To αφιέρωμα μας στην σπουδαία λαϊκή τραγουδίστρια Γωγώ Θεοδώρου
Μια μεγάλη φωνή που μεσουρανούσε την δεκαετία του ’80
Είχε γεννηθεί στο Μαρτίνο της Λοκρίδας, ένα χωριό που έχει βγάλει πολλούς καλλιτέχνες και στη δεκαετία του ’70 γνώρισε μεγάλη επιτυχία τις λαϊκές πίστες.
Το 1979 ηχογραφεί με την General Gramophone του Λευτέρη Μάκου το περίφημο τραγούδι της «Έψαξα να βρω μια ευκαιρία» των Κώστα Ξενάκη (μουσική) και Βασίλη Φωτεινάκη (λόγια) και καθιερώθηκε στις σημαντικές φωνές του Λαϊκού τραγουδιού.
Εμφανίστηκε σε όλα τα μεγάλα μαγαζιά της Αθήνας αλλά και της επαρχίας γνωρίζοντας μεγάλη δόξα καθότι εκτός του ότι ήταν καλό το τραγούδι είχε και μοναδική ερμηνεία.
Η Γωγώ Θεοδώρου θα έγραφε ιστορία ακόμη κι αν είχε πει ένα μόνο τραγούδι, το περίφημο «Έψαξα να βρω μια ευκαιρία» των Κώστα Ξενάκη (μουσική) και Βασίλη Φωτεινάκη (λόγια), που ακούστηκε για πρώτη φορά στο άλμπουμ της με τον ίδιο τίτλο, στην General Gramophone, το 1979.
Το επανεκτέλεσαν πολλλοί τραγουδιστές αλλά κανένας δεν είπε όπως η Γωγώ, η πρώτη εκτέλεση του είναι και θα παραμείνει ανυπέρβλητη.
Μετά το 1990 όμως τα πράγματα άλλαξαν και το λαϊκό τραγούδι υποσκελίστηκε από τα τηλεοπτικά φθηνοτεχάσματα και έτσι η Γωγώ Θεοδώρου βρέθηκε πίσω από τα φώτα όπως και άλλοι αξιόλογοι λαϊκοί τραγουδιστές. Η Γωγώ Θεοδώρου έχει τουλάχιστον οκτώ προσωπικούς δίσκους και πολλές συμμετοχές.
Ο Παύλος Κοντογιαννίδης με τήν Γωγώ Θεοδώρου
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Δυστυχώς έφυγε από την ζωή τον Ιούλιο του 2024 σε ηλικία 77 ετών.
Μαίρη Φαρμάκη: Η ηθοποιός που μάγευε τους πάντες με την ομορφιά της και τα χαρακτηριστικά πανέμορφα μάτια της
Το σημερινό μας αφιέρωμα στην ηθοποιό με τα ανοιχτόχρωμα μάτια που από τη ζωή σε ηλικία 63 ετών από καρκίνο.
Η ξανθιά ηθοποιός είχε γίνει γνωστή από την συμμετοχή της στις τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του ’70, όπως το “η γειτονιά μας”, “οι Πανθεοι” και το “Ημερολόγιο ενός θυρωρού.”
Η κατάστασή της ήταν μη αναστρέψιμη και έτσι άφησε την τελευταία της πνοή έχοντας στο πλευρό τον σύζυγό της. Ο άνθρωπος αυτός της χάρισε την απόλυτη ευτυχία και αποσύρθηκε από τον χώρο τη δεκαετία του ’90 προκειμένου να αφοσιωθεί στην οικογένειά της. Ήταν μαζί της μέχρι να που τους χώρισε ο θάνατος.
Η Μαίρη Φαρμάκη ήταν από τις ηθοποιούς που δεν απασχόλησε ποτέ τις στήλες των εφημερίδων. Απέφευγε να μιλά, παρά μόνο μέσα από τους ρόλους που αναλάμβανε.
Δείτε το βίντεο:
Συμπρωταγωνίστησε με μεγάλους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου όπως οι Θανάσης Βέγγος, Νίκος Κούρκουλος, Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, και ο Νίκος Γαλάνος.
Στον ελληνικό κινηματογράφο, έπαιξε στις ταινίες “η ταξιτζού”, “ο νάνος και οι επτά Χιονάτες”, “αγάπησα μια πολυθρόνα”, “ο τρελοπενηντάρης” και άλλες.
