Blog Σελίδα 3797

Πέθανε ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς

0

Απεβίωσε σήμερα σε ηλικία 85 ετών ο πρώην υπουργός Γιάννης Παλαιοκρασσάς.

Ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς, γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στη Βαρβάκειο Σχολή και συνέχισε τις σπουδές του στο φημισμένο London School of Economiscs.

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό και ανέλαβε το πρώτο του πολιτικό πόστο το 1977, ως Αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού.

Στα έδρανα της Βουλής βρέθηκε για πρώτη φορά το 1981 , επιτυχία που επανέλαβε και στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1985, του 1989 και του 2004.

Κορυφαία στιγμή στην πολιτική του σταδιοδρομία ήταν η ανάληψη του Υπουργείου Οικονομικών την περίοδο 1990-1992 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Από τη θέση αυτή πέτυχε την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε πρωτογενή πλεονάσματα, με σημαντική αύξηση των δημοσίων εσόδων.

Ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς διατέλεσε και επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΕ.

Είχε διατελέσει

  • Τμηματάρχης Μακροχρονίων Προγραμμάτων Υπουργείου Συντονισμού (1959-1963)
  • Προϊστάμενος του Κλάδου Προγραμματισμού του Γραφείου Δοξιάδη στην Αθήνα. Διευθυντής του Γραφείου Δοξιάδη στο Ντιτρόιτ (1963-1968)
  • Γενικός Διευθυντής της Windward Shipping Co Ltd., Λονδίνο (1968-1970)
  • Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας Προγραμματισμού και Αναπτύξεως (1972-1974)
  • Assistant Vice-President της American Express International Banking Corp. Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Εργασίας Α.Ε. (1974-1977)
  • Επισκέπτης Καθηγητής στο Brasenose College, Oxford University (1995-1996)
  • Πρόεδρος της SPECTRUM Financial Services S.A. (2000-2004)
  • Πρόεδρος Δ.Σ. ΔΕΗ Α.Ε. (2004-2005)
  • Μέλος Δ.Σ. WIND-TELLAS A.E. (2006- )
  • Πρόεδρος του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη (2007- )
  • Αντιπρόεδρος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (2007- )

Έχει γράψει πολλές εργασίες και βιβλία για τη ναυτιλία, τις μεταφορές, την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, τους ανθρώπινους πόρους, τη χωροταξία, την περιφερειακή ανάπτυξη, το χρηματοδοτικό σύστημα, την Ευρωπαϊκή σύγκλιση, το περιβάλλον και την αειφορία.

Πολιτική Σταδιοδρομία

Διατέλεσε

  • Υφυπουργός, αναπληρωτής υπουργός και υπουργός Συντονισμού (1977-1981)
  • Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας (δεκαετία 1980).
  • Υπουργός Οικονομικών (Απρίλιος 1990 – Αύγουστος 1992)
  • Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αύγουστος 1992 – Δεκέμβριος 1992)
  • Επίτροπος Περιβάλλοντος και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Ιανουάριος 1993 – Ιανουάριος 1995). (Διαδέχθηκε τη Βάσω Παπανδρέου και τον διαδέχθηκε ο Χρήστος Παπουτσής).

Εκλέχθηκε

  • Βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία το 1978 (αντικατέστησε τον Σόλωνα Γκίκα μετά τον θάνατό του).
  • Βουλευτής Κυκλάδων το 1981, 1985, 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο) και 2004, υπηρετώντας έως τις 26 Μαρτίου 2004, οπότε παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Αριάδνη Μανούσου – Μπινοπούλου.

Υπουργός Οικονομικών (1990 – 1992)

Ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς μόλις ανέλαβε υπουργός Οικονομικών τον Απρίλιο του 1990, αντελήφθη αμέσως ότι η χώρα κινδυνεύει να οδηγηθεί σε χρεωκοπία λόγω της αλόγιστης σπατάλης χρημάτων επί ΠΑΣΟΚ και αποφάσισε να μαζέψει τα οικονομικά, συγκρουόμενος με κατεστημένα συμφέροντα ετών. Κανένας άλλος υπουργός δεν προκάλεσε τόσες αντιδράσεις μέσα σε τόσο σύντομο διάστημα όσο ο Παλαιοκρασσάς. Παρόλα αυτά μέσα σε δύο χρόνια το διάστημα 1990-92 κατάφερε να μετατρέψει το πρωτογενές έλλειμμα σε πρωτογενές πλεόνασμα, επιτυγχάνοντας παράλληλα διπλασιασμό των δημοσίων εσόδων –κάτι που είχε να συμβεί περίπου μία 20ετία- και συγκρατώντας τις δαπάνες.Το 1992 δήλωνε στην Βουλή με αφορμή την κατάθεση του προϋπολογισμού: «Ναι ο προϋπολογισμός που καταθέτουμε είναι προϋπολογισμός λιτότητας» ενώ άφηνε να εννοηθεί ότι το κάθε σπίτι θα πλήρωνε 55.000 δραχμές το μήνα για τις αλόγιστες δαπάνες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Η πλέον τολμηρή πρόταση Παλαιοκρασσά είναι η φορολόγηση των τόκων από τις καταθέσεις, πρόταση που ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων. Οι γελοιογράφοι με το πενάκι τους καταγράφουν γλαφυρά τον Παλαιοκρασσά να κυνηγά τους φοροφυγάδες και να επιχειρεί να μαζέψει χρήματα.Αυτό πάντως που δεν μπορούσε να πει ευθέως ως υπουργός Οικονομικών ο Γιάννης Παιοκρασσάς, το είπε ως Ευρωπαίος Επίτροπος σε συνέντευξη του στον Ελεύθερο Τύπο στις 19 Ιουνίου 1994: Η χρεωκοπία του ελληνικού Δημοσίου επιταχύνεται και η χώρα οδηγείται σε πτώχευση «οπότε για να αποφύγουμε έστω την ύστατη στιγμή ή και να βγούμε από την πτώχευση όταν αυτή επέλθει, θα αναγκαστούμε να συρθούμε σε σκληρότερα μέτρα, όπως όχι μόνο το πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο αλλά ακόμη και απολύσεις υπαλλήλων με αλόγιστες κοινωνικές συνέπειες. Το κυριότερο και σοβαρότερο ίσως είναι πως οι οικονομικές εξελίξεις αναπόφευκτα υπονομεύουν το μέλλον της χώρας μας στην Ενωμένη Ευρώπη».

Προσωπική ζωή

Ήταν νυμφευμένος με την Ναταλία Παλαιοκρασσά και απέκτησε τρία παιδιά και επτά εγγόνια.

