμπης Βωβός: Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών

Ο Μπάμπης Βωβός συνέδεσε το όνομά του με τα γυάλινα κτήρια της Κηφισίας

Οι «τίτλοι τέλους» για τον Μπάμπη Βωβό, τον αποκαλούμενο και «βασιλιά των γυάλινων πύργων», έπεσαν το Σάββατο 13 Ιουλίου, γράφοντας τον επίλογο μιας πορείας που κράτησε 91 χρόνια και είχε απ΄ όλα…

Ήταν το τέρμα μιας προσωπικής διαδρομής γεμάτης σκληρό αγώνα, μεγάλες επιτυχίες, δόξα και χρήμα, αλλά, από ένα σημείο και μετά, μόνο με το άγαρμπο συναίσθημα της πτώσης, με οικονομικές περιπέτειες, χρέη, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Φέτος, μια χρονιά ορόσημο, καθώς συμπληρώθηκαν τα «γενέθλια» των 50 χρόνων από την ίδρυση της εταιρείας του, εκείνος πέρασε στην αιωνιότητα.

Τα πρώτα βήματα

Ο Μπάμπης Βωβός ανήκει στην κατηγορία των αυτοδημιούργητων επιχειρηματιών. Δεν προήλθε από μια οικονομικά ισχυρή οικογένεια, ούτε κληρονόμησε κάποια εταιρεία. Αντίθετα, η αφετηρία του ήταν από τα Φιλιατρά, όπου γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1933, σε μια οικογένεια με οκτώ παιδία που έδινε τη μάχη της επιβίωσης στο δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου. Έτσι, έμαθε από πρώτο χέρι ότι για να ξεφύγει από την τότε «καταχνιά» της ελληνικής επαρχίας, έπρεπε να βάλει υψηλούς στόχους και να τους πετύχει με κάθε τρόπο. Αυτό και έκανε, αγνοώντας την προτροπή των γονιών του να γίνει αγροφύλακας ή χωροφύλακας προκειμένου να εξασφαλίσει ένα σίγουρο εισόδημα.

Με αυτοπειθαρχία, στοχοπροσήλωση και σκληρή μελέτη κατάφερε να μπει στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Πολυτεχνείου. Χωρίς την οικονομική δυνατότητα για κάτι καλύτερο, μένει σε ένα μικρό δωμάτιο στην Αθήνα μαζί με τη μία από τις αδελφές του και πριν ακόμη την αποφοίτησή του πιάνει δουλειά ως δόκιμος Πολιτικός Μηχανικός στο γραφείο «Νικολαϊδης & Καλφόπουλος».

Το 1957, μόλις στα 24 χρόνια του, στήνει το πρώτο επιχειρηματικό εγχείρημα μαζί με τους Μυκονιάτες εργολάβους Γιάννη Ζουγανέλη και Παναγιώτη Φαμέλη, την «Φαμέλης-Ζουγανέλης-Βωβός Ο.Ε.». Εκείνος ανέλαβε το επιστημονικό κομμάτι, με την εκπόνηση μελετών κ.α. και οι συνεταίροι του, που γνώριζαν καλά το «νησί των ανέμων», πολύ πριν αποκτήσει τη μετέπειτα αίγλη του, εντόπιζαν τα οικόπεδα και προχωρούσαν στην κατασκευή και τις αγοραπωλησίες σπιτιών. Αυτή η πρώτη εταιρεία ήταν αναμφίβολα ο «βατήρας» που του έδωσε τους πόρους και τη δυνατότητα να βλέπει πιο μακριά και σίγουρα πιο ψηλά.

Έτσι, το 1974, με τη χώρα να αλλάζει «σελίδα» βγαίνοντας από την επτάχρονη περιπέτεια της δικτατορίας, άλλαξε και εκείνος «σελίδα» στην καριέρα του βάζοντας τα θεμέλια της «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική».

Οι «ουρανοξύστες»

Διψασμένος για νέες γνώσεις και εμπειρίες στο αντικείμενό του ταξίδεψε πολύ τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική. Όταν πήγε στις ΗΠΑ εντυπωσιάστηκε από τους ουρανοξύστες, που εκεί «φύτρωναν σαν τα μανιτάρια», διαβλέποντας την ευκαιρία να μεταφέρει κάτι αντίστοιχο, στα μέτρα της ελληνικής πραγματικότητας.

Έτσι, αποφάσισε ότι το μεγάλο του «στοίχημα» ήταν να δημιουργήσει τους δικούς του «ουρανοξύστες» επί ελληνικού εδάφους. Και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε ανατρέποντας τα δεδομένα στην αγορά του εμπορικού real estate ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70.

Εκμεταλλευόμενος τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης, ξεκίνησε το φιλόδοξο πλάνο για το Atrina Center (από τα αρχικά των ονομάτων των παιδιών του, Άρη, Τριάδας και Ναταλίας), σε σχέδια του σπουδαίου Ιωάννη Βικέλα, αλλά με τη συνδρομή επίσης Αμερικανών και Ιταλών αρχιτεκτόνων.