Πρωταγωνίστησε και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.
Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα
Στον καλλιτεχνικό χώρο ξεκίνησε το ’70. Ήταν ένα «Κορίτσι για αφίσα», όπως τιτλοφορείται και η βιντεοταινία που γύρισε το 1985. Παρόλα αυτά η ίδια ουδέποτε χρησιμοποίησε την εξωτερική της εμφάνιση. Ήταν σεμνή και ταπεινή και πάντα χαμογελαστή. Έτσι τη θυμούνται οι συνάδελφοί της…
Οι ταινίες του που είχε πάρει μέρος
Το κοινό την αγάπησε περισσότερο μέσα από τους χαρακτηριστικούς της ρόλους στις θρυλικές σειρές της ασπρόμαυρης τηλεόρασης όπως «Η γειτονιά μας», «Οι Πανθέοι» και το «Ημερολόγιο ενός θυρωρού».
Είχε όμως μεγάλη συμμετοχή και στον ελληνικό κινηματογράφο. Έπαιξε στις ταινίες «Η ταξιτζού», «Ο νάνος και οι επτά Χιονάτες», «Αγάπησα μια πολυθρόνα», «Το φρούριο των αθανάτων», «Ενα αγόρι αλλιώτικο απ’ τα άλλα», «Η κρεβατομουρμούρα», «Ο Μανωλιός ξαναχτυπά», «Ο τρελοπενηντάρης», «Αιχμάλωτοι του μίσους», «Η Αλίκη δικτάτωρ», «Ο ποδόγυρος», «Και ξανά προς τη δόξα τραβά», «Θανάσης ο αισιόδοξος» κ.ά, ενώ πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις υπηρετώντας την ελληνική κωμωδία.
H Μαίρη Φαρμάκη, είχε αποσυρθεί χωρίς να έχει δημοσιοποιήσει το πρόβλημα της υγείας της. Εξαιρετική ηθοποιός που σίγουρα θα την θυμόμαστε για πάντα.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Φιλμογραφία:
Και ξανά προς τη δόξα τραβά -1980
Ο ποδόγυρος – 1980
Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς – 1973
Αιχμάλωτοι του μισούς – 1972
Δουλικό αμέσου δράσεως – 1972
Η Αλίκη δικτάτωρ – 1972
Συμμορία εραστών – 1972
Εθελοντής στον ερώτα – 1971
Κρεβατομουρμούρα – 1971
Ο Μανωλιός ξανακτυπά – 1971
Ο τρελοπενηντάρης – 1971
Το φρούριο των αθάνατων – 1971
Η ταξιτζού – 1970
Ο νάνος και οι 7 χιονάτες – 1970
Σοκ έχει προκαλέσεις την τοπική κοινωνία της Ελάτης Τρικάλων ο αιφνίδιος θάνατος 52χρονου φωτογράφου ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του πατρικού του σπιτιού όπου κοιμόταν
Ο 52χρονος φωτογράφος είχε πάει με την παρέα του, στην Ελάτη σε ένα ταξίδι που έμελλε να είναι και το τελευταίο της ζωής του.
Σύμφωνα με πληροφορίες του trikalavoice.gr ο άτυχος άντρας φέρεται να ένιωσε ενοχλήσεις το βράδυ της Παρασκευής 2 Ιουνίου του 2023 και σήμερα το πρωί οι φίλοι του με τους οποίους είχε καταλύσει στο πατρικό του σπίτι στο χωριό, τον βρήκαν νεκρό.
Ο 52χρονος ζούσε μόνιμα στην Αθήνα, όπου και εργάζονταν ως φωτογράφος, ενώ είχε έρθει στην Ελάτη για τις εκλογές και παρέμεινε λίγες μέρες παραπάνω.
Σοκαρισμένη η κοινωνία της Λάρισας από τον ξαφνικό θάνατο του γνωστού επιχειρηματία Δημήτρη Έξαρχου – Ήταν πατέρας τριών παιδιών
Σοκαρισμένη είναι η περιοχή της Λάρισας και της Ελασσόνας από την είδηση του ξαφνικού θανάτου γνωστού 48χρονου επιχειρηματία, πατέρα τριών παιδιών.