Απόπειρα δολοφονίας

211002191320 palaiokrassas

Στις 14 Ιουλίου 1992 το αυτοκίνητο του Γιάννη Παλαιοκρασσά στο οποίο βρισκόταν ο ίδιος, η γυναίκα του και η 14χρονη ανιψιά του έγινε στόχος τρομοκρατικής επίθεσης με ρουκέτες από τη 17 Νοέμβρη στο κέντρο της Αθήνας. Από την επίθεση σκοτώθηκε ένας περαστικός, ο φοιτητής Θάνος Αξαρλιάν.Ο τότε υπουργός Οικονομικών σώθηκε από τύχη με μικρά εγκαύματα στο πρόσωπο και στο χέρι. Αργότερα τον επισκέφθηκε ο υπουργείο Οικονομικών ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η ρουκέτα πέρασε από πάνω του. Ήταν ρουκέτα η οποία εξαπελύθη από τον πρώτο όροφο της απέναντι πολυκατοικίας. Πέρασε ευτυχώς πάνω από το αυτοκίνητό τους, κτύπησε ένα άδειο αυτοκίνητο ο οποίο κάηκε. Ο κ. Παλαιοκρασσάς που οδηγούσε καθήμενος στα αριστερά άνοιξε και βγήκε μέσα στις φλόγες και «τσουρουφλίστηκε» λίγο στο πρόσωπο και στο χέρι. Του έδωσαν κάτι αλοιφές και δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα. Σκοτώθηκε όμως ένας νέος άνθρωπος, ένα παιδί 25 με 30 χρόνων και έχουμε και τραυματίες. Αυτός είναι ο τραγικός απολογισμός».Η 17 Ν αργότερα σε προκήρυξή της ανέφερε μεταξύ άλλων ότι ο τότε υπουργός Παλαιοκρασσάς έγινε στόχος γιατί εξέφραζε την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.Ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς γλύτωσε για δεύτερη φορά από θαύμα από δολοφονική επίθεση. Η πρώτη απόπειρα είχε γίνει το 1984 στο Διδυμότειχο στο ξενοδοχείο Πλωτίνι όπου η Νέα Δημοκρατία είχε συγκέντρωση. Ολόκληρο το ξενοδοχείο είχε παγιδευτεί με 4 ωρολογιακές βόμβες, ενώ τρεις από αυτές εξερράγησαν αμέσως μετά το τέλος της συγκέντρωσης, προκαλώντας πολλές ζημιές στο χώρο.

Σύγκρουση με Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ

Ο Ιωάννης Παλαιοκρασσάς από νεαρή ηλικία συνδέθηκε φιλικά με τον Αρχιεπίσκοπο επί χούντας Ιερώνυμο Α΄, του οποίου υπήρξε στενός συνεργάτης και επίτροπος στα οικονομικά της Εκκλησίας έως τα τέλη του 1973, οπότε ο Ιερώνυμος ανατράπηκε από τους «Ιωαννιδικούς» και εκδιώχθηκε μαζί με άλλους 12 μητροπολίτες. Οι καθαιρεμένοι δεν είχαν τότε δικαίωμα προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτό το δικαίωμα τους έδωσε ο Παλαιοκρασσάς ως υπουργός, με νυχτερινή τροπολογία, το 1991, σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, και ορισμένοι από αυτούς δικαιώθηκαν. Ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ κατήγγειλε αυτή την τροπολογία ως πραξικοπηματική και ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά της Εκκλησίας, και μάλιστα προς όφελος μιας ομάδας ακραίων και υπερσυντηρητικών ιερωμένων

Σκάνδαλο ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ και παραπομπή στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο

Τον Μάιο του 1994 ο Παλαιοκρασσάς παραπέμφθηκε, μαζί με τον πρώην πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον πρώην υπουργό Ανδρέα Ανδριανόπουλο, στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (Υπουργοδικείο), για το σκάνδαλο της ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, κατηγορούμενος για απιστία και παράβαση καθήκοντος. Η υπόθεση αφορούσε την ιδιωτικοποίηση της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ (από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη) και την πώλησή της στους Ιταλούς της Καλτσεστρούτσι, η οποία είχε διασυνδέσεις και με την Μαφία. Την Πρωτοχρονιά του 1995, ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοίνωσε την αναστολή των διώξεων, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου.Ο ίδιος ο Παλαιοκρασσάς ισχυρίστηκε ότι η παραπομπή του έγινε για λόγους εκδίκησης (είχε προηγηθεί το «βρώμικο ’89» και η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργών του ΠΑΣΟΚ). Μάλιστα υπογράμμιζε σε δηλώσεις του στον Ελεύθερο Τύπο στις 19 Ιουνίου 1994 πως «εάν δεν είχαμε πουλήσει την ΑΓΕΤ, σήμερα τα ήδη προβληματικά οικονομικά του ελληνικού κράτους θα είχαν επιβαρυνθεί με 350 δις δραχμές περίπου και μέσα σε τρία χρόνια το ποσό αυτό θα έφτανε το ένα τρις».

Πρόεδρος της ΔΕΗ

Τον Απρίλιο του 2004 ορίστηκε πρόεδρος της ΔΕΗ από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Η τοποθέτησή του σε αυτή την θέση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, που υπενθύμισε τον ρόλο του στο σκάνδαλο ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ και την κακουργηματική παραπομπή του στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Για να μετριάσει τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε να διατηρήσει στην θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ τον Στέργιο Νέζη, ο οποίος είχε διοριστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Οι δύο άνδρες ήρθαν πολύ νωρίς σε σύγκρουση, με την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων να παίρνει το μέρος του Νέζη (ακόμα και οι κομματικοί συνδικαλιστές της ΝΔ).Ο Νέζης τελικά παραιτήθηκε από την ΔΕΗ τον Φεβρουάριο του 2005, αλλά μερικούς μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο Παλαιοκρασσάς οδηγήθηκε επίσης σε παραίτηση. Από το πρωθυπουργικό γραφείο του Κώστα Καραμανλή, του καταλόγισαν ότι «άνοιξε μέτωπο με όλους όσοι μιλούν ελληνικά», ενώ ο Κώστας Καραμανλής αρνήθηκε να τον δεχτεί στο Μέγαρο Μαξίμου, παρά το αίτημά του.Τον Ιούλιο του 2019 το δικαστήριο έκρινε ένοχο, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, τον Στέργιο Νέζη ο οποίος φέρεται να έλαβε, το 2003, από τον επιχειρηματία Ευάγγελο Μυτιληναίο το ποσό των 250.000 ευρώ μέσω εξωχώριας εταιρίας, προκειμένου να ανατεθεί στη ΜΕΤΚΑ έργο στο εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Λαύριο.

Πέθανε ο Ιωακείμ Σκόνδρας – Γνωστός σε όλη τη χώρα από το άθλημα του αλεξιπτώτου πλαγιάς

Βαθιά οδύνη προκαλεί στο Αγρίνιο η είδηση του θανάτου του Ιωακείμ Σκόνδρα – Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο Αλεξίπτωτο πλαγιάς

Έφυγε πρόωρα από τη ζωή, σε ηλικία 57 ετών χάνοντας τη μάχη με το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε το τελευταίο διάστημα.

O Ιωακείμ Σκόνδρας ήταν καθηγητής εναέριων αθλημάτων και γνωστός σε όλη τη χώρα από το άθλημα του αλεξιπτώτου πλαγιάς καθώς υπήρξε πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας αρκετές φορές, αλλά και αρχηγός της εθνικής ομάδας.

1 5 640x621 1

Ήταν πατέρας δυο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού, άνθρωπος αγαπητός στην τοπική κοινωνία που ενδιαφερόταν και για τα κοινά.

Συγκινεί η ανάρτηση του αδερφού του που γράφει «καλό ταξίδι εκεί ψηλά που ήξερες να πετάς».

skondras

iwakeim skondras

H κηδεία του Ιωακείμ Σκόνδρα θα γίνει αύριο, Σάββατο 5 Οκτωβρίου, στις 16:00 στον Ι.Ν.Αγίου Χριστοφόρου (νέο) όπου η σορός θα βρίσκεται από τις 15:30.

Βαθιά οδύνη προκαλεί στο Αγρίνιο η είδηση του θανάτου του Ιωακείμ Σκόνδρα.

Έφυγε πρόωρα από τη ζωή, σε ηλικία 57 ετών χάνοντας τη μάχη με το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε το τελευταίο διάστημα.

O Ιωακείμ Σκόνδρας ήταν καθηγητής εναέριων αθλημάτων και γνωστός σε όλη τη χώρα από το άθλημα του αλεξιπτώτου πλαγιάς καθώς υπήρξε πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας αρκετές φορές, αλλά και αρχηγός της εθνικής ομάδας.

Ήταν πατέρας δυο παιδιών, ενός αγοριού και ενός κοριτσιού, άνθρωπος αγαπητός στην τοπική κοινωνία που ενδιαφερόταν και για τα κοινά.