Το Atrina Center ολοκληρώθηκε το 1978, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για τα ψηλά κτίρια στην Ελλάδα, αλλά και τη μορφή της Λεωφόρου Κηφισιάς. Αποτελείται από δύο κτίρια, το ένα με πρόσοψη στη Λ. Κηφισίας και το δεύτερο (πύργος) είναι ύψους 80 μέτρων και περιλαμβάνει 18 ορόφους.

Θεωρείται το πρώτο υψηλών αισθητικών προδιαγραφών συγκρότημα από υαλοπετάσματα, τα οποία έδωσαν την γυάλινη φιμέ εικόνα του «ουρανοξύστη» εκτός ιστορικού κέντρου.

Το Atrina Center σταδιοδρόμησε και στην τηλεόραση καθώς «υποδύθηκε» την περίφημη Giant του Γιάγκου Δράκου, στα χιλιάδες επεισόδια του δημοφιλούς τηλεοπτικού σήριαλ «Λάμψη».

Μετά τον πρώτο «ουρανοξύστη» των βορείων προαστίων και με τη χώρα να έχει γυρίσει για μια ακόμη φορά «σελίδα» το 1981, μπαίνοντας στην περίοδο της «Αλλαγής» και της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, ο Μπάμπης Βωβός εκμεταλλεύτηκε τη μεταφορά συντελεστή δόμησης και το εργαλείο της αντιπαροχής, στήνοντας τα επόμενα εμπορικά συγκροτήματα του «Agora» το 1987, του «Polis» το 1995, του «Monumental Plaza» το 1999.

Αργότερα επεκτάθηκε και προς Νότο, με το παλαιό κτιριακό συγκρότημα της Ελφίνκο επί της λεωφόρου Συγγρού που έγινε κι αυτό…γυάλινο φιλοξενώντας μάλιστα για ένα διάστημα και τα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας πριν αυτά μετακομίσουν στην οδό Πειραιώς.

Τα άλλα projects και η αρχή της πτώσης

Ο Βωβός δεν έμεινε στου «ουρανοξύστες» και τα εμπορικά ακίνητα, αλλά επεκτάθηκε σε ξενοδοχειακά και οικιστικά συγκροτήματα. Κάπως έτσι προέκυψε το project στο Γαλατά, αλλά και το συγκρότημα πολυτελών κατοικιών στη Ν. Ερυθραία.

Όταν το 1992 έγινε η αλλαγή του νόμου για τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης, αρκετοί πίστεψαν ότι θα έφερνε το τέλος της κυριαρχίας του. Κάτι όμως που δεν συνέβη αφού ο πολυμήχανος κατασκευαστής υπήρξε από τους πρώτους που «ανακάλυψαν» το μοντέλο του sale & lease back.

Έτσι, μπορεί να μπήκε φρένο στη δημιουργία νέων «γυάλινων πύργων» αλλά άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο με την εκμετάλλευση και διαχείριση των υφισταμένων. Αυτό αποδείχθηκε «πεδίο δόξης λαμπρό» για τον Βωβό και τις εταιρείες του που απολάμβαναν υψηλότατα έσοδα και κέρδη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1999 τα κέρδη της εταιρείας ξεπερνούσαν τα 6,5 δισ. δραχμές και ακολούθησε η εισαγωγή της «ΜΒΔΤ» στο Χρηματιστήριο, με το «πάρτι» να διαρκεί για μια σχεδόν δεκαετία.

Ο «μοιραίος» Βοτανικός

Τα πρώτα «βαριά σύννεφα» ήρθαν το 2009, όταν η χώρα είχε εισέλθει στο μακρύ και σκοτεινό τούνελ της οικονομικής κρίσης και ο Βωβός έβαλε ένα ακόμη «στοίχημα» που αποδείχθηκε μοιραίο… Δεν ήταν άλλο από το μεγαλεπήβολο project του Βοτανικού, που σε συνδυασμό με τον υπέρογκο δανεισμό των 120 εκατ. ευρώ, έπαιξε το ρόλο αρνητικού καταλύτη.

Οι δικαστικές εμπλοκές, η αδυναμία εξεύρεσης επενδυτών και μια σειρά από άλλα προβλήματα μετέτρεψαν το όραμά του να στήσει στην υποβαθμισμένη περιοχή της Αθήνας το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού και το μεγάλο εμπορικό κέντρο, σε ακατανίκητο «βαρίδι» που παρέσυρε τα πάντα.

Το 2011 οι βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις του ομίλου έφταναν τα 223 εκατ. ευρώ και το σύνολο των υποχρεώσεων στο αστρονομικό ποσό των 873,73 εκατ. ευρώ.

Το 2012 η εταιρεία κατέθεσε αίτηση πτώχευσης ενώ λίγο αργότερα ο ίδιος συνελήφθη προσωρινά για χρέη και προς το Δημόσιο, αλλά στη συνέχεια αφέθηκε ελέυθερος.

Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει, με τα «ασημικά» να περνούν στα χέρια των τραπεζών, στο όνομα ενός «σχεδίου εξυγίανσης».
Κεντρικό στοιχείο του σχεδίου ήταν βέβαια το ακίνητο του Βοτανικού το οποίο εισφέρθηκε σε νέα εταιρεία αντί συνολικής αξίας 120 εκατ. ευρώ, προς εξόφληση της Alpha Bank, καθώς και τμήματος οφειλής από σύμβαση κοινοπρακτικού δανείου.

Στο τραπέζι είχε μπει τότε μεταξύ των πιστωτριών τραπεζών και μεγάλων funds, όπως το KKR, η εξαγορά των ακινήτων της «Μπάμπης Βωβός», στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης των οφειλών της εταιρείας συνολικού ύψους 272,2 εκατ. ευρώ.

Η συμφωνία εξυγίανσης όμως, που επικυρώθηκε από το δικαστήριο τον Μάιο του 2015, μόνο εν μέρει υλοποιήθηκε με τα περισσότερα ακίνητα να καταλήγουν στο σφυρί.

Πάντως, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών στις 7 Ιουνίου 2013 ανακάλεσε προηγούμενη απόφαση με την οποία κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης η «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική» θεωρώντας ότι «η πτώχευση της ως άνω εταιρείας δεν κηρύχθηκε ποτέ». Για αυτό μέχρι σήμερα η εταιρεία παραμένει ενεργή, με την έδρα της στο γραφείο του 4ου ορόφου του Atrina Center.

Χαρακτηριστικό του μεγέθους της κατάρρευσης είναι ότι το 2006 η αξία του χαρτοφυλακίου της «ΜΒΔΤ» ανερχόταν στα 1,2 δις ευρώ. Το 2015 είχε μειωθεί στα 201,1 εκατ. ευρώ, ενώ το 2016 στα 44,1 εκατ. ευρώ.

Με βάση τις τελευταίες οικονομικές καταστάσεις για το 2022, είχε πέσει στα 7,24 εκατ. ευρώ, με τις συσσωρευμένες ζημίες να φτάνουν τα 209,37 εκατ. ευρώ και το σύνολο των υποχρεώσεων τα 178,6 εκατ. ευρώ.

Το Σούνιο και ο Γαλατάς

Μέσα σε αυτά τα «πέτρινα χρόνια» ο Μπάμπης Βωβός συνέχισε τις προσπάθειες να σώσει ό,τι νόμιζε ότι μπορούσε να σωθεί…

Ένα από τα βασικά χαρτιά του ήταν μια έκταση 62,2 στρεμμάτων στο Σούνιο (Πουνταζέζα) όπου οραματιζόταν να χτίσει ξενοδοχειακό συγκρότημα 12.000 τ.μ. με προσδοκώμενη ολοκλήρωση αρχικά το…2009. Αυτό όμως χρειαζόταν ισχυρό σύμμαχο που θα έβαζε τα απαιτούμενα κεφάλαια. Ήδη όμως, από το 2016 έγινε γνωστό δεν υπήρξε κάποια συμφωνία είτε για την από κοινού κατασκευή ξενοδοχειακών μονάδων είτε όμως και για την πώληση του οικοπέδου. Το οποίο τελικά τον Μάιου του 2016, πέρασε στην Τράπεζα Πειραιώς έναντι 10 εκατ. ευρώ, με τα οποία πληρώθηκαν οφειλές προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το δεύτερο γερό χαρτί του ήταν το ξενοδοχειακό συγκρότημα στον Γαλατά, όπου εργαζόταν για τη μετατροπή του σε πέντε αστέρων θέρετρο ιατρικού τουρισμού (medical resort).

Το ημιτελές συγκρότημα Stella Maris βρίσκεται στη θέση που ονομαζόταν παλαιότερα… Κατάρα και τώρα Δρεπάνι, στον Γαλατά Τροιζηνίας, και αναπτύσσεται σε παραθαλάσσια έκταση που φτάνει στα 65 στρέμματα, ενώ αποτελείται από 17 ανεξάρτητα κτίρια και ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις 23.905 τ.μ.

Ωστόσο, το ακίνητο βαρυνόταν με προσημειώσεις και υποθήκες υπέρ τραπεζών και άλλων, συνολικού ύψους 47 εκατ. ευρώ, καθώς και τρεις αναγκαστικές κατασχέσεις. Έτσι στις 19 Μαΐου 2021 βγήκε σε πλειστηριασμό με τιμή πρώτης προσφοράς 7,35 εκατ. ευρώ, ο οποίος όμως κατέληξε άγονος ελλείψει πλειοδοτών.

Ο επαναληπτικός έχει προσδιοριστεί για τις 9 Μαρτίου του 2022, αυτή τη φορά με τιμή εκκίνησης 5,48 εκατ. ευρώ, ωστόσο υπήρξε μια σημαντική ανατροπή καθώς εμφανίστηκε η κυπριακή εταιρεία Ferena Holdings Ltd, η οποία πρόσφερε 6 εκατ. ευρώ. Πριν τον πλειστηριασμό έγινε προσφυγή της «ΜΒΔΤ» στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά, ζητώντας να γίνει δεκτή η αίτησή της στην οποία εξέθετε το ιστορικό της εκδήλωσης ενδιαφέροντος από την πλευρά της κυπριακής εταιρείας. Το αίτημα έγινε δεκτό, το δεύτερο σφυρί ανεστάλη και τελικά το συγκρότημα πωλήθηκε έναντι 6 εκατ. ευρώ.