Πατέρας τριών παιδιών ο Δ. Έξαρχος, κατά πληροφορίες του onlarissa.gr παραθέριζε στον Πλαταμώνα, όπου σήμερα τα ξημερώματα της Δευτέρας έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, όταν ξύπνησε προκειμένου να ετοιμαστεί για να μεταβει στο τυροκομείο, όμως ένιωσε αδιαθεσία και κατέρρευσε στο μπάνιο.
Φως στα ακριβή αίτια του θανάτου του αναμένεται να δώσει η ιατροδικαστική εξέταση.
Aφιέρωμα στον Αριστοτέλη Αποσκίτη: Ο 63χρονος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου που έφυγε ξαφνικά στον ύπνο του
Ο Αριστοτέλης Αποσκίτης υπήρξε μία από τις γνώριμες φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, αφήνοντας το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στον χώρο της υποκριτικής. Με πορεία που εκτεινόταν σε πολλές δεκαετίες, συμμετείχε σε ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές παραγωγές, κερδίζοντας την εκτίμηση συναδέλφων και κοινού.
Ο ταλαντούχος ηθοποιός ξεχώριζε για την αυθεντικότητα των ερμηνειών του και την αφοσίωσή του στην τέχνη. Παρότι δεν επιδίωκε τη δημοσιότητα, η παρουσία του σε κάθε δουλειά ήταν ιδιαίτερα αισθητή, καθώς κατάφερνε να δίνει ζωή στους χαρακτήρες που υποδυόταν με φυσικότητα και επαγγελματισμό.
Η είδηση του θανάτου του είχε προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση. Ο Αριστοτέλης Αποσκίτης έφυγε από τη ζωή ξαφνικά στον ύπνο του, σκορπίζοντας θλίψη στους ανθρώπους που τον γνώριζαν και συνεργάστηκαν μαζί του. Η απώλειά του υπήρξε ένα ισχυρό πλήγμα για τον καλλιτεχνικό χώρο, καθώς πολλοί μίλησαν για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, με ήθος και αγάπη για τη δουλειά του.
Στη διάρκεια της καριέρας του συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ η παρουσία του στο θέατρο υπήρξε εξίσου αξιόλογη. Οι συνάδελφοί του τον περιέγραφαν ως έναν άνθρωπο ευγενικό, εργατικό και πάντα πρόθυμο να βοηθήσει τους νεότερους ηθοποιούς.
Αν και έχουν περάσει χρόνια από τον θάνατό του, το όνομά του εξακολουθεί να θυμίζει μια εποχή κατά την οποία ο ελληνικός κινηματογράφος γνώριζε μεγάλες στιγμές. Οι ερμηνείες του παραμένουν ζωντανές μέσα από τις ταινίες και το καλλιτεχνικό έργο που άφησε πίσω του, αποτελώντας πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού θεάματος.
Ο Αριστοτέλης Αποσκίτης μπορεί να έφυγε πρόωρα και απρόσμενα από τη ζωή, όμως η προσφορά του στην τέχνη και η παρουσία του στη μεγάλη οθόνη εξακολουθούν να διατηρούν ζωντανή τη μνήμη του στις καρδιές όσων τον αγάπησαν και τον θαύμασαν.
Οι θεατρικές παραστάσεις στις οποίες είχε συμμετάσχει στο Εθνικό:
Περιποιητής φυτών (1989) | Περιποιητής Φυτών
Το χρονικό του Κυρού Μανουήλη (1989) | Πιλάτος
Όλα στον κήπο (1990) | Γκίλμπερτ
Όνειρο θερινής νύχτας (1991) | Θησέας
Ηλέκτρα (1998) | Αίγιθσος
Ορέστεια (2001) | Απόλλων | Χορός
Αντιγόνη (2002) | Κορυφαίος
Η τέταρτη αδελφή (2003) | Μίσα
Βασιλιάς Ληρ (2005) | Δούκας της Κορνουάλης
Ο Αριστοτέλης Αποσκίτης είχε συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, στις τηλεοπτικές σειρές «Η συμφωνία της σιωπής», «Οι μεν και οι δεν», «Φρούτα εποχής» και «Ακροβατώντας».