Συγκινεί η ανάρτηση του αδερφού του που γράφει «καλό ταξίδι εκεί ψηλά που ήξερες να πετάς».

H κηδεία του Ιωακείμ Σκόνδρα θα γίνει αύριο, Σάββατο 5 Οκτωβρίου, στις 16:00 στον Ι.Ν.Αγίου Χριστοφόρου (νέο) όπου η σορός θα βρίσκεται από τις 15:30.

Πέθανε ο Ιταλός Mικέλε Φερέρο, ο άνθρωπος που δημιούργησε τη Nutella!

0

Ο Μικέλε Φερέρο, ο πατέρας της Nutella, που τον έκανε τον πλουσιότερο άνθρωπο στην Ιταλία, πέθανε σε ηλικία 89 ετών, μεταδίδουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Φερέρο κληρονόμησε από τον ζαχαροπλάστη πατέρα του μία μικρή επιχείρηση και τη συνταγή μίας σούπερ κρέμας με βάση τα φουντούκια και το κακάο, στην οποία έδωσε το 1964 το όνομα Nutella και επάνω στην οποία έχτισε μία αυτοκρατορία.

Ο όμιλος Φερέρο (Kinder, Ferrero Rocher, Mon Cheri) απασχολεί σήμερα περισσότερους από 22.000 υπαλλήλους σε ολόκληρο τον κόσμο και έχει ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους άνω των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο Μικέλε Φερέρο είχε παραδώσει τα ηνία της επιχείρησής του το 2011 στον γιο του Τζιοβάνι.

Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η οικογένεια Φερέρο είναι κάτοχος μίας από τις μεγαλύτερες περιουσίες της Ιταλίας, που εκτιμάται στα 14,9 δισεκατομμύρια ευρώ.

via

Πέθανε ο Ιρανός που έκανε σπίτι του το αεροδρόμιο «Σαρλ ντε Γκολ»

0

Ο Μεχράν Καρίμι Νασέρι, που είχε εγκλωβιστεί στο αεροδρόμιο του Παρισιού, επί 18 χρόνια, έφυγε από τη ζωή. Ο Νασέρι, η ζωή του οποίου ενέπνευσε την ταινία «The Terminal», με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς το 2004, εξαιτίας διπλωματικού κενού, αναγκάστηκε να παραμείνει στο αεροδρόμιο «Σαρλ ντε Γκολ» από το 1988, κάνοντας «σπίτι» του μια γωνιά στον χώρο αναμονής επιβατών.

Ο Νασέρι έπειτα από χρόνια έλαβε το δικαίωμα να ζήσει στη Γαλλία, αλλά τελικά επέστρεψε στο αεροδρόμιο πριν από λίγες εβδομάδες, όπου πέθανε από φυσικά αίτια το Σάββατο, σύμφωνα με αξιωματούχο του αεροδρομίου. Παρά το γεγονός ότι του χορηγήθηκε το καθεστώς του πρόσφυγα και το δικαίωμα να παραμείνει στη Γαλλία το 1999, έμεινε στο αεροδρόμιο μέχρι το 2006, όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για να νοσηλευτεί λόγω ασθένειας. Στη συνέχεια πέρασε χρόνο ζώντας σε έναν ξενώνα χρησιμοποιώντας τα χρήματα που είχε λάβει για την ταινία. Ο Νασέρι επέστρεψε στο αεροδρόμιο μέχρι να πεθάνει, δήλωσε επίσης ο αξιωματούχος του αεροδρομίου.

Στην κατοχή του βρέθηκαν πολλές χιλιάδες ευρώ, πρόσθεσε.

Γεννημένος το 1945 στην ιρανική επαρχία Κουζεστάν, ο έφτασε για πρώτη φορά στην Ευρώπη αναζητώντας τη μητέρα του. Πέρασε μερικά χρόνια ζώντας στο Βέλγιο, έχοντας εκδιωχθεί από χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και τη Γερμανία επειδή δεν είχε τα σωστά έγγραφα μετανάστευσης. Στη συνέχεια πήγε στη Γαλλία, όπου έκανε σπίτι του τον τερματικό σταθμό 2F του αεροδρομίου.

Ο Νασέρι, αποκαλούσε τον εαυτό του «Σερ Άλφρεντ», ζούσε περιτριγυρισμένος από τα καροτσάκια για τις βαλίτσες, όπου είχε βάλει με τα υπάρχοντά του, γράφοντας για τη ζωή του σε ένα σημειωματάριο και διαβάζοντας βιβλία και εφημερίδες.

Μετά την κυκλοφορία της ταινίας, με σκηνοθέτη τον Στίβεν Σπίλμπεργκ, οι δημοσιογράφοι συνέρρεαν για να μιλήσουν μαζί του, και σύμφωνα με την εφημερίδα Le Parisien έδινε έως και έξι συνεντεύξεις την ημέρα.

Πέθανε ο Ιερολοχίτης Ασημάκης Πολυπαθέλλης

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 99 ετών έφυγε από τη ζωή ο τελευταίος ήρωας του Ιερού Λόχου Ασημάκης Πολυπαθέλλης ο οποίος ζούσε στο χωριό του τον Ασώματο που υπεραγαπούσε.

Σύμφωνα με την τοπική στοσελίδα stonisi ο Ιερολοχίτης ήταν υγιέστατος και λειτουργικός, ωστόσο ένα ατύχημα που είχε μέσα στο σπίτι επιβάρυνε σοβαρά την κατάσταση της υγείας του τον τελευταίο μήνα και έτσι κατέληξε στο νοσοκομείο της Μυτιλήνης.

polipathellis 1

«Την καριέρα μου» έλεγε «την ξεκίνησα από μια πλάκα».

Οπως αναφέρει το ΑΠΕ, ούτε 17 χρονών δεν ήταν όταν κολυμπώντας στη Φυκιότρυπα στη Μυτιλήνη, παίζοντας με το φίλο του τον Τάσο Μανάκα «σαλτάρισε» σε μια γερμανική βάρκα με όπλα. Οι Γερμανοί δεν πολύκαταλάβαιναν όμως, από πλάκες… Βγήκε στην ακτή, κρύφτηκε γυμνός στα γύρω δένδρα, τον κατσάδιασε ο ιερέας πατέρας του και μετά… Μετά οργανώθηκε η διαφυγή του στα απέναντι παράλια. Η ποινή που τον περίμενε σε περίπτωση σύλληψής του για αυτόν τον εφηβικό «χαβαλέ» ήταν ο θάνατος δια εκτελέσεως λίγα μέτρα παραπέρα. Στον τόπο εκτέλεσης των πατριωτών που συλλαμβάνονταν στη Μυτιλήνη, στα Τσαμάκια.

Η πορεία του, η πορεία των αγωνιστών εκείνων των ημερών. Πρώτα στο στρατόπεδο της Περγάμου όπου συγκεντρώνονταν οι στρατιωτικοί κάθε βαθμού αλλά και όσοι ήθελαν να πολεμήσουν και οι οποίοι περνούσαν στη Μικρασία από τον Έβρο και τα νησιά. Και μετά στη Σμύρνη κι ύστερα στο Χαλέπι. Εκεί και στρατεύθηκε στον Ελληνικό Στρατό που μάχονταν στη βόρεια Αφρική. Ακολούθησαν οι απελευθερωτικές αποστολές στα νησιά του Αιγαίου.

Κι ύστερα η περιπέτεια του Εμφυλίου. «Δεν συμπαθούσα τους κομμουνιστές, αλλά αντιπαθούσα… τους γκεσταπίτες» έλεγε.