Η…χωρίς τέλος των πλειστηριασμών

Στη «μέγγενη» των αναγκαστικών πωλητηρίων ή των πλειστηριασμών βρέθηκαν, όμως, σχεδόν όλα τα άλλα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας. Όπως το περίφημο σκάφος “ Maria Pia” του Άρη Βωβού που το 2010 πουλήθηκε στον Ανδρέα Στέγγο, γιο του κατασκευαστή Κωνσταντίνου Στέγγου, έναντι 11 εκατ. ευρώ. Το εντυπωσιακό γιοτ των 42 μέτρων που μετονομάστηκε σε “My Toy” διαθέτει πέντε καμπίνες-σουίτες, πέντε μπάνια, επτά καμπίνες πληρώματος και έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει μέχρι και 12 άτομα.

Παράλληλα, υπό ένα…σφυροκόπημα διαρκείας βρίσκονται τα assets της «ΜΒΔΤ», που άλλα «φεύγουν» και άλλα μένουν στα αζήτητα. Οι ημιτελείς κατοικίες της Ν. Ερυθραίας άρχισαν να βγαίνουν σε πλειστηριασμό από τον Μάιο του 2021, για να αλλάξουν χέρια σταδιακά οι περισσότερες μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2022.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2021 βγήκε ένα αδόμητο οικόπεδο-φιλέτο επί της λεωφόρου Κηφισίας στο Νέο Ψυχικό, με τιμή πρώτης προσφοράς 1,26 εκατ. ευρώ, το οποίο μετά από διαδοχικά «χτυπήματα» κατακυρώθηκε στα 2,38 εκατ. ευρώ.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2024, έγινε ο πλειστηριασμός για ένα γωνιακό οικόπεδο 318,25τ.μ επί των οδών Θεοτοκοπούλου και Αιγιαλείας στο Μαρούσι, όπου στο παρελθόν λειτουργούσε ο θερινός κινηματογράφος Agora Hellas. Βγήκε με τιμή εκκίνησης 280.000 ευρώ και κατακυρώθηκε στις 370.000 ευρώ.

Από τον Δεκέμβριο του 2022 άρχισαν να βγαίνουν στο σφυρί οριζόντιες ιδιοκτησίες (γραφεία, καταστήματα, αποθήκες και περισσότερες από 450 θέσεις στάθμευσης) στο Atrina Center και τo δεύτερο συγκρότημα επί της Λ. Κηφισίας 60, οι περισσότερες από τις οποίες άλλαξαν χέρια.

Ακόμη, στις 8 Νοεμβρίου 2023 βγήκε στο σφυρί και πέρασε σε νέο ιδιοκτήτη ένα οικόπεδο στην ιδιαίτερη πατρίδα του Μπάμπη Βωβού, τα Φιλιατρά Μεσσηνίας.

Το κτίριο – «φάντασμα» στην Κηφισίας

Υπάρχουν όμως και επόμενα σφυριά… Έτσι για τις 31 Ιουλίου έχει προγραμματιστεί να βγει σε πλειστηριασμό ένα ακόμη ακίνητο που έχει γράψει και… συνεχίζει να γράφει τη δική του ιστορία καθώς εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες στέκει ημιτελές πάνω στη Λεωφόρο Κηφισιάς.

Πρόκειται για το κτίριο – «φάντασμα», γνώριμο σε όλους όσοι διέρχονται την Λ. Κηφισιάς στον αριθμό 109, στην κάθοδο προς Αθήνα και λίγο πριν το «δαχτυλίδι», το οποίο προοριζόταν για εμπορικό ακίνητο γραφείων, αλλά έχει εγκαταλειφθεί στα μπετά.

Το συγκεκριμένο ακίνητο έχει βγει αρκετές φορές σε πλειστηριασμό, με τελευταία στις 22 Δεκεμβρίου 2021, χωρίς όμως αποτέλεσμα λόγω έλλειψης πλειοδοτών. Ένα ακόμη σφυρί θα χτυπούσε στις 2 Φεβρουαρίου 2022, αλλά ματαιώθηκε λόγω της κακοκαιρίας «Ελπίδα».

Μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος, αναμένεται να βγει στις 31 Ιουλίου 2024 και με τη συνολική τιμή πρώτης προσφοράς να έχει μειωθεί σε 3,84 εκατ. ευρώ, έναντι 4,8 εκατ. ευρώ που ήταν προηγουμένως.

Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση ο πλειστηριασμός αφορά σειρά οριζόντιων ιδιοκτησιών του ημιτελούς κτιρίου 2 (στάδιο αποπεράτωσης φέροντα οργανισμού Α ορόφου και κατασκευής ξυλοτύπου του Β΄ ορόφου) το οποίο έχει πρόσοψη επί της Λεωφόρου Κηφισίας αρ. 109, που είναι κτισμένο σε οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο, επί της Λεωφόρου Κηφισίας, της οδού Σίνα και παραχειμάρρου Σαπφούς, συνολικής έκτασης 8.196,11 τ.μ.