Θρήνος για το θάνατο του 43χρονου εν ενεργεία αστυνομικού
Στο πένθος έχει βυθιστεί η Ελληνική Αστυνομία και η τοπική κοινωνία της Λαμίας, μετά τον ξαφνικό θάνατο 43χρονου αστυνομικού, πατέρα δύο παιδιών.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το lamiareport.gr «έφυγε» αιφνίδια από τη ζωή, σε ηλικία 43 ετών, εν ενεργεία αστυνομικός πατέρας δύο μικρών παιδιών.
Ο άτυχος άνδρας σήμερα είχε ρεπό από την υπηρεσία του και την ώρα που η σύζυγός του πήγε να τον ξυπνήσει διαπίστωσε ότι δεν είχε τις αισθήσεις του. Κλήθηκε άμεσα ΕΚΑΒ, με τους διασώστες να ξεκινούν ΚΑΡΠΑ, προσπάθειες που συνεχίστηκαν και στο Νοσοκομείο Λαμίας, χωρίς δυστυχώς αποτέλεσμα.
Σοκαρισμένοι οι συνάδελφοί του, δεν μπορούν να πιστέψουν το κακό νέο. Συγχρόνως από το ΑΤ Λαμίας δόθηκε παραγγελία στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Στερεάς, για να διενεργηθεί νεκροψία – νεκροτομή, προκειμένου να βρεθούν τα ακριβή αίτια που έκοψαν τόσο πρόωρα και αιφνίδια το νήμα της ζωής του αγαπητού συναδέλφου τους.
Ο 91χρονος σήμερα Γιώργος Κωνσταντίνου έκανε δύο γάμους. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός Μαρία Μαρμαρινού και η δεύτερη η Μαρία Δουρή.
Η Μαρία Μαρμαρινού ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, η οποία ανήκε στη γενιά των καλλιτεχνών που διαμορφώθηκαν μέσα από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, από όπου αποφοίτησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Εκεί γνώρισε και τον συμφοιτητή της, Γιώργο Κωνσταντίνου, με τον οποίο συνδέθηκε τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά.
Η καλλιτεχνική της πορεία φαίνεται να ήταν κυρίως θεατρική, όπως συνέβαινε με πολλούς ηθοποιούς της εποχής της. Αν και δεν υπάρχουν πολλά καταγεγραμμένα στοιχεία για τις παραστάσεις της, είναι γνωστό ότι συμμετείχε και στην τηλεόραση, με πιο χαρακτηριστική εμφάνιση στη σειρά «Λωξάνδρα» το 1980. Η απουσία εκτεταμένης φιλμογραφίας ή τηλεοπτικής παρουσίας εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί το όνομά της δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό σήμερα.
Σε προσωπικό επίπεδο, η Μαρία Μαρμαρινού υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Γιώργου Κωνσταντίνου. Ο γάμος τους προέκυψε από τη γνωριμία τους στη σχολή και μαζί απέκτησαν έναν γιο, ο οποίος ακολούθησε καλλιτεχνική πορεία ως πιανίστας. Η σχέση τους δεν κράτησε, καθώς αργότερα χώρισαν και ο ηθοποιός προχώρησε σε δεύτερο γάμο.
Παρά τη συμμετοχή της στον καλλιτεχνικό χώρο, η Μαρία Μαρμαρινού παραμένει μια σχετικά άγνωστη μορφή, με περιορισμένες διαθέσιμες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο της. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η δράση της επικεντρώθηκε στο θέατρο, το οποίο δεν καταγραφόταν πάντα συστηματικά, αλλά και στο ότι δεν επιδίωξε έντονη δημόσια προβολή.
Γιώργος Κωνσταντίνου: Ο τζόγος, η σχέση με τα παιδιά του και οι έρωτες
Γεννήθηκε στη Αθήναν στις 27 Οκτωβρίου 1934, ενώ μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Βάθης, «ανάμεσα σε καμιά εβδομηνταριά οίκους ανοχής και σε μια εκκλησία»
Γονείς του ήταν δύο δημοφιλείς ηθοποιοί της εποχής, πρωταγωνιστές της οπερέτας (Μιχάλης Κωνσταντίνου και Νίτσα Φιλοσόφου), αλλά μεγάλωσε με τη γιαγιά του, λόγω των καλλιτεχνικών υποχρεώσεων των γονιών του, τα σκληρά χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου
Ο ίδιος δεν ήθελε να γίνει ηθοποιός, αφού όταν τελείωσε το σχολείο γράφτηκε στην σχολή Πάλμερ για να γίνει ηλεκτρολόγος
Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, ενώ στον κινηματογράφο στην κωμωδία του Ντίνου Δημόπουλου «Η Λίζα και η άλλη», με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη (1961).