Έχασε την ευκαιρία να γίνει δάσκαλος, λόγω του γάμου του. Έχασε και την ευκαιρία να φοιτήσει στη Σχολή Ευελπίδων, δεν κατάλαβε τις δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης στο Στρατό λόγω της συμμετοχής του στα πολεμικά μέτωπα. «Δε βαριέσαι» κατέληξε υπάλληλος στην Αθήνα. Μα σαν συνταξιοδοτήθηκε επέστρεψε στον Ασώματο. «Το ομορφότερο μέρος στον κόσμο» έλεγε.

Μέχρι πριν από λίγες μέρες. Που πήγε να βρει τους συντρόφους του και να τα πούνε. Οι ήρωες πρέπει να έχουν δικό τους παράδεισο εκεί πάνω…

Πέθανε ο ιδρυτής των θρυλικών Beach Boys, Μπράιαν Γουίλσον

0

Πέθανε ο μουσικός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής και δημιουργός της θρυλικής αμερικάνικης μπάντας Beach Boys, Μπράιαν Γουίλσον

O Μπράιαν Γουίλσον ήταν μια ιδιοφυία που όρισε τη μουσική βιομηχανία με το βαθιά επιδραστικό άλμπουμ Pet Sounds και τη μπάντα του, τους θρυλικούς Beach Boys
Oραματιστής, πρωτοπόρος και ένας πραγματικός αρχιτέκτονας του ήχου που όρισε τη μουσική βιομηχανία, ο Μπράιαν Γουίλσον πέθανε σε ηλικία 82 ετών.

ap brian wilson.jpg

Ο κόσμος της μουσικής αποχαιρετά έναν από τους πλέον χαρισματικούς, περίπλοκους και καινοτόμους δημιουργούς του 20ού αιώνα καθώς ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον υπήρξε η ψυχή και την κινητήρια δύναμη πίσω από τους θρυλικούς Beach Boys.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Brian Wilson (@brianwilsonlive)


Ο θάνατός του, στις 11 Ιουνίου 2025, σε ηλικία 82 ετών, ανακοινώθηκε από την οικογένεια του.

«Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος μας πατέρας Μπράιαν Γουίλσον έφυγε από τη ζωή. Είμαστε σε πλήρη απώλεια λόγων αυτή τη στιγμή. Παρακαλούμε σεβαστείτε την ιδιωτικότητά μας αυτή τη στιγμή καθώς η οικογένειά μας θρηνεί. Αντιλαμβανόμαστε ότι μοιραζόμαστε τον πόνο μας με τον κόσμο. Αγάπη & Συμπόνια» διαβάζει η ανάρτηση της οικογένειας του.

mpraian goyilson beach boys 1200x800 1

Αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό και μια αιώνια κληρονομιά που θα συνεχίσει να εμπνέει και να συγκινεί για πάντα, ο Γουίλσον δεν ήταν απλώς ένας τραγουδοποιός, τραγουδιστής και παραγωγός· ήταν ένας οραματιστής που μετουσίωσε τους εσωτερικούς του κόσμους σε μουσικά αριστουργήματα, ξεπερνώντας προσωπικούς δαίμονες και επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της ποπ μουσικής.

Η γέννηση μιας ιδιοφυΐας και οι πρώτες επιτυχίες

Ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον γεννήθηκε στο Ίνγκλγουντ της νότιας Καλιφόρνιας το 1942. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από την κακοποίηση του αυταρχικού και συχνά βίαιου πατέρα του, Μάρεϊ Γουίλσον, ενός επίδοξου τραγουδοποιού, που ωστόσο εμφύσησε στα παιδιά του το πάθος για τη μουσική.

Παρά το δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, το σπίτι των Γουίλσον ήταν γεμάτο μουσική. Ο Μπράιαν, ένα φυσικό ταλέντο με «τέλειο μουσικό αυτί» που μπορούσε να τραγουδήσει ξανά φράσεις που του τραγουδούσαν ως μωρό. Ο ίδιος και τα αδέλφια του, οι μικρότεροι Καρλ και Ντένις έμαθαν πιάνο ως μικρά παιδιά, λάτρεψαν την R&B, το rock’n’roll, το doo-wop και την ποπ.

Αν και εν μέρει κουφός από το ένα αυτί (πιθανώς ως αποτέλεσμα μιας επίθεσης από ένα παιδί της γειτονιάς), αυτός και ο Καρλ ενώθηκαν με τον ξάδερφό τους Μάικ Λοβ για να σχηματίσουν το σχολικό συγκρότημα Carl and the Passions, φέρνοντας αργότερα τον Ντένις και τον φίλο τους Αλ Τζαρντίν για να σχηματίσουν τους Pendletones. Είχαν ενθαρρυνθεί από τον πατέρα του Γουίλσον, Μάρεϊ, με τον οποίο ο Γουίλσον είχε μια περίπλοκη σχέση – αργότερα είπε ότι ο Μάρεϊ τον κακοποιούσε και σωματικά.

Το 1961, σε ηλικία 19 ετών, ο Μπράιαν συνεργάστηκε με τους δύο μικρότερους αδελφούς του, Ντένις και Καρλ, τον ξάδερφό του Μάικ Λοβ και τον σχολικό του φίλο Αλ Τζαρντίν, για να σχηματίσουν τους Beach Boys.

Το πρώτο τραγούδι του Γουίλσον για το συγκρότημα, που σύντομα μετονομάστηκε σε Beach Boys, ήταν το Surfin’ του 1961 – ήταν το πρώτο σε μια σειρά από επιτυχίες που έγραψε για τη μπάντα που όρισαν τα 60s, όπως τα Surfin’ Safari, Surfer Girl και Surfin’ USA, με το τελευταίο να φτάνει στο Νο 3 των αμερικανικών charts και να επισφραγίζει την καθιέρωσή τους.

875 2467e7c3 dc7c 4980 920b 61e8ac86d978

Με πολυεπίπεδες φωνητικές αρμονίες και πρωτοποριακές τεχνικές παραγωγής, τραγούδια που ενσάρκωναν τον Καλιφορνέζικο Μύθο της ηλιοφάνειας, των κοριτσιών και του σερφ εκτόξευσαν οι Beach Boys είναι συνώνυμο της ανεμελιάς των ταραγμένων 60ς.

Ο Γουίλσον αναβαθμίστηκε σε παραγωγός, καθώς και τραγουδοποιός, για το τρίτο άλμπουμ (Surfer Girl) και οδήγησε το συγκρότημα στην κορυφή και την με εξανλτητικούς ρυθμούς δημιουργίας. Οι BB κυκλοφόρησαν 15 άλμπουμ πριν από το τέλος της δεκαετίας του 1960.

Όμως ο Γουίλσον ήταν πολύ μοναδικός και φιλόδοξος για να μην περιορίσει το συγκρότημα σε κλισέ. Εκεί έδειξε πραγματικά πόσο σπουδαίος ήταν.

brian wilson 11062025 1200x675 1

Η σπουδαιότητα του Pet Sounds

Ο Μπράιαν Γουίλσον δεν αρκούνταν στις εμπορικές επιτυχίες. Εμπνευσμένος από το Rubber Soul των Beatles, επιδίωξε να δημιουργήσει ένα άλμπουμ όπου «κάθε τραγούδι θα είχε σημασία» και «θα έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται αγάπη».

Αυτή η φιλοδοξία οδήγησε στο θρυλικό άλμπουμ Pet Sounds του 1966, ένα έργο που επανεκκίνησε τα όρια της ποπ μουσικής και θεωρείται ευρέως ένα από τα σπουδαιότερα όλων των εποχών, με πολλούς να το χαρακτηρίζουν ως το κορυφαίο άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.

Για να δημιουργήσει το Pet Sounds, ο Γουίλσον αποσύρθηκε από τις περιοδείες (φοβούμενος τις πτήσεις και έχοντας υποστεί έναν νευρικό κλονισμό το 1964) και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο στούντιο.