Ειδικότερα:

-Η αυτοτελής και διακεκριμένη, ανεξάρτητη οριζόντια ιδιοκτησία – γραφειακός χώρος του τρίτου ορόφου, η οποία θα καταλαμβάνει ολόκληρο τον όροφο και θα έχει συνολική επιφάνεια 753 τ.μ.
-Η αυτοτελής και διακεκριμένη, ανεξάρτητη οριζόντια ιδιοκτησία – γραφειακός χώρος του δευτέρου ορόφου, η οποία θα καταλαμβάνει ολόκληρο τον όροφο και θα έχει συνολική επιφάνεια 753 τ.μ.
-Η αυτοτελής και διακεκριμένη ανεξάρτητη οριζόντια ιδιοκτησία – γραφειακός χώρος του πρώτου ορόφου, η οποία καταλαμβάνει ολόκληρο τον όροφο και έχει συνολική επιφάνεια 753 τ.μ.
-Η αυτοτελής και ανεξάρτητη οριζόντια ιδιοκτησία – κατάστημα του ισογείου του Κτιρίου 2, που αποτελείται από ενιαία αίθουσα με W.C., επικοινωνεί μετά της κάτωθι αυτής αποθήκης του Α’ υπογείου (αποτελεί παράρτημα και παρακολούθημα της ιδιοκτησίας αυτής), και έχει επιφάνεια 600 τ.μ.
– Το Δώμα – Δικαίωμα Υψούν – Μελλοντικός Τέταρτος όροφος του Κτιρίου 2 που αποτελείται από την απόληξη του κλιμακοστασίου, το φρέαρ των ανελκυστήρων και το κενό των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων. Τμήμα του δώματος θα καταλαμβάνεται από μηχανήματα εξυπηρετήσεως του Κτιρίου και το υπόλοιπο τμήμα του θα είναι ελεύθερο.
-82 θέσεις στάθμευσης στα υπόγεια του κτιριακού συγκροτήματος.

Έτσι, μιλάμε για ένα τριώροφο κτίριο με χώρους περίπου 3.000 τ.μ., δικαίωμα υψούν (για τέταρτο όροφο) και υπόγειο σταθμό στάθμευσης αυτοκινήτων με 82 θέσεις, εμβαδού 11,8 τ.μ. καθεμιά.

Το «ιερό οικόπεδο» και το μπλόκο

Το οικόπεδο των 8,2 στρεμμάτων, που φιλοξενεί χρόνια τώρα το ημιτελές ακίνητο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «ιερό». Και τούτο καθώς περιήλθε στην «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική» και στις «συνοικοπεδούχους» της Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας και Ιερά Μονή Αγίου Παύλου του Αγίου Όρους με σύσταση οριζοντίων ιδιοκτησιών, το 2003.

Το κτίριο, όπως προαναφέρθηκε, προοριζόταν για συγκρότημα με γραφεία, καταστήματα και υπόγειους χώρους στάθμευσης. Ωστόσο, το 2006 ανακλήθηκε, μετά από σχετική απόφαση του ΣτΕ (το 2005), η… αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας, «εξ αιτίας μη οριοθέτησης του παρακείμενου ρέματος, λόγω μη υποβολής κατάλληλης μελέτης, αλλά στοιχειωδών εκτιμήσεων που υπήρχαν από Προεδρικό Διάταγμα, με αποτέλεσμα να τηρηθεί απόσταση 10 μέτρων αντί για 20 μέτρα από το ρέμα».

Στη συνέχεια, όμως, και αφού πέρασε μια οκταετία, οι οριογραμμές του ρέματος επανακαθορίστηκαν με ΦΕΚ τον Σεπτέμβριο του 2014 και αναμένεται (ακόμη…) η ολοκλήρωση του ΦΕΚ τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου.

Επίσης, με βάση το 9ο Πρακτικό της από 24-10-2019 Συνεδρίασης της Π.Ε. του Βορείου Τομέα Αθηνών-Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων & Αμφισβητήσεων (ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α.), «παρέχεται η σύμφωνη γνώμη προκειμένου για την υπαγωγή στις διατάξεις του Ν.4495/17 των τμημάτων της οικοδομής, όπως αυτά προβλέπονταν από την ακυρωθείσα με την με αριθμό 2591/2005 απόφαση του ΣτΕ, 22976/03 αναθεώρηση της 194/2001 οικοδομικής αδείας, για τα οποία έχει ολοκληρωθεί ο φέρων οργανισμός (ισόγειο και Ά όροφος)».

Έτσι, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία μετά την ανωτέρω γνωμοδότηση του ΠΕ.ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ, δύναται με μικρό κόστος να γίνει τακτοποίηση του ακινήτου και να εκδοθεί οικοδομική άδεια αποπεράτωσης για το τμήμα της οικοδομής που έχει αποπερατωμένο τον σκελετό (4 υπόγεια,ισόγειο, Α΄οροφος).