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου κρατάει την προσωπική του ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο παιδιά.
Τα παιδικά χρόνια, η απόρριψη από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού ως «εντελώς ατάλαντος» και η σχέση με τα παιδιά του
Σε συνέντευξή του ο ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στους γονείς του και τα παιδιά του χρόνια: «Οι γονείς μου ήταν πρωταγωνιστές της οπερέτας. Στην Αλεξάνδρια, τους λάτρευε ο κόσμος, είχαν μεγάλη επιτυχία. Τον πατέρα μου δεν τον έζησα πολύ, εξαφανίστηκε, έφυγε! Ο πατέρας μου δεν είχε παντρευτεί τη μητέρα μου και η μητέρα μου το έφερνε βαρέως ότι εγώ ήμουν ουσιαστικά ένα εξώγαμο παιδί. Όταν μεγαλώσαμε η μητέρα μου χρόνια μετά, ζήτησε να παντρευτούν. “Για να συνεχίσει να σε βοηθάει ο γιoς μου, θα παντρευτούμε” του είπε. Και παντρεύτηκαν εκείνη στα 60 και εκείνος στα 70 και μετά χώρισαν», είπε ο ηθοποιός για τους γονείς του.
Στην αρχή ο ηθοποιός δεν είχε σκεφτεί να ασχοληθεί με τον χώρο του θεάματος (είχε γραφτεί σε σχολή ηλεκτροτεχνίτη). Η μητέρα ήταν αυτή που του άλλαξε γνώμη και με δική της προτροπή γράφτηκε στη δραματική σχολή του Τάκη Μουζενίδη για να δοκιμάσει την τύχη του στην υποκριτική. Εκεί είχε συμμαθητές τους κατοπινούς γνωστούς ηθοποιούς, Άννα Ματζουράνη, Μπεάτα Ασημακοπούλου και Κατερίνα Γώγου. Η σχολή, όμως, έκλεισε και ο Γιώργος Κωνσταντίνου έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ωστόσο απορρίφθηκε ως «εντελώς ατάλαντος». Όμως, τον κράτησε ο Κάρολος Κουν στο Θέατρο Τέχνης και εκεί έκανε ο Γιώργος Κωνσταντίνου τις πρώτες του εμφανίσεις στο θέατρο, ανάμεσα σε άλλα τον Ερμή στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη.
«Τα παιδικά χρόνια μετά την κατοχή ήταν δύσκολα δεν μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε. Mετά το 1948 αρχίσαμε να κυκλοφορούμε. Η ανάγκη για επιβίωση δεν μας άφησε να κάνουμε όνειρα. Ήμουν στο σπίτι με τη γιαγιά που ήταν αυταρχική και υπήρχε ένα κλίμα τρόμου. Από εκεί σέρνω κάποια κατάλοιπα», σχολίασε για τα παιδιικά του χρόνια.
Επιπρόθετα, ο δημοφιλής ηθοποιός αναφέρθηκε για το θέμα έρωτας στη χωή του, καθώς μίλησε και με υπερηφάνιαγια τα δύο του παιδιά, τα οποία έχουν ακολουθήσει τον δρόμο της τέχνης τόσο σεμνά και ουσιαστικά όσο την υπηρέτησε και ο ίδιος σε όλη του τη ζωή έως σήμερα.
Για την προσωπική του ζωή και την κόρη του ο ηθοποιός είπε: «Είχα μια απέχθεια στο σκάλισμα της προσωπικής ζωής. Απέκλεισα την προσωπική μου ζωή από τη δημοσιότητα. Ο έρωτας δεν έπαιξε μεγάλο ρόλο στη ζωή μου. Πέρασα ελαφρά από αυτή την ιστορία. Με τα παιδιά μου είμαι φιλαράκια. Με την κόρη μου έχουμε παίξει και μαζί […] Η κόρη μου θέλει με τα δικά της όπλα να πολεμήσει, και αυτό το χαίρομαι πραγματικά. Προσπαθούμε να απελευθερωθούμε ο ένας από τον άλλο». Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε με χαρά και για τον γιο του που είναι καταξιωμένος μουσικός.