Εκεί, με τη βοήθεια των κορυφαίων μουσικών του Λος Άντζελες, της περίφημης Wrecking Crew, και του στιχουργού Τόνι Άσερ, δημιούργησε ένα αριστούργημα.

Το Pet Sounds δεν ακολουθούσε τη συμβατική μορφή των ποπ άλμπουμ της εποχής· ήταν ένα συνεκτικό έργο τέχνης, όπου κάθε νότα είχε σημασία. Ο Γουίλσον χρησιμοποιούσε το στούντιο ως όργανο, ωθώντας τα τεχνικά όρια της τετρακάναλης ηχογράφησης.

Ενσωμάτωσε μια ευρεία γκάμα οργάνων ασυνήθιστων για τη ροκ μουσική καθώς και ηχητικά εφέ όπως καμπάνες ποδηλάτου και ήχους τρένου. Τα τραγούδια του, όπως το God Only Knows και το Wouldn’t It Be Nice, ήταν γεμάτα «συναισθηματικό βάθος και φιλοσοφική ωριμότητα».

Μετά την επιτυχία του Pet Sounds, ο Γουίλσον στράφηκε στην ακόμα πιο φιλόδοξη δημιουργία του Smile. Ωστόσο αυτό το project, που προοριζόταν να είναι το απόλυτο «συμφωνικό pop» άλμπουμ, έμελλε να μείνει ημιτελές για δεκαετίες, λόγω των αυξανόμενων ψυχολογικών προβλημάτων του Γουίλσον και των εντάσεων μέσα στο συγκρότημα.

Ο Γουίλσον άρχισε να κάνει κάνναβη και να παίρνει LSD, δηλώνοντας μάλιστα ότι το τελευταίο ήταν δημιουργικά χρήσιμο – έγραψε ένα χαρακτηριστικό τραγούδι των Beach Boys, το California Girls, κατά τη διάρκεια του πρώτου του ταξιδιού με LSD, και είπε ότι το acid του επέτρεψε να «συμφιλιωθεί με το τι είσαι, τι μπορείς να κάνεις [και] τι δεν μπορείς να κάνεις».

Όμως, η χρήση ναρκωτικών, σε συνδυασμό με τους έντονους δημιουργικούς ρυθμούς παραγωγής πιθανότατα επιδείνωσε τα προβλήματα ψυχικής υγείας που είχε αολι την εφηβεία του.

Η περίπλοκη φύση του Smile, σε συνδυασμό με την επιδείνωση της ψυχικής του υγείας, οδήγησαν στην οριστική εγκατάλειψη του project, αφήνοντας πίσω του έναν θρύλο και μια αίσθηση χαμένης ευκαιρίας.

Η σκοτεινή περίοδος

Η περίοδος μετά το Smile ήταν μια δεκαετία βαθιάς κρίσης για τον Μπράιαν Γουίλσον. Ενώ οι Beach Boys συνέχιζαν να κυκλοφορούν άλμπουμ, ο Γουίλσον βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην απομόνωση και την κατάχρηση ουσιών, κυρίως κοκαΐνης και παραισθησιογόνων.

Αυτό επιδείνωσε μια ήδη υπάρχουσα κατάθλιψη, η οποία τον κρατούσε καθηλωμένο στο κρεβάτι για μέρες. Άκουγε φωνές στο κεφάλι του, πέρασε χρόνο σε ψυχιατρικά νοσοκομεία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και απομονώθηκε από τα μέλη του συγκροτήματός του. Ο Γουίλσον τελικά διαγνώστηκε με σχιζοσυναισθηματική διαταραχή και ήπια μανιοκατάθλιψη. «Υπήρχαν στιγμές που [η ψυχική μου ασθένεια] ήταν αφόρητη, αλλά με γιατρούς και φάρμακα κατάφερα να ζήσω μια υπέροχη, υγιή και παραγωγική ζωή» είχε πει το 2019.

Τα μέλη του συγκροτήματός του άρχισαν να συμβάλλουν περισσότερο στη σύνθεση, αν και οι συνθέσεις του Γουίλσον εξακολουθούσαν να εμφανίζονται περιστασιακά καθώς το συγκρότημα αναδυόταν από μια εμπορική ύφεση στο τέλος της δεκαετίας για να ηχογραφήσει τα αναγνωρισμένα άλμπουμ Sunflower και Surf’s Up -με το ομώνυμο τραγούδι του τελευταίου να είναι και η επιστροφή του Γουίλσον στην ψυχεδέλεια.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, οι αρχές της δεκαετίας του ’70 ήταν μια εξαιρετικά σκληρή περίοδος για τον Γουίλσον. Χρήστης ναρκωτικών και χωρίς να φροντίζει την υγεία του, ο Γουίλσον πήρε πολλά κιλά και απομονώθηκε ξανά.

Επέστρεψε στους Beach Boys για το άλμπουμ 15 Big Ones του 1976, αλλά ξαναβυθίστηκε στον αλκοολισμό, την κατάχρηση ναρκωτικών και την υπερφαγία προς το τέλος της δεκαετίας· ο θάνατος του αδελφού του Ντένις, ο οποίος πνίγηκε το 1983, δεν τον βοήθησε.

Ο αμφιλεγόμενος Δρ. Λάντι

Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, η τότε σύζυγός του, Μέριλιν, προσέλαβε τον αμφιλεγόμενο ψυχολόγο Δρ. Γιουτζίν Λάντι για να βοηθήσει τον Γουίλσον.

Ο Λάντι, αρχικά, φάνηκε να βελτίωσε τις συνθήκες ζωής του Γουίλσον με τον καλλιτέχνη να αποκτάει κάποιο έλεγχο στην υγεία του, επιβάλλοντας ένα αυστηρό πρόγραμμα άσκησης και παραγωγικότητας και περιορίζοντας τις συναντήσεις του με φίλους που θεωρούνταν αρνητικές επιρροές.

Ωστόσο, η σχέση του Λάντι με τον Γουίλσον εξελίχθηκε σε μια ιδιαιτέρως προβληματική και καταχρηστική σχέση εξουσίας.

Ο Λάντι έγινε όχι μόνο θεραπευτής του Γουίλσον, αλλά και εκτελεστικός παραγωγός, μάνατζερ, συν-συνθέτης και επιχειρηματικός του σύμβουλος, ενώ φέρεται να έγραψε μέρη της πρώτης αυτοβιογραφίας του Γουίλσον, Wouldn’t It Be Nice: My Own Story (1991).

Ο Λάντι ασκούσε έναν ασφυκτικό έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής του Γουίλσον, απομονώνοντάς τον από την οικογένειά του και τους φίλους του.

Η κατάσταση αυτή οδήγησε τελικά την οικογένεια Γουίλσον να μηνύσει τον Λάντι το 1991, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Ο Λάντι έχασε την άδειά του να ασκεί ψυχολογία στην Καλιφόρνια, αλλά παρέμεινε κοντά στον Γουίλσον μέχρι τον θάνατό του.

Παρά την αμφιλεγόμενη φύση της σχέσης τους, ο Γουίλσον αναγνώρισε στον Λάντι ότι τον βοήθησε στην ανάρρωσή του μέσω φαρμακευτικής αγωγής και αναγκαστικής αποχής, κάτι που οδήγησε στην επιστροφή του στις ζωντανές εμφανίσεις και στη δημιουργία νέας μουσικής.

Η δραματική αυτή περίοδος της ζωής του Γουίλσον απεικονίστηκε στην βιογραφική ταινία Love & Mercy (2014), όπου ο Μπράιαν Γουίλσον συμμετείχε στην παραγωγή και δήλωσε ότι η ταινία ήταν «γεγονός» και ότι «στην πραγματικότητα ήταν πολύ χειρότερα».