Για να καταστεί δυνατή η ανέγερση του Β΄ και του Γ΄ ορόφου, όμως, θα πρέπει να αναθεωρηθεί η υφιστάμενη οικοδομική άδεια μετά την έκδοση του νέου ΦΕΚ τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου.

Στην έκθεση του πλειστηριασμού τονίζεται σχετικά ότι «η άδεια ανακλήθηκε όχι λόγω ψευδών στοιχείων, αλλά για ελλιπές ΦΕΚ. Για αυτό το όλο ανεγερθέν και μη αποπερατωθέν κτίριο 2 θεωρείται ότι αποτελεί ενιαίο σύνολο ακινήτου ώστε με την αναθεώρηση της άδειας οικοδομής και αφού πρώτα οριοθετηθεί το ρέμα να μπορέσει να διαμορφωθεί, να τακτοποιηθούν πολεοδομικά οι ανεγερθείσες οριζόντιες ιδιοκτησίες και να εκδοθεί οικοδομική άδεια αποπεράτωσης για υπόλοιπο τμήμα της οικοδομής».

Ακόμη σημειώνεται ότι «το όλο κτίριο 2 αποτελεί ενιαίο σύνολο λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκεται σήμερα (ανεγερθέν μερικώς και μη αποπερατωμένο), της ανάκλησης της οικοδομικής άδειας καθώς και της οριοθέτησης του ρέματος, ως εκ τούτου ο πλειστηριασμός θα γίνει για το όλο ακίνητο με μια ενιαία συνολική τιμή (3,84 εκατ. ευρώ).

Επισπεύδουσα είναι η Hellas Capital Leasing (πρώην Credit Agricole Leasing) στην οποία «αναφέρονται» και τα βάρη του ακινήτου. Δηλαδή, δύο προσημειώσεις υποθήκης κατά της «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική» και υπέρ της Εμπορικής Leasing για ποσά 9,6 εκατ. ευρώ συνολικά από το 2003 και βέβαια η αναγκαστική κατάσχεση που έγινε τον Σεπτέμβριο του 2020 υπέρ της Hellas Capital Leasing για 518.089 ευρώ.

Τα 50 χρόνια και το σπίτι στο Ψυχικό

Όλες αυτές οι περιπέτειες όμως που συνθέτουν το σκηνικό της «πτώσης» δεν αποτυπώνονται στο προφίλ της εταιρείας του Μπάμπη Βωβού. ΄Ετσι, μπαίνοντας κανείς στην ιστοσελίδα της διαπιστώνει ότι το ρολόι του χρόνου έχει σταματήσει πολλά χρόνια πριν.

«Η Μπάμπης Βωβός – Διεθνής Τεχνική («ΜΒΔΤ») είναι η ηγέτιδα ελληνική εταιρία ανάπτυξης και εκμετάλλευσης ακινήτων έχοντας περισσότερο από 30 χρόνια εμπειρίας στην αγορά ακινήτων, με έμφαση στα γραφειακά συγκροτήματα, εμπορικά κέντρα και τουριστικές μονάδες. Η ΜΒΔΤ έχει στην ιδιοκτησία της και διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο ακινήτων άνω των 200.000 τ.μ. το οποίο αποτιμάται περίπου στα 1,2 δις», όπως αναφέρεται, παραπέμποντας στις τελευταίες αναλαμπές ενός ένδοξου παρελθόντος.

Φέτος τον Φεβρουάριο συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από τον Φεβρουάριο του 1974, όταν ο Μπάμπης Βωβός προχωρούσε στη σύσταση της «Μπάμπης Βωβός Διεθνής Τεχνική Ανώνυμη Εταιρεία». Για αυτό και σε μια από τις τελευταίες κινήσεις της ήταν η τροποποίηση του καταστατικού με σκοπό την παράταση της διάρκειάς της από τα 50 στα 100 χρόνια…

Ωστόσο, αυτό που μένει είναι η πικρή αίσθηση από την απώλεια όλων σχεδόν των εταιρικών και προσωπικών περιουσιακών στοιχείων. Ακόμη και της κατοικίας του στο Π. Ψυχικό που αν και δεν του ανήκε πλέον χρόνια τώρα, πέρασε και αυτή σε άλλα χέρια.

Αυτό το προνομιακό ακίνητο, επί της πλατείας 25ης Μαρτίου και της Λεωφόρου Διαμαντίδου στον αριθμό 1, ήταν ταυτισμένο με τον ίδιο και την οικογένειά του. Σε τέτοιο βαθμό ώστε, αν και όπως λένε οι πληροφορίες, έχει αποχωρήσει από αυτό διαμένοντας αλλού εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο, μέχρι τα τέλη του 2023 δηλωνόταν ακόμη ως η διεύθυνση του σπιτιού του.