Γιώργος Κωνσταντίνου: Ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα του
Ένας ρόλος που τον ανέδειξε ήταν όταν υποδύθηκε τον φτωχό φοιτητή στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Χτυποκάρδια στα θρανία», ο οποίος έδινε ιδιαίτερα μαθήματα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και περιέγραφε σε ένα γκαρσόνι το προφιτερόλ. Έπειτα από αυτό, η καριέρα του απογειώθηκε και η σπουδαία αυτή επιτυχία επαναλήφθηκε το επόμενο καλοκαίρι στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου.
Δείτε το βίντεο:
Η καταστροφική σχέση του με τον τζόγο: «Πας παίζων, χάνει»
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου παραδέχτηκε δημόσια ότι στο παρελθόν έδωσε μεγάλη μάχη με τον εθισμό που είχε στα τυχερά παιχνίδια: «Όλοι έχουν μείνει σε αυτό το σημείο του βιβλίου μου, γιατί πουλάει. Θα είχα κάθε λόγο να το εξαφανίσω. Νομίζω ότι ο τζόγος, κατά τη φιλοσοφική μου άποψη, είναι έμφυτος. Από μικρά παιδάκια λέμε “αυτό είναι δικό μου” και “ποιος θα κερδίσει κέρματα;”. Είναι ένα σκαλοπάτι που οδηγεί στη κατηφόρα τη μεγάλη. Αν μπλέξεις με αυτό, είναι ένας καταστροφικός εθισμός. Το λέει άλλωστε και το ρητό “πας παίζων, χάνει”. Όποιος τζογάρει χάνει. Κάποια στιγμή που κέρδιζα ήταν μια παγίδα και αυτό…».
Ο ηθοποιός γράφει στο βιβλίο του: «Μου άρεσαν τα τυχερά παιχνίδια. Και, τελικά, μου έγινε ένα καταστροφικό πάθος που δεν μπόρεσα να ελέγξω. Δεν ήμουνα από τους τυχερούς παίκτες. Και ποιος είναι άλλωστε; Δεν πιστεύω ότι μένει κανείς τυχερός για πολύ. […] Ωστόσο, εγώ παραήμουν άτυχος. Στα παιχνίδια της πόκας, από τα επτά άτομα που παίζαμε συνήθως εκείνος που έφευγε σχεδόν πάντα πρώτος από το τραπέζι ήμουν εγώ».
Ενώ σε άλλο σημείο του βιβλίου του γράφει ότι: «Είχα κάνει μια θεατρική παράσταση που με κατέστρεψε. Αναγκάστηκα να χρεωθώ σε τοκογλύφους. Προσπάθησα να ρεφάρω με δύο επόμενες δουλειές, αλλά και αυτές ήταν καταστροφικές. Φαινόμουν τελειωμένος. Όμως, ήμουνα και πολύ νέος ακόμα για να πέσει ο τίτλος “Τέλος”».
Αφιέρωμα στον Ορέστη Δημητρίου: Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στην τέχνη, τον χορό και τα παιδιά – Έφυγε από τη ζωή στα 68 του
Ο Ορέστης Δημητρίου υπήρξε ένας άνθρωπος που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στον χώρο της τέχνης και της δημιουργίας.
Με βαθιά αγάπη για τον χορό, το θέατρο και τη νέα γενιά, κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την πολιτιστική ζωή των Άνω Λιοσίων και του Δήμου Φυλής, προσφέροντας επί χρόνια διέξοδο έκφρασης σε δεκάδες παιδιά της περιοχής.
Μαζί με τη σύζυγό του, τη γνωστή ηθοποιό Βίνα Ασίκη, δημιούργησαν το χοροθέατρο «ΑΜΥΝΑ», έναν χώρο που δεν αποτέλεσε απλώς μία καλλιτεχνική στέγη, αλλά μια μεγάλη οικογένεια για νέους ανθρώπους που αναζητούσαν δημιουργία, έμπνευση και όνειρα.