Θρίαμβοι και επιστροφή

Παρά τις βαθιές πληγές, ο Μπράιαν Γουίλσον κατάφερε να κάνει ένα απίστευτο comeback.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ξεκίνησε μια περίοδο αναγέννησης στην καριέρα του, επιστρέφοντας στο στούντιο και στις σκηνές. Αφού τελικά απομακρύνθηκε από τη συμφωνία του με τον Λάντι – ο οποίος είχε γίνει συνεργάτης στη σύνθεση τραγουδιών και είχε προσθέσει τον εαυτό του στη διαθήκη του Γουίλσον – με ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν εναντίον του, ο Γουίλσον συνέχισε να δημιουργεί, να περιοδεύει και να κυκλοφορεί περιστασιακά σόλο άλμπουμ.

Μια από τις μεγαλύτερες προσωπικές και καλλιτεχνικές του νίκες ήταν η κυκλοφορία του Brian Wilson Presents Smile (2004), τη δική του εκδοχή του ημιτελούς άλμπουμ των Beach Boys, το οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε ένα βραβείο Grammy. Αυτή η ολοκλήρωση ενός έργου που τον είχε στοιχειώσει για δεκαετίες ήταν ένας τεράστιος θρίαμβος, που επισφράγισε την καλλιτεχνική του αποκατάσταση. Οι αρχικές ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν τελικά ως The Smile Sessions το 2011.

Αργότερα, επανενώθηκε με τους Beach Boys το 2011 (πλέον χωρίς τον Καρλ, ο οποίος πέθανε το 1998) για μια περιοδεία και το άλμπουμ That’s Why God Made the Radio. Ωστόσο, το συγκρότημα χώρισε για άλλη μια φορά, με τον Λοβ να περιοδεύει με το όνομα του συγκροτήματος και τον Γουίλσον και τον Τζαρντίν να περιοδεύουν χωριστά μαζί, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοδείας για την 50ή επέτειο του Pet Sounds το 2016.

Ο Γουίλσον παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα τη Μέριλιν Ρόβελ το 1964, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Κάρνι και τη Γουέντι -οι κόρες του δημιούργησαν το δικό τους φωνητικό συγκρότημα, τους Wilson Phillips, και είχαν τρία Νο 1 singles στις ΗΠΑ. Ο Γουίλσον και η Ρόβελ χώρισαν το 1979.

Το 1995, παντρεύτηκε τη Μελίντα Κέι Λεντμπέτερ, με την οποία ξεκίνησε να βγαίνει το 1986 και η οποία έγινε επίσης η μάνατζέρ του. Μαζί υιοθέτησαν πέντε παιδιά. Η απώλεια της Μελίντα τον Ιανουάριο του 2024 ήταν ένα ακόμα βαρύ πλήγμα, καθώς την περιέγραψε ως «κάτι παραπάνω από σύζυγο», ως «σωτήρα» του.

Ακόμα και τα τελευταία του χρόνια, ο Γουίλσον παρέμενε ενεργός, αν και αντιμετώπιζε νέα προβλήματα υγείας. Τον Φεβρουάριο του 2024, η οικογένειά του ζήτησε την κηδεμονία του λόγω «μείζονος νευρογνωστικής διαταραχής (όπως άνοια)».

Στο κύμα της αιωνιότητας

Ένας σπουδαίος, καταραμένος αλλά λαμπερός, καλλιτέχνης, ο Μπράιαν Γουίλσον άλλαξε για πάντα το τοπίο της ποπ μουσικής.

Οι καινοτόμες προσεγγίσεις του στη σύνθεση, η αριστοτεχνική του χρήση των τεχνικών ηχογράφησης και η ικανότητά του να δημιουργεί πολύπλοκες αρμονίες και ενορχηστρώσεις, τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς του 20ού αιώνα.

Η μουσική του όρισε το πνεύμα των αρχών της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται κεντρική φιγούρα σε διάφορα μουσικά είδη, από τον California sound και την art pop έως την ψυχεδέλεια ενώ η επιρροή του εκτείνεται σε σύγχρονα στυλ όπως η indie rock και η dream pop, ενώ οι επιτυχίες του, όπως το Good Vibrations και το God Only Knows, παραμένουν διαχρονικά αριστουργήματα.

Όμως η ιστορία του είναι στην ουσία της μια συγκλονιστική ωδή στην ανθρώπινη ανθεκτικότητα. Μέσα από τις προσωπικές του μάχες, τους δαίμονες της εξάρτησης και τα βάσανα της ψυχικής ασθένειας, ο Γουίλσον κατάφερε να βρει τη δύναμη να επιστρέψει, να δημιουργήσει και να μοιραστεί το μοναδικό του όραμα με τον κόσμο.

Έζησε το δικό του, φωτισμένο στον Καλιφορνέζικο ήλιο μείγμα θριάμβου και τραγωδίας, μια απόδειξη της πολυπλοκότητας της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας και της επίμονης αναζήτησης της έκφρασης.

Ο Μπράιαν Γουίλσον έγραψε τα soundtracks των καλοκαιριών μας και θα είναι πάντα εκεί, σε μια σανίδα να σερφάρει στα κύματα της αέναης δημιουργίας του που έκανε ακόμη και τα πιο πολύπλοκα να ακούγονται απλά.

Πέθανε ο ιδρυτής του CNN Τεντ Τέρνερ

0

Ο επιχειρηματίας από το Οχάιo που δημιούργησε μια από τις ισχυρότερες αυτοκρατορίες στα αμερικανικά media, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών

Ο Τεντ Τέρνερ, ιδρυτής του CNN, πέθανε την Τετάρτη σε ηλικία 87 ετών, σύμφωνα με ανακοίνωση της Turner Enterprises.

maketa ted turner

Ο επιχειρηματίας από το Οχάιο, που έγινε γνωστός με το προσωνύμιο «The Mouth of the South», (Το Στόμα του Νότου) λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα και των συχνά αιχμηρών παρεμβάσεών του, δημιούργησε μια από τις ισχυρότερες αυτοκρατορίες στα αμερικανικά media.

Ο Τέρνερ συνέβαλε επίσης στην ανάπτυξη της καλωδιακής τηλεόρασης, ενώ υπήρξε ιδιοκτήτης αθλητικών ομάδων, μεταξύ των οποίων οι Atlanta Braves.

Πέρα από την επιχειρηματική του δραστηριότητα, είχε έντονη παρουσία σε διεθνείς ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες. Ίδρυσε το Ίδρυμα των Ηνωμένων Εθνών, υποστήριξε δημόσια την κατάργηση των πυρηνικών όπλων και αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη διατήρηση της άγριας φύσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

ted turner

Η δράση του επεκτάθηκε και στην παιδική τηλεόραση, καθώς δημιούργησε τη σειρά κινουμένων σχεδίων Captain Planet and the Planeteers με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των παιδιών.

Το 1991, το περιοδικό Time τον ανακήρυξε «Πρόσωπο της Χρονιάς», επισημαίνοντας τη συμβολή του στη μετατροπή εκατομμυρίων τηλεθεατών σε «άμεσους μάρτυρες της ιστορίας» μέσω της συνεχούς ειδησεογραφικής κάλυψης.

Αργότερα πούλησε τα τηλεοπτικά του δίκτυα στην Time Warner και αποχώρησε σταδιακά από τον χώρο των επιχειρήσεων, διατηρώντας πάντως μέχρι το τέλος ιδιαίτερη υπερηφάνεια για το CNN, το οποίο χαρακτήριζε ως «το μεγαλύτερο επίτευγμα» της ζωής του.

Σε ανακοίνωσή του, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του CNN Worldwide, Μαρκ Τόμσον, ανέφερε ότι ο Τέρνερ υπήρξε «ατρόμητος και διορατικός ηγέτης», προσθέτοντας πως «ήταν και θα παραμείνει το πνεύμα του CNN».

Λίγο περισσότερο από ένα μήνα πριν από τα 80α γενέθλιά του το 2018, ο Τέρνερ αποκάλυψε ότι έπασχε από άνοια με σωμάτια Lewy, μια προοδευτική εγκεφαλική διαταραχή. Στις αρχές του 2025, ο Τέρνερ νοσηλεύτηκε με μια ήπια μορφή πνευμονίας πριν αναρρώσει σε κέντρο αποκατάστασης.

ted turner1

Ο Τέρνερ αφήνει πίσω του πέντε παιδιά, 14 εγγόνια και δύο δισέγγονα.

Πέθανε ο ιδρυτής της ΙΚΕΑ Ινγκβάρ Κάμπραντ

0

Πέθανε ο ιδρυτής της ΙΚΕΑ Ινγκβάρ Κάμπραντ σε ηλικία 91 ετών, μετά από σύντομη ασθένεια.

Ο Κάμπραντ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες του 20ου αιώνα. Πέθανε ήρεμος, στο σπίτι του στο Σμάλαντ της Σουηδίας στις 27 Ιανουαρίου.

Η ιστορία του

 Λιτότητα, οικονομία και κοινό αίσθημα είναι οι έννοιες που έσπρωξαν τον Ingvar Kamprad να δημιουργήσει την επιχείρησή του και να την εκτοξεύσει στα ύψη, φτάνοντας να γίνει ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.

Ξεκίνησε την περιπέτειά του πουλώντας μικροαντικείμενα -στυλό, πορτοφόλια, κάλτσες…-, που τα αγόραζε σε χοντρική τιμή και τα διένεμε στους αγρότες της περιοχής στη γενέτειρά του Σουηδία.

Ingvar Kamprad as a boy

Στα δεκαεπτά του επένδυσε ένα ποσό που του είχε δώσει  ο πατέρας του για να επεκτείνει τη μικρή επιχείρησή του, την οποία βάφτισε ΙΚΕΑ (Ι για το όνομά του,  Κ για το επώνυμό του, Ε για την αγροικία όπου γεννήθηκε και Α για το χωριό καταγωγής του).

Από το ποδήλατο με το οποίο μοίραζε το εμπόρευμά του πέρασε σ’ ένα παλιό φορτηγό. Τότε του ήρθε η ιδέα να φτιάξει έναν μικρό κατάλογο που θα περιλάμβανε όλα τα είδη του.

Οι αγρότες του παράγγελναν τραπέζια και καρέκλες, κι έτσι ο Ingvar Kamprad μπήκε στον τομέα του επίπλου. Αγόραζε από τοπικούς κατασκευαστές και τα διένεμε ο ίδιος, διευρύνοντας κάθε φορά την επιχείρησή του.

ingvarkamprad pressbild ikeamuseum crop 428ad113c12c2e6361e66b2148dbf426 1123x800 1

Με τρόπο σχεδόν τυχαίο, μεταφέροντας ένα από τα τραπέζια του, κάποιος συνεργάτης του αποφάσισε να του βγάλει τα πόδια για να χωρέσει στο αυτοκίνητο. Αυτό άνοιξε μια νέα αντίληψη στην πώληση και αποθήκευση των επίπλων και κατέληξε στο “συναρμολόγησέ το μόνος σου”. Αυτός ο τύπος λυόμενου επίπλου σε μειωμένη τιμή θα εξαπλωνόταν πολύ σύντομα σε όλο τον κόσμο.

Το 1953 ο Ingvar Kamprad διοργάνωσε την πρώτη έκθεση προϊόντων ΙΚΕΑ. Η επιτυχία της πρωτοβουλίας του ήταν τόσο μεγάλη, που η συντεχνία πωλητών επίπλων της Σουηδίας άρχισε να πιέζει τους κατασκευαστές να σταματήσουν να προμηθεύουν την ΙΚΕΑ, η επιχείρηση έφτασε να αποκλειστεί από τις πιο σημαντικές πανεθνικές εκθέσεις σ΄αυτό τον τομέα.

111003 r21350 g2048

Αυτό το κλίμα εχθρότητας, μακράν του να τον απομακρύνει από τον χώρο,  συνέβαλε στο να πάρει μία σειρά αποφάσεων που θα σηματοδοτούσαν το μέλλον και αυτό που είναι σήμερα ο όμιλος ΙΚΕΑ: σχεδιάζει και κατασκευάζει τα δικά του έπιπλα και βγαίνει στο εξωτερικό τόσο για να αγοράσει πρώτες ύλες- κυρίως σε ασιατικές χώρες-όσο και για να εγκαινιάσει καινούρια σημεία πώλησης εκτός Σουηδίας.

Σήμερα, η ΙΚΕΑ είναι παρούσα σε 33 χώρες, απασχολεί 75.000 υπάλληλους και κάνει τζίρο πάνω από 14 εκατομμύρια ευρώ. Οι κατάλογοί της τυπώνονται σ΄εννέα γλώσσες και εκδίδονται σε 45 εκατομμύρια αντίτυπα. Το 1986 ο Ingvar Kamprad άφησε τη διεύθυνση της επιχείρησης στα παιδιά του. Εκείνος κράτησε τη θέση του συμβούλου.

Ikea opening

Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, είναι ο έβδομος πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο και ο πρώτος στην Ευρώπη, με 21 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρά την περιουσία του, ο τρόπος της ζωής του είναι απλός και λιτός, χρησιμοποιεί ακόμα και τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν του αρέσουν οι πολυτέλειες και εκτιμάει την ταπεινότητα. Αυτός ο τρόπος ζωής έκανε κάποιους να τον θεωρήσουν τσιγκούνη. Εκείνος υπερασπίζεται τον εαυτό του ως εξής:

«Λένε πως είμαι τσιγκούνης, αλλά είμαι υπερήφανος που συνεχίζω την πολιτική του ομίλου».

Εκτός από λιτότητα, απλότητα και κοινό αίσθημα, ο ίδιος χρησιμοποίησε τόνους αισιοδοξίας για να στήσει την επιχείρησή του. Αναζήτησε μια εμπορική ευκαιρία. Έκανε κάτι το διαφορετικό. Ποντάρισε σε κάτι που δεν είχε κάνει κανένας άλλος πριν: σε φτηνά έπιπλα που πουλιούνται λυμένα.

01dcce79d6630d71e7ba56f6df644acc

Δεν κατέρρευσε με τις πρώτες αποτυχίες. Παρόλο που η επιχείρησή του αποκλείστηκε από τις πανεθνικές εκθέσεις του τομέα επίπλου και έπαψαν να του προμηθεύουν πρώτες ύλες στη Σουηδία, βρήκε μία εναλλακτική: να σχεδιάζει, να παράγει και να πουλάει έξω από τη χώρα του.