Αναπτύσσεται σε οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο συνολικής επιφάνειας 1.067 τ.μ. ενώ αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο. Για τις επιφάνειες του ακινήτου υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές καθώς σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης για τον πλειστηριασμό που είχε προγραμματιστεί για τις 28 Μαρτίου 2018, με επισπεύδουσα την FXCM Securities Limited και με τιμή εκκίνησης 2,64 εκατ. ευρώ, πρόκειται για διώροφη κατοικία με επιφάνειες στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο από 250 τ.μ. και στο υπόγειο 150 τ.μ., ενώ υπάρχει ένα ακόμη ισόγειο κτίσμα 150 τ.μ., (με ισόγεια προέκταση 100 τ.μ. κατασκευασμένη καθ΄ υπέρβαση της δόμησης).

Κατά άλλη έκθεση εκτίμησης, όμως, για τον πλειστηριασμό που είχε προγραμματιστεί για ένα μήνα αργότερα, στις 25 Απριλίου 2018, με επισπεύδουσα την Alpha Bank και τιμή εκκίνησης 2,56 εκατ. ευρώ, επί του οικοπέδου έχει ανεγερθεί διώροφη μονοκατοικία με υπόγειο, η οποία αποτελείται από στάθμη υπογείου περίπου 340 τ.μ., στάθμη ισογείου επίσης 340 τ.μ. και στάθμη πρώτου ορόφου 225 τ.μ., οι οποίες επικοινωνούν μεταξύ τους με κυκλική κλίμακα.

Στο ισόγειο υπάρχουν καθιστικά με τζάκι, μπάνια και κουζίνα, ενώ στον πρώτο όροφο έξι κρεβατοκάμαρες, μία εκ των οποίων master, καθώς και τρία μπάνια, ένα καθιστικό και βεράντες. Ακόμη, το υπόγειο στεγάζει πισίνα, μπαρ και μπάνιο.

Το οικόπεδο που αποκτήθηκε από τον Μπάμπη Βωβό το 1969, επί της Λεωφόρου Διαμαντίδου φέρει περίφραξη από πέτρινη μάντρα με κιγκλίδωμα, ενώ στην πρόσοψη προς την Πλατεία 25ης Μαρτίου τοιχίο από σκυρόδεμα. Εντός του οικοπέδου υπάρχουν δέντρα και στον περιβάλλοντα χώρο έχουν διαμορφωθεί διάδρομοι και ράμπα από και προς το υπόγειο.

Η βαρυφορτωμένη με υποθήκες βίλα ήταν να βγει για πρώτη φορά σε πλειστηριασμό στις 13 Δεκεμβρίου 2017 στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου με επισπεύδουσα την Alpha Bank και τιμή εκκίνησης τα 2,56 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, την προηγουμένη ο συμβολαιογραφικός σύλλογος αποφάσισε αποχή και έτσι ο πλειστηριασμός δεν έγινε. Ούτε όμως και στους επόμενους φάνηκαν πρόθυμοι επενδυτές να τη «χτυπήσουν» παρότι «φιλέτο» σε τιμή ευκαιρίας.

Αν και στη συνέχεια το ακίνητο πέρασε στην κυριότητα της Alpha Bank, δεν δρομολογήθηκε καμία διαδικασία έξωσης κατόπιν, όπως λεγόταν εκείνη την εποχή, μιας άτυπης εντολής του αείμνηστου Γιάννη Κωστόπουλου, θεμελιωτή της Alpha Bank και «Νέστορα» των τραπεζιτών, που δεν ήθελε ο παλιός του φίλος, εκτός από όλα τα άλλα, να χάσει και το σπίτι του. Έτσι ο Μπάμπης Βωβός συνέχισε να διαμένει εκεί καταβάλλοντας στην τράπεζα ένα μηνιαίο μίσθωμα.

Τα χρόνια πέρασαν, οι καταστάσεις άλλαξαν και κάπως έτσι τον περασμένο Μάρτιο το ακίνητο αποκτήθηκε από τον γνωστό επιχειρηματία του real estate Γιάννη Παπαλέκα.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που αν και έμοιαζε σα σταγόνα στον ωκεανό των περιπετειών του άλλοτε πανίσχυρου κατασκευαστή, είχε συμβολική σημασία. Ήταν το σπίτι με το οποίο συνδέθηκε μια ολόκληρη ζωή, φορτωμένο πριν τα χρέη, με τις αναμνήσεις και τις ευχάριστες οικογενειακές στιγμές δεκαετιών, ενώ αποτελούσε μια κατά κάποιο τρόπο «προέκταση» του. Αντιπροσωπεύοντας τη μοναδική ίσως «πολυτέλεια» που αναγνώρισε στον εαυτό του.

Και αυτή όμως «χαμηλών τόνων» χωρίς κάτι το κραυγαλέο όπως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις «επωνύμων».

Περισσότερο παραπέμπει στην αριστοκρατική απλότητα που χαρακτήριζε κάποτε την ευρύτερη περιοχή του Ψυχικού και της Φιλοθέης.

Είναι αυτή η απλότητα και η αποφυγή κάθε επίδειξης που χαρακτήριζε πάντα και τον αυτοδημιούργητο Μπάμπη Βωβό, όχι όμως και κάποιους από τους επιγόνους του.