Μέσα από παραστάσεις, πρόβες και ατελείωτες ώρες δουλειάς, ο Ορέστης Δημητρίου στάθηκε δίπλα στα παιδιά με αφοσίωση και αγάπη, προσπαθώντας να τους μεταδώσει όχι μόνο τεχνικές γνώσεις αλλά και αξίες ζωής.
Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, με ξεχωριστή ευγένεια, ήθος και αστείρευτη αγάπη για την τέχνη. Δεν αναζητούσε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας. Αντίθετα, προτιμούσε να αφήνει τη δουλειά και το ταλέντο του να μιλούν για εκείνον. Και αυτό ακριβώς ήταν που τον έκανε τόσο αγαπητό σε συνεργάτες, μαθητές και φίλους.
Κορυφαία στιγμή της πορείας του θεωρείται η εμφάνισή του στο Ηρώδειο, στις 10 Οκτωβρίου 2016, στην ιστορική παράσταση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών «Ρεμπέτικο Μυστήριο». Εκεί, κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης και μπροστά σε ένα κατάμεστο κοινό, ο Ορέστης Δημητρίου χάρισε μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς. Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης τον είχε επιλέξει προσωπικά για να χορέψει ζεϊμπέκικο — έναν χορό βαθιά συνδεδεμένο με την ψυχή, τον πόνο, τη δύναμη και την αλήθεια του ανθρώπου.
Η παρουσία του στη σκηνή ήταν καθηλωτική. Με λιτές κινήσεις, αυθεντικότητα και εσωτερική δύναμη, απέδειξε γιατί θεωρούνταν ένας άνθρωπος που «μιλούσε» μέσα από την τέχνη του. Το ζεϊμπέκικο εκείνης της βραδιάς δεν ήταν απλώς μία χορογραφία. Ήταν μια κατάθεση ψυχής που άγγιξε όσους βρέθηκαν στο Ηρώδειο.
Δείτε το βίντεο:
Πέρα όμως από τη δημόσια εικόνα και τις καλλιτεχνικές επιτυχίες, ο Ορέστης Δημητρίου ήταν πάνω απ’ όλα ένας άνθρωπος της οικογένειας. Στο πλευρό της Βίνας Ασίκη πορεύτηκαν μαζί στη ζωή και στην τέχνη, δημιουργώντας μία σχέση βασισμένη στην αγάπη, την αλληλοστήριξη και το κοινό πάθος για τον πολιτισμό.
Η προσφορά του στον τόπο και στους ανθρώπους δεν ξεχνιέται. Για πολλούς νέους της περιοχής αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, έναν δάσκαλο που πίστεψε στις δυνατότητές τους και τους έδωσε χώρο να εκφραστούν. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο που αφήνει πίσω του.
Δείτε το βίντεο:
Ο Ορέστης Δημητρίου δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος της τέχνης. Ήταν ένας άνθρωπος που πίστευε βαθιά στη δύναμη της δημιουργίας, της ψυχής και της ανθρώπινης έκφρασης. Ένας άνθρωπος που έζησε με αξιοπρέπεια, πάθος και αυθεντικότητα, αφήνοντας πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη.
Διέμενε στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ κι όπως έχει γίνει γνωστό, πέθανε στον ύπνο του
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 55 ετών ο Γιάννης Παναγούλιας, γιος του αείμνηστου Έλληνα προπονητή, Αλκέτα Παναγούλια.
Ο Γιάννης Παναγούλιας διέμενε στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ κι όπως έχει γίνει γνωστό, πέθανε στον ύπνο του, χωρίς να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας. Μαζί με την αδερφή του, Δέσποινα, ήταν τα δύο παιδιά του σπουδαίου Αλκέτα Παναγούλια, ο οποίος πέθανε πριν από 11 χρόνια.
Δείτε επίσης: Το «τερμάτισε» Βραζιλιάνα που παντρεύτηκε κούκλα ‑ Ευνούχισε τον «σύζυγό» της επειδή την απατούσε
Θυμίζουμε ότι ο Αλκέτας Παναγούλιας καθοδήγησε την Εθνική ομάδα στην παρθενική της παρουσία σε τελική φάση ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (1980) και παγκοσμίου κυπέλλου (1994). Επίσης, συνέδεσε το όνομά του με τον Άρη, ενώ πέρασε και από τους πάγκους των Ολυμπιακού, Ηρακλή και Λεβαδειακού.