Η σχέση του με τους Ναζί

Η συγγραφέας Ελίζαμπεθ Άσμπρινγκ με βιβλίο της που είχε κυκλοφορήσει στη Σουηδία υποστήριζε πως πέρα από την ενασχόλησή του με την στρατολόγησή νέων ανδρών για τον Σουηδικό σύνδεσμό των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, ο Κάμπραντ είχε ενεργή συμμετοχή για πολύ καιρό απ΄ τη στιγμή που τελείωσε ο πόλεμος.
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, το 1943, χρονιά που ίδρυσε και τα ΙΚΕΑ, η δράση του 17χρονου τότε Ίνγκβαρ απασχόλησε και τις Σουηδικές Αρχές οι οποίες άρχισαν να ασχολούνται μαζί του και να συλλέγουν στοιχεία εναντίον του

tumblr mrycsjmaqm1sasvhco1 1280

Τα στοιχεία αυτά έρχονται σε αντίθεση με όσα είχε παραδεχθεί ο ίδιος σε βιβλίο για τη ζωή του. Όπως αναφέρει εκεί ήταν στενός φίλος με ένα γνωστό ναζιστή ακτιβιστή και πως την περίοδο 1942-1945 συμμετείχε σε οργάνωση που είχε ιδρύσει. Τις πράξεις του αυτές μάλιστα χαρακτήρισε ως «νεανικές ανοησίες» ενώ παραδεχόταν πως ήταν το μεγαλύτερο λάθος που έκανε στη ζωή του.

ingvarkamprad

Σύμφωνα όμως με το νέο βιβλίο ο ιδρυτής των ΙΚΕΑ μόνο μετανιωμένος δεν φαίνεται να είναι από το ναζιστικό παρελθόν του, αφού σύμφωνα με τη συγγραφέα, ο Ίνγκβαρ της είχε αναφέρει πως ο «φίλος» του Περ Ένγκταλ, είναι ένας από τους σπουδαιότερος ανθρώπους που έχει γνωρίσει και πως ποτέ δεν θα αλλάξει αυτό. Όπως μάλιστα αναφέρει και άλλη μια σουηδή ειδικός σε θέματα ακροδεξιού εξτρεμισμού, το αφεντικό των ΙΚΕΑ συμμετείχε και σε άλλη μια ναζιστική οργάνωση, στην οποία, όπως λέει, δεν χωρά η παραμικρή αμφιβολία η ενεργός συμμετοχή του, χωρίς να δώσει για την ώρα περισσότερα στοιχεία.

7ddbc2e2a606dfd7ebcdeb3ea17f00b0

Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις ο ζάμπλουτος επιχειρηματίας, είχε παραδεχτεί ξανά το νεανικό του «φλερτ» με το ναζισμό, αλλά είχε ξεκαθαρίσει πως πλέον δεν είχε τέτοιες σκέψεις.

[dailymail] [thema]

Πέθανε ο ιδρυτής της Pink Woman, Παύλος Χατζηπαυλίδης

0

Pink Woman: Πέθανε ο ιδρυτής της, Παύλος Χατζηπαυλίδης

Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών ο επιχειρηματίας Παύλος Χατζηπαυλίδης, ιδρυτής της Pink Woman. 

Με μια λιτή ανακοίνωση ο όμιλος Intrafashion και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, Δημήτρης Ματεμτζής, ανακοίνωσε το θάνατο του ιδρυτή της Pink Woman, Παύλου Χατζηπαυλίδη, σε ηλικία 61 ετών.

1502205 parousiasi 070325 930 2

Η ανακοίνωση της Pink Woman

«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε τον αδόκητο θάνατο του Παύλου Χατζηπαυλίδη, ιδρυτή της Pink Woman.

Για κάποιους από εμάς ήταν πολλά παραπάνω από συνεργάτης… ήταν φίλος… ήταν αδελφός.

Η δύναμη, η αγάπη, η αφοσίωση και η δημιουργικότητα που έκρυβε μέσα του, χάραξαν τη ζωή του, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα.

Θα τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη, εκτίμηση και απέραντο σεβασμό.

Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην αγαπημένη του σύζυγο, Ευγενία».

stigmiotypo othonis 2025 03 07 17.05.48

Από τη Δράμα, σε όλη την Ελλάδα

Με καταγωγή από ένα χωριό της Δράμας, ο Παύλος Χατζηπαυλίδης ήθελε από πολύ νωρίς να δημιουργήσει ένα δικό του concept στην ένδυση, γι’ αυτό και «ακολουθούσε» κάθε πρωτοπορία που λάνσαρε στην παγκόσμι αγορά ο δημιουργός των Zara, Amancio Ortega.

Μπήκε στο χώρο της λιανικής με τη διαχείριση διεθνών σημάτων στην πόλη της Καβάλας, η οποία έμελε να αποτελέσει και την έδρα της Pink Woman, του brand που οραματίστηκε και δημιούργησε για τις γυναίκες το 2006.

Από το εργαστήριο στη Νικήσιανη Παγγαίου όπου παράγονταν τα προϊόντα, οι συνεργασίες επεκτάθηκαν σε Ιταλία, Τουρκία, Κίνα, Μπανγκλαντές, Ινδία, Βιετνάμ, Μαρόκο με αποτέλεσμα μέχρι το 2018 η αλυσίδα να μετρά σχεδόν 80 σημεία, που δημιουργήθηκαν σε όλη την Ελλάδα κυρίως μέσω franchise.

Το 2016 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα, δημιουργώντας τα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα, διατηρώντας ωστόσο ως έδρα την Καβάλα, όπου υπάρχει μέχρι και σήμερα το logistics center. Pink Woman

Η Intrafashion

Το 2020 ο όμιλος Intrafashion με επικεφαλής τον Δημήτρη Ματεμτζή, εξαγοράζει την Pink Woman, διατηρώντας μια πολύ καλή σχέση με τον ιδρυτή της μάρκας.

Από τότε μέχρι σήμερα, ο όμιλος έχει δώσει έμφαση στην ανάπτυξη του δικτύου και την ενίσχυση της ποιότητας, διατηρώντας το μεγαλύτερο δίκτυο φυσικών καταστημάτων -με 120 σημεία- από όλα τα ελληνικά brands, όπως και σημαντική παρουσία με το e-shop για την περαιτέρω προώθηση των πωλήσεων στο ηλεκτρονικό κανάλι.

Όπως είχε επισημάνει και ο κ. Ματεμτζής, «Το ηλεκτρονικό εμπόριο δεν έχει σύνορα και η αύξηση της διείσδυσής του στην ελληνική αγορά συμβαίνει και θα συνεχίσει να συμβαίνει. Είναι μια φυσιολογική εξέλιξη στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης της αγοράς, όπως και ο ανταγωνισμός από φυσικά καταστήματα από brands και αλυσίδες που θεωρούν ότι τους αναλογεί. Υπό αυτές τις συνθήκες το μερίδιο του 4,5% του τζίρου για την Pink Woman, είναι αξιόλογο».

Πέθανε ο ιδρυτής της Express Service, Γιάννης Ραπτόπουλος

0

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών ο ιδρυτής και πρόεδρος της Express Service, Γιάννης Ραπτόπουλος.

Δεν έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστές περαιτέρω πληροφορίες για τα αίτια θανάτου του. Ο Γιάννης Ραπτόπουλος ήταν ο άνθρωπος που έφερε την οδική βοήθεια στην Ελλάδα.

Ο Γιάννης Ραπτόπουλος εδραιώθηκε στο ελληνικό επιχειρείν τη δεκαετία του ’80. Μεγάλωσε στην Άνω Πόλη στη Θεσσαλονίκη και το 1957 άρχισε να δουλεύει σε συνεργείο αυτοκινήτων.

Στη συνέχεια σπούδασε στη σχολή του Ευκλείδη ενώ δούλεψε και ως τεχνίτης στον ΟΑΣΘ. Άνοιξε το δικό του συνεργείο αυτοκινήτων στη Θεσσαλονίκη και το 1977 ίδρυσε την Express Service.

Από τα πρώτα στάδια ανάπτυξής της ξεχώρισε για την ποιότητα των υπηρεσιών της, ενώ πολύ γρήγορα κατέκτησε την πρώτη θέση, φτάνοντας σε σημείο να απασχολεί πάνω από 1.300 εργαζομένους.

Σε ανάρτηση στο facebook της επιχείρησης, οι εργαζόμενοι της Express Service εύχονται «καλό ταξίδι στον ιδρυτή της οδικής βοήθειας στην Ελλάδα».