Ο ίδιος πάντως τα τελευταία χρόνια επισκεπτόταν όλο και πιο σπάνια τα γραφεία της εταιρείας του στον Atrina, τον πρώτο και πλέον εμβληματικό από τους «πύργους» του στη Λεωφόρο Κηφισίας. Χωρίς ποτέ μέχρι το βιολογικό τέλος να μιλήσει δημόσια για την περιπέτειά του…

Πέθανε ο σύζυγος της Κάρμεν Ρουγγέρη, ο οποίος ήταν ο βαρύτονος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Πέθανε ο σύζυγος της Κάρμεν Ρουγγέρη, Ανδρέας Κουλουμπής. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η οικογένεια του.

 Πέθανε ο βαρύτονος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και σύζυγος της Κάρμεν Ρουγγέρη

Ποιος ήταν ο Ανδρέας Κουλουμπής

Ο Ανδρέας Κουλουμπής γεννήθηκε στην Αθήνα. Διπλωματούχος του Εθνικού Ωδείου (α’ βραβείο), προσλαμβάνεται αμέσως από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Από το 1967 τραγουδάει όλους σχεδόν του πρώτους ρόλους βαρύτονου σε παραστάσεις που ανέβηκαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο Μέγαρο Μουσικής. Το ίδιο διάστημα εμφανίζεται σε πολλά λυρικά θέατρα του εξωτερικού (Ιταλία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Πολωνία και ΗΠΑ).

Σολίστ της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και Θεσσαλονίκης, καθώς και της Συμφωνικής  Ορχήστρας της ΕΡΤ, δίνει ατομικά ρεσιτάλ στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ελβετία, το Βέλγιο και συμμετέχει σε εγγραφές δίσκων όπερας. Είναι ιδρυτικό μέλος και στέλεχος της Όπερας Δωματίου Αθηνών.

Η συνεργασία με τον Μίκη Θεοδωράκη

Την περίοδο 1977-2009 συμμετέχει στο «Άξιον εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Ψάλτη (βαρύτονος), σε συναυλίες σε πολλές πόλεις της Ευρώπης, Αμερικής και Αφρικής και εμφανίζεται στις TV των χωρών αυτών.

Γύρισε δίσκο με το «Άξιον Εστί» που εξαντλήθηκε σε όλες τις εκδόσεις.

Ερμήνευσε τον ρόλο του Καρυωτάκη, στην ομώνυμη όπερα του Μίκη Θεοδωράκη, που ανέβηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, τον «Επίλογο» του Κουνάδη στο Μέγαρο Μουσικής και την «Ελένη» του Θάνου Μικρούτσικου, σε λιμπρέτο του Χρήστου Λαμπράκη, επίσης στο Μέγαρο Μουσικής.

Διετέλεσε αναπληρωτής καλλιτεχνικός Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, την περίοδο 1994-1977.

Κάρμεν Ρουγγέρη – Ανδρέας Κουλουμπής: Σύζυγοι και συνεργάτες

Μέχρι και την τελευταία στιγμή δίδασκε τραγούδι σε τραγουδιστές όπερας και ηθοποιούς. Έχει γράψει τους στίχους σε πολλές όπερες και σε όλα τα θεατρικά έργα της Παιδικής Σκηνής Κάρμεν Ρουγγέρη.

Έχει εκδώσει συλλογή ποιημάτων, καθώς και ένα παραμύθι για παιδιά με τον τίτλο «Τα παραμύθια του Παππού».

Λατρεμένος σύζυγος της Κάρμεν Ρουγγέρη επί  57 χρόνια. Απέκτησαν δύο παιδιά, την Χριστίνα και τον Βίκτωρα.

Η Κάρμεν Ρουγγέρη μιλώντας για τον αγαπημένο της σύζυγο

«Θυμάμαι εκείνη τη βραδιά….»  γράφει η Κάρμεν Ρουγγέρη.

«Ήταν όλα τόσο μαγικά ..τόσο όμορφα…Είδα για άλλη μια φορά τον Αντρέα μου νέο…να καταθέτει την ψυχούλα του εκεί ψηλά στον Λυκαβηττό…… τραγουδώντας το Αριστούργημα του Θεοδωράκη…. Γρήγορα που περνούν τα χρόνια……….πολύ γρήγορα……»

Από την ζωή έφυγε σε ηλικία 81 ετών ο Κώστας Καρουσάκης.

Ο γνήσιος λαϊκός τραγουδιστής που αγαπήθηκε ιδιαίτερα άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα, Κυριακή 15/9.

Την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή η κόρη του και επίσης τραγουδίστρια, Ελένη Καρουσάκη μέσα από μία συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.

Ο θρύλος της πίστας Κώστας Καρουσάκης 

«Καλό παράδεισο πατέρα. ΜΑΧΗΤΗΣ μέχρι το τέλος! Σ’ΑΓΑΠΩ….», έγραψε η κόρη του Κώστα Καρουσάκη και τον αποχαιρέτησε με μία κοινή τους φωτογραφία!

Δείτε την συγκινητική ανάρτηση: